Το Dieselgate της VW και η "ηθική Made in Germany" - Παραίτηση Βίντερκορν στη σκιά ποινικών ευθυνών

Μια παγκόσμια γερμανική αυτοκρατορία του αυτοκινήτου συνθλίβεται αυτές τις μέρες υπό το βάρος ενός σκανδάλου που σύμφωνα με τους σχολιαστές δεν ταιριάζει στο προφίλ και στη φήμη που έχει αποκτήσει ο κλάδος της αυτοκινητοβιομηχανίας Made in Germany. Ας ξεκινήσουμε από το γερμανικό τύπο που θέτει ερωτήματα και προβαίνει σε πικρές διαπιστώσεις για την VW.

«Δεν αρκεί μια συγγνώμη»

"Μια δημόσια συγγνώμη δε φτάνει"

«Ο ρυθμός με τον οποίο καταρρίπτεται αυτές τις μέρες ο μύθος VW κόβει την ανάσα και παράλληλα προκαλεί τεράστια ανησυχία», υποστηρίζει η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου. «Η πτώση της μετοχής της είναι χωρίς προηγούμενο, όπως και η απώλεια της αξιοπιστίας της». Για τον αρθρογράφο της εφημερίδας Die Welt του Βερολίνου το σκάνδαλο ρίχνει βαριά τη σκιά του σε ολόκληρη τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία και εξηγεί γιατί: «Οι γερμανικές επιχειρήσεις είναι επιτυχημένες παγκοσμίως γιατί η ένδειξη Made in Germany αποτελεί εχέγγυο ότι το προϊόν ανταποκρίνεται απόλυτα στις προδιαγραφές. Πρόκειται για μια αρετή, η οποία δεσμεύει όλους τους γερμανούς επιχειρηματίες και ιδιαίτερα τους κατασκευαστές αυτοκινήτων», υπενθυμίζει η εφημερίδα.

Τα βλέμματα έπεσαν στον επικεφαλής της VW Μάρτιν Βίντερκορν, που χθες αρκέστηκε σε μια συγγνώμη. «Όταν ένας πρόεδρος του ΔΣ της δεύτερης σε μέγεθος αυτοκινητοβιομηχανίας του κόσμου παραδέχεται δημοσίως το λάθος του και ζητά συγγνώμη, δύο τινά μπορεί να ισχύουν: Είτε πρόκειται για ένδειξη μεγαλοσύνης, είτε για ανυπέρβλητο εγωισμό», υποστηρίζει η Weser Kurierαπό τη Βρέμη. «Διότι στα καθήκοντα ενός επικεφαλής συμπεριλαμβάνεται να υπηρετεί την εταιρεία του. Στην περίπτωση της VW χρειάζεται μια νέα αρχή και μάλιστα άμεσα. Μια συγγνώμη δεν αρκεί».

«Στο εδώλιο του κατηγορουμένου, όπως ο Τσίπρας»

Τι είναι εκείνο που μπορεί να κάνει μια παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία να χάσει το κύρο της;

Ενδιαφέρουσα η οπτική γωνία με την οποία αντιμετωπίζει ο ξένος τύπος το γερμανικό σκάνδαλο με τη VW. Η ιταλική εφημερίδα La Repubblica είναι ιδιαίτερα καυστική. «Οι Γερμανοί γνωρίζουν πολύ καλά περί τίνος πρόκειται, γιατί στη γλώσσα τους υπάρχει μια λέξη που συναντάται ακριβώς έτσι σε όλες τις άλλες γλώσσες, η λέξη χαιρεκακία, και περιγράφει αυτό που προκαλεί το σκάνδαλο της VW» παρατηρεί ο ιταλός αρθρογράφος. «Η Γερμανία, που τους προηγουμένους μήνες μετετράπη σε μεγάλο κατήγορο, βρίσκεται αυτές τις μέρες στο εδώλιο του κατηγορουμένου, εκεί που κάθισε και ο Τσίπρας, ο ‘μέγας κατηγορούμενος’, θέση που όπως φαίνεται έχει εγκαταλείψει». Η γαλλική Le Figaro καταθέτει τους προβληματισμούς της. «Πολυεθνικές με σχεδόν ανεξάντλητους οικονομικούς πόρους είναι σχεδόν αδύνατο να εμφανίζονται ως η προσωποποίηση της αρετής (…) οι δυσκολίες της VW δείχνουν το κόστος που μπορεί να προκύψει όταν παίζει κανείς με την ηθική και την ειλικρίνεια ακόμη κι αν πρόκειται για έναν πολυεθνικό όμιλο».

Οι Times του Λονδίνου αναφέρονται σε ένα δυνατό πλήγμα στην πιο ισχυρή οικονομική δύναμη της Ευρώπης. «Η κρίση στην VW είναι χωρίς αμφιβολία ενδεικτική για το τίμημα της απάτης (…) το πρόστιμο μπορεί να ανέλθει σε 18 δις δολάρια (…) Πρόκειται για το χειρότερο σκάνδαλο στην ιστορία της σύγχρονης Γερμανίας και θα μπορούσε να οδηγήσει στο τέλος της μαζικής παραγωγής κινητήρων ντίζελ». Τέλος η γαλλική οικονομική εφημερίδα les Echos διερωτάται: «Μα τι σκέφτηκαν οι ιθύνοντες για να θέσουν σε τέτοιο κίνδυνο το μέλλον του ομίλου; Τι ποσοστό αγοράς, τι πιθανό κέρδος δικαιολογεί αυτή την απόφαση;».

