Γεωστρατηγικά παίγνια - ΗΠΑ, Ρωσία σε τροχιά αναμέτρησης!

από τον Μ ... 

Αμερικανικά τανκς στα ρωσικά σύνορα

 Σκηνές από τις πιο τεταμένες ημέρες του ψυχρού πολέμου θυμίζουν οι ανταλλαγές απειλών και ανακοινώσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας από τη στιγμή που έγιναν γνωστά τα σχέδια του Λευκού Οίκου να αναπτύξει βαρύ οπλισμό και εκατοντάδες άρματα μάχης σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που συνορεύουν με τη Ρωσία. Σχετικό σχέδιο του Πενταγώνου, το οποίο έχει τεθεί προς έγκριση στον αμερικανό υπουργό Άμυνας Αστον Κάρτερ, προβλέπει την αποστολή πολεμικού εξοπλισμού στη Λιθουανία, την Εσθονία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ουγγαρία. Με πρόσχημα τη διευκόλυνση διενέργειας στρατιωτικών ασκήσεων οι ΗΠΑ σκοπεύουν να τοποθετήσουν για πρώτη φορά βαρύ οπλισμό σε χώρες μέλη του ΝΑΤΟ που αποτελούσαν τμήμα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Μετακινήσεις στρατευμάτων και οπλισμού προς τα δυτικά σύνορα της χώρας πραγματοποιεί και η Ρωσία ενώ ο πρόεδρος Πούτιν ξεκαθάρισε ότι «είμαστε αναγκασμένοι να στρέψουμε τις ένοπλες δυνάμεις μας… προς τις περιοχές απ’ όπου δεχόμαστε απειλή». Συγκεκριμένα αναμένεται η ενίσχυση με τακτικούς πυραύλους της περιοχής του Καλίνινγκραντ στη Μαύρη Θάλασσα – ένα θύλακα ανάμεσα στην Πολωνία και τη Λιθουανία χωρίς χερσαία σύνδεση με τη Ρωσία.

 Η σημαντικότερη απειλή της Μόσχας όμως αφορά την ενίσχυση του πυρηνικού οπλοστασίου της, με 40 νέους διηπειρωτικούς πυραύλους, που όπως υποστήριξε ο Πούτιν «θα είναι σε θέση να παρακάμπτουν ακόμη και τα πλέον εξελιγμένα συστήματα αντι-πυραυλικής προστασίας».
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί εδώ και μήνες να αυξήσει την ένταση στην περιοχή και να προκαλέσει μια αντίδραση της Ρωσίας με την συνεχή πραγματοποίηση νατοϊκών ασκήσεων σε όλο το μήκος των ρωσικών συνόρων από την Αρκτική μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. Τα περιστατικά παρ’ ολίγον εμπλοκής νατοϊκών πολεμικών σκαφών με ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη αυξάνονται δραματικά το τελευταίο διάστημα ενώ δεν λείπουν περιστατικά όπου ίλες αμερικανικών αρμάτων μάχης (στα οποία κυματίζει η αστερόεσσα) πραγματοποιούν προβολή ισχύος σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων από τα ρωσικά σύνορα – πάντα στο παλίσιο «ασκήσεων».

 Στο επίκεντρο της έντασης βρίσκεται φυσικά η Ουκρανία, η οποία αντιμετωπίζεται από τις ΗΠΑ σαν ντε φάκτο μέλος του ΝΑΤΟ σε ό,τι αφορά τις στρατιωτικές ασκήσεις. Να θυμίσουμε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας έχουν σχηματίσει κοινές στρατιωτικές μονάδες με γειτονικές χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, γεγονός που σημαίνει ότι εάν εμπλακούν σε συγκρούσεις με ρωσικές ή φιλορωσικές δυνάμεις μπορεί θεωρητικά να ενεργοποιηθεί το άρθρο 5 για την «κοινή άμυνα» της βορειοατλαντικής συμμαχίας.

 Στο εσωτερικό της Ουκρανίας το καθεστώς του Κιέβου συνεχίζει να εξοπλίζει τις ένοπλες δυνάμεις του, χάρη στη συνεχή ροή κεφαλαίων και από το ΔΝΤ, ενώ ενισχύονται και οι δυνάμεις εσωτερικής ασφαλείας που εκπαιδεύονται πλέον από προσωπικό της αμερικανικής αστυνομίας. Η συνεργασία της Ουάσιγκτον με ναζιστικές ομάδες που πρόσκεινται στην κυβέρνηση του Κιέβου είχε φτάσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε η αμερικανική βουλή των αντιπροσώπων αναγκάστηκε να ψηφίσει ειδική τροποποίηση στον προϋπολογισμό του Πενταγώνου για το 2016 ώστε να απαγορευτεί οποιαδήποτε επαφή με φασιστικές παραστρατιωτικές δυνάμεις, όπως η ταξιαρχία του Αζόφ. Η συγκεκριμένη ταξιαρχία, με σήμα μια παραλλαγή του αγκυλωτού σταυρού, σχηματίστηκε το 2014 για να πραγματοποιεί επιθέσεις σε φιλορώσους διαδηλωτές και πρόσφατα εντάχθηκε στην Ουκρανική Εθνική Φρουρά. Πρόκειται για μια σταδιακή ενοποίηση των στρατιωτικών και φασιστικών – παραστρατιωτικών ομάδων που χρησιμοποιούνται στην πρώτη γραμμή των εχθροπραξιών στην ανατολική Ουκρανία.

