Σομαλία: Κίνδυνος λιμοκτονίας για περισσότερα από 38.000 παιδιά

του  M ...

Περισσότερα από 38.000 παιδιά στη Σομαλία κινδυνεύουν να πεθάνουν από την πείνα, παρότι η επισιτιστική κατάσταση βελτιώνεται στο ένα τρίτο της χώρας, βυθισμένης στο χάος εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια, ανακοίνωσαν ειδικοί του ΟΗΕ.

Η δυσοίωνη διαπίστωση που βασίζεται στα τελευταία στοιχεία τα οποία συλλέχθηκαν από τον ΟΗΕ διατυπώνεται τρία χρόνια μετά τη μεγάλη ξηρασία στο Κέρας της Αφρικής, η οποία, σε συνδυασμό με τον εμφύλιο πόλεμο, είχαν προκαλέσει έναν φοβερό λιμό στη Σομαλία που σκότωσε 250.000 ανθρώπους.

Περισσότερο από 731.000 άνθρωποι, ανάμεσά τους 203.000 παιδιά, παραμένουν σοβαρά υποσιτιζόμενοι και είναι αντιμέτωποι με σοβαρή επισιτιστική ανασφάλεια, σύμφωνα με έκθεση της Μονάδας Ανάλυσης Επισιτιστικής Ασφάλειας και Διατροφής (FSNAU) του ΟΗΕ και του Δικτύου έγκαιρης προειδοποίησης για την Πείνα (Fews Net) που χρηματοδοτείται από την Αμερικανική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης (USAID).

Τα στοιχεία, ωστόσο, καταγράφουν πτώση κατά 30% για την περίοδο του τελευταίου εξάμηνου, χάρη στις «σχετικά άφθονες βροχοπτώσεις» στα τέλη του 2014.

Εντούτοις «σχεδόν 202.600 παιδιά μικρότερα των πέντε ετών πάσχουν από οξύ υποσιτισμό, τα 38.000 από τα οποία είναι πολύ σοβαρά υποσιτιζόμενα και διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο να νοσήσουν ή να πεθάνουν», επισημαίνουν οι ειδικοί.

Τα τρία τέταρτα των Σομαλών που χρειάζονται απεγνωσμένα σίτιση είναι οι εκτοπισμένοι, οι άνθρωποι που έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους εξαιτίας των βιαιοτήτων και των συγκρούσεων μεταξύ των ισλαμιστών ανταρτών Αλ Σεμπάμπ και των σομαλικών κυβερνητικών στρατευμάτων που υποστηρίζονται από την Amisom, τη δύναμη της Αφρικανικής Ένωσης.

«Το ποσοστό του υποσιτισμού παραμένει πεισματικά υψηλό, με τις προοπτικές για το 2015 να είναι ανησυχητικές», δήλωσε ο υπεύθυνος για την ανθρωπιστική βοήθεια του ΟΗΕ στη Σομαλία, Φιλίπ Λαζαρινί.

Υπάρχει κι αυτός ο κόσμος στον οποίο το μέλλον δεν ξεκίνησε και για κάποια παιδάκια η ελπίδα δεν θα έρθει ποτέ...

Ένας εκπληκτικός χάρτης με τις χώρες με τη μεγαλύτερη και μικρότερη θρησκευτική ποικιλομορφία στο σύγχρονο κόσμο

 Οι χώρες με τη μεγαλύτερη  και μικρότερη θρησκευτική ποικιλομορφία στο σύγχρονο κόσμο μπορεί να μην είναι ακριβώς αυτό που νομίζουμε, αν κρίνουμε από μια εκτενή έκθεση του Pew Research Center που κατατάσσει τις χώρες σχετικά με τη θρησκευτική πολυμορφία σύμφωνα  με ένα μαθηματικό μοντέλο. Τα αποτελέσματα, για να είμαατε ειλικρινείς, πραγματικά μπορούν να μας εκπλήξουν.

  Στο χάρτη που ακολουθεί παρουσιάζονται  οι χώρες με τη μεγαλύτερη θρησκευτική ποικιλομορφία σε μπλε και οι λιγότερο διαφοροποιημένες σε κίτρινο:

Religious_diversity

Θρησκευτική ποικιλομορφία ανά χώρα, όπως μετράται με το δείκτη  θρησκευτικής ετερότητας του Pew.

Οι τρεις χώρες  με τη μεγαλύτερη  θρησκευτική ποικιλομορφία βρίσκονται στην Ανατολική Ασία: Σιγκαπούρη,  Ταϊβάν και Βιετνάμ. Στην πραγματικότητα, σχεδόν όλες οι χώρες με τη μεγαλύτερη θρησκευτική ποικιλομορφία είναι συγκεντρωμένες σε δύο περιοχές: την Ανατολική Ασία και τη Δυτική Αφρική !

