Ένας απερχόμενος πλανητάρχης...

του Μ ...

 O Ομπάμα πραγματοποίησε περισσότερους πολέμους ακόμη και από τον Τζορτζ Μπους βομβαρδίζοντας περιοχές στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Υεμένη, τη Σομαλία, τη Λιβύη και τη Συρία. Αθροιστικά, στην οκταετία του, ξόδεψε 816 δισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα από τον Μπους για να διατηρεί μονάδες ειδικών επιχειρήσεων σε 133 χώρες – δηλαδή στο 70% του πλανήτη.

 Παράλληλα τελειοποίησε τις μεθόδους εξόντωσης αμάχων με drones επιτρέποντας σε πιλότους που ζουν στις ΗΠΑ να αφανίζουν ολόκληρες οικογένειες στο Αφγανιστάν. Ο στρατός του Ομπάμα σκότωσε περίπου 4.700 ανθρώπους με drones σε σχέση με τους 2.996 πολίτες που σκοτώθηκαν την 11η Σεπτεμβρίου. Κλιμάκωσε την αντιπαράθεση με τη Ρωσία και την Κίνα και ενορχήστρωσε την ανατροπή της κυβέρνησης στην Ουκρανία. Η επέκταση των πολεμικών επιχειρήσεων επί προεδρίας Ομπάμα αντικατοπτρίζεται στη γιγάντωση του πολεμικού προϋπολογισμού των ΗΠΑ που φέτος έφτασε τα 608 δισεκατομμύρια δολάρια.

 Οι δύο υψηλότεροι «αμυντικοί» προϋπολογισμοί του 21ου αιώνα φέρουν την υπογραφή του απερχόμενου προέδρου, ο οποίος στα οκτώ χρόνια της προεδρίας του δαπάνησε 816 δισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα από την οκταετία του Τζορτζ Μπους (παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος κλήθηκε να διαχειριστεί τη μετά την 11η Σεπτεμβρίου εποχή). Χάρη στην αναλογική αύξηση των εναέριων βομβαρδισμών, ο Ομπάμα κατάφερε να κρατήσει μία και μόνον από τις προεκλογικές του υποσχέσεις: να μειώσει δραστικά τον αριθμό των Αμερικανών στρατιωτών που σκοτώνονται σε πολεμικές επιχειρήσεις.

 Επανέφερε την πολιτική ενίσχυσης τζιχαντιστών, που ακολουθούσαν οι ΗΠΑ τη δεκαετία του 80, ενισχύοντας την τρομοκρατία όχι μόνο στην ευρύτερη Μέση Ανατολή αλλά και στην καρδιά της Ευρώπης. Τα χρήματα που προσέφερε μαζί με τη Γαλλία σε εξτρεμιστές στη Λιβύη δημιούργησαν ομάδες ενόπλων (οι οποίες τελικά συνενώθηκαν στον ISIS) που σπέρνουν το θάνατο από το Μάλι μέχρι τη Συρία και το Ιράκ.

 Συνέχισε να ενισχύει οικονομικά το Ισραήλ που πραγματοποιεί μια αργή γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού και το σκοταδιστικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας, που σύμφωνα με αποκαλύψεις Αμερικανών διπλωματών στα Wikileaks χρηματοδοτεί τρομοκρατικές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο και εισβάλλει ή βομβαρδίζει γειτονικές χώρες όπως το Μπαχρέιν και η Υεμένη.

Διατήρησε ανοιχτό το κολαστήριο του Γκουαντάναμο παρά τις προεκλογικές του υποσχέσεις.

 

 Ο Αμερικανός πρόεδρος πίσω από τη βιτρίνα των λεγόμενων identity politics (πολιτική της ταυτότητας), επέτρεψε στην αστυνομία να σκοτώσει περισσότερους μαύρους πολίτες ενώ διατήρησε τον μεγαλύτερο αριθμό κρατουμένων, σε απόλυτους αριθμούς, ακόμη και σε σχέση με την Κίνα και την Ινδία.  Σήμερα ζει μέσα σε κάποιο κελί ένας στους 14 μαύρους ενώ μόνο ένας στους 106 λευκούς – ακόμη και σε περιοχές που η εγκληματικότητα λευκών και μαύρων κυμαίνεται στα ίδια ποσοστά. Σε απόλυτα μεγέθη ο αριθμός των μαύρων που βρίσκονται σήμερα στη φυλακή και σε καθεστώς επιτήρησης ξεπερνά τον αριθμό των σκλάβων του 1850 ενώ ο αριθμός όσων έχουν χάσει το δικαίωμα ψήφου είναι μεγαλύτερος από αυτόν όσων δεν μπορούσαν να ψηφίσουν το 1870.

 Έκανε την μεγαλύτερη πρόβα τζενεράλε ενός πραξικοπήματος μετά την τρομοκρατική επίθεση στη Βοστόνη, όπου απαγόρευσε ολοκληρωτικά την κυκλοφορία πολιτών και ανέπτυξε δυνάμεις του στρατού στους δρόμους και μαχητικά ελικόπτερα στον ουρανό. Γιατί με τα ίδια μέσα προσήγαγε και συνέλαβε δημοσιογράφους και ντοκιμαντερίστες που κάλυπταν τις κινητοποιήσεις για τον αγωγό στην Ντακότα.

 Συνεργάστηκε με την Wall Street ακόμη πιο στενά απ ότι ο Μπους. Προσέφερε πρωτοφανή ασυλία σε οικονομικά εγκλήματα πολυεθνικών προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος από τους φορολογούμενους προς το 0,1% του πληθυσμού αλλά και πολύ μεγαλύτερη αστάθεια του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος από αυτή που επικρατούσε πριν από την κρίση του 2007-08.

 Διεύρυνε το δίκτυο παρακολουθήσεων όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη ενώ επιχείρησε να συνθλίψει ανθρώπους όπως ο Τζούλιαν Ασάνζ και ο Σνόουντεν, που αποκάλυψαν αυτό το δίκτυο αλλά και τα εγκλήματα του αμερικανικού στρατού και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ιστορική χειραψία Ομπάμα - Κάστρο

Με μια ιστορική χειραψία στην Σύνοδο Αμερικανικών Κρατών (OAS) στην πόλη του Παναμά οι πρόεδροι ΗΠΑ και Κούβας Μπάρακ Ομπάμα και Ραούλ Κάστρο άνοιξαν ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία των δύο κρατών.

