Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την σύσταση εξεταστικής επιτροπής και τα ερωτηματικά που δημιουργούνται

Κατατέθηκε η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την σύσταση εξεταστικής επιτροπής με θέμα την υπαγωγή της Ελλάδας στο μνημόνιο. Οι περίοδοι που θα ερευνηθούν είναι επί πρωθυπουργίας του Γιώργου Παπάνδρέου, του Λουκά Παπαδήμου και του Αντώνη Σαμαρά.

 Oλόκληρο το κείμενο της πρότασης:

«Προς τη Βουλή των Ελλήνων

Πρόταση σύστασης εξεταστικής επιτροπής για την υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς των μνημονίων και της επιτήρησης και για κάθε άλλο ζήτημα που σχετίζεται με την εφαρμογή και υλοποίηση των Μνημονίων (σύμφωνα με τα άρθρα 68 παρ.2 Σ και 144 επ. του Κανονισμού της Βουλής)

Τον Μάϊο 2010 υπογράφηκε η πρώτη δανειακή σύμβαση – συνδεδεμένη με το πρώτο Μνημόνιο κατανόησης (MoU) - μεταξύ Ελλάδας και Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ΕΚΤ και ΔΝΤ. Με την δανειακή σύμβαση επιβλήθηκε στην Ελλάδα η υποχρέωση να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα λιτότητας και δημοσιονομικής προσαρμογής που εξουθένωσε την κοινωνία, διέρρηξε τον κοινωνικό ιστό και διέλυσε την οικονομία. Σήμερα και ενώ έχει μεσολαβήσει η υπογραφή δεύτερης Δανειακής Σύμβασης που συνοδευόταν από νέο Μνημόνιο Κατανόησης το οποίο συνέχιζε και βάθαινε την πολιτική της λιτότητας και των οριζόντιων περικοπών έχει γίνει σαφές όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρώπη ότι το πρόγραμμα της υποτιθέμενης διάσωσης της ελληνικής οικονομίας έχει απολύτως αποτύχει. 

Μετά από πέντε χρόνια επιτήρησης και Μνημονίων η κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας είναι δραματική. Το δημόσιο χρέος έχει ξεπεράσει το 180% του ΑΕΠ από 127,1% το 2009, το ποσοστό ανεργίας στο 27% από 9,5% το 2009, έχει καταργηθεί κάθε προστασία των εργαζομένων μέσω της συνολικής απορρύθμισης της αγοράς εργασίας, το κοινωνικό κράτος έχει διαλυθεί και την κοινωνία μαστίζει μια πρωτοφανής ανθρωπιστική κρίση, απόλυτα συνδεδεμένη με την πιο μακροχρόνια ύφεση σε καιρό ειρήνης. 

Μέχρι την μεγάλη πολιτική αλλαγή του Ιανουαρίου του 2015, η δημοκρατία και οι θεσμοί είχαν δεχθεί μέγιστη και συστηματική υποβάθμιση, μέσα από τις διαρκείς παραβιάσεις της δημοκρατικής νομιμότητας, την παράκαμψη του Κοινοβουλίου, τη νομοθέτηση υπέρ της διαπλοκής και τις παρεμβάσεις στο έργο της Δικαιοσύνης, την παράδοση δημόσιων αγαθών και περιουσίας σε ιδιωτικά συμφέροντα. 

Η Ελλάδα μετατράπηκε σε πειραματόζωο ενός νέου κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου με εργαλείο την εσωτερική υποτίμηση που οδήγησε εκατομμύρια συνανθρώπους μας στην ανεργία και τη φτώχεια, ενώ ταυτόχρονα συρρικνώθηκε η δημοκρατία και καταστρατηγήθηκαν και παραβιάσθηκαν βάναυσα τα ατομικά, κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών.

Η εξεταστική επιτροπή της οποίας τη συγκρότηση ζητούμε οι υπογράφοντες και υπογράφουσες βουλευτές πρέπει να διερευνήσει τα ζητήματα που ανέκυψαν κατά την χρονική περίοδο από τον Οκτώβριο 2009 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 και να αποδώσει τις ευθύνες που αναλογούν στους πολιτικούς πρωταγωνιστές της περιόδου οι οποίοι αποφάσισαν την είσοδο της χώρας στο καθεστώς της μνημονιακής επιτροπείας και υλοποίησαν συγκεκριμένες πολιτικές οι οποίες έβλαψαν το δημόσιο συμφέρον, ζημίωσαν το Ελληνικό Δημόσιο και την οικονομία της χώρας και θυματοποίησαν τον ελληνικό λαό. 