Παραίτηση Βίντερκορν στη σκιά ποινικών ευθυνών

Ο Μάρτιν Βίντερκορν ανακοίνωσε τελικά την παραίτησή του από τη θέση του επικεφαλής της αυτοκινητοβιομηχανίας. Στο μεταξύ στις ΗΠΑ έχει ήδη ξεκινήσει έρευνα για την αναζήτηση ποινικών ευθυνών.

Ο Μάρτιν Βίντερκορν ήταν μέχρι σήμερα επικεφαλής της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας VW. Νωρίς το απόγευμα ανακοίνωσε την παραίτησή του μετά την ολοκλήρωση μιας μαραθώνιας έκτακτης σύσκεψης του διευθυντηρίου των μεγαλομετόχων της VW. Ο Βίντερκορν αιτιολόγησε την παραίτησή του λέγοντας ότι είναι «προς το συμφέρον του ομίλου», μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου περί παραποίησης του συστήματος καταγραφής ρύπων, σημειώνοντας μάλιστα ότι «η VW χρειάζεται μια νέα αρχή αναφορικά και με τα πρόσωπα». Ο ίδιος τόνισε μάλιστα ότι αφήνει το δρόμο ελεύθερο προκειμένου να επιτευχθεί η αναγκαία ανανέωση.

Στο μεταξύ, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τις ΗΠΑ, υπάρχει ένα νομολογιακό προηγούμενο που θα πρέπει να προβληματίσει ιδιαίτερα τον πρώην επικεφαλής της αυτοκινητοβιομηχανίας και τους μάνατζέρ της. Πριν από λίγες μέρες δικαστήριο της Ατλάντα καταδίκασε σε ειρκτή 28 χρόνων τον πρώην επικεφαλής του Peanutbutter Corporation of America, Στιούαρτ Παρνέλ. Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση επέδειξε εγκληματική αμέλεια σε σχέση με το σκάνδαλο σαλμονέλας στο φυστικοβούτυρο της εταιρείας, τις χρονιές 2006 και 2007, με αποτέλεσμα 9 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους.

«Συνθλίβει τον ανταγωνισμό»

H αμερικανίδα υπουργός Δικαιοσύνης Λορέτα Λιντς

Στην περίπτωση της VW βέβαια δεν υπάρχουν απώλειες ανθρώπινων ζωών, ωστόσο η απάτη με ψεύτικες τιμές καυσαερίων αποτελεί ποινικό αδίκημα, υποστηρίζει η Ντέμπορα Γκόρντον από την δεξαμενή σκέψης Carnegie Endowment for International Peace, διότι όχι μόνο παραβιάζει την αμερικανική νομοθεσία, αλλά συνθλίβει και τον ανταγωνισμό. «Οι άλλοι κατασκευαστές επένδυσαν χρήματα για την εξέλιξη των αυτοκινήτων τους ώστε να πληρούν τους κανονισμούς, αλλά η VW δεν το έκανε. Αυτό είναι πραγματικά εγκληματική πράξη που έγινε με την ανοχή της διοίκησης και που επιφέρει κυρώσεις», επισημαίνει.

Στην υπόθεση της VW η αμερικανική δικαιοσύνη μόλις ξεκίνησε τις έρευνες για τον εντοπισμό τυχόν ποινικών ευθυνών. Υπενθυμίζεται ότι στο σκάνδαλο με τη FIFA η αμερικανίδα υπουργός Δικαιοσύνης Λορέτα Λιντς ζήτησε από την Ελβετία να εκδώσει ανώτατους αξιωματούχους. Στις αρχές Σεπτεμβρίου το υπουργείο εξέδωσε νέες κατευθυντήριες γραμμές για ποινικές διώξεις μεμονωμένων ατόμων για έρευνες που αφορούν επιχειρήσεις. «Οι επιχειρήσεις μπορούν να τελούν εγκληματικές πράξεις μόνο μέσω φυσικών προσώπων από αίμα και σάρκα» διακαιολόγησε την απόφαση η υφυπουργός Δικαιοσύνης Σάλυ Γέιτς.

«Πιθανές ποινικές συνέπειες για τον Βίντερκορν»

"Να πάει αν κληθεί για ακρόαση στο αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης"

Στις περισσότερες περιπτώσεις ποινικών υποθέσεων μόνο επιχειρήσεις και σπάνια άμεσα υπεύθυνοι λογοδοτούν ενώπιον της δικαιοσύνης.Θα πρέπει επομένως ο πρώην επικεφαλής της VW να περιμένει ποινική δίωξη σε βάρος του;«Πρόκειται για την πρώτη περίπτωση που θα εφαρμοστεί η νέα αυστηρότερη κατευθυντήρια γραμμή του αμερικανικού υπουργείου», υποστηρίζει ο Ρίτσαρντ Πένα, συνεργάτης μεγάλης δικηγορικής εταιρείας. «Αλλά είναι δύσκολο να προεξοφλήσω τι θα κάνει το υπουργείο Δικαιοσύνης. Τώρα που διαβάζω τους όρους, νομίζω ότι είναι πολύ πιθανό».

Θα πρέπει όμως να υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι οι μάνατζερ της VW και προσωπικά ο Βίντερκορν είχαν γνώση της απάτης με τα καυσαέρια. Ούτως ή άλλως σύμφωνα με τον αμερικανό δικηγόρο η υπόθεση θα διερευνηθεί σε βάθος, θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που επιβαρύνουν φυσικά πρόσωπα και μετά θα αποφασιστεί εάν θα τους αποδοθούν κατηγορίες. Η διαδικασία αναμένεται να διαρκέσει μερικές εβδομάδες. Μέχρι τότε ίσως ο πρώην επικεφαλής της VW και άλλοι μάνατζερ κληθούν για ακρόαση στο υπουργείο Δικαιοσύνης.

