Ορισμένα πρώτα σχόλια για τη Συμφωνία - Υποταγή της χώρας

Πως σχολιάζει ο γερμανικός Τύπος τη συμφωνία

«Η σύνοδος κορυφής της ευρωζώνης κατέληξε σε συμφωνία στο θέμα της Ελλάδας», είναι ο τίτλος της Die Welt, η οποία προσθέτει ότι έπειτα από 17 ώρες διαπραγματεύσεων ο Βέλγος πρωθυπουργός έγραψε στον λογαριασμό του στο Twitter την αποφασιστική λέξη: «συμφωνία».

Η Die Zeit επέλεξε να χρησιμοποιήσει στον τίτλο της μια φράση της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ: «Τα πλεονεκτήματα μιας συμφωνίας είναι περισσότερα από τα μειονεκτήματα».

«Ο Τσίπρας αποδέχθηκε το ταμείο των 50 δισ. ευρώ», επισημαίνει η Suddeutsche Zeitung, η οποία εξηγεί ότι στις Βρυξέλλες επετεύχθη μια συμφωνία που θα χρησιμεύσει ως βάση για ένα τρίτο πρόγραμμα βοήθειας της Ελλάδας.

Το περιοδικό Der Spiegel επισημαίνει: «Οι χώρες της ευρωζώνης συμφώνησαν με την Ελλάδα».

«Agreekment», τιτλοφορείται η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, η οποία επέλεξε να χρησιμοποιήσει τον καινούργιο νεολογισμό που προέκυψε από τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της, μετά το «grexit» και το «grexident».

Η Frankfurter Allgemeine σημειώνει: «Υπάρχει συμφωνία: Νέα δισεκατομμύρια για την Ελλάδα». 

Η εφημερίδα πάντως τονίζει ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας διαφωνούσε μέχρι τέλους με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ για το ταμείο των 50 δισ. ευρώ.

Ρέντσι: Ζήτησα να μην επιλεγεί ως έδρα του ταμείου το Λουξεμβούργο

«Ζήτησα με έμφαση να μην επιλεγεί ως έδρα του ταμείου επενδύσεων το Λουξεμβούργο, διότι το θεωρούσα ταπείνωση, το είπα με έμφαση», τόνισε ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι κατά την συνέντευξη τύπου που ακολούθησε την ολοκλήρωση της συνόδου των Βρυξελλών. 

«Μετά το δημοψήφισμα, αποφασίσθηκε να συνεχισθούν οι συνομιλίες και να επιτευχθεί μια συμφωνία. Όπως και τελικά έγινε, με την συνεισφορά όλων», πρόσθεσε ο Ρέντσι.

«Παραμένει η ανάγκη για να μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση, να επενδύσουμε περισσότερο στην ανάπτυξη. Πρέπει να ποτίσουμε το φυτό της Ευρώπης, διαφορετικά θα ξεραθεί», δήλωσε, επίσης ο επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μανουέλ Βαλς: «Δεν θα πρέπει ποτέ να ταπεινώνεται ένας λαός»

Στο γαλλικό κοινοβούλιο προς επικύρωση την Τετάρτη η συμφωνία με την Ελλάδα  

Σε ερώτημα ακροατή εάν θεωρεί ότι «μπορούμε να οικοδομήσουμε κάτι σταθερό ταπεινώνοντας έναν λαό, και εάν η Συνθήκη των Βερσαλιών δεν θα πρέπει να θυμίζει σε όλους ότι είναι πολύ σοβαρό και επικίνδυνο να ταπεινώνεται ένας λαός», ο Μανουέλ Βάλς απάντησε

«Δεν θα πρέπει ποτέ να ταπεινώνεται ένας λαός, δεν θα πρέπει ποτέ να ταπεινώνεται μια κυβέρνηση(...) γι αυτό η θέση της Γαλλίας ήταν σταθερή κάνοντας τα πάντα για την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη, και διατηρώντας όλα τα δεδομένα της εθνικής της κυριαρχίας», δήλωσε ο Μανουέλ Βαλς.

