Τα αποτελέσματα στο 99,5% της Επικράτειας - Πρώτο "κόμμα" η αποχή ...

Τελείωσαν, λοιπόν, και αυτές οι εκλογές ...

Οι οποίες αναπαρήγαγαν τα αποτελέσματα της 25ης Ιανουαρίου.

Προς δόξα των "αντικειμενικών" δημοσκοπήσεων οι οποίες μιλούσαν για "νέρμπι" μέχρι την τελευταία στιγμή!

Με "νικητή" των εκλογών τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα - αυτόν τον μεταλλαγμένο που απαλλάχτηκε από τα "βαρίδια" της Αριστερής Πλατφόρμας και άλλα σχετικά ...

Και με τη "Λαϊκή Ενότητα", που δεν μπόρεσε να δώσει καμιά συγκεκριμένη απάντηση ούτε για το πριν ούτε για την προοπτική και με μια σύνθεση ευκαιριακή και ανομοιογενή, δεν έπεισε και έμεινε εκτός Βουλής.

Όπου μπήκε "πανηγυρικά' η Ένωση Κεντρώων  του Βασίλη Λεβέντη ...

Ένας ακόμα μνημονιακός  πολιτικός σχηματισμός και όχι μόνο ...

Μιλάμε για πολύ "λεβέντικη" Βουλή!

Να μας ζήσει ...

Κατά τα άλλα ποσοστό 35,47% συγκεντρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ με καταγεγραμμένο ποσοστό ενσωμάτωσης 99,50%. Η Ν.Δ ακολουθεί με 28,09%, η Χρυσή Αυγή με 6,99%, ενώ έπονται Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) ΜΕ 6,28%, το ΚΚΕ με 5,55%, το Ποτάμι με 4,09%, οι Ανεξάρτητοι Ελληνες με 3,69% και η Ένωση Κεντρώων με 3,43. Εκτός βουλής μένει η Λαϊκή Ενότητα που συγκεντρώνει ποσοστό 2,86%.

Η ΝΔ παρά το come back που επιχείρησε με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη δεν μπορεί να απαλλαγεί από το "βεβαρυμένο" παρελθόν της.
 Συσπείρωσε απλά το παραδοσιακό κομματικό της ακροατήριο .... 

"Ενισχυμένη" (;) βρίσκεται η "Δημοκρατική Συμπαράταξη" - ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ - η οποία μάλλον βέβαια συγκεντρώνει το άθροισμα των προηγούμενων ποσοστών των κομμάτων που την αποτελούν συν τα ποσοστά του Γιωργάκη ... 

Το "Ποτάμι" πνέει τα λοίσθια αφού σημείωσε αρκετά σημαντική πτώση έχοντας απώλειες τόσο προς τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και προς τη ΝΔ ...

Απλά το κατεστημένο τώρα έχει ισχυρότερο και  "ικανότερο" εκφραστή για την εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων, τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ ...

Στους "κερδισμένους" οι ΑΝΕΛ οι οποίοι έχουν καπαρώσει υπουργικές θέσεις στην κυβέρνηση του μικρού Αλέξη.

Θεωρούμε - όπως ήδη έχουμε γράψει - αποτυχία του ΚΚΕ - τη στασιμότητα που καταγράφει στα ποσοστά του.

Μέσα στην περίοδο της πιο βαθιάς κρίσης ΄που ο ΣΥΡΙΖΑ διολίσθησε σε  μνημονιακές θέσεις, δεν μπορεί να κερδίσει σχεδόν τίποτα από τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Ενώ ιδιαίτερο πρόβλημα παραμένει πάντα το ποσοστό της Χρυσής Αυγής η οποία συνεχίζει να είναι τρίτο κόμμα με 7% περίπου.

 «Πρωταγωνιστής» των εκλογών αναδεικνύεται η αποχή, καθώς κινείται σε ποσοστό ρεκόρ που ξεπερνά το 40% και ξεπερνά το 43%!


Ποσοστό ρεκόρ, που όποιο κόμμα το ελάμβανε θα σχημάτιζε αυτοδύναμη κυβέρνηση σημειώνει, λοιπόν, η αποχή σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές. 

Τεράστια αποχή εμφανίζουν απομακρυσμένες και νησιωτικές περιοχές, γεγονός που σημαίνει ότι εκτός από την απογοήτευση μεγάλης μερίδας των πολιτών απέναντι στα κόμματα, σημαντικός παράγοντας για την μη προσέλευση στην κάλπη έπαιξε και το οικονομικό κόστος της μετακίνησης των ετεροδημοτών, με την τιμή της βενζίνης και τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια στα ύψη και τις εταιρείες που λειτουργούν τους αυτοκινητόδρομους να μην δέχονται την ελεύθερη διέλευση των ψηφοφόρων από τα διόδια.

