Guardian: Θλίψη και αποτροπιασμός -Η Χρυσή Αυγή ήρθε για να μείνει

Η Χρυσή Αυγή, ένα από τα πιο βίαια ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, αναδείχθηκε ως ένας από τους μεγάλους νικητές των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα.



Η Χρυσή Αυγή, ένα από τα πιο βίαια ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, αναδείχθηκε ως ένας από τους μεγάλους νικητές των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου. Εδραίωσε την παρουσία της στη Βουλή και τη δύναμή της στους δρόμους. 

Σε αυτό το αυταπόδεικτο συμπέρασμα καταλήγει ο βρετανικός Guardian που στρέφει την προσοχή του στο φαινόμενο της Χρυσής Αυγής και στο πώς αυτή η οργάνωση που πριν από λίγα χρόνια κινούνταν στο περιθώριο, πλέον αναδεικνύεται σε τρίτη πολιτική δύναμη. 

Το 7% που έλαβε στις χθεσινές εκλογές είναι ένα αποτέλεσμα που συναντάει κανείς με αποτροπιασμό και θλίψη. Παρά το γεγονός ότι τα υψηλόβαθμα στελέχη της βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο της Δικαιοσύνης και ο αρχηγός της παραδέχθηκε ότι υπάρχει πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, περίπου 500.000 Έλληνες επέλεξαν να δώσουν τη ψήφο τους στους νεοφασίστες. 

Με 18 βουλευτές στο κοινοβούλιο, η οργάνωση πέτυχε ιδιαίτερα καλές επιδόσεις στην Αττική, αλλά και στη Λέσβο και την Κω όπου τα ποσοστά της διπλασιάστηκαν. Δεν είναι τυχαίο ότι τα συγκεκριμένα νησιά είναι αυτά που δέχθηκαν και συνεχίζουν να δέχονται καθημερινά το κύμα των μεταναστών. 

Ο Guardian σημειώνει πως η ΧΑ δεν είναι απλώς ένα σύμπτωμα της κρίσης, αλλά ήρθε για να μείνει. Είναι προφανές πως η αντιμεταναστευτική στάση της οδήγησε πολύ κόσμο να την υπερψηφίσει. Το κόμμα που αυτοαναγορεύεται ως η μόνη «εθνικιστική επιλογή» έπαιξε σε μεγάλο βαθμό με τους φόβους των Ελλήνων ότι σύντομα θα γίνουν μειονότητα μέσα στη χώρα τους. Επιπλέον, ο έντονα αντιμνημονιακός λόγος της μέτρησε στο τελικό αποτέλεσμα. 

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως υπάρχει ένα ποσοστό 16,6% των ψηφοφόρων της που είναι θύματα των επιπέδων ρεκόρ στην ανεργία – και αυτή είναι μια τραγική παρενέργεια των μαζικών περικοπών σε δημόσιες δαπάνες, σε αθρόες απολύσεις και του τιμήματος που πληρώνει η Ελλάδα με το να ακολουθήσει τα Μνημόνια. 

Ο Αριστείδης Χατζής, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, παραδέχεται πως σε απόλυτους αριθμούς, η ΧΑ είναι το μοναδικό κόμμα που κράτησε τις δυνάμεις του. «Δεν επηρεάστηκε καθόλου από την μεγάλη αποχή. Η απόδοσή της είναι ένας κίνδυνος, αλλά ντροπή για τη δημοκρατία μας». 

Οι αναλυτές έκαναν λάθος όταν σημείωναν πως η δήλωση Μιχαλολιάκου περί «πολιτικής ευθύνης» για τη δολοφονία του Φύσσα, θα πλήξει τη δημοτικότητά του. Οι υπερεθνικιστές, σημειώνει το άρθρο, χρησιμοποιώντας την κρίση στην οικονομία και το μεταναστευτικό και την απόγνωση των Ελλήνων, κερδίζουν έδαφος. Κάτι που αποδεικνύει πως έχουν δίκιο όσοι λένε πως το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» λαμβάνει πλέον ιδιαίτερα ανησυχητικές διαστάσεις. Όλοι συμφωνούν πλέον ότι το συγκεκριμένο κόμμα έχει απλώσει τα πλοκάμια του βαθιά στην ελληνική κοινωνία. 

Ο Δημήτρης Καιρίδης, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, συμπληρώνει: «Η Χρυσή Αυγή δεν είναι σύμπτωμα της κρίσης, αλλά ένα κόμμα που ήρθε για να μείνει. Τούτο δείχνει ότι η ελληνική ασθένεια δεν είναι επιφανειακή, αλλά πολύ βαθύτερη από ό,τι πιστεύουν πολλοί». 

Άλλο ένα βαρύ σύμπτωμα της σύγχρονης μας παθογένειας που πρέπει να πολεμήσουμε πολύ συγκεκριμένα και συστηματικά για να το εξαλείψουμε ... 

Για όσους προσπαθούν να διαφύγουν τη φτώχειας και τον πόλεμο, οι Πόρτες Γερμανίας είναι κλειστές - ένα άρθρο στο Foreign Policy

Ενώ η εισροή στη Γερμανία των αιτούντων άσυλο από τη Συρία και το Ιράκ διογκώνεται, ένα κύμα μεταναστών από τα Βαλκάνια έχει προκύψει, επίσης,  προκαλώντας "έκπληξη" στο Βερολίνο.

