Όσο πλησιάζουν οι εκλογές, πέφτουν οι μάσκες.
Και όσον αφορά τις πολιτικές μεθοδεύσεις και σχεδιασμούς των δυνάμεων του δικομματισμού και του Μνημονίου όσο και των εκπροσώπων της άρχουσας τάξης στη χώρα μας.
Στρατηγικός στόχος είναι η διασφάλιση και η θωράκιση του μνημονιακού καθεστώτος με κάθε τίμημα και μέσο, με τη διαμόρφωση των κατάλληλων πολιτικών συσχετισμών.
Οπωσδήποτε, η δημοσκοπική άνοδος των δυνάμεων της Αριστεράς προκαλεί εξαιρετική νευρικότητα ως και πανικό σε όλους αυτούς τους κύκλους.
Αποκαλύπτουν, λοιπόν, σε κάθε ευκαιρία το ωμό πρόσωπο τους και τη σκληρή ταξική φύση των επιλογών που έχουν επιβληθεί τα δύο τελευταία χρόνια.
Που κατά την άποψή μας δεν ήταν απλά μια πολιτική που επιβλήθηκε από την «κακή» τρόικα. Αλλά αποτελούν στρατηγική επιλογή της οικονομικής ολιγαρχίας της χώρας μας σε πλήρη συμμαχία με τις πιο επιθετικές δυνάμεις του διεθνούς καπιταλισμού και της ΕΕ. Για την οποία πολιτική βρήκαν πρόθυμους διεκπεραιωτές και υπηρέτες τους εκπροσώπους της πολιτικής άρχουσας τάξης, του πολιτικού κατεστημένου της χώρας.
Χαρακτηριστικές, λοιπόν, είναι οι τελευταίες δηλώσεις του προέδρου του ΣΕΒ, Δημήτρη Δασκαλόπουλου, εναντίον της Αριστεράς αλλά και των δικαιωμάτων και εισοδημάτων των εργαζομένων.
Με βάση δημοσιεύματα του τύπου οι δηλώσεις του ήταν αυτές σε γενικές γραμμές:
«Το πραγματικό διακύβευμα των επερχόμενων εκλογών είναι το «Ευρώπη ή χάος» δήλωσε την Τρίτη ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος. «Όχι "υπέρ ή κατά του Μνημονίου", όπως θα ήθελαν μερικοί. Το πραγματικό διακύβευμα είναι "Ευρώπη ή χάος"» σημείωσε.
«Μέσα στην Ευρώπη, η δοκιμασία που περνάμε μπορεί να ξεπεραστεί. Έξω από την Ευρώπη η φτώχεια θα είναι οριστική».
Απαντώντας σε ερωτήσεις, ο κ. Δασκαλόπουλος χαρακτήρισε «πρόκληση» τα αιτήματα της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας για διατήρηση -όπως είπε- των «προνομίων» του κλάδου, ενώ για τα εργασιακά τόνισε ότι εργοδότες και εργαζόμενοι ξέρουν τι πρέπει να κάνουν για να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις και τις θέσεις εργασίας.
Επίθεση στην Αριστερά αλλά και στο συνολικό πολιτικό σύστημα
Επίθεση στα κόμματα εθνικής ανευθυνότητας της «σταλινικής και μηδενιστικής», όπως είπε, Αριστεράς εξαπέλυσε λοιπόν ο πρόεδρος του ΣΕΒ.
Τόνισε ότι δεν θα χρειαστούν νέες περικοπές στα εισοδήματα και πιθανώς θα είχαν αποφευχθεί αρκετές από αυτές που προηγήθηκαν, αν είχαν εφαρμοστεί οι μεταρρυθμίσεις που προέβλεπε το μνημόνιο, ενώ εξέφρασε την πεποίθηση ότι μέσα στο 2012 θα εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις για αντιστροφή του επενδυτικού κλίματος.
Ο κ. Δασκαλόπουλος είπε ότι η «σταλινική και μηδενιστική Αριστερά» μηδενίζει εκ του ασφαλούς την κατάσταση επειδή γνωρίζει ότι δεν θα κληθεί να κυβερνήσει και γι αυτό η πολιτική της είναι η άρνηση.
Απηύθυνε ωστόσο κατηγορίες συνολικά στο πολιτικό σύστημα, λέγοντας ότι αντιμετώπισε με τα ψέματα την κρίση, οι πολιτικοί ταγοί μετακύλυσαν τις ευθύνες τους στο λαό επιβάλλοντάς του πολλές άδικες τιμωρίες και ανώφελες θυσίες, τον έκαναν φτωχότερο χωρίς να του δώσουν προοπτική.