Ενδεικτικό της μεγάλης αποχής είναι ότι τα αντίστοιχα ποσοστά στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου ήταν 36,38%, τον Ιούνιο του 2012 37,51%, τον Μάιο του ίδιου έτους 34,88% , το 2009 29,05%, ενώ το 2007 25,85%

Μαζί με τα άκυρα και τα λευκά το ποσοστό φτάνει κοντά στο 45%!

Χαρακτηριστικό είναι ότι πχ στη Β΄Πειραιά - μια περιοχή που έχει πληγεί βαριά από την κρίση - η αποχή φτάνει στο 43% περίπου (!) και μαζί με τα λευκά - άκυρα φτάνει στο 45%.

 Αντίστοιχα στην Α΄ Πειραιά η αποχή φτάνει στο 48% (!) και μαζί με τα λευκά - άκυρα φτάνει στο 50%.

Είναι πρωτοφανή, λοιπόν, τα ποσοστά στη μεταπολιτευτική μας ιστορία.

Πέρα από τα όποια αντικειμενικά προβλήματα εκείνο που καταγράφεται με την πολύ.μεγάλη αποχή είναι η απόρριψη του πολιτικού συστήματος  και των πολιτικών που γεννούν μόνο απελπισία στους πολίτες, ειδικότερα στους νέους, με την εφαρμογή των πιο σκληρών πολιτικών λιτότητας.

Σήμερα, στη Βουλή  καταγράφονται πολιτικές δυνάμεις που κινούνται σε μνημονιακή τροχιά σε ποσοστό πάνω από 80%.

Και φυσικά εμείς δεν εντάσσουμε στις αντιμνημονιακές δυνάμεις  τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.

Κατά συνέπεια θεωρούμε ότι ο πολιτικός κύκλος που άνοιξε με την εφαρμογή του πρώτου Μνημονίου στη χώρα μας κλείνει με ήττα των πολιτικών δυνάμεων και αντιλήψεων που κινούνταν σε αντιμνημονιακή τροχιά.

Βασική αιτία, βεβαίως, είναι και η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακή, συστημική δύναμη με έντονα "σοσιαλδημοκρατικά" αλλά και αρχηγικά χαρακτηριστικά.

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, για επαναθεμελίωση του κοινωνικού κινήματος σε μια  νέα προοπτική όπως και για την αναζήτηση σε νέα βάση των πολιτικών εκφραστών των διεκδικήσεων και των αναγκών του λαού και των Ελλήνων πολιτών. 

Εκλογικό ντέρμπι δείχνουν τέσσερις δημοσκοπήσεις ...

Τέσσερις νέες μετρήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας δείχνουν προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ από 1% έως 3%. 

Σε ντέρμπι εξελίσσεται η εκλογική αναμέτρηση της 20ης Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με αποκαλυπτική δημοσκόπηση της MRB, που φιλοξενεί η εφημερίδα «Αγορά», που κυκλοφορεί σήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται της Νέας Δημοκρατίας με 1,8 μονάδες στην πρόθεση ψήφου και 2,2 μονάδες στην εκτίμηση ψήφου. 

Πιο συγκεκριμένα, στην πρόθεση και εκτίμηση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει ποσοστό 29,6% και η ΝΔ 27,4%. Ακολουθούν: Χρυσή Αυγή 7,5%, Ποτάμι 6,7%, ΚΚΕ 5,7%, Ένωση Κεντρώων 5,7%, Λαϊκή Ενότητα 5,1%, ΠΑΣΟΚ 4,7%, ΑΝΕΛ 2,8%. Άλλα κόμματα επέλεξε το 4,8%, ενώ η αδιευκρίνιστη ψήφος βρίσκεται στο 16,9%. 


Στο ερώτημα ποιος είναι καταλληλότερος πρωθυπουργός, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας συγκεντρώνει 38,1%, ενώ στην δεύτερη θέση βρίσκεται ο πρόεδρος της ΝΔ, Ευάγγελος Μεϊμαράκης. 





Ντέρμπι μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ αλλά και οκτακομματική βουλή, δίχως τους ΑNEΛ, αλλά με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, δείχνει η δημοσκόπηση της Metron Analysis για την εφημερίδα «Παραπολιτικά». 