Την εικόνα αυτή παρουσιάζει για το Foreign Policy η δημοσιογράφος SUMI SOMASKANDA.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ - "Δεν υπάρχει τίποτε πιο ζοφερό από τη Γερμανία το χειμώνα, αν πιστέψουμε διάφορες εικόνες. Οδήγηση υπό βροχή, κρύα γεύματα μέσα σε  σακούλες, βλοσυροί αστυνομικοί φορτώνουν ανθρώπους και τσάντες σε λεωφορεία. Αυτή είναι η μοίρα που αντιμετωπίζουν οι επίδοξοι αιτούντες άσυλο από όλα τα  Δυτικά Βαλκάνια, σύμφωνα με ένα βίντεο που δημιουργήθηκε από τη γερμανική κυβέρνηση για να προβληθεί στη Σερβία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και την Αλβανία.

"Παρακαλώ πάρτε τις πληροφορίες αυτές πολύ σοβαρά», προειδοποιεί μια ανδρική φωνή, μπροστά στη  κάμερα. "Πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν ήδη επιχειρήσει το δύσκολο και δαπανηρό αυτό ταξίδι που κατέληξε σε άμεση, αναγκαστική απέλαση .... Μην καταστρέψετε τον εαυτό σας και την οικογένειά σας, οικονομικά. "

Το τεσσάρων λεπτών διάρκειας κλιπ είναι μέρος της  συνεχιζόμενης εκστρατείας του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εσωτερικών για να ανακόψει τη ροή των μεταναστών που φτάνουν κατά κύματα από τα Δυτικά Βαλκάνια. Υπήρξαν δημοσιεύσεις στο Facebook και διαφημίσεις σε εφημερίδες, στα αλβανικά, σερβικά, και σε άλλες βαλκανικές γλώσσες.

Hauptherkunftsländer im Juli 2015:

Zum Vergleich:		Mai 2015	Juni 2015	Juli 2015
1.	Syrien	5.100	7.562	9.413
2.	Albanien	4.922	5.932	7.633
3.	Serbien	1.990	2.240	2.377
4.	Afghanistan	1.188	2.083	2.139
5.	Irak	1.471	2.083	2.086
6.	Mazedonien	996	1.514	1.961
7.	Kosovo	1.947	1.581	1.395
8.	Eritrea	620	1.071	1.219
9.	Bosnien-Herzegowina	542	609	786
10.	Ungeklärt	497	570	705

Die Erst- und Folgeanträge bei den Hauptherkunftsländern imJuli 2015:

	Asylanträge	Erstanträge	Folgeanträge
Gesamt	37.531	34.384	3.147
davon:
Syrien	9.413	9.138	275
Albanien	7.633	7.547	86
Serbien	2.377	1.449	928
Afghanistan	2.139	2.104	35
Irak	2.086	1.987	99
Mazedonien	1.961	1.285	676
Kosovo	1.395	1.205	190
Eritrea	1.219	1.209	10
Bosnien-Herzegowina	786	498	288
Ungeklärt	705	672	33

Η Γερμανία δεν είναι μόνη: η Ελβετία, η Δανία και η Ουγγαρία έχουν προγραμματίσει παρόμοιες εκστρατείες. Αλλά το Βερολίνο απασχολεί μια άνευ προηγουμένου εισροή  ανθρώπων που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο και τις διώξεις στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, ενώ το ερώτημα του τι πρέπει να κάνει με αυτούς που θεωρούνται "οικονομικοί πρόσφυγες" - ανθρώπους που επιχειρούν να εγκαταλείψουν τη φτώχεια και την ανεργία - έχει οδηγήσει σε τέλμα τις γερμανικές αρχές ενώ τροφοδοτήθηκαν εκ νέου ξενοφοβικά αισθήματα.

Η Γερμανία έχει δεχτεί σχεδόν 220.000 αιτήσεις ασύλου κατά τους πρώτους έξι μήνες του έτους. Και στις 19 Αυγούστου, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι αναμένει ότι ο αριθμός θα ανέβει στις 800.000 μέχρι το τέλος του έτους - τις πιο πολλές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με μεγάλη διαφορά. Λίγα θέματα έχουν "γοητεύσει" τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης και τις δημόσιες συζητήσεις όπως αυτό το πρόβλημα. Δεν είναι μόνο το άσχημο ξέσπασμα της βίας εναντίον των αιτούντων άσυλο, ή τα διεθνή πρωτοσέλιδα που έχει δημιουργήσει. Τα δεινά των προσφύγων που προσπαθούν να διαφύγουν από τη φρίκη στη Συρία και τη Σομαλία έχει προκαλέσει ένα πολύ μεγαλύτερο ξέσπασμα αλληλεγγύης  τις τελευταίες εβδομάδες. Αυτό εκδηλώθηκε με πορείες, δωρεές, και μεγάλης κλίμακας εθελοντικές προσπάθειες.

Αλλά το μαζικό κύμα κύμα μετανάστευσης - όχι από τη Συρία ή το Ιράκ - αλλά λίγο πιο πέρα ​​από τα σύνορα της ΕΕ φαίνεται να έχει προκαλέσει έκπληξη στους περισσότερους.

