Στην αρχή μιας νέας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης; Μαζικό ξεπούλημα κρατικών ομολόγων τις τελευταίες ημέρες

Παγκόσμιες διαστάσεις λαμβάνει το ξεπούλημα κρατικών ομολόγων, μετά την σύντομη σταθεροποίηση που παρατηρήθηκε στην συνεδρίαση της Παρασκευής και τα πρόσφατα ιστορικά χαμηλά στις αποδόσεις των ευρωπαϊκών ομολόγων που έφεραν το γερμανικό bund κοντά στο 0%. 

Διεθνείς αναλυτές και traders προσπαθούν να εξηγήσουν τα ακριβή αίτια της μαζικής αποεπένδυσης από τα ομόλογα, αν και ορισμένοι εξ αυτών θεωρούν φυσιολογική την διόρθωση μετά το ράλι που πυροδοτήθηκε στις ευρωπαϊκές αγορές στον απόηχο του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Άλλοι, αποδίδουν μέρος της φυγής από τα ομόλογα στην αύξηση των πληθωριστικών προσδοκιών και της τιμής του πετρελαίου. 

Σε αυτό το κλίμα αναδιάρθρωσης θέσεων και ανατιμολόγησης του ρίσκου, η απόδοση του 10ετούς ομολόγου ΗΠΑ ενισχύεται κατά 6 μονάδες βάσης στο 2,34%, ήτοι το υψηλότερο επίπεδο από τα μέσα Νοέμβρη. 

Αυτοί οι διεθνείς αναλυτές, ωστόσο, υποβαθμίζουν τη δομική κρίση που υπάρχει στο καπιταλιστικό σ΄συτημα και χτυπά ξανά τις πόρτες τόσο της Ενωμένης Ευρώπης όσο και των ΗΠΑ. 

Ακόμα μεγαλύτερη άνοδος παρατηρείται στην απόδοση του γερμανικού bund που ενισχύεται κατά 14 μ.β. στο 0,73%. Σημειώνεται ότι το κόστος δανεισμού της Γερμανίας στα δεκαετή ομόλογα διολίσθησε στο χαμηλότερο επίπεδο όλων των εποχών τον προηγούμενο μήνα φτάνοντας μια ανάσα από το 0% (στο 0,05%). 

“Η ομαλότητα δεν έχει επανέλθει στις αγορές” αναφέρει στρατηγικός αναλυτής στη BNP Paribas. Οι αγορές αναμένεται να παραμείνουν νευρικές βραχυπρόθεσμα και η επαναφορά της αισιοδοξίας θεωρείται πρώιμη. 



Μαζικές πωλήσεις κρατικών τίτλων και στην ευρωζώνη, με την Ελλάδα και τις ανησυχίες για την πορεία των διαπραγματεύσεων να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο. 

Ειδικότερα, η απόδοση του ελληνικού 10ετούς βρίσκεται στο 10,94%, του ισπανικού στο 1,85%, του ιρλανδικού στο 1,41%, του πορτογαλικού στο 2,45% και του ιταλικού στο 1,87%. 

Χαμηλή ζήτηση για ομόλογα Ιαπωνίας 

Στον παγκόσμιο “χορό” του selloff στα ομόλογα και η Ιαπωνία, η οποία κατέγραψε τον χαμηλότερο βαθμό κάλυψης από τον Φεβρουάριο του 2009 σε δημοπρασία 10ετλων κρατικών τίτλων. 

Η απόδοση του 10ετούς ιαπωνικού ομολόγου ενισχύεται κατά 5,5 μονάδες βάσης στο 0,445%, ενώ άνοδο 19 μονάδων βάσης καταγράφουν και οι κρατικοί τίτλοι Αυστραλίας. 

Κέρδη άνω του 1% για το ευρώ 

Ισχυρά κέρδη που ξεπερνούν το 1% σημειώνει την Τρίτη το ευρώ έναντι του δολαρίου ΗΠΑ, καθώς οι μεταβολές στις αποδόσεις των ομολόγων υπονομεύουν την άνοδο του δολαρίου, η ενίσχυση του οποίου πρωταγωνίστησε στην αγορά συναλλαγματικών ισοτιμιών το προηγούμενο έτος, 

Η πρόσφατη ανατιμολόγηση του ρίσκου στην αγορά ομολόγων, την οποία οι αναλυτές μάχονται ακόμα να εξηγήσουν, ώθησε ανοδικά την απόδοση των 10ετών αμερικανικών ομολόγων χθες, γεγονός που, σύμφωνα με το Reuters, θα έπρεπε να είχε θετικό αντίκτυπο στο δολάριο. Ωστόσο, η απόδοση του γερμανικού bund ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο, ενώ τα ενθαρρυντικά στοιχεία για την αγορά κατοικίας στην Αυστραλία οδήγησαν ανοδικά το δολάριο Αυστραλίας. 

Σε αυτό το κλίμα, το ευρώ ενισχύεται κατά 1,07% έναντι του δολαρίου ΗΠΑ αυτή την ώρα στα 1,1274 δολάρια, σε σχέση με την αγγλική λίρα κερδίζει 0,33% στις 0,7185 λίρες, ενώ σε σχέση με το ιαπωνικό γεν καταγράφει άνοδο 0,99% στα 135,2460 γεν. 

Η αίσθησή μου είναι ότι όλο αυτό οφείλεται κυρίως στην αναδιάρθρωση θέσεων, σχολίασε η Jane Foley, στρατηγική αναλύτρια της Rabobank, ενώ πρόσθεσε «η αγορά είχε τοποθετηθεί πολύ long στο δολάριο, πολύ short στο ευρώ και πολύ long στα ομόλογα. Υπάρχουν μερικές βασικές θέσεις οι οποίες αναπροσαρμόζονται και μπορεί να χρειαστούν λίγες εβδομάδες ή μήνες πριν τα πράγματα ξαναμπούν σε τροχιά”. 

Σύμφωνα με την RBC Capital Markets, το πολιτικό ρίσκο στην ευρωζώνη που συνδέεται και με τις εξελίξεις στις ελληνικές διαπραγματεύσεις, αποτελεί αδιαμφισβήτητα έναν σημαντικό παράγοντα για την μεταβλητότητα στην συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ. 