Ειδικότερα, στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει 22,2% και η Νέα Δημοκρατία 21,2%. Ακολουθεί η Χρυσή Αυγή με 6,4%, το Ποτάμι με 5,1%, το ΚΚΕ με 4,5%, το ΠΑΣΟΚ με 4,1%, η Ένωση Κεντρώων με 3,8%, η Λαϊκή Ενότητα με 3,1%, οι ΑΝΕΛ με 1,7%. Στο 11,2% η αδιευκρίνιστη ψήφος.




Σύμφωνα με την δημοσκόπηση της εταιρείας Marc για τον Alpha προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ με 25,3% έναντι της Ν.Δ  με 23,2% (διαφορά δύο μονάδες). 

Ακολουθούν "Το Ποτάμι" με 5,8%, η Χρυσή Αυγή με 5,5%, το ΠΑΣΟΚ με 4,4%, το ΚΚΕ με 4,2%, η Λαϊκή Ενότητα με 3,8%, η Ένωση Κεντρώων με 3,8%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 3%, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με 1,3%. Άλλο κόμμα δήλωσαν ότι θα ψήφιζαν το 0,9% των ερωτηθέντων, ενώ η αδιευκρίνιστη ψήφος ανέρχεται στο 18,8%.




Προβάδισμα 3% του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ δείχνει η δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για τον Σκάι. 

Πιο συγκεκριμένα, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει ποσοστό 25% στην εκτίμηση πρόθεσης ψήφου και η ΝΔ 22. Ακολουθούν: Ποτάμι 6%, ΚΚΕ 6%, Χρυσή Αυγή 5,5%, Λαϊκή Ενότητα 5%, ΠΑΣΟΚ 4,5%, Ένωση Κεντρώων 4,5%, ΑΝΕΛ 2%. 





Βρισκόμαστε, όμως, ακόμη στην αρχή της προεκλογικής περιόδου.

Είναι προφανές ότι θα γνωρίσουμε αρκετές ακόμη  εναλλαγές, πιθανόν και "εκπλήξεις".

Ας κρατήσουμε, επίσης, την αποτυχία πολλών δημοσκοπικών ευρημάτων  στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις και στο πρόσφατο δημοψήφισμα.

Το σίγουρο είναι ότι μέχρι στιγμής  η θρυλούμενη 'αυτοδυναμία" που επιδιώκει ο Τσίπρας και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει εξαιρετικά δύσκολη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζεται να έχει σημαντική φθορά και να δοκιμάζεται η πρωτιά του από μια ΝΔ που δεν ναι μεν δεν πείθει αλλά παρουσιάζει μια τάση συσπείρωσης των παραδοσιακών της ψηφοφόρων.

Τις τάσεις που διαμορφώνονται στο εκλογικό σώμα θα τις δούμε και σε επόμενες δημοσκοπήσεις.

Όμως, διαφαίνεται σε μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων η αμηχανία μπροστά σ' αυτές τις εκλογές που κι εμείς τις θεωρούμε ανώφελες κι επικίνδυνες.

Έτσι σημαντικό ποσοστό είναι οι "αναποφάσιστοι" αλλά και σε σημαντικό ακόμη τμήμα  του εκλογικού σώματος διαμορφώνεται η τάση για αποχή.

Αλλά για όλα αυτά θα ξαναμιλήσουμε .... 

Γιατί ο Τσίπρας θα κερδίσει τις εκλογές και γιατί αυτό δεν έχει πλέον και τόση σημασία - ένα άρθρο του Cas Mudde

Ο Cas Mudde,  Eπίκουρος καθηγητής στη Σχολή Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Georgia (Η.Π.Α), παρουσιάζει ορισμένες απόψεις για τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα μας και τη "προδιαγεγραμμένη" νίκη του Τσίπρα με τη μακιαβελική τακτική του.

Εμείς λέμε απλώς ότι αυτό μένει να αποδειχτεί από την πραγματικότητα και ότι εν πάση περιπτώσει κερδισμένος δεν θα είναι ο ελληνικός λαός και η χώρα αφού το Τρίτο Μνημόνιο φέρνει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του Τσίπρα και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

"Ποτέ δεν πλήττει κάποιος με την Ελλάδα. Έπειτα από ένα καλοκαίρι γεμάτο δράμα, το οποίο έληξε, εντελώς προβλέψιμα, καταλήγοντας στο τρίτο πρόγραμμα διάσωσης, το οποίο κανένας στα αλήθεια δεν υποστήριξε, αλλά όμως σχεδόν όλοι στο τέλος υπερψήφισαν! Ο Αλέξης Τσίπρας παραιτήθηκε αμέσως μόλις είχε εξασφαλιστεί το τρίτο πακέτο διάσωσης που ο ίδιος εξακολουθεί να θεωρεί επισήμως μια εθνική «ταπείνωση».