Υπουργική παραίτηση στην Ιταλία στη σκιά νέων σκανδάλων

Παραιτήθηκε ο ιταλός υπ. Μεταφορών Μαουρίτσιο Λούπι στον απόηχο σκανδάλου για παράνομες αναθέσεις εργολαβιών. Ο Ματέο Ρέντσι αναλαμβάνει προσωρινά το υπ. Μεταφορών ενόψει «μίνι» ανασχηματισμού.

Γιατί τα σκάνδαλα είναι αγαπημένο ... σπορ σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Δεν έχει το προνόμιο η Ελλάδα.

Μετά από παρέμβασή του στην βουλή, ανακοίνωσε σήμερα την παραίτησή του ο ιταλός υπουργός υποδομών και μεταφορών Μαουρίτσιο Λούπι. Ο ιταλός υπουργός, έστω και αν δεν έλαβε δικαστική κλήση σε απολογία, ενεπλάκη σε έρευνα για διαφθορά και ειδικότερα για παράνομες αναθέσεις εργολαβιών του δημοσίου.

Ο ίδιος και η γυναίκα του φέρονται να έλαβαν δώρα από ιδιοκτήτες τεχνικών εταιρειών, στις οποίες δούλεψε και ο γιός του, πριν πάει στην Αμερική. «Δεν διέπραξα κανένα αδίκημα, αλλά παραιτούμαι για να μην δημιουργήσω προβλήματα στον Ρέντσι», δήλωσε ο Μαουρίτσιο Λούπι από την πλευρά του. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι πρέπει να υπερασπίσει τα μέλη της οικογένειάς του, τα οποία, τις ημέρες αυτές, βάλλονται-όπως είπε- από τον ιταλικό τύπο.

Το υπ. μεταφορών αναλαμβάνει προσωρινά ο Ρέντσι

Tην παραίτησή του ανακοίνωσε στην ιταλική βουλή ο υπουργός μεταφορών και υποδομών Μαουρίτσιο Λούπι

Η όλη υπόθεση σχετίζεται με έρευνα της εισαγγελίας της Φλωρεντίας, η οποία οδήγησε σε τέσσερεις συλλήψεις και στην αποστολή 51 δικαστικών κλήσεων σε απολογία.

Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, είχε στηθεί ένα παράνομο σύστημα για την ανάθεση των εργολαβιών του δημοσίου με τις ίδιες πάντα εταιρίες να εξασφαλίζουν έργα υψηλότατου κόστους. Ο Μαουρίτσιο Λούπι ως υπουργός φέρεται να ανέχθηκε ή και να στήριξε ίσως όλο αυτό σύστημα.

«Η απόφαση του Λούπι να παραιτηθεί είναι μια σοφή επιλογή για τον ίδιο, για την κυβέρνηση και το κόμμα του, την Νέα Κεντροδεξιά», δήλωσε από τις Βρυξέλλες ο ιταλός πρωθυπουργός Ματτέο Ρέντσι. Ο Ρέντσι θα αναλάβει προσωρινά και το υπουργείο μεταφορών, με πιθανό μικρό ανασχηματισμό τον Απρίλιο.

Τεχνικό Επιμελητήριο: €3 δισ. η πραγματική αξία του Ελληνικού

   του Μ ...

«Το πρώην αεροδρόμιο πωλήθηκε σε τιμή οικοπέδου στο Βραχάτι»

Τι Ελληνικό, τι Βραχάτι Κορινθίας. Ίδιες φαίνεται ότι είναι για το ελληνικό δημόσιο οι αξίες ενός οικοπέδου στην περιοχή «φιλέτο» του πρώην αεροδρομίου και αντίστοιχης έκτασης στην παραθαλάσσια κωμόπολη της Κορινθίας.

Αυτό προέκυψε από την οικονομοτεχνική μελέτη εκτίμησης της επενδυτικής αξίας του «Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού - Αγίου Κοσμά», την οποία εκπόνησαν οι μελετητές Ι. Αλεξόπουλος και Α. Ψαθάς, για λογαριασμό του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ).

Σύμφωνα με τη μελέτη τα 6.200 στρέμματα του Ελληνικού έχουν πραγματική ονομαστική αξία 2.950.000.000 ευρώ. Γι΄ αυτό, η τελική οικονομική προσφορά της Lamda Development για την αγορά της έκτασης, ύψους 915.000.000 ευρώ, την οποία έχει κάνει δεκτή το ΤΑΙΠΕΔ, χαρακτηρίζεται από το ΤΕΕ ως ευτελής, καθώς είναι 222% χαμηλότερη από την ονομαστική αξία που υπολόγισαν οι μελετητές.

Η μελέτη καταδεικνύει ότι, τα 915.000.000 ευρώ αντιστοιχούν σε κόστος γης 92 ευρώ ανά δομήσιμο τ. μ. μετρητοίς ή 150 ευρώ ανά τ. μ. για 15ετή αποπληρωμή των κτιρίων και της δόμησης.

«Τέτοιες αξίες υπάρχουν στο Βραχάτι Κορινθίας ή στον Άγιο Βασίλειο Αντιρρίου», όπως υπογράμμισε ο κ. Ψαθάς, κατά τη διάρκεια παρουσίασης της μελέτης, παρουσία βουλευτών της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ, του ΠαΣοΚ και της ΔΗΜΑΡ, δημάρχων της περιοχής, μηχανικών και εκπροσώπων φορέων πολιτών.

