Guardian: Θλίψη και αποτροπιασμός -Η Χρυσή Αυγή ήρθε για να μείνει

Η Χρυσή Αυγή, ένα από τα πιο βίαια ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, αναδείχθηκε ως ένας από τους μεγάλους νικητές των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα.



Η Χρυσή Αυγή, ένα από τα πιο βίαια ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, αναδείχθηκε ως ένας από τους μεγάλους νικητές των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου. Εδραίωσε την παρουσία της στη Βουλή και τη δύναμή της στους δρόμους. 

Σε αυτό το αυταπόδεικτο συμπέρασμα καταλήγει ο βρετανικός Guardian που στρέφει την προσοχή του στο φαινόμενο της Χρυσής Αυγής και στο πώς αυτή η οργάνωση που πριν από λίγα χρόνια κινούνταν στο περιθώριο, πλέον αναδεικνύεται σε τρίτη πολιτική δύναμη. 

Το 7% που έλαβε στις χθεσινές εκλογές είναι ένα αποτέλεσμα που συναντάει κανείς με αποτροπιασμό και θλίψη. Παρά το γεγονός ότι τα υψηλόβαθμα στελέχη της βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο της Δικαιοσύνης και ο αρχηγός της παραδέχθηκε ότι υπάρχει πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, περίπου 500.000 Έλληνες επέλεξαν να δώσουν τη ψήφο τους στους νεοφασίστες. 

Με 18 βουλευτές στο κοινοβούλιο, η οργάνωση πέτυχε ιδιαίτερα καλές επιδόσεις στην Αττική, αλλά και στη Λέσβο και την Κω όπου τα ποσοστά της διπλασιάστηκαν. Δεν είναι τυχαίο ότι τα συγκεκριμένα νησιά είναι αυτά που δέχθηκαν και συνεχίζουν να δέχονται καθημερινά το κύμα των μεταναστών. 

Ο Guardian σημειώνει πως η ΧΑ δεν είναι απλώς ένα σύμπτωμα της κρίσης, αλλά ήρθε για να μείνει. Είναι προφανές πως η αντιμεταναστευτική στάση της οδήγησε πολύ κόσμο να την υπερψηφίσει. Το κόμμα που αυτοαναγορεύεται ως η μόνη «εθνικιστική επιλογή» έπαιξε σε μεγάλο βαθμό με τους φόβους των Ελλήνων ότι σύντομα θα γίνουν μειονότητα μέσα στη χώρα τους. Επιπλέον, ο έντονα αντιμνημονιακός λόγος της μέτρησε στο τελικό αποτέλεσμα. 

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως υπάρχει ένα ποσοστό 16,6% των ψηφοφόρων της που είναι θύματα των επιπέδων ρεκόρ στην ανεργία – και αυτή είναι μια τραγική παρενέργεια των μαζικών περικοπών σε δημόσιες δαπάνες, σε αθρόες απολύσεις και του τιμήματος που πληρώνει η Ελλάδα με το να ακολουθήσει τα Μνημόνια. 

Ο Αριστείδης Χατζής, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, παραδέχεται πως σε απόλυτους αριθμούς, η ΧΑ είναι το μοναδικό κόμμα που κράτησε τις δυνάμεις του. «Δεν επηρεάστηκε καθόλου από την μεγάλη αποχή. Η απόδοσή της είναι ένας κίνδυνος, αλλά ντροπή για τη δημοκρατία μας». 

Οι αναλυτές έκαναν λάθος όταν σημείωναν πως η δήλωση Μιχαλολιάκου περί «πολιτικής ευθύνης» για τη δολοφονία του Φύσσα, θα πλήξει τη δημοτικότητά του. Οι υπερεθνικιστές, σημειώνει το άρθρο, χρησιμοποιώντας την κρίση στην οικονομία και το μεταναστευτικό και την απόγνωση των Ελλήνων, κερδίζουν έδαφος. Κάτι που αποδεικνύει πως έχουν δίκιο όσοι λένε πως το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» λαμβάνει πλέον ιδιαίτερα ανησυχητικές διαστάσεις. Όλοι συμφωνούν πλέον ότι το συγκεκριμένο κόμμα έχει απλώσει τα πλοκάμια του βαθιά στην ελληνική κοινωνία. 

Ο Δημήτρης Καιρίδης, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, συμπληρώνει: «Η Χρυσή Αυγή δεν είναι σύμπτωμα της κρίσης, αλλά ένα κόμμα που ήρθε για να μείνει. Τούτο δείχνει ότι η ελληνική ασθένεια δεν είναι επιφανειακή, αλλά πολύ βαθύτερη από ό,τι πιστεύουν πολλοί». 

Άλλο ένα βαρύ σύμπτωμα της σύγχρονης μας παθογένειας που πρέπει να πολεμήσουμε πολύ συγκεκριμένα και συστηματικά για να το εξαλείψουμε ... 

Τα αποτελέσματα στο 99,5% της Επικράτειας - Πρώτο "κόμμα" η αποχή ...

Τελείωσαν, λοιπόν, και αυτές οι εκλογές ...

Οι οποίες αναπαρήγαγαν τα αποτελέσματα της 25ης Ιανουαρίου.

Προς δόξα των "αντικειμενικών" δημοσκοπήσεων οι οποίες μιλούσαν για "νέρμπι" μέχρι την τελευταία στιγμή!

Με "νικητή" των εκλογών τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα - αυτόν τον μεταλλαγμένο που απαλλάχτηκε από τα "βαρίδια" της Αριστερής Πλατφόρμας και άλλα σχετικά ...

Και με τη "Λαϊκή Ενότητα", που δεν μπόρεσε να δώσει καμιά συγκεκριμένη απάντηση ούτε για το πριν ούτε για την προοπτική και με μια σύνθεση ευκαιριακή και ανομοιογενή, δεν έπεισε και έμεινε εκτός Βουλής.

Όπου μπήκε "πανηγυρικά' η Ένωση Κεντρώων  του Βασίλη Λεβέντη ...

Ένας ακόμα μνημονιακός  πολιτικός σχηματισμός και όχι μόνο ...

Μιλάμε για πολύ "λεβέντικη" Βουλή!

Να μας ζήσει ...

