FT: «Αποθήκη προσφύγων» ετοιμάζεται να κάνει η ΕΕ την Ελλάδα

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες εξετάζουν ένα δραστικό σχέδιο για να σταματήσουν τη ροή προσφύγων μπλοκάροντας το πέρασμα στην ΠΓΔΜ, αυξάνοντας τις ανησυχίες στην Αθήνα ότι δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες θα εγκλωβιστούν στην Ελλάδα. 

Η Κομισιόν και το Βερολίνο είναι έτοιμοι να στηρίξουν την πρόταση να βοηθηθεί η ΠΓΔΜ, μια χώρα που δεν ανήκει στην ΕΕ, η οποία στην πράξη απομονώνει την Ελλάδα, χώρα μέλος της ΕΕ, που είναι οικονομικά αδύναμη και ήδη κατακλυσμένη από μετανάστες.

Η κίνηση να «φραχτεί» (ringfence) η Ελλάδα έρχεται καθώς οι φόβοι πληθαίνουν στην ΕΕ ότι η συμφωνία για να πείσουν την Τουρκία να μπλοκάρει τη ροή μεταναστών που έρχονται στην Ευρώπη με αντάλλαγμα 3 δισ. ευρώ βοήθειας απέτυχε να περιορίσει τη ροή μεταναστών.

Την Παρασκευή τουλάχιστον 43 πρόσφυγες, περιλαμβανομένων 17 παιδιών, πνίγηκαν όταν η ξύλινη βάρκα τους βυθίστηκε ανοικτά δυο ελληνικών νησιών κοντά στην Τουρκία.

Η νέα πολιτική θα μεταφέρει την πρώτη γραμμή της ΕΕ από τις τουρκικές ακτές και το Αιγαίο στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας. Ο Αλέξης Τσίπρας, που φοβόταν μια τέτοια κίνηση έχει προειδοποιήσει ότι η χώρα του θα μπορούσε να γίνει «μαύρο κουτί» για τους πρόσφυγες.

Το πλάνο συζητήθηκε την Τετάρτη από πρέσβεις στην ΕΕ μετά την αποστολή επιστολής από τον Σλοβένο πρωθυπουργό Miroslav Cerar προς τους εταίρους όπου γίνεται έκκληση για «άμεση βοήθεια» στην ΠΓΔΜ «ώστε να αποφευχθεί συγκεκριμένοι παράνομοι μετανάστες να περάσουν τα ελληνοσκοπιανά σύνορα».

«Όλες οι χώρες της ΕΕ πρέπει να προσφέρουν τη μέγιστη βοήθεια στις αρχές της ΠΓΔΜ για να ελέγξουν τα συγκεκριμένα σύνορα με απόσπαση αστυνομικών, παροχή εξοπλισμού και άλλα κατάλληλα μέτρα», έγγραψε.

Η Κομισιόν έστειλε ομάδα αξιωματικών στην περιοχή αυτή την εβδομάδα για να εκτιμήσει τι προσωπικό και εξοπλισμό θα χρειάζονταν η ΠΓΔΜ για να ενισχύσει τον έλεγχο στα σύνορα με την Ελλάδα.

Αν και η ΕΕ έχει προσφέρει στην ΠΓΔΜ οικονομική βοήθεια στο παρελθόν, αξιωματούχοι λένε ότι αυτό θα πάει πολύ ποιο πέρα από προηγούμενο σχέδιο να βοηθηθεί η χώρα να επεξεργαστεί τις αφίξεις και να σταματήσει «παράτυπους μετανάστες» στα σύνορά της.

Ο Mujtaba Rahman, αναλυτής στο Eurasia Group δήλωσε: «Η πίεση είναι να χτιστεί τοίχος ώστε να μείνουν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα, καθώς οι άλλες πολιτικές της ΕΕ αποτυγχάνουν. Με αυτή την κίνηση οι Ευρωπαίοι ουσιαστικά οδηγούν την Ελλάδα εκτός της Σένγκεν».

Το σχέδιο της Σλοβενίας πιστεύεται ότι έχει στη στήριξη του Βερολίνου, ενώ άνθρωποι που ενημερώθηκαν για τις συζητήσεις λένε ότι ο Ντ. Τουσκ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, επίσης εξετάζει την ιδέα.

Η προσφυγική κρίση έχει αποκτήσει χαρακτήρα επείγοντος μετά την αποτυχία των περισσότερων μέτρων που ελήφθησαν προηγουμένως από την ΕΕ, περιλαμβανομένης της συμφωνίας με την Τουρκία και του σχεδίου να δημιουργηθούν κέντρα καταγραφής σε Ελλάδα και Ιταλία που εν συνεχεία θα οδηγούσαν σε μετεγκατάσταση 160.000 προσφύγων στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ως τώρα μόλις 331 μετεγκαταστάθηκαν.

Ο κος Τουσκ και άλλοι ηγέτες της ΕΕ έδωσαν στους εαυτούς τους προθεσμία έως το Μάρτιο να οργανώσουν ένα νέο σχέδιο. Ο Μαρκ Ρούτε, Ολλανδός πρωθυπουργός, προειδοποίησε ότι αν δεν υπάρξει λειτουργική λύση εντός έξι-οκτώ εβδομάδων, η Συνθήκη Σένγκεν θα μπορούσε να καταρρεύσει. Προσωρινοί έλεγχοι έχουν ήδη επιβληθεί στα σύνορα Σλοβενίας, Αυστρίας, Γερμανίας, Δανίας και Σουηδίας.