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων άρχισε να εντοπίζει μια αύξηση του όγκου των αιτήσεων ασύλου από τα Βαλκάνια το 2012, αφότου το ανώτατο δικαστήριο της Γερμανίας αποφάνθηκε υπέρ της αύξησης των βασικών προσφορών για τους αιτούντες άσυλο αμέσως. Αλλά οι αριθμοί εκτοξεύθηκαν σε νέα επίπεδα το τρέχον έτος: η Γερμανία έχει δεχτεί σχεδόν 63.000 αιτήσεις από το Κοσσυφοπέδιο και την Αλβανία μόνο από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο, σε σύγκριση με λίγο πάνω από 7.500 κατά την ίδια περίοδο το προηγούμενο έτος!. Κατά τους πρώτους έξι μήνες του έτους, το 40% του συνόλου των αιτήσεων για άσυλο προέρχονταν από το Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία, τη Σερβία, την ΠΓΔΜ και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Αυτή η  εισροή έχει προκαλέσει  μια νέα προσοχή, σε μια εποχή που τεράστιοι αριθμοί ανθρώπων που εγκαταλείπουν μια ολοένα και πιο ασταθή Μέση Ανατολή επίσης αναζητούν καταφύγιο και ασφάλεια στη Γερμανία.

* * *

Περίπου το 99% των ατόμων που ζητούν άσυλο από τα Βαλκάνια πρόκειται να  απορριφθούν. Η Γερμανία αναγνωρίζει την ιδιότητα του πρόσφυγα σε όσους προσπαθούν να διαφύγουν από πολιτικές διώξεις ή πόλεμο. Εφαρμόστηκε  αυτή η νομοθεσία  σε Σύριους οι οποίοι έχουν βρει το δρόμο τους στο γερμανικό έδαφος, για παράδειγμα, όπου οι αιτήσεις τους έχουν γίνει αποδεκτές στη συντριπτική πλειοψηφία (πάνω από το 85 % κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους). Αλλά η φτώχεια ή η έλλειψη ευκαιριών δεν θεωρούνται λόγοι χορήγησης ασύλου.

Το βίντεο του υπουργείου Εσωτερικών μπορεί να είναι ψυχρό, αλλά είναι επίσης ακριβές: Όσοι ζητούν άσυλο για οικονομικούς λόγους, θα πρέπει να σταλούν πίσω  στην πατρίδα τους.

«Η οικονομική κατάσταση [των Δυτικών Βαλκανίων] είναι κακή, έτσι είναι κατανοητό ότι οι άνθρωποι αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον κάπου αλλού. Αλλά αυτό δεν είναι λόγος για να χορηγηθεί άσυλο », ανέφερε ο Τόμας ντε Μεζιέρ, υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, σε μια συνέντευξη στην εφημερίδα Bild - πού αλλού θα λέγαμε εμείς -  την περασμένη Κυριακή. "Χρειαζόμαστε αυτή τη  δυνατότητα για εκείνους που πραγματικά χρήζουν προστασίας.»

Ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσης, οι αρχές εξετάζουν κάθε περίπτωση χωριστά.Αλλά η Aydan Özoguz, ο ομοσπονδιακός επίτροπος για τη μετανάστευση, τους πρόσφυγες και την ενσωμάτωση, αναφέρει ότι το γραφείο της πιέζεται ασφυκτικά από την καθυστέρηση περίπου του ενός τετάρτου ενός εκατομμυρίου περιπτώσεων. Αυτό πυροδότησε προσπάθειες για να επιταχυνθεί η επεξεργασία και η απέλαση οποιουδήποτε  θεωρείται ως οικονομικός πρόσφυγας.Αλλά  όπως και να γίνει, είναι μια αμφιλεγόμενη κατάσταση.

Τον περασμένο Νοέμβριο, η κυβέρνηση πέρασε νέα νομοθεσία θεωρώντας τη Βοσνία, τη Σερβία και τη  FYROM  «ασφαλή κράτη προέλευσης.« Είναι δεδομένο ότι οι αιτούντες άσυλο από τις χώρες αυτές δεν βρίσκονται σε κίνδυνο από πολιτικές διώξεις, εφόσον σταλούν πίσω. Η αλλαγή αυτή στην κατάταξη και αξιολόγηση από το  Βερολίνο οδήγησε στην ταχεία απέλασή τους.

Τώρα υπάρχουν αυξανόμενες εκκλήσεις - ιδιαίτερα μεταξύ των μελών του κόμματος της Καγκελαρίου Angela Merkel - να επεκταθεί το καθεστώς «ασφαλούς χώρας» στο Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία και το Μαυροβούνιο, επίσης. Οι αντιπολιτευόμενοι Πράσινοι όπως και οι Σοσιαλδημοκράτες υποστηρίζουν ότι υπάρχουν ελάχιστες αποδείξεις ότι η επέκταση του καταλόγου των ασφαλών χωρών θα σταματήσει στην πραγματικότητα τους μετανάστες να έρχονται.

Και οι οργανώσεις των προσφύγων προειδοποιούν ότι το μέτρο αυτό θα δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο. «Υπάρχουν σίγουρα παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτές τις χώρες που είναι σημαντικές για το άσυλο», υποστήριξε η Marei Pelzer  από την οργάνωση για τους πρόσφυγες Pro Asyl που εδρεύει στη Φραγκφούρτη. "το να λες ότι δεν θα αντιμετωπίζεις το πρόβλημα πλέον σε επίπεδο ατομικών περιπτώσεων έρχεται σε αντίθεση με τα δικαιώματα των προσφύγων."

Η ατομική εξέταση είναι ακόμη εξασφαλισμένη. Αλλά με σχεδόν 33.000 αιτούντες άσυλο να φθάνουν από το Κοσσυφοπέδιο το πρώτο εξάμηνο του έτους, οι πιέσεις για αλλαγή στο καθεστώς των προσφύγων αυξάνονται.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι πολλοί Γερμανοί συμφωνούν. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα από το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό ZDF, περίπου το 75 % των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι θα πρέπει να υπάρχει μια σαφής γραμμή διαχωρισμού μεταξύ των οικονομικών προσφύγων και όσων δραπετεύουν από τον πόλεμο και τις διώξεις.

