Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011
«Είμαστε ακόμα ζωντανοί» - η σημερινή γενική απεργία και κινητοποίηση είναι η πρώτη απάντηση των εργαζομένων στην κυβέρνηση Παπαδήμου
Σημαντική ήταν η απεργιακή κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε σήμερα, ύστερα από πρόσκληση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και στην οποία συμμετείχε και το ΠΑΜΕ.
Η συμμετοχή στην απεργία – σύμφωνα με εκτιμήσεις της ΓΣΕΕ- ήταν 80% στις ΔΕΚΟ, 90% στις οικοδομές και σχεδόν 100% στα ναυπηγεία και τα διυλιστήρια. Στην απεργία συμμετείχαν και οι εργαζόμενοι στους δήμους, οι εκπαιδευτικοί και άλλοι κλάδοι του δημοσίου. Ενώ σημαντική παρουσία είχαν και οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ.
Συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις.
Η συμμετοχή στις συγκεντρώσεις δεν ήταν ίδια με τις προηγούμενες.
Ωστόσο, ήταν αρκετά μαζική, μαχητική και έδειχνε αποφασιστικότητα για τα συνέχεια.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή είναι η πρώτη γενική απεργία και κινητοποίηση κατά την περίοδο της κυβέρνησης Παπαδήμου και σε μια εποχή που δρομολογούνται τα νέα εξοντωτικά μέτρα σε βάρος των εργαζομένων και της κοινωνίας.
Η συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση μπορεί να μη βρήκε την πλήρη έκφρασή της στη σημερινή κινητοποίηση αλλά ας μην αυταπατώνται οι πολιτικοί παλιάτσοι και οι μαριονέτες των τραπεζών, των κερδοσκόπων και της οικονομικής ολιγαρχίας: το νέο και πιο ορμητικό ξέσπασμα των πολιτών και του λαού είναι πολύ κοντά.
Κατά τα άλλα πρώτη έφτασε στο Σύνταγμα η πορεία του ΠΑΜΕ λίγο πριν από τις 12.30΄ και περνούσε πάνω από μισή ώρα.
Λίγο αργότερα έφτασε στην πλατεία Συντάγματος η κορυφή της πορείας που ξεκίνησε από το πεδίο του Άρεως.
Κι αυτή ήταν αρκετά μαζική και μαχητική.
Συνεχίστηκε περίπου λίγο μετά τις 2μμ …
Τώρα, αν θα πρέπει να συνεχίζονται οι χωριστές πορείες σ’ αυτή την ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία …
Αν επαρκούν αυτής της μορφής οι κινητοποιήσεις – περιπτωσιακές γενικές απεργίες – σε μια εποχή που από τη μια ο εργαζόμενος κόσμος στενάζει από τα οικονομικά βάρη, αλλά από την άλλη επιζητεί ριζικότερες λύσεις …
Αν είναι ικανοποιητικές οι δηλώσεις συμπάθειας ή επισήμανσης των κινδύνων από την εφαρμοζόμενη πολιτική, τέτοιες που εκπέμπουν και οι ηγέτες της αριστερής αντιπολίτευσης …
Αυτό μάλλον θα το κρίνουν οι ίδιοι οι πολίτες …
Είναι σαφές ότι ωριμάζει η απαίτηση για ριζοσπαστικότερες και ποιοτικότερες απαντήσεις στα σημερινά αδιέξοδα.
Τώρα, αν οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν μπορούν να ανταποκριθούν σ’ αυτές τις ανάγκες των καιρών, ίσως, την πρωτοβουλία να πάρουν οι ίδιοι οι πολίτες …
Κι αυτό αποτελεί μια ιστορική αναγκαιότητα στις μέρες μας.
Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011
Γενική Απεργία στη Βρετανία σήμερα, αύριο στην Ελλάδα … η απάντηση των εργαζομένων στην Ευρώπη απέναντι στις πολιτικές λιτότητας και κοινωνικής εξαθλίωσης
Με μια μεγάλης έκτασης γενική απεργία απάντησαν οι βρετανοί εργαζόμενοι στα αντιλαϊκά σχέδια της κυβέρνησης Κάμερον, στις περικοπές των δικαιωμάτων τους, ιδιαίτερα στις συντάξεις τους.
Πάνω από δύο εκατομμύρια εργαζόμενοι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα συμμετείχαν στην απεργία η οποία χαρακτηρίζεται και από τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης ως η ογκωδέστερη των τελευταίων τριάντα χρόνων!
Εκπαιδευτικοί, νοσοκόμες συνοριοφύλακες και άλλοι κλάδοι διαμαρτυρήθηκαν για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού και ήρθαν σε ευθεία αντιπαράθεση με την κυβέρνηση για τα μέτρα λιτότητας.
Ο πρωθυπουργός Κάμερον προσπάθησε να υποβαθμίσει το γεγονός χαρακτηρίζοντας την απεργία σαν «φιάσκο».
Ειδικότερα στα σχολεία το υπουργείο Παιδεία υποστήριξε ότι έκλεισε τελείως το 58% από τα 21.700 κρατικά σχολεία της Βρετανίας, ενώ ακόμη ένα ποσοστό 13% έκλεισε μερικώς.
Παρά τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης, εκατοντάδες χιλιάδων εκπαιδευτικών ενώθηκαν με τους υπόλοιπους απεργούς.
Σε τουλάχιστον δύο πανεπιστήμια, στο Σάντερλαντ και το Strathclyde, έχουν ακυρωθεί όλα τα μαθήματα. Ενώ και τα Richmond-upon-Thames College, Blackburn College, Kingston College και το City of Westminster College είναι κλειστά.
Η απεργία είναι η πρώτη που συμμετέχει η Εθνική Ένωση των Διευθυντών των σχολείων στα 114 χρόνια της ιστορίας της. Τέσσερις άλλες εκπαιδευτικές ενώσεις βρίσκονται σε απεργία, καθώς και ενώσεις που αντιπροσωπεύουν τους επιστάτες στα σχολεία, τους βοηθούς διδασκαλίας και γραμματείς.
Ευρύτερα η συμμετοχή σε πολλούς τομείς του δημοσίου υπήρξε μαζική, ενώ τα συνδικάτα καταγγέλλουν τις επιχειρούμενες αλλαγές αφού θα εξαναγκάσουν τους εργαζομένους να δουλεύουν περισσότερα χρόνια μέχρι να φθάσουν στη σύνταξη, θα πληρώνουν μεγαλύτερες εισφορές για κάτι που «αξίζει λιγότερο».