Μίλησε επίσης για δύο χρόνια που σπαταλήθηκαν επειδή δεν έγιναν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και αναφερόμενος στις προσεχείς εκλογές τόνισε:
«Σε αυτή την κάλπη θα αντιπαραταχθούν ουσιαστικά δύο παρατάξεις: από τη μία εκείνοι που αγωνίζονται να διατηρήσουν ένα χρεοκοπημένο μοντέλο υπερασπιζόμενοι τα δικά τους παρασιτικά συμφέροντα σε βάρος του λαού και από την άλλη όσοι θέλουν ειλικρινά την επίμοχθη αλλαγή μέσα από μεταρρυθμίσεις, την εθνική πρόοδο μέσα στην ευρωπαϊκή κοίτη. Οι κερδοσκόποι του λαϊκού θυμικού, οι σπεκουλαδόροι του χάους και της αναρχίας, η οπισθοδρομική κομπανία της εθνικής υποτίμησης και της δραχμής θα δώσουν τον υπέρ πάντων αγώνα στη μάχη αυτή.»
Ο Δασκαλόπουλος τάχθηκε επίσης κατά της συγκρότησης κυβέρνησης τεχνοκρατών.
Απαντώντας σε ερωτήσεις για το ενδεχόμενο νέων περικοπών στις αποδοχές των εργαζομένων ο πρόεδρος του ΣΕΒ τόνισε ότι αν δεν κάνουμε τις αλλαγές που θα κάνουν την οικονομία υγιή προκειμένου να επιστρέψει στην ανάπτυξη, τότε βεβαίως μπορεί να καταλήξουμε πάλι σε συζητήσεις για το τι πρέπει να κοπεί.
Ο κ. Δασκαλόπουλος προσδιόρισε ως βασικό παράγοντα για την υλοποίηση επενδύσεων την άρση της αβεβαιότητας.
«Είμαστε, είπε, δύο χρόνια στο ερώτημα αν είμαστε μέσα η όχι στην ΕΕ και τι νόμισμα έχουμε. Υπό τις συνθήκες αυτές κανείς δεν μπορεί να επενδύσει. Το PSI ήταν ένα σημαντικό βήμα για την άρση αυτής της αβεβαιότητας» τόνισε και κάλεσε τους Ευρωπαίους αξιωματούχους να σταματήσουν να συντηρούν αυτή την αβεβαιότητα απειλώντας την Ελλάδα με τιμωρία και έξοδο.
Προέβλεψε εξάλλου ότι αν αποκατασταθεί παράλληλα η ρευστότητα στην αγορά και προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις, προϋποθέσεις που μπορούν με εκπληρωθούν το 2012, οι επενδύσεις θα ξεκινήσουν και μπορεί να υπάρξει «ξεπέταγμα», όπως είπε, της οικονομίας νωρίτερα από το αναμενόμενο.
«Η Ευρώπη μπορεί να μας έβαλε δύσκολα, άλλα το 2010 ήμασταν νεκροί και μας έδωσε το φιλί της ζωής. Τώρα που έβαλε τάξη στα δημοσιονομικά, τιμώρησε το απολωλός πρόβατο και υποχρέωσε τους ιδιώτες να υποστούν ζημιές θα δώσει βάρος στην ανάπτυξη. Τα δύσκολα ωστόσο είναι μπροστά μας, καλούμαστε να κάνουμε ένα ηράκλειο έργο αλλαγής αλλά η τήρηση των ευρωπαϊκών μας υποχρεώσεων είναι προϋπόθεση για να μην καταστραφούμε.»
Οι απόψεις του είναι χαρακτηριστικές – πέρα από προκλητικές – και δείχνουν τη βαθύτερη ουσία των τελευταίων εξελίξεων.
Από κοντά και η Κριστίν Λαγκάρντ, επικεφαλής του ΔΝΤ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή του αυστραλιανού ABC "7.30 Report".
Ερωτηθείσα ποιος είναι ο δρόμος ώστε η Ελλάδα να επιστρέψει στην ανάπτυξη, η Κριστίν Λαγκάρντ μιλά για τρεις προϋποθέσεις, με πρώτη την ύπαρξη της "ευρύτερης δυνατής στήριξης" του προγράμματος τόσο από την πλευρά των κυβερνώντων και των πολιτικών δυνάμεων συνολικά, όσο και της κοινωνίας.
