Για τη "Λαϊκή Ενότητα" με τον Λαφαζάνη, Αλαβάνο αλλά και τη Ραχήλ Μακρή, τον Φωτόπουλο και άλλα παιδιά - ένα νέο πολιτικό σχήμα ή αναπαλαίωση με φθαρμένα υλικά;

Μέσα στην "καυτή" επικαιρότητα των τελευταίων ημερών που οδηγεί τη χώρα στις πλέον άχρηστες και επικίνδυνες εκλογές στη νεότερη ιστορίας της είναι και η ανάδυση του νέου κόμματος της "Λαϊκής Ενότητας" από τους "διαφωνούντες" του ΣΥΡΙΖΑ, τους αποχωρήσαντες 25 βουλευτές υπό την προεδρία του Παναγιώτη Λαφαζάνη - σχήμα με το οποίο συμφώνησε να συνεργαστεί ο Αλέκος Αλαβάνος και στο οποίο αναμένεται, κατά δήλωσή στελεχών του, να πλαισιωθεί από το "δεύτερο κύμα" αποχωρήσεων  από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις των κορυφαίων στελεχών της "Λαϊκής Ενότητας" - Λαφαζάνη, Στρατούλη κα - αυτή φιλοδοξεί να καλύψει ούτε λίγο ούτε πολύ ως μετωπικό σχήμα το 62%  του  ΟΧΙ  στο τελευταίο δημοψήφισμα.

 Συνολικά να εκφράσει  το "αντιμνημονιακό χώρο" και την προοπτική του.

Επειδή η κατάσταση στη χώρα είναι ιδιαίτερα κρίσιμη και σοβαρή, επειδή ο λαός μας έχει υποστεί βαριά πλήγματα και καλείται να πληρώσει για πολλές δεκαετίες  το  τίμημα των Μνημονίων - μεταξύ των οποίων και του "αριστερού" Μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, έχουμε το χρέος να  μιλήσουμε απολύτως καθαρά και πάρουμε θέση για το "νέο" πολιτικό μόρφωμα, όπως έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια.

Δεν θεωρούμε, λοιπόν, ότι  η "Λαϊκή Ενότητα" του Λαφαζάνη, Αλαβάνου και των άλλων "παιδιών" - μεταξύ των οποίων οι εξαιρετικές πολιτικές προσωπικότητες της Ραχήλ Μακρή, του συνδικαλιστή και εκπροσώπου πάλαι ποτέ του "βαθέος ΠΑΣΟΚ" Φωτόπουλου και άλλων τινών - δεν μπορεί να αποτελέσουν αξιόπιστη λύση και έκφραση μιας διαφορετικής προοπτικής για τη χώρα και το λαό μας έναντι της  μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακή και καθεστωτική δύναμη.

Αυτό  γιατί ούτε σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας, ούτε σε προγραμματικές θέσεις - πέρα από την επανάληψη κάποιων αντιμνημονιακών συνθημάτων - ούτε από την άποψη της εγκυρότητας  της στάσης των κορυφαίων της στελεχών ούτε από την άποψη της σύνθεσης των δυνάμεων που τη συγκροτούν.

Βεβαίως, σε επίπεδο ατομικό και  στη βάση αυτής της κίνησης υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι επιθυμούν να αγωνιστούν για μια διαφορετική πορεία της χώρας.

Θα το κάνουμε πιο συγκεκριμένο - παρόλο που μπορούμε να φανούμε αυστηροί  στην κρίση μας.

Όμως σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές η σιωπή δεν είναι χρυσός.

Και ο ελληνικός λαός αρκετά έχει  παραπλανηθεί, έχουν διαψευστεί οι προσδοκίες του με κορυφαία την υιοθέτηση από το ΣΥΡΙΖΑ του εξοντωτικού Τρίτου Μνημονίου.

Για την εξέλιξη αυτή την πρώτιστη ευθύνη έχει ο Τσίπρας και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, όμως, και άλλα στελέχη τώρα της "Λαϊκής Ενότητας"  ήταν έξω  από όλα αυτά;

Δεν υπήρξαν για δεκαετίες  μέλη του ηγετικού πυρήνα πρώτα του Συνασπισμού της Αριστεράς (μετά την αποχώρηση του ΚΚΕ και τη διάσπαση του)  και στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν συνετέλεσαν και αυτοί, καθοριστικά μάλιστα,  στη δημιουργία του "μύθου" του ΣΥΡΙΖΑ - για την ακρίβεια του "παραμυθιού" - με όλες τις δημαγωγικές κι αστήρικτες εξαγγελίες και υποσχέσεις οι οποίες κατέρρευσαν μόλις μέσα σ' ένα εξάμηνο;

Δεν υποστήριζαν μετά πάθους έναντι του ελληνικού λαού και προεκλογικά τα περίφημα "προγράμματα" της Θεσσαλονίκης, ότι θα καταργήσουν τα Μνημόνια "μ' ένα νόμο, μ' ένα άρθρο" και άλλα παρόμοια;

Δεν στήριξαν και  μετά τις εκλογές  μετά πάθους την κυβέρνηση Τσίπρα - καταλαμβάνοντας Λαφαζάνης και λοιποί κορυφαίες κυβερνητικές θέσεις - συνεχίζοντας το 'ίδιο "παραμύθι";

Για όλα αυτά δεν έχουν καμία ευθύνη;

Ή αρκούσαν κάποια ψελλίσματα διαφωνιών εντός του ΣΥΡΙΖΑ και μετέπειτα της κυβέρνησης του οι οποίες, ωστόσο, συνειδητά ή ασυνείδητα συντελούσαν στην πολυσυλλεκτικότητα αυτού του χώρου, στη δημιουργία "αριστερού άλλοθι"  για την πολιτική του και τελικά στην παραπλάνηση και χειραγώγηση των Ελλήνων πολιτών, για να απαλλαγούν από τις ευθύνες τους αυτά τα στελέχη και να έρχονται ως τώρα "αγνοί" και "άμωμοι" για να εμφανιστούν ως αυτόκλητοι ηγέτες ενός φαντασιακού πλέον αντιμνημονιακού μετώπου.

Το οποίο και οι ίδιοι με τη στάση τους όλο αυτό τον καιρό συνετέλεσαν να καταρρακώσουν και να το οδηγήσουν σε πολιτική αποτυχία.

Τελικά, δημιουργούνται τα εξής "ερωτήματα":

Ο Λαφαζάνης και τα άλλα στελέχη δεν "κατάλαβαν" πού το πήγαινε ο Τσίπρας και η ομάδα του και παρασύρθηκαν ή αποπλανήθηκαν;

Αλλά αν ισχύει αυτό, οι συγκεκριμένοι που για πολλές δεκαετίες κατείχαν κορυφαίες θέσεις στο κομματικό οικοδόμημα του ΣΥΡΙΖΑ, και δεν στάθηκαν ικανοί να κατανοήσουν τις εξελίξεις και την προοπτική τους, πώς τώρα εμφανίζονται "αγέρωχοι" κι  "ανέγγιχτοι" ως "καθοδηγητές" της νέας "αντιμνημονιακής" προσπάθειας και ευαγγελίζονται ένα διαφορετικό μέλλον;

Υπάρχει, ωστόσο, και το άλλο ενδεχόμενο.

Να ήξεραν και σκοπίμως να απέκρυπταν πού το πήγαινε η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ - αυτού του συμβιβασμού στα πλαίσια του μνημονιακού καθεστώτος, όπως επανειλημμένα είχαμε γράψει τον τελευταίο χρόνο ως Νέος Μέτοικος.

Κι αυτό για λόγους μικροκομματικού και προσωπικού τακτικισμού. Προκειμένου να έρθει η κατάλληλη στιγμή για να διαφοροποιηθούν από τον Τσίπρα κι αφού βεβαίως έχουν εκλεγεί βουλευτές και έχουν χρηματίσει υπουργοί.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι σε κόσμο που τους ακολουθούσε Λαφαζάνης και λοιποί  έλεγαν ότι "πάμε τώρα με τον Τσίπρα  κι αν υπαναχωρήσει, τότε φτιάχνουμε το δικό μας κόμμα". 

