neosmetoikos: Επανάσταση

Στην Κούβα γιορτάσανε χτες (13 Μαρτίου) την επέτειο της επίθεσης στο ραδιοσταθμό της Αβάνα στις 13 Μαρτίου του 1957 από μια ομάδα νεαρών επαναστατών με επικεφαλής τον τον José Antonio Echeverría που στόχο είχαν να δώσουν ένα τέλος στη δικτατορία του Μπατίστα.

Ο José Antonio Echeverría ήταν Κουβανός επαναστάτης και ηγέτης των φοιτητών και πρόεδρος της Ομοσπονδίας των φοιτητών ( Federación estudiantil Universitaria - FEU), υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Directorio Revolucionario Estudantil (DRE), μιας μαχητικής οργάνωσης που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κουβανική επανάσταση για την ανατροπή του Πρόεδρο Φουλχένσιο Μπατίστα .Είχε το παρατσούκλι "Manzanita", που σημαίνει "Μικρό Μήλο".

Ο Echeverría και οι σύντροφοί του οργάνωσαν την επίθεση στο Εθνικό Ραδιοφωνικό Σταθμό της Κούβας, τη στιγμή ενός δημοφιλούς προγράμματος μουσικής, που οι περισσότεροι Κουβανοί συνήθως παρακολουθούσαν έτσι ώστε η ενάντια στον Μπατίστα ομιλία του Echeverría θα μπορούσε να μεταδοθεί σε όλο το κουβανικό έθνος.

Ο Echeverría εκτίμησε ότι οι εξεγερμένοι θα μπορούσαν να καταλάβουν το ραδιοφωνικό σταθμό για τρία λεπτά μόνο. Ως εκ τούτου, έπρεπε να προετοιμάσει μια ομιλία που να διαρκέσει τρία λεπτά το περισσότερο.

Ο Echeverría τελικά κατάφερε να τελειώσει την ομιλία του σε 181 δευτερόλεπτα. Πέτυχε τελικά να φύγει από το σταθμό του σώος και αβλαβής, στο δρόμο, όμως, προς το πανεπιστήμιο της Αβάνας λίγα μόλις τετράγωνο από το ραδιοφωνικό σταθμό βρέθηκε αντιμέτωπος με περίπολο της αστυνομίας. Στην ανταλλαγή πυρών που ακολούθησε, σκοτώθηκε - στη βόρεια πλευρά του πανεπιστήμιου, όπου σήμερα υπάρχει μια αναμνηστική πλάκα.

Μαζί του σκοτώθηκαν 24 από τους συντρόφους του.

Η επιχείρηση που οργανώθηκε στις 13 Μάρτη 1957 στην πρωτεύουσα Αβάνα, είχε - ωστόσο - δύο σκέλη. Μια ομάδα 50 μαχητών (με 100 μαχητές εφεδρεία) με επικεφαλής τον Faure Chomón θα πραγματοποιούσε επίθεση στο Προεδρικό Μέγαρο, (κτίριο που σήμερα στεγάζεται το Μουσείο της Επανάστασης) με στόχο να εκτελέσει τον δικτάτορα, ενώ μια άλλη ομάδα 15 μαχητών με επικεφαλής τον Echeverría θα πραγματοποιούσε επίθεση και θα καταλάμβανε τον ραδιοφωνικό σταθμό Radio Reloj και θα μετέδιδε το μήνυμα της εξέγερσης και του θανάτου του Μπατίστα. Κέντρο των επιχειρήσεων είχε οριστεί το Πανεπιστήμιο της Αβάνας.

“ Η επίθεση στο Προεδρικό Μέγαρο δεν πέτυχε τον αναμενόμενο στόχο , αλλά προσέφερε άλλη μεγάλη εμπειρία, ως μια συσσώρευση της δύναμης, πού ήδη είχε ο λαός. Αυτά τα διδάγματα έθεσαν νέα καθήκοντα στην εξέγερση και αυτό ήταν που έφερε τη νίκη “ εξηγεί ο Κομαντάντε Faure Chomón σε συνέντευξή του στο Radio Reloj στις 11 Μαρτίου 2015.

