Τα «ραβασάκια» με την διπλάσια προκαταβολή φόρου και άλλες ... "ομορφιές" στην πορεία υλοποίησης του Τρίτου Μνημονίου - Ενώ η φτωχοποίηση των Ελλήνων προχωρά ακάθεκτη!

Η πρώτη «κεραμίδα» των αυξημένων προκαταβολών φόρου εισοδήματος έπεσε σήμερα, μετά την ανάρτηση στο Taxis νέων εκκαθαριστικών για περίπου 315.000 αγρότες και υπόχρεους σε φόρο πολυτελούς διαβίωσης. Οι τελευταίοι πιάστηκαν στην τσιμπίδα της αύξησης του συντελεστή από το 10% στο 13% της ετήσιας τεκμαρτής δαπάνης για ΙΧ άνω των 2.500 κυβικών, σκάφη, αεροσκάφη και πισίνες. Οι πρώτοι, οι αγρότες, καλούνται να πληρώσουν διπλάσια προκαταβολή φόρου μετά την αύξησή της από το 27,5% στο 55%.

Εντός των ημερών, ακολουθεί και η δεύτερη παρτίδα αυξημένων προκαταβολών, αυτή τη φορά για τις επιχειρήσεις. Η προκαταβολή φόρου αυξήθηκε στο 100% από 80% για τα νομικά πρόσωπα και η Διεύθυνση Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης της ΓΓΔΕ αναμένεται έως το τέλος της εβδομάδας να ολοκληρώσει και αυτή την εκκαθάριση.

Αγρότες και υπόχρεοι σε φόρο πολυτελούς διαβίωσης, οι οποίοι καλούνται τώρα να βάλουν βαθύτερα το χέρι στην τσέπη (συνολικά κοντά στα 50 εκατ. ευρώ το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης), θα βρουν στο ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο μήνυμα από την εφορία. Το εκκαθαριστικό θα το αναζητήσουν στο Taxis και με την Ταυτότητα Οφειλής έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν τον έξτρα φόρο σε τρεις δόσεις.

Η πρώτη, έως το τέλος Νοεμβρίου, η δεύτερη, έως το τέλος Δεκεμβρίου και η τρίτη, έως τις 29 Φεβρουαρίου. Σε περίπτωση εφάπαξ εξόφλησης εντός της προθεσμίας της πρώτης δόσης παρέχεται έκπτωση 2%, η οποία με νομοθετική διάταξη εντός των επόμενων εβδομάδων αναμένεται να καταργηθεί από το 2016.

Επόμενος γύρος το 2016

Από την επόμενη χρονιά άλλωστε έρχονται αυξήσεις της προκαταβολής φόρου και για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Ήδη έχει ψηφιστεί διάταξη η οποία ορίζει ότι η προκαταβολή φόρου από 55% για τα περυσινά κέρδη αυξάνεται σε 75% για τα κέρδη που προκύπτουν στο φορολογικό έτος που αρχίζει από 1.1.2015 έως και 31.12.2015. Ένα χρόνο αργότερα αγγίζει το 100% για τα κέρδη που προκύπτουν στα φορολογικά έτη που αρχίζουν από 1.1.2016 και εφεξής.


Άντε και στη συνέχεια και 200% και βάλε ...

Στο δρόμο της φτωχοποίησης να πάρουν σειρά και τα μεσαία στρώματα ...  όσα έχουν απομείνει ακόμη!

Γιατί αυτή τη στιγμή που ο Τσίπρας εξαγγέλλει με περισσή μεγαλοστομία τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης, δεν μπορεί να κρυφτεί η σκληρότατη πραγματικότητα που βιώνουν οι Έλληνες πολίτες.

Γιατί η αδυσώπητη αλήθεια είναι ότι εκατομμύρια Έλληνες  οδηγούνται βίαια και βάναυσα στο σκληρό δρόμο της φτωχοποίησης. 

Στοιχεία-σοκ, λοιπόν, προκύπτουν από  τις φορολογικές δηλώσεις! Το 63% ζει με ετήσιες οικογενειακές αποδοχές που φτάνουν έως και τα 12.000 ευρώ.

Τη στιγμή που οι εκπρόσωποι των κομμάτων διασταυρώνουν τα ξίφη τους για το ποιο από τα τρία Μνημόνια είναι το λιγότερο επώδυνο, ο ελληνικός λαός στενάζει. Μια ματιά στα πρώτα στοιχεία από τις φορολογικές δηλώσεις αρκεί για να κατανοήσει κανείς τη φτωχοποίηση των Ελλήνων την τελευταία πενταετία.

Τα στοιχεία είναι σοκαριστικά, καθώς το 62,82% εμφανίζει οικογενειακές αποδοχές κάτω από 12.000 ευρώ! Ειδικότερα, από τις 5.900.000 κοινές φορολογικές δηλώσεις που υποβλήθηκαν έως και το τέλος Αυγούστου οι 3.700.00 έδειξαν οικογενειακές αποδοχές κάτω από 12.000 ευρώ, ποσοστό που έχει αυξηθεί κατά 14% από το 2010!

Μάλιστα, τα στοιχεία από τις φετινές δηλώσεις αφορούν το οικογενειακό και όχι το ατομικό εισόδημα, κάτι που σημαίνει ότι στην πραγματικότητα ο αριθμός των φορολογουμένων με ατομικό εισόδημα κάτω των 12.000 ευρώ ξεπερνά τα 5.000.000, σε σύνολο περίπου 8.000.000 φορολογουμένων!

Πέρα απ' αυτό, από την εκκαθάριση του φόρου εισοδήματος, σε σύγκριση με το 2010, προκύπτει ότι έχουν μειωθεί κατά 200.000 οι πολίτες που δηλώνουν εισόδημα από 20.000 έως 30.000 ευρώ. Συγκεκριμένα, 550.000 οικογένειες εμφανίζουν εισόδημα 20.000-30.000 ευρώ, έναντι 752.850 το 2010!

Στο κλιμάκιο 30.000-50.000 ευρώ, από 604.000 οικογένειες το 2010, βρίσκονται πλέον 400.000. Ενδεικτικός όμως των επιπτώσεων της κρίσης είναι και ο αριθμός όσων δηλώνουν εισόδημα 50.000-100.000 ευρώ. Ενώ το 2010 έφταναν τους 244.884, περιορίστηκαν σε 110.000, δηλαδή μειώθηκαν κατά 50%. Όσον αφορά τους έχοντες οικογενειακό εισόδημα από 100.000 και πάνω, τα στοιχεία και εδώ είναι αποκαλυπτικά: από 38.549 το 2010 περιορίστηκαν σε 25.000 το 2014.

Η ανάγνωση των φορολογικών δηλώσεων εκατομμυρίων πολιτών φανερώνει ότι στην Ελλάδα των Μνημονίων η οικονομική ύφεση πλήττει βαριά και τη μεσαία τάξη, ενώ βαθαίνει το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, κατάσταση που φαίνεται ότι θα επιδεινωθεί, καθώς η λυπητερή των μέτρων του τρίτου Μνημονίου βρίσκεται προ τον πυλών... 

Με νέο Αρμαγεδδώνα μέτρων θα εγκαινιαστεί η νέα κοινοβουλευτική περίοδος

Τα "ταξιδάκια" του πρωθυπουργού στη Νέα Υόρκη - όπου υπήρξε και αυτή η "περίφημη" παρουσία του στο ίδρυμα Κλίντον με την παρουσία διεθνών γερακιών των αγορών - με τις ανούσιες ομιλίες, τα ευχολόγια, τις παράτες και τις δημόσιες σχέσεις και πάντα την κρυφή ατζέντα για τα όποια ξεπουλήματα θα ακολουθήσουν, τελείωσαν.

Τώρα με την εκλογή του προεδρείου της Βουλής και  τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης θα μπούμε στο "ψητό" και το ψητό δεν είναι τίποτε άλλο από την εφαρμογή του Τρίτου Μνημονίου, των προαπαιτούμενων και όσων άλλων θα ακολουθήσουν και θα πέσουν σαν βόμβες στις πλάτες των πολιτών.

Έτσι, σύμφωνα , με τα ρεπορτάζ πρόκειται να ακολουθήσουν;

Μακρύς είναι ο κατάλογος των μέτρων, τα οποία καλείται να προωθήσει το αμέσως επόμενο διάστημα η κυβέρνηση, προκειμένου να προχωρήσει θετικά η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος.
Την Παρασκευή, το Euro Working Group ενέκρινε την πρώτη από τις δύο λίστες με τα προαπαιτούμενα που συνδέονται με τη δόση των 2 δισ. ευρώ και αναμένεται να τεθεί υπ' όψιν των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης στο Eurogroup της Δευτέρας.

Τα προαπαιτούμενα, τα οποία θα πρέπει να εφαρμοστούν, σύμφωνα με το enikonomia.gr, αφορούν, τα εξής πέντε πεδία:

1. Φορολογία: Το κομμάτι αυτό περιλαμβάνει «ξήλωμα» της ρύθμισης των 100 δόσεων με την εφαρμογή εισοδηματικών κριτηρίων, μείωση του ακατάσχετου για μισθούς– συντάξεις και υπόλοιπα τραπεζικών λογαριασμών από 1.500 ευρώ στα 1.000 και θεσμοθέτηση των κατασχέσεων «εξπρές». 