Δημιουργείται έτσι ένα διπλό ζήτημα πολιτικής ηθικής.

Πρώτα, έναντι του ίδιου του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ: αφού  στον αμοραλισμό και τυχοδιωκτισμό του Τσίπρα αντιπαραβαλλόταν ένας άλλος αμοραλισμός και τυχοδιωκτισμός με πιο "αριστερό" προφίλ, ο οποίος μάλιστα "ορκιζόταν" και στην ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

Και στη συνέχεια έναντι της ελληνικής κοινωνίας, των Ελλήνων πολιτών  και των νέων ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στους οποίους δεν απεκάλυπταν την αλήθεια και απλά τους χρησιμοποίησαν ως όχημα για την άνοδο στην κυβερνητική εξουσία, στους υπουργικούς και κυβερνητικούς θώκους.

Κρινόμενη όμως και από την πολιτική αποτελεσματικότητα αυτή  "τακτική" απέτυχε  στο βασικό ζήτημα που αφορά την ελληνική κοινωνία:

 Όχι μόνο δεν έφερε την απεμπλοκή από τα προηγούμενα μνημόνια αλλά συνετέλεσε στην ψήφιση και του τρίτου μνημονίου - από κυβέρνηση μάλιστα της "Αριστεράς" - οδηγώντας σε μεγάλη απογοήτευση και σύγχυση ψηφοφόρους και πολίτες οι οποίοι είχαν επενδύσει ελπίδες  στο ΣΥΡΙΖΑ για μια διαφορετική πορεία της χώρας.

Στην ουσία συνετέλεσαν τόσο ο Τσίπρας και η ηγετική πλειοψηφία  όσο και η ομάδα Λαφαζάνη και οι "διαφωνούντες" του ΣΥΡΙΖΑ στη στρατηγική ήττα του κινήματος που αναπτύχθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια στη χώρα μας.

Μάλιστα από τη θέση της κυβέρνησης χρεώνονται τις αμφισημίες, τη έλλειψη στρατηγικής και πολιτικού και προγραμματικού σχεδίου και τελικά για την υιοθέτηση ενός νέου βάρβαρου Μνημονίου.

Τώρα, αν προέκυψε ένα πολιτικό σχήμα με αντιμνημονιακή ρητορική και αυτοανακηρυγμένη ηγεσία, αυτό δεν έχει σχέση με τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών και της χώρας στην κρίσιμη αυτή περίοδο.

Αφού, λοιπόν,  τα στελέχη και οι δυνάμεις αυτές συμμετέχοντας σε κορυφαίες κομματικές και κυβερνητικές θέσεις δεν μπόρεσαν να "δουν" και πολύ περισσότερο να αποτρέψουν τις εξελίξεις αυτές, ποια εγγύηση μπορεί να υπάρξει ότι θα το πετύχουν από διαφορετικές θέσεις;

Θα μιλήσουμε και για τον άλλο εταίρο της "΄Λαϊκής Ενότητας", τον Αλέκο Αλαβάνο.

Ο Αλέκος Αλαβάνος έχει μια αδιαμφισβήτητη ιστορία και προσφορά στο χώρο της Αριστεράς. Υπήρξε και ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ συντελώντας και στην ανάκαμψη του σε μια δύσκολη περίοδο.

Όμως, έχει και αυτός τις δικές του ευθύνες για την πορεία των πραγμάτων.

Δεν ήταν δική του επιλογή και ανάδειξη η  τοποθέτηση του Τσίπρα στην ηγεσία του Συνασπισμού και στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ;

Και αν τελικά κάποιοι άλλοι ή κάποιες δυνάμεις του επέβαλαν αυτή την επιλογή, δεν πρέπει να μιλήσει  γι' αυτά τα ζητήματα καθαρά και με πλήρη ειλικρίνεια τουλάχιστον στον αριστερό κόσμο; 

Απέτυχε, όμως, ο Αλαβάνος και στο εγχείρημα για το "Μέτωπο Ανατροπής" και στη συνέχεια για το "Σχέδιο Β" το οποίο περιθωριοποιήθηκε ουσιαστικά.

Και απέτυχε καθοριστικά στο καίριο ζήτημα επιλογής και αξιοποίησης συνεργατών και  συμμάχων σ' αυτήν πορεία.

Θέλουμε να αναφερθούμε σε κάτι που αποτελεί και ιστορική μαρτυρία.

Τις παραμονές της δημιουργίας του "Μετώπου Ανατροπής", πριν ακόμα και ο ίδιος ο Αλαβάνος και άλλα στελέχη με παρόμοια οπτική διαφοροποιηθούν από τον τότε ΣΥΡΙΖΑ -  πραγματοποιήθηκε κατά κάποιο τρόπο - σύμφωνα με τις παραδόσεις της Αριστεράς - μια "συνωμοτική σύσκεψη  σε υπόγειο στον Κεραμεικό. 

Σκοπός της συζήτησης ήταν να ανιχνευθούν τα επόμενα βήματα και οι προοπτικές παραμονής ή όχι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Στη σύσκεψη αυτή συμμετείχαν και ήταν ένθερμοι υποστηρικτές της ρήξης και της σφοδρής κριτικής προς τον Τσίπρα,  η ΚΟΕ με την ηγεσία της, στελέχη του περιβάλλοντος Βαλαβάνη, ο Θεωνάς και πολλοί άλλοι.

Ποια ήταν η συνέχεια;

Ταχύτατα οι περισσότεροι από αυτούς  - όπως αποδεικνύει και η ιστορία πλέον - βρήκαν στέγη στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, εγκαταλείποντας τον Αλαβάνο, έγιναν βουλευτές ή και στελέχη πρόσφατα του κυβερνητικού μηχανισμού.

Ορισμένοι από αυτούς φέρονται να διαφοροποιούνται σήμερα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ενώ άλλοι παραμένουν ακλόνητοι στις θέσεις τους.

Πόση αξιοπιστία, όμως, μπορεί να διαθέτουν αυτές οι δυνάμεις και ορισμένα πρόσωπα για το ότι θα κρατήσουν μια συνεπή στάση και το επόμενο διάστημα το οποίο θα είιια κόμη πιο δύσκολο;

Ενώ και ο Αλέκος Αλαβάνος διεκδικεί σήμερα ένα νέο ηγετικό ρόλο ενώ - όπως δείξαμε  - έχει αποτύχει παταγωδώς τόσο σε εκτιμήσεις  όσο και σε επιλογές προσώπων και συμμάχων.

Για την τρίτη "συνιστώσα" τώρα της "Λαϊκής Ενότητας" που μπορεί να είναι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ - αφού στο σύνολό της είναι δύσκολο να ενταχθεί στο νέο σχήμα - ειδικότερα για ορισμένους που παρουσιάζονται συχνά πυκνά να αρθρογραφούν και στον ιστότοπο Iskra, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι υιοθετούν ένα "υπερεπαναστατικό", "ασυμβίβαστο" και αριστερίστικο λόγο, κενό, όμως, από συγκεκριμένες προτάσεις, επεξεργασίες και λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας.

Θα πρέπει, επίσης, να εξηγήσουν πώς συμβιβάζεται αυτού του είδους ο λόγος με την παραμονή για δεκαετίες σε κορυφαία έντυπα των καθεστωτικών συγκροτημάτων του Αλαφούζου, Μπόμπολα και άλλων, τη στιγμή που άλλοι ομοϊδεάτες τους έχουν εκπαραθυρωθεί  από τα συγκεκριμένα έντυπα.

Γενικότερα, θα θέλαμε με καθαρότητα να τονίσουμε πως πρέπει επιτέλους να γίνει σαφές ότι ένα νέο εγχείρημα της Αριστεράς και  μιας διαφορετικής προοπτικής δεν μπορεί να ενισχύεται άμεσα ή έμμεσα από τέτοιου είδους δυνάμεις ή  από τα διάφορα "κουροκάναλα" - όπως το συγκρότημα Real (του ομίλου Κουρή), το Κόντρα και άλλα.