 Ενδεικτική της στάσης που πρόκειται να ακολουθήσει το επόμενο διάστημα το Κίεβο στις ανατολικές περιοχές που ελέγχονται από τους Ρωσόφωνους είναι και η προσπάθεια της κυβέρνησης να ενεργοποιήσει το άρθρο 15 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που ουσιαστικά «παγώνει» σειρά διατάξεων για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε περίπτωση πολέμου. Η Ουκρανική κυβέρνηση προσπαθεί να θωρακιστεί και νομικά για ενδεχόμενα εγκλήματα στην περιοχή του Ντονμπάς και παράλληλα να καταστήσει την Ευρώπη συνυπεύθυνη για τις πράξεις της – κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει ενοχλήσει καθόλου τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

 Το γεγονός ότι η Δύση σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την Ουκρανία σαν πυροκροτητή μιας ενδεχόμενης ένοπλης σύρραξης με τη Ρωσία επιβεβαιώνεται και από την πρόσφατη τοποθέτηση του Γεωργιανού πρώην προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι ως κυβερνήτη της στρατηγικής σημασίας ουκρανικής επαρχίας της Οδησσού. Ο Σαακασβίλι εντάσσεται σε μια μακρά λίστα υψηλόβαθμών αχυρανθρώπων της Ουάσιγκτον (θυμίζουμε είχε τους ίδιους συμβούλους με τον Γιωργάκη Παπανδρέου) που χρησιμοποιούνται για τις πιο σκοτεινές επιχειρήσεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και του Πενταγώνου – ακόμη και αν αυτό προϋποθέτει την καταστροφή της ίδιας τους της χώρας.

Με αφορμή πάντα την κρίση στην Ουκρανία κλιμακώνεται το τελευταίο διάστημα και ο οικονομικός πόλεμος εναντίον της Ρωσίας από την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Λίγες μόλις ημέρες μετά την επέκταση των κυρώσεων από τους ευρωπαίους κατά έξι μήνες, τέθηκε σε εφαρμογή σχέδιο για την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων και κεφαλαίων ρωσικών εταιρειών σε ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως στη Γαλλία και την Ελβετία.

 Η προσπάθεια στηρίζεται στην απόφαση που εξέδωσε τον περασμένο Ιούλιο δικαστήριο στην Χάγη, απαιτώντας από τη Ρωσία να πληρώσει 50 δισεκατομμύρια δολάρια σε πρώην επενδυτές της ενεργειακής εταιρείας Yukos. Η εταιρεία του Μιχαήλ Χοντορκόφσκι, οδηγήθηκε σε καθεστώς χρεοκοπίας και διάλυσης από τη ρωσική κυβέρνηση με πρόσχημα τις τεράστιες φορολογικές οφειλές της – πραγματική αιτία ήταν βέβαια η απόφαση του ρώσου ολιγάρχη να συμμαχήσει με δυνάμεις εντός και εκτός της χώρας που προωθούσαν την απομάκρυνση του Πούτιν από την εξουσία.

Με αφορμή την υπόθεση της Yukos οι ΗΠΑ και η ΕΕ στέλνουν ένα σαφές μήνυμα προς όσες εταιρείες συνεργάζονται με τη Ρωσία (κυρίως μέσω της κατοχής μετοχών ρωσικών εταιρειών) ότι τα περιουσιακά τους στοιχεία θα βρίσκονται σε κίνδυνο.

Ο οικονομικός πόλεμος και η τεχνητή ενίσχυση της στρατιωτικής έντασης, δημιουργεί ένα εφιαλτικό σκηνικό σε μια ζώνη που εκτείνεται από τα παγωμένα νερά της Αρκτικής μέχρι τα Βαλκάνια. Και μια σπίθα αρκεί πλέον για να φέρει την καταστροφή.

Παιχνίδια πολέμου ΗΠΑ με Ρωσία και Κίνα

Συναισθήματα από τις πιο τεταμένες ημέρες του Ψυχρού Πολέμου, έφερε στη μνήμη των παλαιότερων αξιωματούχων των αμερικανικών αλλά και των ρωσικών δυνάμεων το παρολίγον θερμό επεισόδιο που σημειώθηκε πριν από μερικές ημέρες στη Μαύρη Θάλασσα. Πολεμικά αεροσκάφη τύπου Sukhoi-24, του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας, ανάγκασαν αντιτορπιλικό των ΗΠΑ το οποίο κινούνταν προς τα χωρικά ύδατα της Ρωσίας να απομακρυνθεί από την περιοχή. Το ρωσικό γενικό επιτελείο χαρακτήρισε «προκλητική και επιθετική» την κίνηση του αμερικανικού σκάφους.

Το περιστατικό θα μπορούσε να θεωρηθεί ασήμαντο εάν δεν εντάσσονταν στο γενικότερο ψυχροπολεμικό κλίμα που ξυπνούν οι κινήσεις των ΗΠΑ απέναντι στους γεωπολιτικούς αλλά και τους οικονομικούς τους αντιπάλους.

Η Ρωσία είχε ήδη απαντήσει λίγες ημέρες νωρίτερα στις νατοϊκές ασκήσεις που πραγματοποιούνται στην αρκτική με μια αντίστοιχη άσκηση στα Ουράλια και τη δυτική Σιβηρία, στην οποία συμμετείχαν 250 μαχητικά αεροσκάφη και 12.000 μέλη των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων. Η κινητοποίηση των ρωσικών δυνάμεων, η οποία δεν είχε ανακοινωθεί παρουσιάζεται σαν προάγγελος, της πολύ μεγαλύτερης άσκησης με την κωδική ονομασία Center 2015 που θα διεξαχθεί το Σεπτέμβριο.

