Αντισυνταγματική η μείωση μισθών –μια απόφαση δικαστηρίων που λέει πολλά

Αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) αλλά και αντίθετη στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας κρίθηκαν, με μια απόφαση των πολιτικών δικαστηρίων, που ανατρέπει τα έως σήμερα δεδομένα, οι δύο μνημονιακοί νόμοι 3833/2010 και 3845/2010 που επέβαλαν μείωση των αποδοχών, των επιδομάτων, κ.λπ. των εργαζομένων στο Δημόσιο τομέα.

Είναι η πρώτη απόφαση των πολιτικών δικαστηρίων που έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε ότι οι μνημονιακοί περιορισμοί στις αποδοχές, δώρα, κ.λπ. των εργαζομένων είναι συμβατοί με τις επιταγές του Συντάγματος και την Ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία.

Ειδικότερα, η απόφαση αναφέρει ότι τόσο ο νόμος 3833/2010 που αφορά τα επείγοντα μέτρα αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης, όσο και ο νόμος 3845/2012 για τα μέτρα εφαρμογής του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη μέλη της Ζώνης του Ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό ταμείο (ΔΝΤ), είναι αντίθετοι στα άρθρα 4, 22, 23, 25, 28 και 106 του Συντάγματος, στο άρθρο 11 της ΕΣΔΑ και στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας 151/1978 και 14/1981.

Υπογραμμίζεται στη δικαστική αυτή απόφαση ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν σε βάρος των εργαζομένων πραγματοποιούν ανεπίτρεπτη επέμβαση στη συλλογική αυτονομία με αποτέλεσμα να καταλύουν τα άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος, ενώ δεν συνοδεύονται από αντισταθμιστικά μέτρα, όπως είναι η μείωση των τιμών και των φόρων. Αντίθετα, μάλιστα, προσθέτει η απόφαση, επιβλήθηκαν φοροεισπρακτικού χαρακτήρα μέτρα. Ακόμη, σημειώνεται στην δικαστική απόφαση, ότι παραβιάζεται και το άρθρο 4 του Συντάγματος (περί ισότητας), καθώς έγινε μείωση ίδιου ύψους στις αποδοχές τόσο των υψηλόμισθών όσο και των χαμηλόμισθων.

  Η επίμαχη απόφαση δημοσιεύθηκε στο νομικό περιοδικό «Επιθεώρησης Εργατικού Δικαίου» (τεύχος 10/2012) και είναι του Ειρηνοδικείου Αθηνών (599/2012) με ειρηνοδίκη τη Σταυρούλα Κουτρουβίδα. Στη Δικαιοσύνη είχαν προσφύγει οι εργαζόμενοι στην Ανώνυμη Εταιρεία ΣΤΑΣΥ» (πρώην ΑΜΕΛ Α.Ε.) η οποία είναι θυγατρική της «Αττικόν Μετρό Α.Ε.» και ανήκει στον Δημόσιο τομέα.

 Κατ' αρχάς αναφέρεται στην απόφαση: «Συνεπάγεται ότι η επέμβαση στη συλλογική αυτονομία πρέπει να συνιστά μέτρο όλως εξαιρετικό και να μην υπερβαίνει μία εύλογη χρονική περίοδο, να συνοδεύεται δε από επαρκείς εγγυήσεις για την προστασία του επιπέδου ζωής των εργαζομένων, τηρουμένης, σε κάθε περίπτωση, της αρχής της αναλογικότητας, η οποία αποτελεί συνταγματικό περιορισμό των νομοθετικών περιορισμών των συνταγματικών θεμελιωδών δικαιωμάτων, επιτάσσοντας ότι μεταξύ του νόμιμου σκοπού που επιδιώκει ένας περιορισμός του δικαιώματος και του συγκεκριμένου περιορισμού πρέπει να υπάρχει εύλογη σχέση.

