Ορισμένα αξιοπερίεργα βίντεο από το 2012

Οι κάμερες ερασιτεχνών αλλά και κάμερες ασφαλείας έχουν καταγράψει ορισμένα από τα πιο απίστευτα περιστατικά μέσα στο 2012.

Αποχαιρετώντας το 2012 – πέρα από τα πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα – ας ρίξουμε μια ματιά και σ’ αυτά!

Το 2013 χρονιά πολιτικών αλλαγών; Τι δείχνουν ορισμένες από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις

 Ενώ η χώρα αγκομαχεί κάτω από το ζυγό των Μνημονίων, των αλλεπάλληλων χαρατσιών, της αποσάθρωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων, της κοινωνικής αποδιοργάνωσης, τα αδιέξοδα που υπάρχουν εγγενώς στο πολιτικό σύστημα της χώρας καταγράφονται στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, όπου οι πολίτες φαίνεται να επιζητούν  πολιτικές αλλαγές.

 Στην τελευταία δημοσκόπηση που παρουσίασε  το «Έθνος», οι πολίτες εμφανίζονται απογοητευμένοι από την πολιτική κατάσταση που επικρατεί και προβλέπουν για το 2013 αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού σε ποσοστό 81,4%.

Περισσότεροι από τους μισούς ερωτώμενους που συμμετείχαν στο πανελλαδικό δείγμα της έρευνας (54,5%) εμφανίζουν έντονη τάση αμφισβήτησης του πολιτικού συστήματος και επιθυμούν τη δημιουργία νέων κομμάτων.

Το γκάλοπ-βόμβα για το πολιτικό προσωπικό καταγράφει επίσης την πρόθεση του εκλογικού σώματος για ανανέωση των κυβερνητικών στελεχών κυρίως από νέα πολιτικά πρόσωπα και τεχνοκράτες, καθώς μόνο το 6,4% των ερωτηθέντων θέλει να τοποθετηθούν πρωτοκλασάτα στελέχη των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση σε υπουργικούς θώκους σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί ανασχηματισμός.

Το σύνολο των Ελλήνων πολιτών εμφανίζεται απαισιόδοξο για το 2013, αφού το 64,4% απαντά σε σχετική ερώτηση ότι περιμένει να υπάρχουν δυσμενείς εξελίξεις το επόμενο έτος.

 Περισσότερο απαισιόδοξη για τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις εμφανίζεται η ηλικιακή κατηγορία των 35-54 ετών (71,2%) και ενώ στο ίδιο αρνητικό κλίμα βρίσκονται τόσο οι νέοι 18-24 ετών (60,1%) όσο και οι μεγαλύτερες ηλικίες των 55 ετών και άνω (60,1%). Οι γυναίκες (70%) αλλά και οι κάτοικοι της Αττικής (69,1%) κατέχουν τα πρωτεία στις δυσοίωνες προβλέψεις, καθώς η ανεργία έχει «χτυπήσει» προνομιακά τις δύο προαναφερόμενες κατηγορίες μετά την εφαρμογή του Μνημονίου.

H αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος εμφανίζεται έντονη στην αξιολόγηση της κυβέρνησης, καθώς η πλειοψηφία των πολιτών δεν πιστεύει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας, ενώ δύο στους τρεις πολίτες αμφισβητούν ότι οι μεταρρυθμίσεις που προωθεί ο κυβερνητικός συνασπισμός μπορούν να οδηγήσουν σε ανάπτυξη και διέξοδο από την κρίση.

Οι πολίτες θεωρούν ότι τα κόμματα και το πολιτικό προσωπικό που διαθέτουν, κατέχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση που έχει οδηγηθεί η χώρα και κρατούν αποστάσεις από τους πολιτικούς σχηματισμούς που ψηφίζουν στις βουλευτικές εκλογές.

Η περίοδος της μεταπολίτευσης, όπου οι πολίτες ταυτίζονταν με τα κόμματα που ψήφιζαν, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Από την έρευνα φαίνεται ξεκάθαρα ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων που ανήκουν κυρίως στις μικρότερες και μέσες ηλικιακές κατηγορίες (18-54 ετών), σε ποσοστό 60%, επιθυμούν τη σύσταση νέων πολιτικών σχηματισμών για να δημιουργηθεί η ελπίδα ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε προς το καλύτερο.

Αν και οι νεότερες ηλικίες (18-34 ετών) δεν θεωρούν απαραίτητη την εξασφάλιση της παραμονής της χώρας στο ευρώ σε ποσοστό 55,2%, η πλειοψηφία των πολιτών επιδιώκει την παραμονή της χώρας στον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης από τη δημιουργία νέων πολιτικών σχηματισμών.

 Στο νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται στη χώρα το 2013 οι πολίτες διεκδικούν τη διαμόρφωση νέων σχημάτων, κυρίως στον χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς.

 Η εκλογική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ και η έντονη αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος διαμορφώνουν ένα σημαντικό πολιτικό κενό εκπροσώπησης στο Κέντρο, που αποτελεί και το μήλον της έριδος για τους υπάρχοντες, καθώς και για τους υπό σύσταση πολιτικούς σχηματισμούς. Η νέα τάση που δημιουργείται στο εκλογικό σώμα απορρίπτει τις επιλογές στα «άκρα» της πολιτικής - είτε βρίσκονται στα δεξιά είτε στα αριστερά - και αναζητά ελπίδα για ανάπτυξη και πολιτική σταθερότητα σε κόμματα με πολιτικούς που δεν θα διαθέτουν το κλασικό προφίλ του «επαγγελματία».

Η δημοσκόπηση αυτή έχει δύο όψεις:

Από τη μια αναδεικνύει την ογκούμενη αποστροφή των πολιτών στα υπάρχοντα κόμματα και το πολιτικό προσωπικό.

