Ο Ρόλος Δύσης και της Τουρκίας στο πρόβλημα της Συρίας

από τον M ... 

Αν και έχει γίνει μεγάλη συζήτηση για ποσοστά και αριθμούς προσφύγων που κάθε χώρα δέχεται ή προτίθεται να δεχτεί, πιστεύουμε ότι πίσω από τους αριθμούς αυτούς και την όψιμη ευαισθησία των πολιτικών ηγετών, κρύβεται το πραγματικό πρόσωπο της δυτικής πολιτικής. Την εικόνα του αποφασίσαμε σήμερα να ανασυνθέσουμε μέσα από  απόρρητα έγγραφα και τις πολύ σοβαρές αποκαλύψεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, αλλά που για κάποιον λόγο ξεχάστηκαν γρήγορα.

Τα σχέδια για την ανατροπή των ενοχλητικών καθεστώτων της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής ξεκινάνε από τότε που τα αρπακτικά της Ουάσινγκτον μαζί με τους Ευρωπαίους συμμάχους τους, σχεδίαζαν την πρώτη εισβολή στο Ιράκ.

To 2007 o στρατηγός Wesley Clark σε ομιλία που έδωσε στο Σαν Φρανσίσκο  αναφέρεται σε μια συζήτηση που είχε το 1991 με τον τότε αναπληρωτή υπουργό άμυνας των ΗΠΑ Paul Wolfowitz. Κατά τη διάρκεια της, ο υφυπουργός του είπε ότι το Πεντάγωνο έχει εκπονήσει σχέδιο επέμβασης στη Μέση Ανατολή για την επόμενη δεκαετία με σκοπό την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράκ, τη Συρία και το Ιράν. Ο Clark αποκαλύπτει ακόμα ότι έξι εβδομάδες μετά την πτώση των δίδυμων πύργων το 2001, αξιωματούχος του υπουργείου άμυνας του είχε αναφέρει την ύπαρξη απόρρητου εγγράφου από το Πεντάγωνο στο οποίο περιγράφεται λεπτομερώς η πολιτική των ΗΠΑ για αλλαγή καθεστώτος σε επτά χώρες μέσα στην επόμενη πενταετία: η αρχή θα γινόταν με το Ιράκ, έπειτα με τη Συρία και το Λίβανο, για να ακολουθήσει η Λιβύη, η Σομαλία, το Σουδάν και να τελειώσει η επιχείρηση με το Ιράν.

Παρόμοια αποκάλυψη είχε κάνει και ο πρώην Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Roland Dumas όταν σε συνέντευξη του στη γαλλική τηλεόραση είπε ότι η Μεγάλη Βρετανία, για τουλάχιστον δύο χρόνια πριν τον συριακό εμφύλιο εκπαίδευε και προετοίμαζε την εξέγερση των ανταρτών σκοπεύοντας στην εκδίωξη του Άσαντ από την εξουσία .

Μεταξύ των ετών 2006 και 2010, οι ΗΠΑ δαπάνησαν πάνω από δώδεκα εκατομμύρια δολάρια για να στηρίξουν και να προκαλέσουν αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και προπαγάνδα στη Συρία. Όπως αποκάλυψε το WikiLeaks που διέρρευσε  πάνω από 7000 απόρρητα έγγραφα, 6,3 εκατομμύρια δολάρια δαπανήθηκαν για την στήριξη του Κινήματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, μια άγνωστης και σκοτεινής οργάνωσης Σύρων αντιφρονούντων με έδρα το Λονδίνο. Ανάμεσα στις δραστηριότητες της οργάνωσης, ήταν και η λειτουργία του δορυφορικού καναλιού Barata, το οποίο έπαιξε σημαντικό ρόλο στις διαμαρτυρίες του 2010 και 2011 στη Συρία.

Τα υπόλοιπα 6 εκατομμύρια οι ΗΠΑ τα δαπάνησαν για την στήριξη ανταρτών και ακτιβιστών αλλά και για επιμόρφωση δημοσιογράφων για την επικοινωνιακή διαχείριση της συριακής κρίσης προς όφελος των ανταρτών. Ο εκπρόσωπος του State Department, Mark Toner, παραδέχτηκε τον Απρίλιο του 2011 την εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών και την αυθεντικότητα των αποκαλύψεων του Wikileaks δικαιολογώντας το όμως ως «προώθηση της ελευθερίας και της δημοκρατίας στη Συρία» και βαφτίζοντάς του αντάρτες «κινήματα  πολιτών».

Ένα χρόνο αργότερα το 2012, ο υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας Laurent Fabius, θα αναλάβει πρωτοβουλία να πείσει τους άλλους Ευρωπαίους ηγέτες να εξοπλίσουν τους αντάρτες χαλαρώνοντας το εμπάργκο όπλων που είχε θέσει η ίδια η ΕΕ και θα σπεύσει να αναγνωρίσει  την Εθνική Συμμαχία των Συριακών Επαναστατικών Αντιπολιτευτικών Δυνάμεων, ένα γκρουπ ανταρτικών ομάδων που δημιουργήθηκε στη Ντόχα του Κατάρ με χρηματοδότηση από τις χώρες του Κόλπου, ως τον μόνο εκπρόσωπο του Συριακού λαού, ζητώντας από τους εταίρους του να κάνουν το ίδιο. Ο Laurent Fabius είναι ο ίδιος υπουργός εξωτερικών που το 2011, αφού είχε στηρίξει την επέμβαση της Γαλλίας στη Λιβύη, ζήτησε από την ΕΕ να λάβει μέτρα ώστε να μην πλημμυρίσει η Γαλλία από χιλιάδες ‘μετανάστες’ που πιθανόν θα ζητούσαν καταφύγιο εκεί μετά την καταστροφή της Λιβύης.