Κατά τα άλλα ποσοστό 35,47% συγκεντρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ με καταγεγραμμένο ποσοστό ενσωμάτωσης 99,50%. Η Ν.Δ ακολουθεί με 28,09%, η Χρυσή Αυγή με 6,99%, ενώ έπονται Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) ΜΕ 6,28%, το ΚΚΕ με 5,55%, το Ποτάμι με 4,09%, οι Ανεξάρτητοι Ελληνες με 3,69% και η Ένωση Κεντρώων με 3,43. Εκτός βουλής μένει η Λαϊκή Ενότητα που συγκεντρώνει ποσοστό 2,86%.

Η ΝΔ παρά το come back που επιχείρησε με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη δεν μπορεί να απαλλαγεί από το "βεβαρυμένο" παρελθόν της.
 Συσπείρωσε απλά το παραδοσιακό κομματικό της ακροατήριο .... 

"Ενισχυμένη" (;) βρίσκεται η "Δημοκρατική Συμπαράταξη" - ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ - η οποία μάλλον βέβαια συγκεντρώνει το άθροισμα των προηγούμενων ποσοστών των κομμάτων που την αποτελούν συν τα ποσοστά του Γιωργάκη ... 

Το "Ποτάμι" πνέει τα λοίσθια αφού σημείωσε αρκετά σημαντική πτώση έχοντας απώλειες τόσο προς τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και προς τη ΝΔ ...

Απλά το κατεστημένο τώρα έχει ισχυρότερο και  "ικανότερο" εκφραστή για την εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων, τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ ...

Στους "κερδισμένους" οι ΑΝΕΛ οι οποίοι έχουν καπαρώσει υπουργικές θέσεις στην κυβέρνηση του μικρού Αλέξη.

Θεωρούμε - όπως ήδη έχουμε γράψει - αποτυχία του ΚΚΕ - τη στασιμότητα που καταγράφει στα ποσοστά του.

Μέσα στην περίοδο της πιο βαθιάς κρίσης ΄που ο ΣΥΡΙΖΑ διολίσθησε σε  μνημονιακές θέσεις, δεν μπορεί να κερδίσει σχεδόν τίποτα από τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Ενώ ιδιαίτερο πρόβλημα παραμένει πάντα το ποσοστό της Χρυσής Αυγής η οποία συνεχίζει να είναι τρίτο κόμμα με 7% περίπου.

 «Πρωταγωνιστής» των εκλογών αναδεικνύεται η αποχή, καθώς κινείται σε ποσοστό ρεκόρ που ξεπερνά το 40% και ξεπερνά το 43%!


Ποσοστό ρεκόρ, που όποιο κόμμα το ελάμβανε θα σχημάτιζε αυτοδύναμη κυβέρνηση σημειώνει, λοιπόν, η αποχή σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές. 

Τεράστια αποχή εμφανίζουν απομακρυσμένες και νησιωτικές περιοχές, γεγονός που σημαίνει ότι εκτός από την απογοήτευση μεγάλης μερίδας των πολιτών απέναντι στα κόμματα, σημαντικός παράγοντας για την μη προσέλευση στην κάλπη έπαιξε και το οικονομικό κόστος της μετακίνησης των ετεροδημοτών, με την τιμή της βενζίνης και τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια στα ύψη και τις εταιρείες που λειτουργούν τους αυτοκινητόδρομους να μην δέχονται την ελεύθερη διέλευση των ψηφοφόρων από τα διόδια.

Ενδεικτικό της μεγάλης αποχής είναι ότι τα αντίστοιχα ποσοστά στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου ήταν 36,38%, τον Ιούνιο του 2012 37,51%, τον Μάιο του ίδιου έτους 34,88% , το 2009 29,05%, ενώ το 2007 25,85%

Μαζί με τα άκυρα και τα λευκά το ποσοστό φτάνει κοντά στο 45%!

Χαρακτηριστικό είναι ότι πχ στη Β΄Πειραιά - μια περιοχή που έχει πληγεί βαριά από την κρίση - η αποχή φτάνει στο 43% περίπου (!) και μαζί με τα λευκά - άκυρα φτάνει στο 45%.

 Αντίστοιχα στην Α΄ Πειραιά η αποχή φτάνει στο 48% (!) και μαζί με τα λευκά - άκυρα φτάνει στο 50%.

Είναι πρωτοφανή, λοιπόν, τα ποσοστά στη μεταπολιτευτική μας ιστορία.

Πέρα από τα όποια αντικειμενικά προβλήματα εκείνο που καταγράφεται με την πολύ.μεγάλη αποχή είναι η απόρριψη του πολιτικού συστήματος  και των πολιτικών που γεννούν μόνο απελπισία στους πολίτες, ειδικότερα στους νέους, με την εφαρμογή των πιο σκληρών πολιτικών λιτότητας.

Σήμερα, στη Βουλή  καταγράφονται πολιτικές δυνάμεις που κινούνται σε μνημονιακή τροχιά σε ποσοστό πάνω από 80%.

Και φυσικά εμείς δεν εντάσσουμε στις αντιμνημονιακές δυνάμεις  τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.

Κατά συνέπεια θεωρούμε ότι ο πολιτικός κύκλος που άνοιξε με την εφαρμογή του πρώτου Μνημονίου στη χώρα μας κλείνει με ήττα των πολιτικών δυνάμεων και αντιλήψεων που κινούνταν σε αντιμνημονιακή τροχιά.

Βασική αιτία, βεβαίως, είναι και η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακή, συστημική δύναμη με έντονα "σοσιαλδημοκρατικά" αλλά και αρχηγικά χαρακτηριστικά.

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, για επαναθεμελίωση του κοινωνικού κινήματος σε μια  νέα προοπτική όπως και για την αναζήτηση σε νέα βάση των πολιτικών εκφραστών των διεκδικήσεων και των αναγκών του λαού και των Ελλήνων πολιτών. 

70 χρόνια από την μεγαλύτερη συγκέντρωση του Ζαχαριάδη στην Αθήνα - Η Αριστερά και η Αποχή, τότε και τώρα

Η πρώτη μεγάλη συγκέντρωση του Νίκου Ζαχαριάδη στην Αθήνα μετά από την επιστροφή του από το Νταχάου. Όταν το Καλλιμάρμαρο σείονταν από 250.000 κόσμου.