"Αυτό είναι ύψιστης σημασίας από τη δική μας σκοπιά" δηλώνει η κ. Λαγκάρντ, σημειώνοντας ότι είναι ξεκάθαρο ότι η διαδρομή την οποία δεσμεύθηκε να ακολουθήσει η Ελλάδα "θα είναι δύσκολη, θα απαιτήσει προσαρμοστικότητα, αποφασιστικότητα, κάποιες θυσίες και αυστηρή προσήλωση στον στόχο της ανάπτυξης".
Ως δεύτερη προϋπόθεση η επικεφαλής του ΔΝΤ αναφέρει την προώθηση των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας καθώς και στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, προκειμένου -όπως λέει- "η χώρα να καταστεί ανταγωνιστική, να 'παράξει' ανάπτυξη και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας".
Ως τρίτη προϋπόθεση, η Κριστίν Λαγκάρντ αναφέρει τη μεγάλη προσοχή που θα πρέπει να επιδείξουν οι ελληνικές αρχές στα δημόσια οικονομικά της χώρας.
Όταν ερωτάται από τον δημοσιογράφο πώς αναμένεται ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, όταν ο κατώτατος μισθός μειώνεται 22% και συνακόλουθα μειώνεται η ζήτηση και τα έσοδα για το κράτος, η κ. Λαγκάρντ επικαλείται την αδυναμία πάταξης της φοροδιαφυγής στη χώρα μας και απάντησε ότι "υπάρχουν μεγάλα περιθώρια ακόμα για επιπρόσθετη είσπραξη φόρων".
Παράλληλα, κάνει μια σύγκριση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα με τον κατώτατο μισθό άλλων ευρωπαϊκών χωρών και αναφέρει ότι στη χώρα μας "είναι μεγαλύτερος κατά 50% απ' ό,τι στην Πορτογαλία, 17% απ' ό,τι στην Ισπανία και πολλαπλάσιος απ' ό,τι σε άλλες χώρες, όπως η Κροατία". "Η ανάπτυξη δεν θα έρθει από τις αλλαγές στον κατώτατο μισθό... αλλά αυτό είναι ένα απαραίτητο βήμα για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της χώρας" λέει η Λαγκάρντ.
Κληθείσα να απαντήσει εάν φοβάται ότι θα εκδηλωθούν "σοβαρές κοινωνικές αναταραχές" με την επιπλέον μείωση του κατώτατου μισθού και την περικοπή δαπανών στους ευαίσθητους τομείς της υγείας και της παιδείας, η κ. Λαγκάρντ απαντά ότι είναι απαραίτητο να καταλάβουν όλοι στην Ελλάδα ότι οι θυσίες που πρέπει να γίνουν είναι απαραίτητες για τη βιωσιμότητα της χώρας, για να ορθοποδήσει και να μπορέσει στο μέλλον να σταθεί μόνη της στα πόδια της.
"Είναι αναμφισβήτητα δύσκολο" λέει για το πρόγραμμα που εφαρμόζεται στη χώρα μας και προσθέτει: "Είναι φιλόδοξο, αλλά ταυτόχρονα απαιτεί θυσίες από την πλευρά των πολιτών που θέλουν να λειτουργήσει η χώρα τους, που θέλουν η χώρα τους να είναι ανταγωνιστική, που θέλουν η χώρα τους να δημιουργήσει θέσεις εργασίας. Είναι και τα δύο. Δεν μπορεί να είναι φιλόδοξο χωρίς να έχει το στοιχείο της θυσίας για την επίτευξή του και το στοιχείο των σημαντικών μεταρρυθμίσεων για την αλλαγή της κουλτούρας".
Θυσίες, θυσίες, θυσίες … από τους εργαζομένους μόνο.
Και μισθοί που θα τείνουν σ’ εκείνους της Κροατίας και ακόμη πιο χαμηλά.
Αυτό είναι το πολύ άμεσο – και ζοφερό – μέλλον που σχεδιάζουν οι εγχώριοι οικονομικοί και πολιτικοί κύκλοι της άρχουσας τάξης σε πλήρη συνεννόηση με τους ομογάλακτους τους στα διεθνή κέντρα αποφάσεων και εξουσίας, όπως το ΔΝΤ.
Αναρτήσεις