Εξάλλου, με νέο νομοσχέδιο, το οποίο θα πρέπει να παρουσιαστεί μέσα στον Οκτώβριο, θα «διορθωθεί» η διπλή ταχύτητα φορολόγησης μισθωτών και ελεύθερων επαγγελματιών, ενοποιώντας τη φορολογία των επιμέρους εισοδημάτων (ενοίκια, κινητές αξίες, ομόλογα).

Αναμένεται, δε, σταδιακή κατάργηση της ευνοϊκής φορολογίας για τους αγρότες και μείωση της επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης για το πετρέλαιο που χρησιμοποιείται στις αγροτικές εργασίες.

2. Εργασιακά: Οι νομοθετικές ρυθμίσεις αναμένονται τον επόμενο μήνα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η κυβέρνηση επιμένει ότι η μόνη αλλαγή θα είναι η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αλλά οι πιστωτές ζητούν ομαδικές απολύσεις και αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου.

3. Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών – «κόκκινα δάνεια»: Οι δανειστές ζητούν να έχουν πριν από το τέλος Νοεμβρίου έτοιμες όλες τις νομοθετικές ρυθμίσεις για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, με στόχο την ολοκλήρωση της διαδικασίας ακόμη και προτού μπει ο νέος χρόνος. Ως προς τα «κόκκινα» δάνεια θα πρέπει να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο εντός του μήνα.

4. Αγορά ηλεκτρικής ενέργειας: Οι πιστωτές περιμένουν να δουν τα ισοδύναμα μέτρα που θα παρουσιάσει το υπουργείο Περιβάλλοντος, ώστε να αποφευχθεί η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ και η δημιουργία της μικρής ΔΕΗ.

5. Θεσμικές μεταρρυθμίσεις: Η πλήρης ανεξαρτητοποίηση της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων με τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων του ΣΔΟΕ, η επιτάχυνση απονομής της δικαιοσύνης, οι αλλαγές στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών που υποδεικνύουν οι εργαλειοθήκες Ι και ΙΙ του ΟΟΣΑ.

Έρχεται ΕΝΦΙΑ και για τα ακίνητα εξωτερικού;
Το υπουργείο Οικονομικών, σε συνεργασία με το κουαρτέτο, φαίνεται ότι έχει καταλήξει στο σχέδιο εφαρμογής ΕΝΦΙΑ και στα ακίνητα του εξωτερικού.

Όπως ανέφερε το «Βήμα της Κυριακής», η συνταγή ώστε για πρώτη φορά να επιβληθεί φόρος και σε περιουσιακά στοιχεία που διαθέτουν Έλληνες φορολογούμενοι εκτός της χώρας αλλά ζουν εδώ, αποτελεί αντιγραφή από την Ιταλία και την κυβέρνηση Μόντι (ο πρώην πρωθυπουργός της γειτονικής χώρας επέβαλε το 2011 για πρώτη φορά ένα τέτοιο φόρο, με αποτελέσματα).

Οι ιδιοκτήτες, με βάση το δημοσίευμα, θα υποχρεωθούν να δηλώσουν τα ακίνητα εκτός Ελλάδας και στο Περιουσιολόγιο και στο Ε9, ενώ θα αξιοποιηθεί το ισχύον κοινοτικό πλαίσιο για ανταλλαγή πληροφοριών με τις φορολογικές Αρχές άλλων χωρών, έτσι ώστε να διασταυρώνονται τα στοιχεία.

Ο φόρος θα υπολογίζεται στο άθροισμα της αξίας ακινήτων εσωτερικού - εξωτερικού και θα υπάρχει απαλλαγή για όσους καταβάλλουν μεγαλύτερο φόρο στο εξωτερικό, όπως θα προκύπτει από ειδικό πιστοποιητικό.

Προς υποχρεωτικές μετατάξεις στο Δημόσιο 
Αλλαγές έρχονται και στον δημόσιο τομέα, με το υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης να εμφανίζεται έτοιμο να προχωρήσει ακόμη και σε υποχρεωτικές μετατάξεις προσωπικού σε τομείς πρώτης προτεραιότητας, όπου υπάρχουν διαπιστωμένες ανάγκες.

Σύμφωνα με το «Έθνος της Κυριακής», οι μετακινήσεις υπαλλήλων, με μόνιμο μηχανισμό κινητικότητας θα προκύψουν με τον εξής τρόπο:

• Έως το τέλος του έτους θα είναι έτοιμα τα νέα οργανογράμματα σε υπουργεία και φορείς.

• Στη συνέχεια θα αποκεντρωθούν αρμοδιότητες από τα υπουργεία σε Περιφέρειες - Δήμους.

• Θα συγχωνευθούν και θα καταργηθούν κλάδοι και ειδικότητες.

• Θα δημιουργηθεί Μητρώο υπαλλήλων με βάση τα προσόντα και την ειδικότητα τους.

• Ηλεκτρονικό σύστημα θα καταγράφει τις «κενές» και πλεονασματικές θέσεις, με στόχο δύο ή τρεις φορές το χρόνο να προκηρύσσονται οι «κενές».

• Εάν αυτές δεν καλύπτονται εθελοντικά, θα γίνονται υποχρεωτικές μετακινήσεις υπαλλήλων, κυρίως για άμεσες ανάγκες όπως στην Παιδεία και την Υγεία.

Φυσικά για προσλήψεις στους κρίσιμους τομείς δεν φαίνεται καμιά νέα πρόσληψη, ενώ ακόμη και τα Μνημόνια πρόβλεπαν προσλήψεις 1:5 σε σχέση με αυτούς που αποχωρούν.

Αλλά θα ε΄χουμε σαφώς και συνέχεια και "συγκεκριμενοποίηση" των βασικών αντιλαϊκών μέτρων.

Ενώ για ξεκάρφωμα θα πετιούνται και κάποια "ψίχουλα" μέτρων σε βάρος (:) των προνομιούχων τα οποία συνήθως ποτέ δεν εφαρμόζονται.

Εδώ είμαστε να τα παρακολουθούμε και να παρεμβαίνουμε ενεργά ... 

Τηλεγράφημα - αποκάλυψη: "Μυστική" συνεργασία Τσίπρα – ΗΠΑ για τη «μάχη» με την Μέρκελ

Κάποιες "αποκαλύψεις" έρχεται να κάνει σήμερα η "Καθημερινή" - η ναυαρχίδα του ομίλου Αλαφούζου - σχετικά με το ρόλο της Ουάσιγκτον στις πολύωρες "διαπραγματεύσεις" του Τσίπρα με τους πιστωτές της χώρας - εκεί όπου "κουράστηκε" και "ταλαιπωρήθηκε" πάρα πολύ ο πρωθυπουργός.

Τώρα, η ταλαιπωρία και η δυστυχία που θ α εξαπολύσει το Τρίτο Μνημόνιο στη χώρα και το λαό μας δεν "μετράει" και τόσο πολύ μπροστά στην "ταλαιπωρία" του "ηγέτη" ...

Κατά τα άλλα αποκαλύπτει η «Καθημερινή της Κυριακής» κάποια στοιχεία για τη σχέση της Ουάσιγκτον με αυτές τις διαπραγματεύσεις. Όπως φαίνεται από απόρρητο τηλεγράφημα που εστάλη από τον πρεσβευτή της Ελλάδας στην Ουάσινγκτον, οι ΗΠΑ συμβούλευαν την κυβέρνηση Τσίπρα μέχρι και την τελευταία στιγμή των διαπραγματεύσεων, για τις κινήσεις που έπρεπε να ακολουθήσει απέναντι στο Βερολίνο.

Το τηλεγράφημα εστάλη την 16η Ιουλίου, τέσσερις ημέρες μετά τη συμφωνία, από τον Έλληνα πρέσβη στην Ουάσιγκτον, Χρήστο Παναγόπουλο και συνοψίζεται η πολύμηνη συνεργασία Ουάσιγκτον – Αθήνας, με στόχο να αντιμετωπιστεί η επιθετικότητα του Βερολίνου, να μείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη και να υπάρξει συμφωνία με διάρκεια στον χρόνο.

Ο Έλληνας πρεσβευτής αναφέρει ότι είχε επικοινωνία «με τακτικό συνομιλητή του, ανώτατο αξιωματούχο του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ», ο οποίος του μετέφερε εντυπώσεις από τη σημαντική συνάντηση Λιού - Σόιμπλε, η οποία φαίνεται ότι διεξήχθη σε τεταμένο κλίμα, κυρίως στο σκέλος που αφορούσε την Ελλάδα. Θυμίζουμε και την μνημειώδη φράση που σύμφωνα με τον Σόιμπλε είπε στον Λιού:«Πάρτε την Ελλάδα να πάρουμε το Πουέρτο Ρίκο».

