Απίστευτες δηλώσεις του αντιπρύτανη του ΑΠΘ για ανάγκη «φασιστοποίησης» των φορέων της εξουσίας και παραίτησή του ύστερα από την κατακραυγή

Την παραίτηση του υπέβαλε πριν από λίγο και έγινε αποδεκτή από τον πρύτανη του ΑΠΘ, Περικλή Μήτκα, ο αντιπρύτανης του Ιδρύματος κ. Γιάννης Τζιφόπουλος.

Ο  Τζιφόπουλος υπέβαλε την παραίτησή του μετά την αποκάλυψη ότι σε παλαιότερη τηλεοπτική του συνέντευξη σε σταθμό της Κατερίνης φέρεται να είχε πει μεταξύ άλλων, σχολιάζοντας την κατάσταση στα πανεπιστήμια:

 «Φοβάμαι ότι πρέπει να φασιστοποιηθούμε όσοι είμαστε σε θέση εξουσίας γιατί αλλιώς δεν αλλάζει ο Έλληνας» προσθέτοντας ότι «πρέπει αν παραφέρεσαι να τρως καμία σφαλιάρα για να συμμαζεύεσαι, όπως γίνεται στη Γερμανία, στην Αυστραλία, στον Καναδά και σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου».

Το βίντεο αναρτήθηκε από τον σύλλογο φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής στο διαδίκτυο προκαλώντας αντιδράσεις στους πανεπιστημιακούς κύκλους. Ο κ. Τζιφόπουλος σε δηλώσεις του υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη φράση αποκόπηκε επιλεκτικά από την όλη συζήτηση στην τηλεόραση και το όλο πνεύμα της συνέντευξης δεν συνάδει με τις φράσεις που τού αποδόθηκαν και οι οποίες, όπως υποστήριξε, ειπώθηκαν εν τη ρύμη του λόγου.

Καθώς η ατμόσφαιρα στο ΑΠΘ είναι τεταμένη μετά την κατάληψη στην οποία έχουν προχωρήσει οι φοιτητές, με αίτημα να είναι ανοιχτές οι συνεδριάσεις της Συγκλήτου, ο πρύτανης κ. Μήτκας έκανε αποδεκτή την παραίτησή του.

Φυσικά ο Τζιφόπουλος δεν είναι η μοναδική περίπτωση. Είναι, βέβαια, πολύ κραυγαλέα.

Η περίπτωση Φορτσάκη και οι πρακτικές τις οποίες υιοθετεί πώς αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί;

Πριν λίγες μέρες η καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, κ. Τσουκαλά, είχε κάνει στο ραδιοσταθμό Real ορισμένες ηχηρές καταγγελίες για τη στάση πολλών εκπαιδευόμενων στη σχολή αξιωματικών της Αστυνομίας που ούτε λίγο ούτε πολύ κόμπαζαν γιατί είναι φασίστες.

Και ο αριθμός των γεγονότων θα μπορούσε να είναι τεράστιος.

Δεν μας παραξενεύουν αυτά τα φαινόμενα.

Είναι η «λογική» συνεπαγωγή   των πολιτικών και πρακτικών που εφαρμόζονται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

Ορισμένοι αναλαμβάνουν να τις ωθήσουν μέχρι τη  «φυσική» τους κατάληξη: στον πλήρη εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας και του κράτους.

Σε μια χώρα όπου – επανειλημμένα το έχουμε τονίσει ως Νέος Μέτοικος – οι επιλογές και οι πολιτικές των Μνημονίων  συνιστούν ανοικτή εκτροπή από τη συνταγματική και δημοκρατική τάξη

Όπου διοικεί η ακροδεξιά κλίκα του Σαμαρά η οποία ανοικτά ερωτοτρόπησε με τη Χρυσή αυγή και τις πιο ακραίες εθνικιστικές, αντιδημοκρατικές και ρατσιστικές αντιλήψεις.

Όπου ο χρυσαυγητισμός  - παρά την δημοσκοπική του κάμψη – έχει δηλητηριάσει την ελληνική κοινωνία, ειδικότερα τη νεολαία, αλλά και στεγανοποιημένους τομείς του κράτους.

