Ξύλο έναντι αμοιβής στους μετανάστες

του Μ…

  Κατόπιν του αισχρού συνδρόμου της Αμαλιάδας με τις βιαιοπραγίες σε βάρος μεταναστών, η τάση της άκρας εκμετάλλευσης επανέρχεται. Νέος τόπος πλέον η Σκάλα Λακωνίας, όπου  οι μετανάστες κάθε Παρασκευή, ημέρα πληρωμής, αντί για μεροκάματα εισπράττουν κλωτσιές από αστυνομικούς, οι οποίοι εισβάλλουν στα σπίτια τους και τους τρομοκρατούν, σπάνε πόρτες και τους χτυπούν με κλωτσιές, γροθιές και κλομπ.

   Έτσι η κραταιά δύναμη καταστολής αποδεικνύει πόσο καλά κάνει τη δουλειά της μετά τις καθαρίστριες τώρα και στους μετανάστες. Θυμίζουμε πως είχε προηγηθεί η επιχείρηση - σκούπα στο κέντρο της Αθήνας με την παράνομη κράτηση μεταναστών σε κέντρα κράτησης ή οι αισχρές εικόνες απ' αστυνομικό τμήμα της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα όπου διέμεναν μετανάστες έχοντας εμφανίσει δερματικές παθήσεις από τις συνθήκες κράτησης.

Αντιδρώντας,  800 Πακιστανοί προχωρούν σε απεργίες   στα χωράφια και στα συσκευαστήρια, ζητώντας το προφανές, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και διαβίωσης.

Η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδας, η Ένωση Μεταναστών Εργατών και η κίνηση ενωμένοι ενάντια στον ρατσισμό και τη φασιστική απειλή, αναφέρουν σε κοινή τους ανακοίνωση:

«Ο Μοχάμεντ Κασίφ έχει σπασμένο πόδι και είναι κρατούμενος στους Μολάους. Είναι καθαρό ότι στα χωράφια υπάρχει ανάγκη για εργάτες και η τρομοκρατία της Αστυνομίας αποσκοπεί στο να γίνουν ακόμη χειρότεροι οι όροι εργασίας των εργατών.
Οι απεργοί ζητάνε αξιοπρεπή αντιμετώπιση από την Αστυνομία και χαρτιά για να δουλεύουν με πλήρη δικαιώματα.

Τον Σεπτέμβριο του 2010 μετά από μαζική απεργία και μεγάλη διαδήλωση στη Σκάλα Λακωνίας είχε σταματήσει ανάλογη επιχείρηση σκούπα όπου οι αρχές σε συνεργασία με το Δήμο είχαν πετάξει έξω από τα σπίτια τους αυθαίρετα εκατοντάδες μετανάστες.

Είναι πρόκληση τις μέρες που δικάζονται οι μπράβοι και ο Βαγγελάτος για τις δολοφονικές επιθέσεις στα φραουλοχώραφα της Ν.Μανωλάδας η κυβέρνηση να τους κάνει πλάτες με ένταση των ρατσιστικών επιχειρήσεων διώξεων στον αγροτικό χώρο.

Η μόνη λύση για ανθρώπινη και αξιοπρεπή δουλειά είναι η ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ τώρα των μεταναστών στην Σκάλα Λακωνίας και στην Μανωλάδα, όπου δουλεύουν σαν σκλάβοι γης και όχι να βγάζουν μαύρο χρήμα από τον ιδρώτα και το αίμα των εργατών Γης οι μεγαλοπαραγωγοί».

Όπως βλέπουμε η εκμετάλλευση και η βία σε βάρος των μεταναστών συνεχίζονται σε αμείωτο ρυθμό. Ο Ξένιος Δίας έχει μετατραπεί από σύμβολο φιλοξενίας στο αντίστοιχο της αισχροκέρδειας. Και αυτή η κατάσταση θα συνεχίζεται όσο δεν ενημερωνόμαστε και δεν αντιδρούμε.

Ας μην λησμονούμε...

Ως Νέος Μέτοικος να θυμίσουμε ότι στη Λακωνία είχαν καταγραφεί επιθέσεις σε μετανάστες πολύ προτού ξεσπάσει εκκωφαντικά το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής και ότι στις τελευταίες ευρωεκλογές στη Λακωνία το ίδιο μόρφωμα κατέγραψε τα υψηλότερα ποσοστά του …

Μάλλον, τίποτε δεν είναι τυχαίο … 

«Μαυρίζει» η Ευρώπη;

Ισχυρό πολιτικό σοκ προκαλούν τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών με την άνοδο της ακροδεξιάς και των ευρωσκεπτικιστών σε μια σειρά χώρες.