View image on Twitter

 Follow

kathimerini.gr @kathimerini_gr

#Kpolitics Στενή συνεργασία με την Ουάσιγκτον τον «καυτό» Ιούλιο http://dlvr.it/CGp5Vp 

9:00 PM - 26 Sep 2015

Συνεργασίες με άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις

Από το τηλεγράφημα προκύπτει επίσης ότι επί της ουσίας οι ΗΠΑ "συμβούλευαν"  την κυβέρνηση Τσίπρα κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και η βασική προτροπή ήταν η Αθήνα να αποφύγει να αντιπαρατεθεί προσωπικά με το Βερολίνο (δηλαδή λεκτικές επιθέσεις, καμπάνια σε μέσα κοινωνική δικτύωσης). Στόχος ήταν επίσης η δημιουργία ευρύτερων συμμαχιών με τις λοιπές ευρωπαϊκές δυνάμεις, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Ιταλία, η Αυστρία, οι οποίες θα παρείχαν τη στήριξή τους στην Ελλάδα έναντι της Γερμανίας, με αντάλλαγμα την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων από την πλευρά της Ελλάδας.

«Δεν θα πρέπει το Βερολίνο να επιβάλει τις απόψεις του»

Η αμερικανική άποψη είχε στον πυρήνα της την θέση πως «δεν θα πρέπει το Βερολίνο να επιβάλει τις απόψεις του», δηλαδή δεν θα πρέπει η Ελλάδα να αντιπαρατεθεί κατά μέτωπο, κάτι που θα είχε αρνητικά αποτελέσματα. Προκύπτει επίσης ότι οι ΗΠΑ είχαν άλλο γεωπολιτικό και οικονομικό δόγμα από τη Γερμανία και ανησυχούσαν μήπως η πλήρης κυριαρχία του Βερολίνου οδηγούσε ηθελημένα ή αθέλητα σε κατάρρευση της Ευρωζώνης, κάτι που ήταν αντίθετο στα αμερικανικά συμφέροντα.

Η στρατηγική για το χρέος

Όπως αναφέρεται: «η στρατηγική της Ουάσιγκτον είχε δύο πτυχές: την ανάδειξη της σημασίας του γεωπολιτικού ρόλου της Ελλάδας και τις συνεχείς αναφορές περί αναπροσαρμογής του χρέους». Όπως επίσης αναφέρεται στο έγγραφο, «όσον αφορά τη συζήτηση περί χρέους, υποβοηθητικά κρίνεται ότι κινήθηκε το ΔΝΤ, προφανώς κατόπιν σχετικής αμερικανικής παραίνεσης». Ως προς την γεωπολιτική πτυχή, είναι προφανές ότι οι ΗΠΑ ήταν αυτές που ζήτησαν από την Αθήνα να αναδείξει τη γεωπολιτική παράμετρο και τους κινδύνους που ελλόχευαν για το δυτικό σύστημα ασφάλειας από μια πιθανή κατάρρευση της Ελλάδας.

Όπως αναφέρεται τέλος στο δημοσίευμα της Καθημερινής, οι ΗΠΑ ήταν εκείνες που παρενέβησαν και στο ΝΑΤΟ προκειμένου να αναδειχθεί η γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας. Έτσι την περίοδο που είχε οξυνθεί το κλίμα μεταξύ Τσίπρα – πιστωτών, στις 20 Ιουνίου ο αναπληρωτής γ.γ. του ΝΑΤΟ, Αλεξάντερ Βέρσμποου, κάνει δήλωση με αποδέκτη το Βερολίνο με την οποία εκφράζει την έντονη ανησυχία του για μια πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Ο Βέρσμποου τόνιζε ότι αυτό το ενδεχόμενο «θα μπορούσε να αποτελέσει κίνδυνο στον τομέα της ασφάλειας για τη Συμμαχία»

Δηλαδή, η "στήριξη" των ΗΠΑ και του ΔΝΤ (!) έφτασε μέχρι να μην ψελλίσουμε κουβέντα για το ρόλο της Γερμανίας και μέχρι να μας επιβληθεί το Τρίτο Μνημόνιο.

Ωραία "στήριξη" ... αλλά δεν θα ξαναπάρουμε ...

Και αν το δίλημμα του Τσίπρα είναι αν θα είμαστε προτεκτοράτο της Γερμανίας  ή προτεκτοράτο των ΗΠΑ ... ευχαριστούμε, αλλά ούτε σ' αυτή τη λογική θα μπούμε ...

Συνεχίζουμε να επιμένουμε για την ανάγκη του αγώνα  για μια ανεξάρτητη και αξιπρεπή πορεία της χώρας και του λαού μας ... 

Τα ίδια ... Παντελάκη μου: ESM - Πρώτα οι μεταρρυθμίσεις και μετά οι δόσεις

Για τους όρους υλοποίησης του νέου πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα, μίλησε ο Ρολφ Στράουτς (Rolf Strauch) μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης (ESM) σε συνέντευξη στην αυστριακή εφημερίδα «Die Presse».

Ο Στράουτς τόνισε πως οι "μεταρρυθμιστικές δυνάμεις" κυριαρχούν στο νέο ελληνικό κοινοβούλιο, επισημαίνοντας πως η πτέρυγα μέσα στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισε το πακέτο διάσωσης των 86 δισ. ευρώ (σ.σ. Λαϊκή Ενότητα) απέτυχε να εκλεγεί στις πρόσφατες εκλογές.

Ο ίδιος ξεκαθάρισε πως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης θα καταβάλει δόσεις του δανείου μόνον υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις. «Η ιδιαιτερότητα αυτού του προγράμματος είναι ότι η Ελλάδα έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή τις μεταρρυθμίσεις πριν από τις διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα» είπε. Ωστόσο, συμπλήρωσε πως η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να εφαρμόσει περαιτέρω μεταρρυθμίσεις κατά τη διάρκεια της προγραμματικής περιόδου των τριών ετών.

«Εντός του Οκτωβρίου θα λάβει χώρα η πρώτη αναθεώρηση του προγράμματος. Μέχρι τότε οι μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα θα πρέπει να έχουν εφαρμοστεί» είπε χαρακτηριστικά.

Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε και να μην έχουμε αυταπάτες για όσα μας έρχονται ... 

Ορκίστηκε πρωθυπουργός ο Τσίπρας - έρχεται και ο "λογαριασμός" της νέας κυβέρνησης: Σε 95 ημέρες πρέπει να εφαρμόσει το 56% του Μνημονίου

Είμαστε ακόμη την επαύριο των εκλογών στην περίοδο των χαμόγελων ικανοποίησης από τους "νικητές" των εκλογών.

Θα έχουμε και τις παράτες με τις ορκωμοσίες - πρωθυπουργού, των μελών της νέας κυβέρνησης.

Αξέχαστα μας έχουν μείνει τα γέλια, τα φιλιά των νέων υπουργών των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μετά τις εκλογές της 25ης του Γενάρη.

Λίγους μήνες μετά πολλοί από αυτούς έχουν αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ και απέτυχαν να εκλεγούν στη νέα Βουλή ύστερα από τη συγκρότηση της ΛΑΕΝ.

Τους μήνες αυτούς η χώρα πέρασε ένα απίστευτο οδοιπορικό αντιφάσεων, παλινωδιών και συμβιβασμών.

Από τη "δημιουργική ασάφεια", τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, το γαϊτανάκι των διαπραγματεύσεων για να φτάσουμε στο αλήστου μνήμης δημοψήφισμα, τα capital controls και τελικά στην άνευ όρων υπερψήφιση του Τρίτου Μνημονίου και την προκήρυξη των εκλογών.



Όλα αυτά είχαν ανυπολόγιστο κόστος  για την εθνική οικονομία και το λαό μας.

Τώρα, λοιπόν, τα ψέματα και οι θριαμβολογίες τελειώνουν.

Βέβαια, όπως επισημαίνει σήμερα και το Politico "Οι Έλληνες συγχώρεσαν τον Τσίπρα και το μνημόνιό του".

Έτσι, σύμφωνα με το περιοδικό, οι Ευρωπαίοι ηγέτες "μπορούν να ανασάνουν με ανακούφιση" μετά την εμπιστοσύνη που έδωσαν οι ψηφοφόροι στον Αλέξη Τσίπρα κάνοντάς τον ισχυρότερο.

Η "πειστική νίκη" ελευθερώνει τον Τσίπρα δίνοντάς του τη δυνατότητα να κάνει μεταρρυθμίσεις, κυρίως στην αγορά εργασίας και το συνταξιοδοτικό.

Έτσι, από σήμερα κιόλας ανοίγει ο "λογαριασμός" που φυσικά θα καλεστεί να τον πληρώσει ο λαός και τα πιο αδύναμα στρώματα της κοινωνίας.

Αφού ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του ούτε καν διαχειριστές του Τρίτου Μνημονίου δεν θα είναι.

Μάλλον εντολοδόχος των δανειστών και του τοποτηρητή, κ. Φερβέι και της τρόικα, θα είναι το νέο κυβερνητικό σχήμα.

Έτσι, λοιπόν, οι αριθμοί της εκλογικής μάχης αποτυπώνουν τη μία αλήθεια, αλλά δεν είναι η μόνη. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι αριθμοί που καταδεικνύουν πόσο επιτακτικά τίθεται  άμεσα η εφαρμογή της συμφωνίας. 

Όπως αναφέρει η «Καθημερινή», η νέα κυβέρνηση έχει προθεσμία 95 ημερών, έως το τέλος του έτους, για να υλοποιήσει το 56,4% των μέτρων του μνημονίου ή 127 δράσεις, εκ των οποίων οι 15 εντός του Οκτωβρίου. 