Στο κόκκινο οι μετοχές 

Σε αρνητικό έδαφος ολοκλήρωσαν τις συναλλαγές της Τρίτης τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια σε κλίμα νευρικότητας καθώς επέστρεψαν οι πιέσεις στις παγκόσμιες αγορές ομολόγων μετά από ένα σύντομα διάλειμμα.

Οι έντονες ρευστοποιήσεις στα ομόλογα μπήκαν στη δεύτερη εβδομάδα, μετά από μια μικρή διακοπή στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας. Οι επενδυτές δείχνουν αιφνιδιασμένοι από το εύρος των ρευστοποιήσεων αν και οι αναλυτές επισημαίνουν ότι μια διόρθωση μετά το ράλι που εκδηλώθηκε στις τιμές ως αποτέλεσμα του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ήταν αναμενόμενη. Η ενίσχυση των πληθωριστικών προσδοκιών εκτιμάται ότι επίσης συμβάλει στην εκδήλωση των πιέσεων.

Η απόδοση στο γερμανικό 10ετές σκαρφάλωσε σήμερα 9 μονάδες βάσης στο 0,67%, ενώ ενδοσυνεδριακά ξεπέρασε το 0,7%.

Η αδυναμία στις αγορές ομολόγων επιβάρυνε και σήμερα τα χρηματιστήρια. Ο πανευρωπαϊκός δείκτης Stoxx Europe 600 υποχώρησε 1,3% στις 396,09 μονάδες. Ο εκτιμητής της πορείας των χρηματιστηριακών αγορών των χωρών-μελών της Ευρωζώνης, ο Euro Stoxx 50 έχασε 1,4%.

Ο γερμανικός DAX υποχώρησε σε ποσοστό 1,7% στις 11.472,41 μονάδες. Ο γαλλικός CAC 40 έχασε 1,1% στις 4.974,65 μονάδες, ενώ ο βρετανικός FTSE 100 σημείωσε πτώση 1,4% διολισθαίνοντας στις 6.933,80 μονάδες.

Στη Ζυρίχη, ο SMI ολοκλήρωσε τις συναλλαγές στο -0,8%.
Στις αγορές της περιφέρειας, ο MIB στο Μιλάνο έχασε 0,9%, ο ισπανικός IBEX υποχώρησε κατά 1,1%, ενώ στη Λισαβόνα ο δείκτης PSI 20 σημείωσε πτώση 0,7%.

Μικτά πρόσημα για τους ρωσικούς δείκτες με τον Micex στο -0,2% και τον RTS στο +0,8%.

Στα εταιρικά νέα, η Holcim Ltd. ανέφερε ότι κατέθεσε στην αρχή κεφαλαιαγοράς της Γαλλίας, τις λεπτομέρειες της προτεινόμενης ανταλλαγής μετοχών με τη Lafarge . Η συμφωνία επιτρέπει στους μετόχους της Lafarge να ανταλλάξουν όλες τις παλιές μετοχές που κατέχουν με νέες μετοχές της Holcim. Η σχέση ανταλλαγής είναι 10 μετοχές της Lafarge για κάθε εννέα της Holcim. Η περίοδος ανταλλαγής θα διαρκέσει από τη 1η Ιουνίου έως και της 3η Ιουλίου. 

Η Pfizer Inc. ανακοίνωσε ότι αγόρασε μειοψηφικό πακέτο στην ολλανδική βιοφαρμακευτική εταιρεία AM-Pharma, η οποία ειδικεύεται σε θεραπείες όπως η νεφρική ανεπάρκεια. Η Pfizer Inc έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να αγοράσει και ολόκληρη τη AM-Pharma έναντι 512,5 εκατ. δολαρίων, ενώ κατέβαλε 87,5 εκατ. για το μειοψηφικό πακέτο.

Πηγή για τα οικονομικά στοιχεία:www.capital.gr

Τι προσφέρει η ευρωζώνη στα μέλη της;

           του M ...

Στο ερώτημα «τι προσφέρει η ευρωζώνη στα μέλη της» καταλήγει άρθρο της αμερικανικής εφημερίδας Wall Street Journal σχετικά με το ελληνικό, αλλά και το ιταλικό πρόβλημα. Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά, «αν η Ελλάδα είναι το καναρίνι στο ανθρακωρυχείο της ζώνης του ευρώ, η Ιταλία είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο»  

«Αν η ελληνική κρίση είναι οξεία, τότε η ιταλική είναι χρόνια, αφού η οικονομία της χώρας μετά βίας έχει σημειώσει κάποια ανάπτυξη από τότε που εντάχθηκε στην ευρωζώνη», αναφέρει σε δημοσίευμα της Παρασκευής, η Wall Street Journal.

Η αμερικανική εφημερίδα αναφέρει πως η «Ελλάδα μπορεί να είναι το καναρίνι στο ανθρακωρυχείο της ευρωζώνης, όμως η Ιταλία είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο. Στο δημοσίευμα (Italy, Not Greece, at Heart of Euro Question) σημειώνεται πως η νέα ελληνική κυβέρνηση έχει υποβάλει νέες προτάσεις πολιτικής στην ευρωζώνη, προκειμένου να ξεκλειδώσει την χρηματοδότησή της και ότι αν και οι επενδυτές εξακολουθούν να περιμένουν την Ευρώπη να καταλήξει σε κάποιου είδους συμφωνία που θα κρατά την Ελλάδα στην ευρωζώνη, ωστόσο είναι νευρικοί λόγω της έλλειψης προόδου στο θέμα.

Επιβράδυνση για δεκαετίες

Ο συντάκτης του άρθρου τονίζει ότι μακροπρόθεσμα σίγουρα σημαντικότερο ζήτημα από της Ελλάδας είναι το τι θα γίνει με την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, την Ιταλία. «Αν η ελληνική κρίση είναι οξεία, τότε η ιταλική είναι χρόνια, αφού η οικονομία της χώρας μετά βίας έχει σημειώσει κάποια ανάπτυξη από τότε που εντάχθηκε στην ευρωζώνη», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Η Wall Street Journal παραθέτει ακόμη στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η ιταλική οικονομία επιβραδύνεται για δεκαετίες. Τη δεκαετία του 1980 ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης ήταν 2,1%, τη δεκαετία του 1990 υποχώρησε στο 1,4%, ενώ από το 2010 ο μέσος όρος είναι στο -0,5%.