Οι  χώρες με τη μικρότερη  θρησκευτική ποικιλομορφία  είναι πιο εύκολο να εντοπιστούν, και συνήθως κυριαρχούνται από μια μεγάλη μουσουλμανική πλειοψηφία: είναι αυτές που προσδιορίζονται στο χάρτη με τη ζώνη  του κίτρινου από το Μαρόκο, σε όλη τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή και σε όλη τη διαδρομή προς το Πακιστάν. Η χώρα με τη μικρότερη θρησκευτική ποικιλομορφία στον κόσμο – παραμένει το Βατικανό.

  Αυτές, όμως, είναι μόνο μερικές από τις πολλές και  ενδιαφέρουσες τάσεις, τις οποίες μπορείτε να δείτε στο χάρτη παραπάνω - πολλές από τις οποίες ρίχνουν ένα συναρπαστικό φως για την εξάπλωση των θρησκειών στον κόσμο σήμερα. Αυτό που ακολουθεί είναι μια γρήγορη ματιά στις εν λόγω τάσεις.

Μια γρήγορη παρατήρηση σχετικά με τη μεθοδολογία: ενώ κάθε θρησκεία έχει τις εσωτερικές αιρέσεις και τις διαιρέσεις της,  και ενώ αυτές μπορεί να είναι πολύ σημαντικές -  για χάρη της πρακτικά δυνατής  σύγκρισης μεταξύ των χωρών και θρησκειών, τα στοιχεία του Pew απλά διαιρούν  τους ανθρώπους σε μία από τις οκτώ ομάδες: χριστιανοί, μουσουλμάνοι, ινδουιστές , βουδιστές, εβραίους, λαϊκές θρησκείες και δοξασίες, άλλες θρησκείες, και άγνωστης θρησκείας ή μη κατατάξιμους. Η τελευταία αυτή κατηγορία σημαίνει ότι οι μη θρησκευόμενοι άνθρωποι υπολογίζονται θετικά για τη θρησκευτική πολυμορφία μιας χώρας.

Οι ΗΠΑ δεν είναι τόσο διαφοροποιημένες όσο νομίζουμε

Αποτελεί κοινή επωδό των συντηρητικών χριστιανών Αμερικανών ότι "οι ΗΠΑ είναι μια χριστιανική χώρα." Και ενώ αυτό αποτελεί νομικό και συνταγματικά λάθος, τα στοιχεία δείχνουν ότι, από δημογραφική άποψη, δείχνει αληθοφανές. Αυτό προκύπτει μέσα από μετρήσεις στις ΗΠΑ σχετικά με τη θρησκευτική ποικιλομορφία, η οποία σε σχέση με τη μέτρηση του Pew είναι χαμηλότερη σε σύγκριση με  τις περισσότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης ενώ είναι και 68η χώρα στον κόσμο από αυτή την άποψη συνολικά.  Παρακάτω παρουσιάζεται ένα διάγραμμα του Pew όπου συγκρίνονται οι ΗΠΑ με τη Γαλλία, η οποία είναι πιο διαφοροποιημένη, καθώς και με τη Σιγκαπούρη, τη χώρα με τη μεγαλύτερη θρησκευτική ποικιλομορφία, και με το Ιράν, μιας χώρας με τη μικρότερη  θρησκευτική πικιλία:

Θρησκευτική ποικιλότητα-2

Ίσως το πιο περίεργο  εδώ είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της θρησκευτικής πολυμορφίας των ΗΠΑ δεν προέρχεται από θρησκευτικές μειονότητες, οι οποίες στο σύνολό τους είναι μόνο 5,3 % του πληθυσμού, αλλά από το 16 % των Αμερικανών που δεν συνδέεται με κάποιο θρησκευτικό δόγμα.

 Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι πολλές τις φυλετικές μειονότητες των ΗΠΑ τείνουν να είναι Χριστιανοί: οι περισσότεροι Αφροαμερικανοί, σίγουρα οι περισσότεροι Λατίνοι, και ένα σημαντικό μερίδιο των Αμερικανών με καταγωγή από την Ασία.