Η de facto απομάκρυνση της Ελλάδας από την ζώνη ελεύθερης μετακίνησης της ΕΕ τέθηκε την προηγούμενη χρονιά αφότου η Αθήνα αποδείχτηκε ανεπαρκής στο να αντιμετωπίσει την άφιξη από θαλάσσης περισσότερων από 850.000 προσφύγων.

Η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης από την Ελλάδα εκνεύρισε τόσο το Βερολίνο, όσο και τις Βρυξέλλες. Η Αθήνα όμως συνεχώς επαναλάμβανε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις ροές μεταναστών που δεν έδειξαν κανένα σημάδι μείωσης. Περισσότεροι από 35.000 έφτασαν μόνο φέτος, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Το μπλοκάρισμα των προσφύγων στα βόρεια σύνορα με την ΠΓΔΜ θα είναι το περισσότερο σοβαρό μέτρο που πάρθηκε ως τώρα στην περίοδο της κρίσης. Στη θεωρία θα μπορούσαν οι πρόσφυγες να μπουν στην ΠΓΔΜ για να ζητήσουν άσυλο εκεί. Αλλά οι χώρες δεν είναι υποχρεωμένες να αφήσουν τους ανθρώπους να ταξιδέψουν ώστε να ζητήσουν άσυλο αλλού. Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων που περνούν από την Ελλάδα στην ΠΓΔΜ κατευθύνονται αλλού, κυρίως στη Γερμανία.

Η κίνηση θα αυξήσει την πίεση στο ήδη πιεσμένο σύστημα ασύλου της Ελλάδας, ενώ δυνητικά θα δημιουργήσει περισσότερα νομικά προβλήματα. Το 2011 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προειδοποίησε ότι το ελληνικό σύστημα ήταν «υποβιβασμένο». Αυτή η απόφαση ουσιαστικά απαγόρευσε στις χώρες της ΕΕ να μεταφέρουν πρόσφυγες πίσω στην Ελλάδα, αν αυτή ήταν η πρώτη χώρα υποδοχής, όπως ορίζονταν στους κανόνες της ΕΕ.

Financial Times: Αυτό ήταν το σχέδιο Λαφαζάνη για επιστροφή στη δραχμή

14 SHARES

FacebookTwitter

• 3

• Print
• E-mail

• A-
• A+

Σύλληψη του Γιάννη Στουρνάρα. «Άδειασμα» του θησαυροφυλακίου της ΤτΕ και αίτημα στη Μόσχα για βοήθεια. Αυτές ήταν, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, οι τρεις βασικές επιδιώξεις της Αριστερής Πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου η Ελλάδα να επιστρέψει στη δραχμή.

Στο δημοσίευμα της εφημερίδας – το οποίο συνυπογράφουν η ανταποκρίτρια των F.T. Στην Αθήνα Κέριν Χόουπ, καθώς και ο συντάκτης (ο οποίος επισκέπτεται, επίσης, συχνά την πρωτεύουσα Τόνι Μπαρμπερ – περιγράφεται με αρκετές λεπτομέρειες η συνάντηση των στελεχών που ανήκουν στην Αριστερή Πλατφόρμα στο ξενοδοχείο Oscar της Αθήνας στις 14 Ιουλίου.

Όπως υποστηρίζεται τα σχέδια των επιθετικών αριστερών του ΣΥΡΙΖΑ ήρθαν στο φως της δημοσιότητας τόσο μέσω δηλώσεων ανθρώπων που συμμετείχαν στη συγκεκριμένη συνάντηση όσο και δημοσιογράφων.

Μάλιστα ο πρώην υπουργός ΠΑΠΕΝ, Παναγιώτης Λαφαζάνης χαρακτηρίζεται ως ο «εμπνευστής» του όλου σχεδίου, ενώ προστίθεται ότι ακόμη και οι πλέον σκληροπυρηνικοί αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ διαφώνησαν όταν ο κ. Λαφαζάνης υποστήριξε ότι θα έπρεπε να γίνει έφοδος στο Νομισματοκοπείο και να κατασχεθεί το ποσό των 22 δισ. ευρώ που υποτίθεται ότι βρίσκεται εκεί.

Κατά τους Financial Times το πραγματικό ποσό που είναι διαθέσιμο στην ΤτΕ (ή στο Νομισματοκοπείο) δεν ξεπερνά τα 10 δισ. ευρώ, δηλαδή χρήματα αρκετά για να «κρατηθεί η χώρα ζωντανή για μερικές εβδομάδες, αλλά σίγουρα όχι ικανό να τη διατηρήσει ζωντανή για έξι μήνες, δηλαδή το μικρότερο διάστημα που χρειάζεται προκειμένου να κυκλοφορήσει ένα νέο νόμισμα».

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο δημοσίευμα τονίζεται πως ζητήθηκε η άποψη του κ. Λαφαζάνη για το εν λόγω άρθρο, αλλά ο ίδιος αρνήθηκε να το σχολιάσει πριν δημοσιευθεί. Στέλεχος, όμως, της Αριστερής Πλατφόρμας υποστήριξε ότι το σχέδιο, όντως, υπήρχε ενώ αναφερόμενος σε δηλώσεις του επικεφαλής του Ποταμιού Στ. Θεοδωράκη, σχετικά με την καταστροφή που θα ήταν για τη χώρα το σχέδιο αυτό, τις χαρακτήρισε ως «σκουπίδια».