Γενικότερα υπάρχει μια έκρηξη της λαϊκής οργής απέναντι στο πρόγραμμα λιτότητας που προωθεί η κυβέρνηση Κάμερον, το οποίο υποστηρίζει ότι θα διαρκέσει τουλάχιστον μέχρι το 2017.
Η δύναμη των εργατικών συνδικάτων είχε καμφθεί κατά την περίοδο διακυβέρνησης Θάτσερ τη δεκαετία του 1980 αλλά ο δημόσιος τομέας αποτελεί ένα βασικό οχυρό τους.
Ο πληθωρισμός στη Βρετανία ανέρχεται στο 5%, ξεπερνώντας κατά πολύ τις μισθολογικές αυξήσεις για τους δημόσιους και εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, γεγονός που οδηγεί στη συμπίεση του βιοτικού επιπέδου και στον περιορισμό των καταναλωτικών δαπανών.
Σύμφωνα με τον σχολιαστή του Reuters, η απεργία αντανακλά τις γενικές απεργίες και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που αποτελούν την αντίδραση των εργαζομένων απέναντι στις γενικευμένες πολιτικές λιτότητας.
Αυτή ήταν η απάντηση που δόθηκε από τους βρετανούς εργαζομένους σε μια απεργία που χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη για μια ολόκληρη γενιά.
Είχε προηγηθεί η γενική απεργία στην Πορτογαλία.
Ακολουθεί αύριο η γενική απεργία στην Ελλάδα.
Οι λαοί και οι πολίτες της Ευρώπης δίνουν τη δική τους ηχηρή απάντηση.
Και έπεται και συνέχεια …
Πόσο κρίσιμες είναι οι επόμενες μέρες για την τύχη του ευρώ και τη συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Κατά το BBC η ΕΕ βρίσκεται σε μια κρίσιμη περίοδο για την επίλυση της «κρίσης του χρέους»
Οι υπουργοί οικονομικών της ΕΕ συναντώνται στις Βρυξέλλες ενώ από επίσημη πηγή είχε δηλωθεί ότι η Ένωση έχει μόλις λίγες ημέρες για να προχωρήσει σε αποφασιστική αντιμετώπιση της κρίσης.
Σύμφωνα με τον Όλι Ρεν, επίτροπο για τις οικονομικές υποθέσεις, η ΕΕ μπαίνει τώρα στην κρίσιμη περίοδο των 10 ημερών για να διαμορφώσει και να ολοκληρώσει τις λύσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Αλλιώς, όπως δήλωσε, σύμφωνα και με το Reuters, ενδέχεται η ΕΕ και η Ευρωζώνη συνολικά να στραφεί προς το ΔΝΤ για περισσότερη βοήθεια προκειμένου «να αποφευχθεί η οικονομική καταστροφή».
Η ιδέα ότι απομένουν μόνο 10 ημέρες για να σωθεί το ευρώ αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα Financial Times τη Δευτέρα , και στη συνέχεια επαναλήφθηκε από τον Όλι Ρεν σήμερα το πρωί. Φυσικά, εάν οι FT είχαν δίκιο, τότε πραγματικά υπάρχουν μόνο … οκτώ ημέρες για τη σωτηρία του ευρωπαϊκού νομίσματος (εκτός αν πρόκειται για μια … κυλιόμενη προθεσμία!).
Η συνάντηση αυτή έρχεται μία ημέρα μετά τη συμφωνία των υπουργών της ευρωζώνης για τα μέτρα επέκτασης του ταμείου διάσωσης.
Αλλά τόνισαν ότι είναι απίθανο αυτό να φθάσει στο στόχο του 1 τρις. ευρώ.
Εν τω μεταξύ, τα τελευταία στοιχεία από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) δείχνουν ότι οι τράπεζες της ευρωζώνης γίνονται όλο και πιο «νευρικές» όσον αφορά το δανεισμό μεταξύ τους.
«Τα μέρη της ευρωζώνης βρίσκονται κοντά σε μια πιστωτική κρίση, αν δεν είναι ήδη μέσα σ’ αυτήν», δήλωσε ο συντάκτης για οικονομικά θέματα του BBC, Robert Peston.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θέλουν να ενισχύσουν το EFSF, το οποίο έχει επί του παρόντος μια δανειοδοτική ικανότητα των 440 δισ. ευρώ, σε περίπτωση που μεγάλες οικονομίες, όπως η Ιταλία ή η Ισπανία θα χρειαστούν βοήθεια «διάσωσης».
Οι φόβοι ότι η Ιταλία ιδίως μπορεί να χρειαστεί οικονομική βοήθεια αυξήθηκαν την Τρίτη, όταν η κυβέρνηση της αναγκάστηκε να πληρώσει πολύ υψηλότερα επιτόκια σε μια δημοπρασία ομολόγων, επιτόκια που έφτασαν το 8%!
Οι Υπουργοί συμφώνησαν, επίσης, να απελευθερωθούν τα 8 δισ. ευρώ της τελευταίας δόσης από το πακέτο «διάσωσης» για την Ελλάδα.
Στο μεταξύ, σύμφωνα με τον Γκάρντιαν, έξι από τις κεντρικές τράπεζες ανακοίνωσαν μια συντονισμένη κίνηση για την ενίσχυση της ρευστότητας στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα στην προσπάθεια να αποφευχθεί μια νέα πιστωτική κρίση.
Αυτές είναι, η Federal Reserve, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Τράπεζα της Αγγλίας, η Τράπεζα της Ιαπωνίας, η Τράπεζα του Καναδά και η Ελβετική Κεντρική Τράπεζα. Πρόκειται για μείωση όλων των επιτοκίων των «δολαρίων swaps», αλλά είπαν ότι θα μπορούσαν να επεκτείνουν τη ρύθμιση και σε άλλα νομίσματα, αν χρειαστεί.
Ωστόσο, η κρίση είναι βαθιά και «συστημική».
Ο πληθωρισμός σε ολόκληρη την ευρωζώνη παρέμεινε σταθερό στο 3% το Νοέμβριο για τρίτο μήνα στη σειρά.