Τα περισσότερα από αυτά είναι και τα πιο δύσκολα πολιτικά, όπως η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, η φορολογία των αγροτών, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και το νέο ταμείο αποκρατικοποιήσεων.

Η τρόικα θα ξεκινήσει τη νέα αξιολόγηση στα μέσα Οκτωβρίου και μόνο εάν ολοκληρωθεί επιτυχώς θα εκταμιευτεί το υπόλοιπο της πρώτης δόσης που έχει μείνει, επί του παρόντος, «κλειδωμένο» και στη συνέχεια θα αρχίσει η διαπραγμάτευση για την ελάφρυνση του χρέους. 

Μόνο που όλα αυτά θα προκαλέσουν κοινωνική δυσαρέσκεια και εδώ βρίσκεται το χρέος όλων των δυνάμεων που ενδιαφέρονται για μια διαφορετική προοπτική να συντονίσουν τις δυνάμεις τους και να καταθέσουν τις δικές τους προτάσεις και πρόγραμμα για μια εναλλακτική λύση ριζικά διαφορετική από τις πολιτικές που εφαρμόζονται. 

Τα αποτελέσματα στο 99,5% της Επικράτειας - Πρώτο "κόμμα" η αποχή ...

Τελείωσαν, λοιπόν, και αυτές οι εκλογές ...

Οι οποίες αναπαρήγαγαν τα αποτελέσματα της 25ης Ιανουαρίου.

Προς δόξα των "αντικειμενικών" δημοσκοπήσεων οι οποίες μιλούσαν για "νέρμπι" μέχρι την τελευταία στιγμή!

Με "νικητή" των εκλογών τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα - αυτόν τον μεταλλαγμένο που απαλλάχτηκε από τα "βαρίδια" της Αριστερής Πλατφόρμας και άλλα σχετικά ...

Και με τη "Λαϊκή Ενότητα", που δεν μπόρεσε να δώσει καμιά συγκεκριμένη απάντηση ούτε για το πριν ούτε για την προοπτική και με μια σύνθεση ευκαιριακή και ανομοιογενή, δεν έπεισε και έμεινε εκτός Βουλής.

Όπου μπήκε "πανηγυρικά' η Ένωση Κεντρώων  του Βασίλη Λεβέντη ...

Ένας ακόμα μνημονιακός  πολιτικός σχηματισμός και όχι μόνο ...

Μιλάμε για πολύ "λεβέντικη" Βουλή!

Να μας ζήσει ...

Κατά τα άλλα ποσοστό 35,47% συγκεντρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ με καταγεγραμμένο ποσοστό ενσωμάτωσης 99,50%. Η Ν.Δ ακολουθεί με 28,09%, η Χρυσή Αυγή με 6,99%, ενώ έπονται Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) ΜΕ 6,28%, το ΚΚΕ με 5,55%, το Ποτάμι με 4,09%, οι Ανεξάρτητοι Ελληνες με 3,69% και η Ένωση Κεντρώων με 3,43. Εκτός βουλής μένει η Λαϊκή Ενότητα που συγκεντρώνει ποσοστό 2,86%.

Η ΝΔ παρά το come back που επιχείρησε με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη δεν μπορεί να απαλλαγεί από το "βεβαρυμένο" παρελθόν της.
 Συσπείρωσε απλά το παραδοσιακό κομματικό της ακροατήριο .... 

"Ενισχυμένη" (;) βρίσκεται η "Δημοκρατική Συμπαράταξη" - ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ - η οποία μάλλον βέβαια συγκεντρώνει το άθροισμα των προηγούμενων ποσοστών των κομμάτων που την αποτελούν συν τα ποσοστά του Γιωργάκη ... 

Το "Ποτάμι" πνέει τα λοίσθια αφού σημείωσε αρκετά σημαντική πτώση έχοντας απώλειες τόσο προς τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και προς τη ΝΔ ...

Απλά το κατεστημένο τώρα έχει ισχυρότερο και  "ικανότερο" εκφραστή για την εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων, τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ ...

Στους "κερδισμένους" οι ΑΝΕΛ οι οποίοι έχουν καπαρώσει υπουργικές θέσεις στην κυβέρνηση του μικρού Αλέξη.

Θεωρούμε - όπως ήδη έχουμε γράψει - αποτυχία του ΚΚΕ - τη στασιμότητα που καταγράφει στα ποσοστά του.

Μέσα στην περίοδο της πιο βαθιάς κρίσης ΄που ο ΣΥΡΙΖΑ διολίσθησε σε  μνημονιακές θέσεις, δεν μπορεί να κερδίσει σχεδόν τίποτα από τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Ενώ ιδιαίτερο πρόβλημα παραμένει πάντα το ποσοστό της Χρυσής Αυγής η οποία συνεχίζει να είναι τρίτο κόμμα με 7% περίπου.

 «Πρωταγωνιστής» των εκλογών αναδεικνύεται η αποχή, καθώς κινείται σε ποσοστό ρεκόρ που ξεπερνά το 40% και ξεπερνά το 43%!


Ποσοστό ρεκόρ, που όποιο κόμμα το ελάμβανε θα σχημάτιζε αυτοδύναμη κυβέρνηση σημειώνει, λοιπόν, η αποχή σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές. 

Τεράστια αποχή εμφανίζουν απομακρυσμένες και νησιωτικές περιοχές, γεγονός που σημαίνει ότι εκτός από την απογοήτευση μεγάλης μερίδας των πολιτών απέναντι στα κόμματα, σημαντικός παράγοντας για την μη προσέλευση στην κάλπη έπαιξε και το οικονομικό κόστος της μετακίνησης των ετεροδημοτών, με την τιμή της βενζίνης και τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια στα ύψη και τις εταιρείες που λειτουργούν τους αυτοκινητόδρομους να μην δέχονται την ελεύθερη διέλευση των ψηφοφόρων από τα διόδια.

Ενδεικτικό της μεγάλης αποχής είναι ότι τα αντίστοιχα ποσοστά στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου ήταν 36,38%, τον Ιούνιο του 2012 37,51%, τον Μάιο του ίδιου έτους 34,88% , το 2009 29,05%, ενώ το 2007 25,85%

Μαζί με τα άκυρα και τα λευκά το ποσοστό φτάνει κοντά στο 45%!

Χαρακτηριστικό είναι ότι πχ στη Β΄Πειραιά - μια περιοχή που έχει πληγεί βαριά από την κρίση - η αποχή φτάνει στο 43% περίπου (!) και μαζί με τα λευκά - άκυρα φτάνει στο 45%.

 Αντίστοιχα στην Α΄ Πειραιά η αποχή φτάνει στο 48% (!) και μαζί με τα λευκά - άκυρα φτάνει στο 50%.

Είναι πρωτοφανή, λοιπόν, τα ποσοστά στη μεταπολιτευτική μας ιστορία.

Πέρα από τα όποια αντικειμενικά προβλήματα εκείνο που καταγράφεται με την πολύ.μεγάλη αποχή είναι η απόρριψη του πολιτικού συστήματος  και των πολιτικών που γεννούν μόνο απελπισία στους πολίτες, ειδικότερα στους νέους, με την εφαρμογή των πιο σκληρών πολιτικών λιτότητας.

Σήμερα, στη Βουλή  καταγράφονται πολιτικές δυνάμεις που κινούνται σε μνημονιακή τροχιά σε ποσοστό πάνω από 80%.

Και φυσικά εμείς δεν εντάσσουμε στις αντιμνημονιακές δυνάμεις  τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.

Κατά συνέπεια θεωρούμε ότι ο πολιτικός κύκλος που άνοιξε με την εφαρμογή του πρώτου Μνημονίου στη χώρα μας κλείνει με ήττα των πολιτικών δυνάμεων και αντιλήψεων που κινούνταν σε αντιμνημονιακή τροχιά.

Βασική αιτία, βεβαίως, είναι και η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακή, συστημική δύναμη με έντονα "σοσιαλδημοκρατικά" αλλά και αρχηγικά χαρακτηριστικά.

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, για επαναθεμελίωση του κοινωνικού κινήματος σε μια  νέα προοπτική όπως και για την αναζήτηση σε νέα βάση των πολιτικών εκφραστών των διεκδικήσεων και των αναγκών του λαού και των Ελλήνων πολιτών. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παραμείνει στην εξουσία! - σύμφωνα με τον πρώτο τίτλο της ελληνικής έκδοσης της Deutsche Welle ....

Οι Έλληνες καλούνται στις κάλπες για τρίτη φορά μέσα στο 2015. Ανεξάρτητα από τι πιστεύει κανείς για τον Αλέξη Τσίπρα, τα πράγματα θα ήταν χειρότερα με τον ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση, πιστεύει ο Σπύρος Μοσκόβου.

