PSI και CDS – ο μηχανισμός της απάτης: η Ελλάδα η πρώτη χώρα της ευρωζώνης σε καθεστώς πτώχευσης

 Μιλήσαμε ήδη για τις θριαμβολογίες των στελεχών της κυβέρνησης, των κομμάτων της συγκυβέρνησης.

Για την «ιστορικότητα» και την επιτυχία του «κουρέματος» του χρέους.

Ικανοποίηση και από την πλευρά των «εταίρων» - της Μέρκελ, της Λαγκάρντ του ΔΝΤ και άλλων.

Όλα αυτά δεν μπορούν να κρύψουν την ωμή πραγματικότητα.

Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα της ΕΕ που οδηγήθηκε σε χρεωκοπία.

Εντάξει μπορεί η Ελλάδα του 2012 να μην έχει γίνει Αργεντινή του 2001 …  μέχρι στιγμής.

Αλλά ήδη η Moody’s χαρακτήρισε ως πτώχευση το «πιστωτικό γεγονός». Θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει πτωχεύσει από τη στιγμή που ενεργοποίησε τις ρήτρες υποχρεωτικής ανταλλαγής (CAC).

 Πέρα, όμως, από την ουσία των ίδιων των οικονομικών εξελίξεων προκλητική παραμένει η εμμονή  στο συστηματικό εμπαιγμό των Ελλήνων πολιτών.

Έτσι, για παράδειγμα, και μέσα από τη διαδικασία του PSI και την ενεργοποίηση των CDS  αρκετοί  κερδίζουν δισεκατομμύρια ευρώ.

Ήδη σε χθεσινό μας δημοσίευμα δείξαμε ότι οι μεγαλύτεροι δανειστές μας – μεγάλες τράπεζες και κερδοσκοπικοί οργανισμοί ήταν και αυτοί που αποφάνθηκαν ότι υπήρξε πιστωτικό γεγονός.

«Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει» δηλαδή.

Μπορεί η τελική αποπληρωμή των CDS να εκτιμάται στο καθαρό ποσό των 3 δις. ευρώ περίπου.

Αλλά σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές το «ακαθάριστο» ποσό που αυτή την περίοδο «παίχτηκε» σ’ αυτό τον ιδιόμορφο στοιχηματισμό φθάνει στα 68 δις. και περισσότερο.

Γεγονός που σημαίνει ότι ορισμένοι έπαιξαν και ξαναέπαιξαν κερδοσκοπώντας πάνω στην ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδας.

Αλήθεια, πόσοι από τους Έλληνες πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες ‘έπαιξαν’ σ’ αυτό το όργιο κερδοσκοπίας και  κυνικής εκμετάλλευσης των προβλημάτων της χώρας μας;

Το δεύτερο στοιχείο αυτής της διαδικασίας είναι ότι πλέον με το «κούρεμα» οι μεγάλες ευρωπαϊκές – γερμανικές, γαλλικές κα – όπως και αμερικανικές τράπεζες και κερδοσκοπικοί οργανισμοί ξεφορτώθηκαν τα «επικίνδυνα’ ελληνικά ομόλογα.

Πλέον το χρέος μας ως χώρα έχει να κάνει όχι με τους ιδιώτες δανειστές αλλά με θεσμικούς και «επίσημους» δανειστές – το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και τους «εταίρους» της ΕΕ. Που είδαμε σε τι πνεύμα  «αλληλεγγύης» αντιμετωπίζουν τη χώρα μας.

 Οι οποίοι με το νέο Μνημόνιο έχουν διασφαλίσει ότι θα προεξοφλούν τα κέρδη και τις δόσεις των δανείων τους αφού από τα 130 δις. που θα μας δώσουν ως νέο πακέτο «βοήθειας» θα κατατίθενται απευθείας στο νέο λογαριασμό που δημιουργήθηκε  τα ποσά των διάφορων δόσεων.

Τα υπόλοιπα θα δίνονται για την «ανακεφαλαιοποίηση»  των τραπεζών οι οποίες θα λαμβάνουν και πρόσθετα ποσά από την ΕΚΤ με επιτόκιο 1%, θα συνεχίσουν να παρέχουν επιτόκιο στους καταθέτες λιγότερο από 1%,  ενώ θα τους δανείζουν με επιτόκιο από 5 και 6% το χαμηλότερο μέχρι και 20% σε περιπτώσεις καταναλωτικών δανείων και πιστωτικών καρτών.