Συγκεκριμένα η Επιτροπή πρέπει να διερευνήσει: 

1. την περίοδο από τον Οκτώβριο 2009 έως τον Μάιο 2010 και την υπογραφή της πρώτης Δανειακής Σύμβασης ώστε να διευκρινισθούν και διαλευκανθούν, μεταξύ άλλων, οι συνθήκες, τα γεγονότα, οι πράξεις και οι παραλείψεις που δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για την υπογραφή της (ενδεικτικά τα γεγονότα που πρέπει να διερευνηθούν αφορούν, μεταξύ άλλων, την ενδεχόμενη παραποίηση στοιχείων για το έλλειμμα του έτους 2009, την κερδοσκοπία σε βάρος των ελληνικών ομολόγων καθώς και το ενδεχόμενο οι αποφάσεις των αρμόδιων οργάνων για την διαχείριση των ελληνικών ομολόγων να ευνόησαν την σχετική πρακτική κλπ).

2. την περίοδο από τον Μάιο 2010 έως τον Νοέμβριο 2011 ώστε να διευκρινισθούν και διαλευκανθούν, μεταξύ άλλων, οι συνθήκες που οδήγησαν στην υπογραφή της δεύτερης Δανειακής Σύμβασης. 

3. την περίοδο από τον Νοέμβριο του 2011 έως τον Μάιο του 2012 ώστε να διευκρινισθούν και διαλευκανθούν, μεταξύ άλλων, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες υλοποιήθηκε η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους η οποία και οδήγησε στην απομείωση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, την οικονομική καταστροφή των μικροομολογιούχων, ενώ ταυτόχρονα δημιούργησε την ανάγκη για την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών. 

4. την περίοδο από τον Ιούνιο του 2012 έως τον Ιανουάριο του 2015 ώστε να διευκρινισθούν και διαλευκανθούν, μεταξύ άλλων, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες υλοποιήθηκε η αναδιάρθρωση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Ειδικότερα, η Επιτροπή πρέπει να διερευνήσει ιδίως όλες τις λεπτομέρειες που σχετίζονται με τις συγχωνεύσεις και εξαγορές Τραπεζών, τα κριτήρια επιλογής των συστημικών Τραπεζών, τους λόγους για τους οποίους έγινε αποδεκτό η δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση να γίνει με τιμή κατώτερη της αρχικής τιμής κτήσης εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου των μετοχών των Τραπεζών αλλά και κάθε άλλο συναφές ζήτημα, συμπεριλαμβανομένης της λειτουργίας του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. 

5. κάθε άλλο ζήτημα που ενδέχεται να προκύψει στο πλαίσιο της διερεύνησης των ανωτέρω θεμάτων, συμπεριλαμβανομένης της λειτουργίας οργάνων και μορφωμάτων που προορίσθηκαν νομοθετικά να εξυπηρετήσουν την υλοποίηση των Μνημονίων και των Μνημονιακών στόχων, όπως το ΤΑΙΠΕΔ, η Γενική Γραμματεία Εσόδων κλπ

Στο πλαίσιο των ερευνών η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει και να αξιολογήσει, μεταξύ άλλων, και κάθε διαθέσιμο στοιχείο που περιέχεται στις δικογραφίες που έχουν κατά την προηγούμενη πενταετία διαβιβασθεί στη Βουλή των Ελλήνων και σχετίζονται με τα ανωτέρω υπό διερεύνηση θέματα. 

Στόχος της Επιτροπής είναι η συγκέντρωση στοιχείων ώστε μεταξύ άλλων να διακριβωθεί αν υπάρχουν ενδείξεις τέλεσης παράνομων πράξεων από πολιτικά ή άλλα πρόσωπα. 

Θεωρούμε χρέος μας να ενεργήσουμε προκειμένου να υλοποιηθεί αυτό που η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών-ανεξάρτητα από το τι ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές- επιθυμεί και δικαιούται: ουσιαστική αναζήτηση των αιτιών και των ευθυνών για την πρωτοφανή οικονομική κρίση, μια κρίση χρέους που μετατράπηκε σε εθνική τραγωδία και πλήττει σήμερα τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών και την ίδια τη Δημοκρατία.