Comandante Faure Chomón

Τίποτα δε θα ήταν ίδιο από εκείνη την ημέρα στην Κούβα και την επανάστασή της. Η επιτυχία αυτής της αποτυχίας ήταν τεράστια, η ένοπλη εξέγερση ήταν πια στην ημερήσια διάταξη σε όλη την χώρα, αλλά και στα αστικά κέντρα, δείχνοντας σε όλους τους κουβανούς ότι η Μονκάδα είναι ζωντανή. Λίγο μετά, στις 30 Ιουλίου 1957, θα έπεφτε δολοφονημένος από την αστυνομία του Σαντιάγκο ο Frank País, και μόλις μετά 17 μήνες οι μπαρμπούδος θα κέρδιζαν το αντάρτικο που είχε μετεξελιχθεί πια, σε καθολικό επαναστατικό πόλεμο.

Η διπλή ενέργεια της 13 Μάρτη 1957 του Επαναστατικού Διευθυντηρίου ήταν ένα πολλαπλό σημείο καμπής της ένοπλης πάλης και της Κουβανικής Επανάστασης γενικότερα. Ο José Antonio Echeverría, ήταν ο αναμφισβήτητος ηγέτης του φοιτητικού κινήματος. Γεννήθηκε στις 16 Ιούλη του 1932 στο Cardenas της επαρχίας Matanzas και ήταν το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας. Παρά το γεγονός ότι πάσχει από άσθμα (και αυτός όπως ο Τσε) ζει μια φυσιολογική ζωή, ασκείται στην κωπηλασία, την κολύμβηση και το μπάσκετ. Ασχολείται με τη ζωγραφική, τη μουσική, το θέατρο και το χορό.

Εγγράφεται στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αβάνας, όπου συμμετέχει δραστήρια σε όλες τις αντιδικτατορικές εκδηλώσεις των φοιτητών. Συλλαμβάνεται και τραυματίζεται πολλές φορές από την αστυνομία της δικτατορίας. Γρήγορα εκλέγεται γενικός γραμματέας, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του Συλλόγου της σχολής του και το 1954 φτάνει στην ηγεσία (Πρόεδρος) της Φοιτητικής Ομοσπονδίας (FEU) της Κούβας και το 1956 επανεκλέγεται σχεδόν με απόλυτη πλειοψηφία.

José Antonio Echeverría

Το 1955 ιδρύει μαζί με τους Fructuoso Rodriguez, Faure Chomón, Julio Garcia Olivera κ.α το Επαναστατικό Διευθυντήριο, τον ένοπλο βραχίονα της FEU με πανεθνική εμβέλεια και αξιόλογη δράση και παραμένει ηγέτης του μέχρι το 1957.

Με την ιδιότητα του Προέδρου της FEU ταξιδεύει πολλές φορές στο εξωτερικό σε διάφορα φοιτητικά συνέδρια και εκδηλώσεις. Στις 28 του Ιούλη 1956 ταξιδεύει στη Χιλή για να εκπροσωπήσει την Κούβα σε ένα συνέδριο φοιτητών και επισκέπτεται διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Το 29 Αυγούστου φτάνει στο Μεξικό και συναντά τον Φιντέλ Κάστρο , που ζει εξόριστος σε αυτή τη χώρα προετοιμάζοντας την εκστρατεία επιστροφής στην Κούβα, για να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα που ξεκίνησε με την επίθεση στο Στρατόπεδο Μονκάδα. Την επόμενη μέρα, ο José Antonio Echeverría υπογράφει με τον ηγέτη του “Κινήματος 26 Ιουλίου” Φιντέλ Κάστρο, ένα έγγραφο γνωστό ως Χάρτα του Μεξικού το οποίο κήρυττε τον πόλεμο της κουβανικής νεολαίας ενάντια στη δικτατορία και διατύπωνε τη δέσμευση να ενώσουν τις προσπάθειές τους για να ανατρέψουν την τυραννία και να πραγματοποιήσουν την Επανάσταση.

José Antonio Echeverría, René Anillo και Fidel Castro, στο Μεξικό

Στην ομιλία του ο Echeverría είχε αναφερθεί στο ποίημα «Τρία λεπτά της Αλήθειας» που γράφτηκε από τον σοβιετικό ποιητή, Γεβγένι Γεφτουσένκο.