Πόσο "υπερήφανος" μπορεί να είνια ο ελληνικός λαός με αυτή τη συμφωνία;

Και πόση "εθνική κυριαρχία" απομένει σ' αυτή τη χώρα;

Ενδοευρωπαϊκές αντιθέσεις - FT: Το comeback της Γαλλίας αποκαλύπτει ρήξη στον πυρήνα της ευρωζώνης - «Εκστρατεία» Ρέντσι στα ΜΜΕ υπέρ της Ελλάδας

Το Παρίσι έκανε ένα comeback-έκπληξη στην ευρωπαϊκή σκηνή αυτήν την εβδομάδα. Καθώς η κρίση σε ότι αφορά την Ελλάδα πλησιάζει σε μια αποφασιστική στιγμή, ο πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ εμφανίστηκε ως πιθανός γεφυροποιός μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών της. 

Οι αξιωματούχοι του επίσης φέρονται να βοήθησαν στην συγγραφή της επίσης πρότασης που έστειλε στους πιστωτές αργά το βράδυ της Πέμπτης ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, γράφει στους Financial Times η Daniela Schwarzer, διευθύντρια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ.

Αυτές οι κινήσεις ήταν αξιοσημείωτες. Μέχρι τώρα το Παρίσι σε μεγάλο βαθμό –αν και απρόθυμα- ακολουθούσε σιωπηλά την πολιτική του Βερολίνου για την ευρωζώνη σε ότι αφορά την παροχή βοήθειας, όμως την ίδια ώρα πίεζε σκληρά για μεταρρυθμίσεις στη διακυβέρνηση της ευρωζώνης οι οποίες ακολουθούν το γερμανικό οικονομικό σκεπτικό. 

Τώρα, αντιτιθέμενο στην θέση του Βερολίνου ως προς το πώς να αντιμετωπιστεί το ελληνικό ζήτημα, το Παρίσι έχει φέρει στην επιφάνεια ένα βαθύ ρήγμα στην ευρωζώνη που αφορά την ίδια τη φύση της νομισματικής ένωσης.

Οι διαφωνίες μεταξύ των δυο βασικών ευρωπαϊκών δυνάμεων – του θρυλικού γαλλογερμανικού άξονα- δεν είναι κάτι καινούριο. Τις τελευταίες έξι δεκαετίες, η ευρωπαϊκή ενοποίηση συχνά επιτυγχάνονταν μέσω μιας διαδικασίας στην οποία επιλύονταν μέσω σκληρών συμβιβασμών οι διαφορές μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, συμβιβασμοί που σε μεγάλο βαθμό ήταν αποτελεσματικοί διότι θεωρούνταν ως δίκαιη συμφωνία και γίνονταν αποδεκτοί από άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ.

Σε ότι αφορά το ευρώ, εξακολουθούν να υπάρχουν άλυτες εντάσεις σε ότι αφορά το όραμα που έχουν οι δυο χώρες για το ενιαίο νόμισμα και την αλληλεπίδραση της πολιτικής και των οικονομικών.

Το Παρίσι φοβάται πως μαζί με τις γεωπολιτικές συνέπειες μιας εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, υπάρχει ισχυρή πιθανότητα πως η ευρωζώνη θα καταλήξει πιο «γερμανική». Αν η ευρωζώνη αφήσει μια χώρα να φύγει, μόνο μια πολύ ισχυρή επίδειξη πολιτικής βούλησης θα μπορούσε να διατηρήσει ενωμένες τις υπόλοιπες χώρες στη νομισματική ένωση, σημειώνει η Daniela Schwarzer.

Το Βερολίνο θα ηγούνταν αυτής της πρωτοβουλίας και τελικά θα μπορούσε να εμφανίσει τα σχέδια για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις στην διακυβέρνηση της ευρωζώνης που βρίσκονται έτοιμα στο συρτάρι του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών. Από την άποψη της Γαλλίας, το να στηρίξει την Ελλάδα μπορεί να είναι η τελευταία ευκαιρία που θα έχει για να αποτρέψει να βγουν από το συρτάρι τα σχέδια αυτά.

Μετά από ένα Grexit, η γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο υπουργός Οικονομικών της Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θα είχαν νέους συμμάχους –πέραν των παραδοσιακών όπως η Ολλανδία και η Αυστρία- για να στηρίξουν τις μεταρρυθμίσεις. Τα μέλη της ευρωζώνης από την κεντρική Ευρώπη και τη Βαλτική, καθώς και χώρες του Νότου όπως η Πορτογαλία και η Ισπανία που έχουν εφαρμόσει προγράμματα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, πιθανότατα θα τάσσονταν στο πλευρό του Βερολίνου.