Με τις προοπτικές για την παγκόσμια ανάπτυξη να φαντάζουν καθόλου ρόδινες, ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη είναι πιθανό να πέσει λίγο. Ο παράγοντας αυτός, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ανεργία είναι πιθανό να δώσει στην ΕΚΤ μια ικανή αφορμή για να μειώσει τα επιτόκια στο 1,0% τον επόμενο μήνα.
Το ποσοστό ανεργίας, ωστόσο, σε ολόκληρη την ΕΕ ανήλθε σε 9,8% τον Οκτώβριο από 9,7% τον προηγούμενο μήνα, ενώ εντός της ευρωζώνης το ποσοστό των ανέργων αυξήθηκε επίσης σε 10,3%.
Στη Γερμανία, όμως, το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε από 7,0% τον Οκτώβριο σε 6,9% το Νοέμβριο, γεγονός που υποδηλώνει ότι η μεγαλύτερη οικονομία της περιοχής συνεχίζει να αποφύγει τα χειρότερα της ύφεσης.
Καταδεικνύει, βεβαίως, ποιος είναι ο κερδισμένος σ’ αυτή την περίφημη κρίση καθώς και τονίζει την έξαρση των αντιθέσεων εντός της ευρωζώνης και ευρύτερα της ΕΕ.
Ευρύτερα καταγράφεται μια διάχυτη απαισιοδοξία για την τύχη του ευρώ και για τις συνολικές οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη.
Σήμερα κιόλας ο Ιρλανδός πρωθυπουργός, Enda Kenny, μιλώντας στο κοινοβούλιο στο Δουβλίνο τόνισε: «υπάρχει μια πραγματική και παρούσα αίσθηση του κινδύνου, με πολλές ανοικτές πιθανότητες που φανερώνουν ότι το ίδιο το μέλλον του κοινού νομίσματος όπως το γνωρίζουμε είναι αμφίβολο».
Αυτή η δήλωση έρχεται μόλις μια ημέρα μετά από την προειδοποίηση ενός think tank ότι η οικονομική ύφεση στην Ιρλανδία θα μπορούσε να είναι πιο βαθιά το 2012. Το Economic and Social Research Institute, δήλωσε ότι η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια επανάληψη μιας Ύφεσης παρόμοιας με εκείνη της δεκαετίας του 1930!
Τη γενικευμένη απαισιοδοξία εκφράζει και η πτώση του δείκτη εμπιστοσύνης των καταναλωτών σε όλους τους τομείς της οικονομίας, ακόμη και στη βιομηχανία που θεωρείται ως η ατμομηχανή για την ανάκαμψη της Ευρώπης, αφού και σ’ αυτόν τον τομέα προβλέπεται μείωση των επενδύσεων κατά 2% μέσα στο 2012.
Αυτή είναι η τρέχουσα κατάσταση.
Οι «ηγέτες» της Ευρώπης – όπως γράψαμε και χθες προσπαθούν να την αντιμετωπίσουν στα πλαίσια της «οικονομικής ορθοδοξίας» και του «οικονομικού ρεαλισμού».
Στην ουσία διασφαλίζοντας και μεγεθύνοντας τα υπερκέρδη των τραπεζών, του μεγάλου κεφαλαίου, των επιθετικών αγορών.
Και επισωρεύοντας στους ευρωπαίους πολίτες νέα δεινά, νέα αυστηρά – για την ακρίβεια σκληρά και βάρβαρα – μέτρα λιτότητας.
Το ζήτημα είναι πώς θα απαντήσουν οι λαοί της Ευρώπης …
Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011
Η ακροδεξιά και ο ανεξέλεγκτος καλπασμός της "οικονομικής ορθοδοξίας" – ένα άρθρο καταπέλτης στη γαλλική εφημερίδα MONDE για τη συμμετοχή του ΛΑΟΣ στην ελληνική κυβέρνηση
Ένα σημαντικό άρθρο δημοσιεύεται στο γαλλικό Monde που αφορά τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα με το σχηματισμό της τρικομματικής κυβέρνησης Παπαδήμου, εστιάζοντας, όμως, στο ζήτημα της συμμετοχής της ακροδεξιάς σ’ αυτήν.
Για πολλές ευρωπαϊκές εφημερίδες, ιδιαίτερα γαλλικές, αλλά και γερμανικές και αγγλικές, όπως και για κύκλους της διανόησης και της πολιτικής, αποτελεί σοβαρό ολίσθημα η συμμετοχή του ακροδεξιού και ρατσιστικού πολιτικού μορφώματος, του ΛΑΟΣ, στην ελληνική κυβέρνηση.
Έτσι, ο Dominique Linhardt, σε άρθρο με τον τίτλο «Η ακροδεξιά και ο ανεξέλεκτος (στην ουσία παράνομος) καλπασμός της «οικονομικής ορθοδοξίας» που δημοσιεύεται στη γαλλική εφημερίδα στις 30/11/2011, επισημαίνει ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση με επικεφαλής τον πρώην αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Λουκά Παπαδήμο , έχει στις τάξεις της, πέρα από την πλειοψηφία του «σοσιαλιστικού» ΠΑΣΟΚ και τη συντηρητική Δεξιά, δύο υπουργούς του ΛΑΟΣ.
Κατά την άποψη του αρθρογράφου αυτή η συμμετοχή που αξιοποιήθηκε κατ’ ευφημισμό για να συγκαλύψει την επιστροφή της άκρας δεξιάς στη διακυβέρνηση της χώρας δεν μπορεί να αγνοηθεί. Το κόμμα του ΛΑΟΣ αποβλέποντας στις εθνικές εκλογές που προγραμματίζονται για το Φεβρουάριο του 2012 (γεγονός που, όπως γνωρίζουμε εμείς στην Ελλάδα, έχει «ξεθωριάσει» πάρα πολύ) επιδιώκει - πέρα από τη νομιμοποίηση που αντλεί από τη συμμετοχή στην κυβέρνηση – ένα εφαλτήριο για την ενίσχυση της εκλογικής του δύναμης.
Είτε αυτός ο υπολογισμός είναι σωστός ή όχι, πολλοί αναγνωρίζουν ότι πρόκειται σαφώς για μια στρατηγική κατάκτησης της εξουσίας.