 Στην Ευρώπη της μαζικής ανεργίας, ειδικά της ανεργίας των νέων, των σκληρών πολιτικών λιτότητας και της αυξανόμενης φτώχειας, της βαριάς οικονομικής κρίσης που πλήττει σαφώς περισσότερο τον ευρωπαϊκό Νότο, της έντασης των κοινωνικών και  περιφερειακών ανισοτήτων, της έξαρσης της ξενοφοβίας και των προβλημάτων της μετανάστευσης, των μεγάλων δημοκρατικών ελλειμμάτων -  παρατηρήθηκε η εμφατική άνοδο σε πολλές χώρες ακροδεξιών πολιτικών σχημάτων, σε ορισμένες περιπτώσεις και νεοναζιστικών.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της Μαρί Λεπέν στη Γαλλία που συγκεντρώνει το 25% των ψήφων (!) και θέτει ζήτημα διάλυσης της βουλής.

Ηττημένο παρουσιάζεται και με σοβαρά μειωμένες τις έδρες του εμφανίζεται το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα με 214 έδρες και 28,30%, το κόμμα της Μέρκελ και του Σαμαρά. Οπότε τίθεται σοβαρό ζήτημα για την υποψηφιότητα του Ζαν Κλοντ Γιουνγκέρ.

Οι Σοσιαλιστές παρουσίασαν μικρή άνοδο, κυρίως λόγω της σχετικής επιτυχίας του Μάρτιν Σουλτς στη Γερμανία, εκλέγουν 189 έδρες με 25,17% των ψήφων.

Φυσικά καταποντίστηκαν στη Γαλλία του ανεκδιήγητου Ολάντ με 13,98%.

Ως Τρίτη σε δύναμη ομάδα εμφανίζεται εκείνη των Φιλελευθέρων με 66 έδρες και 8,79% και τέταρτη εκείνη των Πράσινων με 52 έδρες και 6,92% των ψήφων.

Οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές (περισσότερο ευρωσκεπτικιστές) συγκεντρώνουν 46 έδρες και 6,13%.

Η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά/ Βόρεια Πράσινη Αριστερά (όπου συμμετέχει και ο ΣΥΡΙΖΑ) συγκεντρώνει το 5,59% και 42 έδρες. Φυσικά σ’ αυτήν κορυφαίο – ίσως και μοναδικό σε τέτοια έκταση είναι το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ.

 Αρκετά καλό από αυτή την άποψη ήταν και το αποτέλεσμα στην ισπανική Αριστερά με 8% περίπου των ψήφων.

 Όπως και στη Γερμανία με 7,40%.

Οι μη εγγεγραμμένοι – Βουλευτές, δηλαδή, που δεν συγγενεύουν με καμία πολιτική ομάδα αποτελούνται από 41 Ευρωβουλευτές (ένα αποτέλεσμα σε ποσοστό: 5.46 %). Σ’ αυτήν, ωστόσο, την κατά τα άλλα ετερόκλητη ομάδα συγκαταλέγονται ακόμη και ακροδεξιοί βουλευτές.

 Το κόμμα «Ευρώπη ελευθερίας και δημοκρατίας» - οι κατεξοχήν ευρωσκεπτικιστές - εκλέγει 38 Ευρωβουλευτές με ποσοστό 5.06 %.

 Σ’ αυτό, βεβαίως, ανήκει – είναι ο βασικός πυλώνας - και το κόμμα UKIP (Κόμμα της Ανεξαρτησίας) του Νάιτζελ Φάρατζ.

  Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα το κόμμα του Φάρατζ αναμένεται να συγκεντρώσει τα μεγαλύτερα ποσοστά των ακροδεξιών στην Ευρώπη, καθώς καταλαμβάνει ποσοστό στο 27,9% μέχρι στιγμής αυξάνοντας κατά 10% τις ψήφους του.

  Μεγάλη είναι η ήττα για το κόμμα το Ντέιβιντ Κάμερον το οποίο καταγράφει ποσοστό 23,93%, ενώ οι Εργατικοί φθάνουν στο 25,4 %.