Τα αισθήματα απελπισίας, απαισιοδοξίας και αδιεξόδου από τις ασκούμενες πολιτικές.

Σημαντικό είναι και το εύρημα ότι το 55,2%% των νεότερων ηλικιών  δεν θεωρούν απαραίτητη την εξασφάλιση της παραμονής της χώρας στο ευρώ, γεγονός που ίσως αποτελεί μια ποιοτική στροφή, σε σχέση με τη «λογική του μονόδρομου» που έχουν επιβάλει οι εκπρόσωποι των κυρίαρχων δυνάμεων.

Από την άλλη η δημοσκόπηση έντεχνα – το πόσο δεν το γνωρίζουμε επακριβώς αφού δεν έχουμε μπροστά μας τα ερωτήματα και το πώς έχουν διατυπωθεί – προσανατολίζει προς τη δημιουργία «κεντρώων» και «κεντροαριστερών σχημάτων» ή σχημάτων που θα στηρίζονται σε «τεχνοκράτες».

Όπως για παράδειγμα οι πολύ «πετυχημένοι» Παπαδήμος, Στουρνάρας, ή οι αντίστοιχοί τους Μόντι και σία.

Το ζήτημα είναι ότι καταγράφεται σημαντικό πολιτικό κενό.

Ότι η τρικομματική μνημονιακή κυβέρνηση μέσα στο 2013 θα αντιμετωπίσει σημαντικές δυσκολίες και θα χρειαστεί να λάβει νέα επώδυνα μέτρα με συνέπεια να απειληθεί η συνοχή της ή και να οδηγηθεί στην κατάρρευση.

Από την άλλη, παρά την «πρωτιά», που ο καταγράφει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια σειρά τελευταίων δημοσκοπήσεων, δεν έχει ξεκάθαρο και σαφές προβάδισμα ενώ δεν είναι απαλλαγμένος από τις «παιδικές του ασθένειες» - την ασάφεια σε πολιτικές θέσεις, την πολυγλωσσία – ενώ προστίθενται και ορισμένες της «ώριμης ηλικίας», όπως το γλίστρημα σε κεντροαριστερές θέσεις. Έτσι, όμως, δεν προβάλλει ακόμη ως η αξιόπιστη λύση για μια διαφορετική προοπτική.

Αυτά καταγράφονται και σε άλλες δημοσκοπήσεις.

  Δυσοίωνο προβλέπουν το μέλλον τους οι Έλληνες. Σε συντριπτικά ποσοστά δεν είναι ευχαριστημένοι από τη ζωή τους, δηλώνουν απαισιόδοξοι για το μέλλον των ίδιων και της χώρας, θεωρούν ότι οδεύουμε στη λάθος κατεύθυνση, αλλά και ότι δεν έχουμε ξεφύγει από τον κίνδυνο χρεωκοπίας, παρά την ψήφιση του Μνημονίου 3 που πιστεύουν ότι δεν έπρεπε να γίνει, διότι απέτυχε και ζητούν την καταγγελία του. Αυτά είναι τα βασικά συμπεράσματα της τελευταίας έρευνας της Metron Analysis για την «Εφημερίδα των Συντακτών».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ως προς το πολιτικό τοπίο, οι Έλληνες απαξιώνουν την κυβέρνηση και τους θεσμικούς παράγοντες, ενώ στην πρόθεση ψήφου δίνουν προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ κατά 2,2 μονάδες (22% έναντι 19,8% της Ν.Δ.). Τρίτο κόμμα αναδεικνύεται η Χρυσή Αυγή με 9%, ακολουθούν οι Ανεξάρτητοι Ελληνες (6%), το ΠΑΣΟΚ (5%), η ΔΗΜ.ΑΡ (4,5%) και το ΚΚΕ (4,1%).

Τόσο η πρόθεση ψήφου, όσο και η εκτίμηση δείχνουν ότι στη μετεκλογική συγκυρία ενισχύονται κυρίως τα κόμματα που δεν έχουν την ευθύνη της διακυβέρνησης, και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, που περνά στην πρώτη θέση, αλλά και η Χρυσή Αυγή που διπλασιάζει τα ποσοστά της. Με την εκτίμηση δειγματοληπτικού σφάλματος σε ποσοστό 1,8% και σε ό,τι αφορά την παράσταση νίκης σε ποσοστό 46% οι ερωτηθέντες πιστεύουν ότι πρώτο κόμμα θα αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, με μικρότερη ή μεγαλύτερη διαφορά, ενώ η Ν.Δ. έπεται με 26%.

Παράλληλα, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας είναι χειρότερη σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο, ενώ εκτιμούν ότι η ελληνική οικονομία έχει μπει σε καθοδικό σπιράλ. Χαρακτηριστικό είναι ότι πάνω από 8 στους 10 πολίτες υποστηρίζουν πως η κατάσταση είναι δυσχερέστερη, με μόνο το 2% να θεωρεί ότι τα πράγματα βελτιώθηκαν, ενώ για το μέλλον το 78% διαβλέπει ακόμα μεγαλύτερη επιδείνωση και το 5% βελτίωση.

Σχεδόν οι μισοί ερωτώμενοι (47%) θεωρούν ότι η χώρα τελικά θα χρεοκοπήσει και 4 στους 10 πιστεύουν ότι η κρίση θα ξεπεραστεί. Παρά την άσχημη εικόνα που έχουν οι πολίτες για την οικονομία, οι ερωτώμενοι θεωρούν ότι το ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή είναι αρνητικό για τη χώρα (58%) και για τους ίδιους (57%). Ωστόσο, τα ποσοστά αυτά έχουν μειωθεί αισθητά (11 στους 12 μονάδες, αντίστοιχα), ενώ το «αντί-ευρώ» μπλοκ έχει αυξηθεί 5 και 6 μονάδες, αντίστοιχα.

