Το... ταμείον είναι μείον για τις πληρωμές του Αυγούστου - οι οικονομικές υποχρεώσεις της κυβέρνησης αυτό τον μήνα

Μπορεί η Ελλάδα να έλαβε μια ενδιάμεση χρηματοδότηση τον Ιούλιο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν λυθεί και όλα τα χρηματοδοτικά προβλήματα της χώρας. Ήδη, τα 7,16 δισ. ευρώ που εισέπραξε η χώρα τον προηγούμενο μήνα έχουν «κάνει φτερά» και το ενδεχόμενο να μην καταβληθούν μισθοί και συντάξεις εγκαίρως στα τέλη Αυγούστου έχει επιστρέψει με ένταση.

Σύμφωνα με πληροφορίες κυριακάτικης εφημερίδας, με τα σημερινά δεδομένα τα κρατικά ταμεία μπορούν να υποστηρίξουν τις υποχρεώσεις της χώρας έως τις 20 Αυγούστου. Και αυτό, υπό μία σημαντική προϋπόθεση. Ότι η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) θα συνδράμει στην κάλυψη των εντόκων γραμματίων που λήγουν αυτό τον μήνα. 

Στις 7 Αυγούστου λήγουν έντοκα γραμμάτια ύψους 1 δισ. ευρώ, ενώ στις 14 του μήνα πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν έντοκα γραμμάτια ύψους 1,4 δισ. ευρώ. Από το σύνολο των 2,4 δισ. ευρώ των εντόκων γραμματίων που πρέπει να καλυφθούν τον Αύγουστο, περί τα 200 – 300 εκατ. ευρώ βρίσκονται σε εγχώριους επενδυτές, αλλά όχι στις τράπεζες. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει με κάποιο τρόπο το ποσό των 200-300 εκατ. ευρώ να αποπληρωθεί προς τους εν λόγω επενδυτές και δεν μπορεί να αναχρηματοδοτηθεί όπως συμβαίνει με τις τράπεζες. Και στην παρούσα φάση, ο μοναδικός τρόπος για να καλυφθεί η υποχρέωση αυτή είναι να παρέμβει η ΤτΕ, όπως και παλαιότερα. 

Στις 20 Αυγούστου, είναι η πλέον κρίσιμη ημερομηνία. Τότε λήγουν τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ύψους 3,2 δισ. ευρώ. Αν μέχρι τότε δεν έχουν εκταμιευθεί τα 5 δισ. ευρώ που έχουν προβλεφθεί από την Ευρωζώνη (είτε επειδή θα έχει ολοκληρωθεί το νέο Μνημόνιο και θα έχει εκταμιευθεί η πρώτη δόση, είτε γιατί θα έχει βρεθεί ένας άλλος τρόπος για νέα ενδιάμεση χρηματοδότηση), η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει έναντι της ΕΚΤ. Και παράλληλα, δεν θα έχει στη διάθεση της κεφάλαια για να καταβάλει μισθούς και συντάξεις στο τέλους του μήνα. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι συνολικές ανάγκες του Αυγούστου για την εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους ανέρχονται σε 3,7 δισ. ευρώ. Οπότε, αν εκταμιευθεί ποσό της τάξης των 5 δισ. ευρώ έως τις 20 Αυγούστου, εκτιμάται ότι θα μπορέσει να αποπληρώσει η κυβέρνηση και τους μισθούς και τις συντάξεις του μήνα στις ημερομηνίες που προβλέπεται (από τις 24 Αυγούστου έως τις 30 μήνα σταδιακά). 

Οι υποχρεώσεις της Ελλάδας

• 6 Αυγούστου: 188 εκατ. στο ΔΝΤ

• 7 Αυγούστου: 1 δισ. ευρώ έντοκα γραμμάτια

• 14 Αυγούστου: 1,4 δισ. έντοκα γραμμάτια

• 20 Αυγούστου: 3,4 δισ. ευρώ προς την ΕΚΤ

Η δική μας κοντινή Αργεντινή

          του Μ ...

Εδώ και πέντε χρόνια το success story της Αργεντινής παρουσιάζεται σαν οδηγός καταστροφής σε περίπτωση ακύρωσης του χρέους και εξόδου από την ευρωζώνη. Κάποιοι πείραξαν τις ημερομηνίες σε μια ιστορία που θα έπρεπε να αποτελεί υπόδειγμα για την Ελλάδα.

«Οι τραπεζικοί λογαριασμοί είναι παγωμένοι, οι πολιτικοί ηγέτες δεν ξέρουν τι να κάνουν και η οικονομική κατάρρευση παραμονεύει στη γωνία, καθώς δεκάδες νευρικοί πολίτες σχηματίζουν ουρές στις τράπεζες για να αποσύρουν μερικά χρήματα». Εξαιρετική ομολογουμένως η περιγραφή της κατάστασης από τον απεσταλμένο των New York Times στη χώρα. Μόνο που η χώρα δεν ονομαζόταν Ελλάδα αλλά Αργεντινή και το ημερολόγιο έγραφε 3 Ιανουαρίου του 2002.

Οι συγκεκριμένες εικόνες παρουσιάζονται έκτοτε σαν απόδειξη της απόλυτης καταστροφής που θα επέλθει στην Ελλάδα εάν προχωρήσει σε παύση πληρωμών και επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα – όπως της προτείνουν δεκάδες οικονομολόγοι εδώ και τουλάχιστον πέντε χρόνια.

Το βασικότερο πρόβλημα με τις περισσότερες αναλύσεις για την Αργεντινή είναι ότι συνδέουν την οικονομική κατάρρευση με την αθέτηση πληρωμών και όχι με την προηγηθείσα λιτότητα αλλά και τη νομισματική πολιτική (σύνδεση του πέσο με το δολάριο) που είχε επιβάλει το ΔΝΤ. Η κυρίαρχη αφήγηση δηλαδή υποστηρίζει ότι η Αργεντινή κατέρρευσε επειδή δεν πλήρωσε τα χρέη της και διέκοψε τη σταθερή ισοτιμία του πέσο με το δολάριο, ενώ στην πραγματικότητα κατέρρευσε όσο ήταν συνεπής στις δανειακές υποχρεώσεις της.

Καθώς η Ελλάδα διήνυε δυο από τις πιο κρίσιμες εβδομάδες της σύγχρονης ιστορίας της, δυο κορυφαίοι οικονομολόγοι, ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν και ο συν-διευθυντής του αμερικανικού ιδρύματος ερευνών CERP, Ντιν Μπέικερ, αποφάσισαν να διηγηθούν για άλλη μια φορά την ιστορία της Αργεντινής ανατρέποντας την κυρίαρχη αφήγηση. «Με τις πιθανότητες ενός Grexit να αυξάνονται», σημείωνε ο Μπέικερ, «διαβάζουμε στις εφημερίδες ότι αυτό θα αποτελέσει καταστροφή για την Ελλάδα».

Ο Ντιν Μπέικερ αναφέρεται συγκεκριμένα σε μια ανάλυση του Bloomberg που υποστήριζε ότι από το 2001 έως το 2002 το ΑΕΠ της Αργεντινής κατρακύλησε κατά 8,2%, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτό οφείλεται στη διακοπή του κλειδώματος του πέσο με το δολάριο – τηρουμένων των αναλογιών στην έξοδο από την «ευρωζώνη» της Νότιας Αμερικής. Στην πραγματικότητα, εξηγούν ο Μπέικερ και ο Κρούγκμαν, αυτή η πτώση ήταν αποτέλεσμα της προηγούμενης πολιτικής ενώ η αποδέσμευση από τη σταθερή ισοτιμία ανέκοψε την ελεύθερη πτώση και σε σύντομο χρονικό διάστημα οδήγησε σε τροχιά εκρηκτικής ανόδου.

Συγκεκριμένα η επόμενη δεκαετία χαρακτηρίστηκε από ρυθμούς ανάπτυξης που έφταναν το 8% του ΑΕΠ, γεγονός που επέτρεψε στη χώρα να ανασύρει εκατομμύρια πολίτες από την απόλυτη φτώχεια. Ακόμη και οι νέες περιπέτειες που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια από την επίθεση κερδοσκόπων αποτέλεσαν ασήμαντες αναταράξεις σε σχέση με την ανοδική πορεία που ακολούθησε η χώρα τα δέκα προηγούμενα χρόνια.