  Ατομικά οι αιτούντες άσυλο λαμβάνουν  140 ευρώ  το μήνα  από την κυβέρνηση, για τα  βασικά είδη διατροφής, υγιεινής και τις ιατρικές ανάγκες (τα παντρεμένα ζευγάρια και οι οικογένειες λαμβάνουν λιγότερα ανά άτομο) για τρεις μήνες. Μετά από αυτό το διάστημα, τα γεύματα δεν είναι πλέον εγγυημένα - αλλά το αρχικό επίδομα συμπληρώνεται με λίγο περισσότερα από  200 ευρώ για τα τρόφιμα και τις βασικές ανάγκες.

Αμήνε

Ο Ντε Μεζιέρ πυροδότησε έντονη  αντιπαράθεση όταν πρότεινε ότι οι παροχές ενδέχεται να χρειαστεί να επανεξεταστούν. Σε μια συνέντευξη στο ZDF στις 13 Αυγούστου, είπε ότι οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί  του τον είχαν προειδοποιήσει ότι οι παροχές της Γερμανίας είναι υπερβολικά γενναιόδωρες, ενθαρρύνοντας έτσι τους οικονομικούς πρόσφυγες να ζητήσουν άσυλο στη χώρα, ακόμη και αν οι πιθανότητες αποδοχής είναι ελάχιστες.

 Ο υπερσυντηρητικός επικεφαλής της Βαυαρίας, Horst Seehofer, έχει δεχτεί πυρά αφού κατηγόρησε τους οικονομικούς πρόσφυγες πως κάνουν κατάχρηση του συστήματος ώστε να επωφεληθούν από τα οφέλη της Γερμανίας.

«Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν μιλάμε για κακή χρήση του συστήματος με αυτόν τον τρόπο επειδή ο καθένας έχει το δικαίωμα να ζητήσει άσυλο εδώ," είπε ο Jochen Oltmer, καθηγητής της σύγχρονης ιστορίας και ένας εμπειρογνώμονας της μετανάστευσης στο Πανεπιστήμιο του Osnabrück στη βορειοδυτική Γερμανία."Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει την κατάχρηση του συστήματος."

Ακροδεξιές ομάδες, ιδίως έχουν επικεντρωθεί στους οικονομικούς  πρόσφυγες ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι έχει πάει στραβά με το σύστημα της μετανάστευσης στη Γερμανία. Το νεοναζιστικό NPD, ή Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας, ζήτησε από την κυβέρνηση να πετάξει τους οικονομικούς πρόσφυγες από τα Βαλκάνια. Και η κατάσταση αυτή έδωσε έτοιμη "τροφή"  για την ανάπτυξη της  ξενοφοβικής καμπάνιας του.

"Το συμπέρασμα που καταλήγουν αυτοί είναι ότι όλοι οι πρόσφυγες είναι κακοί για τη Γερμανία», δήλωσε ο Robert Lüdecke από τον  Ίδρυμα AntonioAmadeu στο Βερολίνο, μια ΜΚΟ που παρακολουθεί και καταπολεμά τον δεξιό εξτρεμισμό."Αυτό συνεχώς χρησιμοποιείται από τη Δεξιά ώστε να θέσει όλο το σύστημα ασύλου σε αμφιβολία».

Οι αρχές έχουν αντιμετωπίσει μια απότομη άνοδο της δεξιάς βίας, ιδιαίτερα εμπρηστικές επιθέσεις σε κέντρα για τους αιτούντες άσυλο σε όλη τη χώρα. Υπήρξαν περισσότερα περιστατικά κατά το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους από το σύνολο των τελευταίων χρόνων. Και η βία έχει κλιμακωθεί. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, οι εντάσεις βρέθηκαν εκτός ελέγχου όταν η αστυνομία και νεοναζί διαδηλωτές συγκρούστηκαν στην πόλη Heidenau στη Σαξονία, όπου ένα καταφύγιο αιτούντων άσυλο άνοιξε πρόσφατα.

Δεκάδες αστυνομικοί τραυματίστηκαν. Το γερμανικό κοινοβούλιο καταδίκασε τους διαδηλωτές ως «ριζοσπαστικό όχλο» και το πιο «αντι - γερμανούς" από όλους τους Γερμανούς. Η καγκελάριος Μέρκελ, η οποία έχει δεχτεί επανειλημμένα πυρά  για τη σιωπή της σχετικά με τη βία κατά των προσφύγων, στο τέλος, μίλησε αυτή την εβδομάδα. Επισκέφθηκε την πόλη και τους πρόσφυγες στον καταυλισμό τους, την Τετάρτη. Εκεί αποδοκιμάστηκε από μια ομάδα ακροδεξιών διαδηλωτών που την αποκάλεσαν «προδότη».

Η βία δεν έγινε αποδεκτή  από τις εκατοντάδες χιλιάδες που κινήθηκαν να βοηθήσουν τους πρόσφυγες. Σε όλη τη χώρα, τοπικοί εθελοντές προσέφεραν μαθήματα Γερμανικών, δώριζαν ρούχα, βοηθούσαν στο  διαδίκτυο για την αντιμετώπιση  της γραφειοκρατίας  - ανεξάρτητα από το πού προέρχονταν οι αιτούντες άσυλο.