Σύμμαχος της Γαλλίας στα σχέδια της για τη Συρία, θα είναι η Μεγάλη Βρετανία που θα στηρίξει την καμπάνια εξοπλισμού των ανταρτών και τη χαλάρωση των περιορισμών που έθετε η ΕΕ στην πώληση όπλων.

Η Γαλλία δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για εξοπλίσει τους Σύρους αντάρτες. Το 2014 ο Francois Hollande θα παραδεχτεί κυνικά σε συνέντευξη στην Le Monde ότι η Γαλλία ήδη από τα τέλη του 2012, εξόπλιζε και εκπαίδευε τους αντάρτες γιατί «είναι οι μόνοι που μπορούν να εγγυηθούν τη δημοκρατική διαδικασία στην Συρία».

Μάλλον ο Γάλλος πρωθυπουργός έχει μια περίεργη αντίληψη για το τι σημαίνει δημοκρατική διαδικασία. Από τα σπλάχνα του ‘Ελεύθερου Συριακού Στρατού’ –που υποστήριζαν και εκπαίδευαν οι Γάλλοι και οι Βρετανοί και που αποτελεί το στρατιωτικό τμήμα της κυβέρνησης που αναγνώρισαν ως ‘εκπρόσωπο του συριακού λαού’- προέρχονται οι τζιχαντιστες του Μετώπου Al –Nusrah το οποίο θεωρείται παρακλάδι της Αλ Καιντα στη Συρία. H Washington Post αναφέρει ότι οι τζιχαντιστές εξελίχθηκαν γρήγορα στην πιο πετυχημένη και αποτελεσματική δύναμη των ανταρτών στον συριακό εμφύλιο . Με άλλα λόγια οι Γάλλοι για τουλάχιστον τρία χρόνια και με την βοήθεια των Βρετανών εξόπλιζαν τους τζιχαντιστές της Αλ Καιντα στη Συρία. Και όπως όλα δείχνουν δεν ήταν οι μόνοι που το έκαναν.

Πάμε πίσω στον Σεπτέμβριο του 2012. Το αμερικανικό προξενείο και μια μυστική βάση της CIA στη Βεγγάζη της Λιβύης δέχονται επίθεση από ντόπια ένοπλη ομάδα. Η επίθεση έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο του αμερικανού προξένου Christopher Stevens και τριών ακόμα υπαλλήλων. Ο Πρόεδρος Ομπάμα και η Χίλαρι Κλίντον δέχονται τα πυρά των ρεπουμπλικανών που τους κατηγορούν για ελλιπή προστασία των αμερικανών πολιτών. Κανείς όμως δεν ρώτησε γιατί οι ΗΠΑ είχαν προξενείο σε μια περιοχή που λυμαίνονταν οι ντόπιες ένοπλες ομάδες και τι ακριβώς έκανε εκεί. Σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο που διέρρευσε απο το Πεντάγωνο, ο πρόεδρος Ομπάμα και ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογκάν είχαν έρθει σε μυστική συμφωνία στις αρχές του 2012 βάση της οποίας η CIA και οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες MI6 θα αναλάμβαναν την μεταφορά του οπλοστασίου του Καντάφι εκτός Λιβύης και θα το διοχέτευαν στους σκληροπυρηνικούς του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, που δεν ήταν άλλοι από τους τζιχαντιστές του μετώπου Al Nusrah. Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ είχαν αναλάβει την χρηματοδότηση της επιχείρησης της οποίας η κάλυψη ήταν μια αυστραλέζικη εταιρία. Ο γενικός διοικητής της CIA, David Petraeus ήταν ο διοικητής της επιχείρησης. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο γιατί οι Λίβυοι επιτέθηκαν στο προξενείο και σε τι αποσκοπούσαν, αυτό που φάνηκε ήταν ότι ο ρόλος του  δεν ήταν άλλος από το να προσφέρει κάλυψη στην μεταφορά όπλων στους τζιχαντιστές ..

Μετά τον θάνατο του αμερικανού πρέσβη οι ΗΠΑ διέκοψαν την δραστηριότητά τους στη Λιβύη, τα όπλα όμως ήταν ήδη στα χέρια των τζιχαντιστών.

Ας πάμε τώρα ένα χρόνο μετά, τον Αύγουστο του 2013. Είναι νωρίς το πρωί και ένας κίτρινος καπνός γεμίζει το προάστιο της Ghouta κοντά στη Δαμασκό, το οποίο ελέγχουν δυνάμεις ανταρτών. Λίγες ώρες αργότερα τα άψυχα σώματα πάνω από 1000 ανθρώπων, ανάμεσα τους και 300 παιδιά θα κείτονται στους δρόμους. Πρόκειται για μια από τις χειρότερες επιθέσεις με χημικά όπλα στην ιστορία του συριακού εμφυλίου. Ο πρόεδρος Ομπάμα θα δηλώσει συγκλονισμένος, ότι "η Συρία πέρασε την ‘κόκκινη γραμμή’", θα σπεύσει να κατηγορήσει το συριακό καθεστώς και θα ανακοινώσει στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ για να διώξει τον 'Ασαντ από την εξουσία. Δυο μέρες όμως πριν την επίθεση, θα αλλάξει γνώμη δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να προχωρήσει στην στρατιωτική επέμβαση χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.