«Προφανώς τέτοιες αξίες δεν υπάρχουν στις γύρω περιοχές ή στις πρόσφατες αντίστοιχες διαδικασίες, όπως του Αστέρα Βουλιαγμένης», τόνισε ο πρόεδρος του ΤΕΕ κ. Χρήστος Σπίρτζης, επισημαίνοντας ότι με βάση την τιμή που πωλήθηκε ο Αστέρας, μόνο η παράκτια ζώνη του Ελληνικού, δηλαδή τα 955 στρέμματα των εγκαταστάσεων του Αγίου Κοσμά, θα έπρεπε να πωληθούν για 1,5 δις ευρώ.

Η εκτίμηση των μελετητών έγινε με βάση το σενάριο του ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου), ώστε να μπορεί να γίνει σύγκριση της τιμής πώλησης και της πραγματικής αξίας του Ελληνικού.

Ειδικότερα, βασίστηκε στο master plan της «Ελληνικό ΑΕ», βάσει του οποίου έγινε ο διαγωνισμός για την πώληση του πρώην αεροδρομίου. Ελήφθη υπόψη ότι αποτελεί επένδυση κυρίως σε ακίνητα, ότι έχει στοιχεία επιχείρησης και υλοποιείται από έναν επενδυτή, ότι έχει μακροπρόθεσμο ορίζοντα ολοκλήρωσης, περιλαμβάνει μακροπρόθεσμο δανεισμό, προοδευτικά εκταμιευόμενο, έχει θετικές χρηματοροές μετά από εννέα περίπου έτη, έχει προοδευτικά αυξανόμενη πληρότητα και ότι οι δαπάνες και τα έσοδα είναι συνάρτηση της πληρότητας. Θεωρήθηκε δεδομένο ότι η ολοκλήρωση του έργου θα γίνει σε 15 χρόνια, με το 50% των κατοικιών να έχουν ολοκληρωθεί την πρώτη πενταετία. Το συνολικό κόστος κατασκευής, όπως τονίστηκε είναι περίπου 4 δις ευρώ.

Αν το έργο ήταν σήμερα ολοκληρωμένο, σύμφωνα με το ΤΕΕ, τα ετήσια έσοδα θα έφταναν τα 720 εκατ. ευρώ (ετήσια απόδοση 6%), με τα λειτουργικά έξοδα (διαχείριση, συντήρηση, μισθοδοσία κ. λπ.) να υπολογίζονται σε περίπου 216 εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Αξίζει να αναφερθεί ότι, κατά τη συζήτηση του νόμου 4062/ 2012 για την αξιοποίηση του χώρου, στους διαδρόμους της Βουλής και στις συζητήσεις της αρμόδιας Επιτροπής ακουγόταν ότι οι αναμενόμενες προσφορές θα έφταναν τα 5 δις ευρώ.

Επιπλέον, όπως ανέφερε ο κ. Σπίρτζης, ο νόμος προέβλεπε ότι το ελληνικό δημόσιο θα κρατούσε το 30% των μετοχών της Ελληνικό ΑΕ, ώστε να κερδίσει από τις υπεραξίες που θα αποκτούσε από την αξιοποίησή του. Σήμερα όμως, μεταβιβάζεται το 100% των μετοχών.

«Υποβλήθηκαν αρχικά 9 εκδηλώσεις ενδιαφέροντος και ο διαγωνισμός κατέληξε με μια προσφορά, όπως συνηθίζει το ΤΑΙΠΕΔ. Στο ενδιάμεσο υπήρξε μνημείο πράξεων αδιαφάνειας, με αποφάσεις για δυνατότητες τροποποίησης των όρων, του χρονοδιαγράμματος της πρόσκλησης και της διαγωνιστικής διαδικασίας. Αποκορύφωμα το δικαίωμα της λειτουργίας καζίνο, το οποίο δόθηκε μετά την επιλογή του επενδυτή, με μια προσφορά, η οποία μάλιστα δεν περιλαμβάνεται στην εκτίμηση της μελέτης ως αξία άδειας πολύ κλειστών δραστηριοτήτων», κατήγγειλε ο πρόεδρος του ΤΕΕ.

Τα τελευταία χρόνια, όπως επεσήμανε ο κ. Σπίρτζης, νομοθετήθηκαν διάφορες σκόρπιες διατάξεις ή επιχειρήθηκε να ψηφιστούν σχέδια νόμου που ευνοούν τη συγκεκριμένη επένδυση, όπως η αναγκαστική απαλλοτρίωση ακόμη και ιδιωτικών εκτάσεων και περιουσιών, οι αλλαγές στο χωροταξικό και πολεοδομικό πλαίσιο, ο αποσυρθείς νόμος περί αιγιαλού και φοροαπαλλαγές του επενδυτή.

«Την ίδια ώρα, στήνεται ένα τοπίο διεκδικήσεων και πληρωμής ρητρών από το ελληνικό Δημόσιο ως εγγυητής της πλήρους λειτουργίας της Πολεοδομίας Ελληνικού και των σύντομων εκδόσεων των σχετικών αδειών από τις εφορίες αρχαιοτήτων. Το έχουμε ξαναδεί αυτό το έργο με τις παραχωρήσεις του κ. Σουφλιά», τόνισε ο κ. Σπίρτζης.

Η ταυτότητα του χώρου

Συνολική έκταση: 6.203.214 τ. μ.

Πρώην Αεροδρόμιο Ελληνικού: 5.247.410 τ. μ.

Τέως Ολυμπιακό Κέντρο Ιστιοπλοΐας Αγ. Κοσμά και Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Νεότητας Αγίου Κοσμά (παράκτια ζώνη) : 955.804 τ. μ.