Για μια ακόμα φορά η Ελλάδα καλείται να επιλέξει, για μια ακόμα φορά στήνεται μια μοιραία κάλπη, για μια ακόμα φορά διακυβεύονται τα πάντα, η σταθερότητα και το μέλλον και η παραμονή στην ευρωζώνη. Και οι τρεις καίριες ψηφοφορίες το τελευταίο δωδεκάμηνο οφείλονταν στον ΣΥΡΙΖΑ του πλάνου Αλέξη Τσίπρα. Τον Ιανουάριο είχαμε πρόωρες εκλογές, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ απέτρεψε στη βουλή την εκλογή προέδρου της δημοκρατίας. Τον Ιούλιο ο πρωθυπουργός διεξήγαγε δημοψήφισμα με αντικείμενο μιαν ανύπαρκτη συμφωνία με τους εταίρους της Ελλάδας και παρά το ότι το σύνταγμα δεν επιτρέπει δημοψηφίσματα για δημοσιονομικά ζητήματα. Και τώρα πάλι πρόωρες εκλογές, αφού η βουλή ενέκρινε την επιτευχθείσα τελικά συμφωνία με τους δανειστές αποκλειστικά και μόνο επειδή την ψήφισε το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης. Η ακραιφνώς «αριστερή», δηλαδή η εντελώς ανεδαφική πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ απέρριψε τη συμφωνία, διασπάσθηκε και τώρα διεκδικεί τη λαϊκή ψήφο ως Λαϊκή Ενότητα. Η διακυβέρνηση Τσίπρα χωρίς ένα σημαντικό μέρος του κόμματός του είχε καταστεί πια εξαιρετικά δύσκολη.

Κανονικά ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να τιμωρηθεί

O διευθυντής της ελληνικής σύνταξης Σπύρος Μοσκόβου

Μετά από όλες αυτές τις ταλαιπωρίες, στις οποίες υπέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ τη δημοκρατία, νοιώθει κανείς τον πειρασμό να του ευχηθεί την καταβαράθρωση σε τούτες τις εκλογές. Σε τελική ανάλυση η κυβέρνηση Τσίπρα φέρει την ευθύνη για τις ατελέσφορες επί μήνες διαπραγματεύσεις με τους εταίρους, για τα capital controls και για τη δεινή κατάσταση της οικονομίας, σε σύγκριση με τη δειλή ανάκαμψη που διαφάνηκε πριν από ένα χρόνο. Φέρει την ευθύνη ακόμα και για τον σκυβαλισμό αριστερών ιδανικών.

Το επιτελείο του μαθητευόμενου πρωθυπουργού έσπειρε πολλούς ανέμους, το πρόβλημα όμως είναι ότι τις θύελλες θερίζει πρωτίστως ο ελληνικός λαός: τράπεζες χωρίς χρήματα, συνταξιούχοι στις ουρές, επιχειρήσεις χωρίς τζίρο, σχολεία χωρίς καθηγητές. Αν αριστερή πολιτική σημαίνει οφέλη για την πλειοψηφία, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε. Και παρ’ όλα αυτά πρέπει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να συμμετάσχει στην εξουσία: οι ψηφοφόροι πρέπει να εξαναγκάσουν τον Αλέξη Τσίπρα και το κόμμα του να εφαρμόσει την τελευταία συμφωνία με τους θεσμούς ως βάση για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του

Ως γνωστόν σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία του Βαγγέλη Μεϊμαράκη αγωνίζονται στήθος με στήθος για την πρωτιά. Και λίγες ψήφοι διαφορά αρκούν, αφού το εκλογικό σύστημα πριμοδοτεί αδρά με 50 έδρες το πρώτο κόμμα. Οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν επίσης ότι κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν πρόκειται να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία.

Εάν η Νέα Δημοκρατία αναδειχθεί πρώτο κόμμα, θα μπορούσε να κυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ ή το ΠΟΤΑΜΙ. Για την Ελλάδα αυτή θα ήταν η χειρότερη λύση αυτή τη στιγμή. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παρίστανε πάλι κατά το παλιό στιλ την ανένδοτη αντιπολίτευση και θα τορπίλιζε όπου μπορούσε την εφαρμογή της συμφωνίας, η οποία αποτελεί το αποτέλεσμα της δικής του διαπραγμάτευσης. Τέτοιες μεταστροφές δεν είναι εγκλήματα καθοσιώσεως για την ελληνική πολιτική κουλτούρα, τώρα όμως θα ήταν καταστροφή για την Ελλάδα. Η καλύτερη λύση για τη χώρα θα ήταν μια κυβέρνηση συνασπισμού του ΣΥΡΙΖΑ με ένα ή και δύο ακόμα κόμματα. Σ’ αυτή την περίπτωση το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα δεν θα μπορούσε πλέον αντικειμενικά να αποποιηθεί των ευθυνών του. Θα ήταν αναγκασμένο να καθαρίσει επιτέλους την κόπρο του Αυγεία, που έχει συσσωρευθεί εδώ και δεκαετίες. Δεν θα μπορούσε πια να επικαλείται πολιτική παρθενία. Και αυτό το τελευταίο επτάμηνο των κομπογιανιτισμών ήταν αρκετό για να την χάσει.

"Ωραία" τα λέει ο υπεύθυνος της ελληνικής έκδοσης της Deutsche Welle ...

Αλλά δεν είναι και πολύ καινούργια αυτή η σκέψη.

Ο "φρόνιμος" ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ χρήσιμος για το σύστημα.

Μπορεί καλύτερα αυτός από τα παλιότερα κόμματα της ολιγαρχίας να κάνει τη "δουλειά" - να εφαρμόσει το Τρίτο Μνημόνιο και τα συνεπαγόμενα σκληρότατα μέτρα.

Γιατί μπορεί άνετα να "προσφέρει'  - όπως έκανε σε προηγούμενες δεκαετίες το αυθεντικό ΠΑΣΟΚ- τον εκμαυλισμό των πολιτών, μπορεί καλύτερα να εμπορευθεί ελπίδες και να τις διαψεύσει ...

Κι αυτό το τελευταίο είναι πολύ χρήσιμο για το  σύστημα ...

Γιατί θα οδηγήσει μεγάλο μέρος της κοινωνίας στην παθητικότητα, τη μοιρολατρία και την υποταγή ...

ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, "δαγκωτό" κι από μεγάλο μέρος των καθεστωτικών δυνάμεων ...

Γιατί, όχι;

Γιατί και το Μνημόνιο και το σύστημα και οι  δανειστές και οι ολιγάρχες θέλουν την "Αριστερά" τους ...

Ώστε να ευτελιστεί πλήρως και αυτή η έννοια ...

Όσοι πιστοί προσέλθετε!

Εμείς απλά δεν θα πάρουμε .... 

Εκλογικό θρίλερ δείχνουν πέντε δημοσκοπήσεις

Μάχη στήθος με στήθος δίνουν στις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ, καθώς με βάση τα ευρήματα πέντε δημοσκοπήσεων που δημοσιεύονται στον Κυριακάτικο Τύπο η διαφορά μεταξύ των δυο κομμάτων δεν ξεπερνά τη μία μονάδα. 

Από τα ποσοστά που συγκεντρώνουν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, όσο και τα άλλα κόμματα η εκλογική μάχη της 20ής Σεπτεμβρίου προμηνύεται θρίλερ. 

Σε δημοσκόπηση της MRB για τη Realnews η διαφορά των δυο κομμάτων κυμαίνεται σε 0,4%. Στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ καταλαμβάνει 25,9%, η ΝΔ 25,5%, ακολουθεί η ΧΑ με 6,1%, το ΚΚΕ με 5,7%, ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ με 5,3%, το Ποτάμι 4,9%, η Ένωση Κεντρώων με 3,9%, η Λαϊκή Ενότητα 3,2%, ενώ εκτός βουλής μένουν οι ΑΝΕΛ με 2,6%. Η αδιευκρίνιστη ψήφος ανέρχεται σε 14,1% του δείγματος. 





Κάπα Research για το Βήμα της Κυριακής

Σε δημοσκόπηση της εταιρίας Κάπα Research για το Βήμα της Κυριακής η διαφορά ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ ανέρχεται σε 0,5% υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Αναλυτικότερα, ο ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου λαμβάνει ποσοστό 26,7%, η ΝΔ 26,2%, η ΧΑ 7%, ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ 6,1%, ΚΚΕ 5,9%, Ποτάμι 5%, Λαϊκή Ενότητα 4,2%, Ένωση Κεντρώων 3,6% και οι ΑΝΕΛ με 3,1%. Η αδιευκρίνιστη ψήφος ανέρχεται σε 10,2%. 



Alco για Πρώτο Θέμα

Σε δημοσκόπηση της εταιρίας Alco για το Πρώτο Θέμα ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται της ΝΔ με 0,7 μονάδες. Στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει 25,4%, η ΝΔ 24,7%, η ΧΑ 6,4%, το ΚΚΕ 6,2%, ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ 5,1%, το Ποτάμι 4%, η Ένωση Κεντρώων 3,9%, η Λαϊκή Ενότητα 3,4% και οι ΑΝΕΛ μένουν εκτός βουλή με 2,6%. Οι αναποφάσιστοι ανέρχονται σε 10,4% του δείγματος. 



Public Issue Αυγή της Κυριακής
Απόλυτο ντέρμπι δείχνει η δημοσκόπηση της εταιρίας Public Issue για την Αυγή της Κυριακής. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ στην πρόθεση ψήφου αποσπούν από 31%, τρίτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ με 8%, η ΧΑ 7%, το ΚΚΕ 6,5%, το Ποτάμι 4,5%, η Λαϊκή Ενότητα 4%, η Ένωση Κεντρώων με 3% και οι ΑΝΕΛ 2%. 