Ο πρόεδρος του κόμματος, Γιώργος Καρατζαφέρης, είχε δηλώσει την περίοδο δημιουργίας του ΛΑΟΣ το 2000, ότι στο σχηματισμό και στην κοσμοαντίληψη του δεν περιλαμβάνονται, οι «κομμουνιστές», οι «ελευθεροτέκτονες», οι «γκέι» και οι «Εβραίοι».
Αυτό το μίγμα ρατσισμού, ξενοφοβίας και ομοφοβίας – συνεχίζει ο Linhardt - αρνητισμού και θεωριών συνομωσίας, εντοπίζονται και στο πρόσωπο του Άδωνη Γεωργιάδη, του νέου αναπληρωτή υπουργού Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας. Πρόσφατα, κατηγόρησε τον «εβραϊκό λαό [ότι ελέγχει] το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα» , χωρίς να μπορεί να περάσει απαρατήρητο, ότι χαρακτήρισε τους μουσουλμάνους ως «απόβλητα» .
Το σκάνδαλο από την είσοδο της άκρας δεξιάς στην κυβέρνηση αυτή πολλαπλασιάζεται από την υποδοχή που προσφέρθηκε για το νέα εκτελεστική εξουσία: υπήρξε ευπρόσδεκτη από τους περισσότερους σχολιαστές και υπευθύνους. Η κυβέρνηση Παπαδήμου υποστήριξαν ότι έδειξε τα «διαπιστευτήρια» της: έδειξε «σοφία», τηρεί την αυστηρή λιτότητα που απαιτεί η ΕΕ, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ, κάτι που «καθησυχάζει τις αγορές».
Στο μέτωπο αυτού του τύπου της «αξιοπιστίας» , το ΛΑΟΣ δεν υστέρησε καθόλου. Από το πρώτο «σχέδιο διάσωσης» της Ελλάδας το Μάιο του 2010, ο ιδρυτής του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης , επέδειξε ιδιαίτερο «ζήλο» για να παίξει το παιχνίδι του "ρεαλισμού". Η υπόσχεση για τη συνέχιση της βάναυσης διάλυσης του κράτους πρόνοιας και της υποβάθμιση των συνθηκών διαβίωσης των Ελλήνων ήταν τόσο πειστική, υπογραμμίζει ο αρθρογράφος, ώστε να θεωρείται ως μια «σημαντική συμβολή από την άκρα δεξιά στην κυβέρνηση» και οδήγησε φυσικά στην είσοδό της στο νέο κυβερνητικό σχήμα.
Αλλά είναι δυνατό να αντληθεί ένα γενικότερο συμπέρασμα από αυτή την κατάσταση. Δείχνει μια ριζική μεταμόρφωση της διαδικασίας και του σχηματισμού της «πολιτικής νομιμοποίησης»: η ‘πολιτική νομιμοποίηση’ προκύπτει από τη συμμόρφωση στις επιταγές του οικονομικού ρεαλισμού και αυτό αποτελεί το βασικό κριτήριο. Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν οικονομικούς περιορισμούς και πιέζονται να προσαρμόσουν την πολιτική τους. Αλλά το καινούργιο στοιχείο έγκειται στο γεγονός ότι η «έκκληση για ρεαλισμό» γίνεται μια πολιτική δήλωση από μόνη της.
Ο «ρεαλισμός» αυτός γίνεται αντικείμενο επίκλησης από όλους εκείνους που έρχονται να λειτουργήσουν ως από μηχανής θεοί προς όφελος των αγορών και χρησιμοποιείται ως επιχείρημα από ομάδες, κόμματα και οργανισμούς που εργάζονται για λογαριασμό τους.
Δεν υπάρχει κανένα αόρατο χέρι, κανένας σιδερένιος νόμος της αγοράς, αλλά αντίθετα είναι η κινητοποίηση όλων των παραγόντων που παίζουν το «χαρτί» των αγορών για να προωθήσουν τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους - και αυτά είναι οι τράπεζες και οι πολυεθνικές, οι διάφοροι οίκοι αξιολόγησης, οι κερδοσκόποι και οι επενδυτές.
Η μεγάλη ανακάλυψη είναι να πάψουμε να πιστεύουμε ότι αυτή η πολιτική είναι η μόνη. Ωστόσο, είναι δύσκολο να βρεθεί κάτι πιο έντονα «πολιτικό» από ό, τι η τρέχουσα δράση των οίκων αξιολόγησης. Όχι ότι παίρνουν άμεσα μέρος στις πολιτικές αποφάσεις (γνωρίζουν όμως να εντοπίζουν μέσα στο πολιτικό φάσμα, ποιοι θα εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους). Η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη: με το πρόσχημα της αντικειμενικότητας και της ουδετερότητας, προωθούν στο πολιτικό πεδίο εκείνους που μπορούν να παίξουν το δικό τους χαρτί με τον καλύτερο τρόπο της («ενός και μόνου τρόπου») οικονομίας.
Η ενσωμάτωση τέτοιων πρακτικών και προτύπων προϋποθέτει την αλλαγή της αντίληψης για την ουσία της πολιτικής που έχει διαμορφωθεί την περίοδο εμφάνισης και ανάπτυξης των σύγχρονων δημοκρατιών: τη διαμόρφωση και σχηματισμό της «γενικής βούλησης» (volonté souveraine) που φορέας της είναι ο αντιπροσωπευμένος λαός. Η ίδια αυτή διαδικασία περιλαμβάνει την αποδοχή των καταστρεπτικών συνεπειών των πολιτικών λιτότητας.
Όταν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι γίνονται το εργαλείο, ο μοχλός για την αναμετάδοση και επιβολή των οικονομικών και χρηματοδοτικών εξαναγκασμών, η δημοκρατία «αδειάζει» από το περιεχόμενό της.
Η απώλεια της ικανότητας να κρίνουν ορισμένοι το σκάνδαλο της εισόδου στην κυβέρνηση ενός ευρωπαϊκού κράτους – θα τονίσει ο Linhardt - πολιτικών παραγόντων για τους οποίους το Άουσβιτς αποτελεί ένα "μύθο" είναι κάτι περισσότερο από ένα σημείο των καιρών: αποτελεί μια «φυσική» συνέπεια.
Τα οφέλη από το Λάος, είναι ο ελεύθερος και ανεξέλεγκτος «καλπασμός» των «δυνάμεων της αγοράς».
Η πικρή ειρωνεία είναι ότι ο εκδημοκρατισμός της ελληνικής κοινωνίας μετά την πτώση της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1967-1974), έχει συνδεθεί με τη διαδικασία της ένταξης στην ΕΕ.
