Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μνημόνια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μνημόνια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2016
Economist: Grexit πριν από το Brexit; (!)
Τη στιγμή που η κυβέρνηση λεονταρίζει απέναντι στο ΔΝΤ και τις δηλώσεις Τόμσεν κι ενω βρίσκεται σε δεινή πολιτική θέση, πολύ δυσοίωνα δημοσιεύματα βλέπουν το φως σχετικά με τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.
Έτσι, στην ετήσια έκδοση του Economist «Ο κόσμος το 2017» και στο πλαίσιο των προβλέψεων που φιλοξενούνται στο συλλεκτικό τεύχος του έγκριτου οικονομικού περιοδικού, γίνεται αναφορά και στην οικονομική κατάσταση που αναμένεται να επικρατήσει στη χώρα μας εντός του 2017.
Ωστόσο, η πρόβλεψη για την πορεία της Ελλάδας εντός του νέου έτους είναι μάλλον δυσοίωνη, αφού προβλέπεται η έξοδος της χώρας μας από την Ευρωζώνη. Είναι αξιοσημείωτο, μάλιστα, πως εκτιμάται ότι η Ελλάδα θα αποχωρήσει από το ευρώ πριν ακόμη ολοκληρωθεί η διαδικασία εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η πρόβλεψη των αναλυτών του Economist έλαβε υπόψη την εύθραυστη, όπως τη χαρακτηρίζουν, κυβερνητική πλειοψηφία στην Ελλάδα, την ώρα που η κυβέρνηση λαμβάνει (και αναμένεται να συνεχίσει να λαμβάνει) αντιδημοφιλή οικονομικά μέτρα, τα οποία ενδέχεται να οδηγήσουν ακόμη και σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.
Η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας παρουσιάζεται ως μία μακρινή προοπτική, αλλά ακόμη και όταν αυτή επέλθει θα είναι «χλιαρή», σύμφωνα με τους οικονομολόγους του Economist.
«Έπειτα από επτά χρόνια ύφεσης, είναι πιθανό ένα Grexit πριν καν «σφραγιστεί» το Brexit», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Μεταξύ μας ένα Grexit δεν θα ήταν και τ'όσο "δυσοίωνη" προοπτική.
Δυσοίωνη προοπτική θα ήταν η εμμονή και η παραμονή στα δεσμά των Μνημονίων και των πολιτικών λιτότητας που χάνονται στο βάθος του χρόνου ...
Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2015
Το ντιμπέιτ του τίποτα ενός παρακμιακού πολιτικού σκηνικού
Μπορεί και να υπήρξαν Έλληνες πολίτες που σπατάλησαν αρκετές ώρες για να "απολαύσουν" τη τηλεμαχία των πολιτικών αρχηγών εν όψει των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου.
Φυσικά πολύ λιγότεροι από άλλες φορές.
Και με λιγότερες "απορίες" για τις "θέσεις" των κομμάτων που διεκδικούν την ψήφο των πολιτών ...
Αφού όλα μοιάζουν - και είναι - τόσο καλά "στημένα" ...
Στις πιο ανούσιες αλλά και πιο επικίνδυνες για το μέλλον της χώρας και της κοινωνίας μας εκλογές στη μεταπολιτευτική περίοδο ...
Τελικά αυτή η πολυδιαφημισμένη σικέ παράσταση αποδείχτηκε μια ακόμη άνοστη και άγευστη σούπα.
Απαντήσεις δεν δόθηκαν στα καίρια προβλήματα της χώρας και του λαού.
Εκείνο που υπήρξε ήταν οι παράλληλοι μονόλογοι των πολιτικών 'ηγετών' που σαν υπάκουοι μαθητές είχαν μάθει το μάθημα των επικοινωνιακών τους συμβούλων επαναλαμβάνοντας μονότονα ευχολόγια, κλισέ και εύκολα συνθήματα.
Απέναντί τους είχαν "εκλεκτούς" εκπροσώπους των πανελλαδικής εμβέλειας καναλιών.