  Ακολουθούν οι Φιλελεύθεροι με 6,87% και οι Πράσινοι με 7,87%.

Νεοεκλεγέντες που δεν ανήκουν σε πολιτική ομάδα του απερχόμενου Κοινοβουλίου ανέρχονται σε 63 ή 8,39%.

Είναι έντονη η παρουσία, λοιπόν, των ακροδεξιών στοιχείων στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.

Η Γαλλία με τη Λεπέν.

Η Βρετανία με το Φάρατζ.

Στη Γερμανία οι ευρωσκεπτικιστές (AfD) σημειώνουν σημαντικότατη άνοδο και κατοχυρώνονται ως διακριτή πολιτική δύναμη.

Ενώ εκλέγεται  και νεοναζιστής βουλευτής με το  NPD.

 Στην Ουγγαρία το κόμμα JOBBIK – ένα ακραία εθνικιστικό, λαϊκιστικό, ακροδεξιό και φιλοναζιστικό προσανατολισμό κόμμα – έφτασε στο   14.68% και εκλέγει 3 έδρες.

Και στη Φιλανδία, επίσης, το εθνικιστικό κόμμα «Καθαροί Φιλανδοί» (PS ) κατέγραψε ένα 12.90% με 2 έδρες.

Είναι, λοιπόν, εξαιρετικά ανησυχητικά τα αποτελέσματα και καταδεικνύουν την πλήρη αποτυχία της ΕΕ να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών της.

Οι εξελίξεις αυτές καταγράφονται κάπως βραχυκλωματικά στα δημοσιεύματα του ευρωπαϊκού τύπου.

Ο ευρωπαϊκός Τύπος τελεί, λοιπόν, σήμερα υπό το σοκ του "πολιτικού σεισμού" που αποτελούν οι επιδόσεις των ευρωφοβικών κομμάτων στις ευρωεκλογές...

Αυτό που έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη ανησυχία η επίδοση του Εθνικού Μετώπου (FN), το οποίο πλέον είναι το πρώτο κόμμα της Γαλλίας.

"Πολιτικός σεισμός" είναι ο τίτλος της Frakfurter Allgemeine Zeitung που αφιερώνει την πρώτη της σελίδα, όπως και το σύνολο σχεδόν των γερμανικών μέσων ενημέρωσης, στον θρίαμβο του Εθνικού Μετώπου. "Αυτό θα έχει σοβαρές συνέπειες. Το σύνθημα "περισσότερη Ευρώπη" πρέπει να αντιμετωπισθεί σοβαρά", σχολιάζει η εφημερίδα.

Η λαϊκή Bild κάνει από την πλευρά της λόγο για "εκλογικό σοκ στη Γαλλία". "Για τον πρόεδρο Ολάντ, πρόκειται για πανωλεθρία αναφέρει η Die Welt, η οποία κάνει επίσης λόγο για πολιτικό σεισμό. "Εξαιτίας αυτής της εκλογικής καταστροφής, ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ηττημένος, είναι όλο και περισσότερο αποδυναμωμένος. Θα είναι ακόμη πιο δύσκολο γι΄ αυτόν να εφαρμόσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις", σχολιάζει η εφημερίδα.

"Σεισμός στη Γαλλία", είναι ο πρωτοσέλιδος τίτλος της La Repubblica, "Σοκ στη Γαλλία", γράφει η Corriere della Sera.

"Η νίκη του Εθνικού Μετώπου αποτελεί ένα σοκ που θα συγκλονίσει τη Γαλλία και ολόκληρη την Ευρώπη", γράφει η Liberation. "Το ωστικό κύμα που δημιουργεί το κόμμα της Μαρίν Λε Πεν ξεπερνά σαφώς τα εθνικά σύνορα. Πρόκειται για μία πραγματική απειλή για την ευρωπαϊκή ιδέα", γράφει η γαλλική εφημερίδα.

"Το FN επιβάλλεται ως πρώτο κόμμα της Γαλλίας", γράφει η Le Figaro. "Για τη Μαρίν Λε Πεν αποτελεί μία προσωπική νίκη, διότι πέτυχε, ενσαρκώνοντας ένα νέο στυλ, να καταρρίψει το πρώτο εμπόδιο για την άνοδο του Εθνικού Μετώπου, την δαιμονοποίησή του", σχολιάζει η εφημερίδα.