Παρά το γεγονός ότι τα διεθνή μέσα ενημέρωσης επιχειρούν να παρουσιάσουν τη Ρωσία σαν «επιτιθέμενη» χώρα, στην πραγματικότητα είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες που απειλούν διαρκώς με θερμά επεισόδια τη Μόσχα ενώ αυξάνουν την ένταση εναντίον όλων των χωρών που αμφισβητούν όχι μόνο τη γεωπολιτικής τους κυριαρχία αλλά και το ρόλο τους στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Είναι χαρακτηριστικό οι περισσότερες νατοϊκές ασκήσεις των τελευταίων μηνών εστιάζουν σε δυο περιοχές του πλανήτη όπου διακυβεύονται τα σημαντικότερα στρατηγικά συμφέροντα της Μόσχας: συγκεκριμένα σε χώρες γύρω από την Ουκρανία αλλά και στην περιοχή της Αρκτικής η οποία λόγω και του λιωσίματος των πάγων, μπορεί να μετατραπεί σε ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά περάσματα του πλανήτη.

Η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης όμως συμπίπτει με ανάλογες τριβές που παρατηρούνται και στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Κίνα. Από τον περασμένο μήνα το Πεντάγωνο φρόντισε να εκτοξεύσει στα ύψη την ένταση στη θάλασσα της Νότιας Κίνας απειλώντας με παραβάσεις και παραβιάσεις χωρικών υδάτων και εναέριου χώρου που διεκδικεί η Κίνα. Οι επιτελείς των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, μάλιστα, προχώρησαν σε ενέργειες που θυμίζουν έντονα την κρίση των Ιμίων, καλώντας δημοσιογράφους του CNN να επιβιβαστούν σε στρατιωτικό αεροσκάφος το οποίο πέταξε πάνω από διαμφισβητούμενες βραχονησίδες στα νησιά Σπράτλι.
Εξίσου επικίνδυνες για τη σταθερότητα ολόκληρης της Ευρώπης ήταν οι αμερικανικές κινήσεις και σε περιοχές γύρω από την Ουκρανία. Με αιχμή του δόρατος το αμερικανοκρατούμενο ΝΑΤΟ, η Ουάσιγκτον αμφισβήτησε έμπρακτα την σφαίρα επιρροής της Μόσχας διοργανώνοντας τις στρατιωτικές ασκήσεις Ατρόμητος Φρουρός, στις οποίες συμμετέχουν και 1.500 Αμερικανοί στρατιώτες. Οι ασκήσεις που θα διεξάγοντα μέχρι και το Νοέμβριο του 2015. Δεν έχουν περάσει άλλωστε ούτε έξι μήνες από την ημέρα που το Πεντάγωνο έστειλε μια ίλη αμερικανικών αρμάτων μάχης να παρελάσουν – κυματίζοντας την αστερόεσσά – στην πόλη Νάρβα της Εσθονίας, μερικές εκατοντάδες μέτρα από τα ρωσικά σύνορα.

Οι αμερικανικές προκλήσεις πραγματοποιούνται στο «ναρκοθετημένο» τοπίο που έχουν στήσει οι ίδιες οι ΗΠΑ με τη δημιουργία μιας κοινής στρατιωτικής δύναμης 4.500 στρατιωτών από την Πολωνία, την Ουκρανία και τη Λιθουανία. Το μυστικό του συγκεκριμένου στρατιωτικού σώματος, σύμφωνα με αναλυτές είναι ότι καθώς η η Λιθουανία αποτελεί πλήρες μέλος του ΝΑΤΟ από το 2004, οποιαδήποτε σύγκρουση της Ρωσίας εναντίον της συγκεκριμένης ταξιαρχίας μπορεί να εκληφθεί σαν κύρηξη πολέμου σε χώρα μέλος της συμμαχίας και συνεπώς να θέσει σε εφαρμογή το άρθρο 5 για την κοινή άμυνα.

Στο ενδεχόμενο ενεργοποίησης της βορειοατλαντικής συμμαχίας αναφέρθηκε και ο νέος επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Πέτρ Πάβελ, σε μια από τις πιο απειλητικές δηλώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί από νατοϊκό αξιωματούχο από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. «Οι χώρες της Βαλτικής θα μπορούσαν να καταληφθούν ανά πάσα στιγμή (από τη Ρωσία) σε διάστημα λίγων ημερών», σημείωσε ο Τσέχος στρατηγός διευκρινίζοντας ότι μόνο η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης και η απειλή προσφυγής ακόμη και σε πυρηνικά όπλα θα μπορούσε να εξισορροπήσει τη ρωσική στρατιωτική κυριαρχία στην περιοχή: «Η επίκληση του άρθρου 5 και της δυνατότητα χρήσης πυρηνικών όπλων (που αυτό συνεπάγεται) είναι τα μόνα που θα μπορούσαν να αλλάξουν την κατάσταση» είπε χαρακτηριστικά ο Πάβελ.