Η χειραψία του Αμερικανού προέδρου Μπάρακ Ομπάμα και του Κουβανού προέδρου Ραούλ Κάστρο την πρώτη μέρα της 7ης Συνόδου της Οργάνωσης Αμερικανικών Κρατών (OAS) στην πόλη του Παναμά είναι μόνο η αρχή στις προσπάθειες για εξομάλυνση των διμερών σχέσεων. Στο περιθώριο της Συνόδου οι δύο ηγέτες προγραμματίζουν συνομιλίες, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ήδη ιστορικές μιας και η τελευταία συνάντηση κουβανού και αμερικανού προέδρου ανάγεται στο 1956, πριν από σχεδόν 60 χρόνια!

Η πρώτη χειραψία Κάστρο - Ομπάμα έγινε τέλη του 2013 στην τελετή μνήμης για τον πρώην πρόεδρο της Νότιας Αφρικής Νέλσον Μαντέλα. Ένα χρόνο αργότερα σε τηλεφώνημά τους οι δύο ηγέτες αποφάσισαν τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων.

Γιατί όμως οι ΗΠΑ επιθυμούν να γυρίσουν σελίδα στις σχέσεις τους με την Κούβα; Ο Καρλ Μίτσαμ από το αμερικανικό Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών δηλώνει στην DW:«Η Κούβα δεν είναι πλέον αυτό που ήταν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Δεν είναι πια δορυφόρος της Μόσχας. Έτσι ότι ίσχυε παλαιότερα επί Σοβιετικής Ένωσης δεν ισχύει σήμερα». Ο πρόεδρος Ομπάμα γνωρίζει ότι η Κούβα δεν λαμβάνει παρά ελάχιστη βοήθεια από τη Ρωσία. Η Αβάνα εξαρτάται σήμερα από τις εισαγωγές πετρελαίου από την Βενεζουέλα, η οποία λόγω της κακής οικονομικής διαχείρισης και της χαμηλής τιμής του πετρελαίου βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση.

Προσέγγιση για να ξεφορτωθούν το καθεστώς;

ΗΠΑ και Κούβα γυρίζουν σελίδα.....

Η βελτίωση των σχέσεων ΗΠΑ-Κούβας όμως δεν οφείλονται μόνο σε πρωτοβουλία του Μπάρακ Ομπάμα, θεωρεί ο Μαρκ Βάισμπροτ από το Κέντρο Οικονομικής και Πολιτικής Έρευνας: «Σε όσους έχουν λόγο και ρόλο στην αμερικανική εξωτερική πολιτική επικρατεί η άποψη ότι με την προσέγγιση των δύο χωρών οι ΗΠΑ θα μπορέσουν να ξεφορτωθούν μια ώρα αρχύτερα το καθεστώς της Αβάνας. Ουδείς γνωρίζει ωστόσο αν η θέση αυτή θα επιβεβαιωθεί», εκτιμά ο αμερικανός ειδικός.

Για την αποκατάσταση των σχέσεων η Κούβα απαιτεί από τις ΗΠΑ τη διαγραφή από τον κατάλογο χωρών που υποθάλπουν την διεθνή τρομοκρατία. Η Ουάσιγκτον δείχνει έτοιμη να ανταποκριθεί στο αίτημα υπό την προϋπόθεση ότι η Αβάνα θα σεβαστεί θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Και εδώ η κουβανική ηγεσία εμφανίζεται αδιάλλακτη. Σύμφωνα με πληροφορίες μόνο τον περασμένο μήνα προχώρησε σε συλλήψεις εκατοντάδων αντικαθεστωτικών.

Στο τέλος της Συνόδου ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα ανακοινώσει νέες πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου ναρκωτικών, αλλά και την συνεργασία μεταξύ των αμερικανικών κρατών σε ενεργειακά ζητήματα καθώς και την περιβαλλοντική πολιτική. Ανοιχτό παραμένει ωστόσο αν θα υπάρξει αυτή τη φορά κοινό ανακοινωθέν. Στις δύο τελευταίες Συνόδους το 2009 και το 2012 μια γεφύρωση των διαμετρικά αντίθετων απόψεων των αμερικανικών χωρών δεν στάθηκε δυνατή και έτσι η διοργάνωση έκλεισε χωρίς κοινή ανακοίνωση των αμερικανικών χωρών.

Σε σκληρή γραμμή Merkel αναφέρεται η Washington Times

                                                                          του Μ …

Για «σκληρή γραμμή» της Άνγκελα Μέρκελ έναντι της Ελλάδας κάνει λόγο η Ουάσιγκτον Τάιμς, σε δημοσίευμά της που αναφέρεται στη χθεσινή συνάντηση της Γερμανίδας καγκελαρίου με τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, στον Λευκό Οίκο.

Όπως σημειώνεται, «καμία ένδειξη χαλάρωσης της στάσης της Γερμανίδας καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ, έναντι της νέας ελληνικής κυβέρνησης, σχετικά με τη χρηματοπιστωτική κρίση, δεν διεφάνη χθες, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου στις ΗΠΑ, όπου δήλωσε ότι το πακέτο λιτότητας που ζήτησε η κυβέρνησή της παραμένει η βάση για την όποια διαπραγμάτευση με την Αθήνα».

Στη συνέχεια, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι «η κ. Μέρκελ δήλωσε ότι το Βερολίνο συνεχίζει να στηρίζει την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, ταυτόχρονα με την εφαρμογή των δημοσιονομικών περικοπών και των διαθρωτικών μεταρρυθμίσεων που ζητάει η τρόικα».

Επίσης, στο ίδιο δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας, υπογραμμίζεται ότι «Έλληνες αξιωματούχοι δηλώνουν ότι δεν θα μπορέσουν ποτέ να επιτύχουν την ανάπτυξη που χρειάζεται για να αποπληρωθεί το χρέος της χώρας εάν ακολουθήσουν το σχέδιο λιτότητας. Η κ. Μέρκελ τόνισε, ωστόσο, με δηκτικό τρόπο, ότι άλλες χώρες της ΕΕ εφάρμοσαν επιτυχώς τα ίδια σκληρά μέτρα με αυτά που απορρίπτει σήμερα η Αθήνα».

Εξάλλου, σε δημοσίευμα της Νιου Γιορκ Τάιμς εκφράζεται η ελπίδα για «εκτόνωση της αντιπαράθεσης» για την Ελλάδα, σημειώνοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση «σκοπεύει να προτείνει ένα λεπτομερές σχέδιο συμβιβασμού, σε μια έκτακτη συνάντηση με τους πιστωτές, την Τετάρτη στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με αξιωματούχο του υπουργείου Οικονομικών».

Στην ανταπόκριση από την Αθήνα σημειώνεται, μεταξύ άλλων, ότι «η Ελλάδα εξακολουθεί να σχεδιάζει την απόρριψη των σκληρών συνθηκών λιτότητας που συνδέονται με δάνεια διάσωσης στην Ελλάδα, αλλά θα προτείνει να διατηρηθεί περίπου το 70% των όρων», όπως τονίζεται.