Με αυτό ακριβώς το πνεύμα και για αυτούς τους λόγους, οι υπογράφοντες και υπογράφουσες βουλευτές, προτείνουμε τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής σύμφωνα με τα άρθρα 68 παρ. 2 του Συντάγματος και 144επ. του Κανονισμού της Βουλής για την διερεύνηση και διαλεύκανση των συνθηκών και των ευθυνών που οδήγησαν στην υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς των μνημονίων και της επιτήρησης και για κάθε άλλο ζήτημα που σχετίζεται με την εφαρμογή και υλοποίηση των Μνημονίων.»

Η πρόταση αυτή από τη μια ανοίγει τη συζήτηση για το πώς έφτασε η χώρα στα δεσμά των Μνημονίων.

Από την άλλη, όμως, δημιουργεί πολλά ερωτηματικά και ενστάσεις.

Γιατί να  αρχίζει η εξέταση αυτών των προβλημάτων από το 2009.

Προηγουμένως δεν υπήρχαν προβλήματα ή ευθύνες;

Η περίοδος διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή και της ΝΔ από το 2004 ως το 2009 είναι "αμόλυντη" έτσι ώστε να μην αγγίζεται;

Φυσικά, είναι γνωστές πια οι ιδιαίτερες σχέσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ με την καραμανλική πτέρυγα της ΝΔ και τον ίδιο τον Κώστα Καραμανλή - γεγονός που καταγράφηκε εμφατικά και στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Και η περίοδος διακυβέρνησης του Κώστα Σημίτη από το 1996 - 2004;

Και αυτή είναι "υπεράνω υποψίας";

Βεβαίως, πολλά από τα στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ  έχουν υπηρετήσει σε καίριες κυβερνητικές θέσεις την περίοδο Σημίτη.

Έτσι, όμως, αφήνονται έξω από την έρευνα και τον καταλογισμό  ευθυνών κορυφαία θέματα και σκάνδαλα, όπως;

Το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου.

Το σκάνδαλο και η λεηλασία την περίοδο εισόδου της χώρας στο ευρώ.

Πολλά σκάνδαλα που σχετίζονται με τα εξοπλιστικά προγράμματα, με χαριστικά τραπεζικά δάνεια και διευκολύνσεις και παροχές σε εργολάβους, ημετέρους κα.

Το μεγα - σκάνδαλο των Ολυμπιακών Αγώνων - όπου υπήρξαν σε αγαστή συνεργασία στελέχη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ - άραγε, μόνο από αυτά τα κόμματα αναρωτιόμαστε, αφελώς, εμείς - , η κ. Αγγελοπούλου, εργολάβοι, ξένες πολυεθνικές κλπ.

Οι παροχές προς τις τράπεζες την περίοδο Καραμανλή όπου τα δεκάδες δισεκατομμύρια πήγαιναν και μάλλον χάνονταν στη ... μαύρη τρύπα της διαπλοκής.

Άλλα σκάνδαλα - Βατοπέδι, καταλήστευση των αποθεματικών των ταμείων ... και άλλα πολλά ...

Είναι προφανές ότι η πρόταση που κατατίθεται έχει σε μεγάλο βαθμό 'επιλεκτική οπτική".


Επιπλέον, είναι διάχυτη η δυσπιστία προς τις "εξεταστικές επιτροπές" στο βαθμό που καμία μέχρι στιγμής δεν έχει ολοκληρώσει επιτυχώς το έργο της και μάλλον ως μηχανισμός συγκάλυψης έχουν λειτουργήσει και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης.

Από την ίδια της τη σύσταση, επίσης, η εξεταστική επιτροπή αποσκοπεί περισσότερο στον καταλογισμό "πολιτικών ευθυνών" και όχι ποινικών.

Για κάτι τέτοιο όφειλε η κυβέρνηση να προωθήσει τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής σύμφωνα και με τον Κανονισμό της Βουλής.

Θα δούμε την εξέλιξη των πραγμάτων και θα επανέλθουμε ... 

Σαν σήμερα – δυο μαύροι «επέτειοι» για την ιστορία της χώρας μας …

Σαν σήμερα, λοιπόν, 4 Οκτωβρίου συμπίπτει η «επέτειος» για δύο γεγονότα που σημαδεύουν τη νεότερη ιστορία μας …

Καταρχάς, σήμερα είναι η επέτειος ίδρυσης της Νέας Δημοκρατίας το 1974 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

 Επέτειο που σπεύδει να γιορτάσει σήμερα και η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά με τον έντονο ακροδεξιό προσανατολισμό της, την πρόσδεση στο Μνημόνιο και τα άρμα της Γερμανίας, σε μια προσπάθεια επανασυσπείρωσης του δεξιού και στυντηρητικού χώρου.