Ήταν 1η Μαϊου του 1945 όταν ο Ριζοσπάστης, με έκτακτο παράρτημα έσπαγε την απεργία της Πρωτομαγιάς, και με ένα πηχυαίο τίτλο ενημέρωνε τους αναγνώστες του ότι ο Νίκος Ζαχαριάδης ήταν ζωντανός και επέστρεφε από το Νταχάου. Η είδηση βρήκε τους περισσότερους από τους υποστηρικτές του ΕΑΜ και του ΚΚΕ στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στους εορτασμούς της Εργατικής Πρωτομαγιάς. Στις εβδομάδες που ακολούθησαν οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες για το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ο Ζαχαριάδης ανέλαβε ξανά την ηγεσία του κόμματος, “άδειασε” τον Βελουχιώτη, στήριξε την συμφωνία της Βάρκιζας και άλλαξε την στάση του στο βορειοηπειρωτικό.

Η Ελλάδα ετοιμάζονταν για τις επόμενες εκλογές – σε μία περίοδο πολιτικής αστάθειας με κυβερνήσεις από ελάχιστες εβδομάδες έως λίγους μήνες – με την στάση που θα τηρούσε το ΚΚΕ να είναι άγνωστη. Ο εορτασμός των τεσσάρων χρόνων από την δημιουργία του ΕΑΜ στις 27  Σεπτεμβρίου στην Αθήνα ήταν μία καλή ευκαιρία για να ακουστεί η θέση του επίσημα από τα χείλη του Γενικού Γραμματέα του.

Η συγκέντρωση στο Παναθηναϊκό Στάδιο ήταν η μεγαλύτερη που γνώρισε η Αθήνα μετά το τέλος του πολέμου και ξεπέρασε κατά πολύ και αυτή του Γεωργίου Ππανδρέου στο Σύνταγμα, όπου πάλι πρωταγωνιστούσαν οι "κόκκινοι". Οι πιο συντηρητικοί υπολογίζουν τον κόσμο σε 100 χιλιάδες ενώ κάποιοι τον ανεβάζουν σε 300 με 400 χιλιάδες. Από τις ελάχιστες σκηνές που υπάρχουν το Στάδιο φαίνεται κατάμεστο σε μία εποχή που οι συγκεντρώσεις γίνονταν ημέρα και ο σκηνοθέτης – αν υπήρχε – δεν είχε δυνατότητες να παραπλανήσει.

Τον Ζαχαριάδη τον έφεραν στα χέρια στο βήμα και όταν άρχισε την ομιλία του, διαβάζοντας την από τα χειρόγραφα που κρατούσε, δεν ακούγονταν άχνα στο επιβλητικό στάδιο. Μόνο όταν ζεστάθηκε το κοινό τον διέκοπταν για επιδοκιμάσουν σημεία του λόγου του. Όπως σημείωνε ο Ριζοσπάστης που κυκλοφόρησε την επόμενη: "Όταν ο εκφωνητής είπε στο μικρόφωνο: «Θα μιλήσει ο Αρχηγός του Κ.Κ.Ε. Ζαχαριάδης», ολόκληρη η ανθρωποθάλασσα ξέσπασε σε ζητωκραυγές και θυελλώδη χειροκροτήματα. Επί αρκετά λεπτά ολόκληρο το Στάδιο σείονταν απ’ τις πρωτοφανείς εκδηλώσεις των εκατοντάδων χιλιάδων λαού. Σ’ όλη τη διάρκεια του λόγου ο σ. Ζαχαριάδη διακόπτονταν συνεχώς με συγκινητικές εκδηλώσεις επιδοκιμασίας και οι βασικές γραμμές του λόγου του μετατρέπονταν αμέσως σε συνθήματα ολόκληρης της μάζας."

Στην ομιλία - η οποία ακολουθεί αυτούσια - διαφαίνεται μία νέα στροφή του Νίκου Ζαχαριάδη με μία πιο σκληρή στάση απέναντι στην κυβέρνηση καθώς και  ότι ο κύριος εκφραστής της Αριστεράς στην Ελλάδας δεν θα ζητήσει την ψήφο του ελληνικού λαού (σ.σ. στο σημείο που αναφέρει "δεν πρόκειται ποτέ να μας κλονίσουν στην απόφασή μας να πάρουμε μέρος μόνο σε πραγματικά λεύτερες δημοκρατικές εκλογές").

"Λαέ της Αθήνας

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες

Η 4η επέτειος του ΕΑΜ μας βρίσκει σε μια κρίσιμη για την Ελλάδα στιγμή. Δεν συμπληρώθηκε ακόμα χρόνος που ο λαός με πρωταγωνιστή το ένοπλο κομμάτι του, τον ηρωικό ΕΛΑΣ, έδιωχνε τον κατακτητή. Και όμως η χώρα στέκει μπροστά στο γκρεμό και την καταστροφή. Την αιτία την γνωρίζετε όλοι σας. Η ένοπλη εξωελληνική επέμβαση του Δεκέμβρη ανέκοψε το έργο του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Η αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και λευτεριάς δεν ολοκληρώθηκε. Η βίαιη εκείνη επέμβαση δεν άφησε το λαό μας να καταπιαστεί με το έργο της δημιουργικής ανοικοδόμησης. Με το χτίσιμο της Λαϊκής Δημοκρατίας. Ενάντια στη θέληση του λαού έφερε ξανά στην αρχή την κλίκα του δοσιλογισμού. Τους προδότες συνεργάτες του χιτλεροφασίστα κατακτητή. Τη χούφτα των μεγαλοκαρχαριών του πλούτου που γδέρνει το λαό και ξεπουλά τον τόπο.

Η κλίκα αυτή που θέλει να φορτώσει όλα τα σπασμένα στην πλάτη του λαού και που δεν έχει το λαό μαζί της, εφαρμόζει για να κρατηθεί την πιο άγρια δολοφονική τρομοκρατία σε όλη τη χώρα. Και με τη βοήθεια των αγγλικών στρατιωτικών και πολιτικών αρχών κατοχής πάει να επιβάλλει την αντιλαϊκή της θέληση. Αυτή η εξωελληνική επέμβαση και η αντιλαϊκή πολιτική των δοσίλογων εκμεταλλευτών του λαού είναι η μοναδική αιτία που η Ελλάδα από το Δεκέμβρη και ύστερα παραπαίει και βολοδέρνει σε μια βαθειά οικονομική, πολιτική και ηθική κρίση. Η κυβέρνηση Βούλγαρη και ο Αντιβασιλέας που πραγματοποιούν τις θελήσεις της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας και υποστηρίζουν το Μαύρο Μέτωπο, το ΣΑΝ, Χ και Σία οδηγούν τη χώρα απ’ το κακό στο χειρότερο.