Τώρα συγκρίνοντας τις ΗΠΑ με τη Γαλλία  θα παρατηρήσουμε δύο πράγματα: ότι η Γαλλία έχει σχεδόν διπλάσιο ποσοστό  μη κατατάξιμων και συνδεδεμένων με επίσημο θρησκευτικό δόγμα, ως ποσοστό επί του συνολικού πληθυσμού, και οκτώ φορές, περισσότερους μουσουλμάνους. Η σύγκριση αυτή στηρίζεται, όμως, σε ελλείψεις και αδυναμίες στις μετρήσεις του Pew. Αυτά  τα δεδομένα δεν παρουσιάζουν την ενδοχριστιανική πολυμορφία: οι ΗΠΑ έχουν πολλές διαφορετικές χριστιανικές ομάδες, ενώ οι Γάλλοι Χριστιανοί είναι συντριπτικά Καθολικοί. Η διαφορετικότητα μεταξύ καθολικών και προτεσταντών και μόνο έχει τεράστια σημασία για τη θρησκευτική ιστορία των ΗΠΑ. Παρόλο που οι Αμερικανοί δεν μπορούν να καταταχτούν σε  υπερ-ποικιλία σε σχέση με τις  ευρύτερες θρησκευτικές κατηγορίες, η  ενδοχριστιανική ποικιλομορφία αποτελεί μια πραγματική πρόκληση στις ΗΠΑ.

Ανατολική Ασία είναι η περιοχή του κόσμου με τη μεγαλύτερη θρησκευτική ποικιλομορφία

Η ποικιλομορφία των θρησκειών στο μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Ασίας είναι απλά εκπληκτική. Μπορείτε να το δείτε στη Σιγκαπούρη, για παράδειγμα, στο παραπάνω διάγραμμα. Αλλά η Σιγκαπούρη είναι κάτι το μη σύνηθες: έχει το μέγεθος μιας μικρής πόλης και διαθέτει  πολλούς πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς μετανάστες από την Κίνα (πολλοί από τους οποίους είναι  βουδιστές ή  χωρίς κατάταξη θρησκευτικού δόγματος), τη Μαλαισία (πολλοί από αυτούς είναι μουσουλμάνοι), Ινδία (Hindu), και Χριστιανοί από τη γύρω νοτιοανατολική Ασία και από την Ευρώπη.

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον να δούμε είναι η Κίνα, η οποία από το Pew κατατάσσεται στην ένατη θέση των χωρών με τη  μεγαλύτερη θρησκευτική ποικιλομορφία στον κόσμο. Αν και ευρέως θεωρείται ως μια αθεϊστική χώρα, με δεδομένη της δηλωμένης αθεϊστικής τοποθέτησης του Κομμουνιστικού Κόμματος, αποδεικνύεται τελικά ότι  έχει εκατοντάδες εκατομμύρια  πιστών. Ακολουθεί ένα διάγραμμα της θρησκευτικής κατανομής της Κίνας, μαζί με την Ταϊβάν, η οποία παρουσιάζεται δεύτερη θέση και ήταν μέρος της Κίνας μέχρι το 1949, και το Χονγκ Κονγκ, που κατατάσσεται ως δέκατο και είναι μια κινεζική ειδική αυτόνομη περιοχή που πέρασε, όμως, 150 χρόνια υπό βρετανική κυριαρχία.

Ναι, η μεγαλύτερη ομάδα στην Κίνα (και στο Χονγκ Κονγκ) είναι αυτοί που δεν κατατάσσονται σε κάποια θρησκεία, οι οποίοι είναι κατά πάσα πιθανότητα στην πλειοψηφία τους άθεοι, όπως καθορίζεται και  από το Κομμουνιστικό Κόμμα το οποίο κατέχει την εξουσία. Η Κίνα αποδεικνύεται, επίσης, ότι έχει  τεράστιους πληθυσμούς  Βουδιστών και λαϊκών θρησκειών. Ο Χριστιανισμός βρίσκεται μακριά από την ελεύθερη άσκησή του - είναι στενά ελεγχόμενη η λατρεία του  από την κυβέρνηση, η οποία τον φοβάται ως πιθανή απειλή - αλλά εξακολουθεί να είναι δημοφιλής, με περίπου πέντε τοις εκατό των Κινέζων να αναγνωρίζουν ότι είναι Χριστιανοί. Ένα άλλο 1,8 τοις εκατό είναι μουσουλμάνοι, ποσοστό που μπορεί να μην ακούγεται πολύ, αλλά αυτό σημαίνει ότι αντιστοιχεί περίπου στα 23 εκατομμύρια ανθρώπους - περισσότεροι από μουσουλμάνους που ζουν σε ορισμένες χώρες της Μέσης Ανατολής.