Όπου ο δεξιός, ακραίος, επιθετικός και υπερσυντηρητικός «αναθεωρητισμός» -βιάζοντας τις μνήμες και τις ιστορικές μας παραδόσεις - εμφανίζει ως μονίμους εχθρούς τους «κομμουνιστές» και οποιονδήποτε αγωνίζεται για τη δημοκρατία, την αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Όπου οι επεμβάσεις, οι εκβιασμοί και οι ντροπιαστικές απαιτήσεις των ξένων δανειστών αλλά και κάθε λογής εξωθεσμικού παράγοντα βαπτίζονται ως «νομιμότητα», εθνική επιταγή και άλλα σχετικά.

Όταν η κρατική καταστολή με τα φυσικά της συμπληρώματα – την ιδεολογική και ψυχολογική τρομοκρατία, τη χειραγώγηση από τα συστημικά ΜΜΕ ανθεί και αποτελεί το καθημερινό, σύνηθες, επαναλαμβανόμενο φαινόμενο που βιώνουν ολοκληρωτικά οι Έλληνες πολίτες,

Πώς τότε δεν θα «ανθίσουν» και τέτοια όντα, τύπου Τζιφόπουλου και τα ομοειδή τους;

Οι οποίοι μεταξύ άλλων φέρουν και τον τίτλο του πανεπιστημιακού δασκάλου, του εκπαιδευτικού που θα «φωτίσει» και τις νεότερες γενιές;

Πώς το «αυγό του φιδιού» δεν παραμένει μόνο αυγό, αλλά έχει κιόλας επωάσει τον ανοικτό φασισμό;

Ένταση σε συγκέντρωση φοιτητών και μαθητών έξω από το Υπουργείο Παιδείας -

Σε αναβρασμό εξακολουθεί να βρίσκεται η πανεπιστημιακή κοινότητα εξαιτίας της πρότασης του πανεπιστημίου Αθηνών να λαμβάνονται με ηλεκτρονική ψηφοφορία οι αποφάσεις για καταλήψεις, αποχές από τα μαθήματα.

Σε μια προσπάθεια «εκτόνωσης» της κατάστασης ο πρόεδρος του ιδρύματος, Θόδωρος Φορτσάκης, επανέλαβε σήμερα ότι δεν στοχεύει στην κατάργηση των φοιτητικών συλλόγων, ενώ πρότεινε να αποφασίσουν οι ίδιοι οι σύλλογοι για το ζήτημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.

«Δεν είπαμε ότι θέλουμε να καταργήσουμε τους φοιτητικούς συλλόγους. Αντίθετα, θέλουμε να ενισχυθούν. Οι σύλλογοι θα κρίνουν αν θέλουν ή όχι την ηλεκτρονική ψηφοφορία» ανέφερε ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, μιλώντας στο Mega, ενώ σημείωσε ότι οι καταλήψεις «δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να προβάλλονται τα αιτήματα, αυτό πρέπει να γίνεται θεσμικά, να επιλέγεται ο διάλογος».

Ο κ. Φορτσάκης αναφέρθηκε και στο θέμα των μετεγγραφών, διευκρινίζοντας ότι οι εγγραφές θα πραγματοποιηθούν κανονικά. «Δεν είπαμε ότι δεν θα εγγράψουμε τους φοιτητές, γιατί αυτό λέει ο νόμος, αλλά οι νόμοι πρέπει να εκδίδονται με βάση την πραγματικότητα. Πώς θα πάρουν πτυχία αυτά τα παιδιά; Θα τους εγγράψουμε, αλλά δεν μπορούμε να τους διδάξουμε. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, αλλά η πολιτεία θα πρέπει να μας βοηθήσει» τόνισε.

Με απλά λόγια ο πρύτανης που – από όσα δείχνουν όλες του οι μέχρι τώρα ενέργειες – έλκεται πολύ από αντιδημοκρατικές, για να μην πούμε χουντικές, πρακτικές, αναγκάζεται να πει το αυτονόητο: ότι οι ίδιοι οι φοιτητές, οι φοιτητικοί σύλλογοι και το φοιτητικό κίνημα και αυτοί μόνο μπορούν να αποφασίζουν για τη ορφή και τον τρόπο λήψης των αποφάσεων τους.