Προστίθεται, ακόμη, ότι ο κ. Λαφαζάνης δεν είναι ο μόνος με "περίεργες" ιδέες, καθώς ανάλογες έχει εκφράσει και ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκης, όταν πρότεινε η Ελλάδα να φύγει από την Ευρωζώνη και να υιοθετήσει για κάποιο διάστημα τα περίφημα IOUs.

Όσο για τη βοήθεια από τη Ρωσία, υπογραμμίζεται ότι ο κ. Λαφαζάνης έχει επισκεφθεί τρεις φορές τη Μόσχα ως υπουργός, με φανερό στόχο την υπογραφή της συμφωνίας για τον νέο αγωγό.

Όμως η Μόσχα ξεκαθάρισε, νωρίς, ότι μοναδική λύση για την Ελλάδα είναι η συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους της και ως εκ τούτου η εξ ανατολών βοήθεια που στόχευε ο πρώην υπουργός ΠΑΠΕΝ δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα.

Δεν υιοθετούμε πλήρως το δημοσίευμα των Financial Times.

Από την άλλη  ένα παρόμοιο ή κοντινό σ' αυτό "σχέδιο" Λαφαζάνη πρέπει να υπήρξε ...

Εμείς απλώς λέμε σε μια κυβέρνηση που παραπλάνησε τον ελληνικό  λαό με σωρό υποσχέσεων για να οδηγηθεί άτακτα στην πορεία υπογραφής του Τρίτου Μνημόνιου, η "Πλατφόρμα" λειτούργησε και προεκλογικά και μετεκλογικά για μεγάλο διάστημα ως το "αριστερό άλλοθι" του ΣΥΡΙΖΑ και της διακυβέρνησης Τσίπρα.

Τώρα, που τα πράγματα φτάσανε σε κρίσιμο σημείο και φαίνεται ωμή η πραγματικότητα και η αλήθεια, από τη μια η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης επιλέγει τον ολοκληρωτικό συμβιβασμό και εντάσσεται στη μνημονιακή σφαίρα και από την άλλη η Πλατφόρμα προχωρά σε σπασμωδικές κινήσεις ενώ εμφανίζεται και ως οιωνεί "μαθητευόμενος μάγος" με δήθεν προτάσεις που κινούνται μεταξύ της ταχυδακτυλουργίας και του τυχοδιωκτισμού ...

Προκλητικό άρθρο των Financial Times – ωμή παρέμβαση στην εσωτερική πολιτική ζωή της Ελλάδας, με τίτλο: Απογοητευμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θέλουν ο Έλληνας Πρωθυπουργός να “ξεφορτωθεί” την ακραία αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ

Το άρθρο το υπογράφουν οι Peter Spiegel  και Kerin Hope και έχει ως εξής;

 Η απογοήτευση των  αρχών της Ευρωζώνης με την Ελλάδα έχει αυξηθεί τόσο έντονα ώστε μια αλλαγή στο τρέχον κυβερνητικό ‘μακιγιάρισμα’ της Αθήνας, που ωστόσο είναι τραβηγμένη, έχει γίνει συχνό θέμα συζήτησης στο περιθώριο των συνομιλιών ‘διάσωσης’.

Πολλοί αξιωματούχοι - έως και μερικοί υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης - έχουν προτείνει σε ιδιωτικές συζητήσεις, ότι μόνο μια απόφαση από τον Αλέξη Τσίπρα, τον Έλληνα Πρωθυπουργό να απαλλαγεί από την «άκρα αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ  μπορεί να καταστήσει δυνατή μια συμφωνία διάσωσης.

Η ιδέα θα ήταν ο κ Τσίπρας να σφυρηλατήσει μια νέα συμμαχία με το παραδοσιακό κεντροαριστερό κόμμα στην Ελλάδα, το συμπιεσμένο ΠΑΣΟΚ, και το Ποτάμι, ένα νέο κεντροαριστερό κόμμα που παρουσιάστηκε  σε γενικές εκλογές πρώτη φορά τον Ιανουάριο.

Ο "Τσίπρας πρέπει να αποφασίσει αν θέλει να είναι πρωθυπουργός ή ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ," είπε ένας ευρωπαίος αξιωματούχος.

Ένας ανώτερος αξιωματούχος σε υπουργείο Οικονομικών της ευρωζώνης πρόσθεσε: “Αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβιώσει."

Μέλη της «μετριοπαθούς» πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ παραδέχονται ότι υπάρχει ένα πρόβλημα με την Αριστερή Πλατφόρμα, την επίσημη εσωτερική αντιπολίτευση, που αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τρίτο του κόμματος και ελέγχει αρκετούς βουλευτές που μπορεί να ρίξουν την κυβέρνηση αν τυχόν ‘εξεγειρόταν’ σε μια κοινοβουλευτική ψηφοφορία.

"Συνηθίσαμε να είμαστε περισσότερο μια λέσχη συζητήσεων παρά ένα πολιτικό κόμμα . . . γι 'αυτό είναι δύσκολο να αποκτήσουμε ένα σύστημα κομματικής πειθαρχίας που να  λειτουργεί,” είπε ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. "Αλλά πρέπει να θυμόσαστε – βρισκόμαστε στην εξουσία λιγότερο από 100 ημέρες".

Υπό την ηγεσία του Παναγιώτη Λαφαζάνη, μιας φιγούρας σχεδόν τόσο δημοφιλούς στο κόμμα του πρωθυπουργού, τα μέλη της Αριστεράς Πλατφόρμας λένε ότι θα ασκήσουν βέτο στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που προωθούνται με σκληρές πιέσεις από τους πιστωτές της Ελλάδας στον τρέχοντα γύρο συνομιλιών ‘διάσωσης’.