Κίνα και Ρωσία υποστηρίζουν ότι οι συνεχείς αμερικανικές προκλήσεις καθιστούν όλο και πιθανότερο το ενδεχόμενο ενός ατυχήματος καθώς ακόμη και το πλέον ασήμαντο περιστατικό σε μια συνοριακή αντιπαράθεση θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για την κινητοποίηση τεράστιων στρατιωτικών δυνάμεων και από τις δυο πλευρές. Είναι ελάχιστα γνωστό στη κοινή γνώμη της Δύσης, αλλά όπως αποκάλυψε πριν από ένα χρόνο το ίδρυμα European Leadership Network, από την ημέρα της ανατροπής της ουκρανικής κυβέρνησης στο Κίβεο έχουν σημειωθεί τουλάχιστον 40 «περιστατικά» μεταξύ νατοϊκών και ρωσικών δυνάμεων, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν πυροδοτήσει ένα θερμό επεισόδιο. Η Ουάσιγκτον πάντως κατηγορεί τη Μόσχα ότι αυξάνει και αυτή το ενδεχόμενο ενός στρατιωτικού ατυχήματος πραγματοποιώντας ασκήσεις τις οποίες δεν έχει φροντίσει να ανακοινώσει στις αμερικανικές δυνάμεις και στους επιτελείς του ΝΑΤΟ. «Κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να πραγματοποιεί στρατιωτικές ασκήσεις στα εδάφη της αλλά θα πρέπει να αποφεύγονται κινήσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε παρεξηγήσεις» δηλώνουν συχνά Αμερικανοί αξιωματούχοι του Πενταγώνου. Άγνωστο παραμένει βέβαια πως θα αντιδρούσε η αμερικανική υπερδύναμη εάν οι στρατιωτικές ασκήσεις της Ρωσίας πραγματοποιούνταν μερικά ναυτικά μίλια από τα χωρικά ύδατα των ΗΠΑ – κατ’ αντιστοιχία δηλαδή των αμερικανικών και νατοίκών ασκήσεων σε απόσταση αναπνοής από τα ρωσικά σύνορα.

Το περιστατικό στη μαύρη Θάλασσα σε συνδυασμό με τις συνεχείς αμφισβητήσεις της κυριαρχίας αλλά και κυριαρχικών δικαιωμάτων που διεκδικεί η Κίνα στη Νότια Θάλασσα της Κίνας επαναφέρουν τις χειρότερες μνήμες του ψυχρού πολέμου. Το ερώτημα δεν είναι πλέον εάν αλλά πότε θα πραγματοποιηθεί το πρώτο στρατιωτικό ατύχημα και εάν οι πολιτικοί προϊστάμενοι των ενόπλων δυνάμεων των δυο χωρών θα έχουν την θέληση αλλά και τη ψυχραιμία να αποτρέψουν μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική σύγκρουση.

Αμερικανικό ινσιτούτο προτείνει… ανατροπή καθεστώτος

“Η ευρωζώνη μπορεί να μην έχει άλλη επιλογή από την ανατροπή του καθεστώτος (regime change) στην Ελλάδα” αναφέρει σε ανάλυσή του το αμερικανικό Think Tank, Peterson Institute for International Economics.

Σε μια κωμικοτραγική ανάλυση, που δείχνει βαθιά άγνοια των πολιτικών ισορροπιών στην Ελλάδα, το ινστιτούτο υιοθετεί θέσεις που παραπέμπουν σε σχόλια της γερμανικής Build για το κόστος που επιφέρει η ελληνική στάση στους ευρωπαίους φορολογούμενους.

Πρόκειται για το ίδιο think tank το οποίο πριν από τις εκλογές του 2012 πρότεινε στα κόμματα εξουσίας να δοκιμάσουν ένα τεχνητό bank run προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ανερχόταν στην εξουσία.

Για regime chance αλλά για διαφορετικούς λόγους έκανε λόγο σε πρόσφατο tweet του και το πρώην μέλος της Task Force στην Ελλάδα Jens Bastian, σημειώνοντας ότι όσο διαβάζει τους όρους των θεσμών τόσο αναρωτιέται εάν απώτερος στόχος είναι η “αλλαγή καθεστώτος” στην Ελλάδα.

Σκηνικό κλιμακούμενης έντασης στην κυπριακή ΑΟΖ από την Τουρκία

Συνεχίζει την κλιμάκωση της έντασης η Άγκυρα στο θέμα της κυπριακής ΑΟΖ παρά τις διεθνείς εκκλήσεις να τερματίσει άμεσα τις προκλητικές ενέργειες.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Sigma, η Τουρκία θα συνεχίσει τις έρευνες για υδρογονάνθρακες και έχει βρει κρατική εταιρεία πετρελαίου του Αζερμπαϊτζάν η οποία θα στείλει στην κυπριακή ΑΟΖ πλατφόρμα εξόρυξης πετρελαίου.

Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, η συμφωνία Τουρκίας - Αζερμπαϊτζάν έχει επιτευχθεί εδώ και τουλάχιστον μία εβδομάδα με την Αζέρικη κυβέρνηση, η οποία, ως γνωστό, έχει αναγνωρίσει το ψευδοκράτος να διαβεβαιώνει ότι μπορεί η κρατική εταιρεία εξόρυξης πετρελαίου SOCAR να διαθέσει στην κρατική εταιρεία πετρελαίου της Τουρκίας όχι μία άλλα δύο πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου. Η ανακοίνωση της συμφωνίας θα γνωστοποιηθεί κατά πάσα πιθανότητα την ερχόμενη βδομάδα.

Την ίδια στιγμή ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, είχε χθες μακρά τηλεφωνική επικοινωνία με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν.

Σε γραπτή δήλωση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Νίκος Χριστοδουλίδης, αναφέρει ότι οι κύριοι Αναστασιάδης και Μπάιντεν συζήτησαν το θέμα της απαράδεκτης παραβίασης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη (ΑΟΖ) από την Τουρκία, όπως επίσης και τις προσπάθειες από πλευράς Ηνωμένων Πολιτειών για τερματισμό των προκλήσεων αυτών.