Βιομηχανική παραγωγή και ανεργία

Αν και όπως σημειώνεται «υπάρχουν ελπίδες για την Ιταλία», λόγω της βοήθειας από την ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ, τις χαμηλότερες τιμές του πετρελαίου και την αποδυνάμωση του ευρώ, ωστόσο τα θεμελιώδη δεδομένα δεν είναι τόσο ενθαρρυντικά, καθώς η βιομηχανική παραγωγή και η ανεργία δεν βαίνουν καλώς.

Πάντως, η εφημερίδα χαρακτηρίζει αξιέπαινες τις προσπάθειες του Ιταλού πρωθυπουργού Ματέο Ρέντζι για εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και ειδικά για τη βελτίωση της αγοράς εργασίας.

«Στις 13 Μαΐου θα πρέπει να ανακοινωθεί η έξοδος της Ιταλίας από την τριετή ύφεση. Αν όχι, τότε θα πρέπει να αναμένονται περισσότερα ερωτήματα ως προς το τι προσφέρει η νομισματική ένωση στα μέλη της», καταλήγει το δημοσίευμα.

Έκθεση - σοκ της Κομισιόν για τη φτώχεια στην Ελλάδα

Η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Ουγγαρία είναι οι χώρες της ΕΕ όπου η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός σημείωσαν τη μεγαλύτερη αύξηση στη διάρκεια της κρίσης.

Αυτό αναφέρεται στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απασχόληση και τις κοινωνικές εξελίξεις το 2014, η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες και στην οποία επισημαίνεται ότι στις χώρες αυτές τα ποσοστά φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού ήταν ήδη υψηλά πριν από την κρίση.

Ειδικότερα για την Ελλάδα, το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται στα όρια της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε από το 28,1% το 2008 σε 35,7% το 2013, ενώ η σοβαρή στέρηση βασικών αγαθών αυξήθηκε στη χώρα από το 11,2% το 2008, σε 20,3% το 2013. Εξάλλου, η μακροχρόνια ανεργία αυξήθηκε στην Ελλάδα από 3,7% το 2008 σε 18,6% το 2013 και το ποσοστό απασχόλησης στον οικονομικά ενεργά πληθυσμό (25-64 ετών) μειώθηκε την ίδια περίοδο από 61,9% σε 49,3%.

Σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν, στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιταλία τα ποσοστά μετάβασης από τη μερική απασχόληση σε μόνιμες θέσεις εργασίας ήταν από τα χαμηλότερα στην ΕΕ στη διάρκεια της κρίσης, ενώ στην Ελλάδα και την Πορτογαλία 25% των απασχολούμενων που εργάζονταν με καθεστώς μερικής απασχόλησης βρέθηκαν άνεργοι ή ανενεργοί τον επόμενο χρόνο.

Επίσης, η Κομισιόν τονίζει ότι στην Ιταλία, την Ισπανία και την Ελλάδα παρατηρούνται τα υψηλότερα ποσοστά πολιτών που δεν καταφέρνουν να διατηρούν τη σωστή αναλογία μεταξύ της εργασίας και μιας ισορροπημένης ζωής.

Θύμα της κρίσης, σύμφωνα με την Επιτροπή, ήταν και η συμμετοχή στην Παιδεία, η οποία σε ορισμένες χώρες είτε παρέμεινε αμετάβλητη στη διάρκεια της κρίσης (Ελλάδα, Ιταλία, Ρουμανία Τσεχία και Σλοβακία) είτε μειώθηκε (Πολωνία και Ουγγαρία).

Η επιδείνωση της ανεργίας από το 2008 είχε ακόμη ως αποτέλεσμα να αυξηθούν τα ποσοστά των νοικοκυριών χωρίς εισόδημα από την εργασία, κυρίως στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Λιθουανία και την Ιρλανδία.

Εξάλλου, στην Ιρλανδία, την Ισπανία και την Ελλάδα σημειώθηκαν τα υψηλότερα ποσοστά νέων που είτε παρέμειναν, είτε επέστρεψαν για να μείνουν με τους γονείς τους λόγω οικονομικών δυσχερειών, καθώς συχνά «δεν υπήρχε άλλη επιλογή από την οικογενειακή αλληλεγγύη».

Από την έκθεση προκύπτει ότι οι μειώσεις των επενδύσεων στην Παιδεία ήταν μεγάλες στη Ρουμανία (κατά 40%), την Ουγγαρία (πάνω από 30%) αλλά και στην Ελλάδα, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Λετονία, την Ιταλία και την Πορτογαλία (περίπου 20%).

Από το 2008, το ποσοστό των Ευρωπαίων εργαζομένων που καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις μειώθηκε από 66% το 2007, σε 60% το 2012, ενώ ιδιαίτερα σημαντικές ήταν οι μειώσεις στην Πορτογαλία, την Ελλάδα και την Ισπανία, σημειώνει η Επιτροπή.

Σε γενικές γραμμές, για τις κοινωνικές εξελίξεις στην ΕΕ η Κομισιόν επισημαίνει ότι οι χώρες που παρέχουν υψηλής ποιότητας απασχόληση, αποτελεσματική κοινωνική προστασία και επενδύουν στο ανθρώπινο κεφάλαιο αποδεικνύονται περισσότερο ανθεκτικές στην οικονομική κρίση.

Η έκθεση επισημαίνει την ανάγκη επένδυσης στην ανάπτυξη και τη διατήρηση των κατάλληλων δεξιοτήτων για το ανθρώπινο δυναμικό, ώστε να υποστηριχθεί η παραγωγικότητα, καθώς και την πρόκληση αποκατάστασης της σύγκλισης μεταξύ των κρατών μελών.

Σύμφωνα με την Κομισιόν, στα βασικά διδάγματα από την κρίση θα πρέπει να σημειωθεί το γεγονός ότι οι αρνητικές συνέπειες στην απασχόληση και τα εισοδήματα ήταν μικρότερες για χώρες με ανοιχτές και λιγότερο κατακερματισμένες αγορές εργασίας και μεγαλύτερες επενδύσεις στη διά βίου μάθηση.

“Σώστε τη βότκα, σύντροφοι” - Ο Πούτιν έκανε έκκληση για σταμάτημα στην αύξηση της τιμής της εν μέσω οικονομικής κρίσης

ε

 Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν διέταξε την κυβέρνησή του να περιορίσει την αύξηση της τιμήςτης ς της  βότκας.