Τι συνέβη λοιπόν και ξαφνικά ο Ομπάμα ζητούσε τη νομιμοποίηση μέσω του αμερικανικού Κογκρέσου; Την απάντηση θα δώσει ο βραβευμένος με Πούλιτζερ δημοσιογράφος Seymour Hersh ο οποίος θα αποκαλύψει ότι το μέτωπο Al Nusrah είχε προμηθευτεί χημικά όπλα και συγκεκριμένα αέριο Σαρίν, με τη διαμεσολάβηση Τούρκων και Σαουδάραβων, με σκοπό να πραγματοποιήσουν επίθεση μεγάλης έκτασης στη Συρία . Λίγους μήνες πριν την επίθεση, η τουρκική αστυνομία είχε συλλάβει αντάρτες του μετώπου Al Nusrah για κατοχή αερίου Σαρίν αλλά παρόλο που είχαν προταθεί βαριές ποινές μέχρι και 25 ετών, λίγο καιρό μετά αφέθηκαν ελεύθεροι. Ήταν η εποχή που ο Άσαντ με τη στήριξη των Ρώσων κέρδιζε σημαντικό έδαφος στη Συρία, κάτι που μάλλον ανησυχούσε τόσο τις ΗΠΑ, και την ΕΕ όσο και την Τουρκία και την Σαουδική Αραβία, για διαφορετικούς λόγους την κάθε μία. Χρειαζόταν μια κίνηση αντιπερισπασμού ώστε η κοινή γνώμη να στραφεί πάλι κατά του Άσαντ και να δικαιολογηθεί μια στρατιωτική επέμβαση στην περιοχή. Αν και η επέμβαση αυτή δεν έγινε, η αντίστροφη μέτρηση για το συριακό καθεστώς ξεκινάει. Τα όπλα του Καντάφι και τα άφθονα πετροδολάρια των Σαουδαράβων εξοπλίζουν και διασπούν τις ανομοιογενείς ομάδες ανταρτών, που πλέον υπολογίζονται σε χίλιες μέσα στο έδαφος της Συρίας.

Ένα χρόνο μετά την επίθεση στη Ghouta το Ισλαμικό Κράτος θα κάνει την εμφάνισή του, σκορπώντας τον τρόμο και τον θάνατο.

Το αποτέλεσμα των πολιτικών αυτών οδήγησε σε περίπου τέσσερα εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες στις γύρω χώρες, χιλιάδες νεκρούς, και πάνω από 250,000 να προσπαθούν μέσα στο 2015 να περάσουν στην Ευρώπη. Τα πνιγμένα σώματα των προσφύγων τάραξαν τις συνειδήσεις αλλά δεν άλλαξαν τις πολιτικές. Η Ευρώπη από τη μια δίνει άσυλο και από την άλλη σχεδιάζει μυστικές πολεμικές επιχειρήσεις στη Λιβύη με τη δικαιολογία ότι θα χτυπήσει τα κυκλώματα διακινητών .

Το ποιος τελικά θα είναι η ‘παράπλευρη απώλεια’ μένει να το δούμε... Ωστόσο με βάση το παραπάνω ιστορικό των επιχειρήσεων και των συγκαλύψεων μάλλον ενδέχεται να παρακολουθήσουμε και άλλες φρικιαστικές εικόνες πνιγμένων παιδιών στα παράλια της Τουρκίας, κροκοδείλια δάκρυα πολιτικών και ένα κοινωνικό σύνολο που απαιτείται να ευαισθητοποιηθεί...

Αυτοδύναμος Κάμερον στις Βρετανικές εκλογές (UPD)

του Μ ...

Την πρωτιά των Συντηρητικών με αυτοδυναμία, και την παραμονή του Ντέιβιντ Κάμερον στη βρετανική πρωθυπουργία επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα το πρωί της Παρασκευής.

Εκτός πραγματικότητας τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων αφού ο Κάμερον μπορεί να κυβερνήσει αυτοδύναμος. Κυβέρνηση μπορεί να σχηματίσει το κεντροδεξιό Συντηρητικό Κόμμα του Ντέιβιντ Κάμερον, καθώς εξασφάλισε 330 από τις 650 έδρες της Βουλής των Κοινοτήτων της Μεγάλης Βρετανίας και πλέον δεν χρειάζεται κανέναν κυβερνητικό εταίρο.

Την «πιο γλυκιά νίκη» γιορτάζει ο Κάμερον, ενώ ο Εντ Μίλιμπαντ κινείται προς παραίτηση μιλώντας για «πολύ δύσκολη νύχτα» -με τα προγνωστικά να δείχνουν πως οι Εργατικοί κινδυνεύουν να καταγράψουν τη χειρότερη επίδοσή τους σε τρεις δεκαετίες. 

Την ίδια ώρα οι εργατικοί του Εντ Μίλιμπαντ κινδυνεύουν να καταγράψουν τη χειρότερη επίδοσή τους σε τρεις δεκαετίες. Πολύ μεγάλη η νίκη για τους Σκωτσέζους Εθνικιστές. Με τις ψήφους να έχουν πλέον καταμετρηθεί σε λίγες περισσότερες από τις μισές από τις 59 έδρες της Σκοτίας, το SNP κερδίζει τις 31, καταδεικνύοντας ότι θα κατατροπώσει το Εργατικό Κόμμα στην περιοχή, που θεωρείτο ιστορικά ένα προπύργιό του.

Η βασίλισσα Ελισάβετ θα δεχθεί τον Ντέιβιντ Κάμερον το μεσημέρι, όπως ανακοινώθηκε.

Oι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων, όπως και ο αρχηγός των συγκυβερνώντων Φιλελεύθερων Δημοκρατών, κράτησαν τις έδρες τους. Ο αρχηγός του εχθρικά ευρωσκεπτικιστικού UKIP, ο Νάιτζελ Φάρατζ, δεν εξελέγη.

 

Ο ηγέτης των Φιλελεύθερων Δημοκρατών Νικ Κλεγκ ανακοίνωσε την παραίτησή του, μετά την πανωλεθρία που υπέστη το κόμμα του στις βρετανικές κάλπες.