Επίσης, δυσαρεστημένοι εμφανίζονται οι πολίτες από την κυβέρνηση, αλλά δεν φαίνεται να επιθυμούν πρόωρες εκλογές. Δύο στους τρεις ψηφοφόρους εκφράζονται αρνητικά για την τρικομματική κυβέρνηση συνεργασίας και μόλις το 13% έχει θετική άποψη για τους κυβερνώντες.

Η κυβέρνηση, σύμφωνα με τους αναλυτές της έρευνας, φαίνεται να «κέρδισε» από την έκβαση του πρόσφατου Eurogroup, καθώς σημειώθηκε σημαντική διαφοροποίηση στην περίοδο μετά την απόφαση του ευρωπαϊκού οργάνου, με τους θετικά διακείμενους να φτάνουν το 19% έναντι του 12% πριν την απόφαση.

Παρά τη γενικευμένη δυσαρέσκεια, οι πολίτες απορρίπτουν το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, καθώς το 33% τις επιθυμεί, ενώ το 61% διαφωνεί με τη διεξαγωγή τους. Μάλιστα, με τη σχετική πρόταση Τσίπρα συμφωνεί μόνο το 56% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ , ενώ το 79% των ψηφοφόρων της Ν.Δ. θεωρεί ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει το έργο της.

Δημοσκόπηση της MARC για την ιστοσελίδα iefimerda.gr

Το φως της δημοσιότητας είδε σήμερα ακόμη μια δημοσκόπηση. Αυτή που πραγματοποίησε η MARC για λογαριασμό της ιστοσελίδας, iefimerida.gr.

Τα ευρήματά της σε ότι αφορά την πρόθεση ψήφου δείχνουν ότι προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ με 3,1% και ποσοστό 23,4%. Ακολουθούν η Νέα Δημοκρατία με 20,3%, η Χρυσή Αυγή με 8,6%, το ΠΑΣΟΚ με 5,5%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 5,1%, η Δημοκρατική Αριστερά με 4,5%, το ΚΚΕ με 4%. Τα υπόλοιπα κόμματα συγκεντρώνουν αθροιστικά 5,8%. Λευκά, άκυρα και αποχή αθροίζουν 11,2% και η αδιευκρίνιστη ψήφος 11,6%.

Στην ερώτηση, αν πιστεύουν ότι τα πράγματα θα πάνε προς το καλύτερο με τη βελτίωση και ανανέωση των υπαρχόντων κομμάτων ή με τη δημιουργία νέων, η απάντηση είναι σαφής: Το 56,8% θέλει τη δημιουργία νέων κομμάτων σε αντίθεση με το 33,5% που πιστεύει ότι τα υπάρχοντα κόμματα μπορούν να βελτιωθούν. Και σε αυτή την κατηγορία οι άνω των 65 ετών εκτιμούν σε ποσοστό 47,3% ότι τα υπάρχοντα κόμματα μπορούν να ανανεωθούν, ενώ το 66,5% των νέων από 18 έως 34 ετών θέλουν νέα κόμματα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε ποσοστό 26,4% (το υψηλότερο) βλέπουν ως χώρο για τη δημιουργία νέων κομμάτων το «κέντρο». Ακολουθούν η «κεντροαριστερά» με 23% και η «κεντροδεξιά» με ποσοστό 10,6%. Δεν υπάρχει χώρος για νέα κόμματα απαντά το 24,5%.

Είναι προφανές ότι το 2013 θα αποτελέσει έτος για πολιτικές αλλαγές αφού η πολιτική που εφαρμόζεται δείχνει τα όριά της, η δυσαρέσκεια και η απελπισία των πολιτών διογκώνεται και οι πολιτικοί σχηματισμοί δεν ικανοποιούν τις απαιτήσεις της κοινωνίας.

Ίδωμεν … 

“Αύξηση των αυτοκτονιών στη δοκιμαζόμενη από την κρίση Ελλάδα” - μια ανταπόκριση από το Reuters που αποκαλύπτει την τραγική πραγματικότητα στη χώρα μας

 Ενώ στην Ισπανία μετά από δύο αυτοκτονίες που έγιναν υπό την απειλή εξώσεων  οι Ισπανοί πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν και ο Ισπανός πρωθυπουργός αναγκάστηκε να κάνει δηλώσεις, στην Ελλάδα της κρίσης και των ατελείωτων Μνημονίων και καθημερινού πόνου, η εγχώρια παχύδερμη πολιτική ηγεσία δεν έχει ψελλίσει ούτε μια λέξη συμπάθειας.

Ακόμη και οι αντιδράσεις και η έμπρακτη αλληλεγγύη της κοινωνίας δεν είναι στο βαθμό που η δραματικότητα των συνθηκών απαιτεί.

Κατά τα άλλα το δημοσίευμα μιλά από μόνο του.

«23 Νοεμβρίου (Reuters) - Ο αριθμός των ανθρώπων στην Ελλάδα  που επιχειρούν να αυτοκτονήσουν αυξάνεται καθώς η οικονομική κρίση βαθαίνει, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.

Υπήρξαν 677 απόπειρες αυτοκτονίας το 2009, 830 το 2010 και 927 το 2011,  όπως ανέφερε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας σε γραπτή απάντηση σε ερωτήσεις βουλευτών.

Ο αριθμός φαίνεται ότι θα παρουσιάσει αύξηση φέτος, αφού καταγράφονται  690 περιστατικά από την αστυνομία μέχρι τον Αύγουστο.  Τα στοιχεία δεν  διευκρινίζουν, ωστόσο,  πόσες απόπειρες αυτοκτονίας οδήγησαν στην απώλεια ζωής.»