Κοινόχρηστοι χώροι (αιγιαλός και παραλία) :197.601 τ. μ.      

Αιγιαλός: 121.909 τ. μ.

Παραλία: 75.693 τ. μ.

Τελική αξιοποιήσιμη επιφάνεια: 6.005.612 τ. μ.

Πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα συμβαίνουν και στη Γαλλία - Περίπτωση Πυγμαλίων: νέα επιδρομή στο αρχηγείο του UMP και έρευνες για τις ευθύνες Σαρκοζί

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε σήμερα, Τετάρτη, ως τμήμα ευρύτερων δύο ερευνών: εκείνης για τα πλαστά τιμολόγια σε σχέση με την εταιρεία Πυγμαλίων και για το ότι αυτή εμπλέκεται στις κατηγορίες για υπέρβαση από το UMP του Νικολά Σαρκοζί των δαπανών της προεκλογικής του εκστρατείας.

Η αστυνομία πραγματοποίησε έρευνα στην οδό de Vaugirard στο Παρίσι, την Τετάρτη στα κεντρικά γραφεία του UMP στo πλαίσιο των δύο ερευνών σχετικά με την προεδρική εκστρατεία του Νικολά Σαρκοζί το 2012,  σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν το θέμα, επιβεβαιώνοντας σχετικά ρεπορτάζ των Europe 1 και BFM TV .

Δύο ποινικές έρευνες έχουν ξεκινήσει στο Παρίσι γι’ αυτό το θέμα. Αυτές είναι:

Η υπόθεση Πυγμαλίων, η οποία περιλαμβάνει ένα εκτεταμένο σύστημα πλαστών τιμολογίων.

Η έρευνα σχετικά με την καταβολή των κυρώσεων από το UMP που επιβλήθηκαν στο Νικολά Σαρκοζί για τις δαπάνες της προεκλογικής του εκστρατείας το 2012 οι οποίες είχαν υπερβεί το επιτρεπόμενο όριο.

Στο φάκελο Πυγμαλίων, οι δικαστές Serge Tournaire, Roger Le Loire και Renaud van Ruymbeke ερευνούν ένα σύστημα  πλαστών τιμολογίων, στόχος του οποίου ήταν να καλύψει τα έξοδα της τελευταίας εκστρατείας του πρώην αρχηγού του γαλλικού κράτους.

Υποψιάζονται τις Event και Cie, θυγατρικές της Πυγμαλίων  που κάλυψαν  πολλά από τα έξοδα που φαινομενικά επιβάρυναν το UMP και όχι την εκστρατεία του Σαρκοζί μέσω πλασματικών συμβάσεων με το κόμμα. Μέσα από μια αξιολόγηση που καταγράφεται στο φάκελο της υπόθεσης, όχι λιγότερο από  18.500.000 ευρώ έχουν κρυφτεί από τον προϋπολογισμό της προεκλογικής εκστρατείας, δήλωσαν πηγές που ερευνούν το θέμα.

Αυτός ο ελιγμός επέτρεψε ο προϋπολογισμός της καμπάνιας να μην υπερβεί το ανώτατο όριο που καθορίζεται από το νόμο για τους υποψηφίους ώστε να ανταγωνίζονται επί ίσοις όροις, δηλαδή περίπου  22.500.000 ευρώ για εκείνους που μπαίνουν στο δεύτερο γύρο. Έξι πρόσωπα έχουν ήδη παραπεμφθεί σε αυτήν την υπόθεση, συμπεριλαμβανομένων τριών πρώην στελεχών του UMP.

Ποινή των 400 000 ευρώ που υποστηρίζονται από το UMP

Τέλος, το Συνταγματικό Συμβούλιο υπολόγισε ότι υπήρξε υπέρβαση του ανώτατου ορίου, περίπου 23 εκατομμύρια ευρώ.

Μετά από αυτή την εκτίμηση και την ακυρότητα των δαπανών του πρώην Προέδρου, ο Σαρκοζί είχε λάβει ποινή της τάξης των 400 000 ευρώ για υπέρβαση του ορίου των αποδεκτών δαπανών.

Η κατηγορούσα αρχή, η οποία είχε προχωρήσει λίγες μέρες αργότερα μια προκαταρκτική έρευνα, άρχισε στις αρχές Οκτωβρίου σχετικά με αυτά τα γεγονότα μια ποινική έρευνα για «παραβίαση εμπιστοσύνης» , "συνενοχή" και "απόκρυψη".

Αυτά συμβαίνουν στη Γαλλία.

Επομένως, σκάνδαλα με μαύρο πολιτικό χρήμα συμβαίνουν και “εις Παρισίους”, και στις “καλύτερες κοινωνίες”.

Από την άλλη – έστω και για ξεκάρφωμα (;) – ερευνάται και ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας και το τέως κυβερνητικό κόμμα,  UMP.

Εδώ, στην ταλαίπωρη αυτή χώρα, που έχει βουλιάξει από τα οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα και που υποφέρει τα πάνδεινα από τα κάθε λογής μνημόνια, πότε θα ερευνηθούν οι ευθύνες και η συμμετοχή της κορυφής της πολιτικής ηγεσίας;

Ή μήπως όλα αυτά εξαντλούνται στην υπόθεση Τσοχατζόπουλου;

Προς ξεπούλημα το Ελληνικό με συνοπτικές διαδικασίες

Στα πολύ … ψιλά της ειδησεογραφίας πέρασε η είδηση για την κατάθεση της μοναδικής (!) προσφοράς που κατατέθηκε για το Ελληνικό την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή του προβλεπόμενου χρόνου για την κατάθεση των προσφορών.