Ούτε η καινούρια πολιτική επέμβαση των κυβερνήσεων Αγγλίας, Αμερικής και Γαλλίας, που εγκαινιάσθηκε με το ανακοινωθέν τους και που αποτελεί κατάφωρη προσβολή ενάντια στα κυριαρχικά δικαιώματα και το αίσθημα ανεξαρτησίας του ελληνικού λαού, θα διορθώσει την καταστροφή. Γιατί η καινούργια αυτή επέμβαση πάει να ολοκληρώσει υπέρ της μοναρχοαντιδραστικής δεξιάς το έργο που εγκαινιάστηκε τον περασμένο Δεκέμβρη όταν η ξένη ένοπλη επέμβαση σύντριψε τη θέληση του λαού μας να ζήσει ανεξάρτητος, αφέντης και νοικοκύρης στον τόπο του.

Ο Αντιβασιλέας, η Κυβέρνηση, το Μαύρο Μέτωπο, ο ΣΑΝ και η πλουτοκρατική ολιγαρχία με τις λοιπές πολιτικές και τρομοκρατικές οργανώσεις της, έχοντας και την κατάφωρη μεροληπτική συμπαράσταση των ξένων, παν’ να νοθεύσουν ολοκληρωτικά την εσωτερική μας ζωή και ανάπτυξη. Δυναμώνουν και επεκτείνουν ακόμα πιο πολύ τη δολοφονική τρομοκρατία τους. Συμπληρώνουν την πλαστογραφία των εκλογικών καταλόγων. Και ετοιμάζονται με τον τρόπο αυτό να κάνουν εκλογές μέσα στο χρόνο τούτο. Θέλουν έτσι να νομιμοποιήσουν το άνομο καθεστώς που μονάχα τον τελειωτικό χαμό του λαού και το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της Ελλάδας κατεργάζεται. Αυτές τις μέρες και ώρες ανάμεσα σε όλα τα αστικά κόμματα, μοναρχικά και «δημοκρατικά» και την κυβέρνηση γίνονται αγοροπωλησίες και παζαρέματα για να παν’ για εκλογές με τους «σημερινούς καταλόγους» αποκλείοντας το ΕΑΜ. Στα παζαρέματα αυτά παίρνουν μέρος πρόσωπα και ομάδες που θέλουν να λέγονται σοσιαλιστικές. Πρόκειται για πραγματικό σωματεμπόριο σε βάρος της Ελλάδας. Το καταγγέλλουμε στο λαό μαζί με την κατηγορηματική δήλωση: δεν πρόκειται ποτέ να μας κλονίσουν στην απόφασή μας να πάρουμε μέρος μόνο σε πραγματικά λεύτερες δημοκρατικές εκλογές.

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση βρισκόμαστε σήμερα. Η κατάσταση αυτή δεν έχει καμιά σχέση με τη Γιάλτα και τη Βάρκιζα. Και ολοκληρώνεται απ’ το οικονομικό χάος που ξαπόλυσε η πλουτοκρατία. Γιατί είναι ανίκανη να σηκώσει τον τόπο. Ξέρει μόνο να αρπάζει και να γδέρνει. Να καταστρέφει και να ρημάζει. Και το μόνο αποτέλεσμα είναι ότι μας έφερε μπροστά στο γκρεμό. Μια ανήκουστη τραγωδία πείνας και αφανισμού μας περιμένει τους κοντινούς μήνες αν μείνουμε με σταυρωμένα χέρια. Οι εκμεταλλευτές που μας έφεραν στα χάλια αυτά βλέπουν το λαϊκό φούντωμα και γι’ αυτό και ολοκληρώνουν την τρομοκρατική τους οργάνωση και δράση. Να ν’ αποφασίσουμε πρέπει κι’ εμείς. Οι αποφάσεις που θα πάρουμε εδώ σήμερα θα είναι το ίδιο αποφασιστικές και ιστορικές για το μέλλον της Ελλάδας, σαν κι’ εκείνες που πάρθηκαν πριν 4 ακριβώς χρόνια εδώ στην Αθήνα, όταν το εγερτήριο σάλπισμα του ΕΑΜ καλούσε το Λαό στον ένοπλο αγώνα ενάντια στον χιτλεροφασίστα κατακτητή. Αν θέλουμε να ζήσουμε πρέπει να ολοκληρώσουμε το έργο που άρχισε η Εθνική Αντίσταση, Η ολοκλήρωση αυτή λέγεται Λαϊκή Δημοκρατία.

Και όπως η εθνική απελευθέρωση έτσι και η Λαϊκή Δημοκρατία δεν μπορεί να είναι παρά έργο του ίδιο του Λαού. Και όπως το έργο εκείνο και έτσι και αυτό το δεύτερο δε μπορεί να κερδηθεί παρά μονάχα με σκληρούς αγώνες και θυσίες. Μονιασμένος και ενωμένος θα νικήσει και σήμερα. Η Λαϊκή Δημοκρατία χρειάζεται ομόνοια και ενότητα. Η πλουτοκρατία, το Μαύρο Μέτωπο, ο ΣΑΝ για να ζήσουν χρειάζονται λαϊκή διχόνοια και εθνική διαίρεση. Γι’ αυτό σπέρνουν και καλλιεργούν το χωρισμό και το αλληλοφάγωμα.

Εθνική ενότητα και ομόνοια είναι σήμερα υπέρτατη επιταγή της στιγμής και πανεθνική αξίωση. Σ’ αυτήν πρέπει να δουλέψουμε όλοι. Σ’ αυτή να συμπεριλάβουμε όλους τους τίμιους Έλληνες χωρίς μνησικακία για το παρελθόν ξεχνώντας και συγχωρώντας τα λάθη και τις υπερβασίες κι’ απ’ τις δυο μεριές μπροστά στο συμφέρον της Ελλάδας. Μ’ αυτή θα νικήσουμε την εσωτερική αντίδραση. Μ’ αυτή θα γίνουμε σεβαστοί στους ξένους που τελικά θα αναγκαστούν να σεβαστούν τη λαϊκή θέληση. Γιατί θα τους πείσει ότι κάθε συνέχιση του αναξιοπρεπούς παρεμβατισμού στα εσωτερικά μας θα οδηγήσει σε καταστροφή.