Η επιχειρηματολογία του ήταν τόσο γοητευτική όσο και απίστευτη: «Νιώθω την βαθιά ηθική και πολιτική ευθύνη να θέσω στην κρίση σας όλα όσα έχω κάνει, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες». Ας θυμηθούμε ότι πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο, ο οποίος εισηγήθηκε και αποφάσισε το δημοψήφισμα, ώστε να λάβει την υποστήριξη του ελληνικού λαού στην εναντίωση σε ένα, πολύ παρόμοιο, πρόγραμμα διάσωσης. Στη συνέχεια ανέστρεψε ένα ηχηρό και αναπάντεχο 61% του ΟΧΙ σε ένα γρήγορο και αποφασιστικό ΝΑΙ σε μια ακόμη χειρότερη συμφωνία.

Ακριβώς όπως το δημοψήφισμα, έτσι και οι νέες εκλογές δεν διεξάγονται για την δημοκρατία ή για να εισακουστεί η φωνή του ελληνικού λαού, αλλά για την ισχυροποίηση της αυξανόμενης ισχύος του Τσίπρα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου η ονομασία έχει μάλλον πάψει να ανταποκρίνεται στη ταυτότητα του. Τους τελευταίους οκτώ μήνες ο Τσίπρας κυβερνούσε κόντρα σε μια μεγάλη μερίδα του κόμματος του, καταλήγοντας να γίνει απόλυτα εξαρτώμενος από την αντιπολίτευση. Τη στιγμή που ο Τσίπρας άλλαξε τη θέση του, πιστοποιώντας την με την υπογραφή του τρίτου προγράμματος διάσωσης, οι νέες εκλογές ήταν αναπόφευκτες.

Πρώτον, η τρέχουσα δεξαμενή των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ ήταν έντονα διχασμένη αναφορικά με την στροφή του Τσίπρα σε πιο μετριοπαθείς και ρεαλιστικές  - ο χαρακτηρισμός ανήκει φυσικά στον αρθρογράφο - τοποθετήσεις, υπονομεύοντας όλο και περισσότερο τη θέση του ως πρωθυπουργού. Δεύτερον, ο Τσίπρας κυβερνούσε με έναν αφύσικο σύμμαχο, τους ΑΝΕΛ. Μολονότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ήταν το μοναδικό άλλο κόμμα που είχε αντιταχθεί στο Μνημόνιο, υποστηρίζοντας όμως την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, σχεδόν όλες οι υπόλοιπες προγραμματικές θέσεις του κόμματος είναι διαμετρικά αντίθετα με εκείνες του ΣΥΡΙΖΑ (για παράδειγμα πάνω σε ζητήματα άμυνας, μετανάστευσης και της Εκκλησίας). Τρίτον, η αντιπολίτευση δεν θα εξακολουθούσε να «διασώζει» για πολύ ακόμη τον Τσίπρα για οποιοδήποτε άλλο λόγο, όταν μάλιστα το τρίτο σχέδιο διάσωσης είναι ασφαλές -γεγονός που αποτελεί την κατεξοχήν ειρωνεία της τύχης, αφού τα μεν κόμματα της αντιπολίτευσης στις εκλογές του Ιανουαρίου είχαν ταχθεί υπέρ του μνημονίου, ενώ η προεκλογική εκστρατεία των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν αντιμνημονιακή.

Το γεγονός ότι ο Τσίπρας προσέφυγε την δεδομένη στιγμή σε νέες εκλογές, και θέλει αυτές να διεξαχθούν το δυνατόν συντομότερα, τεκμηριώνει τα Μακιαβελικά ένστικτά του. Υπάρχουν άφθονα και σημαντικά δεδομένα που ενεργούν υπέρ του, αλλά θα μπορούσαν σύντομα να υποχωρήσουν.

Πρώτον, παρόλη τη στροφή 180 μοιρών σε σχέση με το βασικό σημείο της προεκλογικής εκστρατείας του, ο Τσίπρας εξακολουθεί να είναι μακράν ο πιο δημοφιλής πολιτικός στην Ελλάδα. Ενώ λόγω των διακοπών δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ακόμη τελευταίες δημοσκοπήσεις, προηγούμενα γκάλοπ έδειχναν ότι πάνω από το 50% των Ελλήνων ενέκρινε τους όρους που ο Τσίπρας διαπραγματεύτηκε στο τρίτο σχέδιο διάσωσης και ότι σχεδόν το 70% των Ελλήνων ήθελε αυτός να είναι επικεφαλής της διακυβέρνησης της χώρας.