Στη συνέχεια, επισημαίνεται ότι «η Αθήνα θα προτείνει την αντικατάσταση του υπόλοιπου 30% των όρων λιτότητας με νέες μεταρρυθμίσεις, που η ελληνική κυβέρνηση θα αναπτύξει μαζί με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ)».

Αναφορά γίνεται και στις προχθεσινές δηλώσεις της Άγγελα Μέρκελ, στην κοινή συνέντευξη με τον Μπαράκ Ομπάμα, στο Λευκό Οίκο, υπογραμμίζοντας τα όσα είπε η Γερμανίδα καγκελάριος για τους «βασικούς κανόνες» του ελληνικού προγράμματος διάσωσης, ενώ από την πλευρά του, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Αμερικανός Πρόεδρος εξέφρασε την ελπίδα ότι «η Ευρώπη θα βρει τρόπους για τη βελτίωση της ανάπτυξης».

Το τηλεφώνημα του Ομπάμα στον Τσίπρα, η Γερμανία και η Ρωσία: ή, εκεί ποπυ συγκρούονται τα ‘βουβάλια’ στη διεθνή στρατηγική αντιπαράθεση, ποια μπορεί να είναι η θέση της “μικρής” Ελλάδας;

Πέρα από την είδηση που έδωσε στη δημοσιότητα η ελληνική κυβέρνηση και το Reuters επιβεβαίωσε το τηλεφώνημα του προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, με το οποίο  συνεχάρη τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, για την εκλογή του και δήλωσε ότι η Ουάσινγκτον προσβλέπει στη συνεργασία με την Αθήνα στις προσπάθειές της για την ενίσχυση της οικονομίας της  χώρας.

"Ο Πρόεδρος σημείωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως ένας παλιός φίλος και σύμμαχος, ανυπομονεί να συνεργαστεί στενά με τη νέα ελληνική κυβέρνηση για να βοηθήσει την  Ελλάδα να επιστρέψει σε μια πορεία  μακροπρόθεσμης ευημερίας”,  ανέφερε σε δήλωσή του εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.

«Οι δύο ηγέτες εξέτασαν επίσης τη στενή συνεργασία μεταξύ της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τα θέματα της ευρωπαϊκής ασφάλειας και αντιτρομοκρατίας.”

Έχουμε άραγε έναν ξαφνικό “έρωτα” Ουάσιγκτον - Αθήνας;

Το τηλεφώνημα του Ομπάμα πέρα από το τυπικό του πράγματος έρχεται να δηλώσει τη διαφορετική προσέγγιση που ακολουθεί η αμερικανική ηγεσία στους τρόπους υπέρβασης της κρίσης. Κάτι που έχει εφαρμόσει και στις ίδιες τις ΗΠΑ με την τόνωση των επενδύσεων και τελευταία με τη δήλωση για τη στήριξη της αμερικανικήςμεσαίας τάξης όπως και των χαμηλών εισοσδημάτων με ια παράλληλη αύξηση φορολογίας στους πολύ πλούσιους.

Τώρα ανα υτό είναι επαρκές ή αν λείνει τα προβληματα που γεννά η καπιταλιστική κρίση, είνια μια άλλη συζήτηση.

Εμείς απλώς σ’ αυτό το σημείο καταγράφουμε της διαφορές πολιτικής ανάμεσα στην αμερικανική ηγεσία και εκείνη της Γερμανίας.

Η Ουάσιγκτον προφανώς ενδιαφέρεται να  βγει η ευρωζώνη από τη χρόνια κρίση και στασιμότητα, ώστε να σταθεροποιηθεί και το διεθνές οικονομικό σύστημα, κάτι που θα επέτρεπε πιο απρόσκοπτη ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας.

Από την άποψη αυτή διαφαίνεται μια σχετική σύγκρουση ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Γερμανία σχετικά με τις ασκούμενες πολιτικές λιτότητας.

 Σ’ αυτό το κλίμα εντάσσεται  και η τοποθέτηση του διοικητή της Τράπεζας της Αγγλίας ο οποίος τα “έσουρε” στο Βερολίνο για τον οικονομικό παγετό που έχει επιβάλει στην Ευρώπη με την άκαμπτη πολιτική λιτότητας.

Αυτή είναι η μία όψη, όμως.

Γιατί υπάρχει και η άλλη.

Οι  ΗΠΑ  και  η ΕΕ - ειδικά η Γερμανία - είναι στρατηγικοί εταίροι στην αντιμετώπιση  της Ρωσίας του Πούτιν, την οποία πολλοί στις ΗΠΑ θεωρούν το μεγάλο γεωστρατηγικό τους αντίπαλο.

Έτσι, η όξυνση των γεγονότων στην Ανατολική Ουκρανία δημιουργεί  ένα εκρηκτικό μίγμα  μέσα στο οποίο είναι αναγκασμένη να κινηθεί  και η ελληνική εξωτερική πολιτική.

Ενώ, λοιπόν, ήταν σημαντική η έκφραση της δυσαρέσκειας της ελληνικής κυβέρνησης για την αγνόησή της  στο υπό έκδοση ψήφισμα για νέα αντίμετρα σε βάρος της Ρωσίας, μένει σήμερα να δούμε στο Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών, μέχρι πού είναι διατεθειμένη να το τραβήξει η πλευρά της Ελλάδας.

Άλλωστε, στα ψιλά της τηλεφωνικής συνομιλίας τονίστηκαν “ … τα θέματα της ευρωπαϊκής ασφάλειας και αντιτρομοκρατίας.”

Με άλλα λόγια, τα θέματα γεωπολιτικού ενδιαφέροντος - εκείνα που οι ΗΠΑ θεωρούν κρίσιμα για τη διασφάλιση της ηγεμονίας τους.

Και εδώ ακριβώς είναι ένα  εξαιρετικά  σύνθετο και περίπλοκο πεδίο το οποό μπορεί να περιπλέξει τα πράγματα και στην προσπάθεια διευθέτησης του ελληνικού χρέους και στη διεθνη θέση της χώρας.

Ή αλλιώς - εκεί που οι “βούβαλοι” της διεθνούς πολιτικής  - ΗΠΑ, Γερμανία, Ρωσία και όχι στο μεγάλο βάθος, η Κίνα - συγκρούονται, ποια μπορεί να είνια η θέση και ο ρόλος της ‘μικρής’  Ελλάδας;

Θα το διαπιστώσουμε, μάλλον, σχετικά σύντομα …

Το ξεπάγωμα των σχέσεων ΗΠΑ – Κούβας και οι επιπτώσεις στη Λατινική Αμερική. Με αφορμή ένα άρθρο των New York Times

Ο Πρόεδρος Ομπάμα έχει κατηγορηθεί για κατασκοπεία στη Βραζιλία, έχει κατηγορηθεί από τη Βολιβία ότι είναι πολεμοχαρής, απορρίφθηκε  ως μια «χαμένη ευκαιρία» από την Αργεντινή, και χλευάστηκε στη Νικαράγουα που έκανε έκκληση στις χώρες της Λατινικής Αμερικής να καταρτίσουν τη δική τους λίστα  κρατών που ενισχύουν την τρομοκρατία - με τις Ηνωμένες Πολιτείες στη Νο 1 θέση.