Δεν μπορεί δηλαδή ο νέος αυριανισμός να επιβάλει  τις ηγεσίες και τη μορφή των σχημάτων της Αριστεράς, την πορεία των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα, ακόμη και τη μορφή των κυβερνήσεων.

Έγινε αυτό στο παρελθόν, έγινε σε μεγάλο βαθμό με την περίπτωση Τσίπρα, δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται επ' αόριστον και οι πολίτες να μένουν "ανυποψίαστοι" και να  χειραγωγούνται στη μια ή την άλλη κατεύθυνση.

Μπορεί να φαίνονται αυστηρές και αφοριστικές αυτές οι τοποθετήσεις μας. 

Είπαμε όμως ήδη ότι  η κρισιμότητα της κατάστασης και η οξύτητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο λαός μας απαιτούν τη μέγιστη ειλικρίνεια και σαφήνεια.

Θεωρούμε, λοιπόν, ότι το σχήμα της "Λαϊκής Ενότητας" για όλους τους λόγους που εκθέσαμε και θα παρουσιάσουμε και άλλους στη συνέχεια δεν μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη λύση.

Εκφράζει, μάλλον, μια αναπαλαίωση με φθαρμένα υλικά, εύκολη συνθηματολογία, έντονα λαϊκιστικό και δημαγωγικό λόγο, χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας και της χώρας.

Οι όποιες δυνάμεις, πρόσωπα και άνθρωποι έχουν αυθεντικότητα και ενδιαφέρονται για μια διαφορετική προοπτική είναι αναγκαίο να μην εγκλωβιστούν σε νέα αδιέξοδα και παραπλανητικούς "κόσμους" και υποσχέσεις.

Η στρατηγική  υποχώρηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η υπογραφή του Τρίτου Μνημονίου και η επιδείνωση των συσχετισμών στο πολιτικό επίπεδο οριοθετούν ένα νέο πλαίσιο, μια νέα κατάσταση και πλαίσιο που πρέπει να επανεκτιμηθεί και να επανακαθοριστούν νέοι στόχοι. 

Όχι με ευχολόγια και κούφιες συνθηματολογίες.

Αλλά με την ανασύνταξη των δυνάμεων που αγωνίζονται για μια διαφορετική προοπτική πρώτα απ' όλα σε επίπεδο κοινωνίας και κοινωνικού κινήματος.

Δεύτερον, με τη διαμόρφωση ενός νέου προγραμματικού πλαισίου, νέων προγραμματικών επεξεργασιών που ν' ανταποκρίνονται αφενός στα δεδομένα όπως έχουν διαμορφωθεί σήμερα και από την άλλη  να οδηγούν σε διέξοδο από το μνημονιακό καθεστώς.

Προγραμματικές επεξεργασίες επιστημονικά τεκμηριωμένες μέσα από ένα ειλικρινή και ουσιαστικό διάλογο ενώπιον της κοινωνίας και όχι ως  αποτέλεσμα μικροκομματικών υπολογισμών και τακτικίστικων επιλογών. 

Και τέλος, με πολιτικές δομές, νοοτροπία και  ηγεσία που θα αναδειχτεί μέσα από αυτό τον διάλογο και θα είναι αντίστοιχη με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του καιρού μας.

Όλα αυτά δεν είναι εύκολα ούτε αυτονόητα. 

Γι' αυτό και δεν μπορούν να υλοποιηθούν υπό το καθεστώς εκλογικών εκβιασμών  ή με υπό την κηδεμονία αυτόκλητων  - και κατά τεκμήριο - αποτυχημένων "σωτήρων".

Χρειάζονται, όπως είπαμε, χρόνο, ουσιαστική συζήτηση, ειλικρίνεια και ανοικτές διαδικασίες ενώπιον της κοινωνίας και του κινήματος. 

Οπότε για όλους αυτούς τους λόγους - και για άλλους ακόμη που θα εκθέσουμε στη συνέχεια - οι εκλογές που έρχονται δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα.

Είναι άχρηστες κι επικίνδυνες.

Τόσο γιατί μπορεί να αναδείξουν ένα εντελώς χειρότερο πολιτικό συσχετισμό που θα  κινείται στην κατεύθυνση εφαρμογή του Τρίτου Μνημονίου και θα ικανοποιεί τα συμφέροντα των δανειστών.

Επειδή, επίσης, μπορεί να εγκλωβίσει άλλες δυνάμεις σε μια αδιέξοδη προοπτική.

Και τελευταίο που θα θέλαμε να τονίσουμε είναι ότι ο "αριστερός λαϊκισμός", οι διαψευσμένες υποσχέσεις και η δημαγωγία που να δώσουν πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη  σε ορισμένα κοινωνικά στρώματα και για την ανάπτυξη του ακροδεξιού λαϊκισμού - από την πιο απαίσια μορφή του, αυτή της Χρυσής Αυγής ή και με νέα μορφή. 

Ως επικύρωση των εκτιμήσεων που παραθέσαμε θα παρουσιάσουμε ορισμένα βίντεο που αποτελούν πλέον ιστορικά ντοκουμέντα.

 Για την κατάργηση του Μνημονίου με ένα νόμο κι ένα άρθρο ...

Έχουμε και  ... προγραμματάρα (!) 

Τελειώσανε οι μνημονιακές κυβερνήσεις  (!)

Λαφαζάνης: Μνημόνια και τρόικα τέλος - ομιλία για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Προσέξτε τη βεβαιότητα και τη ... χαρά με την οποία μιλά στη Βουλή το κορυφαίο (τότε) στέλεχος της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ ... 

Προσέξτε, επίσης, ότι η ομιλία γίνεται  στις  10 Φεβρουαρίου ... 10 μέρες μόλις πριν από τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου και την πρώτη μεγάλη κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ .... Απόλυτη ευστοχία στις εκτιμήσεις και προβλέψεις ...

Ή μήπως ηθελημένη υποκρισία;

αλλά και πάλι ...

Λίγο πριν το δημοψήφισμα ...  η ασφάλεια του τραπεζικού συστήματος είναι εγγυημένη!

Δεν ψηφίζουμε τα μνημονιακά μέτρα αλλά ... στηρίζουμε την κυβέρνηση!

Λαφαζάνης   Η επόμενη βουλή θα είναι σίγουρα αντιμνημονιακή βουλή κι όχι μαϊμού

(δηλαδή, κι ο ίδιος συμμετείχε σε μια "μαϊμού" αντιμνημονιακή πλειοψηφία;) 

Και  οι δηλώσεις μαζί με τον Αλαβάνο σε πλήρη λογική ... αλληλουχία με όσα έλεγε πριν λίγες μέρες και μήνες ...

Ακόμη, όμως, και ο Κώστας Λαπαβίτσας από τους πιο σταθερούς στις απόψεις του και θεωρητικούς εκπροσώπους αυτής της τάσης δεν έχει αποφύγει κραυγαλέες αντιφάσεις ...

"Θα πάρουμε τα λεφτά της ΕΕ για να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα μας (!) ... αναμένω συγκρούσεις ..."

Τι απ' όλα αυτά έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ;

Τότε που όλοι ήταν χαρούμενοι και γλεντούσαν με τραγούδια και χορούς ...

με τη βεβαιότητα ότι τα πράγματα "θ' αλλάξουν" αλλά και με κάποια ιεροσυλία αφού ο ΣΥΡΙΖΑ κατά κάποιο τρόπο παρομοιάζεται με το ΕΑΜ (!)

Όταν δεν ήξερε για τις διαπραγματεύσεις πριν την 20η Φεβρουαρίου

Για την πρόταση 47 σελίδων της κυβέρνησης Τσίπρα προς τους δανειστές ... "η κυβέρνησή μας έχει δείξει κάθε διάθεση να συμβιβαστεί"

Κώστας Λαπαβίτσας  Μόνη ελπίδα για τη χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ (!)