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, αναφέρεται στη δήλωση, «έδειξε πλήρη κατανόηση στις θέσεις του Προέδρου Αναστασιάδη, ιδιαίτερα για το αναφαίρετο δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα εντός της ΑΟΖ της».

Ο Κύπριος εκπρόσωπος σημειώνει στη δήλωσή του ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης «έκανε σαφές πως χωρίς την άρση των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας δεν υπάρχει προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών».

Ο αντιπρόεδρος Μπάϊντεν, προστίθεται, «εξέφρασε την πρόθεση των ΗΠΑ για την ανάληψη εντονότερης διπλωματικής δράσης, έτσι ώστε να καταστεί εφικτό, μακρά προκλήσεων και παράνομων ενεργειών, να επαναρχίσει ο διάλογος».

Να σημειωθεί ότι ο Τζο Μπάιντεν και ο Νίκος Αναστασιάδης συμφώνησαν να βρίσκονται σε συνεχή επαφή, ενόψει και της επικείμενης επίσκεψης του Αμερικανού αντιπροέδρου στην Τουρκία, η οποία προγραμματίζεται για τις 20 Νοεμβρίου.

Εμείς σημειώνουμε ότι ο Μπάιντεν, αντιπρόεδρος των ΗΠΑ πριν λίγες ημέρες είχε ζητήσει «συγγνώμη» από τον Ερντογάν για κάποιες δηλώσεις του που – υποτίθεται ότι έθιξαν τον Τούρκο Πρόεδρο και ότι γενικότερα αυτή την περίοδο οι ΗΠΑ βρίσκονται σε έντονες πολιτικές και διπλωματικές διεργασίες με την Τουρκία προκειμένου να παίξει αυτή πιο ενεργό ρόλο στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Ακόμη, θυμίζουμε ότι το Αζερμπαϊτζάν, χώρα που βρίσκεται σε ιδιαίτερα στενές σχέσεις με την Τουρκία, είχε επισκεφτεί «περιχαρής» ο Αντώνης Σαμαράς και είχε εξαγγείλει  συμφωνίες για τον αγωγό πετρελαίου και φυσικού αερίου – ο οποίος, παρεμπιπτόντως, εξυπηρετεί απολύτως και τα αμερικανικά γεωστρατηγικά και ενεργειακά συμφέροντα.

Με αυτά θέλουμε να δείξουμε τα στρατηγικά αδιέξοδα που συσσωρεύει για τη χώρα η πολιτική των υποτακτικών του Μνημονίου και όχι μόνο …

Τη στιγμή αυτή που στην ουσία αναδιαμορφώνονται οι διεθνείς και περιφερειακοί συσχετισμοί, που η Τουρκία εκβιάζει και προσπαθεί να επιβάλλει de facto καταστάσεις σε κρίσιμα θέματα  εκμεταλλευόμενη τη γεωστρατηγική της θέση, τη στιγμή που κρίνονται σοβαρής σημασίας εθνικά ζητήματα – ακόμη και τώρα η κυβέρνηση παραμένει ουραγός των εξελίξεων και επιχαίρει ψελλίζοντας ορισμένες κορώνες και επιδεικνύοντας ορισμένα δειλά βήματα προσφυγών σε διεθνείς οργανισμούς.

Μήπως, όμως, βρισκόμαστε σε μια ιστορική φάση κατά την οποία – αν δεν υπάρξουν ριζικές αναπροσαρμογές της εθνικής μας στρατηγικής – θα καταγραφούν νέες οδυνηρές αποτυχίες που θα θέτουν σε κίνδυνο μέχρι και την ακεραιότητα αυτής της πολύπαθης χώρας;

Μπροστά σ’ ένα νέο Ψυχρό Πόλεμο - Πτήσεις ρωσικών μαχητικών «ανησυχούν» το ΝΑΤΟ

Αυξημένη δραστηριότητα ρωσικών μαχητικών πάνω από την Βόρεια και τη Βαλτική Θάλασσα καταγράφει το τελευταίο διάστημα το ΝΑΤΟ. Η Συμμαχία ανακοίνωσε ότι έχει επέμβει κατ' επανάληψη τις δύο τελευταίες ημέρες.

Μέσα σε διάστημα 24 ωρών αεροσκάφη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας απογειώθηκαν από τέσσερα διαφορετικά σημεία για αποστολές αναχαίτισης τεσσάρων σμηνών ρωσικών πολεμικών αεροσκαφών που πραγματοποιούσαν «ασκήσεις» στον εναέριο χώρο της Βαλτικής, της Βόρειας και της Μαύρης Θάλασσας, ανακοίνωσε το ΝΑΤΟ. Εκπρόσωπος της Συμμαχίας δήλωσε ότι τα αεροσκάφη δεν παραβίασαν τον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ, αλλά τόνισε ότι αυτός ο αριθμός εξορμήσεων θεωρείται σπάνιος τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα πάντα με τη δήλωση του ΝΑΤΟ, την Τετάρτη, δήλωσε ότι τις τελευταίες 48 ώρες αεροσκάφη του ΝΑΤΟ είχε αποτρέψει οκτώ ρωσικά στρατιωτικά αεροσκάφη πάνω από τη Βόρεια Θάλασσα στον Ατλαντικό Ωκεανό, καθώς και τέσσερα πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα και πάνω από 10 στην περιοχή της Βαλτικής.

Σε όλα τα περιστατικά τα ρωσικά αεροσκάφη πέταξαν σε διεθνή εναέριο χώρο. Το ΝΑΤΟ υποστηρίζει ότι παρακολουθεί αυτή τη δραστηριότητα, προκειμένου να εντοπίζει τα αεροσκάφη και να προστατεύει το «συμμαχικό εναέριο χώρο».