 Ωστόσο, τώρα οι ηγέτες της Λατινικής Αμερικής έχουν ένα νέο είδος  λεξιλογίου για να τον περιγράψουν, αποκαλώντας τον «γενναίο», «εξαιρετικό» και «ευφυή»!

Μετά από χρόνια που έβλεπε την επιρροή του στη Λατινική Αμερική να διολισθαίνει διαρκώς, ο Ομπάμα έκανε μια αιφνιδιαστική στροφή αυτή την εβδομάδα διακηρύσσοντας μια σαρωτική ύφεση με την Κούβα, ανοίγοντας το δρόμο για μια ευρεία αναδιάταξη της θέσης και επιρροής των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή.

H απομόνωση της Κούβας από την Ουάσινγκτον υπήρξε για πολύ  καιρό ένα καθοριστικό στοιχείο της πολιτικής στη Λατινική Αμερική, κάτι που έχει ενώσει τις κυβερνήσεις σε ολόκληρη την περιοχή, ανεξάρτητα από τις ιδεολογίες τους. Ακόμη και μερικοί από τους στενούς συμμάχους της Ουάσινγκτον στην Αμερική συσπειρώθηκαν στο πλευρό της Κούβας.

Τώρα, η αποκατάσταση από τον Ομπάμα των διπλωματικών σχέσεων με την Κούβα αφαιρεί εν πολλοίς πολλά από τα επιχειρήματα των επικριτών του και, ενδεχομένως, μπορεί να αποκαταστήσει εν μέρει την επιρροή της Ουάσινγκτον σε μια περιοχή όπου οι ανταγωνιστές της όπως η Κίνα έχουν από καιρό υποσκάψει την υπεροχή της Αμερικής.

"Εμείς ποτέ δεν πιστεύαμε ότι θα δούμε αυτή τη στιγμή", δήλωσε η πρόεδρος της Βραζιλίας, Ντίλμα Ρούσεφ, πρώην μαρξίστρια αντάρτισσα η οποία είχε επιπλήξει  την κυβέρνηση Ομπάμα το περασμένο έτος σχετικά με την παρακολούθηση από την Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) των ΗΠΑ της ίδιας και στενών συνεργατών της. Αποκάλεσε τη συμφωνία με την Κούβα "μια στιγμή που σηματοδοτεί μια αλλαγή στον πολιτισμό."

Η αλλαγή στον τόνο ήταν ίσως πιο δραματική στις δηλώσεις του πρόεδρου Νικολά Mαντούρο της Βενεζουέλας, τον κύριο χρηματοδότη  προστάτη της Κούβας, ο οποίος  είχε  αποκαλέσει τον Ομπάμα το "μεγάλο αφεντικό των δαιμόνων”, “μαριονέτα και θλιβερό "όμηροo" του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού”. Πιο πρόσφατα, επιτέθηκε στoν Ομπάμα σχετικά μ’ ένα νομοσχέδιο που καλούσε για την επιβολή κυρώσεων κατά των κυβερνητικών αξιωματούχων της Βενεζουέλας που θεωρούνται υπεύθυνοι για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αλλά την Τετάρτη, όταν ο Ομπάμα ανακοίνωσε την συμφωνία με τη Κούβα, ο Maduro ήταν σχεδόν διαχυτικός.

«Πρέπει να αναγνωρίσουμε τη χειρονομία του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, μια γενναία χειρονομία και ιστορικά αναγκαία, ίσως ως το πιο σημαντικό βήμα της προεδρίας του," είπε χαρακτηριστικά ο Maduro.

Ο Ντανιέλ Ορτέγκα, πρόεδρος της Νικαράγουας και πρώην ηγέτης των ανταρτών Σαντινίστας, είχε δαιμονοποιήσει τον Ομπάμα μόλις λίγες μέρες πριν, λέγοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες άξιζαν την πρώτη θέση σε μια νέα λίστα κρατών που ενισχύουν την τρομοκρατία. Στη συνέχεια, την Τετάρτη, ο ίδιος χαιρέτησε τις «γενναίες αποφάσεις» του Αμερικανού Προέδρου.

«Η προηγούμενη πολιτική μας για την Κούβα προκαλούσε ένταση και  παγίδευε την πολιτική μας στην περιοχή", δήλωσε η Roberta Σ Jacobson, υφυπουργός Εξωτερικών για τις υποθέσεις του δυτικού ημισφαιρίου, προσθέτοντας ότι είχε προκαλέσει τριβές ακόμη και με φιλικές προς την Ουάσιγκτον χώρες. Συμπλήρωσε ότι οι χώρες "με τις οποίες έχουμε σημαντικές διαφορές πρόκειται να είναι, μπορούμε να πούμε, να αλλάξουν βηματισμό με μια κίνηση σαν αυτή."

"Αφαιρεί μια δικαιολογία για να κατηγορούνται οι Ηνωμένες Πολιτείες για την κατάσταση στη Λατινική Αμερική", πρόσθεσε.

 Το ξεπάγωμα των σχέσεων με την Κούβα έρχεται μόλις λίγους μήνες πριν από τη σύνοδο κορυφής της αμερικανικής ηπείρου, μια συγκέντρωση των ηγετών του ημισφαιρίου στον Παναμά στο πλαίσιο του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών, οργανισμού  που εδρεύει στην Ουάσινγκτον από τον οποίο η Κούβα είχε εκδιωχθεί το 1962.

Οι οικοδεσπότες της συνόδου στον Παναμά επιβεβαίωσαν νωρίτερα αυτό το μήνα ότι η Κούβα θα παραστεί στη Σύνοδο Κορυφής για πρώτη φορά, δημιουργώντας μια δυνητικά δύσκολη συνάντηση με τους  Αμερικανούς αξιωματούχους.

Ένας ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης Ομπάμα δήλωσε ότι η πίεση από την περιοχή για την πολιτική της Ουάσιγκτον σχετικά με την Κούβα είχε ενταθεί και παρεμποδίζει άλλες συζητήσεις.