Η Αργεντινή όμως προσφέρει απαντήσεις και σε μια κριτική που ακούγεται τα τελευταία 24ωρα και στην Ελλάδα όχι από τους οπαδούς της ευρωζώνης, αλλά από όσους επιθυμούν να ντύσουν την εμμονή τους για υποταγή με ένα φιλολαϊκό, αριστερό μανδύα. Το πολιτικό προσωπικό και η ελληνική κοινωνία δεν είναι έτοιμοι να διαχειριστούν μια τέτοια ρήξη είναι το επαναλαμβανόμενο μότο. Κι όμως, όπως προκύπτει και πάλι από τα γραπτά του Ντιν Μπέικερ και του Πολ Κρούγκμαν, η Αργεντινή ήταν σε απείρως δυσχερέστερη θέση όταν αποφάσισε να αμφισβητήσει τις εντολές των δανειστών της.

Τέσσερις ηγέτες είχαν εγκαταλείψει το προεδρικό μέγαρο (κάποιοι με ελικόπτερα) σε διάστημα δυο εβδομάδων, ενώ στους δρόμους σημειώνονταν συγκρούσεις ανάμεσα σε μικροκαταθέτες που δεν μπορούσαν να ανασύρουν τις οικονομίες τους και ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας. Η παύση πληρωμών και η έξοδος από μια λεόντειο νομισματική ένωση ήταν η (δύσκολη ομολογουμένως) απάντηση σε αυτή την εικόνα ολοκληρωτικής κατάρρευσης της κοινωνίας και της οικονομίας.

Σημαίνουν μήπως όλα αυτά ότι μπορούμε να προχωρήσουμε σε ρήξη με τους δανειστές, αδιαφορώντας για την προετοιμασία της κοινωνίας και της οικονομίας; Κάθε άλλο. Οταν όμως βρίσκεσαι σε ένα φλεγόμενο πλοίο και διαθέτεις λίγα λεπτά ζωής οι πιθανότητες επιβίωσής σου εάν επιβιβαστείς σε μια σωσίβια λέμβο είναι απείρως μεγαλύτερες. Οπως σημείωσε άλλωστε και ο Πολ Κρούγκμαν σε πρόσφατη ανάλυσή του: «ο μεγαλύτερος λογαριασμός του Grexit πληρώθηκε ήδη» με τα capital controls. Είναι καιρός λοιπόν να γευτούμε και τα οφέλη – ακόμη και αν η απόφαση ληφθεί από ένα κυβερνητικό σχήμα που θα πηδά έξω από το φλεγόμενο πλοίο.

Προς Grande Finale ¨η τη Final Solution ( Endlösung) - οι τελευταίες μάσκες έπεσαν: τελεσίγραφο μέχρι την Κυριακή για βαρύ Μνημόνιο ή για εκπαραθύρωση από την Ευρωζώνη

Οδεύουμε  τις τελευταίες ημέρες για να δούμε την κορύφωση και την τελική λύση του ελληνικού δράματος.

Αυτού που βιώνουμε την τελευταία πενταετία τουλάχιστον.

Με θύμα το λαό και τους πολίτες αυτής της χώρας.

Και θύτες το διεθνές και ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό κερδοσκοπικό κεφάλαιο, οι δανειστές και οι τοκογλύφοι των αγορών, η ευρωπαϊκή  διευθυντική  ελίτ και οι εγχώριοι συνεργάτες τους, οικονομικοί και πολιτικοί.


Με ηγεμονεύουσα τη γερμανική οικονομική υπερδύναμη (εντός της σημερινής Ευρώπης) η οποία επιβάλλει τους δικούς της σιδερένιους κανόνες, νοοτροπία και πάνω απ' όλα τα δικά της συμφέροντα.

Οι τελευταίες μάσκες έπεσαν - η "Ευρώπη" δείχνει το αληθινό της πρόσωπο, την πραγματική της ουσία.

Μ ένα τελεσίγραφο πέντε ημερών  - κυρίως δια στόματος Μέρκελ η οποία συνεπικουρείται από τους τραγικούς κομπάρσους Γιούνκερ, Τουσκ και τις καρικατούρες των Ολάντ και σία. - προσδιορίζει:

Μέσα σε πέντε ημέρες η ελληνική πλευρά πρέπει - πρώτον, το αργότερο μέχρι την Παρασκευή στις 8.30 πμ να καταθέσει τις προτάσεις της που θα πρέπει να ικανοποιούν τους δανειστές.

 Σε τι κατεύθυνση θα "πρέπει" να είναι αυτές;

Μα σ'αυτές που προσδιόρισε η Μέρκελ (αλήθεια πού πήγε κι εκείνο το "αφήγημα" η "καλή" Μέρκελ και ο "κακός" Σόιμπλε;).

Ότι, δηλαδή, στην ουσία οι προτάσεις πρέπει να περιλαμβάνουν "μεταρρυθμίσεις" και "μέτρα", ένα νέο βαρύτατο Μνημόνιο, σε βάθος χρόνου - από δύο ως και πέντε χρόνια λένε οι πληροφορίες!

Οι προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης θα συζητηθούν στο Eurogroup το Σάββατο.

Ενώ την Κυριακή θα πραγματοποιηθεί Σύνοδος Κορυφής - σημειώστε: στην οποία θα συμμετέχουν όχι μόνο τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης, αλλά το σύνολο των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο λόγος είναι προφανής.

Εκεί θα ληφθεί και η τελική απόφαση: είτε γίνονται δεκτές οι προτάσεις και το πρόγραμμα που θα προτείνει η ελληνική κυβέρνηση και η Ελλάδα θα μείνει στη ζώνη  του ευρώ (με επαχθέστατους και βαρύτατους όρους) ή θα εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη, πιθανότατα και από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Συμπληρώνοντας ο Γιούνκερ ανέφερε - πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρα - ότι η Κομισιόν έχει ετοιμαστεί διεξοδικά για το ενδεχόμενο Grexit ενώ είναι έτοιμη να προωθήσει ένα "πρόγραμμα ανθρωπιστικής βοήθειας" στην Ελλάδα.


Η "Τελική Λύση", λοιπόν.
Γερμανικής έμπνευσης και "τεχνοτροπίας".

Όποιος λαός, κράτος ή πολιτική δύναμη ή κίνημα διαφοροποιηθεί, "σηκώσει κεφάλι" ή έστω και λίγο αναζητήσει μια διαφορετική πορεία από εκείνη τη σιδερένια νόρμα που έχει επιβληθεί στην Ευρωπαϊκή "Ένωση" και στην Ευρωζώνη ειδικότερα, θα πρέπει να τιμωρηθεί παραδειγματικά.

Η  Endlösung (Final Soluton ή Τελική Λύση)  - για να θυμηθούμε και λίγο ιστορία - ήταν το σχέδιο των Ναζιστών για τη συστηματική δολοφονία των Εβραίων, τόσο στη Γερμανία όσο και στις περιοχές που κατακτήθηκαν από αυτή κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής του σχεδίου αυτού ήταν το Ολοκαύτωμα, το οποίο στοίχισε στην Εβραϊκή Κοινότητα της Ευρώπης περίπου έξι εκατομμύρια νεκρούς άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

Μπορεί ο παραλληλισμός να ακούγεται ιδιαίτερα βαρύς.

Δεν απομακρυνόμαστε, όμως, από την  ιστορική αυτή αναλογία.

Η "τιμωρητική" διάθεση, η στοχοποίηση μιας χώρας, ενός ολόκληρου λαού εξελίσσεται και σήμερα, με σύγχρονους όρους, στη "δημοκρατική" και "αλληλέγγυα" Ένωση. 

Δεν θα μιλήσουμε τώρα για τα τραγικά λάθη και τις ανεπάρκειες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και της πρωθυπουργίας Τσίπρα.

 Θα έρθει και η ώρα να τα αναλύσουμε και να μιλήσουμε διεξοδικά γι' αυτά.

Άλλωστε έχουμε πει ότι επιφυλασσόμαστε για τα συνολικά σχόλια.

Προέχει, επίσης, να δούμε και την τελική στάση και απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης μέχρι την Κυριακή.

Θεωρούμε, όμως, ότι πολλά ξεκινούν - όχι μόνο από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και από άλλες δυνάμεις μέσα στη χώρα, πολιτικές κι επιστημονικές - από την ελλιπή και  λαθεμένη  ανάλυση του τι είναι σήμερα η "Ευρώπη".

Υπάρχει - και έχει εκφραστεί δημόσια - μια πολύ "αφελής", ρηχή και όχι επιστημονικά τεκμηριωμένη ανάλυση και προσέγγιση  της Ευρωπαϊκής Ένωσης - του τι είναι, σε τι έχει εξελιχτεί και κυρίως σε τι εξελίσσεται αυτή η περίφημη "Ένωση".