Είναι αυτονόητο ότι ο ελληνικός Λαός δε μπορεί να ανεχθεί απεριόριστα το δολοφονικό τραμπουκισμό της πλουτοκρατικής αντίδρασης που βρίσκει ακόμα την υποστήριξη των Άγγλων και φέρνει σε τελειωτικό αφανισμό την Πατρίδα του. Θα έρθει μια στιγμή που αν δεν παρθούν αποφασιστικά και ριζικά μέτρα να διορθωθεί η κατάσταση αυτή θ’ αναγκαστεί ο Λαός στον ένοπλο αγώνα που διεξάγει ενάντιά του η μοναρχοφασιστική δεξιά ν’ απαντήσει με τα ίδια μέτρα. Και τη βασική ευθύνη θα τη φέρνουν πάλι εκείνοι που και το Δεκέμβρη και τώρα κατάφωρα στηρίζουν στην Ελλάδα τους προδότες, τους δοσίλογους και τους εκμεταλλευτές του Λαού της. Αν πρόκειται να μένουν εδώ σε μας εφαρμόζοντας με άλλες μεθόδους το ίδιο καταστρεπτικές και αντιλαϊκές, ένα δεύτερο καθεστώς κατοχής, καλό θα ’ναι να μα αδειάσουν τη γωνιά. Δεν το λέμε αυτό από αγγλοφοβία. Ο Λαός μας δε φοβάται κανέναν, αντίθετα, θέλει μια δημοκρατική συνεννόηση με τον αγγλικό Λαό και την Κυβέρνησή του. Μια συνεννόηση τίμια. Ισότιμη, αξιοπρεπή. Τέτοια που αν υποτεθεί ότι την έκανε ένα Άγγλος για την Πατρίδα του δε θα ’χε τίποτα να ντραπεί. Αν η Αγγλία δεν θέλει μια δημοκρατική και επιμένει στην αποικιστική μεταχείρισή μας, ας μας αφήσει μόνους. Δεν την χρειαζόμαστε. Έτσι ο Λαός ο δημοκρατικός θα μπορέσει πιο εύκολα και ανενόχλητα να κανονίσει και να εξασφαλίσει τη ομαλή εσωτερική δημοκρατική εξέλιξή του και να φθάσει στο εσωτερικό καθεστώς και στην κυβέρνηση που αυτός θέλει.

Περνάμε σήμερα μια κρίσιμη καμπή που απαιτεί απ’ όλους μας ψυχραιμία και σύνεση, μα πρώτον χρειάζεται και αποφασιστικότητα. Η μοναρχοφασιστική αντίδραση θέλει να προχωρήσει σε μέτρα που θα παν για χρόνια πολλά να της εξασφαλίσουν απεριόριστη τρομοκρατική εσωτερική επικράτηση. Η Δημοκρατία βρίσκεται σε κίνδυνο. Και καλεί όλα δίχως εξαίρεση τα παιδιά της. Τα χρειάζεται όλα και κανένα δεν πρέπει να λείψει. Ούτε οι αρχηγοί της, ούτε οι στρατιώτες της. Κάθε εγωιστικό συμφέρον και ατομική φιλοδοξία θα πρέπει να υποχωρήσει και όλοι να ορθωθούμε υπερασπιστές της Δημοκρατίας εξασφαλίζοντας μια δημοκρατική κυβερνητική διέξοδο απ’ το σημερινό χάος.

Στον ειρηνικό στίβο με ειρηνικά μέσα όταν πάψουν οι δολοφονικές προκλήσεις. Με την παλλαϊκή κινητοποίηση και τη μαζική λαϊκή αυτοάμυνα ενάντια στην τρομοκρατική δράση του Μαύρου Μετώπου, ΣΑΝ, Χ και Σίας. Ενάντια στην εκλογική νοθεία με παλλαϊκή αποχή. Με τον ίδιο ηρωισμό και αυτοθυσία όπως και στα ηρωικά χρόνια της Αντίστασης, όταν δεν μπει χαλινάρι στη μοναρχοφασιστική θρασύτητα και αποχαλίνωση. Πολύ άσχημα γνωρίζουν το λαό μας αν νομίζουν ότι με τη βία θα τον λυγίσουν . Αυτόν που δε φοβήθηκε, πολέμησε και νίκησε τον χιτλεροφασίστα κατακτητή και τους προδότες συνεργάτες του στο εσωτερικό. Αυτόν που θα παλέψει και θα νικήσει τον καθένα που επιβουλεύεται τη λευτεριά και την ανεξαρτησία του. Γιατί αυτό επιβάλλει η ελληνική τιμή και αξιοπρέπεια. Και ας κοστίσει όσες θυσίες και αίμα θελήσει. Μια είναι η ενιαία απαίτησή μας.

Δε θέλουμε το Βούλγαρη. Να φύγει ο Αντιβασιλέας. Κυβέρνηση Δημοκρατική. Χαλινάρι στο Μαύρο Μέτωπο, ΣΑΝ, Χ και Σία. Λεύτερες δημοκρατικές εκλογές. Σαν ένα άνθρωπος όλοι με όλες τις δυνάμεις μας για το θρίαμβο της Δημοκρατίας."

Σίγουρα οι εποχές δεν είναι οι ίδιες ...

Άλλωστε οι ρηχοί ιστορικοί παραλληλισμοί οδηγούν σε υπεραπλουστεύσεις και σε τραγικά λάθη ... 

Η επιλογή της τότε ηγεσίας του ΚΚΕ, του Ζαχαριάδη προσωπικά, για αποχή  καταγράφεται σαν ιστορικό λάθος ...

Τότε το ΚΚΕ και το ΕΑΜ εξέφραζαν την πλειοψηφία του λαού που είχε βγει από την άγρια νύχτα της Κατοχής και έλπιζε σε μαι άλλη προοπτική ...

Το να "χαρίσεις το γήπεδο"  τελείως στους ταξικούς και πολιτικούς σου αντιπάλους δεν ήταν ενδεδειγμένη επιλογή στη συγκεκριμένη ιστορική και πολιτική συγκυρία.

Σαφώς υπήρξε λαθεμένη εκτίμηση και του παγκόσμιου συσχετισμού δυνάμεων όπως και των στρατηγικών επιλογών της Σοβιετικής ηγεσίας.

Έτσι εξηγούνται και οι αντιφάσεις των επιλογών Ζαχαριάδη - από τη μια να επιβάλει την τήρηση της συμφωνίας της Βάρκιζας και να καταδικάζει (οδηγώντας στην ουσία στο θάνατο τον Άρη) και λίγο μετά να επιλέγει την αποχή και να ωθεί το Κόμμα και το αριστερό κίνημα στον εμφύλιο - πάντα με τις πρώτες ευθύνες να υπάρχουν στη 'λευκή τρομοκρατία" των αγγλοκίνητων αστικών πολιτικών δυνάμεων και των συνεχιστών των ταγμάτων ασφαλείας.