Αλλά ο Oltmer λέει ότι το ξέσπασμα αυτό της προθυμία για βοήθεια θα μπορούσε να αρχίσει να αλλάζει αν η εισροή δεν σταματήσει - ειδικά αν η  πανίσχυρη γερμανική οικονομία αρχίζει να κλονίζεται. "Η Μετανάστευση έρχεται πάντα μαζί με τη σύγκρουση. Όσοι μεταναστεύουν θεωρούνται ανταγωνιστικοί για τους λιγοστούς πόρους - γίνονται αντιληπτοί ως ανταγωνιστές για τις θέσεις εργασίας, καθώς και για πολιτική επιρροή », είπε. 

Προς το παρόν, η Μέρκελ εντείνει τις πιέσεις στις ομολόγους της από τα Δυτικά Βαλκάνια. Έχουν συνάντηση σε σύνοδο κορυφής στη Βιέννη αυτή την εβδομάδα για να συζητήσουν τις εκατοντάδες χιλιάδες των προσφύγων που έρχονται από τα Βαλκάνια στην πορεία τους προς τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης. Αλλά η Μέρκελ και οι άλλοι Ευρωπαίοι ομόλογοι της, επίσης, επιθυμούν οι Βαλκάνιοι ηγέτες να κάνουν το "καθήκον" τους  δίνοντας στους νέους,  στην απογοητευμένη νεολαία έναν λόγο να μείνουν στις πατρίδες τους.

«Η Ευρώπη λέει, « Κοίτα έχουμε εργαστεί σκληρά για τη σταθεροποίηση των Βαλκανίων, τα πράγματα δεν είναι τέλεια, αλλά σίγουρα πιστεύουμε ότι είναι πολύ καλύτερα από ό, τι με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή ή τμήματα της Αφρικής, » αναφέρει ο James Ker-Lindsay, ένας  ειδικός για τα Βαλκάνια και Senior Research Fellow στο London School of Economics.

Αλλά οικονομικά, η κατάσταση είναι, για πολλούς, εξαιρετικά ζοφερή, πρόσθεσε.Στο Κοσσυφοπέδιο, ιδίως, η ευφορία μετά την ανεξαρτησία του πριν από επτά χρόνια έχει δώσει τη θέση στη διαφθορά, την ανεργία και την απελπισία".

* * *

Να, λοιπόν, που πέρα από τα κατεστραμμένα κράτη της Συρίας, του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Λιβύης  και τόσα άλλα και στα ίδια τα πολύπαθα Βαλκάνια  δυναμώνουν οι μεταναστευτικές ροές. 

Και από πού;

Από περιοχές που η  ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων εταίρων τους τους έδωσε την "ελευθερία" τους - όπως το Κοσσυφοπέδιο. 

Ως μια ιδιότροπη Νέμεσις  επιστρέφει στους αλαζόνες Γερμανούς και άλλους Ευρωπαίους το πρόβλημα με τη μορφή των οικονομικών προσφύγων και μεταναστών.

Οδηγώντας και στην αναβίωση της φρίκης του νεοναζισμού και της ξενοφοβικής ακροδεξιάς.

Δείγματα και αυτά της 'πολιτισμένης" και "ανθρωπιστικής" Ευρώπης ... 

Ο ρατσισμός σε άνοδο στη Βρετανία

Συνεχίζουμε τη περιδιάβαση στην Ευρώπη – προσπαθώντας να ανιχνεύσουμε φαινόμενα και τάσεις που καταγράφονται στις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες και στην πολιτική έκφρασή τους.

Φαινόμενα θετικά που δημιουργούν σχετική αισιοδοξία  - όπως αυτά που παρουσιάσαμε για την Ισπανία.

Όσο και τα άλλα – που φανερώνουν την πιο βαθιά αντιδραστικότητα, αναδύουν το πιο μαύρο πρόσωπο της Ευρώπης, με το νεοναζισμό, το ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία.

Σημερινή «στάση» στη Μεγάλη Βρετανία όπου μια έρευνα καταγράφει υψηλά ποσοστά φυλετικής προκατάληψης τα οποία διασυνδέονται και με τα τελευταία αποτελέσματα στις Ευρωεκλογές αλλά και παρουσιάζουν μια χώρα διαιρεμένη κοινωνικά, πολιτισμικά και γεωγραφικά.

Το ποσοστό των Βρετανών που ομολογούν ότι είναι ρατσιστικά προκατειλημμένοι έχει αυξηθεί από την έναρξη της νέας χιλιετίας, μεγαλώνοντας τις ανησυχίες ότι η καλλιέργεια εχθρότητας προς τους μετανάστες και η διαδεδομένη ισλαμοφοβία έχει τις ρίζες της στα τελευταία 20 χρόνια.

Νέα δεδομένα από την έγκυρη έρευνα British Social Attitudes (BSA) του NatCen, που διεξάγεται για τον Guardian, δείχνει ότι μετά από χρόνια που αυξανόταν της η ανοχή, το ποσοστό των ανθρώπων που περιγράφουν τους εαυτούς τους ως προκατειλημμένους ενάντια σε εκείνους που προέρχονται από άλλες φυλές έχει αυξηθεί συνολικά από το 2001.

Τα ευρήματα αυτά έρχονται τη στιγμή που οι πολιτικοί ηγέτες των παραδοσιακών κομμάτων προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την άνοδο του κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP), που παρουσιάζεται με μια αντι-μεταναστευτική πλατφόρμα  - όπως και αντι-ΕΕ -  και έχει συνταράξει το πολιτικό κατεστημένο και αναμένεται ότι θα ασκήσει πίεση στα κυρίαρχα κόμματα να σκληρύνουν τις θέσεις τους για το πρόβλημα της μετανάστευσης.