 Κάπως  παρόμοιες τάσεις παρατηρούνται στην Ταϊβάν και το Χονγκ Κονγκ: πολλοί χωρίς δηλωμένο θρήσκευμα, πολλοί Βουδιστές,  πολλοί με λαϊκές θρησκείες. Η Ταϊβάν διαθέτει, επίσης, μια τεράστιο ποσοστό πληθυσμού που πιστεύει στον Ταοϊσμό, που εμφανίζεται εδώ στις «άλλες θρησκείες». Και το Χονγκ Κονγκ, λόγω της βρετανικής κυριαρχίας και της μετανάστευσης, έχει αρκετούς Χριστιανούς.

Η Αφρική παρουσιάζει μεγάλη ποικιλομορφία κατά μήκος της διαίρεσης Χριστιανών-Μουσουλμάνων

Υπάρχει ένα εξαιρετικό  βιβλίο του δημοσιογράφου Eliza Griswold που ονομάζεται «Ο Δέκατος Παράλληλος», το οποίο ερευνά την γραμμή που συμβαίνει να τρέχει κατά μήκος ενός τμήματος της Αφρικής, που διαιρείται μεταξύ μουσουλμάνων στα βόρεια και Χριστιανών στο νότο. Φυσικά η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη από αυτή την εικόνα  - καθώς ένα μεγάλο μέρος της ανατολικής ακτής της Αφρικής είναι επίσης μουσουλμανικό - αλλά το θέμα είναι ότι πολλές αφρικανικές χώρες  διαθέτουν επικαλυπτόμενους χριστιανικούς και μουσουλμανικούς πληθυσμούς και αυτό δημιουργεί μεγάλη θρησκευτική πολυμορφία.

Έτσι, σε αντίθεση με τις χώρες της Ανατολικής Ασίας που παρουσιάζονται τόσο διαφοροποιημένες  επειδή οι άνθρωποι ανήκουν σε πολλές θρησκείες, στην Αφρική, η υψηλή ποικιλομορφία συχνά αντανακλά μια απότομη και μερικές φορές ακόμη και απόλυτη διαφοροποίηση μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων.

Αυτά οι διαιρέσεις υπήρξαν η πηγή  συγκρούσεων, ιδίως στη Δυτική Αφρική. Στην Ακτή του Ελεφαντοστού, για παράδειγμα, ο έντονα χριστιανικός νότος και ο έντονα  μουσουλμανικός Βορράς είναι επίσης χωρισμένος  μεταξύ των πολιτικών κομμάτων. Αυτή η αίσθηση της διαίρεσης οδήγησε σε έναν εμφύλιο πόλεμο που ξεκίνησε το 2002, ολοκληρώθηκε το 2007, αλλά αναζωπυρώθηκε εκ νέου το 2010 και "έκλεισε" την επόμενη χρονιά με μια διεθνή επέμβαση.

Η Μέση Ανατολή είναι εξαιρετικά ομοιογενής - με ορισμένες βασικές εξαιρέσεις

Ένας μεγάλος αριθμός των λιγότερο διαφοροποιημένων  θρησκευτικά χωρών του κόσμου βρίσκονται στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. (Επίσης,  κοντά στο κατώτερο σημείο  της θρησκευτικής διαφορετικότητας λίστα είναι μερικά έντονα καθολικές χώρες, όπως η Πολωνία και το Μεξικό.) Αυτές οι χώρες στη Μέση Ανατολή τείνουν να είναι – κάτι που  δεν αποτελεί έκπληξη - κατεξοχήν μουσουλμανικές. Σ’ αυτές το 99 % ή και παραπάνω είναι μουσουλμάνοι.

Αλλά υπάρχουν τρεις ενδιαφέρουσες και πολύ σημαντικές εξαιρέσεις, όλοι τους εντοπίζονται σε μια περιοχή  της Μέσης Ανατολής που γεωγραφικά περιγράφεται ως το Λεβάντε: το Ισραήλ, ο Λίβανος και η Συρία. Εδώ είναι η ανάλυση:

Για τη Μέση Ανατολή, αυτό είναι κάτι πραγματικά διαφορετικό. (Και υπάρχει ένα δεύτερο, πολύ σημαντικό στρώμα διαφορετικότητας που δεν φαίνεται εδώ:.  Το χάσμα μεταξύ  σουνιτών-σιιτών στο εσωτερικό του Ισλάμ) Και στις τρεις περιπτώσεις,  η θρησκευτική διαφορετικότητα έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε ορισμένες από τις χειρότερες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή.