  Η εφαρμογή της αρχής αυτής θεμελιώνεται αφενός στο εσωτερικό μας δίκαιο, και συγκεκριμένα στο άρθρο 25 παράγραφος 1δ' του Συντάγματος, και αφετέρου στις διατάξεις της Ε.Σ.Δ.Α. για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, που έχει κυρωθεί από τη χώρα μας με τον Ν. 53/1979 και δυνάμει του άρθρου 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος έχει υπερνομοθετική ισχύ. Έτσι, σε περίπτωση μείωσης αποδοχών και επιδομάτων, πρέπει να εξετάζεται η αναλογικότητα του μέτρου προς τον επιδιωκόμενο σκοπό δημοσίου συμφέροντος και να τηρείται η προϋπόθεση ότι τα μέτρα δεν επιφέρουν δυσανάλογη προσβολή, εν όψει του επιδιωκόμενου σκοπού, σε συνταγματικά δικαιώματα και αγαθά, σε καμία περίπτωση δε δεν δικαιολογείται να καταλύονται θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος (22 παρ. 2 και 23 παρ. 1)».

Στη συνέχεια η κα Κουτρουβίδα κάνει αναφορά στο άρθρο 106 του Συντάγματος που λέει ότι μπορεί χάριν του εθνικού συμφέροντος να περιοριστεί η συλλογική αυτονομία που καθιερώνεται με το άρθρο 22 του Συντάγματος για περιορισμένο και εύλογο όμως χρονικό διάστημα και πάντα τηρώντας την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και τις διατάξεις της ΕΣΔΑ.

Στην προκειμένη περίπτωση, υπογραμμίζει η ειρηνοδίκης, και αν ακόμη δεχθούμε ότι οι περιορισμοί αυτοί τέθηκαν χάριν του εθνικού συμφέροντος, εκτός του ότι δεν είναι συμβατοί με τις διεθνείς συμβάσεις εργασίας, επιφέρουν «δυσμενείς για τους εργαζόμενους τροποποιήσεις, χωρίς να εγγυώνται ότι ο περιορισμός των συλλογικών διαπραγματεύσεων έχει περιορισμένο χρονικό ορίζοντα, ώστε να είναι συνταγματικά ανεκτή η επέμβαση στη συλλογική αυτονομία, με αποτέλεσμα να καταλύονται στην πραγματικότητα οι επίμαχες συνταγματικές διατάξεις των άρθρων 22 και 23 του Συντάγματος».

Ακόμη, αναφέρεται στην δικαστική απόφαση: «Η αιτιολογία της αναγκαιότητας για τη λήψη των επίδικων μέτρων που αφορούν τις μειώσεις των αποδοχών και επιδομάτων των εργαζομένων που προβλέπονται, χάριν του δημοσίου συμφέροντος, είναι προφανώς ελλιπής, λαμβανομένου υπ' όψιν ότι τα μέτρα αυτά καταργούν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ουσιαστικά την συνδικαλιστική ελευθερία και συλλογική αυτονομία, είναι δε αντίθετα με τις Διεθνείς Συμβάσεις, που έχει συνάψει η Ελλάδα και που δυνάμει του άρθρου 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος έχουν αποκτήσει υπερνομοθετική ισχύ».

 Ως προς την μείωση των αποδοχών και τα φοροεισπρακτικά μέτρα αναφέρει η ειρηνοδικειακή απόφαση: «Κατά συνέπεια, με τα επίδικα μέτρα παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας, καθώς, εκτός από την παραπάνω ανεπίτρεπτη μονιμότητα του χαρακτήρα τους, δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ούτε συνοδεύονται με αντισταθμιστικά μέτρα (μείωση τιμών, άμεσων και έμμεσων φόρων κ.λπ.) και εγγυήσεις για την προστασία ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού της χώρας. Αντίθετα, όπως είναι γνωστό, επιβάλλονται στους πολίτες ταυτόχρονο με μία σειρά ιδιαίτερα σκληρών φοροεισπρακτικών μέτρων που προβλέπουν μείωση ή κατάργηση αφορολόγητων ορίων και τα οποία πλήττουν τις πλέον ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες, την προστασία των οποίων έπρεπε να εγγυώνται και να διαφυλάττουν».