Η αντιμνημονιακή κυβέρνηση της Αθήνας πέτυχε μια αποφασιστική νίκη καθώς οι ψηφοφόροι στήριξαν το αίτημά της για απόρριψη ενός συμβιβασμού με τους διεθνείς πιστωτές, εγείροντας σοβαρές αμφιβολίες αναφορικά με την ικανότητα της χώρας να παραμείνει εντός της ευρωζώνης.

Έτσι, οι Γάλλοι φοβούνται πως ο συντονισμός πολιτικής με γερμανικούς κανόνες θα ενισχύονταν, καθιερώνοντας μια ορθόδοξη οικονομική προσέγγιση. Αν συμβεί αυτό, η Γερμανία ίσως είναι πρόθυμη να παραχωρήσει περισσότερες εξουσίες σε υπερεθνικούς θεσμούς που θα είχαν λόγο επί των εθνικών προϋπολογισμών, ή για να αφαιρεί την εθνική κυριαρχία όταν παραβιάζονται οι κανόνες.

Αυτό δεν είναι ένα μοντέλο στο οποίο θα συμφωνούσε το Παρίσι. ως μια οικονομία που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην εγχώρια κατανάλωση ως οδηγό για την ανάπτυξη, η Γαλλία έχει μια πολύ ισχυρότερη τάση να ευνοεί πολιτικές που στηρίζουν την καταναλωτική ζήτηση.
 
Αν και κανένας λογικός πολιτικός στο Παρίσι δεν αρνείται ότι είναι απαραίτητο να υπάρχουν μεταρρυθμίσεις από την πλευρά της προσφοράς, ωστόσο η βασική υπόθεση εξακολουθεί να είναι ότι μια ισχυρή ανάπτυξη και ένα επενδυτικό περιβάλλον είναι προαπαιτούμενα τόσο για την προσαρμογή του προϋπολογισμού όσο και για τις μεταρρυθμίσεις.

Επιπλέον, αν και γερμανικό μοντέλο, που βασίζεται στους κανόνες, επιχειρεί να αποπολιτικοποιήσει την λήψη αποφάσεων, η γαλλική προσέγγιση έχει στην καρδιά της την πολιτική: το Παρίσι έχει προασπίσει της συνόδους των ηγετών της ευρωζώνης από τότε που συστάθηκε η νομισματική ένωση.

Ακόμα και εντός της νομισματικής ένωσης, οι Γάλλοι θέλουν να μπορούν να κάνουν πολιτικές επιλογές και να διεξάγουν διακριτική οικονομική πολιτική.

Τέλος, οι ιδέες για την ανάπτυξη ενός προϋπολογισμού της ευρωζώνης που θα περιέχει εργαλεία για την αυτόματη εξομάλυνση των επιχειρηματικών κύκλων και που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να στηρίξει τις μεταρρυθμιστικές διαδικασίες, είναι πολύ πιο έντονες στους γαλλικούς κύκλους παρά στους γερμανικούς.
 
Υπάρχει μια διαφορετική κατανόηση της αλληλεγγύης στο Παρίσι, ακόμα και αν αυτό έχει οικονομικό τίμημα για τον δεύτερη μεγαλύτερο δανειστή των προβληματικών χωρών της ευρωζώνης.

Ασχέτως το πώς θα εξελιχθεί η κρίση αναφορικά με την Ελλάδα, υπάρχει κίνδυνος η εύθραυστη ισορροπία μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας για το ευρώ θα μπορούσε να διαταραχθεί ακόμη περισσότερο. 

Έχει ήδη πιεστεί λόγω της κυρίαρχης θέσης της Γερμανίας από τότε που ξέσπασε η κρίση το 2010. Αν το Παρίσι και το Βερολίνο δεν μπορύν να καταλήξουν σε έναν ισχυρό συμβιβασμό για την μελλοντική διακυβέρνηση του ευρώ, που θα είναι αποδεκτός από τα εθνικά κοινοβούλια και από τα εκλογικά σώματα, υπάρχει κίνδυνος πολιτικών επιπτώσεων.

Η Γαλλία δεν είναι η μόνη χώρα που πιθανόν να αμφισβητήσει μια νομισματική ένωση που δεν θέλει. Οι μεταβαλλόμενες πολιτικές πλειοψηφίες στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και άλλων χωρών, μπορεί να επαναστατήσουν αν έρθουν αντιμέτωπες με ένα ενιαίο νόμισμα που περιορίζει υπέρμετρα την δυνατότητα της Δημοκρατίας για αυτό-διόρθωση.

Για μια ακόμα φορά, φαίνεται πως αυτό που θα χρειαστεί η Ευρώπη για να περάσει την ελληνική κρίση, θα είναι ένας συμβιβασμός μεταξύ των Γερμανικών και Γαλλικών θέσεων. Αυτό που δεν είναι ξεκάθαρο είναι αν μπορούν να βρουν μια συμφωνία που είναι αρκετά ευέλικτη για το Παρίσι, αλλά ταυτόχρονα αρκετά αυστηρή για το Βερολίνο.

ΠΗΓΗ: euro2day.gr

Ξεκίνησε από τον ιταλικό Τύπο και συνέχισε με τα διεθνή Μέσα ο Ιταλός πρωθυπουργός, που διατυπώνει τις απόψεις του για την αναγκαιότητα να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη.

Ο Ματέο Ρέντσι αποδεικνύεται, μέσα από τις δηλώσεις του, ως ο ισχυρότερος σύμμαχος της Ελλάδας ή έστω της παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη. Η ιταλική εφημερίδα «Il Sole 24 Ore»μετέδιδε τη θέση του Ιταλού πρωθυπουργού την οποία είχε σκοπό να διαμηνύσει στη Γερμανίδα καγκελάριο κατά τη Σύνοδο Κορυφής: «Ο Mατέο Ρέντσι διαμηνύει στην Άνγκελα Μέρκελ: Σταματήστε να ταπεινώνετε την Ελλάδα», φέρεται να υποστηρίζει ο Ρέντσι, ενώ η κυβέρνηση της Ρώμης συνεχίζει να τάσσεται υπέρ μιας άμεσης λύσης.

Ακολούθως, σύμφωνα με τον Il Messaggero, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας φέρεται να δήλωσε: «Τώρα πρέπει να υπερισχύσει η κοινή λογική και να συναφθεί μια συμφωνία. Η Ιταλία δεν θέλει η Ελλάδα να βγει από το ευρώ και λέω προς τη Γερμανία: αρκετά» και προσέθεσε σύμφωνα με την ίδια εφημερίδα: «Τώρα που ο (Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης) Τσίπρας υπέβαλε προτάσεις που συνάδουν με τα ευρωπαϊκά αιτήματα, πρέπει οπωσδήποτε να υπογράψουμε μια συμφωνία. Είναι αδιανόητο να ταπεινώνουμε έναν ευρωπαίο εταίρο, αφού η Ελλάδα έχει υποχωρήσει σχεδόν στα πάντα».

Στη συνέχεια, το τηλεοπτικό δίκτυο Al Jazeera μετέδωσε δήλωση του Ματέο Ρέντσι, σύμφωνα με την οποία φέρεται να είπε: «Δεν μπορώ να φανταστώ μια Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα, θα ήταν μια Ευρώπη χωρίς ιδιαίτερα σημαντικές αξίες και χωρίς τον τρόπο ζωής της» για να υπογραμμίσει: «Το πρόβλημα δεν είναι το ελληνικό χρέος, αλλά η οργάνωση της ελληνικής οικονομίας».

Όπως προσέθεσε ο Ρέντσι σύμφωνα με το Al Jazeera: «Θεωρώ πάντως ότι ωθήσαμε την ελληνική κυβέρνηση προς τη σωστή κατεύθυνση διότι δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει ένας διαφορετικός κανόνας για τους Έλληνες και ένας άλλος για τους Ιταλούς, τους Γάλλους και τους Ισπανούς».
 
Παράλληλα, ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης κατέστησε σαφές ότι «Ευρώπη δεν μπορεί να είναι μόνον γραφειοκρατία, λιτότητα και χρηματιοικονομική παράμετρος. Πρέπει να αποτελείται από αξίες και ιδέες».

Ο Ιταλός πρωθυπουργός δήλωσε και στο Al Jazeera πεπεισμένος ότι μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία για την Ελλάδα, ώστε να στηριχθεί η χώρα για τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια και να προχωρήσει, παράλληλα, σε δομικές μεταρρυθμίσεις, «επενδύοντας στο μέλλον και την οργάνωση της ελληνικής οικονομίας». Η συγκεκριμένη συνέντευξη παραχωρήθηκε πριν από τη χθεσινοβραδινή συνεδρίαση του Eurogroup.