Γιατί άραγε μόνο των καναλιών;
Ίσως, για να αποδειχτεί ακόμη μια φορά ότι εκείνο που κυριαρχεί είναι αυτό που εμείς αποκαλούμε ως τηλε - πολιτική και τηλε - δημοκρατία με τους πολίτες να μετατρέπονται σε απλούς τηλεθεατές που έχουν απλά την επιλογή του πολιτικού ζάπινγκ - φύγε εσύ, έλα εσύ ... ανάμεσα στο προσφερόμενο "πολιτικό" υλικό από πολιτικές καρικατούρες και κυρίως τηλεπερσόνες.
Ούτε μια ουσιαστική κουβέντα για τα προβλήματα της ανεργίας, της μισθωτής σύγχρονης δουλείας, της εξαθλίωσης της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας, του διωγμού των νέων ανθρώπων και τόσων άλλων.
Και πώς να είναι αλλιώς αφού οι αποφάσεις και η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη και προαποφασισμένη - εκείνο που μας περιμένει είναι η σκληρή εφαρμογή του τρίτου μνημονίου με ολίγη γαρνιτούρα από αντιμνημονιακό λόγο των πολύ καλά βολεμένων πολιτικών και στη σφαίρα της αντιπολίτευσης.
Γιατί οι καθεστωτικές δυνάμεις της χώρας μαζί με τους ξένους δανειστές και επικυρίαρχους έχουν κάνει το "κουμάντο" τους:
Έχουν ορίσει και τοποθετήσει και εκείνους που με διάφορα σχήματα θα διαχειριστούν τις μνημονιακές πολιτικές.
Αλλά λίγο πολύ οριοθετεί και τους "αμφισβητίες¨του σημερινού καθεστώτος.
Θα είμαστε πολύ σαφείς:
Το πολιτικό σύστημα τα τελευταία είκοσι χρόνια τουλάχιστον αναπαράγει εκείνους που θα κυβερνούν και αξιοποιεί και εκείνους που ανώδυνα "αμφισβητούν".
Ειδικότερα την τελευταία πενταετία ενώ η χώρα και η κοινωνία βυθίζεται μέσα σε όλο και μεγαλύτερη κρίση, ενώ οι κυβερνήσεις έρχονται και φεύγουν - τα στηρίγματα του μνημονιακού καθεστώτος δείχνουν τη τάση να ... διευρύνονται!
Πώς, λοιπόν μπορεί να προκύψει "λύση" ουσιαστική και εποικοδομητική για τους πολίτες από αυτές τις εκλογές, από αυτές τις πολιτικές δυνάμεις που παρακολουθήσαμε και χτες;
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάχτηκε με ταχύτητα του φωτός σε εισηγητή και στυλοβάτη των Μνημονίων;
Όταν η ΝΔ βασικό κόμμα της ολιγαρχίας και υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό για την κατάντια της χώρας, προσπαθεί να εμφανίζεται "συναινετική" και οπαδός των συνεργασιών - συναινέσεων πάντα, όμως, για τη διαφύλαξη και συντήρηση του καθεστώτος.
Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί απεγνωσμένα να εμφανιστεί ότι κάνει ένα λίφτινγκ με τη σύμπραξη με τ' απομεινάρια της πάλαι ποτέ ΔΗΜΑΡ (έκπληξη (!) - ενεφανίστη και το φοβερό και τρομερό "θείο βρέφος" του παλιού κραταιού ΠΑΣΟΚ, ο Κώστας Λαλιώτης στην τελευταία θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Έτσι για να μην ξεχνάνε τα παιδιά τις ... ρίζες τους!).
Ή μήπως θα προσφέρει τις λύσεις το νεοεκσυγχρονιστικό "Ποτάμι" των μεγάλων συμφερόντων - Μπόμπολα και λοιπών - το οποίο είναι πρόθυμο να συνδράμει τον "οποιονδήποτε" ... και τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ ... και όποιον κάτσει βρε αδερφέ ...