 Το δημοσίευμα αναφέρει, επίσης:

«Ένας 77χρονος  συνταξιούχος φαρμακοποιός έγινε  σύμβολο της εθνικής αγωνίας, όταν ο ίδιος αυτοπυροβολήθηκε και σκοτώθηκε έξω από το κοινοβούλιο στην Αθήνα τον Απρίλιο,  αφήνοντας ένα σημείωμα στο οποίο έλεγε ότι αρνείται να ψάχνει για φαγητό στα σκουπίδια.

Η Ελλάδα οδηγείται το 2013 στον έκτο χρόνο της ύφεσης.

Η κρίση έχει οδηγήσει  έναν στους πέντε Έλληνες  στην ανεργία και το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν συρρικνώθηκε κατά το ένα πέμπτο. Πολλοί Έλληνες κατηγορούν  ως υπεύθυνους για τα δεινά τους - την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που επέβαλαν άγριες  περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων σύμφωνα με αυτά που ζητούν οι δανειστές».

Τάσεις αυτοκτονίας, μαζική και βίαιη φτώχεια, ανεργία, ύφεση για έκτο χρόνο …

Κατά τα άλλα οι πολιτικοί ταγοί αυτής της χώρας μπορούν να θριαμβολογούν και να υποστηρίζουν ότι διαρκώς «σώζουν» τη χώρα, ενώ ταυτόχρονα κινδυνολογούν για τις «συμφορές» που θα μας βρουν αν δεν ακολουθήσουμε το δικό τους «μονόδρομο».

Με μια μικρή διαφορά …

Η κόλαση με την οποία μας απειλούν βρίσκεται ήδη εδώ …

Και οφείλεται στη δική τους πολιτική …

Μέχρι να την ανατρέψουμε.

Το συγκλονιστικό γράμμα μιας μητέρας από την Πάτρα – χαρακτηριστικό δείγμα της καθημερινής τραγωδίας που βιώνουν χιλιάδες Έλληνες πολίτες. Με δύναμη, ωστόσο, και αξιοπρέπεια

   Μία συγκλονιστική επιστολή έφτασε στο nocomments –    και ως νέος Μέτοικος  την αναπαράγουμε χωρίς άλλα σχόλια -  από μία μητέρα 4 παιδιών, που βρίσκεται κυριολεκτικά σε απόγνωση. Η 34χρονη περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει με την οικογένειά της τον τελευταίο χρόνο που πλέον δεν της έχουν αφήσει άλλα περιθώρια. Σας παραθέτουμε την επιστολή ως έχει:

« Ονομάζομαι Κ.Α. είμαι 34 ετών, παντρεμένη εδώ και 17χρόνια και έχω 4 παιδιά. Ένα κορίτσι 14 και τρία αγόρια 10, 9 και 6 ετών. Σήμερα το πρωί δεν είχα να δώσω στα παιδιά ούτε γάλα, πήγαν νηστικά στο σχολείο και δεν ήταν η πρώτη φορά. Το μεσημέρι για τέταρτη συνεχόμενη μέρα τους έφτιαξα μακαρόνια και το απόγευμα για Τρίτη φορά σύνδεσα παράνομα το ρεύμα στο σπίτι μου. Έσφιξα την γροθιά μου, κοίταξα τον άντρα μου στα μάτια και του ψιθύρισα «θα το παλέψουμε…». Αυτό λέω και στον εαυτό μου κάθε μέρα, κάθε πρωί που ξυπνάω κάθε βράδυ που κοιμίζω τα παιδιά μου. ΘΑ ΤΟ ΠΑΛΕΨΩ!

Υπάρχουν όμως και κάποιες στιγμές, που λυγίζω. Υπάρχουν στιγμές που δεν αντέχω το βλέμμα των παιδιών μου όταν μου ζητούν τα βασικά… ένα πιάτο φαΐ  ένα κουλούρι για το σχολείο, ένα ζευγάρι παπούτσια… Υπάρχουν στιγμές που σκέφτομαι να ανέβω στην ταράτσα και να δώσω τέλος στη ζωή μου και άλλες που θέλω να πάρω ένα όπλο και να σκοτώσω όλους αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτή την τραγική κατάσταση… Υπάρχουν στιγμές δύσκολες που όπως αυτή εδώ που αποφάσισα να σας γράψω για τον Γολγοθά που ανεβαίνουμε με την οικογένειά μου και φοβάμαι για το πιο θα είναι το τέλος.

Είμαστε δύο άνθρωποι νέοι, έτοιμοι να στύψουμε την πέτρα. Έχουμε πάει παντού για να βρούμε δουλειά, έχουμε ρωτήσει όλο τον κόσμο για μία θέση εργασίας, αλλά βρίσκουμε συνεχώς κλειστές πόρτες, και παίρνουμε μία και μόνο απάντηση, «Δεν χρειαζόμαστε άτομα».

Ο άντρας μου απολύθηκε από το εργοστάσιο που δούλευε στις αρχές του χρόνου. Μέχρι το περασμένο Πάσχα, κουτσά στραβά, τα βγάζαμε πέρα, έκανε λίγα μεροκάματα από εδώ και από εκεί. Από το Πάσχα μέχρι σήμερα όμως τα έσοδά μας είναι 100ευρώ το μήνα, που παίρνω εγώ, καθαρίζοντας ένα γραφείο και 320ευρώ το δίμηνο, το επίδομα των πολυτέκνων. 420ευρώ το δίμηνο. Με αυτά τα χρήματα, πρέπει να πληρώσω, φως, νερό, τηλέφωνο. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να φάμε. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να αγοράσω τα φάρμακα για το άσθμα που παίρνουν τα δύο μου αγόρια. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να καλύψω τις βασικές ανάγκες τις οικογένειάς μου, αλλά δυστυχώς, όπως θα καταλάβαινε και ο πιο χαζός άνθρωπος σε αυτή την χώρα 420ευρώ το δίμηνο, δηλαδή μόλις 210ευρώ το μήνα ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ!