Το όργιο κερδοσκοπίας και τοκογλυφίας θα συνεχίζεται, λοιπόν, αμείωτο.

Γι’ αυτό και σπεύδουν να μας δανείσουν με επιπρόσθετα ποσά και να ξεκλειδώσουν τις δόσεις της «βοήθειας».

Χαρακτηριστική η δήλωση της Λαγκάρντ που είπε ότι το ΔΝΤ προσφέρεται να μας δανείσει 28 δις. άμεσα.

Για να συνεχιστεί ο φαύλος κύκλος δανεισμού και φουσκώματος του χρέους.

Για να ακολουθήσει και η νέα καταιγίδα αντιλαϊκών μέτρων.  

Η περικοπή και η συντριβή μισθών και συντάξεων. Αφού από τον Ιούνιο – λίγο μετά από τις προσεχείς εκλογές – προβλέπεται η μείωση ακόμη περισσότερο των συντάξεων, η περικοπή  όποιου ποσού από τα δώρα έχει απομείνει στους δημοσίους, οι μειώσεις στα ειδικά μισθολόγια, οι περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη …

Ένας ατελείωτος κατάλογος οδύνης και «θυσιών» για τους Έλληνες πολίτες.

Για να μην αναφερθούμε και στη λαφυραγώγηση του εθνικού και δημόσιου πλούτου που θα αποτελέσει τη λεία για τα αρπαχτικά των αγορών.

Και όλα αυτά χωρίς να έχει οριστικά απομακρυνθεί ή αποκλειστεί ο κίνδυνος οριστικής κατάρρευσης ή ακόμη και άτακτης χρεωκοπίας.

Το μόνο που επιτεύχθηκε είναι, όπως ήδη αναφέραμε, η μετάθεση του χρόνου αυτών των εξελίξεων, το κέρδισμα χρόνου από τους πιστωτές  μας, την ευρωπαϊκή ηγεσία αλλά και τους εγχώριους υποστηριχτές του Μνημονίου για να ανασυνταχθούν και να στερεώσουν το καθεστώς τους.

Εκτός αν τους ανατρέψει τα σχέδια η δυναμική αντίδραση του ελληνικού λαού. 

Ενεργοποιήθηκαν τα CDS- ISDA: Πιστωτικό γεγονός

H ενεργοποίηση της ρήτρας συλλογικής δράσης που αποφάσισε το υπουργικό συμβούλιο καθιστά την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους πιστωτικό γεγονός, σύμφωνα με την απόφαση που εξέδωσε πριν από λίγο η αρμόδια επιτροπή της Διεθνούς Ένωσης Συμφωνιών Ανταλλαγής και Παραγώγων (ISDA). Συνεπώς οι κάτοχοι ασφαλίστρων κινδύνου επί του ελληνικού χρέους (CDS) θα πληρωθούν.

Η αρμόδια επιτροπή αποφάσισε να διενεργήσει δημοπρασία για τα CDS στις 19 Μαρτίου. Η συνολική αξία των CDS επί του ελληνικού χρέους ανέρχεται σε 3,2 δις. δολάρια. Οι κάτοχοί τους όμως δεν θα τα πληρωθούν στο ακέραιο αλλά θα λάβουν περίπου το 70% της αξίας τους, δηλαδή κάτω από 2,5 δις. ευρώ. Οι πληρωμές δεν επιβαρύνουν την Ελλάδα καθώς τα CDS πληρώνονται

Όπως εξηγεί η ISDA στην ανακοίνωσή της, όταν αρχικά ανακοινώθηκε το σχέδιο για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, δεν υπήρχε κάποια αναφορά για τη χρήση των CACs και το σχέδιο ήταν σε εθελοντική βάση και για το λόγο αυτό δεν είχε χαρακτηρίσει τη διαδικασία πιστωτικό γεγονός.

Το μεγάλο φαγοπότι των κερδοσκόπων συνεχίζεται.