Ο βιετναμέζος συγγραφέας, Phung Quan, έγραψε επίσης μια σύντομη ιστορία με τον ίδιο τίτλο για την ομιλία του Echeverría, και σχολίασε: « Η ιστορία του Manzana με διδάσκει ένα μεγάλο μάθημα για την τέχνη της γλώσσας. Ακόμη και τα μεγαλύτερα θέματα όπως η πραγματικότητα ή η αλήθεια θα μπορούσαν να εκφραστούν μόνο σε 180 δευτερόλεπτα., υπό την προϋπόθεση ότι ο συγγραφέας πρέπει να χρησιμοποιήσει τη ζωή του για να πληρώσει για μια τέτοια πολύτιμη στιγμή."

LA HABANA, 14 DE MARZO DE 2015

ÓRGANO OFICIAL DEL COMITÉ CENTRAL
DEL PARTIDO COMUNISTA DE CUBA

Acto Político Cultural en homenaje a los sucesos del 13 de marzo en el Museo de la Revolución,

Huellas de nuestra historia

La recordación de los acontecimientos del 13 de marzo de 1957 fue propicia para ratificar el respaldo de las organizaciones
juveniles cubanas al pueblo venezolano

H,Granma, ιστορικό όργανο του ΚΚ της Κούβας, αναφέρθηκε σήμερα στην επέτειο αυτής της ηρωικής ενέργειας των Κουβανών φοιτητών και του Eccheverria καθώς και στο αφιέρωμα που έγινε στη γενέτειρά του, όπου κατέθεσαν στεφάνια και οι Φιντέλ και Ραούλ Κάστρο.

Πολύς χρόνος κύλισε από τότε ...

Η Κουβανέζικη επανάσταση - που άλλοτε ήταν σύμβολο για τους λαούς όχι μόνο του δυτικού ημισφαιρίου και της Λατινικής Αμερικής - δοκιμάστηκε σκληρά.

Πρώτα απ' όλα από τις ιμπεριαλιστικές ΗΠΑ με τον 50ετή αποκλεισμό της νησιωτικής και σοσιαλιστικής χώρας.

Αλλά και από τις αντιφάσεις του ίδιου του συστήματος που πήρε σε μεγάλο βαθμό και προσωποπαγή χαρακτήρα.

Σήμερα, η Κούβα βρίσκεται σε συνομιλίες με τις ΗΠΑ του Ομπάμα για την εξομάλυνση των οικονομικών και διπλωματικών σχέσεων ενώ προχωρά σε μεταρρυθμίσεις μέχρι και σε ιδιωτικοποιήσεις τομέων της κρατικής και δημόσιας ιδιοκτησίας.

Όμως, οι αξίες του αγώνα και της θυσίας για τα ιδανικά της ελευθερίας, της κοινωνικής απελευθέρωσης και δικαιοσύνης μάλλον παραμένουν ανεξίτηλες στο χρόνο ...

Γι' αυτό πρέπει κάπου κάπου να τις θυμόμαστε ...

Γιατί ...

"Όταν η αλήθεια αντικαθίσταται από τη σιωπή, η σιωπή είναι ένα ψέμα."
- Yevgeny Yevtushenko

Την βδομάδα που μας πέρασε και ειδικότερα στις 9 Οκτωβρίου ήταν η μέρα – σκοτεινή επέτειος αλλά και με ένα ισχυρό συμβολισμό – από τη δολοφονία του Τσε Γκεβάρα στη Βολιβία, από τον υπαξιωματικό του βολιβιανού στρατού Μάριο Τεράν (Mario Terán).

Έκτοτε ο Τσε έγινε σύμβολο της παγκόσμιας επανάστασης, ενέπνευσε γενιές νέων – και όχι μόνο – στους αγώνες για ελευθερία, δικαιοσύνη και κοινωνική ανατροπή. Ένα σύμβολο του ανιδιοτελούς, ασυμβίβαστου, ρομαντικού επαναστάτη.

Δυστυχώς, από ένα σημείο και μετά έγινε μέχρι και εμπορικό σήμα, στοιχείο που ενσωμάτωσε – από τη δική της σκοπιά – μια καταναλωτική και «μοδάτη» κουλτούρα.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής θα παρουσιάσουμε δύο βίντεο:

Το πρώτο αποτελεί αφήγηση του πράκτορα Φέλιξ Ροδρίγκες (Félix Rodríguez), ο οποίος επικεφαλής του κλιμακίου της CIA που συντόνιζε και καθοδηγούσε τις κινήσεις του βολιβιανού στρατού.