Η θρησκευτική ποικιλομορφία εντός της Συρίας  αποτελεί  σημαντικό τμήμα του συριακού εμφυλίου πολέμου. Σε γενικές γραμμές, ο πόλεμος που ξεκίνησε  σχετικά με την εσωτερική πολιτική έχει γίνει κατά κάποιο τρόπο  θρησκευτικός πόλεμος που αναπτύσσεται  μεταξύ σουνιτών και σιιτών – ενώ οι χριστιανικές ομάδες αναγκάστηκαν να υπάρχουν  στην περιοχή με τη  σιιτική μειονότητα που κατέχει την εξουσία. Στο Λίβανο, ο οποίος έχει ένα μεγάλο ποσοστό χριστιανικού πληθυσμού και καμία πλειοψηφική θρησκευτική ομάδα, με την πολιτική της χώρας να διαιρείται ανάλογα με τις θρησκευτικές γραμμές στη δεκαετία του 1970, γεγονός που  οδήγησε σε ένα σκληρό 15-ετή εμφύλιο πόλεμο που κατέστρεψε την χώρα. Η πολιτική σκηνή του Λιβάνου παραμένει διαιρεμένη ανάλογα με τη θρησκεία μέχρι σήμερα.

Το Ισραήλ, φυσικά, είναι εξαιρετικά περίπλοκο με τον δικό του τρόπο: ιδρύθηκε ως ένα εβραϊκό κράτος σε μια περιοχή που ανήκε ως επί το πλείστον σε μουσουλμάνους και μερικούς Χριστιανούς, βρίσκεται βυθισμένο για δεκαετίες σε μια σύγκρουση Ισραηλινών -Παλαιστίνιων.

Υπάρχει άλλο ένα εκπληκτικό στοιχείο των δεδομένων στη Μέση Ανατολή: η Σαουδική Αραβία είναι εκπληκτικά ποικιλόμορφη. Βρίσκεται κάτω από το μέσο όρο  της Μέσης Ανατολής – αλλά είναι περίπου τόσο διαφοροποιημένη όσο η Ιρλανδία ή η Ταϊλάνδη (!) - αλλά αυτό είναι ενδιαφέρον με δεδομένο τη θεοκρατική ισλαμική κυβέρνηση της χώρας και  της εικόνα της ως υπερ-συντηρητικό ισλαμικό κράτος. Μόνο το 7 % των Σαουδαράβων είναι μη-μουσουλμάνοι. Το σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι αυτό το ποσοστό  χωρίζεται μεταξύ Χριστιανών, οι οποίοι έχουν αρχαίες ρίζες εδώ, και των Ινδουιστών και Βουδιστών οι οποίοι είναι ως επί το πλείστον μετανάστες εργαζόμενοι. 

Η κρίση του Έμπολα: πώς ο κόσμος; απάντησε στον ιό

Ένα από τα κορυφαία προβλήματα τη χρονιά που πέρασε ήταν η ανθρωπιστική κρίση και η κρίση Υγείας που αφορούσε την επέκταση του ιού Έμπολα, πρώτα στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής και μετά και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου.

Το βίντεο που ακολουθεί είναι μια καταγραφή των προσπαθειών ανάσχεσης και αντιμετώπισης του ιού όπως τις κατέγραψε η ανταποκρίτρια του BBC  Tulip Mazumdar σε χώρες της Δυτικής Αφρικής.

Η επέλαση του Έμπολα: Νεκρός στις ΗΠΑ - Κρούσμα και στην Τουρκία μετά την Ισπανία

Παγκόσμια ανησυχία έχουν προκαλέσει τα κρούσματα του ιού Έμπολα που πλέον επεκτείνονται σε όλες τις ηπείρους, με τον πρώτο νεκρό να καταγράφεται και στο Τέξας των ΗΠΑ, ενώ κρούσμα βεβαιώθηκε και στη διπλανή μας Τουρκία.

Την τελευταία του πνοή άφησε στο Ντάλας των Ηνωμένων Πολιτειών ο ασθενής που νοσηλευόταν λόγω μόλυνσης από τον ιό. Η κατάσταση του άνδρα, ο οποίος είχε πρόσφατα μεταβεί στο Τέξας από τη Λιβερία για να επισκεφθεί την οικογένειά του, είχε επιδεινωθεί τις τελευταίες ημέρες.

«Με βαθιά θλίψη και απογοήτευση σας ενημερώνω για τον θάνατο του Τόμας Έρικ Ντάνκαν στις 07:51 (16:51 ώρα Ελλάδας)», ανέφερε εκπρόσωπος του νοσοκομείου.

Την ίδια ώρα, εσπευσμένα σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης μπήκε ένας Τούρκος πολίτης που εργάζεται στη Νιγηρία, καθώς παρουσίασε συμπτώματα παρόμοια με αυτά του ιού Έμπολα.