"Η άκρα δεξιά προελαύνει στη Γαλλία", γράφει η ισπανική El Mundo.

"Η κ. Λε Πεν ηγείται της προέλασης της άκρας δεξιάς στην Ευρώπη", είναι ο τίτλος της βρετανικής Daily Mail, ενώ οι Financial Times αναφέρονται στο Εθνικό Μέτωπο επικεφαλής ενός λαϊκιστικού σεισμού".

Οι βρετανικοί Times αναφέρονται στον θρίαμβο του βρετανικού ευρωφοβικού και λαϊκιστικού Ukip, του Κόμματος για την Ανεξαρτησία του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο έχει διατηρήσει αποστάσεις από το γαλλικό Εθνικό Μέτωπο.

"Το Ukip πανηγυρίζει, ενώ η Ευρώπη στρέφεται προς τα δεξιά", είναι ο τίτλος της εφημερίδας που κάνει λόγο για "ταπείνωση" του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον.

Για "ισχυρή τιμωρία" των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων κάνει λόγο στον πρωτοσέλιδο τίτλο της η ισπανική El Pais, ενώ η El Mundo επισημαίνει την πανωλεθρία των δύο μεγάλων ισπανικών πολιτικών κομμάτων, του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος και του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Η αυστριακή εφημερίδα Kurier σημειώνει ωστόσο ότι η δεξιά στροφή στην Ευρώπη ήταν λιγότερο θεαματική από όσο αναμενόταν. Η εφημερίδα τονίζει τις αρνητικές επιδόσεις του κόμματος SNS της γειτονικής Σλοβακίας, που δεν εξασφαλίζει έδρα στο ευρωκοινοβούλιο. Το SNS ήταν ένα από τα κόμματα στα οποία υπολόγιζε η ευρωπαϊκή άκρα δεξιά για να συγκροτήσει ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο.

Για θριαμβευτική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα κάνει λόγο η βρετανική εφημερίδα Financial Times, σηματοδοτώντας την πρώτη εθνική νίκη της Αριστεράς στη χώρα.

Παράλληλα όμως, το νεοναζιστικό κόμμα Χρυσή Αυγή, ο ηγέτης του οποίου είναι στη φυλακή με την κατηγορία της συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης, κατέλαβε την τρίτη θέση, εκτοπίζοντας το ΠΑΣΟΚ.

Όπως αναφέρει η FT, η εκρηκτική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ κι άλλων αντιδραστικών κομμάτων, αντικατοπτρίζει το θυμό των ψηφοφόρων για τα συνεχόμενα προγράμματα λιτότητας και την απογοήτευση ότι αυτά εφαρμόζονται από την ίδια πολιτική ελίτ που οδήγησε τη χώρα στην οικονομική κατάρρευση.

Αποκάλυψη - σοκ για τους σκοπευτές στο Κίεβο: πληρωμένοι από τους υποκινητές των διαδηλώσεων!

Την ώρα που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ο διπλωματικός πόλεμος για τη μοίρα της Ουκρανίας, αίσθηση προκαλεί η δημοσιοποίηση μίας συνομιλίας του υπουργού Εξωτερικών της Εσθονίας με την Κάθριν Άστον,

στην οποία της αναφέρει ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές που πυροβόλησαν διαδηλωτές κατά τις αιματηρές συμπλοκές στο κέντρο του Κιέβου, έχουν προσληφθεί από τους υποκινητές των διαδηλώσεων στην Μαϊντάν.

Η τηλεφωνική συνομιλία πραγματοποιήθηκε μετά την επίσκεψη του Εσθονού υπουργού στο Κίεβο, στις 25 Φεβρουαρίου, εν μέσω κλιμάκωσης των συγκρούσεων μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών στην ουκρανική πρωτεύουσα.

«Γίνεται πλέον όλο και πιο αντιληπτό ότι πίσω από τους ελεύθερους σκοπευτές δεν ήταν ο Γιανουκόβιτς, αλλά ήταν κάποιος από τη νέα κυβέρνηση συνασπισμού» ανέφερε ο Ούρμας Πάετ κατά τη διάρκεια της συζήτησης.

Ο Πάετ είπε στην επικεφαλής της διπλωματίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι διαδηλωτές και αστυνομικοί σκοτώθηκαν από τους ίδιους ανθρώπους.

«Νομίζω ότι θα πρέπει να το ερευνήσουμε», απάντησε η Κάθριν Άστον.