Είνωαι γνωστή η σχέση των Ρώσων με τη βότκα όσο και το εκτεταμένο πρόβλημα αλκοολισμού που υπάρχει στη χώρα.

Τελευταία λόγω και της οικονομικής κρίσης που πλήττει τη χώρα διαπιστώθηκε και αύξηση της τιμής της βότκα.

Ο Πούτιν, ο οποίος έχει πληγεί από την αύξηση των οικονομικών δυσχερειών, δήλωσε ότι οι υψηλές τιμές ενθάρρυναντην κατανάλωση των παράνομων και ενδεχομένως επισφαλών ποσοτήτων αλκοόλ.

Τονόμισμα της Ρωσίας, το ρούβλι, έχει χάσει πολύ από την αξία του πρόσφατα λόγω της πτώσης των τιμών του πετρελαίου και των Δυτικών κυρώσεων.

Πρώην υπουργός Οικονομικών της χώρας προειδοποίησε ότι η Ρωσία θα εισέλθει σε ύφεση

το επόμενο έτος.

Ο Πούτιν, ο οποίος προωθεί - υποτίθεται -  ένα υγιεινό τρόπο ζωής, ζήτησε από τους  «αρμόδιους φορείς» να σκεφτούν τις συνέπειες, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση πρέπει να καταπολεμήσει την παράνομη διακίνηση αλκοόλ.

Σύμφωνα με μια κορυφαία  πανεπιστημιακή έρευνα  του προηγούμενου έτους, το 25% των Ρώσων ανδρών πεθαίνουν πριν φτάσουν τα μέσα της δεκαετίας των πενήντα αναφέρει το Reuters.

Το Αλκοόλ βρέθηκε να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει σε πολλούς από αυτούς τους πρόωρους θανάτους.

Από πέρυσι, η ρυθμισμένη από την κυβέρνηση ελάχιστη τιμή του μισού λίτρου (17 oz) βότκας έχει αυξηθεί κατά περίπου 30% στα 220 ρούβλια (4,10 δολάρια ή   2,64 ευρώ), προσθέτει το Reuters.

Δεν είναι μόνο η βότκα που έχει γνωρίσει αύξηση των τιμών. Ο ετήσιος πληθωρισμός στη Ρωσία ανέρχεται σήμερα στο  9,4%.

Στην κρίση οι πλούσιοι Έλληνες ευημερούν σύμφωνα με αποκαλυπτική έκθεση της Wealth-X

Στα ψιλά του λαλίστατου κατά τα άλλα φιλοκυβερνητικού τύπου πέρασε η είδηση για τα στοιχεία έρευνας του οργανισμού Wealth-X σύμφωνα με τα οποία κατά τη διάρκεια της σκληρής κρίσης που βιώνουμε και έχει οδηγήσει στην φτωχοποίηση και τη μαζική ανεργία εκατομμύρια Έλληνες πολίτες, οι πολύ πλούσιοι γίνονται ακόμη πλουσιότεροι σημειώνοντας σημαντική αύξηση στα κέρδη τους.

Αυτή είναι η σκληρή ταξική όψη των Μνημονίων όπου δεν επωφελούνται μόνο οι «ξένοι» και οι «δανειστές» αλλά και η ελληνική ολιγαρχία η οποία έχει παίξει καθοριστικό ρόλο για τα δεινά που βιώνει η ελληνική κοινωνία.

Η Έκθεση της Wealth-X, λοιπόν, καταγράφει εκτίναξη του αριθμού των πολύ πλούσιων στην Ελλάδα το 2014, με ετήσια αύξηση της περιουσίας τους κατά 16,7%.

Σε παγκόσμιο επίπεδο η συνολική περιουσία των κροίσων ξεπερνά τα $29,725 τρισ., ποσό διπλάσιο από το ΑΕΠ των ΗΠΑ.

Wealth-X: Ευημερούν οι πλούσιοι Έλληνες - Πόσοι έχουν πάνω από $30 εκατ

Ο αριθμός των πολύ πλούσιων ατόμων στην Ελλάδα αυξήθηκε στα 565 το 2014 από 505 την περασμένη χρονιά, σύμφωνα με έκθεση της Wealth-X που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη.

Η συνολική περιουσία των 565 Ελλήνων κροίσων ανέρχεται στα $70 δισ., υψηλότερη κατά 16,7% σε σχέση με πέρυσι !!!

Με βάση τα στοιχεία της έκθεσης, τo 2014 προστέθηκαν 12.040 άτομα στην λίστα με τους πολύ πλούσιους του πλανήτη, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό στο επίπεδο ρεκόρ των 211.275 ατόμων. Η συνολική περιουσία των πολύ πλούσιων (ultra high net worth individuals) – όσων έχουν πάνω από $30 εκατ. καθαρή περιουσία – αυξήθηκε κατά 7% την φετινή χρονιά, στα $29,725 τρισ.

Το ποσό αυτό είναι σχεδόν διπλάσιο από το ΑΕΠ της μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου, των ΗΠΑ.

Η Βόρεια Αμερική και η Ευρώπη συνεχίζουν να κυριαρχούν το παγκόσμιο τοπίο ως οι περιοχές με τον μεγαλύτερο αριθμό πολύ πλούσιων ατόμων. Οι ΗΠΑ φιλοξενούν 69.560 άτομα με περιουσία πάνω από $30 εκατ., αριθμός 6% υψηλότερος σε σχέση με πέρυσι.

Η έκθεση προβλέπει ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός των πολύ πλούσιων ατόμων θα φτάσει τους 250.000 τα επόμενα πέντε χρόνια, με την Ασία να είναι η περιοχή με την ταχύτερη ανάπτυξη στην «δημιουργία» κροίσων.

Οι πόλεις με τους περισσότερους Κροίσους στην Ευρώπη

Οι Έλληνες που έσπασαν το φράγμα

Λίστα βαθύπλουτων χωρίς Έλληνες, μάλλον δεν γίνεται.

 Και φέτος η ελληνική παρουσία στη λίστα του περιοδικού «Forbes» με τους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη είναι ενισχυμένη σε σχέση με πέρσι καθώς περισσότεροι Έλληνες επιχειρηματίες κατάφεραν να σπάσουν το φράγμα του ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων και να συμπεριληφθούν σε αυτήν.