Το σπίτι μας το έχουμε αγοράσει με δάνειο, το οποίο έχω σταματήσει να το πληρώνω εδώ και δύο χρόνια. Όταν δηλαδή η οικονομική κρίση χτύπησε και την δική μας πόρτα. Δεν θυμάμαι καν πόσο είναι το ποσό που χρωστάμε στην τράπεζα, έχω χάσει τον λογαριασμό και στη κατάσταση που βρίσκομαι αυτή την στιγμή έχει σταματήσει και να με απασχολεί.

Στις 29 Οκτωβρίου, ήρθε στο σπίτι μας το συνεργείο της ΔΕΗ και μας έκοψε το ρεύμα. Έτρεξα αμέσως στα γραφεία της ΔΕΗ, πήγα στον διευθυντή, τον παρακάλεσα να μου κάνει ένα διακανονισμό, με ένα ποσό που να μπορώ να πληρώσω. Μου ζητούσε 300ευρώ άμεσα, εδώ και τώρα. Μου είπε «δώσε 300ευρώ, δεν ξέρω που θα τα βρεις και δεν μ’ ενδιαφέρει. Αν δεν μας πληρώσεις δεν μπορούμε να σου συνδέσουμε το ρεύμα». Το γεγονός πως στο σπίτι έχω 4 ανήλικα παιδιά δεν νομίζω καν να τον άγγιξε. Απλά αδιαφόρησε. Ήταν ανένδοτος!

Έφυγα από την ΔΕΗ έχοντας χάσει την γη κάτω από τα πόδια μου. Τι θα συνέβαινε όταν τα παιδιά θα επέστρεφαν από το σχολείο; Όχι αυτό δεν θα το άντεχαν ούτε αυτά, αλλά ούτε και εγώ. Έτσι αποφάσισα να αδιαφορήσω και εγώ για τους κανονισμούς της ΔΕΗ. Βρήκαν ένα κύριο, μάλλον ηλεκτρολόγος θα ήταν, ο οποίος μου είπε πως μπορεί να συνδέσει το ρολόι. Παράνομα! Είναι η πρώτη παρανομία που κάνω και εγώ στη ζωή μου! Του είπα χωρίς δεύτερη σκέψη να το συνδέσει αμέσως. Έτσι και έγινε. Λίγο καιρό μετά το συνεργείο της ΔΕΗ ήρθε ξανά, μου το έκοψαν για δεύτερη φορά και φυσικά το σύνδεσα ξανά… έτσι ξεκίνησε ένας φαύλος κύκλος αυτοί να το κόβουν και εγώ να το συνδέω. Βέβαια κάθε φορά που συμβαίνει αυτό μου βάζουν και από ένα πρόστιμο αλλά πλέον λίγο με ενδιαφέρει και αυτό.

Στην ΕΥΔΑΠ τα πράγματα ήταν καλύτερα. Ο διευθυντής ευτυχώς είναι πάνω από όλα άνθρωπος. Μου είπε πως κανένας δεν πρόκειται να μου κόψει το νερό, και να δίνω όσα μπορώ, έστω και 10 ευρώ. Και αυτό κάνω. Δεν μου περισσεύουν ούτε αυτά τα 10ευρώ, τα κόβω από τις βασικές ανάγκες των παιδιών μου, αλλά ευγνωμονώ έναν άνθρωπο που έδειξε κατανόηση και τα δίνω κάθε μήνα.

Στην γειτονιά δεν έχω δώσει δικαιώματα. Δεν ξέρει κανείς τι συμβαίνει πίσω από την πόρτα του σπιτιού μου. Προσπαθώ να κρατήσω την αξιοπρέπειά μου και πάνω από όλα την αξιοπρέπεια των παιδιών μου. Δεν ζητιανεύω και δεν θέλω να δώσω το δικαίωμα σε κανέναν να με λυπηθεί. Δεν έχω ανάγκη από λύπηση, από δουλειά έχω ανάγκη. Μια δουλειά για μένα και μία για τον σύζυγό μου.

Κανένα δικαίωμα δεν έχουν δώσει ούτε τα παιδιά μου στο σχολείο. Δεν λένε σε κανένα τι συμβαίνει στο σπίτι μας και αν πήγαν νηστικά σήμερα για μάθημα. Κάποιες μέρες τους αγοράζω ένα κουλούρι και το μοιράζω στα τρία. Δεν τους δίνω κάθε πρωί γάλα. Την μία μέρα γάλα, την άλλη τσάι κάποιες μέρες ίσως και τίποτα. Το μεσημέρι μαγειρεύω ρύζι, μακαρόνια, όσπρια… κρέας τρώμε μία φορά στις 15 και αυτό κοτόπουλο.

Τα παιδιά δείχνουν κατανόηση, βλέπουν τις προσπάθειές μας και κάνουν υπομονή. Όσο μπορούν. Όμως και αυτά κάποιες στιγμές δεν αντέχουν. Βλέπουν τους συμμαθητές τους φίλους τους και αναρωτιούνται εμείς γιατί να μην έχουμε, εμείς γιατί να μην μπορούμε.

Αυτό που με τρομάζει είναι πως τα αγόρια μου αγριεύουν. Η συμπεριφορά τους αλλάζει, γίνονται επιθετικά ενώ δεν ήταν. Για μικρά πράγματα ανούσια, επαναστατούν. Φοβάμαι πως και αυτά έχουν φτάσει στα όριά τους.