Για τον Καμένο και τους ΑΝΕΛ τι να πούμε ... από τις ακροδεξιές τους ρίζες με την εθνικιστική ρητορεία και το "γλύψιμο" στις ένοπλες δυνάμεις, πολύ εύκολα περνούν και στα μνημόνια και την επέκταση των βάσεων των Αμερικανών, την "προσφορά' των πετρελαίων του Αιγαίου και πολλών άλλων ...
Προσέξτε ότι και οι δύο αυτοί πολιτικοί σχηματισμοί προέκυψαν μέσα από παραδοσιακές δυνάμεις της Δεξιάς και της κεντροαριστεράς αλλά στις κρίσιμες στιγμές λειτούργησαν και λειτουργούν ως εφεδρείες και σταθεροποιητές του συστήματος.
Μα υπάρχει και η "Αριστερά" θα πείτε ...
Τώρα για τον ΣΥΡΙΖΑ μιλήσαμε επανειλημμένα ...
Μπορεί ακόμη να εγκλωβίζει κάποιους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Αριστεράς όπως και τμήματα των νέων ψηφοφόρων
Όμως, με ιλιγγιώδη ρυθμό ο ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπεται σε "κεντρώα" δύναμη ενώ και η εκλογική του βάση τείνει να αποτελείται από παλιότερους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Ενώ και στον κυρίαρχο πολιτικό του λόγο ενσωματώνει τον πλήρη συμβιβασμό με τις νοοτροπίες τις καθεστωτικές, τις δυνάμεις του συστήματος εγχώριες, ευρωπαϊκές και διεθνείς.
Η "Λαϊκή Ενότητα" φιλοδοξεί να εμφανιστεί πάλι ως ο "παλιός, καλός ΣΥΡΙΖΑ αναμασώντας συνθήματα, κλισέ και υποσχέσεις που με δημαγωγικό τρόπο εξέφραζε την προηγούμενη περίοδο ο ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ.
Τα στελέχη της δεν έχουν αναλάβει καμία ευθύνη για όσα έγιναν στη χώρα τους τελευταίους μήνες παρόλο που βρέθηκαν σε κορυφαίες κυβερνητικές θέσεις.
Είναι προϊόντα και συντελεστές ενός φθαρμένου πολιτικού συστήματος μέσα στο οποίο είχαν τοποθετηθεί αυτόκλητα ως "αριστεροί αμφισβητίες" με τρόπο εντελώς ανώδυνο και απολύτως βολεμένο μέσα στους διαδρόμους της πολιτικής ίντριγκας και της εύκολης τηλε - πολιτικής παρουσίας.
Το ΚΚΕ έχει αδιαμφισβήτητη ιστορία και βαρύ όνομα.
Ωστόσο οι επιλογές που έχει κάνει η ηγεσία του τις τελευταίες δεκαετίες το έχει οδηγήσει σε μια νεο - αριστερίστική, δογματική αντίληψη, σε μια διαρκή περιχαράκωση και σε πρακτικές που στην ουσία όχι μόνο δεν αμφισβητούν - πέρα από την αόριστη "επαναστατική" φρασεολογία - το σύστημα.
Ίσα ίσα μπορεί και να το διευκολύνουν ή και να το εξυπηρετούν μάλιστα.
Γιατί για να έχει και το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο και σύστημα την αναγκαία ισορροπία - μάλιστα σε εποχές κρίσης και εξαιρετικής οικονομικής και κοινωνικής αστάθειας - χρειάζεται, πέρα από τους παλιούς και νέους μνημονιακούς και "πρόθυμους" για κυβερνητική σύμπραξη, και τις "αριστερές" δυνάμεις που να "φωνάζουν", να εκτονώνουν τη λαϊκή πίεση χωρίς να προσφέρουν όμως καμία ουσιαστική, πειστική και επεξεργασμένη διέξοδο.
Άρα, χωρίς να το απειλούν στην ουσία.