H Νέα Δημοκρατία ιδρύθηκε, λοιπόν, στις 4 Οκτωβρίου 1974 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ως συνέχεια την προδικτατορικής Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενώσεως (ΕΡΕ). Όπως προσδιόρισε το ιδεολογικό στίγμα του κόμματος στο συνέδριο της Χαλκιδικής το 1979, η Νέα Δημοκρατία ασπάζεται τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό που αναγνωρίζει «την ελευθερία της αγοράς με τη ρυθμιστική παρέμβαση του κράτους χάρη της κοινωνικής δικαιοσύνης».

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά και την υπογραφή της συνθήκης ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ εγκαταλείπει την πρωθυπουργία και μεταπηδά στην Προεδρία της Δημοκρατίας το 1980. Στις 8 Μαΐου 1980 η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος εκλέγει τον Υπουργό Εξωτερικών Γεώργιο Ράλλη ως τον νέο ηγέτη του κόμματος, ο οποίος αναλαμβάνει και την πρωθυπουργία της χώρας. Ο Γεώργιος Ράλλης λαμβάνει 88 ψήφους έναντι 84 του ανθυποψηφίου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Αβέρωφ.

Η πρωθυπουργία του Ράλλη θα σημαδευτεί από τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο το 1980 και την δολοφονία από τα ΜΑΤ, δύο νεαρών διαδηλωτών, της Σταματίνας Κανελλοπούλου, Ελληνίδας εργάτριας 20 ετών, και του Ιάκωβου Κουμή, Κύπριου φοιτητή, 26 ετών.

Ήταν τότε που επέπεσε επί των διαδηλωτών η «ρομφαία» των ΜΑΤ  … κατά τις δηλώσεις του Γεωργίου Ράλλη, γνήσιου απογόνου των συνεργατών των Γερμανών κατακτητών (παρά το «φιλελεύθερο» προσωπείο που συνήθιζε να πλασάρει τα τελευταία χρόνια της πολιτικής του σταδιοδρομίας.

Η καραμανλική Νέα Δημοκρατία αποτέλεσε τον κύριο εκφραστή του αστικού κόσμου, των συντηρητικών δυνάμεων της χώρας, ενσωματώνοντας από στοιχεία της ακροδεξιάς, της παραδοσιακής δεξιάς μέχρι και κάποια στελέχη και απομεινάρια του ιστορικού Κέντρου, στις επανειλημμένες διευρύνσεις που επιχείρησε ο ιδρυτής της.

Μέσα από το προκάλυμμα του «ριζοσπαστικού φιλευθερισμού», εμπεδώθηκε το συντηρητικό, αυταρχικό καθεστώς των πρώτων χρόνων της Μεταπολίτευσης που έδεσε τη χώρα στο «ανήκομεν εις τη Δύσιν» και σε στρατηγικές επιλογές που η ελληνική ολιγαρχία και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι αποκαλούν «σωτηρία της χώρας», όπως πχ την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (τα επίχειρα της οποίας παρακολουθούμε και βιώνουμε σήμερα …).

Η ήττα της Νέας Δημοκρατίας το 1981 και η άνοδος του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου για πρώτη φορά στην εξουσία, προκαλεί κρίση στο κόμμα. Ο Γεώργιος Ράλλης με δική του πρωτοβουλία θέτει θέμα εμπιστοσύνης στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, η οποία τον καταψηφίζει. Νέος ηγέτης του κόμματος αναδεικνύεται στις 21 Οκτωβρίου 1981, ο Ευάγγελος Αβέρωφ με 67 ψήφους, έναντι 32 του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου και 12 του Ιωάννη Μπούτου.

Ο Ευάγγελος Αβέρωφ παρέμεινε στην ηγεσία μέχρι το 1984 σε συνθήκες ιδιαίτερα έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Παραιτήθηκε για λόγους υγείας, αφού προηγουμένως οδήγησε τη ΝΔ στις ευρωεκλογές, όπου το κόμμα κατόρθωσε να αυξήσει το ποσοστό του. Την 1η Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς εκλέγεται πρόεδρος του κόμματος από την Κοινοβουλευτική Ομάδα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επικρατώντας του Κωστή Στεφανόπουλου με ψήφους 70 έναντι 40.