Κάποιοι θα κερδίσουν ορισμένα δισεκατομμύρια από αυτό το παιχνίδι που παίζεται πάνω στην ελληνική χρεωκοπία.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η απόφαση του ISDA πάρθηκε με 15 υπέρ και κανένα κατά.

Αξιοσημείωτο είναι ότι σ΄ αυτό το περίφημο ISDA συμμετείχαν οι:

15 "YES" votes –

Bank of America Merrill Lynch

Barclays

Credit Suisse

Deutsche Bank AG

Goldman Sachs

JPMorgan Chase Bank, N.A.

Morgan Stanley

UBS

BNP Paribas

Societe Generale

Citadel Investment Group LLC

D.E. Shaw Group

BlueMountain Capital

Elliott Management Corporation

PIMCO

Με άλλα λόγια οι μεγαλοδανειστές μας που κατά τα άλλα συμμετείχαν και στο PSI και κατά τα άλλα προχώρησαν εθελοντικά στην ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων.

Πότε άραγε θα σταματήσει αυτό το δούλεμα;

Πότε θα σταματήσουμε τον εμπαιγμό και τους στείλουμε αυτούς και τους εγχώριους υπηρέτες τους στον αγύριστο;

Μας «κούρεψαν» 105 δισ. ευρώ – μας δανείζουν 130 δισ. με υψηλα επιτόκια. Τα αδιέξοδα και αντιφάσεις του PSI

Με ένα μπαράζ δηλώσεων αισιοδοξίας και ικανοποίησης υποδέχτηκαν τα στελέχη της κυβέρνησης, της Κομισιόν, του ΔΝΤ και φυσικά οι εκπρόσωποι της γερμανικής κυβέρνησης (Σόιμπλε, Ρέσλερ) την ολοκλήρωση της ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων.

 Το περίφημο, λοιπόν, σταμάτησε στο 85,8% και με την ενεργοποίηση των CAC σταμάτησε στο 95,7%.

Μίλησαν, λοιπόν, για τη «μεγαλύτερη διαγραφή χρέους στην ιστορία».

Ότι «αφαιρέθηκαν 105 δις. από το χρέος, από τα παιδιά και τα εγγόνια μας».

Ακούστηκαν και άλλα πολλά και θορυβώδη.

Με πιο συγκρατημένο, βέβαια, τον Σόιμπλε που δήλωσε «κάναμε ένα μεγάλο βήμα αλλά δεν τελειώσαμε».

Ο οίκος Fitch, επίσης, υποβάθμισε τη χώρα μας σε καθεστώς  «περιορισμένης χρεωκοπίας».

Κατά το Λουκά Παπαδήμο η ημέρα χαρακτηρίστηκε «ιστορική» ενώ στο υπουργικό συμβούλιο έπεσαν μέχρι και χειροκροτήματα για τους πτωτεργάτες αυτού του «κατορθώματος».

Περιχαρή και τα κόμματα της συγκυβέρνησης.

 Πέρα, ωστόσο, από τις επαινετικές δηλώσεις, ακόμη και τις θριαμβολογίες υπάρχουν ορισμένες πολύ σκληρές αλήθειες.

 Σύμφωνα με το περίφημο «κούρεμα» θα κοπούν 105 δις. ευρώ από το συνολικό χρέος.

Την ίδια στιγμή θα μας δανείσουν – και όχι θα μας βοηθήσουν – 130 δις. ευρώ.

Από αυτά 30 ως και 50 δις. θα δοθούν για την «ανακεφαλαιοποίηση» των τραπεζών.

Ενώ τα υπόλοιπα θα δοθούν απευθείας για την αποπληρωμή των τόκων των δανείων.

Με άλλα λόγια θα  ανατροφοδοτήσουν τους δανειστές μας εξασφαλίζοντας μακροπρόθεσμα την κερδοφορία τους.

Ούτε ένα ευρώ δεν θα δοθεί για την εσωτερική ανάπτυξη της χώρας.

Αλήθεια, σε λίγες ώρες συνεδριάζει το ISDA, το όργανο που θα αποφανθεί αν συντελέστηκε «πιστωτικό γεγονός» και αν πρέπει να πληρωθούν τα πολυσυζητημένα CDS.

Αν δηλαδή ακόμη και τώρα αποκομίσουν δισεκατομμύρια ευρώ οι κερδοσκόποι σε βάρος του ελληνικού λαού.