Για το Ελληνικό που αποτελεί – σύμφωνα με έγκυρες εκτιμήσεις – το καλύτερο «φιλέτο» της Μεσογείου και το οποίο, απ’ ότι φαίνεται, μεθοδεύεται το ξεπούλημά του σε εξευτελιστική τιμή.

Στα πλαίσια του success story της κυβέρνησης Σαμαρά και της άρον – άρον εκποίησης όλων των βασικών πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.

Αναμεταδίδουμε, λοιπόν, την είδηση όπως δόθηκε από το Αθηναϊκό Πρακτορείο και την αναμετέδωσαν τα περισσότερα κανάλια και εφημερίδες.

« Η εταιρεία Lamda Development υπέβαλε τη μοναδική δεσμευτική προσφορά για το Ελληνικό, όπως ανακοίνωσε το ΤΑΙΠΕΔ.

Σύμφωνα με το ΤΑΙΠΕΔ, θα ακολουθήσει η συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου, όπου θα αποφασιστεί η εγκυρότητα της τεχνικής προσφοράς και η πληρότητα των δικαιολογητικών, μετά από εισήγηση των συμβούλων του, ώστε να προχωρήσει η αποσφράγιση του φακέλου της οικονομικής προσφοράς. Η διαδικασία της αξιολόγησης εκτιμάται ότι θα διαρκέσει περίπου 2 εβδομάδες.

Όπως αναφέρει, από την πλευρά της, η Lamda Development, η συνολική επενδυτική πρόταση στην περιοχή του Ελληνικού, εφόσον υλοποιηθεί, θα ξεπεράσει τα 7 δισ. ευρώ, ενώ θα υπάρξει και ουσιαστική περιβαλλοντική αναβάθμιση της Αττικής, με τη δημιουργία ενός βιώσιμου πάρκου 2.000.000 τ.μ., το οποίο θα αποτελέσει αναπόσπαστο μέρος της επένδυσης».

Εκείνο που δεν αναφέρει η πολύ σύντομη είδηση είναι ότι κορμός αυτής της κοινοπραξίας είναι ο όμιλος Λάτση σε συνεργασία με funds απότ ο Κατάρ και την Κίνα.

Για το ρόλο του ομίλου Λάτση είχαμε ξαναγράψει ως Νέος Μέτοικος στην αρχή περίπου της ελληνικής κρίσης και της εποχής του Μνημονίου.

Συγκεκριμένα στις 30/4/2010 – τέσσερα χρόνια περίπου πίσω είχαμε αναφέρει σύμφωνα και με δημοσίευμα της «έγκριτης» γερμανικής εφημερίδας Bild ….

 “ Σε άρθρο της η Bild αναφέρει “Γιατί πρέπει εμείς να σώσουμε αυτόν τον Έλληνα δισεκατομμυριούχο;” και  αναφέρεται στον Σπύρο Λάτση, τον οποίο χαρακτηρίζει ως τον πιο πλούσιο Έλληνα, κάτοχο μιας περιουσίας 4 δισ. ευρώ σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, ο οποίος είναι 63 ετών, ζει μόνιμα δίπλα στη λίμνη της Γενεύης, ενώ διαθέτει προσωπικές βίλες σε πολλές πόλεις  της Ευρώπης, καθώς επίσης και γιοτ, προσωπικά αεροπλάνα και άλλα καλούδια

   Κατά την Bild ο Έλληνας μεγιστάνας είναι “πλούσιος, πολύ πλούσιος. Και θα αποκτήσει ακόμη περισσότερα κέρδη από τα πολλά, μα πάρα πολλά γερμανικά χρήματα.” Η εφημερίδα αναφέρει ακόμη ότι ο κ. Λάτσης ζει μέσα στην πολυτέλεια απολαμβάνοντας την ηρεμία του και συναναστρέφεται σταρς και … πολιτικούς! Καταδεικνύει επίσης το ρόλο της Holding Company του ομίλου Λάτση  EFG Group και σε παλιότερες περιπτώσεις, όπως το 1998, όπου ο όμιλος Λάτση ξελάσπωσε το ελληνικό δημόσιο στην υπόθεση της Τράπεζα Κρήτης με σοβαρά ανταλλάγματα, όμως, αφού διείσδυσε στα Ελληνικά Πετρέλαια. Σε πολύ ευνοϊκές γι’ αυτήν περιστάσεις, η τράπεζα του Λάτση απόκτησε περίπου 12 δισ. ελληνικών κρατικών ομολόγων υψηλής απόδοσης.

  Για να κλείσει το άρθρο της με μια … πικρόχολη δήλωση ενός Γερμανού τραπεζίτη από τη Φραγκφούρτη προς τη Bild: “ η τράπεζά του ( Λάτση ) είναι πιθανόν η μεγαλύτερη κάτοχος ελληνικών ομολόγων συνολικά”.

Εκεί, λοιπόν, βρίσκεται το θέμα.

Πέρα από την σκόπιμη ισοπεδωτική εξομοίωση των Ελλήνων πολιτών και φορολογουμένων  που θα πληρώσουν το μάρμαρο, με κάποιους δισεκατομμυριούχους, εκείνο που τους καίει είναι ποιος θα “ξεκοκαλίσει” και αυτό το “πακέτο στήριξης”, ποιος θα αντλήσει τα μεγαλύτερα οφέλη από αυτή την κρίση.