RASS για το Παρόν της Κυριακής

Στις 0,3 μονάδες ανέρχεται η διαφορά μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ σε δημοσκόπηση της εταιρίας RASS για το Παρόν της Κυριακής. Στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει 27,4%, η ΝΔ 27,1%, η ΧΑ 6,4%, το ΚΚΕ 5,5%, ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ 4,8%, το Ποτάμι 3,8%, η Ένωση Κεντρώων 3,3%, η Λαϊκή Ενότητα 3%, οι ΑΝΕΛ 2,3%. Η αδιευκρίνιστη ψήφος ανέρχεται σε 13,1%. 



NM - "Θρίλερ", λοιπόν ...

Αλλά με προδιαγεγραμμένο τέλος ...

Αφού όποιο κι αν είναι το εκλογικό αποτέλεσμα εκείνοι που θα σχηματίσουν κυβέρνηση θα υλοποιήσουν έμπρακτα το Τρίτο Μνημόνιο ...

Και με όποιο κυβερνητικό σχήμα προκύψει θα προχωρήσουν σε νέα πρωτοφανούς σκληρότητας μέτρα σε βάρος των πολιτών και της κοινωνίας.

Έτσι, εκείνο που καλείται ο ψηφοφόρος και ο πολίτης είναι να γίνει συνένοχος στη δική του ...  εκτέλεση!

Και να δώσει τη νομιμοποιητική βάση στους δικούς του θύτες  κι εκτελεστές για να προχωρήσουν  σε  ό,τι ήδη έχει προαποφασιστεί και καθοριστεί από τους δανειστές και τους εγχώριους συνεργάτες τους  - οικονομικούς  και πολιτικούς.

Είναι άραγε αυτή η  "μοίρα", ο ρόλος και η θέση που πρέπει να αποδεχτούν οι Έλληνες πολίτες; 

Για τη "Λαϊκή Ενότητα" με τον Λαφαζάνη, Αλαβάνο αλλά και τη Ραχήλ Μακρή, τον Φωτόπουλο και άλλα παιδιά - ένα νέο πολιτικό σχήμα ή αναπαλαίωση με φθαρμένα υλικά;

Μέσα στην "καυτή" επικαιρότητα των τελευταίων ημερών που οδηγεί τη χώρα στις πλέον άχρηστες και επικίνδυνες εκλογές στη νεότερη ιστορίας της είναι και η ανάδυση του νέου κόμματος της "Λαϊκής Ενότητας" από τους "διαφωνούντες" του ΣΥΡΙΖΑ, τους αποχωρήσαντες 25 βουλευτές υπό την προεδρία του Παναγιώτη Λαφαζάνη - σχήμα με το οποίο συμφώνησε να συνεργαστεί ο Αλέκος Αλαβάνος και στο οποίο αναμένεται, κατά δήλωσή στελεχών του, να πλαισιωθεί από το "δεύτερο κύμα" αποχωρήσεων  από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις των κορυφαίων στελεχών της "Λαϊκής Ενότητας" - Λαφαζάνη, Στρατούλη κα - αυτή φιλοδοξεί να καλύψει ούτε λίγο ούτε πολύ ως μετωπικό σχήμα το 62%  του  ΟΧΙ  στο τελευταίο δημοψήφισμα.

 Συνολικά να εκφράσει  το "αντιμνημονιακό χώρο" και την προοπτική του.

Επειδή η κατάσταση στη χώρα είναι ιδιαίτερα κρίσιμη και σοβαρή, επειδή ο λαός μας έχει υποστεί βαριά πλήγματα και καλείται να πληρώσει για πολλές δεκαετίες  το  τίμημα των Μνημονίων - μεταξύ των οποίων και του "αριστερού" Μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, έχουμε το χρέος να  μιλήσουμε απολύτως καθαρά και πάρουμε θέση για το "νέο" πολιτικό μόρφωμα, όπως έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια.

Δεν θεωρούμε, λοιπόν, ότι  η "Λαϊκή Ενότητα" του Λαφαζάνη, Αλαβάνου και των άλλων "παιδιών" - μεταξύ των οποίων οι εξαιρετικές πολιτικές προσωπικότητες της Ραχήλ Μακρή, του συνδικαλιστή και εκπροσώπου πάλαι ποτέ του "βαθέος ΠΑΣΟΚ" Φωτόπουλου και άλλων τινών - δεν μπορεί να αποτελέσουν αξιόπιστη λύση και έκφραση μιας διαφορετικής προοπτικής για τη χώρα και το λαό μας έναντι της  μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακή και καθεστωτική δύναμη.

Αυτό  γιατί ούτε σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας, ούτε σε προγραμματικές θέσεις - πέρα από την επανάληψη κάποιων αντιμνημονιακών συνθημάτων - ούτε από την άποψη της εγκυρότητας  της στάσης των κορυφαίων της στελεχών ούτε από την άποψη της σύνθεσης των δυνάμεων που τη συγκροτούν.

Βεβαίως, σε επίπεδο ατομικό και  στη βάση αυτής της κίνησης υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι επιθυμούν να αγωνιστούν για μια διαφορετική πορεία της χώρας.

Θα το κάνουμε πιο συγκεκριμένο - παρόλο που μπορούμε να φανούμε αυστηροί  στην κρίση μας.

Όμως σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές η σιωπή δεν είναι χρυσός.

Και ο ελληνικός λαός αρκετά έχει  παραπλανηθεί, έχουν διαψευστεί οι προσδοκίες του με κορυφαία την υιοθέτηση από το ΣΥΡΙΖΑ του εξοντωτικού Τρίτου Μνημονίου.

Για την εξέλιξη αυτή την πρώτιστη ευθύνη έχει ο Τσίπρας και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, όμως, και άλλα στελέχη τώρα της "Λαϊκής Ενότητας"  ήταν έξω  από όλα αυτά;

Δεν υπήρξαν για δεκαετίες  μέλη του ηγετικού πυρήνα πρώτα του Συνασπισμού της Αριστεράς (μετά την αποχώρηση του ΚΚΕ και τη διάσπαση του)  και στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν συνετέλεσαν και αυτοί, καθοριστικά μάλιστα,  στη δημιουργία του "μύθου" του ΣΥΡΙΖΑ - για την ακρίβεια του "παραμυθιού" - με όλες τις δημαγωγικές κι αστήρικτες εξαγγελίες και υποσχέσεις οι οποίες κατέρρευσαν μόλις μέσα σ' ένα εξάμηνο;

Δεν υποστήριζαν μετά πάθους έναντι του ελληνικού λαού και προεκλογικά τα περίφημα "προγράμματα" της Θεσσαλονίκης, ότι θα καταργήσουν τα Μνημόνια "μ' ένα νόμο, μ' ένα άρθρο" και άλλα παρόμοια;

Δεν στήριξαν και  μετά τις εκλογές  μετά πάθους την κυβέρνηση Τσίπρα - καταλαμβάνοντας Λαφαζάνης και λοιποί κορυφαίες κυβερνητικές θέσεις - συνεχίζοντας το 'ίδιο "παραμύθι";

Για όλα αυτά δεν έχουν καμία ευθύνη;

Ή αρκούσαν κάποια ψελλίσματα διαφωνιών εντός του ΣΥΡΙΖΑ και μετέπειτα της κυβέρνησης του οι οποίες, ωστόσο, συνειδητά ή ασυνείδητα συντελούσαν στην πολυσυλλεκτικότητα αυτού του χώρου, στη δημιουργία "αριστερού άλλοθι"  για την πολιτική του και τελικά στην παραπλάνηση και χειραγώγηση των Ελλήνων πολιτών, για να απαλλαγούν από τις ευθύνες τους αυτά τα στελέχη και να έρχονται ως τώρα "αγνοί" και "άμωμοι" για να εμφανιστούν ως αυτόκλητοι ηγέτες ενός φαντασιακού πλέον αντιμνημονιακού μετώπου.

Το οποίο και οι ίδιοι με τη στάση τους όλο αυτό τον καιρό συνετέλεσαν να καταρρακώσουν και να το οδηγήσουν σε πολιτική αποτυχία.

Τελικά, δημιουργούνται τα εξής "ερωτήματα":

Ο Λαφαζάνης και τα άλλα στελέχη δεν "κατάλαβαν" πού το πήγαινε ο Τσίπρας και η ομάδα του και παρασύρθηκαν ή αποπλανήθηκαν;

Αλλά αν ισχύει αυτό, οι συγκεκριμένοι που για πολλές δεκαετίες κατείχαν κορυφαίες θέσεις στο κομματικό οικοδόμημα του ΣΥΡΙΖΑ, και δεν στάθηκαν ικανοί να κατανοήσουν τις εξελίξεις και την προοπτική τους, πώς τώρα εμφανίζονται "αγέρωχοι" κι  "ανέγγιχτοι" ως "καθοδηγητές" της νέας "αντιμνημονιακής" προσπάθειας και ευαγγελίζονται ένα διαφορετικό μέλλον;

Υπάρχει, ωστόσο, και το άλλο ενδεχόμενο.

Να ήξεραν και σκοπίμως να απέκρυπταν πού το πήγαινε η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ - αυτού του συμβιβασμού στα πλαίσια του μνημονιακού καθεστώτος, όπως επανειλημμένα είχαμε γράψει τον τελευταίο χρόνο ως Νέος Μέτοικος.