(Υπενθυμίζουμε ότι η ηγεσία του ΚΚΕ στις μέρες μας αποκατέστησε τον Ζαχαριάδη ενώ μόνο μερικώς τον Άρη ... γιατί ήταν κάπως "άτακτος" κι απείθαρχος ...).

Δεν μπορούμε ωστόσο να συγκρίνουμε τις δύο εποχές - τότε και τώρα ...

Αν και η  χώρα βρίσκεται σήμερα μέσα στα ιδιότυπα δεσμά, την ιδιότυπη κατοχή των Μνημονίων και των δανειστών πέντε και περισσότερα χρόνια ...

Οι δυνάμεις της Αριστεράς σήμερα βρίσκονται επίσης σε μια ιδιότυπη φάση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάχτηκε ταχύτατα σε μνημονιακή, συστημική και στην ουσία νέα καθεστωτική δύναμη αφού φιλοδοξεί να είναι - και είναι αυτή τη στιγμή - ένας από τους βασικούς πυλώνες του νέου δικομματισμού.

Όσοι αποσχίστηκαν από αυτόν, ΛΑΕ και συναφή, χωρίς να αναλάβουν καμία ευθύνη για όσα έχουν γίνει,  εμφανίζονται σαν ο "παλιός, καλός ΣΥΡΙΖΑ" - με τις ίδιες όμως αντιφάσεις, την προγραμματική ασάφεια, την ετερόκλητη σύνθεση, την αγκύλωση σε πρόσωπα και νοοτροπίες που έρχονται πολύ βαθιά από το κομματικό κατεστημένο και τις  μικρο - καθεστωτικές νοοτροπίες των παλιών κομμάτων της Αριστεράς.

Το ΚΚΕ με την ηγεσία του επιμένει στο "λαμπρό απομονωτισμό" και την περιχαράκωση του, ενδιαφερόμενο στο όνομα της "καθαρότητας'΄ να διατηρήσει κάποια ποσοστά.

Ανίκανο, όμως, να παρέμβει και να αποτρέψει αυτό που και το ίδιο χαρακτηρίζει ως "αντιλαϊκή λαίλαπα".

Και είναι απορίας άξιο πώς μέσα σ' αυτά τα χρόνια της πιο βαθιάς κρίσης, της λιτότητας, των Μνημονίων το κόμμα που φιλοδοξεί να εκπροσωπεί την εργατική τάξη, τον εργαζόμενο λαό  "πέτυχε" να παραμένει καθηλωμένο, "τσιμενταρισμένο" στα ίδια ποσοστά, στην ίδια "μακάρια" αναμονή της μεταφυσικής δικής του Δευτέρας Παρουσίας - αφού όλα τα προβλήματα ως δια μαγείας θα λυθούν όταν θα έρθει επί της γης η "λαϊκή εξουσία" με το ΚΚΕ επικεφαλής, σε μια νέα Ουτοπία στον ελληνικό μικρόκοσμο, αδιαφορώντας για όσα συμβαίνουν και για τις διαδικασίες που εξελίσσονται σήμερα στον κόσμο.

Έτσι, σε μια "στημένη" εκλογική αναμέτρηση, με σικέ και προδιαγεγραμμένα αποτελέσματα ....

Με σικέ και προδιαγεγραμμένους ρόλους - αφού είναι γνωστό ποιοι και πώς θα  κυβερνήσουν, ποιο πρόγραμμα θα εφαρμοστεί ...

Ακόμα και το ποιες θα είναι οι "αντιμνημονιακές" δυνάμεις που πολύ καλά έχουν βυθιστεί μέσα στο πολιτικό σύστημα ...

Μέσα σε μια τέτοια εκλογική αναμέτρηση, ποια πρέπει να είναι  η στάση  δυνάμεων και ανθρώπων που αναζητούν μια διαφορετική, ριζοσπαστική προοπτική, για την ανατροπή του παρακμιακού πολιτικού συστήματος και του μνημονιακού καθεστώτος;

Θεωρούμε ότι μπορούν να επιλέξουν το ΑΚΥΡΟ, το ΛΕΥΚΟ και την ΑΠΟΧΗ  σαν έκφραση δυσαρέσκειας και απόρριψης των κατεστημένων πολιτικών δυνάμεων.

Και ας μη βιαστούν να μας κατηγορήσουν οι υποστηρικτές της political correct  συμπεριφοράς, του κομματικού καθωσπρεπισμού - οι αυτόκλητοι σωτήρες και "ακατέβατοι" ηγετίσκοι - εκ του ασφαλούς - του κινήματος.

Οι μάχες στις οποίες είμαστε και θα είμαστε παρόντες είναι αυτές που θα ξεκινήσουν και την 21η του Σεπτέμβρη - οι μάχες οι πραγματικές, μέσα στην πραγματική ζωή, 

Εκεί που ζει και ανασαίνει ο πραγματικός κόσμος, ο κόσμος της εργασίας, οι νέοι άνθρωποι, οι άνεργοι, οι εξαθλιωμένοι, οι άστεγοι, οι πρόσφυγες - όχι μέσα στα βολικά σαλόνια του κούφιου κοινοβουλευτισμού, των κρατικών επιχορηγήσεων, των ευρωπαϊκών ταξιδιών και των δημοσίων σχέσεων, μέσα στα "φιλόξενα" συστημικά κανάλια.

Για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κινήματος  και τη χάραξη μιας διαφορετικής προοπτικής.

Αποχή και αναποφάσιστοι κρίνουν τον "νικητή" στις πιο σικέ εκλογές της Μεταπολίτευσης

Η προεκλογική αυλαία έπεσε. Αν και σύντομη δεν έλειψαν οι υψηλοί τόνοι - για το ... ξεκάρφωμα λέμε εμείς -  οι σκληρές αντιπαραθέσεις και οι επιθέσεις πάνω αλλά και κάτω από την ζώνη. Όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια η σκανδαλολογία δεν απουσίασε ούτε σε αυτή την αναμέτρηση. 

Μόνο που στα  ... σκανδαλάκια πολλοί  έχουν το μερτικό τους και από πολλές - για να μην πούμε από όλες τις κατευθύνσεις και παρατάξεις ... 

Τα διαφημιστικά σποτ εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων κινήθηκαν σε ρηχά νερά καθώς απουσίαζαν η έμπνευση και η φαντασία. 