Αλλά και ... "Λαπαβίτσας  «Με δεσμεύουυν μόνο οι ψηφοφόροι»

Και κάποιες αλήθειες ... που ωστόσο ποτέ δεν κατανόησε ο ΣΥΡΙΖΑ ... ή έστω κάποιοι πολύ  αργά τόλμησαν να τις πουν ...

Όμως και ... "αυτή κυβέρνηση - του ΣΥΡΙΖΑ- δεν είναι σαν τις άλλες ..."

Αφού μέσα στο Μάρτιο σε συζήτηση στη Βουλή για την κύρωση μιας από τις πολλές ΠΝΠ με "αριστερή" πρωτοβουλία υποστήριζε;  "Δεν υπάρχει ύφεση  λόγω των μέτρων που πήρε η κυβέρνηση" (!)

Για να φτάσουμε στο φετινό καλοκαίρι ... και το Τρίτο Μνημόνιο ....

Στην εποχή μας υπάρχει η "πολυτέλεια" της υπερπληροφόρησης η οποία, βεβαίως, πολλές φορές συσκοτίζει την αλήθεια,

Όπως προσφέρει και πολλά ντοκουμέντα - ένα είδος δημόσιας, ζωντανής ιστορίας - τα οποία αν κανείς ψάξει συστηματικά μπορεί να ανακαλύψει πολλές ενδιαφέρουσες πλευρές ....

Τα ερωτήματα, λοιπόν, παραμένουν:


 Πότε μας έλεγαν αλήθεια οι εκπρόσωποι και της Αριστερής Πλατφόρμας, της Λαϊκής Ενότητας  - τότε (και δεν μιλάμε για ... αιώνες πριν) ή τώρα;


Πόσο αξιόπιστοι μπορούν να είναι στις εκτιμήσεις και προβλέψεις τους;

Πολύ περισσότερο πόσο αξιόπιστοι μπορούν να είναι για τη στάση την οποία θα κρατήσουν με συνέπεια και στο μέλλον;


Υπάρχουν, επίσης, αξιόπιστες επεξεργασίες ή μήπως συνθηματολογικά και καιροσκοπικά κατασκευάσματα;

Αλλά για όλα αυτά θα ξαναμιλήσουμε ... 

Προς "ολοκληρωτικό" πόλεμο στον ΣΥΡΙΖΑ (;) ... και στο βάθος εκλογές ....

Έτοιμοι για ξεκαθάρισμα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι τα στελέχη της Αριστερής πλατφόρμας και όσοι βουλευτές καταψήφισαν την συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές. Κανείς δεν είναι διατεθειμένος να παραδώσει την έδρα του και περιμένουν την επόμενη κίνηση του πρωθυπουργού. 

Δεν πρόλαβαν να περάσουν ούτε 24ώρες μετά τον ανασχηματισμό και οι Παναγιώτης Λαφαζάνης, Ζωή Κωνσταντοπούλου, Γ. Βαρουφάκης, Κώστας Λαπαβίτσας και Στάθης Λεουτσάκος άσκησαν σκληρή κριτική για την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση, ενώ άφησαν αιχμές και εναντίον του Αλέξη Τσίπρα. 

Ο πρωθυπουργός εμφανίζεται αποφασισμένος να μην κάνει πίσω και να προχωρήσει τουλάχιστον μέχρι την ψήφιση της συμφωνίας με κυβέρνηση μειοψηφίας, ενώ παράλληλα θα συνεχίσει να στέλνει μηνύματα προς τους διαφωνούντες, κατηγορώντας τους πως δεν είχαν αξιόπιστη εναλλακτική λύση για να προτείνουν.«Αυτοί δεν είναι πιο αριστεροί από εμένα» λέει ο Αλέξης Τσίπρας σε συνεργάτες του όπως αποκαλύπτει η Realnews. 

Με τίτλο: "Αυτοί δεν είναι πιο αριστεροί από εμένα"  η Realnews, αναφέρεται στην "αντεπίθεση Τσίπρα για την...ανακατάληψη του ΣΥΡΙΖΑ" (!)


Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας "ο Πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος για οριστική ρήξη με τους διαφωνούντες". "Δεν θα γίνω πρωθυπουργός με τις ψήφους της Ν.Δ., του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ" φέρεται -σύμφωνα με τo δημοσίευμα- να λέει ο Α. Τσίπρας στους συνεργάτες στους οποίους έχει μιλήσει "για τα σενάρια περί κυβέρνησης ειδικού σκοπού, για την ολοκλήρωση της συμφωνίας και για τον χρόνο των νέων εκλογών".

Ναι αλλά με τις ψήφους της ΝΔ, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ ψήφισε τα προαπαιτούμενα για τη νέα συμφωνία αυτή την βδομάδα, προτίθεται να ψηφίσει και τα άλλα την προσεχή Τετάρτη όπως και συνολικά το Τρίτο Μνημόνιο.

Με τις ψήφους αυτών των δυνάμεων θα διαμορφώσει έτσι όλο το οικονομικό - και όχι μόνο - πρόγραμμα της κυβέρνησης του και θα ενταφιάσει τις όποιες εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ.

Για να μην αναφερθούμε στην ... επαναστατική συγκυβερνώσα δύναμη, των ΑΝΕΛ ...
Από την άλλη πλευρά, η εσωκομματική αντιπολίτευση αναμένεται να ζητήσει άμεσα την σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής, προκειμένου, όπως λένε, να συζητηθούν όλες οι εξελίξεις μετά την στροφή που έκανε η κυβέρνηση με στόχο να μετρήσουν και τις δυνάμεις τους στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. 

Το κλίμα είναι εκρηκτικό. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης με αλλεπάλληλα άρθρα και δηλώσεις του ξιφουλκεί εναντίον του Αλέξη Τσίπρα και τον προειδοποιεί με συνέντευξη του στην «Αγορά» ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έπρεπε με κανένα τρόπο να δεχθεί και να ψηφίσει το νέο μνημόνιο, καθώς και ότι αν επιμείνει να το εφαρμόσει, τότε κινδυνεύει να μετεξελιχθεί σε μια νέα μεγαλύτερη ΔΗΜΑΡ ή σε ένα είδος μεγάλου πολυσυλλεκτικού «Ποταμιού».

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου σημείωσε πως το μνημόνιο αποτελεί εργαλείο εξόντωσης, δολοφονίας όχι μόνο της κοινωνίας αλλά και της Δημοκρατίας. Προωθείται μέσα από αντιδημοκρατικές μεθόδους όπως είναι η παράκαμψη του κοινοβουλίου». 


Κατά τον Γ. Βαρουφάκη που μίλησε στο BBC το πρόγραμμα έχει ήδη αποτύχει. 


Με άρθρο του ο Κώστας Λαπαβίτσας  τονίζει  την ανάγκη να επιστρέψει η χώρα στο εθνικό της νόμισμα. 

"Ήταν απαραίτητο να υπάρχει Σχέδιο Β, με τεχνική επεξεργασία και άμεση λαϊκή συμμετοχή" τονίζει ο Κώστας Λαπαβίτσας σε άρθρο του στο "The Press Project", υπό τον τίτλο "Ποιος τελικά ακολούθησε το δρόμο του Σόιμπλε;". "Η ελληνική κυβέρνηση, παρά τα όσα λέγονται, δεν πήγε κόντρα στον Σόιμπλε. Απλώς διάλεξε τον πρώτο δρόμο που της πρόσφερε ο οικονομικός προκουράτορας της Ευρώπης. Το κείμενο που ψηφίστηκε στη Βουλή βασίζεται ξεκάθαρα στην πρόταση Σόιμπλε..." αναφέρει μεταξύ άλλων.

Απέναντι σ' αυτές τις  δηλώσεις, το πρωθυπουργικό περιβάλλον και οι υποστηρικτές του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κραδαίνουν το όπλο των πρόωρων εκλογών.