Κι αυτό για λόγους μικροκομματικού και προσωπικού τακτικισμού. Προκειμένου να έρθει η κατάλληλη στιγμή για να διαφοροποιηθούν από τον Τσίπρα κι αφού βεβαίως έχουν εκλεγεί βουλευτές και έχουν χρηματίσει υπουργοί.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι σε κόσμο που τους ακολουθούσε Λαφαζάνης και λοιποί  έλεγαν ότι "πάμε τώρα με τον Τσίπρα  κι αν υπαναχωρήσει, τότε φτιάχνουμε το δικό μας κόμμα". 

Δημιουργείται έτσι ένα διπλό ζήτημα πολιτικής ηθικής.

Πρώτα, έναντι του ίδιου του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ: αφού  στον αμοραλισμό και τυχοδιωκτισμό του Τσίπρα αντιπαραβαλλόταν ένας άλλος αμοραλισμός και τυχοδιωκτισμός με πιο "αριστερό" προφίλ, ο οποίος μάλιστα "ορκιζόταν" και στην ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

Και στη συνέχεια έναντι της ελληνικής κοινωνίας, των Ελλήνων πολιτών  και των νέων ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στους οποίους δεν απεκάλυπταν την αλήθεια και απλά τους χρησιμοποίησαν ως όχημα για την άνοδο στην κυβερνητική εξουσία, στους υπουργικούς και κυβερνητικούς θώκους.

Κρινόμενη όμως και από την πολιτική αποτελεσματικότητα αυτή  "τακτική" απέτυχε  στο βασικό ζήτημα που αφορά την ελληνική κοινωνία:

 Όχι μόνο δεν έφερε την απεμπλοκή από τα προηγούμενα μνημόνια αλλά συνετέλεσε στην ψήφιση και του τρίτου μνημονίου - από κυβέρνηση μάλιστα της "Αριστεράς" - οδηγώντας σε μεγάλη απογοήτευση και σύγχυση ψηφοφόρους και πολίτες οι οποίοι είχαν επενδύσει ελπίδες  στο ΣΥΡΙΖΑ για μια διαφορετική πορεία της χώρας.

Στην ουσία συνετέλεσαν τόσο ο Τσίπρας και η ηγετική πλειοψηφία  όσο και η ομάδα Λαφαζάνη και οι "διαφωνούντες" του ΣΥΡΙΖΑ στη στρατηγική ήττα του κινήματος που αναπτύχθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια στη χώρα μας.

Μάλιστα από τη θέση της κυβέρνησης χρεώνονται τις αμφισημίες, τη έλλειψη στρατηγικής και πολιτικού και προγραμματικού σχεδίου και τελικά για την υιοθέτηση ενός νέου βάρβαρου Μνημονίου.

Τώρα, αν προέκυψε ένα πολιτικό σχήμα με αντιμνημονιακή ρητορική και αυτοανακηρυγμένη ηγεσία, αυτό δεν έχει σχέση με τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών και της χώρας στην κρίσιμη αυτή περίοδο.

Αφού, λοιπόν,  τα στελέχη και οι δυνάμεις αυτές συμμετέχοντας σε κορυφαίες κομματικές και κυβερνητικές θέσεις δεν μπόρεσαν να "δουν" και πολύ περισσότερο να αποτρέψουν τις εξελίξεις αυτές, ποια εγγύηση μπορεί να υπάρξει ότι θα το πετύχουν από διαφορετικές θέσεις;

Θα μιλήσουμε και για τον άλλο εταίρο της "΄Λαϊκής Ενότητας", τον Αλέκο Αλαβάνο.

Ο Αλέκος Αλαβάνος έχει μια αδιαμφισβήτητη ιστορία και προσφορά στο χώρο της Αριστεράς. Υπήρξε και ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ συντελώντας και στην ανάκαμψη του σε μια δύσκολη περίοδο.

Όμως, έχει και αυτός τις δικές του ευθύνες για την πορεία των πραγμάτων.

Δεν ήταν δική του επιλογή και ανάδειξη η  τοποθέτηση του Τσίπρα στην ηγεσία του Συνασπισμού και στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ;

Και αν τελικά κάποιοι άλλοι ή κάποιες δυνάμεις του επέβαλαν αυτή την επιλογή, δεν πρέπει να μιλήσει  γι' αυτά τα ζητήματα καθαρά και με πλήρη ειλικρίνεια τουλάχιστον στον αριστερό κόσμο; 

Απέτυχε, όμως, ο Αλαβάνος και στο εγχείρημα για το "Μέτωπο Ανατροπής" και στη συνέχεια για το "Σχέδιο Β" το οποίο περιθωριοποιήθηκε ουσιαστικά.

Και απέτυχε καθοριστικά στο καίριο ζήτημα επιλογής και αξιοποίησης συνεργατών και  συμμάχων σ' αυτήν πορεία.

Θέλουμε να αναφερθούμε σε κάτι που αποτελεί και ιστορική μαρτυρία.

Τις παραμονές της δημιουργίας του "Μετώπου Ανατροπής", πριν ακόμα και ο ίδιος ο Αλαβάνος και άλλα στελέχη με παρόμοια οπτική διαφοροποιηθούν από τον τότε ΣΥΡΙΖΑ -  πραγματοποιήθηκε κατά κάποιο τρόπο - σύμφωνα με τις παραδόσεις της Αριστεράς - μια "συνωμοτική σύσκεψη  σε υπόγειο στον Κεραμεικό. 

Σκοπός της συζήτησης ήταν να ανιχνευθούν τα επόμενα βήματα και οι προοπτικές παραμονής ή όχι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Στη σύσκεψη αυτή συμμετείχαν και ήταν ένθερμοι υποστηρικτές της ρήξης και της σφοδρής κριτικής προς τον Τσίπρα,  η ΚΟΕ με την ηγεσία της, στελέχη του περιβάλλοντος Βαλαβάνη, ο Θεωνάς και πολλοί άλλοι.

Ποια ήταν η συνέχεια;

Ταχύτατα οι περισσότεροι από αυτούς  - όπως αποδεικνύει και η ιστορία πλέον - βρήκαν στέγη στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, εγκαταλείποντας τον Αλαβάνο, έγιναν βουλευτές ή και στελέχη πρόσφατα του κυβερνητικού μηχανισμού.

Ορισμένοι από αυτούς φέρονται να διαφοροποιούνται σήμερα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ενώ άλλοι παραμένουν ακλόνητοι στις θέσεις τους.

Πόση αξιοπιστία, όμως, μπορεί να διαθέτουν αυτές οι δυνάμεις και ορισμένα πρόσωπα για το ότι θα κρατήσουν μια συνεπή στάση και το επόμενο διάστημα το οποίο θα είιια κόμη πιο δύσκολο;

Ενώ και ο Αλέκος Αλαβάνος διεκδικεί σήμερα ένα νέο ηγετικό ρόλο ενώ - όπως δείξαμε  - έχει αποτύχει παταγωδώς τόσο σε εκτιμήσεις  όσο και σε επιλογές προσώπων και συμμάχων.

Για την τρίτη "συνιστώσα" τώρα της "Λαϊκής Ενότητας" που μπορεί να είναι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ - αφού στο σύνολό της είναι δύσκολο να ενταχθεί στο νέο σχήμα - ειδικότερα για ορισμένους που παρουσιάζονται συχνά πυκνά να αρθρογραφούν και στον ιστότοπο Iskra, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι υιοθετούν ένα "υπερεπαναστατικό", "ασυμβίβαστο" και αριστερίστικο λόγο, κενό, όμως, από συγκεκριμένες προτάσεις, επεξεργασίες και λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας.

Θα πρέπει, επίσης, να εξηγήσουν πώς συμβιβάζεται αυτού του είδους ο λόγος με την παραμονή για δεκαετίες σε κορυφαία έντυπα των καθεστωτικών συγκροτημάτων του Αλαφούζου, Μπόμπολα και άλλων, τη στιγμή που άλλοι ομοϊδεάτες τους έχουν εκπαραθυρωθεί  από τα συγκεκριμένα έντυπα.

Γενικότερα, θα θέλαμε με καθαρότητα να τονίσουμε πως πρέπει επιτέλους να γίνει σαφές ότι ένα νέο εγχείρημα της Αριστεράς και  μιας διαφορετικής προοπτικής δεν μπορεί να ενισχύεται άμεσα ή έμμεσα από τέτοιου είδους δυνάμεις ή  από τα διάφορα "κουροκάναλα" - όπως το συγκρότημα Real (του ομίλου Κουρή), το Κόντρα και άλλα.

Δεν μπορεί δηλαδή ο νέος αυριανισμός να επιβάλει  τις ηγεσίες και τη μορφή των σχημάτων της Αριστεράς, την πορεία των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα, ακόμη και τη μορφή των κυβερνήσεων.

Έγινε αυτό στο παρελθόν, έγινε σε μεγάλο βαθμό με την περίπτωση Τσίπρα, δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται επ' αόριστον και οι πολίτες να μένουν "ανυποψίαστοι" και να  χειραγωγούνται στη μια ή την άλλη κατεύθυνση.

Μπορεί να φαίνονται αυστηρές και αφοριστικές αυτές οι τοποθετήσεις μας. 