"Κατά την τελευταία σύνοδο κορυφής της αμερικανικής ηπείρου, αντί να μιλάμε για πράγματα που θέλαμε να επικεντρωθούν στις - εξαγωγές, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών - περάσαμε πολύ χρόνο μιλώντας για την πολιτική ΗΠΑ έναντι της Κούβας», είπε ο αξιωματούχος, ο οποίος δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να μιλήσει δημοσίως. «Μια βασική ερώτηση σε οποιαδήποτε διμερή συνάντηση ήταν, «πότε πρόκειται να αλλάξετε την πολιτική σας για την Κούβα;»

Όσο για την Κούβα, οι ειδικοί αναφέρουν ότι ένας σημαντικός παράγοντας που την ωθεί να ευνοήσει τη βελτίωση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν τα οικονομικά προβλήματα στη Βενεζουέλα, της οποίας η αριστερή κυβέρνηση είχε στηρίξει την Κούβα για πολλά χρόνια με τις αποστολές του πετρελαίου, όπως και η Σοβιετική Ένωση έκανε κάποτε.

Η Βενεζουέλα παρείχε  περίπου 100.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα στην Κούβα, σε αντάλλαγμα για κουβανούς γιατρούς, νοσηλευτές, προπονητές και στρατιωτικούς συμβούλους. Η σχέση αυτή ανερχόταν σε  δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για την Κούβα.

Ο κ Maduro έχει δεσμευθεί να συνεχίσει να στηρίζει την Κούβα, αλλά η Βενεζουέλα βρίσκεται μέσα στη δίνη μιας βαθιάς οικονομικής κρίσης που έχει γίνει χειρότερη από την  κατακόρυφη πτώση της τιμής του πετρελαίου, του κύριου εξαγωγικού προϊόντος της Βενεζουέλας.

"Αυτό ήταν ένα μόνιμο πρόβλημα για την κυβέρνηση της Κούβας για αρκετό καιρό, προσπαθώντας να βρουν πώς μπορούν να διαφοροποιήσουν την οικονομική τους σχέση, ώστε να μην είναι τόσο εξαρτημένοι από τη Βενεζουέλα", δήλωσε ο Τεντ Piccone, ένας ανώτερος συνεργάτης στο Ινστιτούτο Brookings. "Όταν εξέτασαν τις επιλογές τους, συνειδητοποίησαν ότι η βελτίωση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν κρίσιμης σημασίας για την οικονομική στρατηγική τους."

 Η στροφή του Ομπάμα για την Κούβα θα μπορούσε να έχει απτά αποτελέσματα. Στη Βραζιλία, ενδέχεται να στερήσει στους επικριτές του έναν εύκολο στόχο και να διευκολύνει το δρόμο για την Ρούσεφ για τη βελτίωση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στην Κολομβία, τον κορυφαίο σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νότια Αμερική, η νέα πολιτική θα μπορούσε να τονώσει τις ειρηνευτικές συνομιλίες με τις Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κολομβίας, το FARC, για τον τερματισμό του μακροβιότερου ανταρτοπόλεμου στην περιοχή.

Η Κούβα, η οποία υποστηρίζει επί μακρόν τις δυνάμεις του FARC, έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στις συνομιλίες, βοηθώντας να έρθουν οι δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στην Αβάνα. Πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι ο ρόλος της Κούβας ήταν μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για να «μαλακώσει» το προφίλ της και να πείσει την Ουάσιγκτον ότι θα μπορούσε να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό ρόλο στην ημισφαίριο, όπου είχε κάποτε προσπαθήσει  να διαδώσει τη βίαιη επανάσταση.

Με δεδομένη τη μακρά ιστορία του σκεπτικισμού για τις πολιτικές της Ουάσιγκτον στη Λατινική Αμερική, κάποιοι στους δρόμους των πόλεων της περιοχής υποδέχτηκαν τη μετατόπιση των ΗΠΑ με έντονα κριτική διάθεση.

 «Είμαι πάντα καχύποπτος απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες", δήλωσε ο Rubén Grimaldi, 65 ετών, συνταξιούχος ιδιοκτήτης ενός καταστήματος παιχνιδιών στο Μπουένος Άιρες. "Θα πρέπει να έχουν ένα μαχαίρι κάπου κάτω από το πόντσο τους»

Αλλά ενώ οι μεγάλες διαφορές εξακολουθούν να υπάρχουν σε πολλά θέματα, άλλες σημαντικές αλλαγές στην πολιτική της Ουάσιγκτον έχουν πρόσφατα αντιμετωπιστεί θετικά στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του σχεδίου του Ομπάμα για την μετανάστευση και την επανεγκατάσταση στην Ουρουγουάη έξι κρατουμένων από το Γκουαντάναμο.

"Τα μέτρα αυτά δεν θα εξαλείψουν τις υποψίες και δυσαρέσκειες, αλλά θα δώσουν στην Ουάσιγκτον αυξημένη αξιοπιστία σε μια σειρά άλλων θεμάτων," δήλωσε ο Michael Shifter, πρόεδρος του Διαμερικανικού Διάλόγου , μιας ομάδας πολιτική έρευνας και ανάλυσης της Ουάσιγκτον, μιλώντας από την Αβάνα.

Η πρώτη δοκιμή των επιπτώσεων της αλλαγής της πολιτικής για την Κούβα θα μπορούσε να γίνει γρήγορα στη Βενεζουέλα, όπου ο κ Maduro πρέπει να καθορίσει τον τρόπο να απαντήσει στις νέες αμερικανικές κυρώσεις, που ο Ομπάμα υπέγραψε ως νόμο την Πέμπτη.

 Με δεδομένο ότι είχε προκαλέσει μια διαδήλωση εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και κραύγασε ενάντια στους «θρασείς Γιάνκηδες ιμπεριαλιστές» τη Δευτέρα, η απάντηση του κ Maduro στο νέο νόμο ήταν μάλλον υποτονική.

"Ο πρόεδρος Ομπάμα έχει προχωρήσει σ’ ένα στραβοπάτημα σε βάρος της χώρας μας σήμερα», έγραψε σε μια σειρά ποσταρίσματα στο λογαριασμό του στο Twitter . "Από τη μία πλευρά, ο ίδιος αναγνωρίζει την αποτυχία της πολιτικής της επιθετικότητας και του εμπάργκο" κατά της Κούβας », και από την άλλη πλευρά, ο ίδιος αρχίζει την κλιμάκωση μιας νέας φάσης της επίθεσης» προς τη Βενεζουέλα.

Πριν από το ξεπάγωμα των σχέσεων με την Κούβα, ο κ Maduro είχε υπαινιχθεί ότι σκεφτόταν να εκδιώξει τους Αμερικανούς διπλωμάτες, κάτι που έχει κάνει και στο παρελθόν. Τώρα, όμως, που η Κούβα έχει ανοίξει τις πόρτες της για τους Αμερικανούς διπλωμάτες, ο κ Maduro πρέπει να εξετάσει πώς θα φαινόταν το δείξει την πόρτα για άλλη μια φορά στους αμερικανούς διπλωμάτες.