Ωστόσο, ακόμη και αν ο Τσίπρας είχε υιοθετήσει μια πιο μετριοπαθή στάση στις σχέσεις του με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, είναι πολύ νωρίς για να αναμένουμε από αυτόν να διακινδυνεύσει μια ανοιχτή σύγκρουση με την αριστερή πτέρυγά του, σύμφωνα με αυτά που λένε παρατηρητές στην Αθήνα.

Για να κερδίσει την υποστήριξη από το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, ο κ Τσίπρας θα πρέπει επίσης να απορρίψει τον δεξιά από το κέντρο  συνεργάτη του στο συνασπισμό, το εθνικιστικό κόμμα, Ανεξάρτητοι Έλληνες.

«Θα ήταν σκόπιμο να προχωρήσουμε σε έναν πιο συνεκτικό φιλο-ευρωπαϊκό κέντρο-αριστερό συνασπισμό σε σύγκριση με αυτήν την αταίριαστη ένωση της ριζοσπαστικής αριστεράς με τη λαϊκιστική δεξιά», δήλωσε ο Γιώργος Παγουλάτος, καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας. "Αλλά αυτό είναι πρόωρο αυτή τη στιγμή."

Οι Αξιωματούχοι της Ευρωζώνης επιμένουν ότι δεν προσπαθούν να επιβάλουν μια αλλαγή στην κυβέρνηση – προσπαθώντας να διασκεδάσουν κατηγορίες, ότι η ΕΕ ήταν συνένοχη για τον τερματισμό της θητείας του Γιώργου Παπανδρέου,  πρωθυπουργού της Ελλάδας κατά την έναρξη της κρίσης της ευρωζώνης, και του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, του Ιταλού πρωθυπουργού στα τέλη του 2011.

Αλλά παραδέχονται επίσης την αγανάκτηση τους με την ‘αποτυχία’ του κ Τσίπρα να επιλέξει ανάμεσα στα αιτήματα της Αριστερής Πλατφόρμας για μια πλήρη απόρριψη του προγράμματος διάσωσης και μιας πιο ρεαλιστικής προσέγγισης που θα περιλαμβάνει τον προσεταιρισμό  πιο κεντρώων πιθανών συμμάχων στο κοινοβούλιο.

Στην Αθήνα, ο κ Τσίπρας θεωρείται ακόμη απρόθυμος να αποκαλύψει τη μετριοπαθή  πλευρά του.

«Τα σήματα που δίνει είναι συγκεχυμένα, αλλά κάποιες ενέργειες δείχνουν προς μια σημαντική αλλαγή στην πολιτική του», δήλωσε ο Άρης Χατζής, αναπληρωτής καθηγητής  Δικαίου και Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. "Υπάρχει μία αφήγηση στο εσωτερικό και μια άλλη πιο συνεργατική, όταν πηγαίνει στο εξωτερικό."

Εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια σε μια συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Το  ΠΑΣΟΚ θεωρείται από την πλειοψηφία των υποστηρικτών του ΣΥΡΙΖΑ ως μέρος του παλιού διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος που οδήγησε σε κατάρρευση την ελληνική οικονομία και στη συνέχεια απέτυχε να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που συμφωνήθηκαν με την ΕΕ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Επιπλέον, το κόμμα βρίσκεται σε αναταραχή μετά από την κακή επίδοση στις εκλογές τον Ιανουάριο  ενώ νέα ηγεσία δεν μπορεί να προκύψει για αρκετούς μήνες.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης, ηγέτης στο ΠΟΤΑΜΙ, δήλωσε ότι είναι πρόθυμος να συνεργαστεί με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μόνο αν ο κ Τσίπρας συμφωνήσει να καθίσουν και να διαπραγματευτούν ένα κοινό πρόγραμμα.

 Η απογοήτευση της Ευρωζώνης έχει απλωθεί στις σχέσεις με το Γιάνη Βαρουφάκη, τον χαρισματικό υπουργό Οικονομικών της Ελλάδας ο οποίος θεωρείται βλέπει  αδιάφορα το μέλλον της χώρας στην ευρωζώνη.

Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι είναι συχνά συγκαταβατικός στις διαλέξεις προς τους ομολόγους του της ευρωζώνης στη διάρκεια των συνεδριάσεων - μια τάση που έχει αποξενώσει ακόμη και πιθανούς συμμάχους.

Στις συνομιλίες διάσωσης κινείται με ρυθμούς χελώνας και σε μια κρίσιμη στιγμή, ο κ Βαρουφάκης πέταξε στην Ουάσιγκτον την Κυριακή για μια συνάντηση με την Christine Lagarde, διευθύνουσα σύμβουλο του ΔΝΤ.

Ο κ Βαρουφάκης ζήτησε τη συνάντηση, εν μέρει για να καθησυχάσει την κ. Λαγκάρντ ότι η Ελλάδα θα είναι σε θέση να αποπληρώσει τη δόση 450 εκ  ευρώ ενός δανείου, που οφείλεται αυτή την εβδομάδα, παρά την κρίση ρευστότητας, αλλά και να στείλει ένα μήνυμα ότι εξακολουθεί να είναι υπεύθυνος για τις συνομιλίες διάσωσης.