 Επιπρόσθετα, συνεχίζει η δικαστική απόφαση - «είναι προφανές ότι η διάταξη του άρθρου 1 παρ. 5 του Ν. 3833/2010, σύμφωνα με την οποία καθιερώνεται μείωση των αποδοχών των εργαζομένων που υπάγονται στη ρύθμιση του εν λόγω άρθρου κατά γενικευμένο ποσοστό 7%, καθώς και των επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας κατά επίσης γενικό ποσοστό 30%, αντίκειται στο άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Η μείωση των αποδοχών και των ως άνω επιδομάτων κατά το ίδιο γενικό ποσοστό που καταλαμβάνει τόσο τους υψηλόμισθους όσο και τους χαμηλόμισθους εργαζομένους αντίκειται στην ανωτέρω διάταξη και οδηγεί τους μεν υψηλόμισθους στο να εξακολουθούν να διατηρούν ένα ικανοποιητικό και αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, ενώ τους χαμηλόμισθους, οι οποίοι αποτελούν ένα ιδιαίτερα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού, το οποίο στο όνομα του γενικού συμφέροντος έπρεπε να προστατεύεται, τους οδηγούν στην κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση, αφού εκμηδενίζουν στην ουσία τις αποδοχές τους και τους αναγκάζουν, κατά παράβαση της ως άνω διάταξης, να συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη κατά φανερή αναντιστοιχία με τις δυνάμεις τους, ενισχύοντας δε την άποψη ότι η αιτιολογία της λήψης των οριζόμενων με τις ένδικες διατάξεις μέτρων που εδράζεται στο δημόσιο συμφέρον είναι προβληματική και ελλιπής».

Οι Έλληνες, πρωταθλητές εργασίας!

Αποστομωτική απάντηση στην Άνγκελα Μέρκελ και στους υπόλοιπους επικριτές μας χαρακτηρίζουν... τεμπέληδες, δίνει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης: Από τα στοιχεία του προκύπτει ότι είμαστε οι πρώτοι στην Ευρώπη και οι δεύτεροι στον κόσμο σε εργατοώρες και μάλιστα δουλεύουμε 600 ώρες τον χρόνο περισσότεροι από τους Γερμανούς!

Πιο αναλυτικά, τα επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος απασχολείται 2.017 ώρες ετησίως, καταλαμβάνοντας με την επίδοση αυτή την πρώτη θέση στην Ευρώπη και τη δεύτερη μεταξύ των 34 κρατών-μελών του ΟΟΣΑ.

 Ο μέσος Γερμανός εργαζόμενος δουλεύει 1.408 ώρες τον χρόνο. Δηλαδή, ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος δουλεύει 40% περισσότερο μέσα σε έναν χρόνο σε σύγκριση με τον μέσο Γερμανό εργαζόμενο!

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η μεγάλη διαφορά στις ώρες εργασίας ανάμεσα σε Έλληνες και στους υπόλοιπους Ευρωπαίους οφείλεται στο ότι η ελληνική αγορά εργασίας αποτελείται από έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων που είναι αυτο-απασχολούμενοι και εργάζονται πολλές ώρες, στον μεγάλο αριθμό εργαζομένων μερικής απασχόλησης, όπως και στις περισσότερες ημέρες άδειας συγκριτικά με την Ελλάδα.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ως πιο εργατικοί εργαζόμενοι αναδεικνύονταιοι Κορεάτες με 2.193 ώρες τον χρόνο. Στον αντίποδα βρίσκονται οι Ολλανδοί με 1.377 ώρες.