Χαρακτηριστικές και οι δηλώσεις που έκανε ο Σταύρος Κοντονής μιλώντας στον ΣΠΟΡ FM 94,6 «προβλέποντας» ότι θα υπάρξουν εκλογές μέσα στο επόμενο τρίμηνο. 

Σε σχετική ερώτηση που δέχθηκε για το εάν βλέπει να οδηγούμαστε σε εκλογές μέσα στο φθινόπωρο ανέφερε... 

«Ναι... Αυτό εννοώ (βλέπω εκλογές) το επόμενο τρίμηνο. Αυτό που προέχει είναι η ολοκλήρωση της συμφωνίας και μετά να δοθεί η δυνατότητα στο λαό να μιλήσει. Είναι προσωπική μου άποψη αλλά μετά από τις εξελίξεις που έχουμε κυβέρνηση μειοψηφίας στη Βουλή δεν υπάρχει άλλη λύση», τόνισε χαρακτηριστικά. 

Αλλά σ' αυτό το σίριαλ θα έχουμε πολλά ακόμη επεισόδια ... 

Πώς ο Σόιμπλε χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως πειραματόζωο

Ως το εργαλείο μέσα από το οποίο θα πραγματοποιήσει ένα όραμα, άνω των 20 ετών, βλέπει ο απρόβλεπτος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε την Ελλάδα.

Μπορεί στην Ελλάδα το άκουσμα και μόνο του ονόματός του να προκαλεί πολλά συναισθήματα, ωστόσο είναι ξεκάθαρο ότι ειδικά μάλιστα το τελευταίο χρονικό διάστημα και όσο ο Γιάννης Βαρουφάκης ήταν στη θέση του υπουργού Οικονομικών βρέθηκε κοντά στην πραγματοποίηση αυτού του ονείρου...

Ο σημερινός υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας είχε προκαλέσει πολιτικό σεισμό το Σεπτέμβριο του 1994, όταν ανέπτυξε τη θεωρία του για την Ευρώπη σε κοινό άρθρο του με τον θεωρητικό της χριστιανοδημοκρατίας Καρλ Λάμερς για μια «Ευρώπη-Πυρήνα» γνωστή ως Kerneuropa.

Με αυτό το άρθρο που δημοσιεύτηκε στη Γαλλική εφημερίδα Monde εξηγούσε το όραμά του για την Ευρώπη και το κοινό νόμισμα όπου θα αναπτύσσονταν ομόκεντροι κύκλοι με κλιμακούμενους βαθμούς ολοκλήρωσης. Στον πυρήνα της Ευρώπης, τότε θα ήταν η Γερμανία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο. Το σχέδιο μπήκε στο ψυγείο όμως ο ίδιος δεν το ξέχασε ποτέ.

Το ξαναέβγαλε από τα συρτάρια και είδε την Ελλάδα ως τη μεγάλη ευκαιρία να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.

Το επανέφερε πάντα με αφορμή τους Έλληνες στους Financial Times  και πάλι μαζί με τον Λάμερς. «Για να επιτευχθεί πρόοδος σε όλους αυτούς τους τομείς, θα πρέπει να συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε την προσέγγιση, που απέδειξε την ισχύ της από το 1994: Να δημιουργηθούν πυρήνες συνεργασίας εντός της ΕΕ, που δίνουν τη δυνατότητα σε μικρότερες ομάδες πρόθυμων κρατών- μελών να προχωρήσουν» έγραψαν.

Ο Σόιμπλε, υπέρμαχος της «Kerneuropa», δεν μπορεί να βγάλει από το μυαλό του την ιδέα του.

«Η ταχύτητα μιας νηοπομπής είναι ίση με την ταχύτητα του πιο αργού πλοίου» λένε οι υπέρμαχοι της Kerneuropa. Κατά τη γνώμη τους αυτό καθυστερεί τη φυγή προς τα εμπρός για τον σκληρό πυρήνα. Έτσι μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων θα είναι γεγονός και κάθε ένας, ανάλογα με το κουστούμι που φοράει θα μπαίνει στον δικό του κύκλο...

Οι διαρκείς προσπάθειες του Σόιμπλε να κάνει πράξη η Ελλάδα το όραμά του

Αναμφίβολα ο Βόμφγκανγκ Σόιμπλε έχει επιχειρήσει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια να κάνει πράξη τουλάχιστον την αρχή του οράματός του. Το έχει προτείνει πολλές φορές στην Ελλάδα, το προτείνει ακόμη και σήμερα και επιθυμεί διακαώς να βρει τους ανθρώπους που θα το υλοποιήσουν.

Η πρώτη σοβαρή προσπάθεια του κ. Σόιμπλε να περάσει το σχέδιο του στη φάση της εφαρμογής ήταν το 2011 και το 2012.

Ήταν τότε που η Ελλάδα ήταν πάλι σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Μάλιστα για όσα έγιναν εκείνη την εποχή ο ίδιος δεν παραδέχεται και πολλά, αλλά τον αποκάλυψε ο τότε Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, ενώ αποκαλύψεις για... υπόγεια έχει κάνει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Είναι φανερό ότι από το 2011 ο κ. Σόιμπλε είχε έτοιμα σενάρια για bunk run, κλείσιμο τραπεζών, grexit και πραγματοποίηση του ονείρου του. Η πρόταση του Σόιμπλε έγινε στον τότε υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο στις 15 Σεπτεμβρίου 2011 στο ξενοδοχείο Μonopol στο Βρότσλαβ της Πολωνίας.

Ο κ. Βενιζέλος πήγε τότε - επί κυβέρνησης Παπανδρέου - στο υπόγειο του ξενοδοχείου στο Βρότσλαβ της Πολωνίας, όπου τον περίμενε Βόλφκανγκ Σόιμπλε. Πριν συμφωνήσουν με το δεύτερο πρόγραμμα και χωρίς περιστροφές ο Γερμανός υπουργός του είπε «μήπως πρέπει να μετατρέψουμε το πρόγραμμα σε ένα πρόγραμμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ;». Αμέσως η Γ. Άσμουσεν, που τον συνόδευε πήρε τη σκυτάλη και είπε: «έχουμε και το σχέδιο έτοιμο, θα μπορεί να παίρνει ο κάθε πολίτης 50–100 ευρώ την εβδομάδα από τα μηχανήματα τα τραπεζικά, θα υπάρξει μία ομαλή έξοδος».

Είναι φανερό λοιπόν ότι ήδη από το 2011 η Γερμανία είχε συντάξει αναλυτικό σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, το οποίο περιελάμβανε και πλάνο για τον περιορισμό κίνησης κεφαλαίων, ώστε να αποφευχθεί η φυγή καταθέσεων (bank run) και να υπάρξει ένα βελούδινο διαζύγιο με το κοινό νόμισμα.

Τότε αυτό το σχέδιο απορρίφθηκε. Όμως ο Σόιμπλε δεν το πέταξε... Το έβαλε στο συρτάρι και το έβγαλε 10 μήνες μετά!

Το γερμανικό σχέδιο για την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη είχε παρουσιάσει στα τέλη Ιουλίου 2012 ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στον τότε Αμερικανό υπουργό Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ.

Ο Γκάιτνερ στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ με τίτλο «Stress Test» περιγράφει ότι κατά τη διάρκεια ταξιδιού του στην Ευρώπη επισκέφθηκε το νησί Σιλτ, στη Βόρεια Θάλασσα, για να συναντήσει τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών.

Εκεί, υποστηρίζει, ότι ο Σόιμπλε του δήλωσε ότι υπάρχουν πάρα πολλοί στην Ευρώπη οι οποίοι συνεχίζουν να νομίζουν ότι είναι εύλογη, ακόμα και επιθυμητή, η στρατηγική να διωχθούν οι Έλληνες εκτός της Ευρωζώνης.