«Ο υπουργός Εξωτερικών Ούρμας Πάετ λυπάται πολύ για τη διαρροή αυτής της συνομιλίας με την εκπρόσωπο της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν Άστον, όμως επιβεβαιώνει την αυθεντικότητά της», δήλωσε η εκπρόσωπός του Πάετ.

Το ερώτημα είναι πώς η  Δύση, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Γερμανία και Ευρωπαϊκή Ένωση – που υποκριτικά πάντα «κόβονται» για την «ακεραιότητα»  της Ουκρανίας και για τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικά όπως για το διεθνές δίκαιο – θα συνεχίσουν να παρέχουν υποστήριξη και θα έχουν σχέσεις με μια κυβέρνηση που προέκυψε με αυτό τον τρόπο και η οποία ενσωματώνει ακόμη και νεοναζιστές;

Σε διαρκή ένταση η κατάσταση στην Ουκρανία - αντιπαράθεση Δύσης - Ρωσίας και ο ρόλος των ακροδεξιών

Τις τελευταίες μέρες ζούμε τα δραματικά γεγονότα στην Ουκρανία που απειλούν και την ενότητα αυτής της χώρας.

Και που συνδέονται με τα ζητήματα της παγκόσμιας στρατηγικής και οικονομικής αντιπαράθεσης για τον έλεγχο βασικών χώρων και πηγών ενέργειας.

Στο βάθος αυτών των εξελίξεων μπορεί να διαγράφεται η απόπειρα επαναχάραξης του παγκόσμιου χάρτη.

Και όπου οι βασικοί στρατηγικοί παίχτες – Ρωσία, ΗΠΑ και Γερμανία – σ’ αυτή τη φάση – αναμετρώνται πάνω στο έδαφος της Ουκρανίας.

Υπάρχουν και ορισμένα «γραφικά» στοιχεία – θα μπορούσαμε να τα χαρακτηρίσουμε έτσι, αν δεν συντελούνταν τα τραγικά γεγονότα του τελευταίου μήνα.

Όπως οι δηλώσεις του προέδρου Ομπάμα ότι η Ρωσία «βρίσκεται στη λάθος πλευρά της ιστορίας» και ότι «παραβιάζει τις αρχές του διεθνούς δικαίου».

Μιλά γι’ αυτό ο ηγέτης της υπερδύναμης που έχει καταπατήσει τις τελευταίες δεκαετίες κάθε έννοια διεθνούς δικαίου – εισβολή στο Ιράκ, πόλεμος στο Αφγανιστάν κλπ.

Ενώ συναντάμε για μια ακόμη φορά τα κροκοδείλια δάκρυα της Δύσης που κατά τα άλλα δεν δείχνει να στεναχωριέται ιδιαίτερα για τη δράση και τη συμμετοχή των νεοναζιστών ακροδεξιών εθνικιστών στη νέα ουκρανική κυβέρνηση.

Ακροδεξιών εθνικιστών και νεοναζιστών που ούτε η ελληνική κυβέρνηση τολμά να καταγγείλει ανοικτά παρόλο που απειλούν και την ελληνική μειονότητα στην Ουκρανία.

Η Ρωσία υποστηρίζει ότι ενεργεί στην Ουκρανία για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών της.

Αλλά τι επιχειρήματα έχει στη διάθεσή της για την αποστολή στρατευμάτων στη Κριμαία;

Οι ιστορικοί δεσμοί της με τη χερσόνησο πηγαίνουν πίσω στη Μεγάλη Αικατερίνη τον 18ο αιώνα, όταν η Ρωσία κατέλαβε τη νότια Ουκρανία και την Κριμαία και τις απέσπασε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1954, η Κριμαία δόθηκε στην Ουκρανία ως «δώρο» από τον σοβιετικό ηγέτη, Νικήτα Χρουστσόφ, ο οποίος ήταν ο ίδιος ουκρανικής καταγωγής. Μόλις 10 χρόνια νωρίτερα, ο Ιωσήφ Στάλιν είχε απελάσει ολόκληρο τον πληθυσμό Τατάρων της Κριμαίας, περίπου 300.000 ανθρώπους, με τον ισχυρισμό για  συνεργασία με τη Γερμανία του Χίτλερ.