Η οποία δεν είναι μόνο η Ευρώπη των μονοπωλίων, του τραπεζικού κεφαλαίου, των αγορών με τα τεράστια δημοκρατικά και θεσμικά ελλείμματα. 

Η ΕΕ από "Ένωση" μετατρέπεται σε μονοκρατορία του Ενός με τη στήριξη κρατών - δορυφόρων.

Σε μια γερμανική ηγεμονία με τη Γερμανία όχι απλά τη βασικότερη οικονομική και πολιτική δύναμη μεταξύ "εταίρων" αλλά τον Ηγεμόνα - Κυρίαρχο που επιβάλλει τους δικούς τους κανόνες, θεσμούς, συμφέροντα και διαμορφώνει τις αποφάσεις.

Οι ευρωπαϊκοί "θεσμοί" υπηρετούν ταυτόχρονα τα συμφέροντα των πιο επιθετικών δυνάμεων του κεφαλαίου και των αγορών με πρώτα εκείνα της Γερμανίας, της γερμανικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ.

Ενώ η "Ένωση" από ένωση κυρίαρχων και ισότιμων κρατών μετατρέπεται σε ένωση με διαφορετικές ταχύτητες με διακριτές γραμμές, διαχωρισμούς και περιορισμούς.

Εδώ και χρόνια ως Νέος Μέτοικος μιλήσαμε γι' αυτή την ιδιότυπη Pax Germanica η οποία έχει επιβληθεί άτυπα μεν αλλά όλο και περισσότερο λαμβάνει και τυπικά χαρακτηριστικά.

Ίσως, η τυπική πράξη για την πλήρη αναγνώρισή της να απαιτεί και το δικό της "σφάγιο", τη δική της θυσία στο βωμό των συμφερόντων του Ισχυρού και των συνοδοιπόρων του, στο όνομα πάντα του "γενικού συμφέροντος και της προστασίας της Ένωσης".

Η Ελλάδα, λοιπόν, και ο λαός της  μπορεί να προσφερθεί ως εξιλαστήριο θύμα σ' αυτόν τον "ιερό σκοπό".

Μόνο που ο ίδιος αυτός λαός είναι εκείνος που καλείται να δώσει τη δική του απάντηση:

Αν θα είναι ο σύγχρονος "αποδιοπομπαίος τράγος", το θύμα των συμφερόντων που όλα αυτά τα χρόνια τον καταδυναστεύουν.

Ή αν στο ΟΧΙ της περασμένης Κυριακής δώσει ουσιαστικό νόημα, αν θα παλέψει να κατοχυρώσει τα κυριαρχικά, τα οικονομικά και κοινωνικά του δικαιώματα.

Μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.

Εντός ή και εκτός του ευρώ ,,, 

Θα το δούμε, λοιπόν, αυτό και θα είμαστε παρόντες στις εξελίξεις. 

Κατά τα άλλα το ρεπορτάζ έχει ως εξής:

"Η Ελλάδα έχει 5 μέρες να ενορχηστρώσει τη σωτηρία της χωρίς εξωτερική βοήθεια, αποδεικνύοντας ότι σέβεται τους κανόνες της ευρωζώνης, αιτούμενη 3ο πρόγραμμα διάσωσης από τον ESM σήμερα και παρουσιάζοντας στις Βρυξέλλες λεπτομερές πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων ως τις 8:30 το πρωί της Παρασκευής.

Αυτό είναι ο ορισμός του τελεσιγράφου και αφορά την παραμονή και διάσωση της Ελλάδας στην ευρωζώνη ή τον οριστικό και αμετάκλητο τερματισμό των συζητήσεων μεταξύ των ελληνικών αρχών και της Ε.Ε. 

Στο καλό σενάριο οι θεσμοί θα εξετάσουν το ελληνικό αίτημα και το πρόγραμμα μέτρων, δίνοντας μια θετική εισήγηση στο Eurogroup, τη σύνοδο των 19 της ευρωζώνης και των 28 της ΕΕ, ενώ στο κακό σενάριο, μια αρνητική εισήγηση θα μετατρέψει τις δύο συνόδους κορυφής της Κυριακής σε συνόδους διαχείρισης της εξόδου της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα.

Η συζήτηση στην χθεσινή σύνοδο της ευρωζώνης ήταν ιδιαίτερα έντονη. Το γεγονός ότι ο νέος υπουργός οικονομικών δεν έφερε προτάσεις δεν βοήθησε ιδιαίτερα το κλίμα, με τη διαφορά ότι το χάος στην κλίμακα ευγένειας και παρουσίας σε σχέση με τον προκάτοχό του άμβλυνε τις εντυπώσεις. 

Ο Γ. Βαρουφάκης μιλούσε υποτιμητικά για τους συναδέρφους τους, κάποιους τους είχε αποκαλέσει ανθρωπάκια και γενικώς “έκανε τον καθηγητή που προσπαθούσε να διδάξει στους αμόρφωτους”, όπως μεταφέρει πηγή της ευρωζώνης στο real.gr. 

Αντιθέτως, αν και μαρξιστής οικονομολόγος, ο Ε. Τσακαλώτος έκανε το πρώτο βήμα στην συμφιλίωση Ελλάδας και Eurogroup, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη για την μη παρουσίαση προτάσεων. 

Η Κομισιόν δεν πρόκειται να βοηθήσει την Ελλάδα στο γράψιμο των προτάσεων της Παρασκευής, παρά μόνο αν της ζητηθεί από τις ελληνικές αρχές. Ακόμα όμως και τότε θα ξεκαθαρίσει ότι το τελικό κείμενο θα είναι ελληνικής εμπνεύσεως. 

Αν όλα πάνε καλά, τότε η χωρά θα ξεκινήσει τη Δευτέρα επίσημες διαπραγματεύσεις για τρίτο πρόγραμμα, ο ELA θα αυξηθεί στα 100 δισ. και θα ανεβεί η αξία των collaterals των ελληνικών τραπεζών προς την ΕΚΤ. Με αυτόν τον τρόπο θα χαλαρώσουν οι περιορισμοί στη διακίνηση κεφαλαίων. 

Στη συνέχεια το Eurogroup θα σχεδιάσει την εκταμίευση κερδών των κεντρικών τραπεζών ως τις 20 Ιουλίου για την κάλυψη της λήξης του σχετικού ομολόγου της ΕΚΤ. 

Το ΔΝΤ θα πληρωθεί κατά πάσα πιθανότητα από το 3ο πακέτο. Η ενδιάμεση χρηματοδότηση δεν είναι γνωστό ακόμα αν θα αφορά και άλλα ποσά, ούτε όμως και ποια θα είναι η ακριβής της νομική βάση. 

Στο μαύρο σενάριο που οι δύο πλευρές δεν τα βρούνε, την απάντηση την δίνει ο ίδιος ο Γιούνκερ: "η Κομισιόν είναι προετοιμασμένη για όλα. Έχουμε προετοιμάσει λεπτομερώς το σενάριο Grexit. Έχουμε σχέδιο για παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Έχουμε σενάριο για να βοηθήσουμε την Ελλάδα να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Εγώ σθεναρά απορρίπτω τις κατηγορίες ότι είμαστε «τρομοκράτες» που δεν σεβόμαστε τον ελληνικό λαό. Είμαι σθεναρά υπέρ της Ελλάδας εντός της Ευρωζώνης, όμως η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να μας πει πού το πάει”.


Ο Γιούνκερ είπε πως κατηγορεί την κυβέρνηση πως απέκρυψε από τον ελληνικό λαό τη λύση για το χρέος που ο πρόεδρος της Κομισιόν είχε βάλει στο τραπέζι. “Ποιοι νομίζουν ότι είμαστε, ποιοι νομίζουν ότι είναι” φώναζε ο Γιούνκερ. 

Όλα δείχνουν ότι αυτή η ευκαιρία είναι πραγματικά η τελευταία. Το δημοψήφισμα δεν έτυχε και τόσο θερμής αποδοχής στο εσωτερικό της συνόδου. 

Πρωθυπουργός χώρας μέλους, είπε στον Α.Τσίπρα “μήπως θέλεις να κάνω και εγώ δημοψήφισμα στην χώρα μου για να δούμε αν θα σας βοηθήσουμε;" 

Κυρίως, όμως, τα πυρά είχαν να κάνουν με την στρατηγική. Ο πρωθυπουργός είχε διαβεβαιώσει πολλές φορές πριν για τις ελληνικές προθέσεις και πάντα εξέπληττε δυσάρεστα τους ομολόγους του. Η μπάλα τώρα είναι στο ελληνικό γήπεδο".