Σύμφωνα με τον τέως υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ η σκέψη του  Σόιμπλε ήταν ότι με την Ελλάδα εκτός, η Γερμανία θα μπορούσε να διαθέσει την οικονομική στήριξη που χρειαζόταν η Ευρωζώνη, αφενός διότι ο γερμανικός λαός δεν θα εκλάμβανε τη βοήθεια προς την Ευρώπη ως στήριξη των Ελλήνων, αφετέρου γιατί η ελληνική έξοδος θα τρομοκρατούσε αρκετά την Ευρώπη.

Ο εμπνευστής πίσω από το σχέδιο Σόιμπλε και οι προτάσεις Βαρουφάκη - Λαπαβίτσα

Όπως όλοι έχουν καταλάβει μέχρι και σήμερα ο Σόιμπλε προτείνει και ξαναπροτείνει το grexit με τους δικούς του όρους που τους μεταβάλει κάθε φορά για να γίνει αποδεκτό.

Μάλιστα το τελευταίο χρονικό διάστημα και όσο ο Γιάννης Βαρουφάκης ήταν υπουργός Οικονομικών το σχέδιο του Σόιμπλε επανήλθε και βρέθηκε στο προσκήνιο, ενώ λίγο έλειψε να γίνει πράξη μέσω των IOUs που πρότεινε και ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών.

Ο ίδιος ο κ. Βαρουφάκης σε μία από τις δεκάδες τελευταίες συνεντεύξεις του είπε ότι το grexit ήταν στο μυαλό του από την πρώτη στιγμή, ενώ σε άρθρο του στον Guardian έγραψε ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επιθυμεί μια έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, «για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο». «Πεποίθησή μου είναι ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών επιθυμεί να εκδιωχθεί η Ελλάδα από τη νομισματική ένωση για να εκφοβίσει τους Γάλλους και να τους κάνει να δεχθούν το μοντέλο του μιας πειθαρχημένης Ευρωζώνης», τονίζει.

«Ο Σόιμπλε είναι πεπεισμένος ότι με βάση την τρέχουσα κατάσταση των πραγμάτων χρειάζεται ένα Grexit για να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο», συνεχίζει ο Βαρουφάκης. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Γερμανία θέλει να κάνει την Ελλάδα παράδειγμα για να πειθαρχήσει τους Γάλλους.

Ωστόσο παρά τα όσα είπε στον Guardian ο ίδιος ο Γιάννης Βαρουφάκης πρότεινε η Ελλάδα να προχωρήσει σε παράλληλο νόμισμα, μια πρόταση που υπερασπίζεται με πάθος και ο Β. Σόιμπλε, αφού προφανώς τη θεωρεί ως το πρώτο βήμα για το grexit...

Ταυτόχρονα ο κ. Σόιμπλε, ακόμα και μετά την ψήφιση των μέτρων και του κειμένου της Συνόδου Κορυφής από την ελληνική Βουλή, επανήλθε και προασπίστηκε το grexit, έστω και για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Μάλιστα χρησιμοποίησε το χρέος ως όχημα και είπε ότι αν η Ελλάδα φύγει προσωρινά από το ευρώ τότε θα κουρέψει και το χρέος της!

Πρόκειται για πρόταση που ουσιαστικά έκανε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και γνωστός Οικονομολόγος Κώστας Λαπαβίτσας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ως εναλλακτική για να μην προχωρήσει το τρίτο μνημόνιο.

Εκτός από όσα είπε στην ΚΟ ο κ. Λαπαβίτσας εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση στην οποία ανέφερε ότι η έξοδος από το ευρώ και η διαγραφή χρέους είναι η μόνη εναλλακτική πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Σε γραπτή του ανακοίνωση, ο κ. Λαπαβίτσας διευκρινίζει ότι η πρόταση αυτή δεν έχει καμία σχέση με όσα προτείνει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, όπως φαίνεται από την απόλυτη άρνησή του να εξετάσει τη διαγραφή του χρέους. Ωστόσο ο κ. Σόιμπλε προτείνει ακριβώς το ίδιο. Έξοδο από το ευρώ και διαγραφή χρέους.

Οι προτάσεις του Σόιμπλε δεν είναι πάντα δικές του. Το τελευταίο χρονικό διάστημα ακολουθεί το «γεράκι» της Γερμανίας, έναν απο τους πιο γνωστούς οικονομολόγους, τον Χανς Βέρνερ Ζιν.

Μόλις πριν ένα μήνα ο κ. Ζιν, είπε ότι η Ελλάδα πρέπει να αποχωρήσει, έστω και προσωρινά, από το ευρώ, με ταυτόχρονο κούρεμα του χρέους... Αυτή ακριβώς την πρόταση κάνει και ο κ. Σόιμπλε!

Σε συνέντευξή του στο CNBC, ο πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (Ifo), είπε πως «η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει και απλώς καθυστερεί η διαδικασία να κηρυχθεί και επισήμως, κάτι που θα ήταν παράνομο αν ήταν ιδιωτική εταιρεία. Νομίζω πως ήρθε η ώρα για ένα μεγάλο κούρεμα χρέους και για πιο ριζοσπαστικά μέτρα που θα την βοηθήσουν».

Ο Ζιν είναι από τους πρώτους που εδώ και χρόνια μιλάει ανοιχτά για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, άποψη στην οποία επιμένει και τώρα λέγοντας πως είναι δύσκολο να καταφέρει να λύσει τα προβλήματά της όσο παραμένει μέσα στο μπλοκ του ευρώ. Αυτή τη φορά, πάντως, πρόσθεσε πως αυτό το Grexit δεν χρειάζεται να είναι μόνιμο.

«Δεν είναι καλύτερο να έχουμε ένα πιο ευέλικτο ευρώ, αντί να προσπαθούμε να επιβάλουμε εσωτερική υποτίμηση; Η Ελλάδα θα μπορούσε να φύγει προσωρινά από το ευρώ, να περάσει σε ένα υποτιμημένο νόμισμα και στη συνέχεια να επιστρέψει. Το αντίθετο είναι η συνταγή για τη μεγιστοποίηση της ανεργίας και της αναταραχής», τόνισε χαρακτηριστικά.

Αν τελικά ο κ. Σόιμπλε θα καταφέρει να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα και να κάνει πράξη το όραμά του πάντως θα φανεί σύντομα... Για την ώρα τίποτα δεν έχει αποκλειστεί.

Λαπαβίτσας: Η αναγκαιότητα της εξόδου από την ΟΝΕ

Συμφωνία, λοιπόν, υπό την απειλή του πιο ωμού εκβιασμού και, από ότι φαίνεται, με επαχθέστατους όρους. Πανηγυρίζει το εγχώριο μνημονιακό στρατόπεδο και νιώθουν δικαιωμένοι οι διαπλεκόμενοι πολιτικοί που κατέστρεψαν τη χώρα τα προηγούμενα χρόνια. Θα κάνω μια αποτίμηση της συμφωνίας τις επόμενες μέρες, μόλις έχουμε το πλήρες κείμενο. Τώρα επείγει να αναδιατυπωθεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο η αναγκαιότητα της εξόδου της Ελλάδας από την ΟΝΕ.

Η Ελλάδα στο δόκανο της ΟΝΕ

Το δίλημμα που πλανάται από το 2010 πάνω από τη χώρα είναι: ευρώ με μνημόνια και τεράστιο χρέος, ή εθνικό νόμισμα με πολιτική ανάπτυξης και στάση πληρωμών στο χρέος.

Ο πρώτος δρόμος δοκιμάστηκε ολόκληρη την προηγούμενη πενταετία και τα αποτελέσματά του είναι γνωστά. Η συμφωνία επαναφέρει το αδιέξοδο με τον χειρότερο τρόπο.

Ο δεύτερος δρόμος λοιδορήθηκε, δαιμονοποιήθηκε, ποτέ δεν συζητήθηκε σοβαρά. Ακόμη χειρότερα, άνθρωποι που θα έπρεπε να έχουν συναίσθηση του τι πραγματικά συμβαίνει, αρνήθηκαν την ίδια την ύπαρξη του διλήμματος, δηλώνοντας μάλιστα ότι το νόμισμα δεν έχει σημασία.