Ύστερα από πολλά χρόνια, ο Σπύρος Λάτσης παραχωρεί τον τίτλο του πλουσιότερου Έλληνα στον Αριστοτέλη Μιστακίδη, το όνομα του οποίου περιλαμβάνεται για πρώτη φορά στη λίστα του έγκυρου περιοδικού.

Ο 50χρονος επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης της Glencore, με περιουσία 2,8 δισ. δολαρίων, κατακτά την 418η θέση, αφήνοντας τον Λάτση στην 464η, με περιουσία 2,6 δισ. και στην τρίτη τον Φίλιππο Νιάρχο (491η παγκοσμίως) με 2,5 δισ.

Ωστόσο, ο Λάτσης – ο ίδιος στον οποίο παραχωρήθηκε, στην ουσία χαρίστηκε το Ελληνικό, παραμένει ο πλουσιότερος που δραστηριοποιείται επιχειρηματικά μέσα στην Ελλάδα.

 Θυμίζουμε ότι ο όμιλος Λάτση στην αρχή της ελληνικής κρίσης ήταν από τους βασικούς δανειστές του ελληνικού δημοσίου και από εκείνους που έπαιξαν βασικό ρόλο στο να εφαρμοστούν οι συγκεκριμένες πολιτικές στη χώρα μας.

Ωστόσο μια αξιοπερίεργη έκθεση, επίσης, που δημοσιεύτηκε ένα μήνα περίπου πριν είναι αυτή της  Credit Suisse που ούτε λίγο ούτε πολύ κατέτασσε την  Ελλάδα στο κλαμπ των πιο πλούσιων νοικοκυριών(;) !!!

Είμαστε πλούσιοι, λοιπόν, και δεν μας το λένε; Σύμφωνα με την Crédit Suisse στην Ελλάδα καταγράφεται άνοδος του οικογενειακού πλούτου κατά 16%.

Ο συνολικός πλούτος των νοικοκυριών σε παγκόσμιο επίπεδο αυξήθηκε κατά 8,3% μέσα σε έναν χρόνο, φτάνοντας το ποσό-ρεκόρ των 263 τρισεκατομμυρίων δολαρίων το 2013, σύμφωνα με την έρευνα περί «Παγκόσμιου Πλούτου» της ελβετικής τράπεζας Crédit Suisse που δόθηκε στη δημοσιότητα.

111.400 δολάρια περιουσία για κάθε Έλληνα

Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, τα στοιχεία της αναφοράς είναι τουλάχιστον περίεργα. Η χώρα μας εμφανίζεται να καταγράφει άνοδο του οικογενειακού πλούτου κατά 16% και να φιγουράρει μαζί με την Δανία, την Ισπανία(;) και την Κόρεα, όπως φαίνεται από τα στοιχεία που εμφανίζονται στη σελίδα 8.

Ένα άλλο «κατόρθωμα» της Ελλάδας εμφανίζεται στην σελίδα 10. Η Ελλάδα κατατάσσεται στο γκρουπ με τις πλέον πλούσιες χώρες του πλανήτη, με την περιουσία ανά ενήλικο Έλληνα να ξεπερνά τα 100.000 δολάρια. Μάλιστα αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση ότι: «Η Ελλάδα κατάφερε να ξεπεράσει το κατώφλι, με την καθαρή περιουσία να είναι κατά μέσο όρο στα 111.400 δολάρια».

Το περίεργο είναι ότι  ενώ η έρευνα δείχνει τους Έλληνες στο κλάμπ των πλουσίων, αναφέρει ότι στη χώρα μας μειώθηκαν κατά 5% (!) οι τιμές των ακινήτων. 

Για την παγκόσμια κατάσταση, η έκθεση αναφέρει ότι ο παγκόσμιος πλούτος αντιστοιχεί θεωρητικά στο ποσό των 56.000 δολαρίων ανά ενήλικο κάτοικο και ξεπερνά κατά 20% το ρεκόρ που είχε επιτευχθεί πριν από την οικονομική κρίση και κατά 39% το επίπεδο του παγκόσμιου πλούτου το 2008.

Βόρεια Αμερική και Ευρώπη προηγούνται

Η Βόρεια Αμερική είναι η περιοχή του κόσμου όπου συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου των νοικοκυριών (34,7%). Η Ευρώπη βρίσκεται στη δεύτερη θέση με 32,4% και ακολουθεί η περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού (χωρίς την Κίνα), με 18,9%. Ο πλούτος των νοικοκυριών στην Κίνα αυξήθηκε κατά 715 δισεκατομμύρια δολάρια ή +3,5% μέσα σε έναν χρόνο.

Από την άλλη, υποχώρηση σημειώθηκε στην Ινδονησία (-260 δισεκ. δολάρια), στην Αργεντινή και τη Ρωσία (-135 δισεκ. δολάρια στην καθεμία) και την Τουρκία (-100 δισεκ. δολάρια).

4 στους 10 εκατομμυριούχοι κατοικούν στις ΗΠΑ

400 εκατομμύρια ενήλικοι διαθέτουν σήμερα περιουσία που ξεπερνά τα 100.000 δολάρια.

Οι ΗΠΑ φιλοξενούν στο έδαφός τους το 41% των ανθρώπων η περιουσία των οποίων ξεπερνά το 1 εκατομμύριο δολάρια. Ο αριθμός των εκατομμυριούχων (σε δολάρια) στον κόσμο θα φτάσει τα 53,2 εκατομμύρια το 2019, δηλαδή θα υπερδιπλασιαστούν (+53%) μέσα σε μια πενταετία. Σε όλον τον κόσμο, 400 εκατομμύρια ενήλικοι διαθέτουν σήμερα περιουσία που ξεπερνά τα 100.000 δολάρια.

Οι πέντε πλουσιότερες χώρες όσον αφορά τον μέσο πλούτο ανά ενήλικο κάτοικο είναι κατά σειρά η Ελβετία, η Αυστραλία, η Νορβηγία, οι ΗΠΑ και η Σουηδία.