Χρεοκοπεί το Πουέρτο Ρίκο!

Ο κυβερνήτης του Πουέρτο Ρίκο, Αλεχάντρο Γκαρσία Παντίγια, προειδοποίησε ότι το νησί δεν μπορεί πλέον να πληρώσει το δημόσιο χρέος της τάξεως των 72 δισεκατομμυρίων δολαρίων και προχωρά σε στάση πληρωμών.

Ο ίδιος συνεχίζει να διαπραγματεύεται με τους δανειστές, αλλά όπως τόνισε «Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από τη χρεοκοπία. Θα ήθελα να είχα μία πιο εύκολη επιλογή. Δεν είναι πολιτική, είναι μαθηματικά».

Η πρώτη κρίσιμη στιγμή για το Πουέρτο Ρίκο είναι η 1η Ιουλίου, καθώς πρέπει να καταβάλει δόση 400 εκατομμυρίων δολαρίων για το χρέος του, κάτι που δεν είναι σε θέση να κάνει.

Οι δημόσιοι οργανισμοί του Πουέρτο Ρίκο κατέχουν ένα μεγάλο ποσοστό του χρέους. Μόνο το μερίδιο της εταιρείας ηλεκτρισμού είναι 9 δισεκατομμύρια δολάρια.

Τι λέτε;

Υπάρχουν και άλλες χώρες  κι άλλοι λαοί που έχουν προβλήματα;

Κι όχι μόνο αυτοί οι "επάρατοι" Έλληνες; Οι σύγχρονοι αποδιοπομπαίοι τράγοι, τα θύματα της σύγχρονης οικονομικής μισαλλοδοξίας, πάνω στους οποίους αρέσκεται να ασελγεί η υπερσυντηρητική πολιτική ελίτ της - κατά τα άλλα - "εταιρικής" Ευρώπης;

Που τολμούν να "χρεοκοπούν", να προχωρούν σε στάση πληρωμών;

Απίστευτο!

Αλλά κι ενδιαφέρον ...

Η κορύφωση του ελληνικού δράματος - μια ανάλυση από το Council on Foreign Relations ... και ένα βίντεο για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους

Το ελληνικό “δράμα” συνεχίζει να εξελίσσεται …

Πολλά είναι τα δημοσιεύματα στον ελληνικό και διεθνή τύπο που μιλούν ότι έχει φτάσει η “ώρα της κρίσεως”.

Ότι το δράμα πλησιάζει στην κορύφωσή του.

Υπάρχει το έκτακτο Eurogroup της Δευτέρας και η 30^η Ιουνίου όπου εκπνέει η διορία για την αποπληρωμή των συγκεντρωμένων δόσεων στο ΔΝΤ.

 Η εξαίρετη «φίλη» της Ελλάδας, Κριστίν Λαγκάρντ, έχει δηλώσει ότι σε περίπτωση μη πληρωμής θα χαρακτηρίσει την Ελλάδα ότι βρίσκεται σε χρεοκοπία.

Ας δούμε, όμως, και κάποια σχόλια από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού …

Συγκεκριμένα μια ανάλυση του Sebastian Mallaby, ο οποίος είναι Paul A. Volcker Senior Fellow for International Economics στο  Council on Foreign Relations (CFR). Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος και αναλυτής στους Financial Times, στη Washington Post, ενώ κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στους New York Times, την Wall Street Journal και το Atlantic Monthly.

  Έχει γράψει τη βιογραφία του προηγούμενου διοικητή της Federal Reserve των ΗΠΑ. Ενώ πιο γνωστό είναι το βιβλίο του, More Money Than God: Hedge Funds and the Making of a New Elite.

 Το κείμενό του έχει ως εξής:

 “Από την έναρξη της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης που διαρκεί περισσότερο από πέντε χρόνια, η χώρα έχει επανειλημμένα αψηφήσει τις προβλέψεις για γρήγορη έξοδο από την ευρωζώνη. Αλλά η στιγμή της αλήθειας πλησιάζει.

Τον Ιανουάριο, μετά από διαρκή μείωση του βιοτικού επιπέδου κατά ένα ένα τρίτο, οι Έλληνες εξέλεξαν μια κυβέρνηση που διακήρυσσε μια πολιτική εναντίον της λιτότητας η οποία υποσχέθηκε να αντισταθεί στους πιστωτές. Αλλά και  οι πιστωτές έχουν «μουλαρώσει», αποφασισμένοι να μην αφήσουν μια χώρα να εγκαταλείψει τις μεταρρυθμίσεις με το φόβο μήπως και εκλογείς σε άλλες χώρες απαιτήσουν την ίδια μεταχείριση. Οι έντονες διαπραγματεύσεις μέσα σε ένα «θερμό» κλίμα ανάμεσα στους Έλληνες και τους «εταίρους» τους έχουν φτάσει σε αδιέξοδο, με τον λαϊκιστή Έλληνα πρωθυπουργό (ο χαρακτηρισμός ανήκει στον αρθρογράφο),   Αλέξη Τσίπρα, να κατηγορεί τους ξένους για " λεηλασία " της χώρας του. Με την υιοθέτηση  μιας δραματικής αλλαγής στο ρητορικό τόνο, ο Τσίπρας προφανώς  επιλέγει να δώσει υπόσταση σε μια αιτία, κι όχι να προετοιμάσει το έδαφος για την εξεύρεση λύσης.

Οι Έλληνες βρίσκονται τώρα αντιμέτωποι με μια σειρά δοκιμασιών, οποιαδήποτε από τις οποίες θα μπορούσε να επιταχύνει το φινάλε. Στις 18 Ιουνίου, οι Έλληνες επρόκειτο να συναντηθούν με τους ευρωπαίους υπουργούς οικονομικών με την ελπίδα να σπάσει το αδιέξοδο. Οι πιθανότητες προόδου αποδείχτηκαν εξαιρετικά εύθραυστες, δεδομένου του πρόσφατου τόνου από την ελληνική κυβέρνηση. Υποθέτοντας ότι τίποτα δεν θα προέκυπτε στη συνεδρίαση της Πέμπτης, μπορεί να υπάρξει άλλη μια ευκαιρία αυτό το Σαββατοκύριακο, αφού  μια έκτακτη σύνοδο κορυφής των αρχηγών κρατών της ευρωζώνης θα συγκληθεί για να δώσει μια τελευταία ευκαιρία για διαπραγμάτευση. Μετά από αυτό, οι Έλληνες θα οδηγηθούν σε μια σειρά από προθεσμίες αποπληρωμής δανείων. Χωρίς μια συμφωνία με τους πιστωτές που να “ξεκλειδώνει”  φρέσκα χρηματικά ποσά  διεθνούς “βοήθειας”, είναι απίθανο να βρει η Ελλάδα τα χρήματα.

Η πρώτη προθεσμία αποπληρωμής έρχεται στο τέλος του Ιουνίου, όταν οι Έλληνες είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν  κάτι λιγότερο από 2 δισεκατομμύρια δολάρια στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η μη πληρωμή θα εγείρει ερωτήματα σχετικά με το αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα συνεχίσει να υποστηρίζει τις ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες. Τεχνικά, η ΕΚΤ υποτίθεται ότι είναι μόνο για την παροχή ρευστότητας σε μία τράπεζα που μπορεί να παρέχει εγγύηση καλής ποιότητας. Αλλά η κύρια εξασφάλιση των ελληνικών τραπεζών αποτελείται από ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. Αν η Ελλάδα «χρεοκοπήσει» στο ΔΝΤ, θα είναι δύσκολο να προσποιηθεί ότι τα ομόλογα της αξίζουν την ονομαστική τους αξία.

Αν η ΕΚΤ περιορίσει τα δάνεια προς τις ελληνικές τράπεζες, αυτές θα βρεθούν στον κίνδυνο της κατάρρευσης. Οι «ορθολογιστές» καταθέτες θα τρέξουν, μετατρέποντας αυτόν τον κίνδυνο σε  βεβαιότητα. Η κυβέρνηση θα πρέπει, επομένως, να αντιμετωπίσει την κατάσταση με την απαγόρευση των αναλήψεων: θα υπάρξουν εκτεταμένες «διακοπές» των τραπεζών, καθώς και η απαγόρευση για την εξαγωγή ευρώ από τη χώρα. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση, στερώντας τη δυνατότητα πώλησης ομολόγων στους δικούς της τραπεζίτες, δεν θα έχει άλλη  επιλογή παρά να πληρώσει τους δημοσίους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους με IOUs – στην πραγματικότητα, μ’ ένα νέο εγχώριο νόμισμα. Σε αυτό το σημείο, η νομισματική ένωση θα υπάρχει μόνο κατ’ όνομα. Ένα ευρώ κλειδωμένο μέσα σε μια τράπεζα στην Ελλάδα δεν θα είναι πλέον ισοδύναμο με ένα ευρώ στη Γερμανία ή την Ολλανδία.