Είναι η δεύτερη παραίτηση αρχηγού κόμματος στη Βρετανία που ανακοινώθηκε μέσα σε διάστημα λίγων λεπτών. Νωρίτερα είχε παραιτηθεί ο πρόεδρος του UKIP, Νάιτζελ Φάρατζ.

Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, το κόμμα που συμμετείχε στον κυβερνητικό συνασπισμό με τους Συντηρητικούς, την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, έχασαν 47 έδρες.

Ο Κλεγκ δήλωσε ότι περίμενε πως οι εκλογές αυτές θα ήταν πολύ δύσκολες, αλλά τόνισε ότι είναι «σπαραξικάρδιο» να βλέπει τόσους συναδέλφους και φίλους να χάνουν τις έδρες τους.

Πρόβλεψη του αποτελεσμάτος για το βρετανικό BBC το πρωί της Παρασκευής βλέπει τους Συντηρητικούς ακόμη και να αγγίζουν τις 325 έδρες, οριακά δηλαδή την αυτοδυναμία.

Το μεσημέρι της Παρασκευής, τα αποτελέσματα για όσες έδρες έκλεισαν έχουν ως εξής:

Σε σύνολο 650 περιφερειών/εδρών:

• Οι Συντηρητικοί (Ντ.Κάμερον) παίρνουν 322 έδρες

• Οι Εργατικοί (Εντ Μίλιμπαντ) παίρνουν 228 έδρες

• Το σκωτσέζικο SNP παίρνει 56 έδρες

• Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες παίρνουν 8 έδρες

• Το UKIP παίρνει 1 έδρα

• Μικρότερα κόμματα παίρνουν συνολικά 22 έδρες.

Η πλειοψηφία στο Ουέστμινστερ αριθμητικά βρίσκεται στις 326 έδρες, αλλά πρακτικά (λόγω της απουσίας του ιρλανδικού Σιν Φέιν) χρειάζονται 323 έδρες. Τα exit poll, που δεν φαίνεται να διαψεύδονται από τα αποτελέσματα, προβλέπουν στο τέλος 316 έδρες για τους Συντηρητικούς.
 

Τα ποσοστά των κομμάτων στην επικράτεια έχουν ως εξής:

• Υποψηφίους των Συντηρητικών ψήφισε το 36,6%

• Των Εργατικών το 30,7%

• Του UKIP το 12,6% 

• Των Φιλελεύθερων Δημοκρατών το 7,7%

• Του SNP (υποψηφίοι μόνο στην Σκωτία) το 4,9%

• Των Πρασίνων το 3,8%

Πιθανός ένας πολιτικός «σεισμός» στη Μ. Βρετανία – Κρίσιμες ώρες πριν το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας

Ο πολιτικός επιστήμονας Άντονι Γκλις δεν αποκλείει την επικράτηση του «ναι» στο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας, προειδοποιώντας για τις επιπτώσεις του τόσο στη Μ. Βρετανία όσο και την ίδια τη Σκωτία.

Περίπου ένα 24ωρο πριν από την έναρξη του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Σκωτίας, τόσο η Μ. Βρετανία όσο και η ΕΕ περιμένουν με αγωνία την έκβαση της διαδικασίας. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας προκάλεσαν θύελλα ανησυχίας στη Μ. Βρετανία και προμηνύουν μία οριακή μάχη ανάμεσα στους ενωτικούς και τους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας.

Ο Άντονι Γκλις, πολιτικός επιστήμονας του Πανεπιστημίου του Μπάκιγχαμ, σε συνέντευξή του στη Γερμανική Ραδιοφωνία (DLF) δεν αποκλείει την επικράτηση των υποστηρικτών της ανεξαρτησίας, κάνοντας λόγο για μία «οριακή κούρσα» και υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για την πρώτη τέτοιου είδους εκλογική διαδικασία στην ιστορία της Μ. Βρετανίας. Ο Άντονι Γκλις προειδοποιεί για τις επιπτώσεις μίας ανεξαρτησίας:

«Αν ψηφιστεί το ‘ναι' και η ανεξαρτησία τότε θα προκληθεί στα πεδία της πολιτικής, της οικονομίας και της πολιτικής ασφαλείας μία ανατροπή, ένας ‘σεισμός'. Και αυτό δεν αφορά μόνο τη Μ. Βρετανία, αλλά και την ΕΕ και το σύνολο της Δύσης».

Ο βρετανός πολιτικός επιστήμονας παρατηρεί ότι - σε αντίθεση με τους γηραιότερους-, άνθρωποι νεότερης ηλικίας τείνουν σαφώς υπέρ της ανεξαρτησίας, γεγονός που αποδίδει στην εκστρατεία του σκωτσέζου πρωθυπουργού Άλεξ Σάλμοντ υπέρ του ‘ναι'. Ο Άντονι Γκλις αντικρούει την άποψη ότι το μέλλον της Σκωτίας θα είναι πιο ευοίωνο εκτός της Μ. Βρετανίας και επισημαίνει: «Η Σκωτία θα είχε ενδεχομένως λιγότερα χρήματα από το Πακιστάν, την Ελλάδα και την Αίγυπτο, αλλά τους έχουν πείσει ότι το μέλλον τους θα είναι καλύτερο χωρίς τη Μ. Βρετανία».

Ο βρετανός πολιτικός επιστήμονας εφιστά την προσοχή σε «έναν έντονο εθνικισμό στη Σκωτία», όπως λέει χαρακτηριστικά, ο οποίος έχει κατά τη γνώμη του υποτιμηθεί στο σύνολο της Μ. Βρετανίας.