Δυστυχώς ούτε εγώ, ούτε ο σύζυγός μας δεν έχουμε καμία βοήθεια από τις οικογένειες μας… Και αυτοί τα βγάζουν δύσκολα πέρα.

Ο λόγος που σήμερα έκατσα και έγραψα όλα αυτά είναι γιατί ζητάω μέσα από τα βάθη της καρδιά μου βοήθεια. Δεν ζητιανεύω, δεν θέλω από κανέναν να μου δώσει χρήματα ή φαγητό. Μια δουλειά ζητάω για μένα και για τον σύζυγό μου. Μία δουλειά για να σταθούμε στα πόδια μας. Μια δουλειά για να σηκώσουμε και πάλι κεφάλι. Γιατί δεν αντέχω αυτές τις μέρες, όπως την σημερινή, που στο πορτοφόλι μου δεν έχει ούτε ένα ευρώ για αγοράσω ένα ψωμί.

Ποτέ δεν πίστευα, ούτε εγώ ούτε ο σύζυγός μου ότι θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Δεν ήμασταν πλούσιοι, αλλά είχαμε όλα όσα χρειαζόμασταν και ήμασταν ευτυχισμένοι. Η ζωή μας από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήταν ένας καθημερινός αγώνας αλλά δεν παραπονιόμουν, μου έφτανε η αγκαλιά των παιδιών μου και η ικανοποίηση να τους παρέχω όσα χρειάζονται. Αυτό είναι, που με σκοτώνει σήμερα. Δεν με νοιάζει για μένα αλλά δεν μπορώ, δεν αντέχω να μην μπορώ να δώσω στα παιδιά μου όσα χρειάζονται. Κρατάω με νύχια και με δόντια την οικογένειά μου δεμένη. Με τον σύζυγό μου έχουμε γίνει ένα, είμαστε εγώ γι’ αυτόν και αυτός για μένα.

Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, παρακαλάω όλο τον κόσμο να με βοηθήσει να βρω μια δουλειά. Αυτό θα με έκανε ευγνώμων… θα επέστρεφε το χαμόγελο στα πρόσωπα των παιδιών μου. Μια δουλειά για να μπορώ να ζήσω και εγώ, και τα παιδιά μου αξιοπρεπώς.

Σας ευχαριστώ!

Με εκτίμηση

Κ. Α.

Από Πάτρα»

Αυτή είναι η καθημερινή εφιαλτική πραγματικότητα που βιώνουν δεκάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες.

Που την αντιμετωπίζουν με μεγάλη ψυχική δύναμη και αξιοπρέπεια.

Πολύ μακριά από τις φανφάρες και τα ψεύτικα λόγια των πολιτικών ηγεσιών.

Ή και από τις ανέξοδες δημαγωγικές καταγγελίες.

Αυτή την κατάσταση πρέπει να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι, οι Έλληνες πολίτες – με τον αγώνα και την αλληλεγγύη μας.

Νέα πρόκληση της ναζιστικής Χρυσής Αυγής σε αγαστή συνεργασία με το Μητροπολίτη Αιγιαλείας και την πρόθυμη προβολή από μερίδα των ΜΜΕ

 Κλιμακώνονται οι  νεοναζιστικές προκλήσεις που έχουν το χαρακτήρα καλά οργανωμένης προπαγανδιστικής – και όχι μόνο – επιχείρησης.

Το νεότερο επεισόδιο αφορά τα εγκαίνια των γραφείων της ναζιστικής οργάνωσης στο Αίγιο.

 Όπου «τυχαία» βρέθηκαν  συνεργεία όλων των βασικών ιδιωτικών καναλιών τα οποία μετά «φιλοξένησαν» σε εκτεταμένα ρεπορτάζ το γεγονός όπως και τις νέες δηλώσεις Παναγιώταρου για το Σοφοκλή Σχορτσιανίτη.

 Η «ατραξιόν» της νέας ναζιστικής αηδίας ήταν η παρουσία της τοπικής εκκλησίας και εκπροσώπων του μητροπολίτη Αιγιαλείας.

  Ο ίδιος δεν παρευρέθηκε αλλά φρόντισε να στείλει μια «διακήρυξη» με τις ευχές του, με «νουθεσίες» προς τα μέλη της Χρυσής Αυγής ώστε να γίνουν κάπως «καλύτερα παιδιά» με τις ευχαριστίες και τα   «συγχαρητήριά» του για το θεάρεστο έργο τους στο θέατρο χυτήριο.

  Ταυτόχρονα εξαπέλυσε επίθεση στην Αριστερά, στο ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρό του …. Γιατί έχει κάνει πολιτικό γάμο!

  Αλλά και με τους πρωτοφανείς ισχυρισμούς ότι την δολοφονική επίθεση στη MARFIN την έκαναν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ!

Η τελική ευχή του ανεκδιήγητου ιερωμένου ήταν η «Χρυσή Αυγή να γίνει γλυκιά ελπίδα για τον τόπο» !!!

Επειδή θεωρούμε ότι όλα αυτά μόνο τυχαία δεν είναι. Ότι ούτε αποτελούν μόνο μια καταγέλαστη πρακτική …

Αλλά αντιθέτως αποτελούν μέρος μιας καλά ενορχηστρωμένης και κλιμακούμενης νεοναζιστικής και φασιστικής επιχείρησης, παρουσιάζουμε καταρχάς ορισμένα βίντεο που δείχνουν το ποιόν ορισμένων.