Κάθε άλλη παρέμβαση αποτελεί ακραία μορφή αυταρχισμού και στοχευμένη προσπάθεια ακύρωσης των φοιτητικών αγώνων.

Στο μεταξύ, υπό κατάληψη τελούν η Νομική Σχολή και το Μαθηματικό Τμήμα και η κοσμητεία Επιστημών Υγείας του ΕΚΠΑ, η Γεωπονική, ενώ σήμερα αναμένεται να λήξει η κατάληψη στο κτίριο διοίκησης του ΕΜΠ.

Όψεις παλαιού και νέου φασισμού

Ζήσαμε τις τελευταίες μέρες το θλιβερό συμβάν με τον μέχρι πρόσφατα υφυπουργό Παιδείας, Γιώργου Στύλιου, και της βουλευτίνας του ΚΚΕ, Λιάνας Κανέλλη.

«Θέλετε Κασιδιάρη, θέλετε να με κάνετε Κασιδιάρη, αλλά δεν θα γίνω Κασιδιάρης. Ο Στύλιος δεν θα γίνει Κασιδιάρης», είπε προς την κ. Κανέλλη ο αμίμητος υφυπουργός.

Για να ακολουθήσει λίγο αργότερα η – αναγκαστική – συγγνώμη του και στη συνέχεια η – εξαναγκαστική – παραίτησή και η αποπομπή του από τη θέση του υφυπουργού.

Πολλοί έσπευσαν να υποβαθμίσουν το γεγονός  - μιλώντας για μια ¨άτυχη στιγμή» ή για ένα επεισόδιο που συνέβη πάνω στον «εκνευρισμό της στιγμής».

Το πιο θλιβερό είναι ότι βρέθηκαν και τμήματα της κοινωνίας που έσπευσαν να πουν – για μια ακόμη φορά – ότι η «Κανέλλη με τον τρόπο που μιλά σπάει τα νεύρα των συνομιλητών της και μοιραία προκαλεί τις αντιδράσεις τους …» ή ότι «… και εγώ μπορεί να έλεγα τα ίδια …» και άλλα ανατριχιαστικά γιατί αποκαλύπτουν τη χαλάρωση των αντανακλαστικών μεγάλου τμήματος της κοινής γνώμης απέναντι στα κατ’  ουσία νέο- φασιστικά φαινόμενα.

Ανοχή ή και σε ορισμένες επιπτώσεις συνενοχή με τα ακραία συμπτώματα της νεοφασιστικής και νεοναζιστικής μισαλλοδοξίας και του ψευτοτσαμπουκά.

Από την άλλη το γεγονός μόνο απλό και συμπτωματικό δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Ο κύριος (;) αυτός δεν ήταν κάποιος περαστικός, δεν ήταν κάποιος θαμώνας σε καφετέρια λαϊκών συνοικιών, ένας … κάγκουρας που έκανε επίδειξη ψευτο – αντρισμού …

Είχε σημαντική κυβερνητική θέση.

Μάλιστα, ήταν υφυπουργός Παιδείας (!)

Μια κρίσιμη θέση σ’ ένα υπουργείο το οποίο μεταξύ άλλων βασικό σκοπό όφειλε να έχει και τη διαπαιδαγώγηση των νέων ανθρώπων στις δημοκρατικές αξίες, στη δημιουργία πολιτών με συνείδηση και αρχές που θα βρίσκονταν στον αντίποδα αυτών των συμπεριφορών.

Τυχαίο;

Δε νομίζουμε …

Έχουμε ξαναμιλήσει για την ακροδεξιά παρέα του Αντώνη Σαμαρά που – εν πολλοίς – έχει αλώσει την ηγετική πυραμίδα της «Νέας Δημοκρατίας» και κατ’ επέκταση της κυβέρνησης.

