Εγένετο και αυτό …
Μια κυβέρνηση «εθνοσωτήρων» από τις τρεις πολιτικές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και την εμφατική παρουσία του ΛΑΟΣ.
Ένα … μικρό, ευέλικτο και … αποτελεσματικό κυβερνητικό σχήμα που αποτελείται μόνο από 48 μέλη, τη στιγμή που το προηγούμενο είχε 41!
Με τους δύο αντιπροέδρους του ΠΑΣΟΚ ακούνητους στη θέση τους. Ακόμη και τον Πάγκαλο που επανειλημμένα έχει προκαλέσει τους Έλληνες πολίτες.
Με υπουργό Εσωτερικών τον Τάσο Γιαννίτση, υπουργό σε διάφορες θέσεις των κυβερνήσεων Σημίτη (θυμηθείτε πότε έγιναν οι τεράστιες διαδηλώσεις εναντίον της τότε απόπειρας κατακρεούργησης του ασφαλιστικού συστήματος).
Στο υπουργείο Οικονομικών παραμένει το ίδιο «επιτυχημένο» σχήμα με Βενιζέλο, Σαχινίδη και άλλα καλά παιδιά και την προσθήκη του Γ. Μουρμούρα της ΝΔ.
Για να συνεχίσει προφανώς την ίδια καρποφόρα πολιτική σύμφωνα και με την τελευταία σύμβαση της 26ης Οκτωβρίου, με ό,τι σημαίνει αυτό για τους εργαζομένους.
Στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας εγκαταστάθηκε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ο οποίος έσπευσε να παραιτηθεί από το βουλευτικό του αξίωμα προκειμένου να συμμετάσχει στην κυβέρνηση.
Τώρα αν μπορεί να θυμηθεί κανείς σε όποιο υπουργείο πέρασε ο Αβραμόπουλος τι έργο παρήγαγε, θα είναι άξιος πολλών συγχαρητηρίων.
Στο εν λόγω υπουργείο παρουσιάζεται και τρικομματική εκπροσώπηση αφού όλοι θέλουν να έχουν κάποια πρόσβαση στις ένοπλες δυνάμεις, στα κονδύλια και στις προμήθειες του υπουργείου.
Τι σημαίνει ευρύτερα αυτό θα το συζητήσουμε και στη συνέχεια …
Στο Υπουργείο Περιβάλλοντος παραμένει επικεφαλής η εξαιρετική προσωπικότητα του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, με την «ανεπανάληπτη προσφορά» στη χάραξη και στην εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής.
Στο Υπουργείο Παιδείας συνεχίζει το … εμπνευσμένο έργο της η Άννα Διαμαντοπούλου. Η υπουργός που κατάργησε το πανεπιστημιακό άσυλο. Η μόνη υπουργός Παιδείας που κατάφερε να αφήσει τα δημόσια σχολεία χωρίς βιβλία – σύμφωνα με τις προβλέψεις ως και μετά τα Χριστούγεννα – χωρίς να έχει την ευθιξία να παραιτηθεί.
Μια υπουργός που έχει κάνει σημαία τον αυταρχισμό και την επίδειξη πυγμής έναντι της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Οπότε μια χαρά χωράει και συνυπάρχει μαζί με το ΛΑΟΣ και τον Άδωνι Γεωργιάδη (τον οποίο άλλωστε δημόσια από το βήμα της Βουλής έχει επαινέσει για την … υπεύθυνη στάση του!).
Στο Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων τοποθετήθηκε ο Μ. Βορίδης, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Νεολαίας της ΕΠΕΝ και πρόεδρος του κόμματος "Ελληνικό Μέτωπο" από το 2002 μέχρι το Μάιο του 2005.
Σε λίγες μέρες έχουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου … και μόνο οι συνειρμοί προκαλούν ανατριχίλα.
Στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης συνεχίζει το ίδιο σχήμα με υπουργό τον Γ. Κουτρουμάνη, ώστε να … αποτελειώσει το έργο του: τη διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος και των υπολειμμάτων εργασιακών δικαιωμάτων.
Στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης παραμένει ο Αν. Λοβέρδος με την ευγενή φιλοδοξία να εξοντώσει και αυτός τελείως το ΕΣΥ.
Αναλλοίωτη η σύνθεση στο υπουργείο Δικαιοσύνης και στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Στο τελευταίο εντάχθηκε ο Αστέριος Ροντούλης του ΛΑΟΣ.
Τα ίδια στο υπουργείο Πολιτισμού.
Αφήσαμε τελευταίο το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, όπου παραμένει υπουργός ο Μιχ. Χρυσοχοϊδης ( μάλλον υπο- ανάπτυξης θα έπρεπε να αποκαλείται με την ύφεση να συντρίβει τα απομεινάρια της ελληνικής οικονομίας).
Αλλά και τη μεγάλη έκπληξη: υφυπουργός ο Άδωνις Γεωργιάδης με αρμοδιότητες σε θέματα ναυτιλίας.
Ίσως, η τοποθέτηση να έχει μια ιδιαίτερη σημασία, κάτι που θα δείξουμε σε επόμενα άρθρα.
Αυτή είναι μια «ανθρωπολογική» προσέγγιση της σύνθεσης της κυβέρνησης, η οποία συμπεριλαμβάνει 12 από τους παλιούς υπουργούς αυτής της εξαιρετικά επιτυχημένης κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου!
Από χθες σχολιάσαμε ότι η νέα κυβέρνηση είναι προϊόν εκτροπής από τη συνταγματική και δημοκρατική ομαλότητα.
Όσον αφορά την ουσία της πολιτικής της είναι ξεκάθαρο ότι θα επιχειρήσει να εφαρμόσει τα πιο άγρια αντιλαϊκά μέτρα προκειμένου να εφαρμόσει τις επιλογές της τρόικα, των ξένων δανειστών και εκβιαστών.
Από την άποψη των οικονομικών και κοινωνικών δυνάμεων που στο εσωτερικό της χώρας στηρίζουν την κυβέρνηση και οι οποίες την επέβαλαν είναι η εγχώρια οικονομική ολιγαρχία, το σύμπλεγμα των τραπεζών, μεγάλου κεφαλαίου, ιδιοκτητών ΜΜΕ, ακόμα και του εφοπλιστικού κεφαλαίου.
Το σίγουρο είναι ότι προοιωνίζονται σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις και ανακατατάξεις.
Οι μέρες από εδώ και πέρα θα είναι ιδιαίτερα σημαντικές και ανοικτές σε εκπλήξεις.
Αναρτήσεις