Όπως, για παράδειγμα, του γνωστού υμνητή και υπηρέτη της φασιστικής δικτατορίας μητροπολίτη Αιγιαλείας, Αμβρόσιου, που παρουσιάζεται να υμνεί το γνωστό δολοφόνο της χούντας, συνταγματάρχη Ντερτιλή, τον οποίο χαρακτηρίζει ως  «….πρότυπο ζωής και γενναίο Έλληνα πολιτικό»!

Είναι απορίας άξιο πώς η ελληνική πολιτεία και η ελληνική εκκλησία ανέχεται και αναδεικνύει σε κορυφαίες ιεραρχικά θέσεις νοσταλγούς της χούντας, κήρυκες του μίσους και της μισαλλοδοξίας.

Στη συνέχεια παραθέτουμε το αποκαλυπτικότατο βίντεο του Guardian που παρουσιάζει όψεις της δράσης της Χρυσής Αυγής μαζί με καταγγελίες υψηλόβαθμου στελέχους της αστυνομίας για διείσδυση της οργάνωσης στους κόλπους του αστυνομικού σώματος.

Αλήθεια, σ’ αυτή την περίπτωση δεν μπορούσε να επέμβει ο εισαγγελέας για τη διερεύνηση αυτών  των καταγγελιών;

Ως πότε η «κοιμώμενη» και στην ουσία «φιμωμένη» δημοκρατία μας θα ανέχεται αυτά τα φαινόμενα;

Μέχρι να καταλυθεί και τυπικά από τα φασιστοειδή, τους εραστές των ιδεωδών αυτών που κατακρεούργησαν την Ελλάδα και την Ευρώπη; 

Τα επιλεκτικά αντανακλαστικά της δικαιοσύνης και η δίωξη του δημοσιογράφου Κώστα Μπαξεβάνη

 Στη δίωξη και τελικά σύλληψη του δημοσιογράφου Κώστα Μπαξεβάνη προχώρησαν οι δικαστικές αρχές για το δημοσίευμα του HOT DOC σχετικά με την αποκαλούμενη λίστα Λαγκάρντ.

Λίγο μετά τις 11 αστυνομικοί μπήκαν στο σπίτι του δημοσιογράφου παρουσία εισαγγελέα και τον συνέλαβαν.  «Μπαίνουν στο σπίτι με εισαγγελέα τώρα. Με συλλαμβάνουν. Διαδώστε» έγραψε ο Κώστας Βαξεβάνης στον προσωπικό λογαριασμό τους στο twitter.

Σύμφωνα με το koutipandoras.gr, ο εκδότης του περιοδικού Hot Doc συνελήφθη την ώρα που έδινε τηλεφωνική συνέντευξη σε ραδιοφωνικό σταθμό.  Αυτή τη στιγμή ο Κώστας Βαξεβάνης οδηγείται στην ΓΑΔΑ και αμέσως μετά θα τον οδηγήσουν στο γραφείο του Εισαγγελέα Υπηρεσίας.

Για μια ακόμη φορά οι δικαστικές αρχές έδειξαν επιλεκτική «ευαισθησία» και οξύτητα αντανακλαστικών.

Απέναντι σε έναν εκπρόσωπο του Τύπου που διαφοροποιείται από τις κεντρικές επιλογές.

Την ίδια ταχύτητα και «ευαισθησία» δεν έδειξαν οι δικαστικές αρχές απέναντι στους πολιτικούς που έχουν ευθύνη για την απόκρυψη της λίστας – Βενιζέλο, Παπακωνσταντίνου και άλλους.

Ούτε για αυτούς που με δόλιο τρόπο έσυραν τη χώρα στο Μνημόνιο και την αλυσόδεσαν  στους μηχανισμούς της τρόικα και των ξένων δανειστών.

Ούτε για αυτούς που επανειλημμένα έχουν διασπαθίσει και λεηλατήσει τη δημόσια περιουσία.

Στην ουσία πρόκειται για μια ανοικτή μορφή λογοκρισίας και φίμωσης του Τύπου.

Στην κατ’ επίφαση δημοκρατία και στην ουσία κοινοβουλευτική δικτατορία του μνημονιακού καθεστώτος μέσα στην οποία ζούμε και οι στοιχειώδεις  συνταγματικές ελευθερίες  αναιρούνται.

Πόση θλίψη προκαλούν όλα αυτά.

Όταν στη διπλανή Ιταλία – παρά την επέλαση και εκεί των πολιτικών λιτότητας – ο κορυφαίος πολιτικός παράγοντας και τέως πρωθυπουργός, ο καβαλιέρε Σίλβιο Μπερλουσκόνι καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση.

Για τα μάτια του κόσμου και για «ξεκάρφωμα»;

Έστω κι έτσι ορισμένοι θεσμοί της δικαιοσύνης κάπως λειτουργούν.

Και δεν αποτελούν απλό εξάρτημα της νοσηρής πολιτικής εξουσίας.

Δυναμικές διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα και νέα πρόκληση των δυνάμεων καταστολής – Νεκρός ένας διαδηλωτής

 Σίγουρα δεν ήταν ο μέγιστος αριθμός που θα μπορούσε να δώσει το παρόν στις διαδηλώσεις αυτή τη μέρα της γενικής απεργίας.

Ωστόσο, υπήρξε ιδιαίτερος παλμός και δυναμισμός.

Και μια θέληση, η αποφασιστικότητα ότι δεν θα καμφθούμε.

Ότι ο αγώνας για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας θα συνεχίσει.

Και πάλι υπήρξε ωμή πρόκληση των δυνάμεων καταστολής.

Και ένας ακόμη νεκρός διαδηλωτής.

«Παράπλευρη απώλεια» του καθαρού και κεκηρυγμένου πολέμου που έχει εξαπολύσει το αντιδημοκρατικό καθεστώς της μνημονιακής ολιγαρχίας εναντίον των Ελλήνων πολιτών.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Υπήρξαν αρχικά οι συγκεντρώσεις στην Ομόνοια του ΠΑΜΕ και της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ στο πεδίο του Άρεως.