Η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ χωρίς επαρκή δημόσια συζήτηση, χωρίς τα λαϊκά στρώματα να ενημερωθούν και να κατανοήσουν τι πραγματικά συνέβαινε. Μια δράκα ‘εκσυγχρονιστών’, με τη στήριξη των τραπεζών και του μεγάλου κεφαλαίου, έβαλαν την χώρα σε ένα σκληρό θεσμικό πλαίσιο, με πολύ υψηλή ισοτιμία και παραποιώντας τα στατιστικά στοιχεία, προσβλέποντας στον αναγκαστικό ‘εξευρωπαϊσμό’ της. Είναι δύσκολο να βρει κανείς πράξη μεγαλύτερης ανευθυνότητας στην ελληνική ιστορία, αν εξαιρέσουμε τις πολεμικές περιόδους. Έπιασαν την Ελλάδα στο δόκανο.

Η αποτυχία της ΟΝΕ και η ελληνική τραγωδία

Η ΟΝΕ αποτελεί ένα θεσμικό πλαίσιο με ανελαστική λογική που βασίζεται στη λιτότητα και με νεοφιλελεύθερη ιδεολογία. Ως νομισματική ένωση είναι ιστορικά αποτυχημένη και ο λόγος είναι η πολιτική της Γερμανίας να κρατάει τους δικούς της ονομαστικούς μισθούς χαμηλά, δημιουργώντας ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και αποσπώντας τεράστια εμπορικά πλεονάσματα. Χρησιμοποιώντας την ΟΝΕ η Γερμανία έχει γίνει ο μεγαλύτερος δανειστής και κυριαρχεί πολιτικά στην Ευρώπη.

Η αποτυχία της ΟΝΕ έχει οδηγήσει στην καταρράκωση της περιφέρειας και είναι θέμα χρόνου να φανεί και η οικονομική και πολιτική ήττα των μεγάλων χωρών του κέντρου, όπως η Γαλλία και η Ιταλία. Υπάρχει βέβαια ο ψεύτικος μανδύας του ‘ευρωπαϊσμού’ που στη χώρα μας αξιοποιήθηκε κατά κόρον από μνημονιακούς και άλλους. Δεν θα μπορέσει όμως η ιδεολογία της ‘Ευρώπης’ να καλύψει για πολύ την ανελέητη πραγματικότητα των ευρωπαϊκών οικονομιών και κοινωνιών. Η ΟΝΕ έχει αποτύχει και οι επιπτώσεις θα είναι δραματικές για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ελλάδα, με τη στρεβλή ανάπτυξη δεκαετιών που υπερτόνιζε τις υπηρεσίες, με το πελατειακό κράτος, τη φορολογική ασυδοσία και την κυριαρχία μιας κάστας ολιγαρχών, έχει κυριολεκτικά συντριβεί εντός του ανελαστικού πλαισίου της ΟΝΕ. Η επιμονή του πολιτικού συστήματος και των μηχανισμών εξουσίας να κρατήσουν τη χώρα με νύχια και με δόντια σε μια αποτυχημένη νομισματική ένωση, ότι κι αν αυτό σημαίνει για τον ελληνικό λαό, πλησιάζει πια τα όρια της τραγωδίας.

Η σκληρή και αδήριτη πραγματικότητα της ΟΝΕ φάνηκε πέραν πάσης αμφιβολίας τις τελευταίες μέρες κι έλαχε στην πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς να πιεί το πικρό ποτήρι. Εξέλιπαν πλέον οι ψευδαισθήσεις του ευρωπαϊσμού, ακόμη και οι πιο δογματικοί υποστηρικτές του κατάλαβαν ότι ‘καλό ευρώ’ δεν πρόκειται και δε μπορεί να υπάρξει. Η πραγματικότητα της ΟΝΕ είναι ο Σόιμπλε και οι εκβιασμοί του, η ενεχυρίαση της δημόσιας περιουσίας και η νεοαποικιακή επιτήρηση της χώρας και της κοινωνίας. Δεν υπάρχουν ‘ελιγμοί’ στο πλαίσιο αυτό, δεν υπάρχει ‘κερδισμένος χρόνος’ για να γίνουν ριζοσπαστικές τομές στο εσωτερικό της χώρας. Το αδιέξοδο είναι απόλυτο και συνοδεύεται από πλήρη εξευτελισμό.

Και τώρα τι;

Καλά όλα αυτά θα πουν πολλοί, αλλά δυστυχώς δεν έχει υπάρξει προετοιμασία για την έξοδο, δεν υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχει συνειδητοποίηση από πλευράς του ελληνικού λαού.

Είναι αλήθεια ότι δεν έχει γίνει προετοιμασία του λαού για τις δυσκολίες, τις προοπτικές και τη διαδικασία της εξόδου. Απεναντίας, η κατατρομοκράτηση του ελληνικού λαού από τα ΜΜΕ και το μνημονιακό στρατόπεδο δεν έχει προηγούμενο. Πλήρης είναι και η ηθική χρεοκοπία του πνευματικού κόσμου της χώρας. Αλλά ο θυμός από τον εκβιασμό και την εθνική προσβολή που εμπεριέχεται στη συμφωνία, καθώς και η απελευθέρωση της κοινωνικής δυναμικής που έφερε το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, μπορούν να έχουν γρήγορα αποτελέσματα στη λαϊκή συνείδηση.

Είναι επίσης αλήθεια ότι δεν έχει γίνει τεχνική προετοιμασία, πράγμα που καθιστά τη βεβιασμένη έξοδο εξαιρετικά επικίνδυνη. Αυτή ακριβώς ήταν και η βάση του εκβιασμού που άσκησαν με τόση επιτυχία οι δανειστές. Η Ελλάδα φρόντισε να κάνει ότι περνάει από το χέρι της τα τελευταία χρόνια για να ενισχύσει τους δανειστές και να εξασθενίσει τον εαυτό της.

Σχέδιο εξόδου όμως υπάρχει, έστω και με τη μορφή πλοηγού, δουλεμένο από καιρό και επιμελημένο από σειρά οικονομολόγων. Χρειάζεται επικαιροποίηση, καθώς και πληρέστερη επεξεργασία των επιμέρους πλευρών του, αλλά το περίγραμμα και η βασική δομή της διαδικασίας εξόδου με ασφάλεια και ελαχιστοποίηση του κόστους είναι γνωστά.

Το εθνικό νόμισμα δεν είναι φυσικά το μαγικό ραβδί που θα λύσει όλα τα προβλήματα της Ελλάδας. Θα απελευθερώσει όμως τη χώρα από το δόκανο, έστω και με το τίμημα μιας δύσκολης αρχικής περιόδου. Θα της επιτρέψει επίσης να προχωρήσει στις βαθιές τομές στο κράτος, την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας και την ανατροπή της κοινωνικής ισορροπίας υπέρ των πολλών, πράγματα που δεν γίνονται μέσα στην ΟΝΕ. Ο ελληνικός λαός θα φανεί έτοιμος να πληρώσει το τίμημα, αν του ειπωθεί η απλή αλήθεια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σχημάτισε κυβέρνηση με μια πολύ επιτυχημένη εκλογική στρατηγική, η οποία όμως κατέρρευσε παταγωδώς στη διακυβέρνηση. Η συμφωνία δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα της χώρας και είναι πιθανόν να αποδεχθεί παντελώς ανεφάρμοστη. Η προοπτική της εξόδου από την ΟΝΕ θα τεθεί ξανά με εξαιρετικά επιτακτικό τρόπο εκ των πραγματων και μάλιστα πολύ σύντομα. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει στα μέλη και στους ψηφοφόρους του να προχωρήσει σε ταχύτατη επανεκτίμηση της πορείας της χώρας και να διαμορφώσει πρόταση εξόδου από την ΟΝΕ με πειστικό τρόπο. Αν δεν το κάνει, οι εξελίξεις το επόμενο διάστημα θα γεννήσουν πολιτικά τέρατα.

από τον Μ ... 