Η Νέα Δημοκρατία χάνει τις εκλογές του Ιουνίου του 1985, ανεβάζοντας όμως το ποσοστό της. Λόγω του αρνητικού αποτελέσματος, ο Κώστας Μητσοτάκης ζητά την ανανέωση της εμπιστοσύνης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας στις 24 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς. Πέντε μέρες αργότερα επανεκλέγεται στην ηγεσία του κόμματος. Ο Κωστής Στεφανόπουλος διαφωνεί με τη διαδικασία και αποχωρεί από το κόμμα για να ιδρύσει τη ΔΗΑΝΑ, το κόμμα της Δημοκρατικής Ανανέωσης.

Κατά την περίοδο της ηγεσίας Μητσοτάκη, η ΝΔ αποκτά πιο έντονα νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά ενώ μια σειρά νέων πολιτικών στελεχών της προωθούνται στο προσκήνιο που θα «διαπρέψουν» και την επόμενη δεκαετία πλασάροντας τα διάφορα νεοφιλελεύθερα δόγματα.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θα παραμείνει στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας έως τον Οκτώβριο του 1993, όταν θα χάσει τις εκλογές από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Στις 14 Οκτωβρίου θα παραιτηθεί από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και στις 3 Νοεμβρίου η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος θα εκλέξει νέο αρχηγό τον «καραμανλικό» Μιλτιάδη Έβερτ με 141 ψήφους, έναντι 37 ψήφων του επίσης «καραμανλικού» Ιωάννη Βαρβιτσιώτη.

Το κόμμα χάνει τις δεύτερες κατά σειράν εκλογές του 1996 από το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη και παραμένει στην αντιπολίτευση. Ο Μιλτιάδης Έβερτ παραιτείται και δηλώνει πως δεν θα διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος, απόφαση που αργότερα ανακαλεί. Στις 4 Οκτωβρίου 1997 επικρατεί αρχικά του Γιώργου Σουφλιά με ψήφους 103 έναντι 84, αλλά λόγω της εσωκομματικής κρίσης που έχει ξεσπάσει, υποχρεούται να συγκαλέσει έκτακτο συνέδριο του κόμματος, το Μάρτιο του 1997. Είναι η πρώτη φορά που το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας καλείται να εκλέξει νέο αρχηγό. Θα επικρατήσει ένας νέος ηλικιακά υποψήφιος: ο βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης και ανιψιός του ιδρυτή, Κώστας Καραμανλής, που θα επικρατήσει των ανθυποψηφίων του Μιλτιάδη Έβερτ και Γιώργου Σουφλιά.

Υπό την ηγεσία του Κώστα Καραμανλή το κόμμα θα επανέλθει στην εξουσία στις 7 Μαρτίου 2004 και θα κερδίσει και τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007. Υπό το βάρος των σκανδάλων, της τραγικής κατάστασης της οικονομίας και της απειλής του προέδρου του ΠΑΣΟΚ για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες λόγω της προεδρικής εκλογής, ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής προκηρύσσει εκλογές για τις 4 Οκτωβρίου 2009, τις οποίες θα χάσει πανηγυρικά από το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Το ίδιο βράδυ ανοίγει την κούρσα της διαδοχής του και στις 6 Νοεμβρίου το έκτακτο συνέδριο του κόμματος αποφασίζει για πρώτη φορά ο έβδομος κατά σειρά αρχηγός του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας να εκλεγεί από τα μέλη του κόμματος.

Στις ανοιχτές εσωκομματικές εκλογές της 29ης Νοεμβρίου 2009 ο Αντώνης Σαμαράς εκλέγεται πανηγυρικά αρχηγός του κόμματος με το 50,06% των ψήφων, έναντι 39,72% της Ντόρας Μπακογιάννη και 10,22% του Παναγιώτη Ψωμιάδη. Η αποχώρηση του Δημήτρη Αβραμόπουλου από την προεκλογική κούρσα ήταν αυτή που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του Αντώνη Σαμαρά.

Η Νέα Δημοκρατία θα παραμείνει στην αντιπολίτευση έως τις 11 Νοεμβρίου 2011, οπότε θα επανέλθει στην εξουσία, στηρίζοντας τη μεταβατική κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ. Τα δύο αυτά χρόνια η «γαλάζια παράταξη» στάθηκε απέναντι στο «Μνημόνιο» και αντιμετώπισε ουκ ολίγες κρίσεις, με αποκορύφωμα τη διαγραφή της Ντόρας Μπακογιάννη στις 6 Μαΐου 2010, επειδή πήγε κόντρα στην κομματική γραμμή και ψήφισε τη δανειακή σύμβαση.