Είναι πιθανό, πολύ πιθανόν, ότι η ΕΚΤ θα αποστρέψει τα μάτια της από τη μη καταβολή της δόσης στο ΔΝΤ για την αποφυγή να ωθήσει την  Ελλάδα σε ένα σπιράλ θανάτου. Η κεντρική τράπεζα μπορεί να προσποιηθεί ότι οι ελληνικές εγγυήσεις είναι καλές και έτσι να παρατείνει την επιβίωση των τραπεζών. Αλλά τότε η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει άμεσα μια σειρά από περαιτέρω δοκιμασίες. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις πληρωμές στους κατόχους των ομολόγων στις 10 Ιουλίου και  17 Ιουλίου. Και, στη συνέχεια, στις 20 Ιουλίου , θα πρέπει να επιστρέψει στην ίδια την ΕΚΤ, το ποσό των  3,5 δις. ευρώ. Και πάλι, οι Έλληνες δεν θα βρουν τα χρήματα για αυτή την επιστροφή εκτός αν λάβουν νέα ξένη «βοήθεια». Εάν η Ελλάδα δεν μπορέσει να πληρώσει την ΕΚΤ, είναι δύσκολο να δούμε πώς η κεντρική τράπεζα θα μπορέσει να συνεχίσει να «κοιτάζει» τον άλλο τρόπο. Οι επεκτάσεις και η προστασία θα τελειώσουν.

Ορισμένοι σχολιαστές ζωγραφίζουν αυτό ως σωτηρία. Αν η Ελλάδα δεν ανταποκριθεί στο ανεξόφλητο χρέος της, μπορεί να συντριβεί από το βάρος που θα συνθλίβει τον προϋπολογισμό της. Ομοίως, αν οι Έλληνες προχωρήσουν σε έξοδο από την ευρωζώνη και επιτρέψουν στο νέο τους νόμισμα να πέσει, στον εξαγωγικό τους τομέα  (στον τουρισμό, κυρίως) θα ωφεληθούν. Και η απειλή της υποτίμησης, η οποία έχει αποθαρρύνει τις επενδύσεις των επιχειρήσεων, θα μπορούσε να τελειώσει από το γεγονός ότι η απειλή θα έχει γίνει πραγματικότητα. Αλλά αυτή η ερμηνεία του Grexit είναι σχεδόν βέβαια λαθεμένη. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα εκτός ευρωζώνης κινδυνεύει να γίνει ένα «αποτυχημένο κράτος» όχι μια ευπρόσδεκτη προοπτική για τους Έλληνες, και ούτε και για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους.

Γιατί η «αισιόδοξη»  ερμηνεία του Grexit πιθανόν να είναι λάθος; Κυρίως επειδή προϋποθέτει μια μη ρεαλιστική αποφασιστικότητα από τον Τσίπρα και τον εύθραυστο συνασπισμό του. Θεωρητικά, αν η Ελλάδα αθετήσει τα χρέη της προς τους ξένους, θα αποτινάξει μια σημαντική επιβάρυνση. Στην πράξη όμως, οι Έλληνες είναι πιο πιθανό να πέσουν σε μια κατάσταση παράκλησης για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, ενώ θα υπόσχονταν να επιστρέψουν τα χρέη τελικά, έτσι ώστε η αποτίναξη του βάρους θα είναι περιορισμένη. Ομοίως, μια ρήξη με το ευρώ και μια απότομη υποτίμηση εφάπαξ θα μπορούσε να τονώσει την εμπιστοσύνη στις ελληνικές προοπτικές. Αλλά η ιδέα ότι το ελληνικό κράτος είναι σε θέση, σε σύντομο χρονικό διάστημα, να ανακάμψει από την εισαγωγή ενός αξιόπιστου νέου νομίσματος είναι ένα πολύ παρατραβηγμένη. Αντί να κάνουν μια ρήξη, οι Έλληνες είναι πιθανό να κινηθούν αρχικά προς μια μεσοβέζικη κατάσταση με τη χρήση τόσο του ευρώ όσο και του ανεπεξέργαστου IOUs. Το χάος θα σκοτώσει την εμπιστοσύνη, δεν θα την ενισχύσει.

Αν το Grexit θα ήταν τρομερό για την Ελλάδα, τι θα σήμαινε για τους ξένους; Ανησυχητικό είναι το γεγονός, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν απαντήσει στο ερώτημα αυτό με πολύ στενό τρόπο. Πιστεύουν πως έχουν καταφέρει να αποτρέψουν την εξάπλωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης διαχειριζόμενοι  την κρίση στην ευρωζώνη  επαρκώς: Αν το  Grexit αποσταθεροποιήσει τις αγορές ομολόγων στην Πορτογαλία, την Ισπανία ή αλλού, μια ταχεία έγχυση ρευστότητας από την ΕΚΤ θα αντιμετωπίσει γρήγορα το πρόβλημα. Αλλά η πραγματική απειλή από το Grexit μπορεί να βρίσκεται αλλού: όχι στις αγορές, αλλά στη γεωπολιτική.

Η Ελλάδα μπορεί να είναι μια μικρή οικονομία, με πληθυσμό έντεκα εκατομμυρίων και με παραγωγή που αντιστοιχεί μόλις 2% του συνόλου της ευρωζώνης. Αλλά είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Θα μπορούσε να παραμείνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και βρίσκεται σε μια ταραγμένη περιοχή του κόσμου: στο σταυροδρόμι των Βαλκανίων, της Βόρειας Αφρικής και της Τουρκίας. Για όλους αυτούς τους λόγους, η ιδέα ότι μια ελληνική κατάρρευση δεν θα προκαλέσει απρόσμενα αποτελέσματα για τους ξένους φαίνεται ευφάνταστη στην ακρότητά της. Αν υπάρχει ένα δίδαγμα από τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια της γεωπολιτικής, είναι σίγουρα ότι τα αδύναμα κράτη μπορούν να επηρεάσουν τα δυτικά συμφέροντα έντονα.

Ήδη, ο Τσίπρας προέβαλε μια ιδέα του τι θα μπορούσε να συμβεί, αν η χώρα του αποκοπεί από την περαιτέρω δυτική βοήθεια και οδηγηθεί στο χάος. Τον Απρίλιο, επισκέφτηκε τη Μόσχα για να περάσει ορισμένες «ευχάριστες στιγμές»  με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Κατήγγειλε  την πολιτική της Δύσης έναντι της Ρωσίας, ενώ εκεί, κάλεσε την Ευρώπη να καταλήξει σε άρση της επιβολής των κυρώσεων εναντίον του Πούτιν καθώς αυτές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένα «νέο ψυχρό πόλεμο». Σε περίπτωση ενός καταστροφικού Grexit, το ελληνικό φλερτ με τη Μόσχα θα μπορούσε να αποβεί σε μια πιο σοβαρή υπόθεση. Στη συνέχεια, η Δύση θα έπρεπε να λάβει υπόψη της ότι ένα μέλος του ΝΑΤΟ  είναι πιο φιλικό με τη Ρωσία παρά με τους υποθετικούς τους συμμάχους. Στο  μεταξύ, η ΕΕ θα πρέπει να διαπληκτίζεται  με ένα δυσαρεστημένο κράτος μέλος. Αυτό δεν θα ήταν καλό για την ήδη αδύναμη συνοχή της Ένωσης.

Όταν πρόκειται για την άσκηση ηγεσίας στον κόσμο, ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση καλύπτονται από «δόξα» πρόσφατα. Μια ελληνική τραγωδία θα μπορούσε μόνο να προσθέσει άλλη μία στον κατάλογο των επίμαχων προκλήσεων. Με ένα  σχετικά μικρό αντίτιμο, οι πιστωτές θα μπορούσαν να δώσουν στους Έλληνες τους πόρους για να αποφύγουν τη χρεοκοπία και το χάος. Ωστόσο με τους «εξωφρενικούς» λαϊκιστές στην Αθήνα, μια Ελλάδα που θα συντριβεί από την ευρωζώνη θα μπορούσε να προκαλέσει ακόμη περισσότερα προβλήματα”.