Η σταθερά ανοδική πορεία των μετοχών και της αγοράς ακινήτων επέτρεψαν να εξισορροπηθεί η αδύναμη οικονομική ανάκαμψη. Οι ΗΠΑ αλλά και η Ευρώπη είδαν θετικά αποτελέσματα, με την ανάπτυξη να ξεπερνά το 10% και στις δύο περιπτώσεις. Σύμφωνα με την μελέτη, οι τιμές των μετοχών ήταν «αφύσικα» ανεβασμένες την προηγούμενη χωριά σε ορισμένες χώρες. Στην αγορά ακινήτων, η μέση τιμή των ακινήτων παγκοσμίως αυξήθηκε κατά 2,4%, αλλά με πολύ μεγάλες αποκλίσεις ανά χώρα.

Το ζήτημα είναι ότι αυτή η έκθεση της Credit Suisse ήρθε σαν συνέχεια προηγούμενης του ίδιου ομίλου το 2013 όπου και πάλι είχε καταγράψει ότι οι Έλληνες έγιναν πιο πλούσιοι το 2013!!

Συγκεκριμένα, ο μέσος πλούτος των Ελλήνων αυξήθηκε το 2013 κατά 9,9%, σε σχέση με το 2012, ξεπερνώντας τα 76.000 ευρώ (76.191,53 ευρώ).

Τα «εντυπωσιακά» αυτά στοιχεία αποκαλύπτουν και το πώς μας βλέπουν οι δανειστές μας: ότι δηλαδή διαθέτουμε αρκετή ακόμα περιουσία για να μας την αρπάξουν και ότι αντέχουμε και άλλο «άρμεγμα».

Από την άλλη, βεβαίως, αυτοί οι μέσοι όροι – και στον τομέα του εισοδήματος – συγκαλύπτουν την πραγματική ουσία:

Ότι μια πολύ μικρή μειοψηφία αυξάνει τον πλούτο της  συσσωρεύοντας υπερκέρδη ενώ η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών οδηγείται στην καταστροφή.

Και γενικότερα διαπιστώνουμε ότι και εν μέσω αυτής της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης συνεχίζουν να διευρύνονται οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες αφού στα χέρια μια ελάχιστης μειοψηφίας συγκεντρώνεται και συσσωρεύεται ο παγκόσμιος πλούτος σε βάρος των πολλών και των πιο αδύναμων κρατών αλλά και κοινωνικών τάξεων. 

Η κρίση διπλασίασε τους… δισεκατομμυριούχους

του Μ...

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, σίγουρα δεν έπληξε τους πλούσιους, καθώς ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων ανά τον κόσμο υπερδιπλασιάστηκε από το 2009 μέχρι σήμερα.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει σε έκθεσή της η βρετανική μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam επικαλούμενη στοιχεία του Forbes, ο αριθμός των Κροίσων διεθνώς ενισχύθηκε στα 1,645 δισεκατομμύρια τον Μάρτιο του 2014 έναντι 793 που ήταν τον Μάρτιο του 2009. 

Το μέγεθος αυτό τονίζει, σύμφωνα την Oxfam, την διεύρυνση του χάσματος μεταξύ φτωχών και πλουσίων στον κόσμο. Εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας χωρίς υγειονομικό σύστημα και εκπαίδευσης, ενώ οι πάμπλουτοι εξακολουθούν να συσσωρεύουν τεράστια επίπεδα πλούτου μπορεί ποτέ να μην καταφέρουν να ξοδέψουν. 

Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, αθροιστικά η περιουσία των 85 πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου αυξήθηκε κατά 668 εκατ. δολάρια την ημέρα το διάστημα 2013 – 2014, που αντιστοιχεί σε μισό εκατομμύριο δολάρια το λεπτό.

Άραγε οι υπεύθυνοι ταγοί του καπιταλισμού που δημιούργησαν την κρίση, πόσους φτώχυναν, πόσους έστειλαν στο εξωτερικό, πόσους ανάγκασαν να μείνουν στους δρόμους, πόσους να φοβούνται να ονειρευτούν, πόσους να αναγκαστούν να γίνουν αυτόχειρες;;;

Και όλα αυτά προκειμένου να σώσουν την περιουσία τους, να την υπερδιπλασιάσουν και να κατηγορήσουν τον λαό ότι  επέφερε την κρίση και είναι δικό του χρέος.

Όσο ο λαός δεν αποκηρύσσει το χρέος και δεν αποποιείται των ευθυνών που του καταλογίζουνν άδικα, αυτή η καπιταλιστική τραπεζολησταρχία θα συνεχίζεται....

Μόλις τέσσερις χώρες συγκεντρώνουν τα 2/3 του πλούτου της ΕΕ Wealth Report

Μεγάλη ανισότητα ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ σε ό,τι αφορά τον πλούτο των νοικοκυριών καταγράφει έρευνα της ελβετικής ιδιωτικής τράπεζας Julius Baer για το 2013. Συγκεκριμένα η καθαρή περιουσία των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 28% στην Ισπανία και 23% στην Ελλάδα από το 2007 ενώ την ίδια ώρα αυξήθηκε κατά 68% στην Ελβετία και 18% στη Γερμανία.

Η έρευνα καταδεικνύει ότι μόλις τέσσερις χώρες συγκεντρώνουν μόνες τους τα δύο τρίτα και πλέον του καθαρού πλούτου στην Ευρώπη, με τη Γερμανία να συγκεντρώνει 13 τρισ. ευρώ, τη Βρετανία 9,6 τρισ. ευρώ, τη Γαλλία 9,5 τρισ. και την Ιταλία 8,3 τρισ. ευρώ.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα το 10% των πλέον εύπορων νοικοκυριών στην Ευρώπη κατέχει το 50% και πλέον του πλούτου της Γηραιάς Ηπείρου.

Το 2013 η περιουσία των νοικοκυριών στην Ευρώπη έφθασε αθροιστικά σε επίπεδο ρεκόρ, σε ύψος 56 δισεκατομμυρίων ευρώ, καταγράφοντας αύξηση 1,7% σε σύγκριση με το 2012, σύμφωνα με την έκθεση, η οποία τιτλοφορείται Wealth Report Europe. Πριν από την οικονομική κρίση του 2007, το ύψος του πλούτου βρισκόταν στα 54,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

«Ωστόσο, η εξέλιξη των περιουσιακών στοιχείων μεταξύ των χωρών διαφέρει ουσιαστικά μετά την κρίση του 2007» τονίζουν οι συντάκτες της έκθεσης.