Οι προσπάθειες για να παραγκωνιστεί ο κ  Βαρουφάκης έχουν κατά καιρούς φτάσει στο κοινό. Ο Michael Noonan, ο ιρλανδός υπουργός Οικονομικών, υποστήριξε τον περασμένο μήνα ότι οι διαπραγματεύσεις διάσωσης είχαν αφαιρεθεί από το υπουργείο Οικονομικών του κ Βαρουφάκη και δόθηκαν στον Γιάννη Δραγασάκη, τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, τον οποίο ορισμένοι θεωρούν ως πιο ρεαλιστή.

Παρά την συνεχιζόμενη εγχώρια δημοτικότητα του κ Τσίπρα, στελέχη της ελληνικής αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι η υποστήριξη θα εξασθενίσει καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να κάνει παραχωρήσεις στις αρχές της ευρωζώνης και η συμπίεση των μετρητών επιδεινώνεται. Ένας ηγέτης της αντιπολίτευσης προέβλεψε ότι τα συναισθήματα  των ψηφοφόρων θα μεταστραφούν σε ένα ή δύο μήνες.

Άλλοι είναι λιγότερο βέβαιοι. Ένα πρόσωπο που ενημερώθηκε για τη διαπραγματευτική στάση της ΕΕ, δήλωσε ότι η ανησυχία ανεβαίνει στις Βρυξέλλες και ότι εάν η συνεχιζόμενη στασιμότητα αναγκάσει την Ελλάδα να επιβάλει ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων για να αποφευχθεί ένα bank run, αυτό θα μπορούσε να ενισχύσει την απήχηση του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να προκαλέσει απογοήτευση στους ψηφοφόρους.

Αυτά αναφέρουν οι Financial Times ένα γνωστό όργανο των χρηματαγορών και του διεθνούς μεγάλου κεφαλαίου.

Αποκαλύπτουν τις επιδιώξεις αυτών των συμφερόντων.

Αλλά και μεγάλου μέρους της οικονομικής ολιγαρχίας και του παραδοσιακού πολιτικού κατεστημένου στην Ελλάδα.

Για τη διαμόρφωση ενός πολιτικού συσχετισμού και μιας κυβέρνησης στην Ελλάδα απολύτως πειθήνιας και χειραγωγήσιμης.

Όχι, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αμφισβητήσει το καθεστώς και τη βασική δομή των συμφερόντων της ολιγαρχίας.

Άλλωστε και οι πρόσφατες δηλώσεις Βαρουφάκη ότι θα ‘πληρώνουμε στο διηνεκές’ τους δανειστές μας αποδεικνύουν ότι είναι υπερβολικές οι «ανησυχίες» αυτών των κύκλων.

Αλλά οι δυνάμεις αυτές δεν ανέχονται και τη παραμικρή διαφοροποίηση – έστω ακόμα και τη λεκτική ή κάποιον επικοινωνιακό θόρυβο που να μην ελέγχεται από αυτές.

Έχουν συνηθίσει άλλωστε ν’ αντιμετωπίζουν την Ελλάδα και το πολιτικό της κατεστημένο ως οικονομική αποικία και προτεκτοράτο.

Γι’ αυτό μπορεί να είναι και «ενοχλητική»  και η Αριστερή Πλατφόρμα – η οποία, παρά τα θρυλούμενα, δεν έχει κάνει και καμιά «επανάσταση», αφού μέχρι στιγμής καλύπτει πλήρως τις αποφάσεις και την τακτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Όμως, οτιδήποτε φέρει η επικαλείται τον τίτλο της “Αριστεράς” ενοχλεί … έστω κι αν δεν απειλεί επί της ουσίας (για τη συγκεκριμένη Πλατφόρμα μιλάμε).

Οπότε πρέπει να πιεστούν τα πράγματα για να οδηγηθεί η κυβέρνηση, ο Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ στα πιο ήρεμα νερά μιας «συνεργασίας» με την κεντροαριστερά του ΠΑΣΟΚ και του ‘Ποταμιού’.

Αυτό θα ήταν πιο political correct με βάση αυτούς τους κύκλους.

Α, για να μην το ξεχάσουμε έχει σπεύσει και ο Σαμαράς με την «άμωμη» ΝΔ να δηλώσει την ετοιμότητα του για συμμετοχή σε κυβέρνηση «εθνικού σκοπού» προκειμένου να διασφαλιστεί μια νέα συμφωνία και να «σωθεί» η χώρα.

Ε, ρε, τι έχουμε να δούμε εκεί προς το καλοκαιράκι … 

FT: «Ναι» σε κούρεμα του ελληνικού χρέους από 18 οικονομολόγους

του Μ ...

Οι οικονομολόγοι υποστηρίζουν πως η ελάφρυνση χρέους είναι αναγκαία συνθήκη για να μπορέσει να αναπτυχθεί η Ελλάδα και να εκμεταλλευθεί πλήρως τις ικανότητες του λαού της , ώστε να συνεισφέρει στην ενωμένη και δημοκρατική Ευρώπη.

Σε κάθε περίπτωση ξεκαθαρίζουν πως η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους από μόνη της δεν επαρκεί για να δημιουργηθεί την απαραίτητη αναπτυξιακή δυναμική και ότι η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, δίνοντας βάρος στην ενίσχυση της αποδοτικότητας στην είσπραξη φόρων και απέχοντας από περικοπές στις δημόσιες δαπάνες.

Για τη διευθέτηση του ελληνικού χρέους οι γνωστοί οικονομολόγοι υιοθετούν μια σειρά προτάσεων όπως:

• Την υπό όρους παράταση της περιόδου χάριτος, έτσι ώστε η Ελλάδα να μην χρειάζεται να εξυπηρετεί χρέος, παρά μόνον όταν καταγράφει ρυθμό ανάπτυξης τουλάχιστον 3% και μέχρις ότου ανακτήσει τουλάχιστον το 50% του ΑΕΠ που έχει χάσει από το 2008 (ρήτρα ανάπτυξης).