 Ως αντανάκλαση  των ψήφων που έδωσαν οι  υποστηρικτές του UKIP στις ευρωπαϊκές εκλογές της περασμένης εβδομάδας, τα στοιχεία αναδεικνύουν ένα μοτίβο ενός έθνους που διαιρείται γεωγραφικά - με το Λονδίνο να παρουσιάζει τα χαμηλότερα επίπεδα φυλετικής προκατάληψης. Οι γηραιότεροι άνδρες σε οικονομικά υποβαθμισμένες περιοχές είναι πιο πιθανό να εκφράσουν φυλετική προκατάληψη.

Τα δεδομένα βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με άλλους δείκτες της κοινωνικής μεταβολής, όπως είναι η στάση απέναντι στις  σχέσεις του ιδίου φύλου και για το σεξ πριν το γάμο. Όσον αφορά τα μέτρα αυτά, το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται πιο ανεκτική, φιλελεύθερη χώρα.

Ο σκιώδης υπουργός της δικαιοσύνης, Sadiq Khan, δήλωσε ότι τα ευρήματα θα πρέπει να λειτουργήσουν ως ένα εγερτήριο κάλεσμα. "Αυτά αποτελούν σαφή ένδειξη ότι δεν μπορούμε να εφησυχάζουμε σχετικά με τη φυλετική προκατάληψη. Εφόσον  εκδηλώνεται, θα καταστρέψει την κοινωνία μας. Εκείνοι που κατέχουν θέσεις εξουσίας πρέπει να αναλάβουν σοβαρά τις ευθύνες τους. επιβάλλεται, επίσης, να αντιμετωπίσουμε τα βαθύτερα αίτια».

Ο Trevor Phillips, πρώην πρόεδρος της Επιτροπής για τη Φυλετική Ισότητα και της Επιτροπής για την Ισότητα και τα  Ανθρώπινα  Δικαιώματα, δήλωσε: «Η ένταξη των μεταναστών δεν θα συμβεί συμπτωματικά - θα πρέπει να εργαστούμε γι 'αυτό. Αν θέλουμε να αποφύγουμε μια αργή κάθοδο στην αμοιβαία μισαλλοδοξία, θα πρέπει να αποβάλλουμε τα δόγματα, να σταθμίσουμε τα στοιχεία χωρίς συναισθηματική φόρτιση, να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα, και να εκπονήσουμε  ένα πρόγραμμα - τόσο σε συμβολικό επίπεδο όσο και πρακτικό - για να αλλάξουμε την πραγματικότητα."

Τα δεδομένα που λαμβάνονται από την έρευνα BSA, που διενεργήθηκε από το NatCen Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών, περιλαμβάνουν αποκλειστικά τα στοιχεία από την έρευνα του 2013, που αναμένεται να δημοσιευθεί τον επόμενο μήνα. Δείχνουν μια ευρεία μείωση του ποσοστού των ανθρώπων που δήλωσαν ότι ήταν είτε «πολύ ή λίγο προκατειλημμένοι" ενάντια στους ανθρώπους άλλων φυλών - από το υψηλό του 38% το 1987 σε ένα all-time χαμηλό επίπεδο του 25% το 2001.

Ωστόσο, το 2002, μετά τις επιθέσεις της 11/9 στη Νέα Υόρκη και την εισβολή στο Αφγανιστάν, υπήρξε μια απότομη αύξηση αυτών που δήλωναν φυλετικές προκαταλήψεις.

 Κατά τα επόμενα 12 χρόνια η ανοδική τάση συνεχίστηκε έως το υψηλό των 38% το 2011. Το επόμενο έτος έπεσε στο 26% - γεγονός που, όπως αναφέρουν οι ειδικοί θα μπορούσε να οφείλεται στην θετική επίδραση των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.

Οι ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι τα νέα ευρήματα είναι εν μέρει αποτέλεσμα μιας δεκαετίας που περιλάμβανε την 9/11 και τον επακόλουθο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», την αυξανόμενη ανισότητα και την αυξανόμενη εχθρότητα έναντι της μετανάστευσης - κυρίως από την Ανατολική Ευρώπη.

Ο Omar Khan, αναπληρωτής διευθυντής του Runnymede Trust – του ηγετικού ανεξάρτητου thinktank για τη φυλετική ισότητα στη Βρετανία - δήλωσε ότι τα στοιχεία θα πρέπει να αξιολογηθούν από όλα τα κύρια κόμματα.

"Αυτά τα στοιχεία αποκαλύπτουν το ψέμα ότι το πρόβλημα του ρατσισμού έχει ξεπεραστεί στη Βρετανία …

«Οι πολιτικοί κρατούν πολύ χαλαρή στάση και σκέφτηκαν – μάλλον -  ότι το μόνο που έπρεπε να κάνουν ήταν να αφήσουν τα πράγματα να συνεχίσουν απρόσκοπτα και ότι η εναλλαγή των γενεών θα αναλάβει τα υπόλοιπα. Αλλά η έρευνα θα πρέπει να λειτουργήσει ως μια προειδοποιητική βολή προς τους πολιτικούς και το κοινό σχετικά με το πώς βλέπουμε τους εαυτούς μας."

Ο Phillips δήλωσε: «Έχουμε προχωρήσει από τις ημέρες της φυλετικής εχθρότητας, αλλά είμαστε ακόμα σε μια κατάσταση που εκφράζεται έντονη δυσφορία για τη φυλετική διαφορά."