Αυτό, λοιπόν, που εξασφαλίστηκε είναι μια παράταση χρόνου ώστε να αποφευχθεί άμεσα ένα «πιστωτικό γεγονός», μια άτακτη χρεωκοπία – αν αποφευχθεί, βεβαίως, και αυτό.

Και φυσικά η απόκτηση «πολιτικού χρόνου» για τους υποστηριχτές του Μνημονίου ώστε να οργανώσουν τις προσεχείς εκλογές σε όσο το δυνατόν πιο ευνοϊκό γι’ αυτούς κλίμα και με τους μέγιστους εκβιασμούς.

Με δεδομένη τη λαϊκή αγανάκτηση και την κατακραυγή που συσσωρεύεται.

Στην προοπτική του – όπως ήδη έχουμε παρουσιάσει σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ειδικά αυτές που αφορούσαν τις μυστικές εκθέσεις της τρόικα – το ελληνικό χρέος θα φτάσει σύντομα στο 170% του ΑΕΠ με τάσεις μέχρι και για 200%!

Οπότε διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν ότι μια χρεωκοπία δεν έχει αποφευχθεί.

Για να αποφευχθεί μια τέτοια εξέλιξη πρέπει η χώρα να παρουσιάσει άμεσα πρωτογενή πλεονάσματα στον τακτικό προϋπολογισμό –στην αρχή μιλούσαν για το 2012, στη συνέχεια αυτό μετατέθηκε το 2013 … και βλέπουμε.

Και φυσικά να μπει σε τροχιά ανάπτυξης.

Στην αρχή με αργούς ρυθμούς και στη συνέχεια – με βάση αισιόδοξους υπολογισμούς – να φθάσει στο ύψος μέχρι και 4,7% το χρόνο.

Τώρα το πώς θα γίνει αυτό σε μια οικονομία που όχι μόνο δεν βρίσκεται σε κώμα αλλά όλα δείχνουν ότι έχει φθάσει σε νεκρική ακαμψία κανείς δεν το εξηγεί.

 Σε μια οικονομία που ξεπερνά το ένα αρνητικό ρεκόρ μετά το άλλο. Αφού η ύφεση για το τελευταίο τρίμηνο του 2011 κυμάνθηκε στο -7,5%, υψηλότερη και από το 7% που προέβλεψε η Εurostat.

Με την ανεργία να ξεπερνά επίσημα το 21% και την ανεργία των νέων να έχει φθάσει στο 50%.

Με 1 στα 4 καταστήματα στην αττική να έχει βάλει λουκέτο ενώ σύμφωνα με τα αποκαλυπτικά στοιχεία έρευνας που έδωσε στην δημοσιότητα η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) η αναλογία των κλειστών επιχειρήσεων προς τις ανοιχτές καταγράφει αύξηση σε σύγκριση με το προηγούμενο διάστημα κατά 30%.

Ας μη μιλήσουμε για τη θέση των μισθωτών και των συνταξιούχων. Είναι ήδη γνωστή. Εκείνο που υποκρύπτεται είναι το μέγεθος των μέτρων που θα ακολουθήσουν τις εκλογές. Μόνο υπαινιχτικά αναφέρεται ότι το Ιούνιο θα ακολουθήσουν και νέα ακόμη σκληρότερα μέτρα.

Η αντιμετώπιση της εφιαλτικής κατάστασης και της εφιαλτικότερης προοπτικής δεν είναι μέτρα τύπου PSI.

Είναι η ριζική ανατροπή των πολιτικών και της εξουσίας του Μνημονίου.

Είναι η σύγκρουση με τις λογικές «εξυπηρέτησης», «αναδιάρθρωσης», ολοκληρωτικής «αποπληρωμής» του χρέους.

Αυτό κάθε μέρα που περνά γίνεται όχι απλά ανέφικτο. Οδηγεί σε θανάσιμα αδιέξοδα και στην απροσδιόριστη σε βάθος χρόνου υποθήκευση της εθνικής οικονομίας και κυριαρχίας.