Είπαμε όμως ήδη ότι  η κρισιμότητα της κατάστασης και η οξύτητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο λαός μας απαιτούν τη μέγιστη ειλικρίνεια και σαφήνεια.

Θεωρούμε, λοιπόν, ότι το σχήμα της "Λαϊκής Ενότητας" για όλους τους λόγους που εκθέσαμε και θα παρουσιάσουμε και άλλους στη συνέχεια δεν μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη λύση.

Εκφράζει, μάλλον, μια αναπαλαίωση με φθαρμένα υλικά, εύκολη συνθηματολογία, έντονα λαϊκιστικό και δημαγωγικό λόγο, χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας και της χώρας.

Οι όποιες δυνάμεις, πρόσωπα και άνθρωποι έχουν αυθεντικότητα και ενδιαφέρονται για μια διαφορετική προοπτική είναι αναγκαίο να μην εγκλωβιστούν σε νέα αδιέξοδα και παραπλανητικούς "κόσμους" και υποσχέσεις.

Η στρατηγική  υποχώρηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η υπογραφή του Τρίτου Μνημονίου και η επιδείνωση των συσχετισμών στο πολιτικό επίπεδο οριοθετούν ένα νέο πλαίσιο, μια νέα κατάσταση και πλαίσιο που πρέπει να επανεκτιμηθεί και να επανακαθοριστούν νέοι στόχοι. 

Όχι με ευχολόγια και κούφιες συνθηματολογίες.

Αλλά με την ανασύνταξη των δυνάμεων που αγωνίζονται για μια διαφορετική προοπτική πρώτα απ' όλα σε επίπεδο κοινωνίας και κοινωνικού κινήματος.

Δεύτερον, με τη διαμόρφωση ενός νέου προγραμματικού πλαισίου, νέων προγραμματικών επεξεργασιών που ν' ανταποκρίνονται αφενός στα δεδομένα όπως έχουν διαμορφωθεί σήμερα και από την άλλη  να οδηγούν σε διέξοδο από το μνημονιακό καθεστώς.

Προγραμματικές επεξεργασίες επιστημονικά τεκμηριωμένες μέσα από ένα ειλικρινή και ουσιαστικό διάλογο ενώπιον της κοινωνίας και όχι ως  αποτέλεσμα μικροκομματικών υπολογισμών και τακτικίστικων επιλογών. 

Και τέλος, με πολιτικές δομές, νοοτροπία και  ηγεσία που θα αναδειχτεί μέσα από αυτό τον διάλογο και θα είναι αντίστοιχη με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του καιρού μας.

Όλα αυτά δεν είναι εύκολα ούτε αυτονόητα. 

Γι' αυτό και δεν μπορούν να υλοποιηθούν υπό το καθεστώς εκλογικών εκβιασμών  ή με υπό την κηδεμονία αυτόκλητων  - και κατά τεκμήριο - αποτυχημένων "σωτήρων".

Χρειάζονται, όπως είπαμε, χρόνο, ουσιαστική συζήτηση, ειλικρίνεια και ανοικτές διαδικασίες ενώπιον της κοινωνίας και του κινήματος. 

Οπότε για όλους αυτούς τους λόγους - και για άλλους ακόμη που θα εκθέσουμε στη συνέχεια - οι εκλογές που έρχονται δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα.

Είναι άχρηστες κι επικίνδυνες.

Τόσο γιατί μπορεί να αναδείξουν ένα εντελώς χειρότερο πολιτικό συσχετισμό που θα  κινείται στην κατεύθυνση εφαρμογή του Τρίτου Μνημονίου και θα ικανοποιεί τα συμφέροντα των δανειστών.

Επειδή, επίσης, μπορεί να εγκλωβίσει άλλες δυνάμεις σε μια αδιέξοδη προοπτική.

Και τελευταίο που θα θέλαμε να τονίσουμε είναι ότι ο "αριστερός λαϊκισμός", οι διαψευσμένες υποσχέσεις και η δημαγωγία που να δώσουν πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη  σε ορισμένα κοινωνικά στρώματα και για την ανάπτυξη του ακροδεξιού λαϊκισμού - από την πιο απαίσια μορφή του, αυτή της Χρυσής Αυγής ή και με νέα μορφή. 

Ως επικύρωση των εκτιμήσεων που παραθέσαμε θα παρουσιάσουμε ορισμένα βίντεο που αποτελούν πλέον ιστορικά ντοκουμέντα.

 Για την κατάργηση του Μνημονίου με ένα νόμο κι ένα άρθρο ...

Έχουμε και  ... προγραμματάρα (!) 

Τελειώσανε οι μνημονιακές κυβερνήσεις  (!)

Λαφαζάνης: Μνημόνια και τρόικα τέλος - ομιλία για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Προσέξτε τη βεβαιότητα και τη ... χαρά με την οποία μιλά στη Βουλή το κορυφαίο (τότε) στέλεχος της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ ... 

Προσέξτε, επίσης, ότι η ομιλία γίνεται  στις  10 Φεβρουαρίου ... 10 μέρες μόλις πριν από τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου και την πρώτη μεγάλη κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ .... Απόλυτη ευστοχία στις εκτιμήσεις και προβλέψεις ...

Ή μήπως ηθελημένη υποκρισία;

αλλά και πάλι ...

Λίγο πριν το δημοψήφισμα ...  η ασφάλεια του τραπεζικού συστήματος είναι εγγυημένη!

Δεν ψηφίζουμε τα μνημονιακά μέτρα αλλά ... στηρίζουμε την κυβέρνηση!

Λαφαζάνης   Η επόμενη βουλή θα είναι σίγουρα αντιμνημονιακή βουλή κι όχι μαϊμού

(δηλαδή, κι ο ίδιος συμμετείχε σε μια "μαϊμού" αντιμνημονιακή πλειοψηφία;) 

Και  οι δηλώσεις μαζί με τον Αλαβάνο σε πλήρη λογική ... αλληλουχία με όσα έλεγε πριν λίγες μέρες και μήνες ...

Ακόμη, όμως, και ο Κώστας Λαπαβίτσας από τους πιο σταθερούς στις απόψεις του και θεωρητικούς εκπροσώπους αυτής της τάσης δεν έχει αποφύγει κραυγαλέες αντιφάσεις ...

"Θα πάρουμε τα λεφτά της ΕΕ για να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα μας (!) ... αναμένω συγκρούσεις ..."

Τι απ' όλα αυτά έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ;

Τότε που όλοι ήταν χαρούμενοι και γλεντούσαν με τραγούδια και χορούς ...

με τη βεβαιότητα ότι τα πράγματα "θ' αλλάξουν" αλλά και με κάποια ιεροσυλία αφού ο ΣΥΡΙΖΑ κατά κάποιο τρόπο παρομοιάζεται με το ΕΑΜ (!)

Όταν δεν ήξερε για τις διαπραγματεύσεις πριν την 20η Φεβρουαρίου

Για την πρόταση 47 σελίδων της κυβέρνησης Τσίπρα προς τους δανειστές ... "η κυβέρνησή μας έχει δείξει κάθε διάθεση να συμβιβαστεί"

Κώστας Λαπαβίτσας  Μόνη ελπίδα για τη χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ (!)

Αλλά και ... "Λαπαβίτσας  «Με δεσμεύουυν μόνο οι ψηφοφόροι»

Και κάποιες αλήθειες ... που ωστόσο ποτέ δεν κατανόησε ο ΣΥΡΙΖΑ ... ή έστω κάποιοι πολύ  αργά τόλμησαν να τις πουν ...

Όμως και ... "αυτή κυβέρνηση - του ΣΥΡΙΖΑ- δεν είναι σαν τις άλλες ..."

Αφού μέσα στο Μάρτιο σε συζήτηση στη Βουλή για την κύρωση μιας από τις πολλές ΠΝΠ με "αριστερή" πρωτοβουλία υποστήριζε;  "Δεν υπάρχει ύφεση  λόγω των μέτρων που πήρε η κυβέρνηση" (!)

Για να φτάσουμε στο φετινό καλοκαίρι ... και το Τρίτο Μνημόνιο ....

Στην εποχή μας υπάρχει η "πολυτέλεια" της υπερπληροφόρησης η οποία, βεβαίως, πολλές φορές συσκοτίζει την αλήθεια,

Όπως προσφέρει και πολλά ντοκουμέντα - ένα είδος δημόσιας, ζωντανής ιστορίας - τα οποία αν κανείς ψάξει συστηματικά μπορεί να ανακαλύψει πολλές ενδιαφέρουσες πλευρές ....

Τα ερωτήματα, λοιπόν, παραμένουν:


 Πότε μας έλεγαν αλήθεια οι εκπρόσωποι και της Αριστερής Πλατφόρμας, της Λαϊκής Ενότητας  - τότε (και δεν μιλάμε για ... αιώνες πριν) ή τώρα;


Πόσο αξιόπιστοι μπορούν να είναι στις εκτιμήσεις και προβλέψεις τους;

Πολύ περισσότερο πόσο αξιόπιστοι μπορούν να είναι για τη στάση την οποία θα κρατήσουν με συνέπεια και στο μέλλον;


Υπάρχουν, επίσης, αξιόπιστες επεξεργασίες ή μήπως συνθηματολογικά και καιροσκοπικά κατασκευάσματα;

Αλλά για όλα αυτά θα ξαναμιλήσουμε ...