 Ανέφερε, επίσης, ότι η πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης αντιμετωπίζουν μια τεράστια πρόκληση. «Αυτή τη στιγμή είμαστε σε μια κατάσταση πλήρους άρνησης σχετικά με το γιατί η επίθεση του UKIP στην ελίτ του πολιτισμού της Βρετανίας βρήκε αντανάκλαση σε όλο το πολιτικό φάσμα. Αυτή δεν είναι απλά μια αντίδραση στην οικονομική κρίση -  και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι με μεγαλύτερο σεβασμό από το να δηλώνουμε ότι, εάν ήταν καλύτερα ενημερωμένοι και πιο έξυπνοι, θα έβλεπαν το λάθος των αντιλήψεων και στάσεών τους».

Τα δεδομένα της έρευνας του BSA δείχνουν διαφορετικά επίπεδα προκαταλήψεων που απορρέουν από την ηλικία, την τάξη και το φύλο, με τους ηλικιωμένους άνδρες σε χειρωνακτικές εργασίες να είναι πιο έτοιμοι να δεχτούν τη φυλετική προκατάληψη.

Η  δρ Grace Lordan, από το London School of Economics, δήλωσε ότι η δική της έρευνα με βάση τα δεδομένα του BSA πηγαίνει πίσω στο 1983, και ότι υπάρχει σαφής συσχέτιση μεταξύ ύφεσης και των αριθμών που αυτο-περιγράφονται ως προκατειλημμένοι. Η έρευνά της διαπίστωσε ότι η ομάδα που κατέγραψε τη μεγαλύτερη άνοδο ήταν οι λευκοί, επαγγελματίες άνδρες μεταξύ των ηλικιών 35 και 64 ετών, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο που κερδίζουν πολλά χρήματα. Οι στάσεις τους μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τους άλλους, καθώς πολλοί από αυτούς ακούν διευθυντικά καθήκοντα.

Όλες οι ηλικιακές ομάδες παρουσίασαν μια αιχμή στις φυλετικές προκαταλήψεις τους μετά το 2002, αλλά και εκείνα που έχουν γεννηθεί μετά το 1980 – generation Y  - και οι baby boomers που γεννήθηκαν μεταξύ του 1940 και του 1959 έχουν παρουσιάσει κάποια πτώση στα επίπεδα επιφύλαξης και προκατάληψης από τότε. Αντίθετα, οι άνθρωποι που γεννήθηκαν μεταξύ του 1960 και 79 - generation Χ - και εκείνοι που έχουν γεννηθεί πριν από το 1939 όλο και περισσότερο χαρακτηρίζονται ως προκατειλημμένοι.

  Μια συναρπαστική εικόνα προκύπτει και στην αυτοαξιολόγηση των ανδρών και των γυναικών. Όπως συμβαίνει με όλους σχεδόν τους δείκτες της προκατάληψης, τα δεδομένα αυτά διαπιστώνουν ότι οι άνδρες είναι πιο πιθανό να περιγράφουν τους εαυτούς τους ως ρατσιστικά προκατειλημμένους σε σχέση με τις γυναίκες. Ωστόσο, αυτό το χάσμα έχει κλείσει σημαντικά κατά την τελευταία δεκαετία, με τον αριθμό των ανδρών που παραδέχεται προκατάληψη να σημειώνει  πτώση από το 37% το 2002 σε 32% το 2013.

Κατά την ίδια περίοδο, ο αριθμός των γυναικών αυξήθηκε από 25% σε 29%. "Γνωρίζουμε ότι οι παράγοντες, που προβλέπουν την πιθανότητα ενός άνδρα ή μιας γυναίκας να αποδεχτεί την προκατάληψη, διαφέρουν έτσι ώστε δεν θα πρέπει να περιμένουμε τις διαχρονικές τάσεις να είναι παρόμοιες», δήλωσε η Lordan "Για τους άνδρες, οι συνήθεις κοινωνικο-οικονομικές μεταβλητές μετρούν ακόμα περισσότερο - εισόδημα, εκπαίδευση και το να είναι πλήρους απασχόλησης Για τις γυναίκες οι παράγοντες που μπορούν να προβλέψουν τη στάση τους είναι λιγότερο προφανείς Γνωρίζουμε ότι οι γυναίκες που εργάζονται με μερική απασχόληση είναι πιο πιθανό να ομολογήσουν ότι θίγονται -.. ίσως επειδή οι θέσεις μερικής απασχόλησης στο Ηνωμένο Βασίλειο συνδέονται με πολύ κακές συνθήκες."

Η ένταξη σε ένα κόμμα φαίνεται, επίσης, να έχει σχέση με τη φυλετική προκατάληψη. Οι υποστηρικτές των Συντηρητικών έχουν σταθερά τη μεγαλύτερη  πιθανότητα να περιγράφουν τους εαυτούς τους ως προκατειλημμένους ενάντια σε ανθρώπους από άλλες φυλές. Ωστόσο, από το 2002, όταν το 42% των υποστηρικτών των Tory ανέφεραν ότι ήταν πολύ ή λίγο προκατειλημμένοι (σε ​​σύγκριση με 27% για τους Εργατικούς και το 24% για τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες), έχουν ξεπεραστεί από την κατηγορία που κατατάσσονται ως «άλλο». Αυτό φαίνεται να συμπίπτει με την άνοδο του ακροδεξιού Βρετανικού Εθνικού Κόμματος και στη συνέχεια του UKIP.