• Την μείωση κάποιου μέρους του επίσημου χρέους, ώστε να υπάρχει περισσότερος διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος.

• Τη χορήγηση σημαντικών επενδυτικών κεφαλαίων στη βάση του σχεδίου Γιούνκερ, που θα στηρίξουν τις ελληνικές εξαγωγές.

Οι νομπελίστες που υπογράφουν την επιστολή:

Prof Joseph Stiglitz
Columbia University, Nobel Prize winner of Economics

Prof Chris Pissarides
London School of Economics, Nobel Prize winner of Economics

Prof Charles Goodhart
London School of Economics

Prof Marcus Miller
Warwick University

Michael Burke
Economists Against Austerity

Prof Panicos Demetriadis
University of Leicester

Prof Stephany Griffith-Jones
IPD Columbia University

Prof Gustav A Horn
Macroeconomic Policy Institute (IMK)

Prof Mary Kaldor
London School of Economics

Neil MacKinnon
VTB Capital

Prof Jose Antonio Ocampo
Columbia University

Avinash Persaud
Peterson Institute for International Economics

Helmut Reisen
Shifting Wealth Consult

Robert Skidelsky
Emeritus Professor, University of Warwick

Prof Frances Stewart
University of Oxford

Prof Robert Wade
London School of Economics

Hilary Wainwright
Transnational Institute, Amsterdam

Prof Simon Wren-Lewis
Merton College Oxford

Το δημοσίευμα των Financial Times

Ολόκληρο το άρθρο μεταφρασμένο στα ελληνικά:

Κύριε, 

Αρθρογράφοι των FT αναγνώρισαν πρόσφατα ότι η ελάφρυνση του χρέους είναι μια αναγκαία (αν και όχι επαρκής) συνθήκη για να επανακάμψει η Ελλάδα (Gillian Tett-19 Ιαν., Wolfgang Münchau-5 Ιαν,  Peter Spiegel-7 Ιαν.) Μόνο μετά από μια τέτοια ελάφρυνση θα μπορέσει να οικοδομήσει μια ισχυρή οικονομία που είναι σε θέση να αξιοποιήσει πλήρως τα προσόντα των ανθρώπων της και να συμβάλει σε μια ενωμένη και δημοκρατική Ευρώπη. 

Σχετικά με το δύσκολο θέμα της απομείωσης του χρέους, πρέπει να συγχαρούμε τους αρθρογράφους για την ηθική και πραγματιστική τους στάση. Ηθική γιατί απορρίπτει μια δογματική εμμονή στην πλήρη αποπληρωμή του χρέους, ανεξάρτητα από τις κοινωνικές και πολιτικές της συνέπειες-ένα δόγμα που ήδη διχάζει την Ευρώπη και ευνοεί την άνοδο της ακροδεξιάς. Πραγματιστική γιατί αντιλαμβάνεται τον ζωτικό χώρο που θα δώσει μια τέτοια απόφαση σε μια κυβέρνηση που θέλει να κάνει μεταρρυθμίσεις- να αντιμετωπίσει την διαφθορά και τη φοροδιαφυγή και να επιδιώξει τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας - αντί να ακολουθεί τυφλά την πολιτική της λιτότητας.

 Θα θέλαμε να πάμε αυτό τον πραγματισμό λίγο παραπέρα, προτείνοντας τρία είδη χρηματοοικονομικής διαχείρισης του χρέους με συγκεκριμένα ιστορικά προηγούμενα: 

1. Μια επιπρόσθετη, υπό όρους, επέκταση της περιόδου χάριτος, ώστε η Ελλάδα να μην χρειάζεται να πληρώνει για το χρέος της, π.χ. τα επόμενα 5 χρόνια. Αλλά ακόμα και τότε, να πληρώνει μόνο αν αρχίσει να αναπτύσσεται με ρυθμό πάνω από 3%, και μέχρι να ανακτήσει τουλάχιστον το 50% του προϊόντος που εχάσε απο το 2008. Μια τέτοια λύση αποτελούσε, ας πούμε, η "ρήτρα ανάπτυξης" που περιλαμβάνονταν στο δάνειο που έλαβε η Βρετανία από τις ΗΠΑ, την οποία διαπραγματεύτηκε ο Τζ. Μ. Κέυνς μετά τον Β’ Π.Π., χάρη στην οποία η Βρετανία δεν εξυπηρέτησε το χρέος της μέχρις ότου η οικονομία της να πληροί συγκεκριμένες συνθήκες. 

 2. Μια μείωση του χρέους, ειδικά του διμερούς θεσμικού χρέους, ώστε να διευρυνθεί ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος.

3. Ένα σημαντικό ποσό για αποτελεσματικές επενδύσεις, κυρίως εξαγωγικές. Το "πακέτο Γιούνκερ" θα μπορούσε να αποτελέσει ένα καλό πλαίσιο για τέτοιου είδους επενδύσεις οι οποίες θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν, επί παραδείγματι, από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, τα Διαρθρωτικά Ταμεία της ΕΕ και την γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW. Παράλληλα με την αύξηση της συνολικής ζήτησης, ένα τέτοιο μέτρο στην πλευρά της προσφοράς θα βοηθήσει την ανάπτυξη στο μέλλον. 