"Θα υπάρξουν ριζικές και θεμελιώδεις αλλαγές", δήλωσε ο Αντρές Παστράνα, ο πρώην πρόεδρος της Κολομβίας. "Νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό ο αντι-ιμπεριαλιστικός λόγος που είχαμε στην περιοχή έχει λήξει. Ο Ψυχρός Πόλεμος έχει τελειώσει. "

Πρόκειται, βεβαίως, για εξελίξεις ιδιαίτερης σημασίας.

Προφανώς οι ΗΠΑ έκαναν τη στροφή πιεζόμενες από τη στάση των άλλων κρατών στην αμερικανική ήπειρο και από τις ανάγκες τόσο της εξωτερικής όσο και της εσωτερικής τους πολιτικής. Από ανάγκες, επίσης, οικονομικές και αναγνωρίζοντας την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί.

Από την άλλη, δημιουργεί και μια νέα κατάσταση, μια νέα πραγματικότητα και για τα κράτη, ειδικά της Λατινικής Αμερικής, που βρίσκονταν για πολλά χρόνια σε ένταση με τις ΗΠΑ.

Ευρύτερα, όμως, όλες οι τελευταίες κινήσεις είναι μέρος του παγκόσμιου γεωπολιτικού παιχνιδιού  - του επανακαθορισμού σφαιρών επιρροής και της αναδιανομής ρόλων και ισχύος.

Η Λατινική Αμερική – η παλιά backyard των ΗΠΑ – εδώ και καιρό αποτελεί έδαφος μιας συστηματικής διείσδυσης και αύξησης επιρροής της Κίνας.

Στην παγκόσμια στρατηγική αντιπαράθεση οι βασικοί παίχτες επανεξετάζουν τις κινήσεις, τους χώρους επιρροής, οικοδομούν νέες σχέσεις και συμμαχίες.

Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η στροφή των ΗΠΑ  όσον αφορά τις σχέσεις με την Κούβα που αφήνει πίσω την πολιτική του Ψυχρού Πολέμου και υιοθετώντας το πολιτικό ρεαλισμό.

Η πρωτοβουλία Ομπάμα για την Κούβα σημείο στροφής στην πολιτική του Ψυχρού Πολέμου και του αποκλεισμού – άρθρο της Washington Post

Ένα από τα πιο ηχηρά γεγονότα που απασχόλησε τα διεθνή  media τις προηγούμενες ημέρες ήταν η θεαματική χειρονομία του Προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος εξήγγειλε τη σταδιακή άρση του εμπάργκο που διαρκούσε για 53 χρόνια και την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Πρωτοβουλία στην οποία απάντησε  θετικά ο  Ραούλ Κάστρο, σημερινός ηγέτης της Κούβας και αδελφός του ιστορικού ηγέτη της νησιωτικής χώρας, Φιντέλ.

 Τα πολλαπλά σημαινόμενα από αυτές τις εξελίξεις θα τα παρουσιάσουμε σε σειρά δημοσιευμάτων στο «Νέο Μέτοικο» αφού η Κούβα αποτελούσε μια ιδιαίτερη περίπτωση  τόσο για το επαναστατικό κίνημα, όσο και για πολλούς θεωρούνταν το τελευταίο προπύργιο των «σοσιαλιστικών χωρών», ενώ για τους επικριτές της  εξέφραζε μια «δικτατορία» του κομμουνιστικού κόμματος υπό την ιδιότυπη ηγεμονία του Κάστρο.

 Σήμερα, παρουσιάζουμε το άρθρο των   Karen Tumulty και Anne Gearan από τη Washington Post, στις 17 Δεκεμβρίου.

 Εννοείται ότι η οπτική και συμπεράσματα που παρουσιάζονται δεν αντιπροσωπεύουν τη δική μας προσέγγιση. Ωστόσο, είναι ενδεικτικά των αντιδράσεων που προκάλεσε η πρωτοβουλία του Ομπάμα στις ίδιες τις ΗΠΑ.

Η αιφνιδιαστική κίνηση του προέδρου Ομπάμα για την εξομάλυνση των σχέσεων με την Κούβα ανέρχεται σε ένα μεγάλο στοίχημα ότι το έθνος - και, ιδιαίτερα, η κρίσιμης σημασίας για τις προεδρικές εκλογές και διαφιλονικούμενη πολιτείας της Φλόριντα – βρίσκεται σ’ ένα κομβικό σημείο από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

 Η απόφαση του Ομπάμα ευθυγραμμίζεται με την αυξανόμενη αίσθηση ότι η τρέχουσα πολιτική σχετικά με την Κούβα έχει γίνει αντιπαραγωγική. Ανάμεσα σε αυτούς που υποστηρίζουν αυτό το επιχείρημα είναι η πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Ρόνταμ Κλίντον, η οποία προηγείται στην κούρσα για το χρίσμα των Δημοκρατικών στις προεδρικές εκλογές του 2016, που δήλωσε ότι η νέα στάση έχει τη δυνατότητα να «ενθαρρύνει τις πραγματικές και διαρκείς μεταρρυθμίσεις για τον κουβανικό λαό."

Αλλά η νέα στάση αμέσως τέθηκε υπό αμφισβήτηση. Πολλοί κορυφαίοι Ρεπουμπλικάνοι - και ένας Δημοκρατικός γερουσιαστής – υποστήριξαν τον πρόεδρος ως ανίσχυρο, υπεραπλουστευτικό και αφελή, κατά τις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση του προέδρου Ραούλ Κάστρο, αδελφού του Κουβανού ηγέτη, Φιντέλ Κάστρο.

"Όλη αυτή η αλλαγή πολιτικής ανακοίνωσε σήμερα βασίζεται σε μια ψευδαίσθηση, σε ένα ψέμα, το ψέμα και την ψευδαίσθηση ότι περισσότερο εμπόριο και η πρόσβαση σε χρήματα και  αγαθά θα μεταφραστούν σε πολιτική ελευθερία για τον κουβανικό λαό", δήλωσε ο γερουσιαστής Marco Rubio (R- Fla.), ο οποίος θεωρείται ως ενδεχόμενος προεδρικός υποψήφιος και του οποίου οι γονείς μετανάστευσαν από την Κούβα το 1950. "Όλα αυτά που πρόκειται να κάνουμε θα προσφέρουν στο καθεστώς του Κάστρο, που ελέγχει κάθε πτυχή της ζωής της Κούβας, την ευκαιρία να χειριστεί αυτές τις αλλαγές για να διαιωνίζεται στην εξουσία."