Σήμερα, που η Ελλάδα ανήκει σ’ αυτήν, οι ευρωπαίοι ηγέτες έρχονται να χαιρετήσουν τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης με τη συμμετοχή εκπροσώπων ενός κόμματος που καλλιεργεί την άθλια νοσταλγία της ακόμη πιο αξιοθρήνητης δικτατορίας.
Αυτά επισημαίνει ο σχολιαστής του Monde και δυστυχώς ισχύουν ακέραια και για την ελληνική κοινωνία, όπου ‘υποτονικά» αντιμετωπίστηκε το ζήτημα της συμμετοχής του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση.
Το άρθρο δημοσιεύεται στο Monde στις 30/11/11.
Ο Dominique Linhardt, είναι ερευνητής στο CNRS και το Cedric Moreau Bellaing, και καθηγητής στην Ecole Normale Superieure
Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011
Τα χουντικά σταγονίδια, η κινδυνολογία του "Βήματος" και η ανάγκη επαγρύπνησης του λαού και των πολιτών
Εντύπωση έχει προκαλέσει το χθεσινό δημοσίευμα του « βήματος» για την προκλητική χουντικής έμπνευσης στάση ορισμένων σπουδαστών στη σχολή Ευελπίδων τη μέρα του εορτασμού του Πολυτεχνείου.
Επειδή το θέμα, στις ιδιαίτερα περίπλοκες στιγμές που ζούμε, αποχτά ξεχωριστή σημασία αναδημοσιεύουμε τα βασικά σημεία του δημοσιεύματος, στο οποίο άλλωστε το «Βήμα» έδωσε συνέχεια και σήμερα μέσα από την ηλεκτρονική του έκδοση.
« Χουντο-σταγονίδια στην Ευελπίδων
Εκδήλωση-πρόκληση την ημέρα του Πολυτεχνείου - Οµάδα σπουδαστών έψαλε τον ύµνο των Απριλιανών
Στους κόλπους των Ενόπλων ∆υνάµεων επικρατεί εσχάτως αναβρασµός. Μεγάλη µερίδα αξιωµατικών, κυρίως από τα µεσαία και κατώτερα στρώµατα, εκφράζουν σε ιδιωτικές συζητήσεις τη δυσαρέσκειά τους για την «επίθεση» που θεωρούν ότι δέχονται στα εισοδήµατα και στην αξιοπρέπειά τους. Σύµφωνα όµως µε αποκλειστικές πληροφορίες του «Βήµατος», η έκφραση αυτής της δυσαρέσκειας υπερβαίνει τις απλές κουβέντες στα γραφεία και στις στρατιωτικές σχολές. Οδηγεί σε απαξίωση των θεσµών της συντεταγµένης Πολιτείας, όπως απεδείχθη κατά τους εορτασµούς της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη µε τις αποδοκιµασίες στο πρόσωπο του Προέδρου της ∆ηµοκρατίας κ. Κ. Παπούλια. Και σε ορισμένες περιπτώσεις ενδύεται «ακροδεξιό µανδύα», µε απόψεις και ιδέες επικίνδυνες που δημιουργούν υπόνοιες για ύπαρξη, ακόµη και σήµερα, χουντικών «σταγονιδίων» στους κόλπους των Ενόπλων ∆υνάµεων. Οι απόψεις αυτές φαίνεται δυστυχώς ότι έχουν απήχηση, κρίνοντας από την ενίσχυση της δύναµης της «Χρυσής Αυγής» και τον πληθωρισµό ιστοσελίδων σχετικού περιεχοµένου.
Ενδεικτικό είναι ένα περιστατικό που έλαβε χώρα στη Σχολή Ευελπίδων στις 17 Νοεµβρίου, λίγες ηµέρες µετά την ορκωµοσία της κυβέρνησης του κ. Λ. Παπαδήµου, στις 11 Νοεµβρίου. Σε µια ενέργεια πρωτοφανή, ορισµένοι σπουδαστές πραγµατοποίησαν ένα «µίνι πραξικόπηµα» ενάντια στα δεδοµένα της Σχολής. Προκάλεσαν τα δηµοκρατικά αισθήµατα όσων παρευρέθησαν και των υπολοίπων που το έµαθαν καθυστερηµένα, τραγουδώντας τον ύµνο της 21 ης Απριλίου και αµφισβητώντας τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Τι ακριβώς συνέβη; Ανήµερα της επετείου της 17ης Νοεµβρίου, το σύνολο των Ευελπίδων συγκεντρώθηκε στο κεντρικό αµφιθέατρο της Σχολής για τον καθιερωµένο ετήσιο εορτασµό. ∆ιαβάστηκε η ηµερήσια διαταγή, την οποία είχε προσωπικά συντάξει και υπογράψει ο υπουργός Εθνικής Αµυνας κ. ∆. Αβραµόπουλος, ενώ ακολούθησε η προβολή βίντεο για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.
…………….
Τα όσα ακολούθησαν, κινήθηκαν στην απολύτως αντίθετη κατεύθυνση. Μετά την αποχώρηση των αξιωµατικών, τον λόγο πήρε ο αρχηγός των Ευελπίδων (το όνοµά του βρίσκεται στη διάθεση της εφηµερίδας). «∆ιέταξε» να κλείσουν οι πόρτες, αφού προηγουµένως ζήτησε από τους κυπρίους και αλλοδαπούς σπουδαστές να αποχωρήσουν και στη συνέχεια ανέβηκε στο βήµα. «Να κατεβεί αυτή η µπούρδα» είπε, δείχνοντας προς την εικόνα του Πολυτεχνείου που είχε µείνει στην οθόνη. Όπως εξήγησε, η «επανάσταση της 21ης Απριλίου» έχει διαστρεβλωθεί.