 Το ζήτημα επίσης που γεννιέται είναι ότι στη χώρα μας, πέρα από τις ευθύνες του διεθνούς κερδοσκοπικού και χρηματοπιστωτικού παράγοντα ( κι αυτό βεβαίως πρέπει να τονίζεται ),  ελάχιστα συζητάμε για τα παιχνίδια Ελλήνων κερδοσκόπων, ελληνικών τραπεζών και άλλων κύκλων οι οποίοι θα αποκομίσουν τεράστια κέρδη και μέσα από αυτή την κρίση.

 Το σίγουρο είναι ότι και μέσα από αυτή την κρίση κάποιοι θα βγουν ασύλληπτα πιο πλούσιοι και κάποιοι ασύλληπτα πιο φτωχοί και σε  δεινή οικονομική και κοινωνική θέση

 Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου επέλεξε”.

 Τότε η κυβέρνηση Παπανδρέου επέλεξε να σύρει τη χώρα και το λαό της στα δεσμά του μνημονίου, των ξένων τοκογλύφων και δανειστών όπως και των πιο αδηφάγων ομίλων της οικονομικής ολιγαρχίας.

  Ένας από αυτούς  - και ιδιαίτερα σημαντικός – είναι ο όμιλος Λάτση, πολύ γνωστός για το βίο και την ιστορία του, που σε διαφορετικές περιόδους και συνθήκες κρίσης αποσπούσε καίρια οφέλη και θησαύριζε σε βάρος του ελληνικού λαού.

 Αυτό έγινε στην περίοδο της δικτατορίας, το 1998, στις αρχές του μνημονίου ως μεγαλοδανειστής του ελληνικού δημοσίου.

  Και τώρα πάλι αποσπώντας για ιδιοτελείς λόγους το φιλέτο του Ελληνικού.

Που απ’ ότι φαίνεται  επιλέγει η κυβέρνηση Σαμαρά να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της ολιγαρχίας παραχωρώντας ένα από τα σημαντικότερα πλουτοπαραγωγικά και περιβαλλοντικά μέσα που διαθέτει η χώρα.

Τώρα για την όποια «ανάπτυξη» και «οικολογική αναβάθμιση» - αυτή θα προσαρμοστεί στα συμφέροντα αυτής της επιθετικής  ληστρικής ομάδας – μια ανάπτυξη τύπου «καζίνο», για εκείνους με τα  πολύ υψηλά ή τεράστια εισοδήματα και απίστευτα μακριά από τις ανάγκες των κατοίκων της Αττικής ή τις ανάγκες μιας βιώσιμης και περιβαλλοντικά ισορροπημένης ανάπτυξης.

Γι’ αυτό μέσα στον «ορυμαγδό» των διάφορων σκανδάλων – για τις ΜΚΟ και όχι μόνο, που βεβαίως, δεν είναι και τόσο αμελητέα – «χάθηκε» μέσα στον επικοινωνιακό θόρυβο το νέο μέγα – σκάνδαλο.

Ο κύκλος της πάντοτε παρούσας διαφθοράς –Ουκρανία, Ελλάδα, Τουρκία … και ακόμη παραπέρα

Φαίνεται ότι η διαφθορά καλά κρατεί στις κυρίαρχες οικονομικές και πολιτικές ελίτ σε πολλές χώρες (για να μην πούμε στη συντριπτική πλειοψηφία).

 Είναι χαρακτηριστική στην ευρύτερη … γειτονιά μας.

Ας δούμε πχ τα γεγονότα στην Ουκρανία –

Όπου ο εξαφανισμένος πρόεδρος Γιανουκόβιτς – φιλορωσικού προσανατολισμού – επιχείρησε να στήσει τη δική του προσωπική οικογενειακή οικονομική αυτοκρατορία εκτοπίζοντας άλλους ολιγάρχες. Καθιστώντας το κράτος «οικογενειακή» μπίζνες …

 Για να ανατραπεί και να αναδειχτεί εκ νέου η Τιμοσένκο … η οποία αντιπροσωπεύει μια άλλα επιθετική και διεφθαρμένη ομάδα που αναδείχτηκε μέσα από την κατάρρευση της παλιάς Σοβιετικής Ένωσης με την οικειοποίηση μεγάλων βιομηχανιών και επιχειρήσεων.

Αποτελώντας μια αντανάκλαση των φαινομένων σε όλες τις χώρες που προέκυψαν σ’ αυτόν τον γεωπολιτικό χώρο.

Κραταιό παράδειγμα η ίδια η Ρωσία όπου οι νέοι οικονομικοί μεγιστάνες και ολιγάρχες – πολλοί πρώην μεσαία στελέχη του σοβιετικού καθεστώτος – άρπαξαν και ιδιοποιήθηκαν τον παλαιό κρατικό πλούτο και ιδιαίτερα τις μεγάλες επιχειρήσεις μεταλλουργίας, τη στρατιωτική βιομηχανία και πάνω απ’ όλα τις πλουτοπαραγωγικές πηγές σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Σε στενή σχέση με τη πανίσχυρη ρωσική μαφία.

 Και βεβαίως σε πλήρη εναγκαλισμό – σε ορισμένες περιπτώσεις αποδείχτηκε και θανάσιμος – με τη νέα πολιτική εξουσία. Έτσι οικοδομήθηκε η νέα Ρωσία που την τελευταία δεκαετία κινείται στον αστερισμό του Πούτιν.

Η Τουρκία και τα «λεφτά» στο σπίτι

Κατεβαίνοντας λίγο παρακάτω θα συναντήσουμε μια «παραδοσιακά» προσανατολισμένη στην ανατολικού τύπου διαφθορά χώρα, την Τουρκία – που παρά τοις προσπάθειες για ένα εκσυγχρονισμένο προφίλ – μάλλον καλά κρατεί τις «παραδόσεις».