Γιατί ο ελληνικός λαός να πληρώνει για ένα χρέος που το πραγματικό του μέγεθος, τη σύσταση και υφή του δεν γνωρίζει;

Γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν προχώρησε ποτέ στη συγκρότηση μιας Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Ελληνικού Χρέους;

Πόσα από τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που εμφανίζεται να είναι χρεωμένο το ελληνικό δημόσιο αποτελούν τόκους και πανωτόκια;

Πόσα ακόμη αποτελούν προϊόντα παράνομων συναλλαγών, δοσοληψιών και μιζών τύπου Siemens και άλλων παρόμοιων συμφωνιών;

Αλήθεια, ενώ «κουρεύτηκαν» τα ομόλογα ακόμη και των ασφαλιστικών ταμείων και πολλών μικροομολογιούχων και ενώ οι τράπεζες αναμένεται να δεχτούν νέο πακτωλό δισεκατομμυρίων, για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη.

Γιατί δεν «κουρεύονται» και τα χρέη των ιδιωτών προς τις τράπεζες; Στα καταναλωτικά δάνεια, τη στεγαστική πίστη, τα επαγγελματικά δάνεια, ώστε να ανακουφιστούν και οι λαϊκές τάξεις;

Τη στιγμή μάλιστα που οι τράπεζες επιχορηγούνται ή «δανείζονται» με 1% και στη συνέχεια προχωρούν τα διάφορα τραπεζικά προϊόντα με εξωφρενικούς τοκογλυφικούς όρους.

Αλήθεια, πάλι, ας καταθέσουμε ένα «αφελές» ερώτημα: τώρα που οι ελληνικές τράπεζες συμμετείχαν στο PSI και που οι 2002 της ελληνικής Βουλής ψήφισαν τη συμφωνία η οποία υπάγει τη νέα δανειακή σύμβαση στο αγγλικό δίκαιο, άραγε οι τράπεζες αυτές – σε ορισμένες από τις οποίες συμμετέχει και το ελληνικό δημόσιο, όπως και η ελληνική Εκκλησία -  θα προχωρήσουν σε κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, σε περίπτωση που στο άμεσο μέλλον δεν θα είναι δυνατή η αποπληρωμή κάποιων δόσεων του δανείου;

Σε ποιον οξύτατο και ακραίο παραλογισμό οδηγούμαστε ακόμη;

Αυτό μπορεί να αποτελεί ένα σενάριο. Και δεν γνωρίζουμε τι θα κάνει η Εθνική ή  η ΑΤΕ. Αλλά ο όμιλος Eurobank πχ τι θα πράξει;

Μέχρι πότε αυτοί οι τραπεζικοί και κερδοσκοπικοί οργανισμοί θα μένουν στο απυρόβλητο;

 Το σίγουρο είναι ότι τα αδιέξοδα και οι αντιφάσεις του νέου Μνημονίου και του PSI θα φανούν εξαιρετικά σύντομα.

Η επίθεση στα λαϊκά εισοδήματα και δικαιώματα θα ενταθεί.

Η προοπτική η Ελλάδα να γίνει η «Λεττονία», η «Εσθονία» των Βαλκανίων, να οδηγηθεί σε μισθούς Βουλγαρίας για να καταλήξει τελικά σε συνθήκες … Πακιστάν και σε Ειδική Οικονομική Ζώνη για την απρόσκοπτη κερδοσκοπία λίγων μεγάλων ελληνικών ομίλων και κυρίως των διεθνούς μεγάλου κεφαλαίου, των γερμανικών αμερικανικών, γαλλικών και άλλων πολυεθνικών, είναι αυτή που έχουν χαράξει οι ισχυροί «φίλοι» μας.

 Χρέος των Ελλήνων  πολιτών και των πολιτικών δυνάμεων που αντιμάχονται το Μνημόνιο είναι να οργανώσουν τις προϋποθέσεις για την ανατροπή αυτών των πολιτικών. 

Τα τρία πιθανότερα σενάρια για την «αναδιάρθρωση» του ελληνικού χρέους και την έκβαση του PSI

Τρία πιθανά σενάρια προβάλλουν ως πιθανά σύμφωνα με τους κανόνες που η Ελλάδα έχει αποδεχτεί στις διαπραγματεύσεις  για τη συμφωνία. 