Έτσι, τι είναι αυτό που έχει οδηγήσει στη φαινομενική αύξηση της προκατάληψης;

 Ο καθηγητής Tariq Modood, από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, δήλωσε ότι τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι πολλοί άνθρωποι συγχωνεύουν το αντι-μουσουλμανικό συναίσθημα και τη φυλετικής προκατάληψη. «Δεν νομίζω ότι υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η εχθρότητα προς τους μουσουλμάνους και η καχυποψία των μουσουλμάνων έχει αυξηθεί μετά την 11/9, και ότι αυτή έχει ένα πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα σχετικά με τη φυλή και τα επίπεδα της φυλετικής προκατάληψης.»

Ο καθηγητής Bhikhu Parekh, που ανήκει στους Εργατικούς και ο οποίος το 1998 είχε την προεδρία του πρωτοποριακού προγράμματος της Επιτροπής για το μέλλον της Πολυεθνικής (Multi-Ethnic) Βρετανίας, δήλωσε ότι τα στοιχεία αποκάλυψαν μια χώρα που αισθάνεται όλο και πιο άβολα με τον εαυτό της. «Τα τελευταία χρόνια έχουν χαρακτηριστεί από το φόβο της απώλειας της ταυτότητας», είπε. "Υπήρξαν νέοι ανθρώπους που έρχονται όπως και νέα ήθη. Οι άνθρωποι αισθάνονται άβολα. Χάνουν τα εδραία πιστεύω τους. Τι θα πρέπει να λένε ή να κάνουν ώστε  να μη χαρακτηρίζονται ως ρατσιστές;

«Οι άνθρωποι έχουν την αίσθηση ότι χάνουν τον έλεγχο της δικής μας κοινωνίας σε σχέση με την ΕΕ και το φιλελεύθερο καθεστώς και ότι δεν είναι υπεύθυνοι για τη μοίρα τους. Αισθάνονται ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι 'αυτό.»

Αλλά ισχυρίζεται επίσης ότι η γλώσσα σχετικά με τη φυλή έχει αλλάξει. «Ο όρος ρατσισμός έχει υποστεί μια ριζική αλλαγή νοήματος. Έχει χάσει την ηθική δύναμη. Εμείς τον χρησιμοποιούμε σήμερα πολύ ελεύθερα. Μετά τον πόλεμο, αν έλεγες ότι κάποιος ήταν ρατσιστής, είχες εικόνες του Χίτλερ. Ρατσιστής ήταν κάποιος που μισούσε τους ανθρώπους. Τώρα εφαρμόζεται ο όρος και σε κάποιον που θα μπορούσε να πει: «Αγαπώ τους ανθρώπους μου και θέλω να κρατήσω τους άλλους σε απόσταση».

Τα δεδομένα της έρευνας BSA παρουσιάζουν μεγάλη διακύμανση των επιπέδων της προκατάληψης σε όλη τη Βρετανία. Στα συνδυασμένα στοιχεία για την περίοδο 2012 - 13, το 16% των ερωτηθέντων στο κέντρο του Λονδίνου παραδέχθηκε φυλετικές προκαταλήψεις. Το ευρύτερο Λονδίνο και η Σκωτία αναδείχτηκαν ως οι επόμενες πιο ανεκτικές περιοχές, σε 26% και 25% αντίστοιχα. Άλλες περιοχές - συμπεριλαμβανομένης της Ουαλίας - κυμαίνονταν γύρω στο 30%. Το West Midlands αναδείχτηκε ως ο τόπος με το υψηλότερο επίπεδο της αυτο-αναφερόμενης προκατάληψης στο 35% - μια διαφορά που θεωρείται στατιστικά σημαντική.

Αυτό απηχεί τη γεωγραφική διάσπαση που παρουσιάστηκε στις εκλογές της περασμένης εβδομάδας, όταν λιγότεροι ψηφοφόροι στο Λονδίνο υποστήριξαν το UKIP .

Στο Λονδίνο, μια προφανής εξήγηση θα ήταν η ανάμιξη του πληθυσμού. Εκείνοι με τις πιο «ρηχές» ρίζες είναι λιγότερο πιθανό να θρηνήσουν για την αλλαγή. Ο Τόνι Τράβερς του London School of Economics, δήλωσε: «Υπάρχει μια εικόνα  αυτο-καθορισμού του Λονδίνου ως μέρους που χαίρεται τη διαφορά, όπως και η Νέα Υόρκη αυτοπροσδιορίζεται το ίδιο.»

Ο Τράβερς εντοπίζει δύο μεταναστευτικές «φυλές» στην πρωτεύουσα - αυτούς που έρχονται από το εξωτερικό και εκείνους από άλλα μέρη της χώρας. Και οι δύο επιλέγουν να ζουν στο Λονδίνο. Οι ισχυρές ρίζες είναι περιττές. «Η λέξη Λονδρέζος είναι μια εντελώς εσωτερική φιλοσοφία και αντίληψη».

Έτσι, και η Βρετανία, η οποία αυτοχαρακτηρίζονταν ως ανεκτική, φιλελεύθερη και μάλιστα πολυπολιτισμική κοινωνία, αντιμετωπίζει και αυτή τα προβλήματα του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της φυλετικής προκατάληψης.

Γεγονός που εκφράζεται πλέον και στις πολιτικές προτιμήσεις των Βρετανών σε συνδυασμό και με την έντονη δυσαρέσκεια ή και αντιπαλότητα στις σχέσεις με την ΕΕ.

«Καμπανάκι» για πολλούς, λοιπόν, και στη βρετανική κοινωνία και πολιτική.