Έχει επιτύχει δηλαδή το φθαρμένο, κλονισμένο, εν πολλοίς αποτυχημένο και άχρηστο πολιτικό σύστημα της χώρας να αυτοαναπαράγεται, να αναδιοργανώνεται, να οριοθετεί ή και να προσφέρει ακόμη και τους "αμφισβητίες" του.
Αυτούς, βεβαίως, που έχουν τα προνόμια της τηλεοπτικής παρουσίας, των κοινοβουλευτικών επιχορηγήσεων, των ευρωπαϊκών κονδυλίων και ... άλλων άδηλων μπόνους ...
Σ' αυτό το παίγνιο εντάσσεται και το χτεσινό τίποτα του άχρηστου ντιμπέιτ, μιας σικέ και προδιαγεγραμμένης εκλογικής αναμέτρησης.
Μπορεί να προσφέρει αυτό το τηλεοπτικό και πολιτικοοικονομικό κατεστημένο και τις γαρνιτούρες τύπου Λεβέντη και άλλων που μπορούμε να δούμε μέχρι και στην επόμενη βουλή.
Και φυσικά δεν ξορκίζει και την απειλή της Χρυσής Αυγής που σχετικά "αθόρυβα" αυτή την περίοδο συνεχίζει να ρυπαίνει την κοινωνία και την πολιτική μας ζωή.
Θα μας πείτε "όλα αυτά μήπως οδηγούν στη μοιρολατρία και την παραίτηση";
Θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι ...
Από αυτό το οριοθετημένο, το πολύ καλά σκηνοθετημένο πολιτικό σκηνικό και με τους καθεστωτικούς και με τους "αμφισβητίες" τους ενταγμένους πολύ καλά μέσα σ' αυτό και που τους περισσότερους τους αναπαράγει αυτό το ίδιο το πολιτικό σύστημα, τίποτε θετικό και ουσιαστικό δεν μπορεί να προκύψει για το λαό και τη χώρα.
Αντίθετα, απαιτείται ρήξη και σύγκρουση σε όλα τα επίπεδα με τις κατεστημένες, καθεστωτικές δυνάμεις και νοοτροπίες σε όλα τα επίπεδα.
Την αισιοδοξία και την εμπιστοσύνη σ' ένα διαφορετικό μέλλον οι πολίτες, οι νέοι άνθρωποι, τα κοινωνικά κινήματα, ο λαός μας στο σύνολό του θα τις αποκτήσει μέσα από τους δικούς του νέους αγώνες σε μια ριζικά διαφορετική προοπτική.
Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2015
Ιδιωτικοποιήσεων συνέχεια…
από τον Μ …
Την περασμένη Τρίτη κυκλοφόρησε ένα non paper του ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο αναλύονταν οι υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η Ελλάδα στο μέτωπο των υποχρεωτικών ιδιωτικοποιήσεων κρατικής περιουσίας και το πώς η απερχόμενη κυβέρνηση πέτυχε να προστατεύσει σημαντικό μέρος αυτής αποτρέποντας αποκρατικοποιήσεις. Η ανακοίνωση θα μπορούσε να ταιριάξει σε ένα ευρύ φάσμα χαρακτηρισμών, από υπερβολικά αισιόδοξη έως προκλητικά ψευδής. Το σίγουρο είναι πως δεν συνάδει με τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η ελληνική κυβέρνηση από την 12η Ιουλίου κι έπειτα.
Τι υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ
Στόχος της ανακοίνωσης και της ανάλογης προεκλογικής θέσης του κόμματος είναι να καταδείξει ότι χάρη στην επιτυχημένη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ οι απαιτούμενες ιδιωτικοποιήσεις για την επόμενη τριετία μειώθηκαν από 23 περιουσιακά στοιχεία, που είχαν συμφωνήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις, σε μόλις 9. Επίσης επιχειρείται να δικαιολογηθούν οι προηγούμενες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ως αντιπολίτευση, για τις "σκανδαλώδεις αποκρατικοποιήσεις", ενώ γίνεται αναφορά στο περίφημο ταμείο ιδιωτικοποιήσεων και υπερτονίζονται τα θετικά του σημεία.