Ακολούθως, κάλεσε µια οµάδα πέντε ατόµων να προσέλθουν κοντά στην εξέδρα που είχε στηθεί. Με βήµα στρατιωτικό, οι Ευέλπιδες άρχισαν να τραγουδούν τον διαβόητο ύµνο της 21ης Απριλίου, «Μέσα στ’ Απρίλη τη γιορτή, το µέλλον χτίζει η νιότη...». Μικρός αριθµός αποχώρησε επιδεικτικά. Η πλειοψηφία όµως, εκόντες άκοντες, παρέµειναν στο αµφιθέατρο και άρχισαν να ζητωκραυγάζουν σχετικά (ποδοσφαιρικού τύπου)συνθήµατα. Ο υποκινητής της ενέργειας αυτής, που έµοιαζε προσχεδιασµένη, δεν είναι η πρώτη φορά που κινείται «εκτός νόµου και κανονισµών». Ο αρχηγός των Ευελπίδων υπήρξε ο επικεφαλής της οµάδας που στον εορτασµό της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη αρνήθηκε να υπακούσει στη διαταγή αποχώρησης και παρήλασε, µαζί µε µια οµάδα, αυτοσχεδίως, τραγουδώντας το «Μακεδονία ξακουστή, του Αλεξάνδρου η χώρα».
Η σηµερινή συγκυρία της οικονοµικής κρίσης προσφέρει γόνιµο έδαφος σε διάφορες οµάδες να µιλούν ακόµη και για κινήσεις αµφισβήτησης του νοµίµου πολιτεύµατος. Πρόσφατα είναι άλλωστε τα δηµοσιεύµατα του ξένου Τύπου περί πληροφοριών για κίνδυνο πραξικοπήµατος στην Ελλάδα. Στον γαλλικό και όχι µόνο Τύπο µεταδόθηκε ότι ο ίδιος ο τέως πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στο ενδεχόµενο αυτό κατά τη διάρκεια της περίφηµης συνάντησης των Καννών. Στα briefings ξένων ηγετών το θέµα αυτό επισηµάνθηκε χαρακτηριστικά σε δηµοσιογράφους, όπως «Το Βήµα» είναι σε θέση να γνωρίζει. Και µάλιστα, τα όσα µεταδίδονται από την Ελλάδα για τη δυσαρέσκεια που εκφράζεται από διάφορες πλευρές σχετικά µε την απώλεια εθνικής κυριαρχίας που κατά την άποψη ορισµένων συνεπάγεται η τεχνική βοήθεια από τους Ευρωπαίους προκαλούν έντονη ανησυχία ότι θα είναι εκµεταλλεύσιµα από λαϊκιστικά ακροδεξιά στοιχεία».
Το σημερινό δημοσίευμα έχει ως εξής:
Παγωμάρα στις Ενοπλες Δυνάμεις από τα «χουντοσταγονίδια»
Στη Σχολή Ευελπίδων ο Αρχηγός ΓΕΣ
Παγωμάρα επικρατεί στις Ενοπλες Δυνάμεις μετά την αποκάλυψη του «Βήματος της Κυριακής» για το πρωτοφανές περιστατικό στη Σχολή Ευελπίδων που επανέφερε μνήμες του απριλιανού πραξικοπήματος. Σε μία κίνηση με σαφή σημασία, ο Αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Κ. Ζιάζιας επισκέφθηκε σήμερα τη Σχολή προκειμένου να ενημερωθεί από τον Διοικητή της, ταξίαρχος Γ. Αρβανίτη για την πορεία της Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) που ξεκίνησε κατόπιν εντολής του υπουργού Εθνικής Αμυνας κ. Δ. Αβραμόπουλου.
Στους διαδρόμους του Πενταγώνου δεν έχει περάσει ασχολίαστο το γεγονός ότι ο πατέρας του πρώην, πλέον, Αρχηγού των Ευέλπιδων είχε πρωταγωνιστήσει πριν από σχεδόν 30 χρόνια σε ένα εξίσου πρωτοφανές περιστατικό με θύμα έναν πρωτοετή, τον οποίο μαζί με ορισμένους άλλους ξυλοκόπησε σοβαρά και είχε ως αποτέλεσμα να εγκαταλείψει τη Σχολή. Ο πατέρας, που σήμερα ηγείται της 50ης Ταξιαρχίας στο Σουφλί, χαρακτηρίζεται από ανθρώπους που έχουν συνεργαστεί μαζί του πολύ καλός αξιωματικός,«αλλά δυστυχώς ουδείς γνωρίζει τι κρύβει η ψυχή του ανθρώπου».
Ήδη πάντως, από διάφορες πλευρές εντός ή στο περιβάλλον των Ενόπλων Δυνάμεων φαίνεται ότι καταβάλλεται μία προσπάθεια να υποβαθμιστεί το περιστατικό με το αιτιολογικό ότι δεν πρέπει να γίνουν πολιτικάντικα παιχνίδια στην πλάτη του στρατεύματος. Ανθρωποι που έχουν περάσει από τον Στρατό Ξηράς σημειώνουν ότι «ο μεγαλύτερος κίνδυνος που ελλοχεύει είναι να συγκαλυφθεί το γεγονός και να μην γίνει εις βάθος έρευνα».
Άλλη μία περίεργη συζήτηση που διεξάγεται αφορά στη σύνδεση που ορισμένοι κάνουν μεταξύ του περιστατικού στη Σχολή Ευελπίδων με τον πρώην Α/ΓΕΣ Φρ. Φράγκο. Ως γνωστόν, ο πρώην Αρχηγός έχει δικό του δίκτυο στον Στρατό Ξηράς και απολαμβάνει υψηλής δημοφιλίας. Δεν λείπουν όμως και εκείνοι που πιστεύουν ότι αποτελούσε, καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας του, ανασταλτικό παράγοντα στη μεταρρύθμιση του Στρατού και ότι προσπαθούσε με κάθε τρόπο να περιορίσει τη δημοσιότητα οποιουδήποτε περιστατικού θα έπληττε την εικόνα του Στρατού και κατ' επέκταση τη δική του. Ορισμένες πηγές μάλιστα διατείνονται ότι αυτό γινόταν καθώς ο πρώην Α/ΓΕΣ δεν κρύβει τις πολιτικές του φιλοδοξίες».
Ενδιαφέρον, ωστόσο, είχε και το σχόλιο του Σταύρου Ψυχάρη στο χθεσινό Βήμα:
«Με τον στρατό δεν παίζουμε!