 Αυτή την προεκλογική περίοδο είχαμε και τις δύο τηλεμαχίες που πραγματοποιήθηκαν μετά από έξι χρόνια, ενώ είχαμε και δύο πρωτοεμφανιζόμενους πολιτικούς αρχηγούς. 

Με άλλα λόγια το προεκλογικό... τσίρκο είχε πολλά νούμερα - παλιά και νέα ... 

Πλέον οι πολιτικοί αρχηγοί υποψήφιοι βουλευτές και στελέχη όλων των κομμάτων έχουν ξεχυθεί στις εκλογικές περιφέρειες με πρωταρχικό στόχο να πείσουν τους πολίτες να προσέλθουν την Κυριακή στις κάλπες. 


Άλλωστε αυτό ήταν το κοινό μήνυμα όλων των πολιτικών αρχηγών στις κεντρικές τους προεκλογικές ομιλίες καθώς όλες οι δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας έδειξαν το ποσοστό των αναποφάσιστων να κυμαίνεται από 15% έως 20%.

Επίσης, στα κομματικά επιτελεία εκφράζεται ο φόβος ότι η αποχή θα κυμανθεί σε αρκετά υψηλά ποσοστά (στο 34% ήταν στις εκλογές του Ιανουαρίου) καθώς πρόκειται την τρίτη εκλογική αναμέτρηση μέσα σε επτά μήνες, γεγονός που θα κάνει αρκετούς ετεροδημότες - λόγω και οικονομικής κρίσης – να σκεφτούν πολύ σοβαρά να προσέλθουν την Κυριακή στα εκλογικά τμήματα της περιφέρειας. 

Το ότι το δίλημμα μνημόνιο – αντιμνημόνιο δεν τίθεται τόσο έντονα όσο στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις από την πλειοψηφία των κομμάτων, είναι ένα στοιχείο για το οποίο εκλογολόγοι, εκτιμούν ότι θα αποτρέψει ορισμένους να πάνε στις κάλπες. 

Ενώ διάχυτη είναι η απογοήτευση σε μεγάλα τμήματα ειδικα΄των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ για τις απίστευτες κωλοτούμπες  της ηγεσίας του ... 
Το «πρέσινγκ» από τα στελέχη των κομμάτων αναμένεται να είναι ασφυκτικό, τις ώρες που απομένουν μέχρι να ανοίξουν τα εκλογικά τμήματα, σε όσους δεν έχουν αποφασίσει αν θα ψηφίσουν και στην συνέχεια ποιο ψηφοδέλτιο θα ρίξουν στην κάλπη. Όλα τα κόμματα για τους δικούς τους λόγους το καθένα, επιχειρούν να πολώσουν τους ψηφοφόρους, τονίζοντας την κρισιμότητα της εκλογικής αναμέτρησης. 


Το γεγονός ότι αυξήθηκαν τα κόμματα που υπέγραψαν μνημόνιο (συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ), αλλά και η δημιουργία ενός ακόμη κόμματος της Λαϊκής Ενότητας, έχουν ανακατέψει αρκετά την «τράπουλα» των εκλογών. Όπως επίσης άγνωστο παραμένει πως θα αντιδράσουν οι κάτοικοι των περιοχών που αντιμετωπίζουν το κύμα των προσφύγων.

Τώρα και στην κάλπη να πάνε  με σημαδεμένη την τράπουλα και δεδομένο το αποτέλεσμα, πάλι τι νόημα έχει;

Για να δώσουν το πάνω χέρι στον καλύτερο διαχειριστή του Τρίτου Μνημονίου;

Για να ενισχύσουν τα κόμματα τα "αντιμνημονιακά" που απλά ψελλίζουν κάποια συνθήματα και δεν προσφέρουν ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας πέρα από τα να διασώζουν κάποια κοινοβουλευτική παρουσία διαιωνίζοντας την ύπαρξη τους ως "αριστερό" άλλοθι στο κατεστημένο;

Ή για να μοιράσουν την ψήφο τους σε Ποτάμια, Δημοκρατικές Συμπαρατάξεις - νεοΠΑΣΟΚ δηλαδή - και άλλα τινά ... 

Η λύση πρέπει να αναζητηθεί πέρα απαό αυτές τις εκλογές  μέσα στην κοινωνία και από την ίδια την κοινωνία ...

Τα εκλογικά αποτελέσματα τους τα χαρίζουμε ... 

Δημοσκόπηση TPP: Το μνημόνιο αντι-μνημόνιο παραμένει κυρίαρχο

από τον Μ ...

Το 65% του εκλογικού σώματος είναι αντίθετο στη λογική του μνημονίου, επισήμανε ο Γιάννης Μαυρής, πρόεδρος της Public Issue, παρουσιάζοντας την πρώτη δημοσκόπηση που χρηματοδοτήθηκε από πολίτες στην τηλεόραση του ThePressProject. Το μνημόνιο αντι-μνημόνιο παραμένει κυρίαρχο, τόνισε

Για λόγους φοβίας, η αντίθεση στη μνημονιακή λογική δεν εκφράζεται στο εκλογικό αποτέλεσμα, διευκρίνισε.

Η εκτίμηση ότι τα πράγματα με τη δραχμή θα είναι χειρότερα, ενισχύθηκε με την επιβολή των capital controls, ανέφερε ο Γ. Μαυρής. «Ο κόσμος φοβήθηκε. Αυτός ο φόβος θα παίξει ρόλο στο αποτέλεσμα των εκλογών», πρόσθεσε.

Παράλληλα, έκανε λόγο για περιορισμένη διεύρυνση των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με τη ΝΔ, όπου, όπως εξήγησε, παρατηρείται μεγαλύτερη διεύρυνση. Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει προς όλες τις κατευθύνσεις, σημείωσε ο πολιτικός αναλυτής.]

«Το πρόβλημα το έχει ο ΣΥΡΙΖΑ»
«Σε αυτές τις εκλογές το πρόβλημα το έχει ο ΣΥΡΙΖΑ», επισήμανε ο Γ. Μαυρής, ενώ διερωτήθηκε: «Τι θα γίνει με τους αναποφάσιστους; Θα πάνε προς την αποχή; Θα πάνε προς την αριστερή διαμαρτυρία; Προς τη ΝΔ; Είναι πολλά πράγματα καινοφανή, υπάρχει μεγάλη ρευστότητα. Συμπυκνωμένα γεγονότα πρέπει να αποκρυσταλλωθούν».