Πρώτον, το «ευνοϊκό»: εάν το ποσοστό συμμετοχής των πιστωτών είναι τουλάχιστον 90%. Στην περίπτωση αυτή, η ανταλλαγή θα πραγματοποιηθεί αυτόματα, ως «εθελοντική» . Ένα τέτοιο αποτέλεσμα  «φαίνεται μάλλον απίθανο», ανέφεραν καλοί γνώστες των εξελίξεων.

Το δεύτερο σενάριο, το χειρότερο: η συμμετοχή των πιστωτών στην ανταλλαγή θα είναι μικρότερη. Σε μια τέτοια περιπτώσεις, η πράξη θα πρέπει να διακοπεί αμέσως και το φάντασμα της άτακτης χρεωκοπίας θα αγκαλιάσει την Ελλάδα.

 Ένα σημείωμα εργασίας των εκπροσώπων των ιδιωτών πιστωτών, που κυκλοφόρησε από την Athens News (υπόψη συμφερόντων ΔΟΛ), πιστεύει ότι μια άτακτη πτώχευση της Ελλάδα θα κόστιζε πάνω από 1000 δισεκατομμύρια ευρώ στη διεθνή οικονομία , με συνέπειες «πολύ χειρότερες  από ό, τι εκείνες της πτώχευσης της Lehman Brothers» . «Αν ήθελε κανείς να φτάσει εκεί, θα προχωρούσε σ’ ένα μεγάλο άλμα προς το άγνωστο», ανέφεραν σχολιαστές στις Βρυξέλλες. «Μια τέτοια έκβαση θα ήταν αναπόφευκτα μια κατάσταση “χάνω-χάνει -lose lose"».

 Υπάρχει και το τρίτο σενάριο, το ενδιάμεσο, με ποσοστό συμμετοχής 75% έως 90%. "Αυτό είναι το πλέον πιθανό να υλοποιηθεί" , εκτιμά ο Ζαν-Φρανσουά Robin , στρατηγικός αναλυτής της Natixis. Η  Ελλάδα θα προβεί σε διαβουλεύσεις μετά με την "τρόικα"  (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και Ευρωπαϊκή Επιτροπή) και τους «εταίρους» της, πριν αποφασίσει για τη συνέχεια.

 Η προσφυγή στα CDS, ενός "πυρηνικού όπλου"

Δύο είναι οι δυνατές επιλογές. Είτε να αρκεστεί η ελληνική κυβέρνηση στο ποσοστό συμμετοχής, ή να χρησιμοποιήσει μια μέθοδο που αξιοποιεί αναγκαστικά τις «ρήτρες συλλογικής δράσης» (CAC), που ενσωματώθηκαν  πριν από δέκα μέρες από τη Βουλή των Ελλήνων, με αναδρομική ισχύ, στην ελληνική νομοθεσία με βάση τις υποχρεώσεις που έχουν ήδη εκδοθεί (176 δισ. ευρώ από τα περίπου 206 δισεκατομμύρια ευρώ).

Μια τέτοια εξέλιξη θα υποχρέωνε όλους τους πιστωτές να συμμετάσχουν στην ανταλλαγή. Το πρόβλημα, με τη χρησιμοποίηση ενός τέτοιου εξαναγκασμού, ήδη έχει χαρακτηριστεί  από κάποιους ως «ατομικό όπλο» , θα μπορούσε να μετατρέψει τη σημερινή εθελοντική πράξη σε αναγκαστική αναδιάρθρωση του χρέους - η οποία μπορεί να παρομοιαστεί με "πιστωτικό γεγονός" στη  χρηματοοικονομική διάλεκτο.

 Αυτό  θα ενεργοποιήσει πιθανότατα την πληρωμή των CDS (συμφωνιών ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης), τα «ασφάλιστρα» κατά τη χρεωκοπία ενός οφειλέτη . Ο κίνδυνος ενεργοποίησης των CDS είναι πλέον ορατός  από πολλούς παρατηρητές. 

Οπωσδήποτε – επισημαίνουν άλλοι αναλυτές -  ένα  «πιστωτικό γεγονός» θα δημιουργούσε προηγούμενο εντός της ζώνης του ευρώ,  θα προκαλούσε ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία στις αγορές.

Όλα αυτά  όμως θα τα γνωρίζουμε σε λίγες ώρες.