Αυτά δεν είναι αστεία! Τα όσα συνέβησαν στη Σχολή Ευελπίδων πρέπει να σηµάνουν συναγερµό: όλες οι πολιτικές δυνάµεις της χώρας οφείλουν να παραµερίσουν όσα τις χωρίζουν και να αντιµετωπίσουν αµέσως και αποφασιστικά την αποκαλυπτόµενη ασθένεια… Είναι γνωστόν ότι προάγγελος του απριλιανού πραξικοπήµατος του 1967 υπήρξε το περιβόητο σαµποτάζ στον Eβρο. Ενας αξιωµατικός το 1964, επί κυβερνήσεως Γεωργίου Παπανδρέου, σκηνοθέτησε ένα δήθεν σαµποτάζ σε µια µονάδα στην παραµεθόριο περιοχή του Εβρου. Οι δράστες, χαρακτηρισµένοι κοµµουνιστές, είχαν βάλει… ζάχαρη σε οχήµατα του Στρατού για να τα ακινητοποιήσουν. Τους δήθεν δράστες συνέλαβε ο αξιωµατικός σκηνοθέτης του σαµποτάζ, ο οποίος εκίνησε µυστικούς µηχανισµούς που υπήρχαν για την αντιµετώπιση ενδεχόµενης ανταρσίας, και η Αστυνοµία (Ασφάλεια) έδρασε κατά το Σχέδιο. Εγιναν συλλήψεις πολιτών ξηµερώµατα στην Καισαριανή και αλλού.
Έκπληκτοι οι δηµοσιογράφοι µαθαίναµε ξηµερώµατα ότι υπήρχαν συλλήψειςπολιτών από την Ασφάλεια. Η πρώτη εντύπωση ήταν ότι το «παρακράτος της ∆εξιάς» είχε δράσει αυθαίρετα αλλά εντός των ορίων της νοµιµότητας. Και η Αριστερά της εποχής άργησε να αντιληφθεί την πραγµατικότητα. Τα ίδια και χειρότερα µε την Κυβέρνηση. Θεώρησε την περίπτωση ως βλακώδη υπέρβαση καθήκοντος από τον υπεύθυνο αξιωµατικό και όλοι βιάστηκαν να κλείσει η υπόθεση. Ορισµένες φωνές που ακούστηκαν, ότι όλα τα είχε οργανώσει ένας πολυπράγµων αξιωµατικός που µέσα στον Στρατό συνάδελφοί του τον αποκαλούσαν «Νάσερ», δεν έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής.
Λίγα χρόνια αργότερα ο «Νάσερ» µάς έβαλε στον γύψο όλους µαζί. Με πρώτουςεκείνους που µε πράξεις ή παραλείψεις τους τον έσωσαν όταν οργάνωσε το περιβόητο «σαµποτάζ στον Εβρο».
Όλα αυτά µοιάζουν… αρχαιολογία για τους σηµερινούς νέους, που ήσαν τότε αγέννητοι ακόµη και φυσικά δεν έχουν ζήσει σε συνθήκες δικτατορίας ή «µειωµένης δηµοκρατίας».
Η κυβέρνηση Παπαδήµου οφείλει να αντιδράσει αµέσως και αποφασιστικά. Με τον Στρατό ∆ΕΝ παίζουµε!»
Όλα αυτά, όντως, είναι πολύ σοβαρά για να παίζει κανείς!
Όμως, δικαιούται να θέτει με αυτό τον τρόπο τα ζητήματα αυτά εκείνη η εφημερίδα, εκείνη η πολιτική αντίληψη, εκείνα τα κόμματα και εκείνη η κυβέρνηση, που ενσωμάτωσαν τους εραστές της χούντας στη σύνθεσή τους;
Έτσι θα αντιμετωπιστούν τα όποια σταγονίδια;
Ή η κινδυνολογία εξυπηρετεί με έναν άλλο τρόπο τα σχέδια της άρχουσας τάξης που συστηματικά και ολοκληρωμένα εκφράζει το «Βήμα» και ο ΔΟΛ;
Τα προβλήματα αυτά για να αντιμετωπιστούν θέλουν άλλου είδους μέτρα.
Απαιτούν την επαγρύπνηση του λαού, τω ν πολιτών, του κοινωνικού κινήματος και όλων των πολιτικών δυνάμεων που ενδιαφέρονται να δοθεί μια δημοκρατική διέξοδος στην κρίση.
Περιμένουμε, όμως, και την αντίδραση όλων των πολιτικών δυνάμεων, και ειδικότερα της Αριστεράς, εντός και εκτός Βουλής.
Προσέξτε το βλέμμα και το ύφος αυτών των νέων κατά τα άλλα παιδιών, που είναι περίπου οι ίδιοι οι οποίοι συμμετείχαν και στο επεισόδιο στη σχολή Ευελπίδων
Προσέξτε το βλέμμα και το ύφος αυτών των νέων κατά τα άλλα παιδιών, που είναι περίπου οι ίδιοι οι οποίοι συμμετείχαν και στο επεισόδιο στη σχολή Ευελπίδων
Ετικέτες
΄Πολιτική,
Δημοκρατία,
Σχόλια,
Χούντα
Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011
Μέρκελ- Σαρκοζί επιδιώκουν μέχρι τον Φεβρουάριο αλλαγές των ευρωπαϊκών συνθηκών – Η Δημοκρατία στην Ευρώπη αργοπεθαίνει …
Γερμανία και Γαλλία επιδιώκουν αλλαγή των ευρωπαϊκών συνθηκών σε διαδικασία εξπρές. Αυτό γράφει σήμερα η εφημερίδα Bild επικαλούμενη διπλωματικές πηγές και αποτυπώνοντας τη σχετική φημολογία που επικρατεί στο Βερολίνο.
Τις ίδιες πληροφορίες αναπαράγει και η γαλλική Monde.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, Άγκελα Μέρκελ και Νικολά Σαρκοζί που θα παρουσιάσουν τα σχέδια τους στην σύνοδο κορυφής στις 8-9 Δεκεμβρίου, επιδιώκουν οι αλλαγές των συνθηκών που θα προβλέπουν αυστηρότερες ρυθμίσεις με στόχο τη δημοσιονομική πειθαρχία, να έχουν εγκριθεί μέχρι τις αρχές του 2012, το αργότερο τον Φεβρουάριο. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, το μοντέλο που θα χρησιμοποιήσουν θα προβλέπει συμφωνίες μεταξύ των εθνικών κρατών όπως είχε γίνει στο προοίμιο της συνθήκης του Σένγκεν(!)
Προωθούν μάλιστα ταχύτατα ένα νέο Σύμφωνο Σταθερότητας, με ιδιαίτερα αυστηρούς και σκληρούς όρους για τις «απείθαρχες» χώρες.