Όμως, σε πολλές περιπτώσεις, τα αεροπλάνα δεν είχαν καταθέσει σχέδια πτήσης, ούτε χρησιμοποιούσαν αναμεταδότες επί του σκάφους ούτε διατηρούσαν επαφή μέσω ασυρμάτου με τον πολιτικό έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας, δήλωσε το ΝΑΤΟ.

Προς το παρόν δεν υπάρχει επίσημη αντίδραση της Μόσχας. Αναλυτές στη Ρωσία ωστόσο εκτιμούν ότι οι ανακοινώσεις του ΝΑΤΟ συνδέονται με μια γενικότερη προσπάθεια να καλλιεργηθεί ένα κλίμα ανησυχίας ή και πανικού στην Ευρώπη.

Το Κρεμλίνο, ωστόσο, θεωρεί την ενσωμάτωση των βαλτικών κρατών  ως μελών στο ΝΑΤΟ το 2004 ως μη φιλική πράξη, αφού στο παρελθόν αποτελούσαν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης και περίπου ένα εκατομμύριο Ρώσοι εξακολουθούν να ζουν σ’ αυτές.

Επίσημη ρωσική αντίδραση στις αιτιάσεις του ΝΑΤΟ για παραβίαση του ευρωπαϊκού εναέριου χώρου, δεν υπάρχει προς το παρόν. Τα ρωσικά ΜΜΕ μεταδίδουν τη θέση του Υπουργείου Άμυνας, όπως αυτή έχει εκφραστεί, κατ΄ επανάληψη στο πρόσφατο παρελθόν: «Όλες οι πτήσεις αεροσκαφών της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας γίνονται αυστηρά με βάση τις προδιαγραφές και τις διεθνείς συμβάσεις χρήσης του εναέριου χώρου στα διεθνή ύδατα , χωρίς να παραβιάζουν τα σύνορα άλλων κρατών».

Καλλιέργεια κλίματος φοβίας στην κοινή γνώμη;

Στην ιστοσελίδα του ΝΑΤΟ γίνεται λόγος για «ασυνήθιστο επίπεδο δραστηριότητας αεροσκαφών της ρωσικής αεροπορίας στον εναέριο χώρο της Ευρώπης...». Ρώσοι ειδικοί αμυντικών θεμάτων εκτιμούν ότι η ανακοίνωση του ΝΑΤΟ εντάσσεται στα πλαίσια της προσπάθειας δημιουργίας κλίματος φοβίας γιατί όχι και υστερίας στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη έναντι της Ρωσίας, και, θυμίζουν ότι έρχεται σε συνέχεια της υστερίας που προκλήθηκε πριν 10 μέρες στη Σουηδία, με τη δήθεν εμφάνιση ρωσικού υποβρυχίου στα χωρικά της ύδατα. Τότε, λένε, τίποτα δεν αποδείχτηκε , ωστόσο, το ανύπαρκτο συμβάν έφερε για πρώτη φορά στην ιστορία, τους Σουηδούς να λένε ναι στην είσοδο της χώρας τους στο ΝΑΤΟ , σύμφωνα με δημοσκόπηση που διεξήχθη αμέσως μετά την αναζήτηση του υποβρυχίου-φαντάσματος.

Άλλωστε, στην ανακοίνωση του ΝΑΤΟ βρίσκεται κάπου «χαμένη» και η φράση ότι η αναχαίτιση αγνώστων αεροσκαφών αποτελεί συνήθη πρακτική, απλά το 2014 αυτό γίνεται σχεδόν τρείς φορές συχνότερα από το 2013.

Είναι λογικό, εξηγεί ο στρατιωτικός αναλυτής Βίκτωρ Λιτόφκιν, αφού έχει επιβληθεί εμπόλεμη κατάσταση στην Ουκρανία, χώρα ενδιάμεσο της Ρωσίας και των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, όταν στα ρωσικά σύνορα πετούν νατοϊκά πολεμικά αεροσκάφη τα οποία μπορούν να φέρουν πυρηνικά όπλα.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε, επίσης, νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή της Αρκτικής, όπου η Ρωσία έχει προχωρήσει στην ανάπτυξη νέων σημαντικών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Μια μόνιμη ναυτική βάση, επίσης, έχει εγκατασταθεί  στα νέο Νησιά της Σιβηρίας.

Η περιοχή προσελκύει το διεθνές ενδιαφέρον, επειδή το λιώσιμο των πάγων της Αρκτικής θάλασσας είναι πιθανόν να καταστήσει το βόρειο θαλάσσιο δρόμο  πιο πλωτό, συντομεύοντας το ταξίδι στην Κίνα και άλλες ασιατικές αγορές που ανθίζουν.

Βρισκόμαστε, λοιπόν, σε κλιμάκωση της ψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης του δυτικού στρατοπέδου με τη Ρωσία για τον έλεγχο βασικών γεωστρατηγικών περιοχών και ενεργειακών πηγών.

Δεν έχει τέλος το μαρτύριο της Ουκρανίας.

Δεν έχει τέλος το μαρτύριο της Ουκρανίας.

Η ένταση συνεχίζεται και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για διαμελισμό της χώρας.

Τη στιγμή που Ουκρανός αξιωματούχος δήλωσε ότι πιθανόν από την Τρίτη να υπάρχει νέα κυβέρνηση. 