Πρόκειται για έναν 46χρονο, του οποίου τα στοιχεία δεν έχουν δει ακόμη το φως της δημοσιότητας. Επέστρεψε πριν από περίπου δέκα ημέρες στην Τουρκία από την Αφρική για να δει την οικογένειά του.

Ιατρικές πηγές από την Κωνσταντινούπολη αναφέρουν ότι επισκέφτηκε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο πριν από τέσσερις ημέρες, ωστόσο ο πυρετός που είχε παρουσιάσει δεν υποχώρησε τις επόμενες ημέρες.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη έρχεται να επιβεβαιώσει τις ανησυχίες για εξάπλωση του θανατηφόρου ιού. Ήδη, στην Μαδρίτη μία νοσοκόμα βρέθηκε θετική στον Έμπολα και πλέον βρίσκεται σε καραντίνα, μαζί με την οικογένειά της.

Λάθος χειρισμοί στην Ισπανία

Η ισπανική κυβέρνηση παραδέχτηκε ότι οι λάθος χειρισμοί που έγιναν στην αντιμετώπιση ενός κρούσματος του Έμπολα ενδέχεται να οδήγησαν στη μόλυνση της νοσοκόμας, όπως ανέφερε ένας εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες.

Αξιωματούχοι των υπηρεσιών υγείας των ευρωπαϊκών χωρών συζήτησαν σήμερα τις ενέργειες που θα πρέπει να γίνουν μετά την αποκάλυψη ότι η Ισπανίδα νοσοκόμα προσβλήθηκε από τον δυνητικά θανατηφόρο ιό.

«Η Ισπανία επιβεβαίωσε ότι σε αυτό το στάδιο δεν είναι σαφές πώς προκλήθηκε η μόλυνση. Στις θεωρίες που διατυπώνονται περιλαμβάνεται και η πιθανή χαλάρωση ορισμένων διαδικασιών, όπως ο χειρισμός της σορού ή η απόρριψη των ιατρικών αποβλήτων», είπε ο Φρέντερικ Βίνσεντ, ο εκπρόσωπος του Επιτρόπου Υγείας Τόνιο Μποργκ.

Νωρίτερα, ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι απέρριψε τις επικρίσεις που διατυπώθηκαν για το σύστημα υγείας της χώρας του. «Το ισπανικό σύστημα υγείας είναι ένα από τα καλύτερα της χώρας» είπε μιλώντας στο κοινοβούλιο στη Μαδρίτη.

Το ζήτημα είναι ότι πλέον ο ιός Έμπολα αποτελεί παγκόσμια απειλή και θέτει σε συναγερμό τα συστήματα Υγείας όλων των κρατών.

Τα περισσότερα θύματα - και με αυξανόμενο αριθμό στην αρχή – καταγράφηκαν στην υποσαχάρια Αφρική, σε χώρες με πολλά προβλήματα στις συνθήκες ζωής και υγιεινής των κατοίκων τους.

Γιατί, όμως, ο  Έμπολα είναι τόσο επικίνδυνος;

Το ξέσπασμα επιδημίας του ιού Έμπολα στη Δυτική Αφρική είναι το παγκοσμίως πιο θανατηφόρο μέχρι σήμερα και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει κηρύξει διεθνή κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία καθώς περισσότερα από 3.400 άτομα έχασαν τη ζωή τους από τον ιό στη Γουινέα, τη Λιβερία, τη Σιέρα Λεόνε και τη Νιγηρία φέτος.

Τι είναι ο ιός Έμπολα;

Ο Έμπολα είναι μια ιογενής ασθένεια της οποίας τα αρχικά συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν αιφνίδιο πυρετό, έντονη αδυναμία, μυϊκό πόνο και πονόλαιμο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO). Και αυτά είναι μόνο η αρχή: Οι επόμενες φάσεις περιλαμβάνουν εμετό, διάρροια και - σε ορισμένες περιπτώσεις - τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική αιμορραγία.

Η ασθένεια προσβάλλει τους ανθρώπους κατά τη στενή επαφή με μολυσμένα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των χιμπατζήδων, νυχτερίδων κα.

Στη συνέχεια εξαπλώνεται μεταξύ των ανθρώπων από την άμεση επαφή με μολυσμένο αίμα, σωματικά υγρά ή όργανα, είτε έμμεσα μέσω της επαφής με μολυσμένα περιβάλλοντα. Ακόμα και οι κηδείες των θυμάτων Έμπολα μπορεί να είναι ένας κίνδυνος, αν οι πενθούντες έχουν άμεση επαφή με το σώμα του νεκρού.