Ο πρώην κυβερνήτης της Φλόριντα Τζεμπ Μπους – που θεωρείται ο επικρατέστερος για την υποψηφιότητα των Ρεπουμπλικάνων - είχε ζητήσει την ενίσχυση του εμπάργκο κατά της Κούβας, πρόσφατα μόλις πριν δύο εβδομάδες.

Στη σελίδα του στο Facebook την Τετάρτη, ο Μπους έγραψε ότι η απόφαση της κυβέρνησης να αποκαταστήσει τις διπλωματικές σχέσεις με την Κούβα είναι "το τελευταίο παραπάτημα της εξωτερικής πολιτικής υπό τον παρόντα Πρόεδρο, και μια άλλη δραματική υπέρβαση της εκτελεστικής εξουσίας του. Υπονομεύει την αξιοπιστία της Αμερικής και υπονομεύει την αναζήτηση για μια ελεύθερη και δημοκρατική Κούβα. "

Μεταξύ άλλων πιθανών Ρεπουμπλικάνων  προεδρικών υποψήφιων για το 2016, ο γερουσιαστής Τεντ Κρουζ του Τέξας και ο  Paul Ryan του Ουισκόνσιν επέκριναν τον Ομπάμα για την Κούβα.

Το μεγαλύτερο μέρος των σχολίων των Ρεπουμπλικάνων αφορούσε το ότι, προς το παρόν τουλάχιστον, η συντηρητική βάση παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην διατήρηση των σχέσεων με την Κούβα σε «βαθιά κατάψυξη», όπως έχουν εδώ και μισό αιώνα. Η θέση αυτή, ωστόσο, βρίσκεται σε ολοένα μεγαλύτερη αντίθεση με την άποψη του εκλογικού σώματος.

Περισσότερο από μια δεκαετία πριν, οι δημοσκοπήσεις άρχισαν να δείχνουν μια μεταστροφή  στο δημόσιο αίσθημα προς την κατεύθυνση εξομάλυνσης των δεσμών με το νησί που βρίσκεται 90 μίλια από το  Key West της Φλόριντα. Το 2009, μια έρευνα των Washington Post -ABC News διαπίστωσε ότι τα δύο τρίτα των Αμερικανών υποστήριξαν την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων με την Κούβα, ενώ μόνο το 27% εναντιώθηκε σ’ αυτή την προοπτική.

Οι παλιές ιδεολογικές και οικονομικές γραμμές αντιπαράθεσης έχουν επίσης ξεθωριάσει. Ακόμη και ενώ ο εμπορικός αποκλεισμός έχει παραμείνει στη θέση του, σχεδόν 600.000 ταξιδιώτες από τις ΗΠΑ επισκέφτηκαν την Κούβα πέρυσι - στην πλειοψηφία τους Αμερικανοί με κουβανική καταγωγή. Τα συμφέροντα των επιχειρήσεων έχουν ωθήσει σε περισσότερη διαφάνεια, και το Εμπορικό Επιμελητήριο των ΗΠΑ υποσχέθηκε την υποστήριξή του στην απόφαση του Ομπάμα.

«Η κοινή γνώμη στη Φλόριντα και στη χώρα κινείται στην κατεύθυνση εξορθολογισμού των σχέσεων με την Κούβα, και ο Ομπάμα αποτελεσματικά χρησιμοποίησε το πολιτικό του κεφάλαιο για να κάνει μια πολυαναμενόμενη αλλαγή που η ιστορία και η κοινή γνώμη των ΗΠΑ θα υποστηρίξουν," έγραψε σε ένα e-mail από την Αβάνα ο Τεντ Piccone, ανώτερος συνεργάτης για το Brookings Institution.

Παρά το γεγονός ότι το αμερικανοκουβανικό κοινό έχει από καιρό ταυτιστεί με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, η σχέση αυτή έχει μετατοπιστεί. Η αλλαγή έχει συντελεστεί σε μεγάλο βαθμό από γενιά σε γενιά, με τις δύο ή τρεις γενιές που έχουν απομακρυνθεί  από αυτούς που έφυγαν από το καθεστώς του Κάστρο στη δεκαετία του 1950 και του 1960 να είναι πιο ανοικτές στο να ψηφίσουν Δημοκρατικούς.

Το 2012, ο Ομπάμα κέρδισε την ψήφο των κουβανικής προέλευσης Αμερικανών σε εθνικό επίπεδο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες και πήρε την πλειοψηφία των ψήφων τους στο Μαϊάμι. Κέρδισε επίσης τη Φλόριντα δύο φορές - τη δεύτερη φορά μετά τη χαλάρωση κάποιων περιορισμών που αφορούσαν τις επισκέψεις  στην Κούβα κατά την πρώτη θητεία του.

Αλλά ο Ρεπουμπλικανός πολιτικός σύμβουλος Alex Castellanos είπε ότι η πρόσφατη πρωτοβουλία του Ομπάμα θα προσθέσει εύφλεκτη ύλη στα επιχειρήματα για έλλειψη σταθερότητας και ισχύος στις διεθνείς σχέσεις, ενδεχομένως ανυψώνοντας την εξωτερική πολιτική ως μείζον θέμα στην προεδρική αντιπαράθεση το 2016.

"Η αδυναμία προσκαλεί τους λύκους», δήλωσε ο Castellanos. "Ο Ομπάμα είναι ένας πρόεδρος με επικίνδυνη αφέλεια, ο οποίος βλέπει τον κόσμο όπως ο ίδιος επιθυμεί να ήταν και όχι όπως είναι."

 Πρόσφατα, ως τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η συμβατική πολιτική φρόνηση  ήταν ότι κανένας υποψήφιος πρόεδρος δεν θα μπορούσε να ελπίζει ότι θα κατακτήσει τη Φλόριντα, εκτός αν κι ο ίδιος δεν κρατούσε  μια σκληρή γραμμή σχετικά με την Κούβα.

Ο πρώην πρόεδρος Μπιλ Κλίντον υπενθύμισε στα απομνημονεύματά του, «Η ζωή μου», ότι μετά την κατάρριψη από την Κούβα δύο πολιτικών αεροπλάνων που κατευθύνονταν από μια ομάδα αντιφρονούντων, υπέγραψε το νόμο Helms-Burton 1996, για ακόμη μεγαλύτερη ακαμψία του εμπάργκο, παρόλο που ο ίδιος είχε επιφυλάξεις για το αποτέλεσμα που θα είχε και για την ικανότητά του να πιέσει την κυβέρνηση της Κούβας για μεταρρυθμίσεις.

Τώρα η σύζυγός του, Χίλαρι,  θεωρείται ως η  κορυφαία υποψήφια για το χρίσμα των Δημοκρατικών το 2016, αν αποφασίσει η ίδια να κατέβει στην κούρσα.