Το Σάββατο το κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της αποπομπής του προέδρου Γιανουκόβιτς και να προκηρύξει προεδρικές εκλογές στις 25 Μαΐου.

Η κοινοβουλευτική ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε όταν η αστυνομία σταμάτησε τη φύλαξη των προεδρικών κτηρίων, επιτρέποντας στους διαδηλωτές να μπουν στην προεδρική εξοχική κατοικία έξω από το Κίεβο.

Ο κ. Γιανουκόβιτς δήλωσε, ωστόσο, ότι οι διαδηλώσεις στο Κίεβο ήταν ένα «πραξικόπημα» και ορκίστηκε να μην παραιτηθεί.

Συνέκρινε τις ενέργειες της αντιπολίτευσης με την άνοδο στην εξουσία των Ναζί το 1930 στη Γερμανία και ισχυρίστηκε ότι βουλευτές του κόμματος του είχαν "κτυπηθεί, τους πέταξαν  πέτρες και έγιναν αντικείμενο εκφοβισμού".

Η αντιπολίτευση είναι πλέον σε θέση να ελέγχει την πρωτεύουσα Κίεβο, μετά τη μετάβαση  του Γιανουκόβιτς στο Χάρκοβο, αργά το βράδυ της Παρασκευής.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των ΜΜΕ που έχουν ως πηγή Ουκρανούς αξιωματούχους, ο  Γιανουκόβιτς, συνελήφθη από τη συνοριακή αστυνομία όταν προσπάθησε να πετάξει στη Ρωσία μέσα σε ένα ιδιωτικό αεροπλάνο.

Στο μεταξύ, η εκ των ηγετών της αντιπολίτευσης – και ηγέτιδα, επίσης, της «πορτοκαλί επανάστασης»  - Γιούλια Τιμοσένκο, μόλις απελευθερώθηκε από τη φυλάκισή της, κάλεσε τους διαδηλωτές να παραμείνουν στις θέσεις τους στην πλατεία Ανεξαρτησίας «μέχρι να τελειώσουν τη δουλειά».

Η Τιμοσένκο, ενώ χαιρετίστηκε από πολλούς στο ακροατήριο,  δεν συγκεντρώνει την καθολική υποστήριξη στις τάξεις της αντιπολίτευσης, αναφέρει ο Ντέιβιντ Στερν, αναταποκριτής του BBC στο Κίεβο.

 Από τότε που φυλακίστηκε το 2011, τα ποσοστά δημοφιλίας της έπεφταν και πολλοί Ουκρανοί την έχουν κατηγορήσει εν μέρει για το χάος τα χρόνια μετά την Πορτοκαλί Επανάσταση, ή ότι ήταν μέρος των διεφθαρμένων ελίτ της Ουκρανίας.

Καταδικάστηκε σε επτά χρόνια φυλάκιση μετά από μια αμφιλεγόμενη απόφαση σχετικά με τις δράσεις της ως πρωθυπουργού.

Η ψηφοφορία στο κοινοβούλιο την Παρασκευή άνοιξε το δρόμο για την απελευθέρωσή της.

Νωρίτερα το Σάββατο,  έφυγε από το νοσοκομείο στην ανατολική πόλη του Χάρκοβο, όπου είχε μεταφερθεί, και πέταξε στο Κίεβο.

Ενώ δήλωσε στους δημοσιογράφους στο αεροδρόμιο του Κιέβου ότι οι πρωτεργάτες της βίας "πρέπει να τιμωρηθούν», σύμφωνα με ρεπορτάζ  του πρακτορείου Interfax.

Το υπουργείο Υγείας της Ουκρανίας αναφέρει ότι 88 άνθρωποι είναι τώρα γνωστό πως σκοτώθηκαν από τις 18 Φεβρουαρίου.

Τι κρύβεται, όμως, πίσω από  όλο αυτό το δράμα της Ουκρανίας;

Η Ουκρανία είναι σε αναταραχή μετά την πιο αιματηρή εβδομάδα των τελευταίων δεκαετιών.

Για τρεις μήνες, αντικυβερνητικοί διαδηλωτές παρέμεναν σε ένταση με τις αρχές που ταλαντευόταν ανάμεσα στην ηρεμία και τη βία. Στις 18 Φεβρουαρίου, η βία κλιμακώθηκε δραματικά, με αστυνομικούς που πυροβόλησαν, και τα ΜΑΤ να κινούνται για να διαλύσουν την κατασκήνωση διαμαρτυρίας στην Πλατεία Ανεξαρτησίας.

Το διακύβευμα για την Ουκρανία  με τα 45 εκατομμύρια του πληθυσμού της είναι τεράστιο, με τη μοίρα της χώρας να γίνεται  τώρα μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής διαμάχης μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας.

Οι διαδηλώσεις ξέσπασαν μετά την απόφαση της κυβέρνησης του Προέδρου Γιανουκόβιτς να απορρίψει  εκτεταμένη συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Νοέμβριο του 2013, επιλέγοντας ισχυρότερους  δεσμούς με τη Ρωσία. Χιλιάδες άνθρωποι, που προτιμούσαν στενότερες σχέσεις με την Ευρώπη, ξεχύθηκαν στο κέντρο του Κιέβου για ειρηνικές διαμαρτυρίες και κατέλαβαν την Πλατεία Ανεξαρτησίας, που είναι γνωστή ως Μαϊντάν, από τότε.

Για πολλούς, όμως, ήταν εκείνοι που πιστεύουν ότι είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό.