 Έτσι ήλθε στο φως το νέο σκάνδαλο που εμπλέκεται ο Ερντογάν και το άμεσο οικογενειακό του περιβάλλον.

  Στην κασέτα, λοιπόν, που δόθηκε στη δημοσιότητα τις τελευταίες ημέρες ακούγεται η φωνή του τούρκου πρωθυπουργού να λέει στο γιό του, Μπιλάλ, να διώξει τα «λεφτά από το σπίτι» - μιλώντας για ένα ποσό πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ (!).

 Η συνομιλία φέρεται να έχει γίνει στις 17 Δεκεμβρίου και ο τούρκος πρωθυπουργός το μόνο που είπε είναι ότι αποτελεί προϊόν μοντάζ – χωρίς να αμφισβητήσει την πιστότητα των φωνών που ακούγονται.

 Φαίνεται ότι στη γειτονική χώρα οι πολιτικοί ηγέτες κρατούν κάποιες «οικονομίες» στο σπίτι τους για μια … ώρα ανάγκης.

Η ελληνική «πρωτοπορία»

 Φυσικά αυτά μπορεί να ακούγονται μάλλον απλές υποθέσεις σε σχέση με όσα συμβαίνουν στη χώρα μας.

Η οποία εδώ και καιρό βρίσκεται στην «πρωτοπορία» της παγκόσμιας κατάταξης στα φαινόμενα διαφθοράς.

Συζητάμε, λοιπόν, τον τελευταίο καιρό για τα σκάνδαλα στις ΜΚΟ – που, βεβαίως, καμία σχέση δεν έχουν με το περιβάλλον του τέως πρωθυπουργού, του Γιωργάκη Παπανδρέου (!).

Που ήρθαν στο φως λίγο μετά το σκάνδαλο στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και με τα θαλασσοδάνεια …

Που ήρθαν στην επικαιρότητα λίγο μετά από μια «ολίγη» από τα σκάνδαλα που συνδέονται με τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς …

Που ακολούθησαν τα σκάνδαλα …

Αλήθεια ποια απ’ όλα;

Εκείνων των δομημένων ομολόγων;

Του Βατοπεδίου;

Του Χρηματιστηρίου;

Ή εκείνο το καθημερινό και διαρκές σκάνδαλο και έγκλημα της καταλήστευσης του ελληνικού λαού μέσα από το δόλια μεθοδευμένο καθεστώς του μνημονίου;

Εκείνο που πρέπει να αναγνωρίσουμε, όμως, στην ελληνική άρχουσα οικονομική και πολιτική ολιγαρχία είναι ότι έχει την ικανότητα - παρά την οσμή των σκανδάλων και τη λαϊκή δυσαρέσκεια – να αναπαράγεται και να διατηρείται – μέχρι στιγμής – στην εξουσία.

Σε σημείο που μας κάνει να έχουμε την υπόνοια ότι η ανάδυση πολλών από αυτά τα σκάνδαλα και η εντεινόμενη σκανδαλολογία στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης εξυπηρετούν την ανάγκη σταθεροποίησης του συστήματος και της εκτόνωσης των πιέσεων που έρχονται από την αγανάκτηση λόγω της οικονομικής και κοινωνικής και οικονομικής κρίσης και της ολοφάνερης αποτυχίας του πολιτικού συστήματος.  

Και αυτοί που μας κάνουν το δάκτυλο;

Αυτοί που μας καταγγέλλουν σαν «υπανάπτυχτους» και «διεφθαρμένους», ποιοι είναι;

Οι δανειστές – τοκογλύφοι, οι οικονομικοί δολοφόνοι του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας και άλλων τέτοιων οργανισμών με «αξιοπρόσεκτο» οικονομικό και κοινωνικό έργο;

Ή μήπως αυτή η ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Κομισιόν, που έχουν μετατραπεί σε άντρο των πιο φανατικών νεοφιλελεύθερων πολιτικών με εκπροσώπους  - όργανα των μεγάλων συμφερόντων;

 Ή  μήπως οι «φίλοι» μας Γερμανοί που εκπροσωπούν την πιο αδιάλλακτη άποψη περί «δημοσιονομικής πειθαρχίας» και υποτίθεται – ακούμε και αυτές τις ανοησίες από ορισμένα θεωρητικά παπαγαλάκια και εδώ στην Ελλάδα – εκφράζουν τις άκαμπτες αρχές της «προτεσταντικής ηθικής»;

Φαίνεται ότι δεν είναι οι δικές του εταιρείες, οι δικές τους τράπεζες που ενέχονται σε σωρεία σκανδάλων, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δεν είναι οι διάφορες Siemens, Forrestal κα που έχουν ήδη καταδικαστεί τόσο στη Γερμανία, αλλά και στις ΗΠΑ, τη Βρετανία και αλλού με εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ή ευρώ για διάφορες υποθέσεις διαφθοράς;

Μάλλον, η διαφθορά φαίνεται να είναι εγγεγραμμένη στο συστημικό κώδικα  του καπιταλισμού – που τη γεννά, αλλά δυστυχώς, μέχρι στιγμής αναγεννιέται και μέσα από αυτήν.

Και που εξυπηρετεί πάντοτε – αλλά ειδικότερα σε περιόδους κρίσης – την ακόμη μεγαλύτερη ιδιοποίηση του πλούτου, τη διεύρυνση της εκμετάλλευσης των αδύναμων κοινωνικών ομάδων και την εκρηκτική διεύρυνση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων.

Αλλά γι’ αυτά θα επανέλθουμε.