Οι διαπιστώσεις, τα συμπεράσματα και οι χαρακτηρισμοί ανήκουν στον αρθρογράφο.

Εμείς απλώς θέλουμε να δείξουμε πώς προσεγγίζουν το ελληνικό πρόβλημα, ειδικά από την πλευρά της άλλης όχθης του Ατλαντικού.

Εκείνο που περιγράφεται είναι η πραγματοποίηση ενός «συμβιβασμού» που θα κατοχυρώνει και θα «σταθεροποιεί» τα συμφέροντα των δανειστών, της ευρωζώνης, των Αμερικανών ενώ δεν θα αποσταθεροποιεί τις γεωπολιτικές ισορροπίες (που τους βολεύουν …).

Φυσικά, το άρθρο περιγράφει και το πλέγμα των αδυσώπητων απαιτήσεων σε ένα χείμαρρο δισεκατομμυρίων που πρέπει να πληρώσει ο λαός μας στους τοκογλύφους δανειστές μέσα σε ασφυκτικές προθεσμίες …

Στη συνέχεια παρουσιάζουμε ένα βίντεο από το Bloomberg  για την πορεία της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους

Εμείς "αισιοδοξούμε", αλλά εκείνο το ... βιολί τους; ΔΝΤ - Μεγάλες αποστάσεις σε ασφαλιστικό, ΦΠΑ και πλεόνασμα

Συγκρουσιακό κλίμα και μεγάλες αποκλίσεις στις θέσεις του Ταμείου με την Ελλάδα ανέδειξε ο εκπρόσωπος του, Τζέρι Ράις τονίζοντας τις μεγάλες διαφορές που υπάρχουν ακόμα σε ασφαλιστικό, ΦΠΑ και πρωτογενή πλεονάσματα.

Το ΔΝΤ εξέφρασε σήμερα ανοιχτά την δυσφορία του για την πορεία των διαπραγματεύσεων με την γνωστοποίηση της αποχώρησης των τεχνικών κλιμάκιων του Ταμείου από τις συζητήσεις στις Βρυξέλλες και την επιστροφή τους στην Ουάσινγκτον όσο η ελληνική κυβέρνηση επιθυμεί να συζητάει σε πολιτικό επίπεδο.

”Δεν είμαστε πολιτικός θεσμός” είπε χαρακτηριστικά ο Τζέρι Ράις, υπογραμμίζοντας ότι "η ελληνική κυβέρνηση ψάχνει να βρει λύσεις σε πολιτικό επίπεδο. 

Οι τεχνικές συζητήσεις έχουν σταματήσει και η τεχνική ομάδα του ΔΝΤ έχει επιστρέψει στην Ουάσιγκτον από τις Βρυξέλλες.

Ο Τζέρι Ράις απέφυγε να τοποθετηθεί αν το ΔΝΤ είναι “εξοργισμένο” με τους Ευρωπαίου και το αν έχουν μεταξύ τους διαφορές οι θεσμό.

Χρησιμοποιώντας όμως μια ασυνήθιστα σκληρή φρασεολογία ανέφερε 
ότι "εμείς δεν φεύγουμε ποτέ από το τραπέζι" και ότι "παραμένουμε στενά συνδεδεμένοι" με το θέμα της Ελλάδας όμως μία συμφωνία που θα έχει την έγκριση του ΔΝΤ είναι πολύ μακριά καθώς υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ Ταμείου και της ελληνικής κυβέρνησης σε πολλά θέματα και δεν υπάρχει πρόοδος στο να περιορισθούν αυτές οι διαφορές”. 

Ο εκπρόσωπος τύπου του Ταμείου κράτησε σκληρή στάση στα θέματα όπου υπάρχουν οι διαφορές με την Ελλάδα. Χαρακτήρισε “μη βιώσιμο” το ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδας καθώς λαμβάνει επιχορήγηση ίση με το 10% του ΑΕΠ της χώρας. 

“Η μέση σύνταξη στην Ελλάδα είναι η ίδια με την Γερμανία και ότι ο μέσος συνταξιούχος στην Ελλάδα συνταξιοδοτείται 6 χρόνια πριν από τον Γερμανό” είπε χαρακτηριστικά.

Αναφορικά με τον ΦΠΑ, ο κ. Ράις, υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχει τα μεγαλύτερα προβλήματα στην είσπραξη του ΦΠΑ στην Ευρώπη κάτι που απέδωσε στην πολυπλοκότητα του συστήματος. 

Τέλος στο θέμα της χρηματοδότησης της Ελλάδας είπε ότι "όσο πιο πολύ απέχουν οι στόχοι από τα όσα έχουν συμφωνηθεί, τόσο μεγαλύτερη ανάγκη για χρηματοδότηση και για ελάφρυνση χρέους".



Όπως έγινε γνωστό η επικεφαλής του ΔΝΤ,Κριστίν Λαγκάρντ, θα μεταβεί την επόμενη εβδομάδα στις Βρυξέλλες για να παραστεί στην συνεδρίαση του Eurogroup.

Munchau: Ενα τρισ. θα κοστίσει η ελληνική χρεοκοπία!

To πώς σκέφτονται οι συντηρητικοί του CDU/CSU για την Ελλάδα, δε χρειάζεται κανείς να εμβαθύνει και πολύ για να το καταλάβει. Αν όμως ισχύει ότι εν τω μεταξύ οι Έλληνες έχουν σπάσει τα νεύρα και στους σοσιαλδημοκράτες του SPD, όπως το έθεσε πρόσφατα ο Μάρτιν Σουλτς, τότε είμαστε πιθανόν κοντά σε ένα Grexit, λέει ο Βόλφγκαγκ Μούνχαου στο νέο του άρθρο στο περιοδικό Spiegel. 

Η κατάσταση στο μεγάλο συνασπισμό που κυβερνά τη Γερμανία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το SPD, καθώς με τη στήριξη του η Μέρκελ θα μπορούσε να περάσει έναν συμβιβασμό από τη γερμανική βουλή ακόμα και χωρίς το κόμμα της. Αν όμως δεν συναινέσουν ούτε οι σοσιαλδημοκράτες, τότε τα πράγματα είναι δύσκολα, λέει ο αρθρογράφος.

Δεδομένης όμως της κατάστασης, το SPD χάνει μια πολύ σημαντική ευκαιρία. Το μεγάλο ιστορικό λάθος της Μέρκελ ήταν η ανικανότητά της να δει την κρίση της ευρωζώνης ως ευκαιρία για μια βαθύτερη πολιτική ενοποίηση κι η αντ' αυτού επιμονή της σε μη ρεαλιστικούς κανόνες και συνθήκες.

Το ευρώ ήταν χωρίς αμφιβολία πρόωρο. Τα διδάγματα από την κρίση του ευρώ είναι πως μία νομισματική ένωση είτε μπορεί να συναφθεί μεταξύ πολύ ομοιογενών οικονομιών είτε μόνο ως τμήμα μιας ευρύτερης πολιτικής ένωσης.

Το δεύτερο λάθος της Μέρκελ ήταν η επιμονή της σε μία πολιτική λιτότητας, η οποία έριξε την Ελλάδα σε μία πενταετία συνεχούς ύφεσης. Γνωρίζουμε από την οικονομική ιστορία τι συμβαίνει σε μια χώρα όταν εφαρμόζει λιτότητα εν μέσω ύφεσης. Αυτό ακριβώς που συνέβη στην Ελλάδα.

Τώρα οι δανειστές απαιτούν ακόμα περισσότερες περικοπές. Αυτό είναι πραγματικά παράδοξο αλλά και παράλογο, όπως το περιέγραψε ο Α. Τσίπρας στη βουλή. Σε αυτό το σημείο έχει δίκιο. Αλλά το δικό του μεγάλο λάθος είναι η ανικανότητα να καταρτίσει ένα δικό του καλό σχέδιο, με το οποίο θα μπορούσε να έχει στο πλευρό του ένα μέρος των δυνητικών του φίλων στην Ευρώπη – δηλαδή ένα μέρος των σοσιαλδημοκρατών.

Οι πιθανότητες μιας συμφωνίας είναι σήμερα μικρότερες από ό,τι πριν μία εβδομάδα. O Tσίπρας θα πρέπει να καταπιεί πολλά φαρμάκια και οι δανειστές να αναγνωρίσουν ότι δε θα πάρουν όλα τα λεφτά τους πίσω, αν είναι να συναφθεί μια συμφωνία.