Ως προς τις δημοσκοπήσεις, κάλεσε να μην υπερεκτιμούμε τις δυνατότητες ενός επιστημονικού εργαλείου.

Αναλυτικά, τα αποτελέσματα της πρώτης δημοσκόπησης των πολιτών από την Public Issue για το TPP:

Αναποφάσιστοι και αποχή κρίνουν το νικητή των εκλογών Τι δείχνουν οι τελευταίες μετρήσεις.

Μάχη 48 ωρών που θα αναδείξει τον νικητή της εκλογικής αναμέτρησης, δίνουν μέχρι την κάλπη ο Αλέξης Τσίπρας και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης - που εμφανίζονται ως βασικοί "μονομάχοι" σ' αυτή την εκλογική αναμέτρηση - με στόχο να κερδίσουν τους αναποφάσιστους. 

Τα κομματικά επιτελεία επιχειρούν να πείσουν τη μερίδα των ψηφοφόρων που δηλώνουν ότι θα απόσχουν συνειδητά από την εκλογική διαδικασία. Οι περισσότεροι προέρχονται από το ΣΥΡΙΖΑ και ήδη ο κ. Τσίπρας από χθες ξεκίνησε να μιλάει για επαναφορά του Α. Σαμαρά αν βγει πρώτη η ΝΔ, αλλά και για αντιδεξιά κυβέρνηση, επιχειρώντας να φέρει στην κάλπη τους απογοητευμένους του ΣΥΡΙΖΑ που μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου, το δημοψήφισμα και το τρίτο μνημόνιο, δείχνουν ότι δεν θα πάνε να ψηφίσουν. 

Στη Νέα Δημοκρατία βλέπουν ότι "ισχυρό χαρτί" του κόμματος είναι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης ο οποίος έχει πυκνώσει τις εμφανίσεις και τις συνεντεύξεις του, ενώ εκφράζουν μεγάλη ικανοποίηση από τη συγκέντρωση του κόμματος στην Ομόνοια, όπου ο πρόεδρος της ΝΔ τόνισε: «Απλώνουμε χέρι ενότητας σε όλους τους ψηφοφόρους που πλανήθηκαν και ψήφισαν το ΣΥΡΙΖΑ ή άλλο κόμμα». 

«Την Κυριακή τελειώνουμε μία και καλή με το δήθεν, που αποδείχθηκε παλιό και σαθρό» δήλωσε ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης. 

Το τοπίο εξακολουθεί να είναι ρευστό και οι μετρήσεις δείχνουν ότι οι αναποφάσιστοι ενδεχομένως να αγγίζουν και τις 600.000 πολίτες, ενώ η αποχή εκτιμάται ότι θα κινηθεί σε υψηλότερα επίπεδα από τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές. 

Την ίδια ώρα οι δημοσκοπήσεις αδυνατούν να συμφωνήσουν στο νικητή... 

Η Νέα Δημοκρατία «παίρνει κεφάλι» στις μετρήσεις με διαφορά 1,4% έναντι του ΣΥΡΙΖΑ που έρχεται δεύτερος σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση.. 

Στην ίδια δημοσκόπηση της εταιρίας Metrisi για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, ΛΑΕ και Ένωση Κεντρώων μπαίνουν οριακά με ποσοστό λίγο πάνω από το 3% ενώ μένουν εκτός οι ΑΝΕΛ. 

Αναλυτικά η πρόθεση ψήφου: 

ΝΔ 28,5% 
ΣΥΡΙΖΑ 27,1% 
Χρυση Αυγή 5,6% 
ΚΚΕ 5,4% 
ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ 5,1 
ΠΟΤΑΜΙ 4,7% 
ΛΑΕ 3,2% 
ΕΝ. ΚΕΝΤΡΩΩΝ 3,1% 
ΑΝΕΛ 2,7% 
ΑΛΛΟ 2,9% 
Αδιευκρίνιστη ψήφος 11,7% 

Το βράδυ της Πέμπτης νέα δημοσκόπηση δημοσίευσε το Βήμα. Στην ερώτηση της Κάππα Research ποιο κόμμα είναι πιο πιθανό να ψήφιζαν σήμερα οι συμμετέχοντες, οι απαντήσεις έδωσαν τα εξής ποσοστά: 

ΣΥΡΙΖΑ: 29% 
Νέα Δημοκρατία: 28,4% 
Χρυσή Αυγή: 6,7% 
ΠΑΣΟΚ: 5,9% 
ΚΚΕ: 5,5% 
Ποτάμι: 5% 
Λαϊκή Ενότητα: 3,5% 
Ενωση Κεντρώων: 3,2% 
Ανεξάρτητοι Ελληνες: 3% 
Αλλο κόμμα: 2,4% 
Αδιευκρίνιστη: 7,4% 

Στην παράσταση νίκης ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 55,6% έναντι 30,5% της Νέας Δημοκρατίας. 


Οριακό προβάδισμα στη ΝΔ δίνει η Metron Analysis σε δημοσκόπηση για τα Παραπολιτικά: 

Νέα Δημοκρατία: 31,9% 
ΣΥΡΙΖΑ: 31,6% 
Χρυσή Αυγή 6,7% 
ΚΚΕ: 6,2% 
Ποτάμι: 5,9% 
ΠΑΣΟΚ: 5,2% 
Ενωση Κεντρώων: 3,6% 
Λαϊκή Ενότητα: 3,4% 
Ανεξάρτητοι Ελληνες: 2,7% 
ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 1,3% 
Αλλο κόμμα: 1,5% 

Ισορροπία δυνάμεων, καταγράφεται στην νέα δημοσκόπηση της Pulse για το Ποντίκι. Αναλυτικά στην αναγωγή επί των εγκύρων, τα κόμματα εκτιμάται ότι λαμβάνουν τα εξής ποσοστά: 

ΣΥΡΙΖΑ: 29% 
Νέα Δημοκρατία: 29% 
ΠΑΣΟΚ: 7% 
Χρυσή Αυγή: 7% 
Ποτάμι: 5,5% 
ΚΚΕ: 5,5% 
Λαϊκή Ενότητα: 3,5% 
Ενωση Κεντρώων: 3% 
Ανεξάρτητοι Ελληνες: 2,5% 
ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 1% 
Αλλο κόμμα: 1,5% 
Αναποφάσιστοι-ΔΞ/ΔΑ: 5,5% 

Στην παράσταση νίκης, ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται με 51% έναντι 37% της Νέας Δημοκρατίας.