Δεύτερον, η εσωτερική αντιπολίτευση δεν έχει ακόμη οργανωθεί. Αν και η Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη συγκροτήθηκε αμέσως μετά την ανακοίνωση της προσφυγής στην κάλπη και διεκδικεί να γίνει η φωνή του ΟΧΙ, το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι Έλληνες έχουν κουραστεί με την διαμάχη ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και φοβούνται ότι το νέο κόμμα θα ενεργήσει υπέρ μιας, ουσιαστικά αντιδημοφιλούς, λύσης Grexit. Eπιλογή που εκφράζει ρητά ο Λαφαζάνης.

Τρίτον, η εξωτερική αντιπολίτευση βρίσκεται σε κατάσταση σχετικής αποδιοργάνωσης. Ο κύριος αντίπαλός του ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Δημοκρατία, βιώνει την πρόσφατη παραίτηση του αρχηγού της μετά την απογοητευτική καμπάνια στο δημοψήφισμα και πρακτικά νέος αρχηγός δεν έχει ακόμη εκλεγεί. Όποιος και να εκλεγόταν τώρα δεν θα είχε το χρόνο να καθιερωθεί μέσα σε διάστημα ενός μήνα ως σοβαρός αντίπαλος του Τσίπρα. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδιναν στον ΣΥΡΙΖΑ πρωτιά πάνω από το 30% και δεύτερη τη ΝΔ με ποσοστό χαμηλότερο του 20%. Δεδομένου του εκλογικού συστήματος, το οποίο οποία απονέμει στο πρώτο κόμμα το bonus των 50 εδρών (το ένα έκτο του συνόλου των εδρών στο κοινοβούλιο), τα νέα είναι πολύ καλά για τον κ. Τσίπρα.

Τα άλλα κόμματα αγωνίζονται για την επιβίωσή τους. Το ΠΟΤΑΜΙ παρουσιάζεται στις δημοσκοπήσεις να καταλαμβάνει την τρίτη θέση με μόλις 6%, ενώ το αντιευρωπαϊκό, νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής βρίσκεται στην τέταρτη θέση με ένα 5%, καθώς ολόκληρη η ηγεσία του παραμένει υπόδικη με την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης. Τα υπόλοιπα κόμματα αιωρούνται γύρω στο κατώφλι του 3%, συμπεριλαμβανομένου του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και των ΑΝΕΛ.

Τέταρτον, ο χρόνος είναι πολύτιμος, επειδή οι συνέπειες του τρίτου πακέτου διάσωσης πρόκειται να γίνουν αισθητές πολύ σύντομα, αν μη τι άλλο από το εκλογικό σώμα του ΣΥΡΙΖΑ. Και ενώ είναι βέβαιο ότι ο Τσίπρας θα συνεχίσει να εξωτερικεύσει την ενοχή, κατηγορώντας τη Γερμανία και τις προηγούμενε ς ελληνικές κυβερνήσεις ότι τον άφησαν δίχως «καμιά επιλογή», όλο και περισσότεροι Έλληνες θα αρχίσουν να τον θεωρούν, τουλάχιστον εν μέρει, συνυπεύθυνο για τις αναπόφευκτες πολιτικές λιτότητας.

Η συνέπεια όλων των παραπάνω συμπερασμάτων σηματοδοτούν ένα γεγονός: οι επικείμενες εκλογές δεν θα είναι και τόσο συναρπαστικές.Θα μπορούσαν να αποτελέσουν ίσως τις πρώτες ελληνικές εκλογές, που δεν θα έχουν δημοψηφισματικό χαρακτήρα, αναφορικά με τα Μνημόνια. Θα είναι, όμως, μια ξεκάθαρη νίκη για τον Τσίπρα. Κατά ειρωνικό τρόπο, αφού κεφαλαιοποίησε την πολιτική επιτυχία του, βασιζόμενος στην καταδίκη της επιχειρηματολογίας των παλαιών κομμάτων ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική οδός εκτός από το μνημόνιο», ο Τσίπρας κατόρθωσε να καταστεί ο ίδιος«η μοναδική εναλλακτική» της ελληνικής πολιτικής.

Το ερώτημα που απομένει να απαντηθεί είναι αν θα χρειαστεί εκ νέου να στηριχθεί σε κάποιο κόμμα για να συγκυβερνήσει. Στο τέλος όμως, όλα αυτά δεν θα έχουν και τόση σημασία, αφού η νέα κυβέρνηση, ανεξάρτητα από τα μέρη που θα την συναποτελούν, θα είναι υποχρεωμένη να ανταποκριθεί στους όρους της συμφωνίας του τρίτου πακέτου διάσωσης, κάτι που της αφήνει ελάχιστα περιθώρια για πολιτικούς αυτοσχεδιασμούς."