Άλλωστε και οι δύο πλευρές θα έχουν πρόβλημα να «σερβίρουν» μια συμφωνία στα εσωτερικά τους ακροατήρια. Υπάρχει γκρίνια όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και στη Φινλανδία, τη Σλοβενία, τη Σλοβακία και στις βαλτικές χώρες. Και ποιος ξέρει αν η Ισπανία και η Πορτογαλία, που εφάρμοσαν τα δικά τους προγράμματα λιτότητας, θα ψηφίσουν υπέρ.

Γνωρίζω πολύ καλά ότι η πολιτική της Μέρκελ στην Ευρώπη έχει πολλούς φίλους στη Γερμανία και ότι πολλοί αναγνώστες αυτού του άρθρου στη Γερμανία συμφωνούν με αυτήν. Είμαι όμως σίγουρος, ότι αυτό θα αλλάξει όταν έρθει ο λογαριασμός. Κι αυτό θα γίνει όταν θα έρθει μια ελληνική χρεοκοπία.

Η πολιτική της Μέρκελ τότε θα σημάνει μια άμεση απώλεια σε σχεδόν τριψήφιο νούμερο δισεκατομμυρίων. Και ποιος ξέρει πόσο ακόμα παράπλευρο κόστος θα ακολουθήσει.

ΠΗΓΗ: Euro2day

"Τέλος του παιχνιδιού" προβλέπει το Bloomberg για τον Τσίπρα και την ελληνική κυβέρνηση καθώς στερεύουν τα collaterlas στις τράπεζες

Το τέλος του παιχνιδιού πλησιάζει, καθώς οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται όλο και πιο κοντά στο σημείο εξάντλησης της έκτακτης ρευστότητας από τον ELA. Ποιες δυνατότητες έχουν να αυξήσουν τα collateral και τι αναμένεται να πράξει η ΕΚΤ.

Όλο και λιγότερες είναι οι εγγυήσεις που μπορούν πια να δίνουν οι ελληνικές τράπεζες για να μείνουν ζωντανές, μεταδίδει σήμερα το πρακτορείο Bloomberg. Καθώς οι καταθέσεις φεύγουν διαρκώς από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, οι τράπεζες είναι εξαρτημένες όλο και περισσότερο από τον έκτακτο μηχανισμό χορήγησης ρευστότητας της ΕΚΤ. Κάποιοι αναλυτές πιστεύουν ότι στη χειρότερη περίπτωση αυτή η βοήθεια θα εξαντληθεί μέσα σε τρεις εβδομάδες, εξωθώντας έτσι τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα σε χρεοκοπία.

«Το σημείο όπου θα στερέψουν τα collateral πιθανόν να είναι κοντά», ανέφεραν οι αναλυτές της JPMorgan Chase Bank, Malcolm Barr και David Mackie, σε ένα σημείωμα σε πελάτες της τράπεζας στις 15 Μαΐου: «Πιέσεις στη ρευστότητα της κεντρικής κυβέρνησης, πιέσεις στο τραπεζικό σύστημα και πιέσεις στο πολιτικό χρονοδιάγραμμα: όλες αυτές οι πιέσεις μαζί συγκλίνουν στο τέλος Μαΐου, αρχές Ιουνίου».

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, σημειώνει το δημοσίευμα, χάνουν την υπομονή τους με τον Τσίπρα, ο οποίος είπε στις 14 Μαΐου ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστεί με καμία από τις κεντρικές απαιτήσεις τους. Ενώ όμως οι συνομιλίες επικεντρώνονται στο αν θα δοθούν στην Ελλάδα περισσότερα χρήματα, η ΕKT θα μπορούσε να αυξήσει την πίεση με το να αυξήσει την έκπτωση στα collateral τα οποία δέχεται ως εγγύηση με αντάλλαγμα ρευστότητα από τον ΕLA. Μια τέτοια κίνηση θα δημιουργούσε αναπόφευκτα μεγαλύτερες εκροές καταθέσεων, αναγκάζοντας έτσι τον Α. Τσίπρα να διαλέξει μεταξύ μιας συμφωνίας με τους δανειστές ή επιβολής ελέγχων στις κινήσεις κεφαλαίων. Τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και εκπρόσωποι της Τράπεζας της Ελλάδος αρνήθηκαν να σχολιάσουν το θέμα.

«Είμαστε στην τελευταία φάση του παιχνιδιού», είπε το μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της ΕΚΤ, Yves Mersch, σε συνέντευξη στο ραδιόφωνο του Λουξεμβούργου το Σάββατο. «Η κατάσταση δεν είναι βιώσιμη», δήλωσε. Τα αριθμητικά στοιχεία έχουν ως εξής: Οι ελληνικές τράπεζες έχουν μέχρι στιγμής χρειαστεί περί τα 80 δισ. ευρώ από τον ELA. Οι τράπεζες έχουν αρκετά collateral, ώστε αυτή η βοήθεια να φτάσει μέχρι τα 95 δισ. ευρώ σύμφωνα με τους υπάρχοντες όρους της ΕΚΤ, όπως είπε γνώστης του θέματος στο Bloomberg.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, οι τράπεζες μπορούν, αυξάνοντας τα χρήματα από τον ELA κατά 2 δισ. κάθε εβδομάδα, να αντλήσουν ρευστότητα μέχρι το τέλος Ιουνίου. Όμως εάν η ΕΚΤ αποφασίσει να αυξήσει το haircut στα ελληνικά collateral σε επίπεδα μεγαλύτερα από πέρσι, τότε θα δημιουργηθούν συνθήκες ασφυξίας. Κι αυτό θα μπορούσε να συμβεί για οποιοδήποτε λόγο: είτε επειδή θα κατέρρεαν οι συνομιλίες με τους δανειστές είτε επειδή η Ελλάδα θα έχανε κάποια πληρωμή στα δάνειά της. Ακόμα όμως και η συνέχιση του σημερινού αδιεξόδου θα μπορούσε να αποτελέσει αιτία για κούρεμα στις ελληνικές εγγυήσεις».

Στην περίπτωση αυτή, ο ELA θα μειωνόταν στα 88 δισ. και οι ελληνικές τράπεζες θα είχαν περίπου τέσσερεις ακόμα εβδομάδες, χρόνος τόσο λίγος που ίσως θα έπρεπε να επιβάλει όρια αναλήψεων από τα ATM, ώστε να διατηρηθούν κάποια αποθέματα ασφαλείας.

«Από την κρίση του 2008», η Ευρώπη έχει δημιουργήσει πολλά εργαλεία για να ελέγξει τη ροή χρήματος και τις τράπεζες», δηλώνει ο Αντρέας Κούτρας, αναλυτής τις In Touch Capital Markets στο Λονδίνο. «Έτσι, η κρίση στην Ελλάδα είναι πολύ πιθανότερο να επιλυθεί από εργαλεία της ΕΚΤ», παρά με κάποιον πολιτικό τρόπο. 

Η επόμενη συνάντηση της ΕΚΤ είναι στις 20 Μαΐου. Μέχρι στιγμής πάντως, οι επενδυτές στα ελληνικά ομόλογα δεν εκπέμπουν σημάδια πανικού. Το ελληνικό δεκαετές ήταν στο 10,76% στις 15 Μαΐου, κάτω από τα υψηλά του 13,64% που σημείωσε στις 21 Απριλίου. Ακόμα, το συμβούλιο της ΕΚΤ δεν αναμένεται να αυξήσει την πίεση στην Ελλάδα από δική του πρωτοβουλία. Η ΕΚΤ δεν θα λάβει κάποια απόφαση που θα μπορούσε να θεωρηθεί εκδίωξη της χώρας από το κοινό νόμισμα, αν οι διαπραγματεύσεις παρουσιάσουν πρόοδο.

Πέρα από αυτό, τα ελληνικά τραπεζικά ιδρύματα επεξεργάζονται μαζί με την Τράπεζα της Ελλάδος τρόπους για να μετατρέψουν και άλλα περιουσιακά στοιχεία σε collateral για την ΕΚΤ, όπως ανέφερε Έλληνας αξιωματούχος με γνώση του ζητήματος.

Αυτή τη στιγμή όμως δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, που περιλαμβάνουν και κάποιες κρατικές εγγυήσεις, θα γίνουν αποδεκτά από την ΕΚΤ, εφόσον το αδιέξοδο στις διαβουλεύσεις παραταθεί. Σύμφωνα με υψηλόβαθμο αξιωματούχο, η απόφαση της ΕΚΤ για το τι θα αποδεχτεί ως εγγύηση επαφίεται στην κρίση της και δεν έχει να κάνει απαραίτητα με την ποσότητα των περιουσιακών στοιχείων που διατίθενται.