Ωστόσο, η ελάφρυνση του χρέους δεν είναι επαρκής συνθήκη για μια τέτοια "ενάρετη δυναμική": Η Ελλάδα πρέπει να κάνει η ίδια μεταρρυθμίσεις. Πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε τη λιτότητα από τις μεταρρυθμίσεις. Η απόρριψη της λιτότητας δεν ισοδυναμεί με απόρριψη των μεταρρυθμίσεων. Η μακροοικονομική σταθεροποίηση μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ανάπτυξης και της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας στη συλλογή των φόρων, αντί μέσω περικοπής των δημοσίων δαπανών, η οποία μείωσε την φορολογική βάση και οδήγησε στην αύξηση του ποσοστού του χρέους. 

Πιστεύουμε ότι όλη η Ευρώπη θα ωφεληθεί αν δοθεί η ευκαιρία στην Ελλάδα να κάνει μια νέα αρχή. Εξάλλου, όπως μας υπενθύμισε η κα Tett, η γερμανική οικονομία κατάφερε να αναπτυχθεί -και να κάνει σημαντικές μεταρρυθμίσεις- στη δεκαετία του 1950, μόνο όταν το χρέος της μειώθηκε σημαντικά.

FT: Η ριζοσπαστική αριστερά έχει δίκιο για το χρέος στην Ευρώπη

του Μ ...

Η ριζοσπαστική αριστερά έχει δίκιο για το χρέος της Ευρώπης, επισημαίνει σε άρθρο του στους FT ο Wolfganf Munchau.

Τα κόμματα της ριζοσπαστικής αριστεράς βλέπει και ο έγκυρος αρθρογράφος των Financial Times ​Wolfgang Münchau ως τα μόνα που μπορούν να δώσουν μια ρεαλιστική και λογική λύση στο πρόβλημα του ευρωπαϊκού χρέους. Σε εκτεταμένο άρθρο του στους Financial Times, ένας από τους πλέον σημαντικούς αρθρογράφους της εφημερίδας, αναλύει την άνοδο των Podemos και του ΣΥΡΙΖΑ στην Ισπανία και την Ελλάδα αντίστοιχα, ενώ τονίζει ότι τα συστημικά κόμματα με τις πολιτικές τους κινδυνεύουν να οδηγήσουν την Ευρώπη σε έναν οικονομικό "πυρηνικό χειμώνα". Καταλήγει δε στο συμπέρασμα: Αν υποστηρίζεις την έξοδο της ευρωζώνης από την κρίση, έχεις ως μόνη επιλογή να ψηφίσεις κόμματα της Αριστεράς στην Ευρώπη.

"Ας υποθέσουμε ότι μοιράζεσαι την παγκόσμια συναινετική άποψη πάνω σε τι πρέπει να κάνει αυτή τη στιγμή η ευρωζώνη. Συγκεκριμένα, θέλεις να δεις περισσότερες επενδύσεις του δημοσίου τομέα και αναδιάρθρωση του χρέους" αναφέρουν συγκεκριμένα στο άρθρο τους οι FT.

"Τώρα, κάνε στον εαυτό σου το ακόλουθο ερώτημα: αν ήσουν πολίτης μιας χώρας της ευρωζώνης, ποιο πολιτικό κόμμα θα υποστήριζες προκειμένου η άποψη αυτή να υλοποιηθεί; Μπορεί να σε εκπλήξει το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πολλές επιλογές. Στη Γερμανία, το μόνο κόμμα που πλησιάζει σε μια τέτοια ατζέντα είναι το Die Linke, οι πρώην κομμουνιστές. Στην Ελλάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ. Και στην Ισπανία, οι Podemos που εμφανίστηκαν από το πουθενά και τώρα είναι μπροστά στις δημοσκοπήσεις" σημειώνουν.

"Μπορεί να μην θεωρείς τον εαυτό σου υποστηρικτή της ριζοσπαστικής αριστεράς. Ωστόσο, αν ζούσες στην ευρωζώνη και υποστήριζες τέτοιες πολιτικές, αυτή θα ήταν η μοναδική σου επιλογή. Τι γίνεται με τα κεντροαριστερά κόμματα της Ευρώπης, τους σοσιαλδημοκράτες και τους σοσιαλιστές; Μπορεί να τα λένε αυτά όταν είναι σε αντιπολίτευση. Όμως, όταν γίνουν κυβέρνηση αισθάνονται την ανάγκη να γίνουν αξιοσέβαστα, οπότε και ανακαλύπτουν τα γονίδιά τους της οικονομικής θεωρίας της προσφοράς. Θυμηθείτε ότι ο Φρανουσά Ολάντ, ο πρόεδρος της Γαλλίας, εξήγησε την στροφή της πολιτικής της κυβέρνησής του, λέγοντας ότι η προσφορά δημιουργεί ζήτηση" αναφέρουν.

"Από τα ριζοσπαστικά κόμματα που έχουν αναδυθεί πρόσφατα, αυτό που πρέπει να προσέξει κανείς είναι οι Podemos. Είναι ακόμη νέο και η ατζέντα του υπό δημιουργία. Από ό,τι έχω διαβάσει μέχρι τώρα, ίσως είναι αυτό που που έρχεται πιο κοντά από όλα εκείνα στην ευρωζώνη στο να προσφέρει μια συνεπή προσέγγιση στην μετά την κρίση οικονομική διαχείριση" συνεχίζουν οι FT.