Ο Άντονι Γκλις κάνει λόγο για λανθασμένη εκτίμηση του Βρετανού πρωθυπουργού και σχολιάζει: «Όπου κι αν κοιτάξει κανείς βλέπει μόνο κρίσεις, σεισμούς και μία ριζική αλλαγή στη βρετανική πολιτική. Πρόκειται για μία λανθασμένη εκτίμηση του Ντέιβιντ Κάμερον, που ήταν βέβαιος ότι θα επικρατήσει το ‘όχι’ στο δημοψήφισμα. Μία στάση που άλλαξε μόλις τον περασμένο Αύγουστο. Αυτή η λανθασμένη εκτίμηση μπορεί να προκαλέσει σεισμό στα βρετανικά νησιά».

Ο Άντονι Γκλις θεωρεί πολύ πιθανό ότι ενδεχόμενη επικράτηση του «ναι» θα οδηγούσε σε παραίτηση τόσο τον Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον όσο και τον επικεφαλής των Εργατικών Εντ Μίλιμπαντ.

Στο μεταξύ στην τελική φάση έχουν φτάσει οι προσπάθειες των υποστηρικτών του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ στη Σκωτία.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έχουν δείξει το αποτέλεσμα είναι πάρα πολύ οριακό.

Μια έρευνα του Ipsos-MORI για το ραδιοτηλεοπτικό κανάλι STV η οποία δημοσιεύθηκε την Τετάρτη το απόγευμα τοποθετεί την  υποστήριξη του "Ναι" στο 49% έναντι 51% για το "Όχι" όταν αφαιρεθούν οι αναποφάσιστοι ψηφοφόροι.

Μια δημοσκόπηση, επίσης, της  Panelbase κυκλοφόρησε νωρίτερα την Τετάρτη, όπου η υποστήριξη της ανεξαρτησίας ήταν στο 48%, ενώ η υποστήριξη του ΟΧΙ στο  52%.

Αυτά τα ευρήματα συμπίπτουν με τις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν την Τρίτη το βράδυ στο  Opinium για την Daily Telegraph,  από την ICM για το Scotsman και μια τρίτη από το Survation για την εφημερίδα Daily Mail.

 Άλλες  εξελίξεις:

Η ανεργία στη Σκωτία έχει μειωθεί κατά 15.000 από τον Μάιο και τον Ιούλιο, και τώρα ανέρχεται στο 6% - χαμηλότερα από το ποσοστό του Ηνωμένου Βασιλείου που φτάνει στο  6,2%.

Η  Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Σκωτίας απέρριψε ως «παράλογες» κάποιες απόψεις που υποστήριζαν ότι  το δημοψήφισμα θα μπορούσε να πληγεί από σοβαρή διατάραξη της δημόσιας τάξης.

Ο Ισπανός πρωθυπουργός έχει προειδοποιήσει ότι μια ανεξάρτητη Σκωτία θα πρέπει να υποβάλει νέα αίτηση για να γίνει ένα νέο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

32 τοπικές αρχές της Σκωτίας βρίσκονται στα τελικά στάδια ενός τεράστιου εγχειρήματος για να εξασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.

Ο Alex Salmond θα παραδώσει το τελικό του μήνυμα ενόψει του δημοψηφίσματος σε ένα συλλαλητήριο στο Περθ, την Τετάρτη το απόγευμα, όπου θα υποστηρίξει ότι μια ανεξάρτητη Σκωτία θα είναι ο "πιο στενός φίλος, ο πιο ειλικρινής και αφοσιωμένος σύμμαχος" για το υπόλοιπο του Ηνωμένου Βασιλείου.

Σε αναμονή, λοιπόν, της διεξαγωγής του κρίσιμου δημοψηφίσματος για την τύχη της Σκωτίας που παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα όχι μόνο η Βρετανία αλλά και ολόκληρη η Ευρώπη.

Ο ρατσισμός σε άνοδο στη Βρετανία

Συνεχίζουμε τη περιδιάβαση στην Ευρώπη – προσπαθώντας να ανιχνεύσουμε φαινόμενα και τάσεις που καταγράφονται στις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες και στην πολιτική έκφρασή τους.

Φαινόμενα θετικά που δημιουργούν σχετική αισιοδοξία  - όπως αυτά που παρουσιάσαμε για την Ισπανία.

Όσο και τα άλλα – που φανερώνουν την πιο βαθιά αντιδραστικότητα, αναδύουν το πιο μαύρο πρόσωπο της Ευρώπης, με το νεοναζισμό, το ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία.

Σημερινή «στάση» στη Μεγάλη Βρετανία όπου μια έρευνα καταγράφει υψηλά ποσοστά φυλετικής προκατάληψης τα οποία διασυνδέονται και με τα τελευταία αποτελέσματα στις Ευρωεκλογές αλλά και παρουσιάζουν μια χώρα διαιρεμένη κοινωνικά, πολιτισμικά και γεωγραφικά.

Το ποσοστό των Βρετανών που ομολογούν ότι είναι ρατσιστικά προκατειλημμένοι έχει αυξηθεί από την έναρξη της νέας χιλιετίας, μεγαλώνοντας τις ανησυχίες ότι η καλλιέργεια εχθρότητας προς τους μετανάστες και η διαδεδομένη ισλαμοφοβία έχει τις ρίζες της στα τελευταία 20 χρόνια.

Νέα δεδομένα από την έγκυρη έρευνα British Social Attitudes (BSA) του NatCen, που διεξάγεται για τον Guardian, δείχνει ότι μετά από χρόνια που αυξανόταν της η ανοχή, το ποσοστό των ανθρώπων που περιγράφουν τους εαυτούς τους ως προκατειλημμένους ενάντια σε εκείνους που προέρχονται από άλλες φυλές έχει αυξηθεί συνολικά από το 2001.