Νέος Μέτοικος - Είναι πολύ χρήσιμο να αναπτύσσονται απόψεις και να παρουσιάζονται ιδέες.

Ως Νέος Μέτοικος σταθερά υποστηρίζουμε αυτή την αναγκαιότητα.

Ωστόσο, να θυμίσουμε ότι ο κ. Λαπαβίτσας είναι μέλος της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Παρά τις απόψεις του - και παρά το ότι καταδεικνύει τη νέα συμφωνία ως καταστροφική μόλις λίγες ημέρες πριν  ψήφισε "παρών" στη Βουλή για την εξουσιοδότηση στον πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών.

Ήταν, επίσης, μέλος του οικονομικού επιτελείου του  ΣΥΡΙΖΑ και προεκλογικά.

Από τη μια, λοιπόν, επισημαίνει στο άρθρο του ότι  "ο  ΣΥΡΙΖΑ σχημάτισε κυβέρνηση με μια πολύ επιτυχημένη εκλογική στρατηγική, ..." και αμέσως μετά " ... η οποία όμως κατέρρευσε παταγωδώς στη διακυβέρνηση."

Μήπως, όμως, αυτή η "επιτυχημένη στρατηγική" στηρίχτηκε εν πολλοίς σε λάθος εκτιμήσεις των δεδομένων, των συσχετισμών των δυνάμεων, στην υποσχεσεολογία που έτεινε προς τον λαϊκισμό ενώ ταυτόχρονα υποβάθμιζε τος δυσκολίες και τους κινδύνους από την αντίδραση του ευρωπαϊκού κυρίως κατεστημένου;

Μια "επιτυχημένη στρατηγική" που εφησύχαζε τους πολίτες και το λαό και υποβάθμιζε ή αγνοούσε επιδεικτικά την αναγκαιότητα της ρήξης και της προετοιμασίας εναλλακτικών δρόμων για τη χώρα και την κοινωνία, οι οποίοι έγκαιρα θα προετοίμαζαν και τη δυνατότητα εξόδου από το ευρώ. 

Μπορούμε, όμως, να αναγνωρίσουμε ότι τουλάχιστον ο κ. Λαπαβίτσας είναι συνεπής με τις δικές του απόψεις.

Εκείνο που δεν καταλαβαίνουν, όμως, πολύ καλά και οι άνθρωποι ή τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που υποστηρίζουν παρόμοιες απόψεις είναι ότι δεν "εξαϋλώνονται" οι δικές τους ευθύνες για την πορεία και τις μεταλλάξεις του κυβερνητικού κόμματος όσο και για την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η χώρα.

Υπάρχουν τουλάχιστον εκείνοι - και αναφέρουμε το Μανόλη Γλέζο ή και σήμερα κιόλας το βουλευτή Αργολίδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρη Κοδέλα - οι οποίοι ζήτησαν και μια συγγνώμη από τον ελληνικό λαό. . 

Λαπαβίτσας: Μόνο εκτός ευρώ θα γλυτώσουμε από την λιτότητα!

Πλανώνται όσοι νομίζουν πως μπορεί να επιτευχθεί πραγματική αλλαγή εντός της ευρωζώνης, τονίζει σε άρθρο του στον Guardian ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Λαπαβίτσας. Προτείνει αλλαγή στρατηγικής στις διαπραγματεύσεις του Ιουνίου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να συνειδητοποιήσει πως η στρατηγική της επίτευξης ριζικών αλλαγών εντός του ευρώ έχει φτάσει στο τέλος της, τονίζει σε άρθρο του στον Guardian o βουλευτής Κώστας Λαπαβίτσας.

Όπως σημειώνει ο κ. Λαπαβίτσας η στρατηγική αυτή χάρισε στο κόμμα την νίκη στις εκλογές μέσω της υπόσχεσης για απελευθέρωση του ελληνικού λαού από την λιτότητα χωρίς μια ολοκληρωτική ρήξη με την ευρωζώνη. Δυστυχώς, τα γεγονότα έχουν δείξει πέραν κάθε αμφιβολίας πως αυτό είναι αδύνατο και είναι ώρα να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα, τονίζει ο ίδιος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ για να αποφύγει μια κατάρρευση ή μια ολοκληρωτική παράδοση, πρέπει να είναι πραγματικά ριζοσπαστικός, υπογραμμίζει.

«Η δύναμη μας βρίσκεται ακριβώς στην τεράστια λαϊκή στήριξη που απολαμβάνουμε. Η κυβέρνηση πρέπει να εφαρμόσει γρήγορα μέτρα για την ανακούφιση του λαού από τις τεράστιες πιέσεις των τελευταίων ετών: να απαγορεύσουμε τις εξώσεις, να διαγράψουμε το εγχώριο χρέος, να επανασυνδέσουμε οικογένειες με το ηλεκτρικό ρεύμα, να αυξήσουμε τον κατώτατο μισθό, να σταματήσουμε τις ιδιωτικοποιήσεις. Με αυτό το πρόγραμμα εκλεγήκαμε. Οι δημοσιονομικοί στόχοι και η εποπτεία από τους “θεσμούς” πρέπει να αποκτήσουν δευτερεύουσα θέση στους υπολογισμούς μας, αν είναι να διατηρήσουμε την λαϊκή στήριξη» γράφει ο κ. Λαπαβίτσας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η κυβέρνηση πρέπει να προσεγγίσει τις επερχόμενες διαπραγματεύσεις του Ιουνίου με εντελώς διαφορετικό σκεπτικό από τον Φεβρουάριο. «Η ευρωζώνη δεν μπορεί να μετασχηματιστεί και δεν θα γίνει μια “φιλική" νομισματική ένωση που στηρίζει τους εργαζομένους. Η Ελλάδα πρέπει να βάλει στο τραπέζι ένα ολοκληρωμένο σύνολο επιλογών και πρέπει να είναι προετοιμασμένη για έκτακτα μέτρα ρευστότητας εν γνώσει ότι μπορεί να όλα τα ενδεχόμενα είναι διαχειρίσιμα εφόσον ο λαός είναι έτοιμος» υποστηρίζει ο κ. Λαπαβίτσας.

Παράλληλα, σημειώνει, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να λάβει βοήθεια από την ευρωπαϊκή αριστερά, αλλά μόνο αν η τελευταία απαλλαγεί από τις ψευδαισθήσεις της και αρχίσει να προτείνει εύλογες πολιτικές που θα είναι σε θέση να βγάλουν την Ευρώπη από τον παραλογισμό στον οποίο έχει μετατραπεί το ενιαίο νόμισμα.

Τότε μπορεί να υπάρξει η ευκαιρία για μια άρση της λιτότητας σε όλη την ήπειρο, τονίζει ο κ. Λαπαβίτσας, λέγοντας πως ο χρόνος είναι πιεστικός για όλους.


Μάλλον, σωστές διαπιστώσεις από το βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και γνωστό οικονομολόγο ...

Εμείς θέλουμε να επισημάνουμε το σημείο που λέει: "  η στρατηγική αυτή χάρισε στο κόμμα την νίκη στις εκλογές μέσω της υπόσχεσης για απελευθέρωση του ελληνικού λαού από την λιτότητα χωρίς μια ολοκληρωτική ρήξη με την ευρωζώνη. Δυστυχώς, τα γεγονότα έχουν δείξει πέραν κάθε αμφιβολίας πως αυτό είναι αδύνατο και είναι ώρα να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα ..." 

Μόνο που αυτή η πραγματικότητα υπήρχε και πριν τις εκλογές και ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ τη γνώρισε απλώς χρησιμοποίησε μια ρητορική των εύκολων υποσχέσεων και των "ανώδυνων" λύσεων.

Μόνο που - πραγματικά - τα γεγονότα και οι εξελίξεις γίνονται οδυνηρά, πρώτα απ' όλα για το λαό μας, όταν φανερώνεται η αληθινή τους ουσία και κάθε μέρα που περνάει μέσα στο εφιαλτικό καθεστώς που ζούμε κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα ...