Οικογένεια Φύσσα: Επιχειρείται ξεδιάντροπο ξέπλυμα του φασισμού

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Για μία ακόμη φορά, έγινε σαφές σε όλους τους δημοκρατικούς ανθρώπους, ότι η κοινωνία δεν μπορεί να περιμένει τίποτα από το πολιτικό σκηνικό το οποίο διαμορφώνουν συγκεκριμένα συμφέροντα.

Η δίκη, η οποία ξεκίνησε στις 20 Απριλίου 2015, έχει καταδείξει μέχρι σήμερα με απόλυτη ευκρίνεια την δράση της εγκληματικής οργάνωσης επί 30 χρόνια τώρα. Η δράση αυτή, η οποία ενισχύθηκε από την ανοχή του κράτους, της Αστυνομίας και άλλων συγκεκριμένων παραγόντων, είχε αποτυπωθεί στην πληθώρα των δικαστικών αποφάσεων για τα διάφορα εγκλήματα των στελεχών αυτής της οργάνωσης, αλλά η μεγάλη διαφορά είναι ότι επιτέλους είναι κατηγορούμενη και η ηγεσία της, δηλαδή οι άνθρωποι που διευθύνουν, διατάζουν και κατευθύνουν την εγκληματική οργάνωση αυτή.

Προφανώς αυτό κάποιους ενοχλεί και για τον λόγο αυτό παρατηρούμε ότι στη πολιτική σκηνή επιχειρείται ένα ξεδιάντροπο ξέπλυμα του φασισμού και των ηττημένων του 1945, αφού σύμφωνα και με την ομολογία του αρχηγού της εγκληματικής οργάνωσης, οι Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών ναζί, είναι οι «παππούδες» και οι «πατεράδες» των χρυσαυγιτών, οι πρόγονοί τους ιδεολογικά, και ενίοτε κυριολεκτικά.

Οι πρόσφατες εμφανίσεις κυβερνητικών στελεχών αγκαλιά με νεοναζί βουλευτές, αλλά και δηλώσεις, προσβάλλουν την μνήμη των νεκρών και των υπολοίπων θυμάτων του φασισμού, νομιμοποιώντας ουσιαστικά τη δράση των ταγμάτων εφόδου και προτάσσοντας την λογική του «περασμένα, ξεχασμένα».

Για μας που μείναμε πίσω, και για τη μνήμη των δικών μας προγόνων, τίποτα δεν πέρασε, τίποτα δεν θα ξεχαστεί. Στον αγώνα κατά του φασισμού οι πολίτες είμαστε μόνοι.

Όποιοι πιστεύουν ότι οι θιασώτες του φασισμού και των νεοναζιστικών μορφωμάτων μπορούν να εκδημοκρατισθούν, είναι πολιτικά αφελείς και επικίνδυνα ανιστόρητοι, είτε σε συνδυασμό με αυτά, εξυπηρετούν συγκεκριμένες σκοπιμότητες.

Μπορεί ο φασισμός να μην είναι γονιδιακός, η ρήξη όμως μαζί του είναι η μόνη λύση, όπως η μάχη του σώματος απέναντι στον καρκίνο».

από τον Μ ...

Ανακούφιση (:) στην Ευρώπη μετά τη νίκη φαν ντερ Μπέλεν

O 72χρονος Αλεξάντερ φαν ντερ Μπέλεν θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Αυστρίας. Οι επίσημες εκτιμήσεις που μετέδωσε η αυστριακή τηλεόραση με καταμετρημένο σχεδόν το 70% των ψήφων είναι σαφείς. 53,3% για τον «πράσινο» φαν ντερ Μπέλεν και 46,7% για τον 46χρονο Νόρμπερτ Χόφερ από το Κόμμα των Ελευθέρων (FPÖ). Αναμένεται ότι η σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο υποψηφίων δεν απειλείται πλέον από τις σχεδόν 700.000 επιστολικές ψήφους, των οποίων η καταμέτρηση ξεκινά αύριο. Το εκλογικό αποτέλεσμα κρίνεται από πολλούς αναλυτές ως ήττα των ακροδεξιών λαϊκιστών στην Ευρώπη.

Λίγο μετά την ανακοίνωση των πρώτων επίσημων εκτιμήσεων ο Νόρμπερτ Χόφερ παραδέχθηκε την ήττα του στο Facebook σημειώνοντας: «Είμαι λυπημένος που δεν τα καταφέραμε. Θα ήθελα τόσο να αναλάβω ευθύνη για την Αυστρίας μας». Ας σημειωθεί ότι το Κόμμα των Ελευθέρων κατέστησε σαφές ότι δεν θα προσβάλλει το εκλογικό αποτέλεσμα, όπως έκανε τον περασμένο Μάιο, με αποτέλεσμα την ακύρωση των εκλογών από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας.

Σημαντική ήττα (;) των λαϊκιστικών δυνάμεων στην ΕΕ

Απογοήτευση στο Κόμμα των Ελευθέρων μετά την ήττα Χόφερ

Εμφανώς ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα των αυστριακών προεδρικών εκλογών ο γερμανός αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ έγραψε στο Twitter ότι η νίκη του φαν ντερ Μπέλεν «ανακουφίζει ολόκληρη την Ευρώπη». Σε μια πρώτη αντίδραση οι γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες σημειώνουν μέσω του γενικού γραμματέα Πέτερ Τάουμπερ ότι ο νικητής των εκλογών αναλαμβάνει το έργο «να γεφυρώσει το χάσμα που προκάλεσε στην αυστριακή κοινωνία ο μακρύς και σκληρός προεκλογικός αγώνας». Από την πλευρά της η πρόεδρος του γαλλικού Εθνικού Μετώπου Μαρίν Λεπέν έγραψε μέσω Twitter ότι ο Νόρμπερτ Χόφερ έδωσε σκληρή μάχη στις εκλογές. Λίγες ώρες νωρίτερα η ανιψιά της Μαρίν Λεπέν, Μαριόν είχε ευχηθεί καλή επιτυχία στον υποψήφιο Νόρμπερτ Χόφερ γράφοντας: «Έχεις τη στήριξη όλων των πατριωτών του κόσμου!».

Το εντυπωσιακό στις αντιδράσεις των Ευρωπαίων πολιτικών είναι η έκπληξή τους για την ήττα του ακροδεξιού Νόρμπερτ Χόφερ. Προφανώς πολλοί άρχισαν θεωρούσαν πλέον αναπόφευκτη μια συνεχή ενίσχυση του λαϊκισμού σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Την ίδια ώρα η ΕΕ μοιάζει εγκλωβισμένη σε ένα κλίμα ανασφάλειας και κρίσεων, με πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα το βρετανικό δημοψήφισμα υπέρ του Brexit.

Η καθαρή νίκη του φαν ντερ Μπέλεν στην Αυστρία θεωρείται θετικό μήνυμα πως η πορεία του λαϊκισμού μπορεί να ανακοπεί. Χωρίς αυτό να σημαίνει όμως ότι λύθηκαν τα προβλήματα στην ΕΕ. Έτσι οι Ευρωπαίοι στρέφουν τώρα την προσοχή τους στην Ιταλία και αγωνιούν για την έκβαση του δημοψηφίσματος για την συνταγματική μεταρρύθμιση. Την ίδια στιγμή πολλές ανησυχίες προκαλεί και το 2017 που θα είναι χρονιά εκλογών, στη Γαλλία, την Ολλανδία, αλλά και την Γερμανία.

Αυτά και άλλα πολλά μεταδίδουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία.

Βέβαια, η επικράτηση του φαν ντερ Μπέλεν δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι ο εκπρόσωπος της ακροδεξιάς και δηλωμένος ναζιστής συγκέντρωσε το 46%!

Είναι σαφές ότι το τέρας του ναζισμού και του φασισμού είναι εδώ και προβάλλει απειλητικά σε όλη την Ευρώπη.

Και αυτό μπορεί να ενισχύεται ακόμη περισσότερο στο βαθμό που οι βάρβαρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, η λιτότητα και οι ασύδοτες δυνάμεις της αγοράς σαρώνουν τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα σε όλη την Ευρώπη.

Στο βαθμό επίσης που η όποια Αριστερά δεν μπορεί να προβάλλει πειστική εναλλακτική λύση.

Στο πολιτικό κενό  που δημιουργείται επιχειρούν με ανησυχητική  αυξανόμενη τάση να διεισδύσουν και να εκφράσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια οι πιο σκοταδιστικές και αντιδραστικές δυνάμεις.

Χρειάζεται εγρήγορση και επαγρύπνηση, μια ουσιαστική αφύπνιση όλων των ριζοσπαστικών, δημοκρατικών δυνάμεων και των κινημάτων σε όλη την Ευρώπη για να ενταφιαστεί εκ νέου  το ναζιστικό έκτρωμα.

Όψεις παλαιού και νέου φασισμού

Ζήσαμε τις τελευταίες μέρες το θλιβερό συμβάν με τον μέχρι πρόσφατα υφυπουργό Παιδείας, Γιώργου Στύλιου, και της βουλευτίνας του ΚΚΕ, Λιάνας Κανέλλη.

«Θέλετε Κασιδιάρη, θέλετε να με κάνετε Κασιδιάρη, αλλά δεν θα γίνω Κασιδιάρης. Ο Στύλιος δεν θα γίνει Κασιδιάρης», είπε προς την κ. Κανέλλη ο αμίμητος υφυπουργός.

Για να ακολουθήσει λίγο αργότερα η – αναγκαστική – συγγνώμη του και στη συνέχεια η – εξαναγκαστική – παραίτησή και η αποπομπή του από τη θέση του υφυπουργού.

Πολλοί έσπευσαν να υποβαθμίσουν το γεγονός  - μιλώντας για μια ¨άτυχη στιγμή» ή για ένα επεισόδιο που συνέβη πάνω στον «εκνευρισμό της στιγμής».

Το πιο θλιβερό είναι ότι βρέθηκαν και τμήματα της κοινωνίας που έσπευσαν να πουν – για μια ακόμη φορά – ότι η «Κανέλλη με τον τρόπο που μιλά σπάει τα νεύρα των συνομιλητών της και μοιραία προκαλεί τις αντιδράσεις τους …» ή ότι «… και εγώ μπορεί να έλεγα τα ίδια …» και άλλα ανατριχιαστικά γιατί αποκαλύπτουν τη χαλάρωση των αντανακλαστικών μεγάλου τμήματος της κοινής γνώμης απέναντι στα κατ’  ουσία νέο- φασιστικά φαινόμενα.

Ανοχή ή και σε ορισμένες επιπτώσεις συνενοχή με τα ακραία συμπτώματα της νεοφασιστικής και νεοναζιστικής μισαλλοδοξίας και του ψευτοτσαμπουκά.

Από την άλλη το γεγονός μόνο απλό και συμπτωματικό δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Ο κύριος (;) αυτός δεν ήταν κάποιος περαστικός, δεν ήταν κάποιος θαμώνας σε καφετέρια λαϊκών συνοικιών, ένας … κάγκουρας που έκανε επίδειξη ψευτο – αντρισμού …

Είχε σημαντική κυβερνητική θέση.

Μάλιστα, ήταν υφυπουργός Παιδείας (!)

Μια κρίσιμη θέση σ’ ένα υπουργείο το οποίο μεταξύ άλλων βασικό σκοπό όφειλε να έχει και τη διαπαιδαγώγηση των νέων ανθρώπων στις δημοκρατικές αξίες, στη δημιουργία πολιτών με συνείδηση και αρχές που θα βρίσκονταν στον αντίποδα αυτών των συμπεριφορών.

Τυχαίο;

Δε νομίζουμε …

Έχουμε ξαναμιλήσει για την ακροδεξιά παρέα του Αντώνη Σαμαρά που – εν πολλοίς – έχει αλώσει την ηγετική πυραμίδα της «Νέας Δημοκρατίας» και κατ’ επέκταση της κυβέρνησης.

Οι εκ δεξιών – γιατί «εξ αριστερών» δεν μπορούν να βρεθούν – του κύκλου και του επιτελείου του Αντώνη Σαμαρά είναι αυτοί που έχουν ερωτοτροπήσει με τους τραμπούκους της «Χρυσής Αυγής». Είναι αυτοί που ιδεολογικά διατυμπανίζουν ένα υπερ – αυταρχικό κράτος με ψαλιδισμένες τις δημοκρατικές ελευθερίες.

Είναι το είδος του κράτους και του πολιτικού συστήματος που οικοδομείται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, στην ελεεινή εποχή των Μνημονίων.

Το κράτος του κυβερνητικού και κρατικού «τσαμπουκά», της καταστολής κάθε λαϊκής κινητοποίησης, της φίμωσης των διαφορετικών απόψεων, της περικοπής των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Με πολιτικές και συμπεριφορές που ευνοούν και στρώνουν το χαλί στην ανάπτυξη των νεοναζιστικών, νεοφασιστικών εκτρωμάτων και των αντίστοιχων συμπεριφορών μέσα στην κοινωνία.

Και δεν θα προχωρούσαμε σ’ αυτό τον καυστικό σχολιασμό αν ήταν ένα μεμονωμένο φαινόμενο.

Πρόσφατα ζήσαμε τα γεγονότα στη Σύγκλητο του Καποδιστριακού, του μεγαλύτερου Πανεπιστήμιου της χώρας.

Με τον ανεκδιήγητο πρύτανη, Φορτσάκη …

Που, ενώ έχουν διαλυθεί οι διοικητικές υπηρεσίες, έχουν τεθεί δεκάδες και εκατοντάδες διοικητικοί υπάλληλοι, ενώ σπανίζει πλέον και το επιστημονικό και εκπαιδευτικό προσωπικό, την ίδια στιγμή μπορεί να σπαταλά χιλιάδες ευρώ για να τα δώσει σε  … σεκιουριτάδες και εταιρείες ιδιωτικής ασφάλειας (!).

Και προωθεί στο χώρο, που όφειλε να ανθεί η ακαδημαϊκή ελευθερία, μέτρα και συμπεριφορές που δύσκολα συναντάς ακόμη και σε  … σωφρονιστικά ιδρύματα.

Με το πρόσχημα της διασφάλισης του «Νόμου και της Τάξης» στα ΑΕΙ και της εύρυθμης λειτουργίας τους, απαγορεύει στην ουσία την ελεύθερη πρόσβαση σ’ αυτά όλων των πολιτών και εκπαραθυρώνει τη συμμετοχή και την έκφραση του οργανωμένου φοιτητικού κινήματος για ζωτικά θέματα του Πανεπιστήμιου.

Ένα όραμα ενός υπερ – αυταρχικού Πανεπιστήμιου …

Απόλυτα συναφές με τις διακηρύξεις του ακροδεξιού σαμαρικού συναφιού …

Εισάγοντας και μέτρα που ούτε καλά – καλά η ίδια η χούντα δεν είχε επιβάλει!

για την ποιότητα του "ήθους" του συγκεκριμένου "εκπαιδευτικού" λειτουργού και κουρφαίου παράγοντα του ΕΚΠΑ, παρουσιάζουμε ένα χαρακτηριστικό - και ανατριχιαστικό - απόσπασμα ανακοίνωσης του ...

Σε ανακοίνωση που εκδόθηκε από το ΕΚΠΑ, λοιπόν,  γίνεται λόγος για «φοιτητές-δεσμοφύλακες» καθώς και ότι οι πρυτανικές αρχές «δεσμεύονται να λάβουν όλα τα αναγκαία και προβλεπόμενα εκ του νόμου μέτρα, ώστε να μην επαναληφθούν στο μέλλον οι σημερινές θλιβερές, παράνομες και αντιδημοκρατικές ενέργειες».

Για να έρθει και ο υπουργός Παιδείας (;) κ. Λοβέρδος να πετάξει την «έξυπνη βόμβα» … την ιδέα του να πάρει στα σχολεία νέους εκπαιδευτικούς χωρίς αμοιβή με κάποια «κουπόνια» προϋπηρεσίας (!)

Οδηγώντας μας  - όχι στους μεσαιωνικούς δουλοπάροικους, ούτε καν στη δουλοκτητική κοινωνία …

Και στις δύο αυτές περιπτώσεις οι άνθρωποι έπαιρναν κάποια ελάχιστα υλικά μέσα για την εξασφάλιση – έστω και με τον έσχατο τρόπο – της διαβίωσής τους.

Τώρα στην Ελλάδα του 2014, της ευρωζώνης και άλλων ηχηρών … επιτυχιών, προωθείται η ιδέα των σύγχρονων πληβείων, ειδικότερα νέων ανθρώπων και μάλιστα επιστημόνων, οι οποίοι θα «αμείβονται» με άυλους τίτλους … προνόμιο για  ένα άδηλο και  αβέβαιο μέλλον.

Ό,τι και να πει κανείς είναι λίγο …

για τη στάση της πολιτικής και δικαστικής εξουσίας για τις μαθητικές καταλήψεις έχουμε ήδη μιλήσει ...

Επειδή, όμως, σε λίγες μέρες θα  έχουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου – όπου πάλι θα ακουστούν ρητορικές μεγαλοστομίες και κούφια λόγια – εμείς τους  … αφιερώνουμε ενός «αυθεντικού» εκπροσώπου της φασιστικής ιδεολογίας.

Είναι ο λόγος του δικτατορίσκου, Γεώργιου Παπαδόπουλου, προς τη Σύγκλητο του Πανεπιστήμιου λίγες μέρες μετά τα γεγονότα στη Νομική το 1973 …

Φυσικά … κάθε ομοιότητα είναι … τυχαία (;) …

Περιστατικό φασιστικού βανδαλισμού στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων !

του Μ…

Ο επίκουρος καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης του Τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας Άρης Σαραφιανός γνωστοποίησε ένα σοβαρό περιστατικό βανδαλισμού και διάρρηξης του γραφείου του το οποίο διαδραματίστηκε τα ξημερώματα της Τετάρτης 1 Οκτωβρίου προς Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014 στο κτήριο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Με βάση την περιγραφή του καθηγητή φαίνεται ότι τα συμπεράσματα για τους οργανωτές και εκτελεστές της διάρρηξης προκύπτουν αβίαστα, όπως και αβίαστη και χωρίς περιστροφές θα πρέπει να είναι και η αντίδραση ολόκληρης της ακαδημαϊκής κοινότητας..
(ακολουθεί περίληψη της κοινοποίησης του καθηγητή προς τα μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου μας)

"Περιγράφω τα βασικά στοιχεία του θεάματος που αντίκρισα:

• Μπροστά στην πόρτα εισόδου, στο δάπεδο, υπήρχε ένας σταυρός σχηματισμένος από προσωπικά μου αντικείμενα και βιβλία, στου οποίου την αριστερή οριζόντια κεραία βρισκόταν ένα εξώφυλλο ταινίας DVD με την φωτογραφία του Χίτλερ σε περίοπτη θέση. (Το συγκεκριμένο DVD – η γνωστή ταινία της χιτλερικής σκηνοθέτιδας Leni Riefenstal «Θρίαμβος της Θέλησης» – χρησιμοποιείται ως αντι-παράδειγμα στα μαθήματά μου για την Αντι-ναζιστική Τέχνη και τις καλλιτεχνικές πρωτοπορίες του 20ου αιώνα και επιλέχθηκε προφανώς από τους δράστες, ανάμεσα από μία συστάδα 60-70 DVD της συλλογής μου)

• Αριστερά και δεξιά στους τοίχους υπήρχαν μεγάλοι σταυροί – όχι ακόμη αγκυλωτοί.

• Λίγο παρακάτω στον δεξιό και πάλι τοίχο του γραφείου υπήρχε η εξής απειλή κατά της ζωής μου, γραμμένη με μαύρο μαρκαδόρο: «ΑΡΙΣ ΣΑΡΑΦΙΝΟΣ, ΠΑΡΕ ΑΔΕΙΑ ΑΝΕΦ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΜΟΝΙΜΗ. ΜΗΝ ΠΕΙΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ. – ΑΛΙΩΣ…» και πάνω ακριβώς από το ΑΛΙΩΣ ένα τετράγωνο που παραπέμπει σε τάφο, ακόμη παραπάνω ένα αποκρυφιστικό σύμβολο – το τρίγωνο με το γνωστό μάτι μέσα –, και στην κορυφή άλλος ένας σταυρός.

• Στα αριστερά μου, πάνω στο γραφείο και δίπλα στο πληκτρολόγιο επαναλαμβάνεται παρόμοια απειλή, αυτή τη φορά με αμιγώς ‘καλλιτεχνικά’ μέσα. Η απειλή παραπέμπει στην πυρπόληση του γραφείου και παίρνει τώρα την μορφή μίας εγκατάστασης της κακιάς ώρας: ένα γκαζάκι δίπλα σε ένα κερί και ακριβώς παραδίπλα υπάρχει και πάλι μία γραπτή παρότρυνση να σιωπήσω (με ονοματοποιητική έμπνευση αυτή τη φορά), δηλαδή: Shhhhh…. και μετάφραση σε κυριλλική εκδοχή Ccccc… !

• Ακριβώς από πάνω, στην οθόνη του υπολογιστή μου εμφανίζεται σχεδιασμένο με έναν μαύρο και πάλι μαρκαδόρο το ιστορικό από το Ολοκαύτωμα και ευρέως διαδεδομένο σύμβολο του αντισημιτισμού, το Άστρο του Δαβίδ.

• Στην οθόνη του υπολογιστή άφησαν μία σελίδα από λήμμα της Wikipedia σχετικά με την Προς Κορινθίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου

Από το γραφείο λείπουν κυρίως προσωπικά αντικείμενα – ιδιαίτερης συναισθηματικής ή συλλεκτικής αξίας [...]

Επιτρέψτε μου μία σύντομη αξιολόγηση των παραπάνω δεδομένων.

1. Όσον αφορά την επίσημη γλώσσα της επίθεσης που υιοθετήθηκε, αυτό που είδα είναι ένα ανάμικτο σατανιστικό, ναζιστικό, αποκρυφιστικό και αντισημιτικό λεξιλόγιο του οποίου η ‘αξιοθαύμαστη’ πολλαπλότητα καλύπτει όλη την γκάμα των ενδιαφερόντων των συγκεκριμένων μορφωμάτων

2. Όσο αφορά τον χαρακτήρα της επίθεσης, τα συστατικά είναι επίσης εμφανή: λίγο κλοπή, λίγο από υπόκοσμο με απειλές για πυρπόληση και θάνατο, λίγο από προσωπικό συναισθηματικό εκβιασμό και τέλος φυσικά μπόλικη δοσολογία από μία επιθυμία να ανακοινωθεί η πολιτική παρουσία του φιλοναζισμού και του αντισημιτισμού ανάμεσά μας

3. Το γεγονός ότι αποφεύχθηκαν ακόμη πιο κραυγαλέες διακηρύξεις συμβόλων, ταυτίσεων ή μορφές βιαιότερης ακόμη δράσης, αλλά και μία έντονα υφέρπουσα αφέλεια κατά την εκτέλεση όλων των παραπάνω καλλιτεχνικών «αριστουργημάτων» παραπέμπει σε μία ομάδα η οποία δουλεύεται αυτήν ακριβώς τη στιγμή. Πρόκειται δηλαδή για μία συμμορία η οποία την ίδια στιγμή δοκιμάζει τα νερά και δοκιμάζεται η ίδια από αυτούς που την κατευθύνουν. Ευτυχώς μέσα στο υπάρχον κλίμα η ομάδα δεν αισθάνεται ακόμη, για τους γνωστούς λόγους, ιδιαίτερα ασφαλής. Είναι υποχρέωσή μας να διαφυλάξουμε την ύπαρξη αυτού του αρνητικού κλίματος \

4. Συζητώντας με συναδέλφους των άλλων μεγάλων πανεπιστημίων (Αθήνα, Σχολή Καλών Τεχνών, ΑΠΘ, και Κρήτης) διαβεβαιώθηκα ότι πρόκειται για πρωτάκουστη επίθεση ως προς τον συνδυασμό όλων των παραπάνω χαρακτηριστικών, και σηματοδοτεί ένα ποιοτικό άλμα σε σχέση με άλλες αποκρουστικές εκτροπές που μπορεί να μας έρθουν στο νου

5. Πρόκειται τέλος για σοβαρό κρούσμα που επιτίθεται ενάντια στην ελευθερία της διδασκαλίας και της έρευνας, αλλά και στην ίδια τη φυσική ασφάλεια διδασκόντων και φοιτητών, αλλοιώνοντας δραματικά, με τον εγκληματικό της χαρακτήρα, το ακαδημαϊκό κλίμα γενικότερα

Βρίσκομαι στη διαδικασία επίσημης ενημέρωσης και συνεννόησης με όλους τους θεσμούς που συναπαρτίζουν την κοινότητά μας. Θα ενημερωθείτε περαιτέρω για τα πρακτικά μέτρα και τις αποφάσεις που θα λάβει η Σύγκλητος και η Πρυτανεία για την προστασία της φυσικής ασφάλειας των κτηρίων (ιδιαίτερα, στην προκειμένη περίπτωση, της Φιλοσοφικής σχολής), των διδασκόντων, των φοιτητών και των εργαζομένων στην ακαδημαϊκή μας κοινότητα.
[...]

Επειδή είμαι πεπεισμένος ότι βρισκόμαστε στην αρχή μίας κακοήθους ζύμωσης, την οποία, όμως, μπορούμε να διακόψουμε, θεωρώ ότι θα προέκυπταν μεγάλες ωφέλειες από μία συλλογική διερεύνηση όλων των πιθανών προτάσεων για ποιοτικές αλλά εμφατικές απαντήσεις, στο επίπεδο εκείνο που μας αξίζει αλλά και μας αναλογεί.

Με τιμή
Άρης Σαραφιανός "

Αναφέρουμε ότι κατόπιν μιας εβδομάδας υπήρξε νέο κρούσμα επίθεσης αυτή τη φορά στο κυλικείο απλά και μόνο για να θολώσουν τα νερά. Οι δράστες αυτή τη φορά έσπασαν δυο τζαμαρίες άρπαξαν γκοφρέτες και παστέλια, σαν παιδάκια σχολείου και στοχοποίησαν την ΕΑΑΚ αφήνοντας ένα κείμενο τους στο χώρο του πλίατσικου, ενοχοποιώντας με γνώμονα τη θεωρία των δυο άκρων, σαν καλοί προπαγανδιστές.

  Αναφορικά μερικές δικές μας σκέψεις: θεωρούμε δυστυχώς ότι πρόκειται για μια οργάνωση που δεν ζυμώνεται τώρα, αλλά αντίθετα έχει ήδη ζυμωθεί και περίμενε την ευκαιρία για να δράσει. Με βάση τα σημεία των καιρών οι φασίστες πλέον δεν κρύβονται, δολοφονούν μετανάστες και αντιφασίστες, δείχνουν το ποιόν τους με κάθε ευκαιρία και επακόλουθο είναι να υπάρχουν και στη νεολαία του πανεπιστημίου. Αυτά τα στοιχεία πλέον συναθροίζονται και δημιουργούν μια οργάνωση στα πλαίσια του χρυσαυγήτικου πάτρωνα τους, στον ίδιο τον πανεπιστημιακό χώρο...

  Η στοχοποίηση σε καθηγητή από φασίστες είναι πρωτοφανής πράξη και πιστεύουμε πως διαφοροποιείται από τα άτομα που έκαναν το πλιάτσικο στο κυλικείο. Πρόκειται για την ίδια οργάνωση η οποία πλέον έχοντας ένα βασικό οικοδόμημα, εντάσσει στους κόλπους της νέα μέλη. Και που υπάρχουν νέα μέλη; Δεν είναι λίγοι αυτοί που μιλούν για φασιστικά στοιχεία  ανάμεσα στους πρωτοετείς...  Και πως θα ενταχτούν τα νέα στοιχεία στην οργάνωση; Βοηθώντας σε μια δύσκολη κατάσταση, όπως το να κάνουν ένα απρόσωπο πλιάτσικο στο κυλικείο ή με το να ζωγραφιστούν σβάστικες στη στάση, όπου βρέθηκαν και φυσικά σβήστηκαν.

  Θεωρούμε δηλαδή πως υψηλά ιστάμενοι της οργάνωσης διέταξαν τις δυο επιθέσεις, έχοντας γνώσεις για την σχολή και πως αυτή λειτουργεί. Για όλα αυτά χρειάζεσαι σώματα να υλοποιήσουν το σχέδιο, στην μεν πρώτη επίθεση άτομα που γνωρίζουν τι αντιπροσωπεύει ο καθηγητής και θα αφήσουν ένα μήνυμα, στο δε πλιάτσικο πιο απλά άτομα, ίσως πρόσωπα που βρίσκονται στις χαμηλές τάξεις και ενδεχομένως να χρειάζονται έναν τρόπο να αποδείξουν την αξία τους.

  Κρίνουμε ότι αυτή η οργάνωση έχει ζυμωθεί και ωριμάσει γιατί κάνει μια στοχοποιημένη επίθεση σε καθηγητή. Εμποτίζεται με αντισημιτικές ιδέες και άκρως φασιστικές γνώσεις, επομένως από κάπου ''επιμορφώνεται''. Έχει αποκτήσει έναν μεγάλο αριθμό υπόχείριων και  δεν διστάζει να εκδηλώσει τον τραμπουκισμό της.

  Βέβαια τα παραπάνω αποτελούν ένα σενάριο του γράφοντα. Ενδεχομένως αυτά να θεωρούνται σπέκουλα, κινδυνολογία και υπερβολές από κάποιους... Ωστόσο τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Ο ρόλος μας σαν άτομα του πανεπιστημίου είναι να απομονώσουμε αυτά τα εκτρώματα που έθρεψε ο φασισμός και η ανοχή ή η αδιαφορία ορισμένων, και έπειτα να τα εξαλείψουμε από τον πανεπιστημιακό χώρο ιδεών. Αλλιώς, η τρίτη επίθεση δεν θα είναι σε γραφείο ή σε χώρο για καφέ, αλλά σ' άτομα. Εξάλλου δεν θα είναι η πρώτη φορά που φασίστες επιτίθενται σε κάποιον γιατί διαφωνεί μ' αυτούς.... 

Federico Garcia Lorca: το στερνό στην Cordova ταξίδι..

του Μ…

  Σαν χθες, στις 5 Ιουνίου 1898, γεννήθηκε ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, ο οποίος γνωστοποίησε μια διαφορετική Ισπανία, εκείνη της αντίστασης και του αγώνα. Εραστής της ποίησης, του θεάτρου και της μουσικής, ταξίδευε, για την Κόρδοβα, τον τόπο της ελεύθερης χώρας του. Πάνω στο μαύρο άλογο του, εμπνευσμένος από περιθωριακές μορφές, κυρίως τις τσιγγάνες (τα ουσιωδέστερα στοιχεία της ανδαλουσιανής ψυχής), εμπρός για μια μαχόμενη, δημοκρατική Ισπανία γράφοντας το No Pasaran.

    Γιος μιας προνομιούχας και μορφωμένης οικογένειας του Φουέντε Βακέρος της Ανδαλουσίας, γρήγορα απέκτησε συνείδηση της κοινωνικής του θέσης, συνειδητοποιώντας ότι υπήρχε και μια άλλη ζωή - εκείνη των πολλών - βουτηγμένη στον πόνο και τη φτώχεια. Όλες οι ανδαλουσιανές «φιγούρες», όλα τα πρόσωπα του χωριού και το δράμα τους πήραν αργότερα θέση στα έργα του.

  Το Φεβρουάριο του 1915 παρά την επιθυμία του να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη μουσική, γράφτηκε ταυτόχρονα στη Φιλοσοφική και στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου της Γρανάδα. Εκεί συνδέθηκε με μια ομάδα νέων διανοουμένων που αργότερα θα δόξαζαν τη Γρανάδα και την Ισπανία στην Τέχνη και το Πνεύμα.

  Ο Λόρκα αρχίζει να γράφει, και από τα πρώτα του έργα φαίνεται η απέχθειά του προς την Καθολική Εκκλησία και το μιλιταρισμό. Η συμμαχία «σταυρού και ξίφους» τον τρόμαζε.

  Στα 1929 ο ποιητής βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, όπου για πρώτη φορά θα προσεγγίσει, από μαρξιστική σκοπιά, τον ανθρώπινο πόνο που τον αντίκρισε σε αφάνταστη κλίμακα στην κατάσταση των έγχρωμων πολιτών των ΗΠΑ.

  Το 1931 επέστρεψε στη δημοκρατική - πλέον - Ισπανία και έδωσε τη μάχη για την εκπαίδευση και τον πολιτισμό, περιοδεύοντας με τον θίασο «Μπαράκα» σε όλη τη χώρα. Το Δεκέμβρη του 1934, το ανέβασμα της «Γέρμα» προκάλεσε την αντίδραση της δεξιάς. Στο θέατρο, ομάδες φασιστών προκάλεσαν φραστικά επεισόδια, ενώ ο ποιητής μπήκε στο στόχαστρο της αντίδρασης.

  Στις 18 Ιουλίου 1936 με επικεφαλής τον στρατηγό Φράνκο έγινε πραξικόπημα κατά της δημοκρατικής κυβέρνησης του Λαϊκού Μετώπου, που είχε εκλεγεί το Φλεβάρη της ίδιας χρονιάς. Γύρω από το φασιστικό πρόγραμμα του Φράνκο συσπειρώθηκαν οι γαιοκτήμονες, ο στρατός, οι βιομήχανοι και η καθολική Εκκλησία.

  Το καλοκαίρι του 1936, ο Λόρκα σχεδίασε να πάει στη Γρανάδα να δει τους γονείς του. Όταν κατάλαβε τον κίνδυνο, ήταν πια αργά. Οι φασίστες απήγαγαν τον ενοχλητικό, αντικαθεστωτικό Λόρκα και τον δολοφόνησαν, πυροβολώντας τον πισώπλατα, στις 19 Αυγούστου. Άφησε την τελευταία του πνοή κοντά σε μια πηγή που οι Ισπανοί την ονόμαζαν Φουέντε Γκράντε, (Μεγάλη Πηγή) και οι Αραβες Αϊναδαμάρ (Πηγή των Δακρύων).

  Αυτός είναι ο φόρος τιμής που του απέμεινε ο δικός μας ποιητής Νίκος Καββαδίας:  Federico Garcia Lorca

Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ
τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι

Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδειά
και ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτου
στο ρογοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά
κι ο γέρος έλιαζε, ακαμάτης, τ'αχαμνά του

Του ταύρου ο Πικάσο ρουθούνιζε βαριά
και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι
τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά
τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει

Κάτω απ' τον ήλιο αναγαλιάζαν οι ελιές
και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια
τις νύχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιές
τότες που σ' έφεραν, κατσίβελε, στη μπόλια

Ατσίγγανε κι αφέντη μου με τι να σε στολίσω;
φέρτε το μαυριτάνικο σκουτί το πορφυρό
στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω
κι ίσα ένα αντρίκειο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό.

Κοπέλες απ' το Δίστομο, φέρτε νερό και ξύδι
κι απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά
σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι
μέσα απ' τα διψασμένα της χωράφια τα ανοιχτά

Βάρκα του βάλτου ανάστροφη
φτενή δίχως καρένα
σύνεργα που σκουριάζουνε σε γύφτικη σπηλιά
σμάρι κοράκια να πετάν στην έρημην αρένα
και στο χωριό να ουρλιάζουνε τη νύχτα εφτά σκυλιά.

Το ποίημα ωστόσο αποτελεί μια ρεαλιστική απεικόνιση της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών, έγκλειστων στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, από τους Γερμανούς (1/5/1944), της ομαδικής σφαγής των κατοίκων του Διστόμου Βοιωτίας απ' τους ναζιστές και ταγματασφαλίτες (10/6/1944).

“Ρομάντσα της ισπανικής πολιτοφυλακής”

Μαύρα τ’ άλογά τους είναι./Και τα πέταλά τους μαύρα./Πάνω στις κάπες τους γυαλίζουν/κεριού και  μελανιού  λεκέδες.[ ] Μα η Χωροφυλακή/ προχωράει σπέρνοντας φλόγες,/όπου πια γυμνή και νέα καίγεται η φαντασία./Η Ρόσα δε  λος  Καμπόριος,/κλαίει  στην πόρτα καθισμένη/ με τα  δυο  στήθη  κομμένα/και  βαλμένα σ’ ένα δίσκο./Κι άλλα τρέχανε κορίτσια/να τ’ακολουθάν χωρίστρες/σ’ έναν αέρα όπου σκάγαν/ρόδα από  μπαρούτι  μαύρο..

Η  εμμονή  του  θανάτου  συναντά τις εμμονές  της  πραγματικότητας

ή

“ δολοφονημένος  απ’  τον  ουρανό ”

Δολοφονημένος απ’ τον ουρανό.

Ανάμεσα  στα  οχήματα  που  παν ως  το  ερπετό

και  στα  σχήματα  που  ψάχνουνε το  κρύσταλλο,

θ’ αφήσω  να  μακρύνουν  τα  μαλλιά  μου.

Με  το  κουτσουρεμένο  δέντρο  που δεν  τραγουδά

και το  παιδί  με  το  λευκό  από  αυγό  πρόσωπο.

Με  τα ζωάκια που  έχουνε  σπασμένο  το  κεφάλι

και  το  νερό κουρελιασμένο  απ’  τα  ξερά τα  πόδια.

Με  όλα  εκείνα που  έχουνε  μια  κούραση  κωφάλαλη

και  μια  πνιγμένη  πεταλούδα  μες  στο  μελανοδοχείο.

Σκοντάφτοντας

στο  διαφορετικό  μου  πρόσωπο της κάθε  μέρας

Δολοφονημένος  απ’  τον  ουρανό!

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΘΥΜΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

   Στις 17 Σεπτεμβρίου 1982 πέθανε ο Μάνος Λοΐζος, ο συνθέτης που στράφηκε ενάντια στον φασισμό μέσα από τα τραγούδια του και κυρίως μέσα από την ''γνωστή'' του στάμπα, ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ. 31 χρόνια μετά, ο Παύλος Φύσσας έπεσε θύμα του φασισμού που αποδεικνύεται ότι  ''πέρασε''.

   Ένας φασισμός  ριζωμένος στην ελληνική κοινωνία, σε παρακρατικές οργανώσεις τις οποίες οπλίζει η βία, που δολοφονεί συμπολίτες μας για την ιδεολογία τους και το κράτος ''δικαίου'' αφήνει ατιμώρητες επιδεικνύοντας φανφάρες και κροκοδείλια δάκρυα.  Ο φασισμός αυτός στρέφεται ενάντια σε μετανάστες και σε αριστερούς μέχρι τώρα, μπορεί να μην σε απασχολεί αν δεν ανήκεις σ ' αυτές τις κατηγορίες αλλά αναλογίσου πως  είσαι ο επόμενος στον οποίο το παρακράτος θα χτυπήσει την πόρτα, απλέ πολίτη.

  Οι επιλογές σου στην κάλπη έστειλαν στην βουλή δολοφόνους, μεσσίες που θα σε απαλλάξουν από την μιζέρια της ύφεσης που οι ίδιοι έχουν προκαλέσει και περιμένεις από μηχανής θεούς για να σε σώσουν. Μην γελιέσαι μόνο εσύ μπορείς να σώσεις τον εαυτό σου, εσύ έχεις την δύναμη να αλλάξεις την φασιστική κοινωνία σου και να την μετατρέψεις σ' εκείνο που επιθυμείς, όντας ενεργό μέλος της. Αποδεικνύεται περίτρανα το ρητό του Hegel : το μόνο πράγμα που μαθαίνουμε από την ιστορία είναι ότι δεν μαθαίνουμε από την ιστορία.  Έφτασε λοιπόν η ώρα να γίνουν αλλαγές, τις οποίες εσύ ο ίδιος πρέπει να κάνεις και όχι να επιτρέπεις σε άλλους να αυθαιρετούν και να καταδυναστεύου την ζωή σου.

  Έκανες λάθη, είναι ανθρώπινο. Δεν εκτίμησες σωστά το ''δημοκρατικό δώρο'' που σου δόθηκε, την ψήφο. Δεν ήσουν ενεργός πολίτης στο πολίτευμα που προϋποθέτει ενεργούς πολίτες και όχι με εντολοδόχους, όπως η εκάστοτε κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Εσύ έδωσες εντολή να σε εκπροσωπούν και αυτοί αμαυρώνουν τη ζωή σου και σε καθιστούν υπεύθυνο για τα δικά τους σφάλματα, κάτι που δεν σε εκφράζει. Οι λάθος επιλογές σου συγχωρούνται και μπορούν να διορθωθούν. Όμως στις τελευταίες εκλογές έστειλες στο κοινοβούλιο να σε εκπροσωπήσει ένα κόμμα, του οποίου η ιδεολογία όπλισε το χέρι ενός δολοφόνου.

  Σ 'αυτό το τραγικό συμβάν είναι όλοι συμμέτοχοι:  το κόμμα και η ''ιδεολογία'' τρομοκρατίας του, ο δηλωμένος σ' αυτό το κόμμα δολοφόνος, οι ψηφοφόροι και... ΕΣΥ! Ναι, εσύ που ως ψηφοφόρος έχεις στα χέρια σου το αίμα του αδικοχαμένου Παύλου. Ενδεχομένως να μην είσαι εσύ ο ψηφοφόρος, και θεωρείς πως νίπτεις τας χείρας σου από το αθώο αίμα. ΛΑΘΟΣ!! Έχεις εξίσου την ίδια ευθύνη με τους άλλους συμμέτοχους γιατί με την απάθεια, με τον ωχαδερφισμό, με την απραξία σου, όντας μέρος ενός τέτοιου κοινωνικού συνόλου επέτρεψες να γίνει αυτή η δολοφονία και σιωπάς απέναντι στην επόμενη με την παθητική σου στάση.

  Προκειμένου να αποφευχθούν ανάλογες πράξεις πρέπει να αντιδράσουμε στον φασισμό, να κινητοποιηθούμε και να τον ανατρέψουμε. Στον φασισμό της κυβέρνησης και των οργάνων της, στο φασισμό ''ιδεολογιών'' που επιτρέπουν δολοφονίες και επικροτούν την βία όταν είναι σε βάρος αντιφρονούντων. Επιβάλλεται να εναντιωθούμε στον φασισμό που παράγουμε σαν κοινωνία. Χθες ήταν ο Παύλος, αύριο θα είναι κάποιος άλλος μέχρι να έρθει η δική σου σειρά. Εκτός και αν το ανατρέψεις μαζί μας.

  Καλούμε τον καθένα σας σε έναν αγώνα ενάντια στο φασισμό πολεμώντας τον με ''όπλα'' τις πορείες, την ενημέρωση και την διαρκή δραστηριοποίηση ενάντια στους φασιστικούς θεσμούς. Τα όρια των εκάστοτε τυράννων καθορίζονται από την ανοχή αυτών που καταπιέζουν σύμφωνα με τον Frederick Douglass. Εμείς δεν έχουμε πλέον άλλη ανοχή και αυτοί δεν θα σταματήσουν μέχρι να επιβάλλουν έναν νέο ολοκληρωτισμό. Αυτό θα γίνει όσο σκύβεις το κεφάλι, όσο φοβάσαι και υποκύπτεις... Ο μόνος τρόπος να το αντιμετωπίσεις είναι να πας ενάντια σ' αυτούς μέχρι να τους ανατρέψεις.

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ' την αμέσως.

Δεν έχεις περιθώρια.

Γίνε μουγκός.

Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις. Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είμαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου

ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,

γιατί νομίζω πως θα' ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω

και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω

και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,

με έναν ψίθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λέει:

ΜΙΛΑ!....

Αζίζ Νεσίν - απόσπασμα από το ποίημα, Σώπα μην μιλάς

Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον

καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει

τι κρύβει μεσ’ τα δόντια του το ξέρω

καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν

και χάνονται βαθιά στα περασμένα

οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν

μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον

δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον!

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος

που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι!

το κουρασμένο βήμα του το ξέρω

και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θε ν’ απλώσει σαν χολέρα

πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου

και δίπλα σου φτάσει κάποια μέρα

αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

Berthold Brecht- Ο Φασισμός

( Το κείμενο δημοσιεύει στο Νέο Μέτοικο ο Μ … )