Τώρα, αν βάλουμε και στο λογαριασμό τις αμοιβές των Ελλήνων εργαζομένων, ειδικά μετά την τραγωδία του Μνημονίου, μπορεί κανείς να καταλάβει για τη γιγαντιαία εκμετάλλευση και επίθεση που δέχονται στα εργασιακά και κοινωνικά τους δικαιώματα οι Έλληνες πολίτες.

Όπως επίσης και για τον χυδαίο λαϊκισμό πάνω στον οποίο στηρίζονται οι πολιτικές και οι πρακτικές της Μέρκελ και των ομοίων της προκειμένου να εφαρμόσουν τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και να μετατρέψουν την Ελλάδα σε χώρα και τόπο πειραματισμού και μετατροπής σε οικονομική αποικία και «γη της ευκαιρίας» για την ασύδοτη κερδοσκοπία τους. 

Τα εκτρωματικά αποτελέσματα των εφαρμοστικού νόμου για το 2ο Μνημόνιο: η «ρήτρα θανάτου» και οι εργαζόμενοι από τη Βουλγαρία με … μισθούς Βουλγαρίας

Καθημερινά οι Έλληνες πολίτες πληροφορούνται αποσβολωμένοι τα νέα εφιαλτικά μέτρα που εξαπολύει κατά ριπάς η κυβέρνηση προκειμένου να εφαρμόσει το νέο Μνημόνιο.

Συντριβή των μισθών στον ιδιωτικό τομέα – ύστερα από  αυτούς του Δημοσίου.

Συντριβή και των συντάξεων.

Στην ουσία διάλυση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και συρρίκνωση ως και εξαφάνιση των ασφαλιστικών ταμείων.

Τα νέα οργουελικού τύπου μέτρα και ρυθμίσεις που προχωρούν σε υλοποίηση είναι μεταξύ άλλων και τα εξής:

- Η «ρήτρα θανάτου» στις συντάξεις: ο υποψήφιος συνταξιούχος θα πρέπει να δηλώνει αν θέλει να μεταφερθεί η σύνταξή του και μετά θάνατον στους πλησιέστερους συγγενείς – σύζυγο ή παιδιά. Σε αυτή την περίπτωση η ήδη τσεκουρωμένη σύνταξη θα μειώνεται δραστικά!!!

- Σε μια άλλη «ρύθμιση» επιτρέπεται σε ιδιωτικά γραφεία ευρέσεων εργασίας να φέρουν στην Ελλάδα Βούλγαρους εργαζομένους που μπορούν να εργάζονται στη χώρα μας με μισθούς Βουλγαρίας – δηλαδή με 140 και κάτι ευρώ!1!

Δεν έχουμε τίποτε με τους εργαζόμενους από τη Βουλγαρία.

Έχουμε, όμως, «χοντρό» θέμα με τη στυγνή εκμετάλλευση των ανθρώπων ανεξάρτητα από εθνικότητα και καταγωγή.

Και με την απίστευτη αναλγησία και αδιαντροπιά αυτών που ψηφίζουν και επιβάλλουν τέτοιου είδους μέτρα. Της δοτής κυβέρνησης και των 202 «εκπροσώπων του έθνους» …

Δικό μας χρέος να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί η Ελλάδα σε μια σύγχρονη «φάρμα των ζώων».

Ποια Ινδία, κ. Παπανδρέου … Πακιστάν κι ακόμη πιο κάτω έχουμε καταντήσει. Κι εσείς ακόμη να το καταλάβετε;

Ή αλλιώς περί διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, ανεργίας, εφεδρείας και «ενιαίου» μισθολογίου πείνας

 Σε μια σπάνια, είναι αλήθεια, εκδήλωση λεονταρισμού, ο κ. Παπανδρέου απέναντι στην αξίωση της τρόικα για κατάργηση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, αναφώνησε « … δεν θα γίνουμε και Ινδία …», μια χώρα όπου δεν υπάρχει καμία ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.