Εκπρόσωπος της καγκελαρίας που ρωτήθηκε σχετικά περιορίστηκε να πει ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει όλους τους εταίρους ότι είναι δυνατή και αναγκαία μια περιορισμένης έκτασης αλλαγή των συνθηκών.
Φυσικά σ’ αυτό η Μέρκελ βρίσκει σύμφωνη την πλειοψηφία του ‘καθεστωτικού’ γερμανικού τύπου.
«Θαρραλέα» και με «σωστό πολιτικό ένστικτο» (!) χαρακτηρίζει τη Γερμανίδα καγκελάριο σε σχόλιό της για την τριμερή συνάντηση στο Στρασβούργο η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung τονίζοντας ότι: «Η Μέρκελ ακολουθεί την σωστή στρατηγική, και εκμεταλλεύεται την δύσκολη συγκυρία για να αποκτήσει η ΕΕ στέρεα θεμέλια. Πρόκειται όμως για έναν αγώνα δρόμου, διότι οι μεταρρυθμίσεις δεν δρομολογούνται ούτε εφαρμόζονται εν μια νυκτί και οι χρηματαγορές δεν διαθέτουν καθόλου υπομονή. Και αυτό είναι το μοναδικό ρίσκο της στρατηγικής Μέρκελ.»
Σύμφωνα με την Frankfurter Allgemeine Zeitung η τριμερής συνάντηση δίνει την εντύπωση «πως το Βερολίνο και το Παρίσι εγκρίνουν την μεταρρυθμιστική ατζέντα του Μόντι. Η αλήθεια όμως είναι άλλη: Η Γερμανία και η Γαλλία επιθυμούν να κινούν εκείνες τα νήματα της διαχείρισης της κρίσης, εύλογο καθώς επωμίζονται και τις μεγαλύτερες εισφορές (…). Επιπλέον η κρίση δημιουργεί νέα δεδομένα πολιτικής εξουσίας και επομένως αυτή η δυναμική δεν πρόκειται να αλλάξει μέχρι την αλλαγή των ευρωπαϊκών συνθηκών.»
Η Tageszeitung υπογραμμίζει την εμμονή της καγκελαρίου στις περικοπές και κατά τη χθεσινή τριμερή συνάντηση και υποστηρίζει πως αυτή η στείρα στάση δίνει την εντύπωση ότι η Μέρκελ ζει σε ένα δικό της κόσμο.
Και η εφημερίδα καταλήγει: «Θέλουμε να ελπίζουμε ότι η κ. Μέρκελ δεν πιστεύει πως Λυδία λίθος διεξόδου από την κρίση είναι οι περικοπές, αλλά ότι πρόκειται ως συνήθως για τακτικισμό. Αναμένει δηλαδή να διογκωθεί ακόμη η κρίση, ώστε να αντιληφθούν και οι ψηφοφόροι της ότι είναι απολύτως αναγκαία τόσο τα μέτρα της ΕΚΤ (για αγορά ομολόγων από τις χρεωμένες χώρες), όσο και τα ευρωομόλογα.»
Οι γερμανικοί Financial Times στηρίζουν επίσης την τακτική της Γερμανίδας καγκελαρίου: «Είναι σωστό ότι τα πολιτικά προβλήματα χρειάζονται πολιτική λύση. Η προσαρμογή των ευρωπαϊκών συνθηκών στα νέα δεδομένα συνιστά τον μοναδικό δρόμο αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των επενδυτών στις αγορές.
Στο Στρασβούργο η καγκελάριος άνοιξε τα χαρτιά της και ζήτησε μια δημοσιονομική ένωση στα πλαίσια της ΟΝΕ. Με άλλα λόγια: οι χώρες-μέλη πρέπει να παραιτηθούν από το κυριαρχικό δικαίωμα σύνταξης εθνικού προϋπολογισμού.» (!!!)
Στο Στρασβούργο η καγκελάριος άνοιξε τα χαρτιά της και ζήτησε μια δημοσιονομική ένωση στα πλαίσια της ΟΝΕ. Με άλλα λόγια: οι χώρες-μέλη πρέπει να παραιτηθούν από το κυριαρχικό δικαίωμα σύνταξης εθνικού προϋπολογισμού.» (!!!)
Και μέσα σ’ όλα αυτά σα «μαϊντανός» ξεπήδησε κι ο … Γιωργάκης, ο οποίος ως προσκεκλημένος στο συνέδριο των γερμανών Πρασίνων, και μονίμως εμφανιζόμενος να κάνει τον … «κινέζο» και ότι δεν γνωρίζει τίποτε για το «έγκλημα», άσκησε μεταξύ άλλων κριτική στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων στην ΕΕ. Υποστήριξε ότι οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται σε κλειστό κύκλο από λίγους ισχυρούς παράγοντες και ότι «… αυτό αποτελεί κίνδυνο για την δημοκρατία».
Αλήθεια, το θράσος ορισμένων ανθρώπων δεν έχει όρια. Αυτός που οδήγησε την Ελλάδα στα κάθε λογής μνημόνια, στο ΔΝΤ και αυτή τη στιγμή συγκυβερνά με τους νοσταλγούς της χούντας, με τον Καρατζαφέρη και την παρέα του, ανακάλυψε τους κινδύνους για τη δημοκρατία;
Έτσι κι αλλιώς η Ευρώπη έχει μπει σε μια τροχιά αντιδημοκρατικών, αυταρχικών επιλογών, ερήμην των λαών και των πολιτών της.
Οι «ισχυροί» προσπαθούν να επιβάλουν τη δική τους βούληση προκειμένου να εξυπηρετήσουν πιο αποτελεσματικά τα πραγματικά «αφεντικά», τις μεγάλες εταιρείες, τις τράπεζες, τα κερδοσκοπικά συμφέροντα, τις αγοραίες δυνάμεις του καπιταλισμού.
Οι εξελίξεις αυτές θα οδηγήσουν σε έξαρση όλων των αντιθέσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση με πρώτη την ορατή διάσπαση της ευρωζώνης.
Και έπεται και συνέχεια …
Ετικέτες
΄Πολιτική,
Ευρωπαίκή Ένωση,
Σχόλια
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





