Η επόμενη συνάντηση της ΕΚΤ μετά τη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. θα γίνει στις 3 Ιουνίου, δύο μέρες πριν από την επόμενη πληρωμή της Ελλάδας στο ΔΝΤ. «Για τη χρεοκοπία πολλοί έχουν προειδοποιήσει χωρίς να γίνει πραγματικότητα στο παρελθόν», είπε στο Bloomberg ο κ. Κούτρας. «Όμως, όπως έγραψε κάποτε ο Χεμινγουέι, πώς τελικά χρεοκόπησες; Με δύο τρόπους: σταδιακά και μετά... ξαφνικά».

"Στην ύφεση υπό την αιγίδα του ΣΥΡΙΖΑ" - καυστικά σχόλια του γερμανικού τύπου

Ιδιαίτερα καυστικά είναι σήμερα τα σχόλια των γερμανικών μέσων ενημέρωσης για τη για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Δεν λείπουν όμως και οι φωνές κατανόησης.

Τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις Ελλάδας και δανειστών σχολιάζει σήμερα η Tagesspiegel: «Υπό την αιγίδα του ΣΥΡΙΖΑ η Ελλάδα διολίσθησε και πάλι στην ύφεση και στο μεταξύ πλησιάζει όλο και περισσότερο το σενάριο τρόμου της χρεοκοπίας. (…) Προφανώς ο Τσίπρας συνεχίζει να πιστεύει ότι η χώρα του μπορεί να σωθεί από τους δανειστές χωρίς αξιόλογα ανταλλάγματα. Θα ήταν όμως προτιμότερο να μην ρισκάρει σε τόσο μεγάλο βαθμό τη χρεοκοπία. Στην πραγματικότητα δεν απομένει ακόμη πολύς χρόνος στον Τσίπρα προκειμένου να απελευθερωθεί από την εσωπολιτική παράλυση και να καταθέσει επιτέλους μια βιώσιμη πρόταση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».

Ωραίοι οι Γερμανοί - μαθαίνουμε από αυτούς ότι είχαμε βγει από την ύφεση κι ότι δεν είχαμε χρεοκοπήσει επί της ουσίας ...

Βρε, τι "επιτυχίες¨είχε εκείνος ο Σαμαράς ... 

ΣΥΡΙΖΑ, μείγμα ιδεολογίας και αλαζονείας

"Μετά την εκλογή του ο έλληνας πρωθυπουργός έκανε τα πάντα προκειμένου να αποβεί η διαμάχη με τη μισητή τρόικα προς όφελος του ιδίου και του κόμματός του"

«Γιατί οδήγησε ο Τσίπρας τη χώρα του σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση», διερωτάται η Frankfurter Allgemeine Zeitung; «Ο πρωθυπουργός και το κόμμα του υποκινούνται από ένα μείγμα ιδεολογίας και αλαζονείας. Μετά το τέλος της δικτατορίας το 1974 η ριζοσπαστική αριστερά θεωρεί ότι βρίσκεται σε μια θέση ηθικής υπεροχής. Καταλαμβάνοντας επιτέλους την εξουσία, θέλει απλώς να πραγματοποιήσει χωρίς συμβιβασμούς όνειρα που είχε πάντα, και όχι να εξετάσει σε μια πραγματιστική βάση τις δυνατότητες που υπάρχουν. Εξαιτίας της θέσης αυτής έχουν απογοητευτεί μέχρι στιγμής όλοι όσοι περίμεναν συμβιβαστική διάθεση εκ μέρους της κυβέρνησης Τσίπρα. Μετά την εκλογή του ο Έλληνας πρωθυπουργός έκανε τα πάντα προκειμένου να αποβεί η διαμάχη με τη μισητή τρόικα προς όφελος του ιδίου και του κόμματός του. Στη διαμάχη με τους πιστωτές ο Τσίπρας προσπαθεί να αποσπάσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη στήριξη από τους πολίτες για να ισχυριστεί στη συνέχεια ότι οι δανειστές και η υπόλοιπη Ευρώπη δεν μπορούν να εναντιώνονται στον ελληνικό λαό και τις δημοκρατικές του επιθυμίες. Ο Τσίπρας αρέσκεται να παραβλέπει ότι στις δημοκρατικές τους αποφάσεις οι Έλληνες πολίτες και πολιτικοί δεν μπορούν να αποφασίζουν σε βάρος των άλλων ευρωπαϊκών χωρών (…). Οι λεπτομέρειες αυτές όμως δεν απασχολούν έναν πρωθυπουργό, ο οποίος διακυβεύει όχι μόνον την οικονομική ανάκαμψη, αλλά, χωρίς ενδοιασμούς, ακόμη και την οικονομική ύπαρξη της χώρας του προκειμένου να τζογάρει με τις λοιπές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. (…) Ούτε η Ελλάδα, αλλά ούτε και η Ευρώπη μπορούν να κερδίσουν μακροπρόθεσμα εάν υποκύψουν στους εκβιασμούς του Τσίπρα. Μοναδική ελπίδα είναι, η αποτυχία του Τσίπρα και των συντρόφων του να μην ρίξει μια ολόκληρη χώρα στο γκρεμό. Λίγο πριν την κατάρρευση θα έπρεπε τουλάχιστον να αποχωρήσουν».

"Μέλι" στάζει η FAZ - άλλωστε εκπροσωπεί κατεξοχήν συντηρητικούς κύκλους. 

"Δημοκρατικό" είναι ότι εξυπηρετεί τη γερμανική ολιγαρχία ...

Οι λαοί και η βούλησή τους  γι' αυτές τις απόψεις αποτελούν αμελητέα ποσότητα.

Αναποτελεσματική η περαιτέρω μείωση μισθών

"(...) Τα εμπόδια της ελληνικής οικονομίας δεν είναι οι υπερβολικοί μισθοί και τα υπέρμετρα εργασιακά δικαιώματα, αλλά άλλοι παράγοντες"

Επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα που μπορεί να έχουν οι απαιτήσεις των δανειστών στα εργασιακά, και ειδικότερα η αξίωση για περαιτέρω μειώσεις μισθών, εκφράζει η Frankfurter Rundschau. Η εφημερίδα παρατηρεί ότι οι μέσοι μισθοί στην Ελλάδα είναι ήδη πολύ χαμηλοί ενώ τα τελευταία χρόνια μειώθηκαν, κατά περίπτωση, έως και κατά 30 %. «Αξιοσημείωτο: στόχος ήταν να καταστήσει η μείωση των μισθών πιο φθηνή την παραγωγή και να δώσει ώθηση στις εξαγωγές. Στην πραγματικότητα όμως οι εξαγωγές βρίσκονται σήμερα κάτω από τα επίπεδα του 2008. Συμπέρασμα: Ενώ οι μειώσεις των μισθών οδήγησαν σε υποχώρηση της εσωτερικής ζήτησης και των οικονομικών επιδόσεων, οι εξαγωγές δεν λειτούργησαν αντισταθμιστικά. Αυτό καταδεικνύει ότι τα εμπόδια της ελληνικής οικονομίας δεν είναι οι υπερβολικοί μισθοί και τα υπέρμετρα εργασιακά δικαιώματα, αλλά άλλοι παράγοντες: το μικρό μερίδιο εξαγωγών, η έλλειψη εξαγωγικών προϊόντων, οι ελλιπείς επενδύσεις στην έρευνα και την ανάπτυξη, το μικρό μέγεθος των ελληνικών επιχειρήσεων, το εύθραυστο τραπεζικό σύστημα και η αναποτελεσματική γραφειοκρατία. Για να αντιμετωπιστούν όλα αυτά δεν βοηθούν οι περαιτέρω μειώσεις σε μισθούς, οι οποίες απλώς θα αποδυνάμωναν την εσωτερική ζήτηση. Πέραν αυτών θα ήταν αστοχία της ελληνικής κυβέρνησης να αποφασίσει υπό την πίεση του χρόνου σημαντικά ζητήματα, όπως τον περιορισμό της ισχύος των συνδικάτων ή τη διευκόλυνση των μαζικών απολύσεων, απλώς για να λάβει άλλη μια δόση, η οποία θα βοηθήσει τη χώρα μόλις για μερικούς μήνες».

Μια άλλη προσέγγιση από τη γερμανική εφημερίδα η οποία προσεγγίζει το ελληνικό πρόβλημα πιο ρεαλιστικά.

 Το ζήτημα είναι ότι στη γερμανική πολιτική κυριαρχούν οι προηγούμενες απόψεις ...