Όταν η Ουκρανία έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1991, ο Ρώσος Πρόεδρος Μπόρις Γέλτσιν συμφώνησε ότι η Κριμαία θα μπορούσε να παραμείνει στην Ουκρανία, με τον στόλο της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα να παραμένει στη βάση της  Σεβαστούπολης με μίσθωση η οποία τα τελευταία χρόνια επεκτάθηκε μέχρι το 2042.

Υπάρχει νομική βάση για τις ενέργειες της Ρωσίας στην περιοχή;

Σύμφωνα με το Μνημόνιο της  Βουδαπέστης του 1994, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Ουκρανία και το Ηνωμένο Βασίλειο συμφώνησαν να μην απειλήσουν ή να κάνουν χρήση βίας εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας της Ουκρανίας. Δεσμεύτηκαν, επίσης να μην χρησιμοποιήσουν οικονομικό καταναγκασμό για να υποτάξουν την Ουκρανία στα δικά τους συμφέροντα.

Η Ρωσία υποστηρίζει ότι η απόφασή της να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία είναι αναγκαία για την προστασία των Ρώσων πολιτών που βρίσκονται εκεί.

Υπάρχει μια εθνική πλειοψηφία στην ρωσική αυτόνομη δημοκρατία της Κριμαίας. Ο ρωσικός στόλο της Μαύρης Θάλασσας έχει βάση στη Σεβαστούπολη, όπου μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχουν ρωσικά διαβατήρια. Αλλά οι ΗΠΑ επιμένουν ότι δεν υπάρχει νομική βάση για τη ρωσική κίνηση, κατηγορώντας τη Μόσχα, ότι ενεργεί μονομερώς κατά παράβαση της δέσμευσής της για την ακεραιότητα της Ουκρανίας. Με τις ΗΠΑ συντάσσεται, φυσικά, η ομάδα G7 των πιο ισχυρών οικονομικά κρατών.

Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας της για την Ουκρανία, η Ρωσία έχει το δικαίωμα να έχει 25.000 στρατιώτες στη χερσόνησο και σήμερα 16.000 έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή.

Έτσι ποια είναι η απάντηση της Ρωσίας;

Αρχικά, η Ρωσία αρνήθηκε ότι παραβίασε τη συμφωνία της Βουδαπέστης. Αλλά η Μόσχα υποστηρίζει ότι  τώρα η κατάσταση συνεχίζει να επιδεινώνεται στην Ουκρανία μετά την κατάληψη της εξουσίας από «ριζοσπάστες εξτρεμιστές», απειλώντας τις ζωές και την ασφάλεια των κατοίκων στην Κριμαία και σε άλλες νοτιοανατολικές περιοχές. Υπενθυμίζει επίσης το "ποδοπάτημα" από  της νέα κυβέρνηση της συμφωνίας της 21ης Φεβρουαρίου που υπογράφηκε από τον ανατραπέντα πρόεδρο, Βίκτορ Γιανουκόβιτς  και την αντιπολίτευση.

Όταν ο πρόεδρος εγκατέλειψε το Κίεβο, η αντιπολίτευση κινήθηκε για να καλύψει το κενό εξουσίας. Αλλά νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουν την κρίση, οι δύο πλευρές προχώρησαν σε μια συμφωνία για να αποκαταστήσουν το σύνταγμα του 2004 και να μειώσουν τις εξουσίες του προέδρου. Η εν λόγω συμφωνία υπεγράφη από τον κ. Γιανουκόβιτς και τους ηγέτες της αντιπολίτευσης, καθώς και από τρεις υπουργούς Εξωτερικών της ΕΕ. Δεν είναι σαφές εάν υπεγράφη ποτέ από  τη ρωσική πλευρά.

Τι γίνεται με το ρόλο των «ριζοσπαστών εξτρεμιστών»;

Η Μόσχα δήλωνε τακτικά ότι οι διαμαρτυρίες στην πλατεία Ανεξαρτησίας του Κιέβου ήταν αντικείμενο καπηλείας από την άκρα δεξιά, που επεδίωκε από τότε να πάρει την εξουσία σε μια νέα κυβέρνηση που θα περιλάμβανε «απροκάλυπτα ναζιστές». Δύο ομάδες, ο Δεξιός Τομέας και η Svoboda (Ελευθερία), συχνά αναφέρονται ότι έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις ταραχές και τώρα κατέχουν καίριες θέσεις στην προσωρινή κυβέρνηση. Υπάρχουν, επίσης, από τις δυνάμεις αυτές συχνές αναφορές στον εθνικιστή ουκρανό, Stepan Bandera, ο οποίος θεωρείται ως ήρωας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου από ορισμένους, ενώ κατηγορείται από τους άλλους ότι ήταν  συνεργάτης των Ναζί που συνδέεται με τις σφαγές Εβραίων και Πολωνών στην Ουκρανία.