Τα ευρήματα αυτά έρχονται τη στιγμή που οι πολιτικοί ηγέτες των παραδοσιακών κομμάτων προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την άνοδο του κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP), που παρουσιάζεται με μια αντι-μεταναστευτική πλατφόρμα  - όπως και αντι-ΕΕ -  και έχει συνταράξει το πολιτικό κατεστημένο και αναμένεται ότι θα ασκήσει πίεση στα κυρίαρχα κόμματα να σκληρύνουν τις θέσεις τους για το πρόβλημα της μετανάστευσης.

 Ως αντανάκλαση  των ψήφων που έδωσαν οι  υποστηρικτές του UKIP στις ευρωπαϊκές εκλογές της περασμένης εβδομάδας, τα στοιχεία αναδεικνύουν ένα μοτίβο ενός έθνους που διαιρείται γεωγραφικά - με το Λονδίνο να παρουσιάζει τα χαμηλότερα επίπεδα φυλετικής προκατάληψης. Οι γηραιότεροι άνδρες σε οικονομικά υποβαθμισμένες περιοχές είναι πιο πιθανό να εκφράσουν φυλετική προκατάληψη.

Τα δεδομένα βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με άλλους δείκτες της κοινωνικής μεταβολής, όπως είναι η στάση απέναντι στις  σχέσεις του ιδίου φύλου και για το σεξ πριν το γάμο. Όσον αφορά τα μέτρα αυτά, το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται πιο ανεκτική, φιλελεύθερη χώρα.

Ο σκιώδης υπουργός της δικαιοσύνης, Sadiq Khan, δήλωσε ότι τα ευρήματα θα πρέπει να λειτουργήσουν ως ένα εγερτήριο κάλεσμα. "Αυτά αποτελούν σαφή ένδειξη ότι δεν μπορούμε να εφησυχάζουμε σχετικά με τη φυλετική προκατάληψη. Εφόσον  εκδηλώνεται, θα καταστρέψει την κοινωνία μας. Εκείνοι που κατέχουν θέσεις εξουσίας πρέπει να αναλάβουν σοβαρά τις ευθύνες τους. επιβάλλεται, επίσης, να αντιμετωπίσουμε τα βαθύτερα αίτια».

Ο Trevor Phillips, πρώην πρόεδρος της Επιτροπής για τη Φυλετική Ισότητα και της Επιτροπής για την Ισότητα και τα  Ανθρώπινα  Δικαιώματα, δήλωσε: «Η ένταξη των μεταναστών δεν θα συμβεί συμπτωματικά - θα πρέπει να εργαστούμε γι 'αυτό. Αν θέλουμε να αποφύγουμε μια αργή κάθοδο στην αμοιβαία μισαλλοδοξία, θα πρέπει να αποβάλλουμε τα δόγματα, να σταθμίσουμε τα στοιχεία χωρίς συναισθηματική φόρτιση, να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα, και να εκπονήσουμε  ένα πρόγραμμα - τόσο σε συμβολικό επίπεδο όσο και πρακτικό - για να αλλάξουμε την πραγματικότητα."

Τα δεδομένα που λαμβάνονται από την έρευνα BSA, που διενεργήθηκε από το NatCen Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών, περιλαμβάνουν αποκλειστικά τα στοιχεία από την έρευνα του 2013, που αναμένεται να δημοσιευθεί τον επόμενο μήνα. Δείχνουν μια ευρεία μείωση του ποσοστού των ανθρώπων που δήλωσαν ότι ήταν είτε «πολύ ή λίγο προκατειλημμένοι" ενάντια στους ανθρώπους άλλων φυλών - από το υψηλό του 38% το 1987 σε ένα all-time χαμηλό επίπεδο του 25% το 2001.

Ωστόσο, το 2002, μετά τις επιθέσεις της 11/9 στη Νέα Υόρκη και την εισβολή στο Αφγανιστάν, υπήρξε μια απότομη αύξηση αυτών που δήλωναν φυλετικές προκαταλήψεις.

 Κατά τα επόμενα 12 χρόνια η ανοδική τάση συνεχίστηκε έως το υψηλό των 38% το 2011. Το επόμενο έτος έπεσε στο 26% - γεγονός που, όπως αναφέρουν οι ειδικοί θα μπορούσε να οφείλεται στην θετική επίδραση των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.

Οι ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι τα νέα ευρήματα είναι εν μέρει αποτέλεσμα μιας δεκαετίας που περιλάμβανε την 9/11 και τον επακόλουθο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», την αυξανόμενη ανισότητα και την αυξανόμενη εχθρότητα έναντι της μετανάστευσης - κυρίως από την Ανατολική Ευρώπη.

Ο Omar Khan, αναπληρωτής διευθυντής του Runnymede Trust – του ηγετικού ανεξάρτητου thinktank για τη φυλετική ισότητα στη Βρετανία - δήλωσε ότι τα στοιχεία θα πρέπει να αξιολογηθούν από όλα τα κύρια κόμματα.

"Αυτά τα στοιχεία αποκαλύπτουν το ψέμα ότι το πρόβλημα του ρατσισμού έχει ξεπεραστεί στη Βρετανία …

«Οι πολιτικοί κρατούν πολύ χαλαρή στάση και σκέφτηκαν – μάλλον -  ότι το μόνο που έπρεπε να κάνουν ήταν να αφήσουν τα πράγματα να συνεχίσουν απρόσκοπτα και ότι η εναλλαγή των γενεών θα αναλάβει τα υπόλοιπα. Αλλά η έρευνα θα πρέπει να λειτουργήσει ως μια προειδοποιητική βολή προς τους πολιτικούς και το κοινό σχετικά με το πώς βλέπουμε τους εαυτούς μας."