Ας ασχοληθούμε με το πρώτο σκέλος, τη "διαπραγματευτική νίκη" στις ιδιωτικοποιήσεις. Όπως γράφεται χαρακτηριστικά: «Σύμφωνα με το νέο πρόγραμμα το ελληνικό δημόσιο υποχρεούται να προχωρήσει σε εννέα (9) ιδιωτικοποιήσεις εντός της επόμενης τριετίας, στοιχείο που αποτελεί μέρος του αναγκαίου συμβιβασμού της κυβέρνησης για το κλείσιμο της συμφωνίας και την αποτροπή του προηγούμενου σχεδίου για την πώληση 23 περιουσιακών στοιχείων, μεταξύ των οποίων επιχειρήσεις στρατηγικού και ενδιαφέροντος και υψηλής κοινωνικής σημαντικότητας όπως τα ΕΛΠΕ, η ΔΕΠΑ η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ.»
Για να ενισχύσει τον ισχυρισμό του, ο ΣΥΡΙΖΑ παραθέτει επίσης έναν πίνακα, όπου «αποτυπώνεται με ξεκάθαρο τρόπο η σημαντική διαφορά για τις επικείμενες ιδιωτικοποιήσεις που περιλαμβάνονται στο νέο πρόγραμμα σε σύγκριση με τις δεσμεύσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων»
Αναλυτικά ο πίνακας:
Πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων έως 31.12.2014
|
Νέο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων
|
1. Περιφερειακά Αεροδρόμια
|
1. Περιφερειακά Αεροδρόμια
|
2. Ελληνικό
|
2. Ελληνικό
|
3. Αστέρας Βουλιαγμένης
|
3. Αστέρας Βουλιαγμένης
|
4. Αφάντου, Ρόδος
|
4. Αφάντου, Ρόδος
|
5. Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ)
|
5. Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ)
|
6. Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ)
|
6. Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ)
|
7. Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ)
|
7. Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ)
|
8. ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ & ΕΕΣΣΤΥ ΑΕ (ROSCO)
|
8. ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ & ΕΕΣΣΤΥ ΑΕ (ROSCO)
|
9. Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (Ελευθέριος Βενιζέλος)
|
9. Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (Ελευθέριος Βενιζέλος)
|
10. Ηλεκτρονικές Δημοπρασίες Ακινήτων
| |
11. Μαρίνες
| |
12. Εγνατία Οδός ΑΕ
| |
13. Λοιποί Διαγωνισμοί Παραχώρησης Ακινήτων
| |
14. Real Estate Monetisation (Αξιοποίηση Ακινήτων του Ελληνικού Δημοσίου)
| |
15. Ποσείδι, Χαλκιδική
| |
16. Ιππικό Κέντρο Μαρκοπούλου (Ολυμπιακά Ακίνητα)
| |
17. Ελληνικά Πετρέλαια ΑΕ (ΕΛΠΕ ΑΕ)
| |
18. ΟΤΕ ΑΕ
| |
19. Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ)
| |
20. ΕΥΑΘ
| |
21. ΕΥΔΑΠ
| |
22. Δημόσια Επιχείρηση Παραγωγής Αερίου (ΔΕΠΑ)
| |
23. Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ)
|
Τι προβλέπει το τρίτο Μνημόνιο
Δύο ενδεχόμενα υπάρχουν. Είτε ο συντάκτης της ανακοίνωσης αποκρύπτει και παρερμηνεύει κάποιες πληροφορίες, είτε δεν έχει διαβάσει τη Συμφωνία που το κόμμα του υπέγραψε και υπερψήφισε πριν από μόλις 20 ημέρες. Στην πραγματικότητα η απερχόμενη κυβέρνηση δεν κατάφερε να μειώσει τις ιδιωτικοποιήσεις, αντίθετα επικύρωσε αυτό το οποίο είχαν υπογράψει οι προηγούμενες και δεσμεύτηκε να συνεχίσει το υπάρχον πρόγραμμα. Στο πλήρες κείμενο της Συμφωνίας (κεφάλαιο 4.4 του ΦΕΚ 94/14-8-2015 που επισυνάπτεται) διαβάζουμε:
«Για να διαφυλαχθεί η υπό εξέλιξη διαδικασία ιδιωτικοποίησης και να διατηρηθεί το ενδιαφέρον των επενδυτών η Ελληνική Δημοκρατία δεσμεύεται να προχωρήσει με το υπό εξέλιξη πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Το διοικητικό συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ έχει ήδη εγκρίνει το Σχέδιο Αξιοποίησης των Περιουσιακών που προβλέπει την ιδιωτικοποίηση των περιουσιακών στοιχείων που υπάγονται στο ΤΑΙΠΕΔ από τις 31/12/2015». Η υποχρέωση αυτή αφορά όλους τους δημόσιους οργανισμούς που βρίσκονται στην αριστερή στήλη του παραπάνω πίνακα.