Ακολούθησαν οι πορείες.

Πρώτη έφτασε στο Σύνταγμα η πορεία του ΠΑΜΕ γύρω στις 12.10΄, η οποία στις 1μμ κατευθύνεται προς τους στύλους του Ολυμπίου Διός.

Παράλληλα εκείνη την ώρα φτάνει στο Σύνταγμα και η πορεία της ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ, με τα συμμετοχή πολλών συνδικάτων, της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, ΠΟΕ-ΟΤΑ και άλλων.

Όλα είναι ήσυχα και ειρηνικά.

Οι διαδηλωτές εκφράζουν μαχητικά με συνθήματα την απαίτησή τους για ανατροπή των Μνημονίων και των βάρβαρων μέτρων.

Ώσπου ξαφνικά, αναίτια και τελείως απρόκλητα  πραγματοποιείται μια προκλητική κίνηση των ΜΑΤ  στις 1.20΄μμ ακριβώς – προφανέστατα σε υλοποίηση καλά προετοιμασμένου σχεδίου – που κόβει την πορεία στη μέση και εμποδίζει τους διαδηλωτές να περνούν μπροστά από τη Μεγάλη Βρετάνια.

Ήμασταν αυτόπτες μάρτυρες.  

Εκεί μπροστά στα γεγονότα.

Και θέλουμε να το δηλώσουμε κατηγορηματικά.

ΚΑΜΙΑ πρόκληση από την πλευρά των διαδηλωτών δεν είχε συμβεί μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Όλα ήταν ειρηνικά και σε απόλυτη τάξη.

Αυτό αποδεικνύουν οι φωτογραφίες που ακολουθούν και έχουν ληφθεί κυριολεκτικά πέντε λεπτά από την ωμή πρόκληση των δυνάμεων καταστολής.

Ένας … αλλιώτικος διαδηλωτής ….

Και γελαστά πρόσωπα μπροστά από τα ΜΑΤ.

Που σε ελάχιστο χρόνο θα πραγματοποιήσουν την κίνησή τους.

Ακολούθησαν έντονες αντιδράσεις και γιουχάισμα από την πλευρά των διαδηλωτών.

Οι αστυνομικές δυνάμεις «τυχαία» αφήνουν να περάσουν ορισμένοι διαδηλωτές μεταξύα των και ορισμένοι «άγνωστοι».

Πέφτουν οι πρώτες μολότοφ.

Ακολουθεί η ρίψη δεκάδων χημικών εναντίον του ειρηνικού πλήθους των διαδηλωτών.

Που ωστόσο παραμένει με αποφασιστικότητα μπροστά στη Βουλή. Αποδοκιμάζει τις αστυνομικές δυνάμεις.

Τα μεγάφωνα καλούν τις δυνάμεις των ΜΑΤ αν αισθάνονται Έλληνες να πετάξουν τον εξοπλισμό και τις ασπίδες τους και να ενωθούν με τους διαδηλωτές.

Δε λείπει και το χιούμορ ακόμη και ο χορός ενώ παίζονται τραγούδια αγωνιστικά.

Εκείνες τις στιγμές που υπάρχει υψηλή ένταση στην πλατεία  Συντάγματος γύρω στις 1.50΄μμ διασχίζει το πλήθος ένα νοσοκομειακό.

Δεν προλάβαμε να το βιντεοσκοπήσουμε.

Είναι οι στιγμές που μετά από την επανειλημμένη ρίψη των χημικών το μεγαλύτερο μέρος των διαδηλωτών αρχίζει να αποχωρεί μπροστά από τη Βουλή και τον Άγνωστο Στρατιώτη και ωθείται σε γύρω δρόμους.

Αργότερα θα πληροφορηθούμε τη θλιβερή κατάληξη.

Το βίντεο που ακολουθεί παρουσιάζει ορισμένες βασικές στιγμές από τα γεγονότα και την αντίδραση των διαδηλωτών.

 Ένα στοιχείο όμως που δείχνει και την αποφασιστικότητα  των  συγκεντρωμένων είναι ότι μεγάλο μέρος από αυτούς παρέμεινε στην Αμαλίας, στη Μητροπόλεως και αλλού.

Ενώ οι αστυνομικές δυνάμεις συνέχιζαν τις προκλήσεις τους αφού σχημάτιζαν κλωβό και εμπόδιζαν την κίνηση των διαδηλωτών στην Αμαλίας, στην Ερμού και σε άλλους δρόμους.

Παρόλα αυτά μέχρι και στις 2μμ έφταναν διαδηλωτές στην πλατεία Συντάγματος.

Και ένας ηλικιωμένος διαδηλωτής με μαι ελληνική σημαία ... συνεχίζει μόνος του και απτόητος ... 

Για μια ακόμη φορά η βάρβαρη καταστολή ήρθε για να αντιμετωπίσει την ειρηνική διαμαρτυρία των πολιτών της Αθήνας. Φυσικό και αναγκαίο συμπλήρωμα μιας βάρβαρης πολιτικής.

Ωστόσο,  οι πρακτικές αυτές δεν μπορούν να κάμψουν τη θέληση των πολιτών και την απαίτησή τους να ανατρέψουν την πολιτική  που καταστρέφει την Ελλάδα και ξεθεμελιώνει τα τελευταία δικαιώματα των εργαζομένων.

Η αντίσταση και ο αγώνας για οικονομική και κοινωνική δικαιοσύνη θα συνεχιστεί.

Μόνο που ήρθε ο καιρός να αναζητηθούν και νέες πιο αποτελεσματικές μορφές πάλης.