Ανέξοδος βερμπαλισμός αφού η κατάργηση της ΕΓΣΣΕ σκοντάφτει σε συνταγματικούς περιορισμούς, ενώ ταυτόχρονα στην πράξη στην αγορά εργασίας υπάρχει ένα όργιο απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων.

Είναι, όμως, ακόμη μια επιβεβαίωση του πόση άγνοια διακρίνει τον πρωθυπουργό για την πραγματικότητα στη χώρα μας.

 Πέρα από αυτό, σε μια περίεργη σύμπτωση, διαβάσαμε στην τελευταία έκδοση του έγκυρου αμερικανικού περιοδικού για τη διεθνή στρατηγική, τη διπλωματία και την οικονομία, Foreign Policy, στο άρθρο του Mohamed El-Erian, “ The Shape of the Global Economy Will Fundamentally Change” τα εξής:

« Ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί 18 μήνες πριν ότι ένα μέλος της ευρωζώνης, του κλαμπ με τις ελίτ οικονομίες της Ευρώπης, θα μπορούσε να έχει χειρότερη πιστοληπτική ικανότητα από το Πακιστάν; Κι αυτή είναι η περίπτωση της Ελλάδας …»

Έτσι είναι, λοιπόν, η Ελλάδα στις εκτιμήσεις των οίκων αξιολόγησης: πιο κάτω και από το … Πακιστάν!

 Δεν έχουμε σε καμιά υπόληψη αυτούς τους οίκους, γνωρίζουμε πολύ καλά το ληστρικό παιχνίδι τους σε βάρος οικονομιών και λαών. Ωστόσο, λίγο το ψάξαμε και έτσι ενδεικτικά αναφέρουμε κάποια στοιχεία, με βάση τις αξιολογήσεις της  Moody’s.

Τον Αύγουστο η Ελλάδα αξιολογήθηκε ως Ca, η Ινδία  Baa3, το Πακιστάν με B3.

Για να μην πολυλογούμε η Ελλάδα βρίσκεται πιο χαμηλά από χώρες, όπως οι Φιλιππίνες, η Ινδονησία, η Αλβανία, η Κόστα Ρίκα, … τα νησιά Φίτζι … και άλλες πολλές.

Κι αν στο επίπεδο της πιστοληπτικής ικανότητας υπάρχει αυτή η κατάσταση, και στο κοινωνικό επίπεδο, στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων, οδεύουμε ολοταχώς να «ξεπεράσουμε» αυτές τις χώρες. Άλλωστε, όπως ήδη γράψαμε, αυτό ήταν το «όραμα» πολλών «συνεταίρων» και επιτελών του κ. Παπανδρέου και της κυβέρνησής του.

Έτσι, η ανεργία έφτασε στους 700.000 επίσημα καταγεγραμμένους στον ΟΑΕΔ, ενώ τον Αύγουστο υπήρξε  μείωση των αναγγελιών πρόσληψης κατά 38,31%.  

Οι εργασιακές σχέσεις έχουν απορρυθμιστεί πλήρως. Η Γενική Συλλογική Σύμβαση αποτελεί κενό γράμμα. Στην πράξη με τη θέσπιση των επιχειρησιακών συμβάσεων, έχουμε επέλαση της μερικής απασχόλησης, του «ελαστικού» ωραρίου, των αυθαίρετων αμοιβών. Σήμερα κιόλας, ανακοίνωσε  την επέκταση των επιχειρησιακών συμβάσεων και σε επιχειρήσεις, που απασχολούν κάτω από 50 εργαζόμενους, ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κουτρουμάνης. Στο πλαίσιο αυτό, παγώνει για δύο χρόνια η επέκταση των κλαδικών συμβάσεων, επί των οποίων θα υπερισχύουν οι επιχειρησιακές.

Κερδίζουν καθημερινά έδαφος οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, έναντι των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης, σύμφωνα με τα στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας για το α΄ εξάμηνο του 2011 σε σχέση με πέρυσι, καθώς ένας στους δύο εργαζόμενους προσλαμβάνεται πλέον με σύμβαση "ευέλικτης εργασίας" και μειωμένες αποδοχές.