Η ακροδεξιά ήταν μειοψηφικό στοιχείο στις διαδηλώσεις που προσέλκυσαν τη στήριξη από μεγάλο τμήμα του πληθυσμού στο Κίεβο και άλλες πόλεις. Εμπλέκονταν, όμως, συχνά στις πιο βίαιες αντιπαραθέσεις ενώ και εθνικιστικά σύμβολα ήταν συχνά ορατά στην πλατεία Ανεξαρτησίας.

Το εθνικιστικό κόμμα, Svoboda (Ελευθερία) διαθέτει τέσσερις θέσεις στη νέα κυβέρνηση.  Ο Oleksandr Sych είναι αναπληρωτής πρωθυπουργός και ο Oleh Makhnitsky ορίστηκε ως γενικός εισαγγελέας. Κατέχει, επίσης, τα υπουργεία γεωργίας και περιβάλλοντος, αλλά ο αρχηγός της, ο οποίος έχει κατηγορηθεί για αντισημιτισμό, δεν συμμετέχει στην κυβέρνηση.

 Ένας από τους βασικούς επικεφαλής των διαδηλώσεων, ο  Αντρέι Parubiy έχει οριστεί πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (NSC). Ένα από τους συνιδρυτές της Svoboda που χαρακτηρίζεται από τις εξτρεμιστικές θέσεις του ανατραπέντος προέδρου, και ένας από τους συνεργάτες του Parubiy στο NSC είναι οDmytro Yarosh, ο επικεφαλής της ακροδεξιάς παραστρατιωτικής ομάδας Δεξιός Τομέας.

Έτσι, υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές ανάμεσα στη Δύση – ΗΠΑ και Γερμανία κυρίως – και τη Ρωσία πάνω στο χαρακτήρα της νέας κυβέρνησης και το ρόλο των ακροδεξιών έως και χιτλερικών στοιχείων.

Για τα οποία ελάχιστος λόγος γίνεται στα δυτικά μέσα ενημέρωσης.

Όπως και για το ρόλο των δυτικών μυστικών υπηρεσιών στην ενίσχυσή τους και καθ’ όλη τη διάρκεια των ταραχών.

Τόσο η Ρωσία όσο και η Δύση υποστηρίζουν ότι θέλουν μια ειρηνική επίλυση, αλλά είναι διαμετρικά αντίθετες στο θεμελιώδες ερώτημα για ποια είναι η νόμιμη εξουσία στην Ουκρανία.

Οι δυτικές δυνάμεις δέχονται τη νέα προσωρινή κυβέρνηση στο Κίεβο, που, όπως αναφέρουν, εγκρίθηκε από το ουκρανικό κοινοβούλιο.

Η Ρωσία, αντιθέτως, υποστηρίζει  ότι το Κίεβο είναι στα χέρια μιας παράνομης κυβέρνησης από «ακροδεξιούς εξτρεμιστές» με «ξενοφοβικές, αντισημιτικές και νεοφασιστικές» απόψεις, η οποία έχει επιβληθεί ως το αποτέλεσμα ενός "νεοφασιστικού πραξικοπήματος", που καθαίρεσε τον πρόεδρο Βίκτορ Γιανουκόβιτς παράνομα.

Ο  Πούτιν επιθυμεί η Δύση και το Κίεβο να δεχτούν τη συμφωνία που υπεγράφη με τον Βίκτορ Γιανουκόβιτς στις 21 Φεβρουαρίου για συνομιλίες σχετικά με τη συνταγματική μεταρρύθμιση που ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις όλων των κομμάτων και των περιφερειών - μεταρρυθμίσεις που θα μπορούσαν να μετατρέψουν την Ουκρανία σε μια ομοσπονδία, με μεγαλύτερη αυτοδιάθεση των ρωσόφωνων περιοχών και της Κριμαίας.