Η έρευνα δεν επικεντρώνεται μόνο στα ρευστά περιουσιακά στοιχεία των νοικοκυριών (όπως μετοχές, ομολογιακούς τίτλους ή κεφάλαια), αλλά στην καθαρή περιουσία (χρηματοοικονομικοί πόροι και ακίνητη περιουσία).

Ανά κάτοικο η καθαρή περιουσία ανέρχεται σε μέσο όρο στα 167.100 ευρώ. Το Λουξεμβούργο κατατάσσεται πρώτο με μια καθαρή περιουσία 432.000 ευρώ ανά ενήλικα, ακολουθεί η Ελβετία (394.900 ευρώ) και το Βέλγιο (241.0000 ευρώ).

Η Σλοβακία και η Ελλάδα βρίσκονται στο τέλος της κατάταξης με αντίστοιχα 33.000 ευρώ και 58.900 ευρώ ανά ενήλικα.

Αναφορικά με τις προβλέψεις για το μέλλον οι συντάκτες της έκθεσης εκτιμούν ότι η περιουσία των ευρωπαϊκών νοικοκυριών θα αυξηθεί κατά 40% και θα ανέλθει στα 79 τρισεκατομμύρια ευρώ έως το 2019. Η αύξηση αυτή θα είναι αποτέλεσμα της ανάκαμψης των μεγάλων ευρωπαϊκών οικονομιών μετά την ύφεση.

Το ερώτημα, βεβαίως, είναι τι θα γίνει με την Ελλάδα, την ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Το σίγουρο είναι ότι αυτό που διαπιστώνουμε καθημερινά είναι η αύξηση του χάσματος και οι μεγαλύτερες αποκλίσεις της χώρας μας σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Αντί, λοιπόν, για την περίφημη «σύγκλιση» που επαγγέλονταν κάποτε οι ηγήτορες του αστικού κόσμου στην Ελλάδα κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, αυτό που βιώνουμε είναι τεράστιες αποκλίσεις, ιλιγγιώδη καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου της τεράστιας πλειοψηφίας των Ελλήνων, συντριβή των εργασιακών και κοινωνικών τους δικαιωμάτων, ένταση των αντιδημοκρατικών πρακτικών με σαφή προσβολή των συνταγματικών και δημοκρατικών ελευθεριών.

Στοιχεία που εντάθηκαν κατακόρυφα στην περίοδο της κρίσης – μιας κρίσης που δεν βιώνεται με τον ίδιο τρόπο από όλους τους «εταίρους» στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αφού τα ισχυρά κράτη, με πρώτη τη Γερμανία, μάλλον αποκομίζουν κέρδη ή καλύτερα περιορίζουν τια απώλειές της τους, μοιράζοντας και κάποια ψίχουλα στους εργαζόμενους και τους πολίτες τους, διευρύνοντας την απόσταση και το χάσμα σε σχέση με τα πιο αδύναμα κράτη.

Και φυσικά την Ελλάδα που σταθερά σε … ελεύθερη πτώση «κατακτά» μια από τις τελευταίες θέσεις όσον αφορά την οικονομική κατάσταση των πολιτών της.

Σε τερατώδη ύψη το παγκόσμιο χρέος: στα 100 τρισεκατομμύρια δολάρια στα μέσα του 2013 σύμφωνα με υπολογισμούς της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών

Τα χρέη του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε παγκόσμιο επίπεδο έφθασαν τα 100 τρισεκατομμύρια δολάρια περί τα μέσα του 2013, κυρίως λόγω των μεγάλων εκδόσεων ομολόγων από κράτη και επιχειρήσεις εν μέσω της οικονομικής κρίσης, όπως ανακοίνωσε σήμερα η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ).

Σύμφωνα, λοιπόν, με εκτιμήσεις που δημοσιεύονται στις σελίδες 18-19 της BIS Quarterly Review , Μάρτιος 2014:

Το 2007, το παγκόσμιο χρέος ανερχόταν σε 70 τρισεκατομμύρια δολάρια, ανέφερε η οργάνωση-ομπρέλα 60 κεντρικών τραπεζών σε μια ανακοίνωσή της που δόθηκε στη δημοσιότητα στη Βασιλεία της Ελβετίας.

Οι κυβερνήσεις έχουν συνολικά χρέη 43 τρισεκατομμυρίων, ένα ποσό αυξημένο κατά 80% σε σύγκριση με τα μέσα του 2007.

Η ΤΔΔ σημείωσε ότι τα χρεόγραφα τείνουν όλο και περισσότερο να διακρατούνται από επενδυτές στις χώρες όπου εκδίδονται.

Αυτό «καταδεικνύει ότι η διαδικασία της διεθνούς χρηματοοικονομικής ολοκλήρωσης μπορεί εν μέρει να αντιστράφηκε από την εκδήλωση της κρίσης», ανέφεραν οι ειδικοί της Τράπεζας.

Ο χρηματοπιστωτικός τομέας έχει γίνει παράλληλα λιγότερο παγκοσμιοποιημένος, σύμφωνα με την έκθεσή τους.

Οι τράπεζες εμφανίζονται όλο και πιο διστακτικές να δανείζουν πέραν των συνόρων και ο όγκος των διακρατικών χορηγήσεων μειώθηκε εκ νέου το τρίτο τρίμηνο του 2013.

Ο διατραπεζικός δανεισμός επίσης υποχώρησε, με την Ευρώπη να εμφανίζει την πιο σαφή πτωτική τάση, επισήμανε η ΤΔΔ.

Εκείνο που διαπιστώνεται, ωστόσο, είναι ότι εν μέσω της κρίσης η «φούσκα» του χρέους διαρκώς ογκώνεται.

Λειτουργώντας από τη μια σα θηλιά που πνίγει ολόκληρες χώρες και τις καταδικάζει να είναι δέσμιες  στα χέρια των αρπακτικών των αγορών και των μεγα-τοκογλύφων. Αρπακτικά που επιχειρούν – και εν πολλοίς επιτυγχάνουν – να βάλλουν στο χέρι, αξιοποιώντας, τα δεσμά του χρέους, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των υπερχρεωμένων κρατών.

Από την άλλη, το διογκωμένο τεχνητά χρέος – σημειώνουμε ότι όλο αυτό είναι σε ομόλογα, σε χαρτιά δηλαδή που περνούν μέσα από τις τραπεζικές συναλλαγές και λίγη σχέση έχουν με την πραγματική οικονομία – συντελεί στη συγκέντρωση του παγκόσμιου πλούτου στα χέρια ελάχιστων.