Οι εκ δεξιών – γιατί «εξ αριστερών» δεν μπορούν να βρεθούν – του κύκλου και του επιτελείου του Αντώνη Σαμαρά είναι αυτοί που έχουν ερωτοτροπήσει με τους τραμπούκους της «Χρυσής Αυγής». Είναι αυτοί που ιδεολογικά διατυμπανίζουν ένα υπερ – αυταρχικό κράτος με ψαλιδισμένες τις δημοκρατικές ελευθερίες.

Είναι το είδος του κράτους και του πολιτικού συστήματος που οικοδομείται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, στην ελεεινή εποχή των Μνημονίων.

Το κράτος του κυβερνητικού και κρατικού «τσαμπουκά», της καταστολής κάθε λαϊκής κινητοποίησης, της φίμωσης των διαφορετικών απόψεων, της περικοπής των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Με πολιτικές και συμπεριφορές που ευνοούν και στρώνουν το χαλί στην ανάπτυξη των νεοναζιστικών, νεοφασιστικών εκτρωμάτων και των αντίστοιχων συμπεριφορών μέσα στην κοινωνία.

Και δεν θα προχωρούσαμε σ’ αυτό τον καυστικό σχολιασμό αν ήταν ένα μεμονωμένο φαινόμενο.

Πρόσφατα ζήσαμε τα γεγονότα στη Σύγκλητο του Καποδιστριακού, του μεγαλύτερου Πανεπιστήμιου της χώρας.

Με τον ανεκδιήγητο πρύτανη, Φορτσάκη …

Που, ενώ έχουν διαλυθεί οι διοικητικές υπηρεσίες, έχουν τεθεί δεκάδες και εκατοντάδες διοικητικοί υπάλληλοι, ενώ σπανίζει πλέον και το επιστημονικό και εκπαιδευτικό προσωπικό, την ίδια στιγμή μπορεί να σπαταλά χιλιάδες ευρώ για να τα δώσει σε  … σεκιουριτάδες και εταιρείες ιδιωτικής ασφάλειας (!).

Και προωθεί στο χώρο, που όφειλε να ανθεί η ακαδημαϊκή ελευθερία, μέτρα και συμπεριφορές που δύσκολα συναντάς ακόμη και σε  … σωφρονιστικά ιδρύματα.

Με το πρόσχημα της διασφάλισης του «Νόμου και της Τάξης» στα ΑΕΙ και της εύρυθμης λειτουργίας τους, απαγορεύει στην ουσία την ελεύθερη πρόσβαση σ’ αυτά όλων των πολιτών και εκπαραθυρώνει τη συμμετοχή και την έκφραση του οργανωμένου φοιτητικού κινήματος για ζωτικά θέματα του Πανεπιστήμιου.

Ένα όραμα ενός υπερ – αυταρχικού Πανεπιστήμιου …

Απόλυτα συναφές με τις διακηρύξεις του ακροδεξιού σαμαρικού συναφιού …

Εισάγοντας και μέτρα που ούτε καλά – καλά η ίδια η χούντα δεν είχε επιβάλει!

για την ποιότητα του "ήθους" του συγκεκριμένου "εκπαιδευτικού" λειτουργού και κουρφαίου παράγοντα του ΕΚΠΑ, παρουσιάζουμε ένα χαρακτηριστικό - και ανατριχιαστικό - απόσπασμα ανακοίνωσης του ...

Σε ανακοίνωση που εκδόθηκε από το ΕΚΠΑ, λοιπόν,  γίνεται λόγος για «φοιτητές-δεσμοφύλακες» καθώς και ότι οι πρυτανικές αρχές «δεσμεύονται να λάβουν όλα τα αναγκαία και προβλεπόμενα εκ του νόμου μέτρα, ώστε να μην επαναληφθούν στο μέλλον οι σημερινές θλιβερές, παράνομες και αντιδημοκρατικές ενέργειες».

Για να έρθει και ο υπουργός Παιδείας (;) κ. Λοβέρδος να πετάξει την «έξυπνη βόμβα» … την ιδέα του να πάρει στα σχολεία νέους εκπαιδευτικούς χωρίς αμοιβή με κάποια «κουπόνια» προϋπηρεσίας (!)