Αλλά αυτό θα σήμαινε ουσιαστικά αναγνώριση ότι ο κ. Γιανουκόβιτς εξακολουθεί να είναι πρόεδρος και ότι συνεπώς η νέα ουκρανική κυβέρνηση είναι παράνομη.

Η Δύση δεν πρόκειται, φυσικά, να συμφωνήσει σε αυτό.

Είναι η κυβέρνηση αντι-ρωσική;

Μέρος του προβλήματος είναι ότι η κυβέρνηση που ορκίστηκε την περασμένη εβδομάδα, έχει ελάχιστη σχέση με το ρωσόφιλο πληθυσμό που ζει στα  ανατολικά της Ουκρανίας. Μία από τις πρώτες πράξεις της ήταν να καταργήσει το νόμο 2012 που αναγνώριζε τη ρωσική ως επίσημη τοπική γλώσσα. Η απόφαση επικρίθηκε ευρέως σε όλη την Ουκρανία.

Βρίσκονται οι Ρώσοι πολίτες σε κίνδυνο στην Κριμαία;

Την περασμένη εβδομάδα, υπήρξαν ταραχές στην πρωτεύουσα της Κριμαίας, τη Συμφερούπολη, όταν οι υπέρ της Μόσχας διαδηλωτές και οι υποστηρικτές των νέων ηγετών της Ουκρανίας αντιμετώπισαν ο ένας τον άλλο έξω από το κτίριο του τοπικού κοινοβουλίου. Μετά τις αναφορές αυτές προέκυψε η κατάληψη θέσεων από τα ρωσικά στρατεύματα σε όλη την Κριμαία, ενώ η Μόσχα κατηγόρησε το Κίεβο για την αποστολή ενόπλων ανδρών που είχαν στόχο να αποσταθεροποιήσουν τη χερσόνησο.

Μήπως η Κριμαία δημιουργήσει προηγούμενο για άλλες πόλεις της Ουκρανίας;

Οι συνθήκες στις ανατολικές πόλεις της Ουκρανίας, το Ντόνετσκ και το Χάρκοβο είναι συγκρίσιμες με την κατάσταση στην Κριμαία. Υπήρξαν φιλορωσικές διαδηλώσεις σε δύο κυρίως ρωσόφωνες πόλεις.

Ανταποκριτές περιέγραψαν πως οι διαδηλωτές φώναζαν στο Ντόνετσκ, «Πούτιν, έλα». Τα ρωσικά στρατεύματα σταθμεύουν πέρα από τα σύνορα και ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έχει μιλήσει για την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων  «στο έδαφος της Ουκρανίας» χωρίς να διευκρινίζεται πού.

Σε σημερινή συνέντευξη τύπου ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, υποστήριξε ότι δεν υπάρχει καμία ανάγκη να στείλει ακόμη τα ρωσικά στρατεύματα στην Ουκρανία, αλλά δεν έχει αποκλειστεί κάτι τέτοιο.

Η Ρωσία διατηρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει "όλα τα μέσα" για να προστατεύσει τους πολίτες της Ουκρανίας, είπε στη συνέντευξη Τύπου.

 Τα ρωσικά και ουκρανικά στρατεύματα στην Κριμαία βρίσκονται σε μια τεταμένη στάση αναμονής.

Ο Πούτιν χαρακτήρισε την ανατροπή του προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς στην πρωτεύουσα Κίεβο ως ένα «αντι-συνταγματικό πραξικόπημα και ένοπλη κατάληψη της εξουσίας».

 Υποστήριξε ότι ένοπλοι «μαχητές» βύθισαν τη χώρα σε «χάος». Είπε, επίσης, ότι Ουκρανοί "εθνικιστές" και "αντισημίτες" βρίσκονται  στους δρόμους του Κιέβου και σε άλλες πόλεις.

Ο Γιανουκόβιτς είχε συμφωνήσει σε όλα όσα η αντιπολίτευση ήθελε, υποστήριξε ο  Πούτιν. Επέμεινε ότι είναι ακόμη ο νόμιμος πρόεδρος. Υπάρχουν μόνο τρία νομικά μέσα για να καταργηθεί ένας πρόεδρος, είπε: ο θάνατος, η παραίτηση ή η υπερψήφιση μομφής από το κοινοβούλιο.

Είναι προφανές ότι στο «μέτωπο» της Ουκρανίας θα δούμε πολλά ακόμη επεισόδια με κλιμακούμενη και μεταβαλλόμενη ένταση.