Ο Phillips δήλωσε: «Έχουμε προχωρήσει από τις ημέρες της φυλετικής εχθρότητας, αλλά είμαστε ακόμα σε μια κατάσταση που εκφράζεται έντονη δυσφορία για τη φυλετική διαφορά."

 Ανέφερε, επίσης, ότι η πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης αντιμετωπίζουν μια τεράστια πρόκληση. «Αυτή τη στιγμή είμαστε σε μια κατάσταση πλήρους άρνησης σχετικά με το γιατί η επίθεση του UKIP στην ελίτ του πολιτισμού της Βρετανίας βρήκε αντανάκλαση σε όλο το πολιτικό φάσμα. Αυτή δεν είναι απλά μια αντίδραση στην οικονομική κρίση -  και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι με μεγαλύτερο σεβασμό από το να δηλώνουμε ότι, εάν ήταν καλύτερα ενημερωμένοι και πιο έξυπνοι, θα έβλεπαν το λάθος των αντιλήψεων και στάσεών τους».

Τα δεδομένα της έρευνας του BSA δείχνουν διαφορετικά επίπεδα προκαταλήψεων που απορρέουν από την ηλικία, την τάξη και το φύλο, με τους ηλικιωμένους άνδρες σε χειρωνακτικές εργασίες να είναι πιο έτοιμοι να δεχτούν τη φυλετική προκατάληψη.

Η  δρ Grace Lordan, από το London School of Economics, δήλωσε ότι η δική της έρευνα με βάση τα δεδομένα του BSA πηγαίνει πίσω στο 1983, και ότι υπάρχει σαφής συσχέτιση μεταξύ ύφεσης και των αριθμών που αυτο-περιγράφονται ως προκατειλημμένοι. Η έρευνά της διαπίστωσε ότι η ομάδα που κατέγραψε τη μεγαλύτερη άνοδο ήταν οι λευκοί, επαγγελματίες άνδρες μεταξύ των ηλικιών 35 και 64 ετών, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο που κερδίζουν πολλά χρήματα. Οι στάσεις τους μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τους άλλους, καθώς πολλοί από αυτούς ακούν διευθυντικά καθήκοντα.

Όλες οι ηλικιακές ομάδες παρουσίασαν μια αιχμή στις φυλετικές προκαταλήψεις τους μετά το 2002, αλλά και εκείνα που έχουν γεννηθεί μετά το 1980 – generation Y  - και οι baby boomers που γεννήθηκαν μεταξύ του 1940 και του 1959 έχουν παρουσιάσει κάποια πτώση στα επίπεδα επιφύλαξης και προκατάληψης από τότε. Αντίθετα, οι άνθρωποι που γεννήθηκαν μεταξύ του 1960 και 79 - generation Χ - και εκείνοι που έχουν γεννηθεί πριν από το 1939 όλο και περισσότερο χαρακτηρίζονται ως προκατειλημμένοι.

  Μια συναρπαστική εικόνα προκύπτει και στην αυτοαξιολόγηση των ανδρών και των γυναικών. Όπως συμβαίνει με όλους σχεδόν τους δείκτες της προκατάληψης, τα δεδομένα αυτά διαπιστώνουν ότι οι άνδρες είναι πιο πιθανό να περιγράφουν τους εαυτούς τους ως ρατσιστικά προκατειλημμένους σε σχέση με τις γυναίκες. Ωστόσο, αυτό το χάσμα έχει κλείσει σημαντικά κατά την τελευταία δεκαετία, με τον αριθμό των ανδρών που παραδέχεται προκατάληψη να σημειώνει  πτώση από το 37% το 2002 σε 32% το 2013.

Κατά την ίδια περίοδο, ο αριθμός των γυναικών αυξήθηκε από 25% σε 29%. "Γνωρίζουμε ότι οι παράγοντες, που προβλέπουν την πιθανότητα ενός άνδρα ή μιας γυναίκας να αποδεχτεί την προκατάληψη, διαφέρουν έτσι ώστε δεν θα πρέπει να περιμένουμε τις διαχρονικές τάσεις να είναι παρόμοιες», δήλωσε η Lordan "Για τους άνδρες, οι συνήθεις κοινωνικο-οικονομικές μεταβλητές μετρούν ακόμα περισσότερο - εισόδημα, εκπαίδευση και το να είναι πλήρους απασχόλησης Για τις γυναίκες οι παράγοντες που μπορούν να προβλέψουν τη στάση τους είναι λιγότερο προφανείς Γνωρίζουμε ότι οι γυναίκες που εργάζονται με μερική απασχόληση είναι πιο πιθανό να ομολογήσουν ότι θίγονται -.. ίσως επειδή οι θέσεις μερικής απασχόλησης στο Ηνωμένο Βασίλειο συνδέονται με πολύ κακές συνθήκες."

Η ένταξη σε ένα κόμμα φαίνεται, επίσης, να έχει σχέση με τη φυλετική προκατάληψη. Οι υποστηρικτές των Συντηρητικών έχουν σταθερά τη μεγαλύτερη  πιθανότητα να περιγράφουν τους εαυτούς τους ως προκατειλημμένους ενάντια σε ανθρώπους από άλλες φυλές. Ωστόσο, από το 2002, όταν το 42% των υποστηρικτών των Tory ανέφεραν ότι ήταν πολύ ή λίγο προκατειλημμένοι (σε ​​σύγκριση με 27% για τους Εργατικούς και το 24% για τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες), έχουν ξεπεραστεί από την κατηγορία που κατατάσσονται ως «άλλο». Αυτό φαίνεται να συμπίπτει με την άνοδο του ακροδεξιού Βρετανικού Εθνικού Κόμματος και στη συνέχεια του UKIP.