Οδηγώντας μας  - όχι στους μεσαιωνικούς δουλοπάροικους, ούτε καν στη δουλοκτητική κοινωνία …

Και στις δύο αυτές περιπτώσεις οι άνθρωποι έπαιρναν κάποια ελάχιστα υλικά μέσα για την εξασφάλιση – έστω και με τον έσχατο τρόπο – της διαβίωσής τους.

Τώρα στην Ελλάδα του 2014, της ευρωζώνης και άλλων ηχηρών … επιτυχιών, προωθείται η ιδέα των σύγχρονων πληβείων, ειδικότερα νέων ανθρώπων και μάλιστα επιστημόνων, οι οποίοι θα «αμείβονται» με άυλους τίτλους … προνόμιο για  ένα άδηλο και  αβέβαιο μέλλον.

Ό,τι και να πει κανείς είναι λίγο …

για τη στάση της πολιτικής και δικαστικής εξουσίας για τις μαθητικές καταλήψεις έχουμε ήδη μιλήσει ...

Επειδή, όμως, σε λίγες μέρες θα  έχουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου – όπου πάλι θα ακουστούν ρητορικές μεγαλοστομίες και κούφια λόγια – εμείς τους  … αφιερώνουμε ενός «αυθεντικού» εκπροσώπου της φασιστικής ιδεολογίας.

Είναι ο λόγος του δικτατορίσκου, Γεώργιου Παπαδόπουλου, προς τη Σύγκλητο του Πανεπιστήμιου λίγες μέρες μετά τα γεγονότα στη Νομική το 1973 …

Φυσικά … κάθε ομοιότητα είναι … τυχαία (;) …

Συγχαρητήρια του Σαμαρά στον πρύτανη Φορτσάκη …για το «face control» στο Πανεπιστήμιο

του Μ…

Τηλεφωνική επικοινωνία είχε ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς με τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Θεόδωρο Φορτσάκη, προκειμένου να του δώσει τα συγχαρητήριά του «για την ομαλή συνεδρίαση της Συγκλήτου» και να εκφράσει την ικανοποίησή του «για την επαναφορά στη νομιμότητα».

Τώρα εάν αυτή η «επαναφορά εις την νομιμότητα»… έγινε με πρωτοφανή απολυταρχικό τρόπο για τα χρονικά των Πανεπιστημίων που θυμίζει απευθείας δικτατορία… μάλλον είναι κάτι που ικανοποιεί τόσο τον Πρωθυπουργό όσο και τον πρύτανη …που μάλιστα νιώθει και υπερήφανος, καθώς νωρίτερα δήλωσε στο ΑΠΕ, ότι «η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε σε απολύτως ήρεμο κλίμα και, έπειτα από πολλά χρόνια, με απολύτως νόμιμο τρόπο».

Περήφανος ο πιο ακροδεξιός πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης που το επιτελείο του εφαρμόζει αυταρχικά μέτρα στο όνομα της διάσωσης των πανεπιστημίων και βαδίζει προς την ''νομιμότητα'' με ακρίβεια face control που θα ακολουθηθεί από το delete 180.000 ''ανενεργών'' φοιτητών..

Παρόλα αυτά η φοιτητική κοινότητα επιζητεί έναν ανοικτό χώρο ζύμωσης, έναν χώρο δημοκρατικό χωρίς ελιτίστικα μέτρα και κανονισμούς, δίχως αφορισμούς και αναθεματισμούς.. Απαιτεί να πάρει το μέλλον της στα χέρια της και να διεκδικήσει ό,τι της αναλογεί.

Αυτό το μέλλον δεν περιέχει υπολειτουργία και ιδιωτικοποιήσεις, δεν συμβαδίζει με συγχωνεύσεις και κλείσιμο σχολών, είτε διαγραφές φοιτητών, δεν χρειάζεται φύλαξη από εταιρείες security ή κιόσκι μπάτσων... Αντίθετα χρειάζεται ανοικτόμυαλους φοιτητές που οι καταστάσεις απαιτούν την εγρήγορσή τους.