Ενώ ακόμη και τα ισχυρά κράτη, ακόμη και οι ΗΠΑ, δεν βρίσκονται έξω από αυτόν τον κυκεώνα.

Κατά συνέπεια, πώς μπορούν στα σοβαρά να επιμένουν οι δυνάμεις της τρόικα, οι ισχυροί της Ευρώπης, του ΔΝΤ κα για την «ενοχή» της Ελλάδας, τη συλλογική «ενοχή» του λαού της και την συνακόλουθη απαίτηση να καταδικαστεί η χώρα και οι πολίτες της σε μακρόχρονη – απροσδιόριστη σε βάθος  χρόνου – δουλεία;

Φυσικά τα ερωτήματα είναι ρητορικά.

Γνωρίζουμε, άλλωστε, ότι ορισμένες δυνάμεις – τόσο σε επίπεδο κρατών, όπως η «φίλη» Γερμανία, όσο και σε επίπεδο ομίλων, τραπεζών και πολυώνυμων funds, διεθνών αλλά και ελληνικών– αποκομίζουν τεράστια κέρδη αξιοποιώντας το δημόσιο χρέος της Ελλάδας αλλά και άλλων κρατών.

Το ερώτημα είναι, επίσης, πώς είναι εφικτή η έξοδος από τη σημερινή κρίση αναγνωρίζοντας αυτό το τερατώδες αλλά και σκόπιμα διογκωμένο χρέος;

Πώς είναι δυνατόν αριστερές δυνάμεις να ευαγγελίζονται μια έξοδο από το μνημόνιο αναγνωρίζοντας  και αποδεχόμενες το μνημόνιο και το ύψος του χρέους της Ελλάδας;

Και πώς αλλιώς μπορεί να γίνεια υτό παρά με τη ρήξη προς τις υπάρχουσες δομές και πρακτικές;

Ποια είναι η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS -Bank for International Settlements)

Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ) (αγγλικά: Bank for International Settlements - BIS) είναι ένας διεθνής οργανισμός αποτελούμενος από κεντρικές τράπεζες, που "υποβοηθά τη διεθνή νομισματική και χρηματοοικονομική συνεργασία και δρα ως μια τράπεζα για τις κεντρικές τράπεζες". Δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο καμίας εθνικής κυβέρνησης.

Η ΤΔΔ λειτουργεί μέσα από υποεπιτροπές και γραμματείες, αλλά και μέσω του ετήσιου Γενικού Συμβουλίου όλων των μελών της.

Επίσης, παρέχει τραπεζικές υπηρεσίες, μόνο όμως στις κεντρικές τράπεζες ή σε άλλους διεθνείς οργανισμούς. Εδρεύει στη Βασιλεία της Ελβετίας και δημιουργήθηκε με τις Συμφωνίες της Χάγης του 1930. Το όνομά της στα αγγλικά είναι Bank for International Settlements (BIS), στα γερμανικά Bank fόr Internationalen Zahlungsausgleich (BIZ), στα γαλλικά Banque des Reglements Internationaux (BRI), και στα ιταλικά Banca dei Regolamenti Internazionali (BRI). Διαθέτει γραφεία αντιπροσώπων στο Χoνγκ Κoνγκ και την Πόλη του Μεξικό.

 Ορισμένα ακόμη ιστορικά στοιχεία:

Η τράπεζα ( για συντομία BIS) ιδρύθηκε το 1930, και είχε το ρόλο του οχήματος μεταφοράς των πολεμικών αποζημιώσεων στους νικητές του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, που συμφωνήθηκαν με την συνθήκη των Βερσαλλιών και των συνακόλουθων διακανονισμών μεταξύ νικητών και ηττημένων (εξ ου και η ονομασία της τράπεζας).  Κατά την διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, οι Ναζί την χρησιμοποίησαν σαν σκιώδη τράπεζα για να κρύψουν πολλές από τις παράνομες συναλλαγές του καθεστώτος, στην ουσία ξέπλυμα χρήματος. Κατά τις διαπραγματεύσεις του Bretton Woods , ο Κέϋνς παρενέβη, την έσωσε από την καταστροφή της όλης αρχιτεκτονικής του προπολεμικού οικονομικού συστήματος, και της δόθηκε ο χαρακτήρας ενός ακόμα ρυθμιστικού παράγοντα.

Έπαψε να παίζει τον κεντρικό ρόλο στην επίβλεψη της μεταφοράς κεφαλαίων, και άρχισε να βοηθά τις κεντρικές τράπεζες, υπό την έννοια της συγκέντρωσης και συντονισμού των νομισματικών πολιτικών. Δεν μπορεί να παρέμβει στη χάραξη της νομισματικής πολιτικής, αλλά μπορεί να συγκεντρώσει τις αναφορές για την νομισματική πολιτική των διαφόρων τραπεζών και να μεσολαβήσει. Ως de facto κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών, επιτρέπει στα μέλη της να διατηρούν λογαριασμούς σ' αυτήν, μέσω των οποίων μπορούν να κάνουν διάφορες πράξεις και συναλλαγές.

Υποτίθεται ότι παίζει ζωτικό ρόλο στη σταθερότητα του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος, ως θεσμός όμως καλύπτεται από αδιαφάνεια. Σε πόσους είναι γνωστές οι αποφάσεις της;

Πέρα όμως από τις διαφωνίες για τους ρυθμιστικούς κανόνες, υπάρχει και ένας άγνωστος ρόλος της BIS ο οποίος έρχεται ευθέως αντιμέτωπος με τους νόμους και το αίσθημα δικαιοσύνης της διεθνούς κοινότητας, προσφέροντας παραθυράκι για νομιμοφανείς πράξεις.

 

Ένα σκανδαλώδες γεγονός αποκαλύφθηκε από τα Wikileaks πέρυσι. Πρόκειται για την μεταφορά των κεφαλαιακών διαθεσίμων της κεντρικής τράπεζας της Νιγηρίας στην BIS, από τον πρώην δικτάτορα της χώρας Sani Abacha το 1995, πριν χάσει την εξουσία. Στην περίπτωση αυτή η BIS απλά βοήθησε τον δικτάτορα να κλέψει τα χρήματα του λαού του.