Έτσι, τι είναι αυτό που έχει οδηγήσει στη φαινομενική αύξηση της προκατάληψης;

 Ο καθηγητής Tariq Modood, από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, δήλωσε ότι τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι πολλοί άνθρωποι συγχωνεύουν το αντι-μουσουλμανικό συναίσθημα και τη φυλετικής προκατάληψη. «Δεν νομίζω ότι υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η εχθρότητα προς τους μουσουλμάνους και η καχυποψία των μουσουλμάνων έχει αυξηθεί μετά την 11/9, και ότι αυτή έχει ένα πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα σχετικά με τη φυλή και τα επίπεδα της φυλετικής προκατάληψης.»

Ο καθηγητής Bhikhu Parekh, που ανήκει στους Εργατικούς και ο οποίος το 1998 είχε την προεδρία του πρωτοποριακού προγράμματος της Επιτροπής για το μέλλον της Πολυεθνικής (Multi-Ethnic) Βρετανίας, δήλωσε ότι τα στοιχεία αποκάλυψαν μια χώρα που αισθάνεται όλο και πιο άβολα με τον εαυτό της. «Τα τελευταία χρόνια έχουν χαρακτηριστεί από το φόβο της απώλειας της ταυτότητας», είπε. "Υπήρξαν νέοι ανθρώπους που έρχονται όπως και νέα ήθη. Οι άνθρωποι αισθάνονται άβολα. Χάνουν τα εδραία πιστεύω τους. Τι θα πρέπει να λένε ή να κάνουν ώστε  να μη χαρακτηρίζονται ως ρατσιστές;

«Οι άνθρωποι έχουν την αίσθηση ότι χάνουν τον έλεγχο της δικής μας κοινωνίας σε σχέση με την ΕΕ και το φιλελεύθερο καθεστώς και ότι δεν είναι υπεύθυνοι για τη μοίρα τους. Αισθάνονται ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι 'αυτό.»

Αλλά ισχυρίζεται επίσης ότι η γλώσσα σχετικά με τη φυλή έχει αλλάξει. «Ο όρος ρατσισμός έχει υποστεί μια ριζική αλλαγή νοήματος. Έχει χάσει την ηθική δύναμη. Εμείς τον χρησιμοποιούμε σήμερα πολύ ελεύθερα. Μετά τον πόλεμο, αν έλεγες ότι κάποιος ήταν ρατσιστής, είχες εικόνες του Χίτλερ. Ρατσιστής ήταν κάποιος που μισούσε τους ανθρώπους. Τώρα εφαρμόζεται ο όρος και σε κάποιον που θα μπορούσε να πει: «Αγαπώ τους ανθρώπους μου και θέλω να κρατήσω τους άλλους σε απόσταση».

Τα δεδομένα της έρευνας BSA παρουσιάζουν μεγάλη διακύμανση των επιπέδων της προκατάληψης σε όλη τη Βρετανία. Στα συνδυασμένα στοιχεία για την περίοδο 2012 - 13, το 16% των ερωτηθέντων στο κέντρο του Λονδίνου παραδέχθηκε φυλετικές προκαταλήψεις. Το ευρύτερο Λονδίνο και η Σκωτία αναδείχτηκαν ως οι επόμενες πιο ανεκτικές περιοχές, σε 26% και 25% αντίστοιχα. Άλλες περιοχές - συμπεριλαμβανομένης της Ουαλίας - κυμαίνονταν γύρω στο 30%. Το West Midlands αναδείχτηκε ως ο τόπος με το υψηλότερο επίπεδο της αυτο-αναφερόμενης προκατάληψης στο 35% - μια διαφορά που θεωρείται στατιστικά σημαντική.

Αυτό απηχεί τη γεωγραφική διάσπαση που παρουσιάστηκε στις εκλογές της περασμένης εβδομάδας, όταν λιγότεροι ψηφοφόροι στο Λονδίνο υποστήριξαν το UKIP .

Στο Λονδίνο, μια προφανής εξήγηση θα ήταν η ανάμιξη του πληθυσμού. Εκείνοι με τις πιο «ρηχές» ρίζες είναι λιγότερο πιθανό να θρηνήσουν για την αλλαγή. Ο Τόνι Τράβερς του London School of Economics, δήλωσε: «Υπάρχει μια εικόνα  αυτο-καθορισμού του Λονδίνου ως μέρους που χαίρεται τη διαφορά, όπως και η Νέα Υόρκη αυτοπροσδιορίζεται το ίδιο.»

Ο Τράβερς εντοπίζει δύο μεταναστευτικές «φυλές» στην πρωτεύουσα - αυτούς που έρχονται από το εξωτερικό και εκείνους από άλλα μέρη της χώρας. Και οι δύο επιλέγουν να ζουν στο Λονδίνο. Οι ισχυρές ρίζες είναι περιττές. «Η λέξη Λονδρέζος είναι μια εντελώς εσωτερική φιλοσοφία και αντίληψη».

Έτσι, και η Βρετανία, η οποία αυτοχαρακτηρίζονταν ως ανεκτική, φιλελεύθερη και μάλιστα πολυπολιτισμική κοινωνία, αντιμετωπίζει και αυτή τα προβλήματα του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της φυλετικής προκατάληψης.

Γεγονός που εκφράζεται πλέον και στις πολιτικές προτιμήσεις των Βρετανών σε συνδυασμό και με την έντονη δυσαρέσκεια ή και αντιπαλότητα στις σχέσεις με την ΕΕ.

«Καμπανάκι» για πολλούς, λοιπόν, και στη βρετανική κοινωνία και πολιτική.