"Σε μια πρόσφατη συνέντευξη, ο Νάτσο Αλβάρες, ανώτερο στέλεχος της οικονομικής ομάδας του κόμματος, παρουσίασε το πρόγραμμά του με αναζωογονητική σαφήνεια. Ο 37χρονος καθηγητής οικονομικών λέει ότι το ισπανικό βάρος του χρέους, τόσο ιδιωτικό όσο και δημόσιο, είναι μη βιώσιμο και πρέπει να μειωθεί. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να περιλαμβάνει έναν συνδυασμό διαπραγμάτευσης των επιτοκίων, περιόδων χάριτος, αναδιάταξη του χρέους και ένα "κούρεμα". Επίσης, είπε ότι στόχος των Podemos δεν ήταν να φύγουν από την ευρωζώνη – αλλά ότι εξίσου το κόμμα δεν θα επέμενε σε συμμετοχή με κάθε κόστος. Ο στόχος είναι η οικονομική ευημερία της χώρας" σημειώνουν.

"Σε έναν εξωτερικό παρατηρητή, αυτό φαίνεται ως μια ισορροπημένη θέση. Όχι και στην Ισπανία. Το κατεστημένο φοβάται ότι η ατζέντα αυτή θα μετατρέψει τη χώρα σε μια ευρωπαϊκή εκδοχή της Βενεζουέλας. Όμως, δεν υπάρχει τίποτα το αμφιλεγόμενο στη δήλωση ότι αν το χρέος είναι μη βιώσιμο χρειάζεται να αναδιαρθρωθεί. Ή στο ότι αν το ευρώ επρόκειτο να φέρει δεκαετίες δεινών, θα ήταν απόλυτα νόμιμο να αμφισβητήσει κανείς τις δομές και τις πολιτικές της ευρωζώνης" επισημαίνουν.

"Η θέση των Podemos αναγνωρίζει μια απλή αλήθεια για την ευρωζώνη στα τέλη του 2014. Είναι λογικά ασυνεπές για ένα νόμισμα να εισέλθει σε μια διαρκή στασιμότητα και να μην αναδιαρθρώνει το χρέος του. Από τη στιγμή που τίποτα δεν γίνεται να να αποφευχθεί το πρώτο, υπάρχει πιθανότητα που αγγίζει το 100 τοις εκατό να συμβεί το δεύτερο" παρατηρούν.

"Παρόλα αυτά, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξακολουθούν να παίζουν το παιχνίδι της "παράτασης και της υποκρισίας". Πού οδηγεί αυτή η κοντόφθαλμη στρατηγική φαίνεται ξεκάθαρα στην Ελλάδα. Ύστερα από έξι χρόνια οικονομικής δυσπραγίας, η κυβέρνηση βρίσκεται σε μια έντονη πολιτική κρίση. Ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται στις δημοσκοπήσεις και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ανέβει στην εξουσία στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, πιθανόν εντός του 2015. Η Ισπανία δεν βρίσκεται ακόμη σ' αυτές τις συνθήκες. Οι Podemos μπορεί να στερούν από τα μεγάλα κόμματα – το Λαϊκό Κόμμα του πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι και το Σοσιαλιστικό Κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης – την απόλυτη πλειοψηφία στις εκλογές του επόμενου χρόνου. Μπορεί να ωθήσει τους δύο σε έναν μεγάλο συνασπισμό γερμανικού τύπου – κάτι που θα καθιερώσει το νέο κόμμα ως την κύρια αντιπολίτευση" αναφέρουν.

"Η κατάσταση στην Ιταλία είναι διαφορετική αλλά όχι λιγότερο σοβαρή. Αν ο πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι αποτύχει να δημιουργήσει οικονομική ανάκαμψη στα υπόλοιπα τρία χρόνια του στο αξίωμα, το Κίνημα των Πέντε Αστέρων θα είναι σε κομβική θέση να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση. Σε αντίθεση με τους Podemos, αυτό είναι ένα πραγματικά ριζοσπαστικό κόμμα, υπέρ της εξόδου από το ευρώ. Το ίδιο είναι και το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία και το γερμανικό Εναλλακτική για τη Γερμανία" λένε οι FT.

"Αυτό που χρειάζεται ακόμη να κάνουν οι Podemos είναι να προσφέρουν μια συνεκτική προοπτική ζωής μετά την αναδιάρθρωση του χρέους. Θα ήταν καλή ιδέα αν το κόμμα οργανωνόταν σε επίπεδο ευρωζώνης πέρα από τη συμμαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, επειδή εκεί είναι που οι σχετικές πολιτικές αποφάσεις δημιουργούνται. Μια λύση για το χρέος στην Ισπανία, όσο και αν είναι απαραίτητη, μπορεί να είναι μόνο η αρχή μιας γενικότερης αλλαγής πολιτικής" υποστηρίζουν.

"Η τραγωδία της σημερινής ευρωζώνης είναι η αίσθηση της παραίτησης με την οποία τα συστημικά κόμματα της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς αφήνουν την Ευρώπη να παρασυρθεί στο οικονομικό ισοδύναμο ενός πυρηνικού χειμώνα. Είναι μια ιδιαίτερη τραγωδία το γεγονός ότι τα κόμματα της "σκληρής" αριστεράς είναι τα μόνο που υποστηρίζουν λογικές πολιτικές, όπως η αναδιάρθρωση του χρέους. Η άνοδος των Podemos δείχνει ότι υπάρχει απαίτηση για εναλλακτική πολιτική. Αν τα συστημικά κόμματα δεν αλλάξουν τη θέση τους, θα αφήσουν ένα μεγάλο άνοιγμα για κόμματα όπως οι Podemos και ο ΣΥΡΙΖΑ" καταλήγουν οι FT.