Ρώμη:Δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους κατά των αλλαγών στα εργασιακά

Ενάντια στις μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση Ρέντσι οι εργαζόμενοι

Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι συμμετείχαν στην πορεία που έγινε χθες, Σάββατο, στο κέντρο της Ρώμης εναντίον της μεταρρύθμισης στις εργασιακές σχέσεις που προωθεί η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι, με επικεφαλής έναν γνωστό συνδικαλιστή που ορισμένοι θεωρούν δυνητικό μελλοντικό ηγέτη της ιταλικής αριστεράς.

Στην διαδήλωσε κάλεσε το κυριότερο συνδικάτο του τομέα των κατασκευών, το FIOM, ο επικεφαλής του οποίου Μαουρίτσιο Λαντίνι ηγείται μιας προσπάθειας να ενωθεί η κατακερματισμένη ιταλική αριστερά και να σχηματιστεί μια κοινωνική συμμαχία, όπως την αποκαλεί, εναντίον της πολιτικής του Ρέντσι.

Ο Λαντίνι κατηγορεί τον 40χρονο πρωθυπουργό ότι έχει μετακινήσει το Δημοκρατικό Κόμμα (PD) στον χώρο του κέντρου, εγκαταλείποντας τις πολιτικές του ρίζες.

«Μια καινούργια άνοιξη ξεκινάει σήμερα για την Ιταλία» είπε ο Λαντίνι, περιστοιχισμένος από υποστηρικτές του που ανέμιζαν τις κόκκινες σημαίες του FIOM. «Είμαστε έτοιμοι να δώσουμε μάχη γνωρίζοντας ότι έχουμε περισσότερη υποστήριξη από αυτή που διαθέτει η κυβέρνηση».

Επί των ημερών του Ρέντσι το PD έχει γίνει το μεγαλύτερο κόμμα της Ιταλίας, χάρη και στις διενέξεις στην δεξιά, που έχει αποδυναμωθεί από τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο ηγέτης της Σίλβιο Μπερλουσκόνι με τον νόμο.

Στη χθεσινή κινητοποίηση συμμετείχαν ο Νίκι Βέντολα, ο ηγέτης του μικρού κόμματος Αριστερά - Οικολογία - Ελευθερία (Sinistra Ecologia Liberta, SEL) και αρκετοί κοινοβουλευτικοί των Δημοκρατικών του Ρέντσι.

Το λεγόμενο Jobs Act, το πακέτο μέτρων για τη μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων ένα μεγάλο μέρος του οποίου έγινε νόμος του κράτους τον περασμένο μήνα, καθιστά πιο εύκολες τις απολύσεις για τις εταιρείες που αντιμετωπίζουν προβλήματα, χωρίς την υποχρέωση να τους προσλαμβάνουν ξανά σε περίπτωση που οι απολύσεις κριθούν παράνομες και καταχρηστικές από εργατοδικεία.

Μια επιχείρηση που απολύει άδικα εργαζόμενους απλά θα καλείται να τους καταβάλει αποζημιώσεις, αλλά όχι να τους αποκαθιστά στις θέσεις τους, όπως συνέβαινε σε πολλές περιπτώσεις μέχρι σήμερα.

Ο Ρέντσι υποστηρίζει ότι η μεταρρύθμιση θα μειώσει την ανεργία στην Ιταλία, που βρίσκεται σε ιστορικό υψηλό επίπεδο και για τους νέους κάτω των 25 ετών ανέρχεται στο 42%.

Η κυβέρνηση προσφέρει επίσης φορολογικά κίνητρα για τις εταιρείες που κάνουν προσλήψεις υπαλλήλων με συμβάσεις αορίστου χρόνου, σε μια προσπάθεια να μειώσει τη γενικευμένη πρακτική της πρόσληψης προσωρινών εργαζομένων, που έχουν χαμηλές απολαβές κι ελάχιστα δικαιώματα.

Στοιχεία που παρουσίασε το υπουργείο Εργασίας της Ιταλίας αυτή την εβδομάδα έδειξαν ότι οι νέες συμβάσεις αορίστου χρόνου αυξήθηκαν κατά 79.000 (+35%) τους πρώτους δύο μήνες της χρονιάς σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2014, καθώς πολλές ιταλικές επιχειρήσεις έσπευσαν να εκμεταλλευθούν τα φορολογικά κίνητρα.

Ο Ρέντσι προσπάθησε να υποβαθμίσει τη βαρύτητα της χθεσινής διαδήλωσης στην πρωτεύουσα, δηλώνοντας χαρακτηριστικά σε δημοσιογράφους: «Αύριο γίνεται άλλη μια πορεία εναντίον της κυβέρνησης -καμία είδηση».