Η Ουκρανία είναι μια χώρα όπου η νίκη για κάθε μία πλευρά είναι αδύνατη. Αλλά τώρα που, για πρώτη φορά από την ανεξαρτησία της πριν από 23 χρόνια, οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας συγκρούστηκαν με διαδηλωτές, αφήνοντας αρκετούς νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες και εκατοντάδες κρατουμένων, η Ουκρανία έχει μετατοπιστεί σε μια διαφορετική κατηγορία χώρας - από εκείνη της ειρηνικής και «μισοκοιμισμένης» στην κατηγορία που χαρακτηρίζεται από μια ιδιαίτερα ριζοσπαστικοποίηση και κινητικότητα του πληθυσμού.

Ποια είναι η πηγή αυτού του ριζοσπαστισμού;

 Ξεπήδησε πιθανόν  από την όλο και πιο πικρή συνειδητοποίηση σε πολλούς Ουκρανούς ότι κανένα από τα πολιτικά κόμματα δεν εκπροσωπεί τα συμφέροντά τους. Πολλοί  πιστεύουν ότι ορισμένα και από τα μικρά κόμματα μπορούν να εξαγοραστούν αρκετά «φτηνά» και ότι στην Ουκρανία, η πολιτική και η εξουσία για να γίνουν οι πολιτικοί πλούσιοι και για να εξυπηρετήσουν τους μεγάλους ολιγάρχες.

Τι διακυβεύεται;

Η Ουκρανία φαίνεται επίσης να έχει «εγκλωβιστεί» σε ένα σύγχρονο «μεγάλο παιχνίδι». Ο Βλαντιμίρ Πούτιν θέλει να κάνει τη Ρωσία μια παγκόσμια οικονομική δύναμη, ενώ ανταγωνίζεται την Κίνα, τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Προς τούτο, επιδιώκει τη δημιουργία τελωνειακής ένωσης με άλλες χώρες και θεωρεί την Ουκρανία ως ένα ζωτικό και φυσικό χώρο ότι - κυρίως λόγω των βαθιών  πολιτιστικών και ιστορικών δεσμών των δύο χωρών.

Η ΕΕ πάλι υπολογίζει ότι η ενδεχόμενη ένταξη της Ουκρανίας θα μπορούσε να κοστίζει δισεκατομμύρια ευρώ, για τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας της αλλά και της δίνει πρόσβαση στην ενιαία αγορά. Στη ρητορική της προβάλλει επίσης την ανάγκη να αντιστραφούν αυτά που θεωρεί ως επιζήμιες παραβιάσεις σχετικά με τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ουκρανία.

Πολλοί Ουκρανοί στα ανατολικά, που εργάζονται στη βαριά βιομηχανία που τροφοδοτεί τις ρωσικές αγορές, φοβούνται ότι θα χάσουν τη δουλειά τους, εάν το Κίεβο συνδεθεί πιο πολύ με τις Βρυξέλλες. Αλλά πολλοί στη Δύση θέλουν την «ευημερία» και το «κράτος δικαίου» που πιστεύουν ότι η ΕΕ θα φέρει. Επισημαίνουν ότι ενώ η Ουκρανία είχε μεγαλύτερο ΑΕΠ από την Πολωνία το 1990, η οικονομία της Πολωνίας είναι τώρα σχεδόν τρεις φορές μεγαλύτερη.

Στρατηγικοί παίχτες στην ουκρανική κρίση, λοιπόν, είναι η ΕΕ (αναζητήστε και το ρόλο της Γερμανίας) και η Ρωσία.

 Από κοντά και οι ΗΠΑ αλλά και – όχι τόσο καθαρά – η Κίνα.

Το διακύβευμα ο έλεγχος πρώτα οικονομικός αλλά και ευρύτερα γεωστρατηγικός μιας ιδιαίτερα κρίσιμης περιοχής που σχετίζεται με τους δρόμους του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και ευρύτερα του ανταγωνισμού για παγκόσμια οικονομική και πολιτική κυριαρχία.

Που, βεβαίως, αποτελεί «κόκκινο πανί» για τη Ρωσία αφού είναι στο ζωτικό γι’ αυτή χώρο.

Αλλά και που διεκδικείται από τους δυτικούς.

Εσωτερικοί παίχτες σ’ αυτό το δράμα είναι  η οικονομική ολιγαρχία και η κατεστημένη πολιτική τάξη που διασυνδέεται μαζί τους και είδε τα συμφέροντά της να απειλούνται από μια επίθεση από τον Γιανουκόβιτς και την ομάδα του που πιθανόν οδηγούσε στη μονοπώληση  του πλούτου και της εξουσίας.

Και φυσικά οι απλοί πολίτες της Ουκρανίας – πολλοί από τους οποίους γίνονται, δυστυχώς, έρμαια της πιο ακραίας εκμετάλλευσης.

 Με ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο την αυξανόμενη, ως και  ανεξέλεγκτη δράση ομάδων υπερεθνικιστικών μέχρι και φιλοχιτλερικών απόψεων ανάμεσα στους διαδηλωτές.

Τα γεγονότα αυτά εγγράφονται, επίσης, στα αντίστοιχα που έχουν συμβεί σε ένα μεγάλο τόξο – από τη Συρία, την Τουρκία – και τα οποία σχετίζονται άμεσα με τα μεγάλα θέματα της παγκόσμιας πολιτικής.

Και που – πιστέψτε μας – δεν είναι άσχετα και με τη θέση και τα προβλήματα και της δικής μας χώρας.

Γι’ αυτό θα επιχειρήσουμε και τις επόμενες ημέρες να τα φωτίσουμε με σειρά δημοσιευμάτων.