Η περίοδος επώασης μπορεί να διαρκέσει από δύο ημέρες ως τρεις εβδομάδες, και η διάγνωση είναι δύσκολη.

Οι εργαζόμενοι στην υγεία είναι εκτεθειμένοι  σε κίνδυνο κατά τη θεραπεία ασθενών, εάν δεν λάβουν  τις σωστές προφυλάξεις για να αποφευχθεί η μόλυνση. Οι άνθρωποι που είναι μολυσμένοι μπορούν να μεταδώσουν τον ιό από το  αίμα και τις εκκρίσεις τους που τον περιέχουν  - σε ορισμένες περιπτώσεις, μέχρι επτά εβδομάδες μετά την ανάρρωση.

Πού θα χτυπήσει;

Οι επιδημίες του Έμπολα μέχρι σήμερα έχουν συμβεί κυρίως σε απομακρυσμένα χωριά στην Κεντρική και Δυτική Αφρική, κοντά στο τροπικά δάση, αναφέρει ο ΠΟΥ.

Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό το 1976 και από τότε ως επί το πλείστον χώρες που πλήττονται βρίσκονται πιο ανατολικά, όπως η Ουγκάντα ​​και το Σουδάν.

Θάνατοι Έμπολα από το 1976

Το φετινό ξέσπασμα είναι ασυνήθιστο, επειδή ξεκίνησε στη Γουινέα, που δεν έχει ποτέ πριν επηρεαστεί, και εξαπλώθηκε γρήγορα σε αστικές περιοχές.

Από το Nzerekore, μια απομακρυσμένη περιοχή της νοτιο-ανατολικής Γουινέα,  ο ιός εξαπλώθηκε στην πρωτεύουσα Κόνακρι, και τη γειτονική Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε.

Υπήρξαν 19 περιπτώσεις του ιού Έμπολα που εισήχθησαν από κάποιον που ταξίδευσε από τη χώρα ευρείας μετάδοσης στη Νιγηρία, με επτά επιβεβαιωμένους θανάτους.

Οι ΗΠΑ και η Σενεγάλη και οι δύο επιβεβαίωσαν από μία περίπτωση η κάθε μία. Το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), δήλωσε τον Σεπτέμβριο ότι ο ιός μπορεί να έχει περιοριστεί επιτυχώς στη Νιγηρία και τη Σενεγάλη.

Κάτι που –μάλλον – διαψεύδεται, δυστυχώς, από τις τελευταίες εξελίξεις.

Τον Οκτώβριο, μια νοσοκόμα στην Ισπανία έγινε το πρώτο πρόσωπο που προσβάλλεται από το θανατηφόρο ιό έξω από τη Δυτική Αφρική, μετά από θεραπεία δύο Ισπανών ιεραπόστολων που είχε τελικά πέθαναν από Έμπολα στη Μαδρίτη.

Θάνατοι Έμπολα μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου

3.439

Θάνατοι (πιθανοί και επιβεβαιωμένοι)

2.069  - Λιβερία

739  -  Γουινέα

623  - Σιέρα Λεόνε

8  - Νιγηρία

Πηγή: WHO

Η  οργάνωση Γιατροί Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ) αναφέρει ότι η επιδημία είναι "άνευ προηγουμένου" καθώς τα κρούσματα ήταν διάσπαρτα σε διάφορες τοποθεσίες σε όλη τη Γουινέα, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, και αναφέρει  ότι πρόκειται για μια «κούρσα ενάντια στο χρόνο» προκειμένου να ελεγχθούν τα άτομα που έρχονται σε επαφή με άρρωστους στη γειτονική Σιέρα Λεόνε.

Καθώς καταλαβαίνουμε, είναι ένα ζήτημα παγκόσμιας σημασίας και στο οποίο θα επανέλθουμε πολλές φορές … 

Έκρηξη της παράνομης μετανάστευσης προς την ΕΕ διαπιστώνεται τους τελευταίους μήνες

Υπήρξε μια σημαντική αύξηση του αριθμού των μεταναστών που φθάνουν στην Ευρώπη τους τελευταίους μήνες, όπως καταγράφει ρεπορτάζ του BB.

Ο αριθμός των ανθρώπων που επιχειρούν τον επικίνδυνο διάπλου από τη Βόρεια Αφρική στην Ιταλία έχει αυξηθεί σημαντικά, αναφέρει η Frontex, η συνοριακή υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο, 42.000 μετανάστες εντοπίστηκαν σε αυτή τη γραμμή, με 25.650 από αυτούς να έρχονται από τη Λιβύη.