Με αυτά τα δεδομένα οι επιθεωρητές εργασίας καταγράφουν μείωση των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης κατά 23,23%. Στον αντίποδα, η μετατροπή των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης των προηγούμενων ετών, είτε με μονομερή απόφαση του εργοδότη είτε κατόπιν συμφωνίας με τους εργαζομένους, είναι αυξημένες κατά 121,94% όσον αφορά τη μερική απασχόληση και 476,73% για την εκ περιτροπής απασχόληση. Ήδη τους έξι πρώτους μήνες του 2011 έχουν μετατραπεί 30.366 συμβάσεις εργασίας πλήρους εργασίας σε ευέλικτης απασχόλησης.

Μορφή χιονοστιβάδας λαμβάνουν και οι παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας. Σε 27.492 ελέγχους που διενεργήθηκαν από τον Ιανουάριο, υποβλήθηκαν 2.798 μηνύσεις και επιβλήθηκαν πρόστιμα ύψους 9,2 εκατομμυρίων ευρώ.

Ο αριθμός των εργαζομένων στις επιχειρήσεις που έγιναν έλεγχοι είναι 30.102 και ο αριθμός των ανασφάλιστων εργαζομένων που προκύπτει είναι 9.008. Παρατηρείται μη καταβολή αποδοχών (κυρίως σε εμπορικά καταστήματα), απολύσεις χωρίς καταβολή αποζημίωσης, οφειλές αποδοχών αδείας και επιδομάτων αδείας, μη χορήγηση αναλυτικών εκκαθαριστικών σημειωμάτων στους μισθωτούς κατά την εξόφληση των αποδοχών τους, εξαναγκασμός υπογραφής εξοφλητικών αποδείξεων και καταβολή μικρότερου ποσού, παραβίαση ωραρίου (φαινόμενο πολύ συχνό στις τράπεζες, επικαλούμενες δήθεν ταμειακό λάθος), απασχόληση σε ημέρα ανάπαυσης (repo) και άλλα πολλά.

 Φυσικά, αυτά τα απάνθρωπα που συμβαίνουν στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας γίνεται προσπάθεια να επιβληθούν και στο δημόσιο.

Σε εξέλιξη βρίσκεται η «εργασιακή εφεδρεία» που αφορά καταρχάς 30.000 εργαζομένους.

Το νέο «ενιαίο» μισθολόγιο, που μόνο ενιαίο δεν είναι, αφού πάλι εξαιρούνται μια σειρά κλάδοι, ενώ οδηγεί σε μισθούς κυριολεκτικά πείνας και απειλεί με κοινωνική εξαθλίωση χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους.

Και στο βάθος του «τούνελ» η στόχευση είναι η οριστική κατάργηση της μονιμότητας και στο σκληρό πυρήνα του δημοσίου, ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο τέρας, ένα νέο, αφάνταστα πιο σκληρό, αναξιοκρατικό και αναποτελεσματικό πελατειακό κράτος, που θα κρατά δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους  σε εργασιακή και πολιτική ομηρεία, θυμίζοντας ένα «οθωμανικού» τύπου πολιτικό και κρατικό μόρφωμα.

Ο εργασιακός Μεσαίωνας είναι εδώ!

Με την υπογραφή του κ. Παπανδρέου και των εταίρων του.

Ας φροντίσουμε κι εμείς να μετατρέψουμε τα όνειρά τους, για αποδόμηση της ελληνικής κοινωνίας, για τη μετατροπή των Ελλήνων σε νέα μισθωτά ανδράποδα, σε εφιάλτη.

Με την αγωνιστικότητα μας, τη φαντασία, την πρωτοβουλία, την κοινωνική μας συνειδητοποίηση και αλληλεγγύη.