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 αναδείχθηκε πρώτο κόμμα, αλλά με το μικρότερο ποσοστό της ιστορίας της (18,85%). Στις νέες εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 ανέβασε κατά πολύ τις δυνάμεις της (29,66%) και ο αρχηγός της Αντώνης Σαμαράς ανέλαβε την πρωθυπουργία στις 20 Ιουνίου 2012, επικεφαλής τρικομματικής κυβερνήσεως (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ). Στις 21 Ιουνίου 2013 η ΔΗΜΑΡ αποχώρησε από την κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία έμεινε με δύο εταίρους (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ).

Η Νέα Δημοκρατία, ένας από του βασικούς στυλοβάτες του δικομματισμού στη χώρα μας, βασικό κόμμα της ολιγαρχίας, των ξένων συμφερόντων και της συντηρητικής παράταξης, βαρύνεται με καίριες στρατηγικές επιλογές που καθόρισαν την πορεία της χώρας και επιβάρυναν και επιβαρύνουν την ελληνική κοινωνία. Η άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας από το συγκεκριμένο κόμμα συνδέθηκε με την πορεία διάλυσης των οικονομικών δομών, με την ένταση των κοινωνικών ανισοτήτων, με την κακοδιαχείριση των δημόσιων οικονομικών, την επιδείνωση της πορείας του χρέους, με την κακοδιοίκηση, την αναξιοκρατία και τη διαιώνιση των δικτύων πατρωνίας.

 Παρά την αρχική ρητορεία του Αντώνη Σαμαρά αποτέλεσε και στυλοβάτη του μνημονιακού καθεστώτος ενώ έχει αποκτήσει έντονο ακροδεξιό προσανατολισμό συντελώντας και στη γιγάντωση των φαινομένων της ακροδεξιάς, ρατσιστικής και φασιστικής παρουσίας και βίας στη χώρα μας.

Το άλλο «επάρατο» γεγονός που συνέβη αυτή την ημερομηνία είναι οι εκλογές στις 4 Οκτωβρίου 2009 και η κατάκτηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας από το ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη Παπανδρέου.

Ο οποίος ανήλθε στην εξουσία με την επαγγελία ότι «λεφτά υπάρχουν» για να οδηγήσει λίγο αργότερα τη χώρα στις ανακοινώσεις από το – γραφικό και πανέμορφο κατά τα άλλα – Καστελόριζο,  την υποδούλωση στο ΔΝΤ, την τρόικα και στα Μνημόνια …

Τραγική ειρωνεία!

Ίσως, αυτή η ημερομηνία συμπίπτει με την αρχή και το τέλος ενός πολιτικού  κύκλου …

Με τη θριαμβευτική ίδρυση του πρώτου πυλώνα του μεταπολιτευτικού δικομματικού συστήματος και την τραγική «νίκη» του Γιωργάκη Παπανδρέου που σηματοδοτεί το όριο για την εξουθένωση της χώρας και της κοινωνίας μας και την πτώση του άλλου μεταπολιτευτικού δικομματικού πυλώνα, του ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα, οι δυο άλλοτε «θανάσιμοι» αντίπαλοι βρίσκονται σφιχταγκαλιασμένοι σ’ ένα σπιράλ θανάτου.

Πρώτα απ’ όλα βέβαια για την ίδια τη χώρα …

Αλλά και για τους ίδιους.

Το ΠΑΣΟΚ πνέει τα λοίσθια, εκπέμποντας τη θανάσιμη δυσωδία του και την τέλεια εικόνα παρακμής και αποσύνθεσης …

Η ΝΔ, ερωτοτροπώντας από τη μια με τον κυβερνητικό της εταίρο και από την άλλη με τους φαιούς σχηματισμούς, τύπου Χρυσή αυγή και όχι μόνο, προσπαθεί απεγνωσμένα να αποτελέσει εκ νέου το βασικό πόλο σε μια κυβερνητική πλειοψηφία που θα διαιωνίζει και θα διασφαλίζει το καθεστώς του μνημονίου, της πρόσδεσης στους ξένους δανειστές και την εγχώρια ολιγαρχία.

Μόνο που καθημερινά κατρακυλά στις δημοσκοπήσεις και νιώθει απέραντο εκνευρισμό με την επικείμενη … επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ.

Μόνο που βασικό ερωτηματικό παραμένει αν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέου τύπου δικομματισμό ή σε μια ριζοσπαστική στροφή και τομή στην πορεία της χώρας.

Ίδωμεν …