Σε συνδυασμό με επτά άλλες λιγότερο πολυσύχναστες διαδρομές, το συνολικό ποσό για το τρέχον έτος ανέρχεται -  ίσως -  και πάνω από 60.000.

Την Τετάρτη, η ιταλική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των μεταναστών που φθάνει στις ακτές της έχει εκτοξευθεί στους πάνω από 39.000.

Ο συνολικός αριθμός για το 2014 μέχρι σήμερα είναι μεγαλύτερος από ό, τι την αντίστοιχη περίοδο του 2011, το έτος της Αραβικής Άνοιξης,  που οδήγησε τελικά στην άφιξη 140.000 παράνομων μεταναστών.

«Εάν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις, και με τους καλοκαιρινούς μήνες να πλησιάζουν, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι αριθμοί να αυξηθούν περαιτέρω», δήλωσε ο Gil Arias Fernandez, Αναπληρωτής Εκτελεστικός Διευθυντής της Frontex.

Τουλάχιστον το ένα τρίτο από τις τελευταίες αφίξεις είναι Σύροι, οι οποίοι διαφεύγουν από τον εμφύλιο πόλεμο της χώρας.

Αλλά και άλλοι σημαντικοί αριθμοί μεταναστών προέρχονται από το Αφγανιστάν και την Ερυθραία.

Στο Καλαί, όπου οι γαλλικές αρχές αυτή την εβδομάδα κατεδάφισαν δύο κύρια στρατόπεδα μεταναστών, το BBC βρήκε μετανάστες από μια σειρά χώρες, από τη Δυτική Αφρική ως το Μπαγκλαντές, με μεγάλες ομάδες από το Ιράν και περιοχές του Πακιστάν.

Έτσι, σήμερα παρακολουθούμε μία από τις μεγαλύτερες μεταναστεύσεις μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο

Σχεδόν τρία εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τη Συρία κατά τη διάρκεια του αιματηρού εμφυλίου πολέμου. Στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών δείχνουν ότι η ανθρώπινη παλίρροια άρχισε να αναπτύσσεται ραγδαία στις αρχές του 2012.

Οι ειδικοί λένε ότι οι τελευταίες αριθμοί δεν αποτελούν έκπληξη, μετά από τα σχετικά χαμηλά επίπεδα της μετανάστευσης κατά τους πρώτους μήνες του 2013.

 «Η κύρια οδός μέσω της Λιβύης έκλεισε για τόσο πολύ καιρό έτσι ώστε οι άνθρωποι στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής να πρέπει να περιμένουν για ένα-δύο χρόνια», αναφέρει ο Franck Duvell, αναπληρωτής καθηγητής στο Κέντρο για τη Μετανάστευση, την Πολιτική και την Κοινωνία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

«Δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό σημαίνει ότι θα έρθουν περισσότεροι άνθρωποι στην ΕΕ στους επόμενους δυο μήνες. Πρέπει να περιμένουμε και να δούμε.»

Πολλά εξαρτώνται από τη χαοτική πολιτική κατάσταση και την ασφάλεια στη Λιβύη, όπου μια ομάδα BBC έχει δει πρόσφατα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι μεγάλος αριθμός μεταναστών εξακολουθούν να περιμένουν για να περάσουν στην Ευρώπη. Ορισμένες εκτιμήσεις ανεβάζουν αυτόν τον αριθμό στο ύψος περίπου των 300.000.

Η Ιταλία καταγγέλλει ότι από τον περασμένο Οκτώβριο, όταν ξεκίνησε την επιχείρηση διάσωσης "Mare Nostrum", το κόστος της επιτήρησης των θαλάσσιων διαδρομών της Μεσογείου έχει ανέλθει σε € 300.000 (£ 24.200: $ 408000) την ημέρα.

Είναι απολύτως σαφές ότι το εκρηκτικό πρόβλημα της μετανάστευσης θα συνεχίσει να διογκώνεται όσο χώρες και κοινωνίες – για να μην πούμε ολόκληρες ήπειροι – διαλύονται κυριολεκτικά από την πολιτική και τη ληστρική παρέμβαση των κυρίαρχων δυνάμεων – των ΗΠΑ και της Ευρώπης.

Και φυσικά αυτή η υποκριτική, ξενοφοβική και αταβιστική Ευρώπη δεν μπορεί  να κρύψει τις δικές της ευθύνες ούτε να εξαπολύει την ακροδεξιά και νεοναζιστική εφιαλτική βία απέναντι στα θύματα των δικών της πολιτικών και οικονομικών κυρίαρχων δυνάμεων.