 Σε δήλωση του η Κλίντον την Τετάρτη είπε επίσης, «Στηρίζω την απόφαση του Προέδρου Ομπάμα να αλλάξει πορεία στην πολιτική μας έναντι της Κούβα;, διατηρώντας παράλληλα την εστίαση στον κύριο στόχο μας – την υποστήριξη των φιλοδοξιών του λαού της Κούβας για ελευθερία».

 Πρόσθεσε, επίσης: «Παρά τις καλές προθέσεις, η εδώ και δεκαετίες πολιτική μας για απομόνωση της Κούβας  μόνο ενίσχυσε την αγκίστρωση του καθεστώτος Κάστρο στην εξουσία. Όπως είπα, ο καλύτερος τρόπος για να φέρουμε την αλλαγή στην Κούβα είναι να εκθέσουμε τους ανθρώπους της στις αξίες, τις πληροφορίες και τις υλικές ανέσεις του έξω κόσμου. "

Το έργο του ανοίγματος των διπλωματικών και οικονομικών δεσμών που διακόπηκαν για περισσότερα από 53 χρόνια μάλλον θα μεταφερθεί στην επόμενη Προεδρία, ιδιαίτερα εάν το Κογκρέσο που ελέγχεται από τη ρεπουμπλικανική πλειοψηφία επιχειρήσει να παγώσει τα πιο σημαντικά στοιχεία του υπό κατάργηση εμπάργκο.

Μόνο λίγοι Δημοκρατικοί διαφώνησαν ανοικτά με την απόφαση του Ομπάμα. Ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ του New Jersey, ένα γεράκι εδώ και πολλά χρόνια  όσον αφορά την πολιτική απέναντι στην Κούβα, δήλωσε ότι η κίνηση του προέδρου ήταν «βιαστική, ασύνετη και αδυνατεί να κατανοήσει τη φύση του καθεστώτος στην Κούβα, η οποία έχει ασκήσει αυταρχικό έλεγχο επί του κουβανικού λαού εδώ και 55 χρόνια."

Ο πρώην κυβερνήτης της Φλόριντα και γερουσιαστής Μπομπ Γκράχαμ, εξέφρασε επίσης επιφυλάξεις. Είπε σε μια συνέντευξη ότι θα προτιμούσε να κινείται προς την εξομάλυνση των σχέσεων "σε μια πιο σταδιακή βάση." Η κυβέρνηση "αντί γι’ αυτό πήγε κατευθείαν στο μεγάλο παιχνίδι", είπε.

Έντονη αντιπαράθεση προκαλεί στις ΗΠΑ η επιλογή Ομπάμα για μονομερή αλλαγή της μεταναστευτικής πολιτικής

Έντονη πολιτική αντίδραση, αλλά και δικαστική προσφυγή της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας στο Κογκρέσο προκαλεί η απόφαση του Μπαράκ Ομπάμα να κινηθεί μονομερώς για την αλλαγή της μεταναστευτικής νομοθεσίας.

Λίγο μετά την υπογραφή του σχετικού διατάγματος από τον Αμερικανό πρόεδρο στο Λας Βέγκας, οι Ρεπουμπλικάνοι ανακοίνωσαν ότι προσφεύγουν στο Ανώτατο Δικαστήριο κατά της διοίκησης Ομπάμα, την οποία κατηγορούν ότι «αγνοεί τη θέληση του αμερικανικού λαού» και «εφαρμόζει μονομερώς τις αποφάσεις της, χωρίς την ενδεδειγμένη διαβούλευση με το Κογκρέσσο».

Τυπικώς, η προσφυγή δεν στρέφεται κατά της νέας μεταναστευτικής νομοθεσίας, αλλά έχει ως στόχο την παλαιότερη μεταρρύθμιση της νομοθεσίας περί κοινωνικής ασφάλισης, την αποκαλούμενη «Obamacare», που επίσης αποτελεί «κόκκινο πανί» για τους Ρεπουμπλικάνους.

Γιατί ο Μπαράκ Ομπάμα αποφάσισε να κινηθεί μονομερώς, και μάλιστα λίγες μέρες μετά την επιβλητική νίκη των Ρεπουμπλικάνων στις εκλογές για το Κογκρέσο; Μία εκτίμηση από τον γερμανό κοινωνιολόγο Μίχαελ Βερτς, συνεργάτη του Center for American Progress στην Ουάσιγκτον: «Δεν είχε πλέον άλλη επιλογή. Η μεταρρύθμιση της νομοθεσίας περί μετανάστευσης αποτελούσε κεντρική προεκλογική εξαγγελία, ήδη πριν από την πρώτη θητεία Ομπάμα. Δεν κατάφερε να την υλοποιήσει τότε, κυρίως λόγω των έντονων αντίδρασης από τους Ρεπουμπλικάνους. Και μέχρι σήμερα δεν υπήρχε κάποια ένδειξη για αλλαγή στάσης από τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο».

Στόχος η προστασία των οικογενειών

Οι απελάσεις αλλοδαπών χωρίς χαρτιά είχαν ξεπεράσει τις 400.000 τον χρόνο. Κάποιοι πιστεύουν ότι αυτή η «σκληρή γραμμή» των αμερικανικών αρχών τα τελευταία χρόνια αποτελούσε και ένα δέλεαρ της διοίκησης Ομπάμα για να αποσπάσει τη συγκατάθεση των Ρεπουμπλικάνων σε μία συντεταγμένη μεταρρύθμιση της μεταναστευτικής νομοθεσίας, στη βάση βεβαίως των παλαιότερων εξαγγελιών του Δημοκρατικού Κόμματος. Αυτή η συγκατάθεση δεν ήρθε ποτέ. Έχοντας πλέον στον ορίζοντα την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο, ο Μπαράκ Ομπάμα αποφάσισε τελικά να κινηθεί μονομερώς.

Κύριος στόχος του είναι να αποτρέψει τον διαχωρισμό των οικογενειών, εκτιμά η Όντρει Σίνγκερ από το Ινστιτούτο Μπρούκινγκς της Ουάσιγκτον: «Σκοπός της πρωτοβουλίας Ομπάμα είναι να κρατήσει ενωμένες τις οικογένειες, να προστατέψει δηλαδή τους ανθρώπους εκείνους, που έχουν παιδιά Αμερικανούς πολίτες ή με μόνιμη άδεια παραμονής (αλλά αντιμετωπίζουν κίνδυνο απέλασης). Σε κάθε περίπτωση λοιπόν, η νομοθεσία απευθύνεται σε ανθρώπους που έχουν ήδη μακροχρόνιους δεσμούς με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και μόνιμους οικογενειακούς δεσμούς».