Αλλά ας δεχτούμε τη δέσμευση ότι μέσα στην επόμενη τριετία θα προχωρήσουν μόνο οι προαναφερόμενες 9 ιδιωτικοποιήσεις και καμία άλλη. Εδώ υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ στο νέο πρόγραμμα δεν προβλέπεται πουθενά ότι θα ιδιωτικοποιηθούν μόνο 9 περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού κράτους την επόμενη τριετία. Τους πιστωτές δεν τους ενδιαφέρει η ποσότητα αλλά τα έσοδα, επομένως ο μόνος στόχος που υπάρχει δεν αφορά τον αριθμό των περιουσιακών στοιχείων αλλά τα συνολικά έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις. Στο κείμενο της Συμφωνίας γίνεται σαφές ότι: «Η εφαρμογή του προγράμματος αυτού (σ.σ. ιδιωτικοποιήσεων) αποβλέπει σε ετήσια έσοδα ύψους 1,4 δισ. ευρώ, 3,7 δισ. ευρώ και 1,3 δισ. ευρώ αντιστοίχως τα έτη 2015, 2016 και 2017.»
Συνολικά δηλαδή για την τριετία 2015-2017 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεσμεύτηκε σε 6,4 δισ. ευρώ έσοδα από το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Μπορεί να τα βρει από τις 9 ιδιωτικοποιήσεις που παραδέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ; Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ίδιας της κυβέρνησης θα βρει τα μισά. Τον περασμένο Ιούνιο η ελληνική κυβέρνηση κατέθεσε στους θεσμούς μια πρόταση με "μεταρρυθμίσεις" που έγινε γνωστή ως "πρόταση των 47 σελίδων". Μέσα σε αυτή (κεφάλαιο c σελ. 9-10) περιέχεται ένας πίνακας με προτεινόμενες ιδιωτικοποιήσεις και υπολογισμό των εσόδων που αυτές θα αποφέρουν. Ας εξετάσουμε τα έσοδα που ανέμενε η προηγούμενη κυβέρνηση από αυτές τις 9 ιδιωτικοποιήσεις:
«Για να διαφυλαχθεί η υπό εξέλιξη διαδικασία ιδιωτικοποίησης και να διατηρηθεί το ενδιαφέρον των επενδυτών η Ελληνική Δημοκρατία δεσμεύεται να προχωρήσει με το υπό εξέλιξη πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Το διοικητικό συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ έχει ήδη εγκρίνει το Σχέδιο Αξιοποίησης των Περιουσιακών που προβλέπει την ιδιωτικοποίηση των περιουσιακών στοιχείων που υπάγονται στο ΤΑΙΠΕΔ από τις 31/12/2015». Η υποχρέωση αυτή αφορά όλους τους δημόσιους οργανισμούς που βρίσκονται στην αριστερή στήλη του παραπάνω πίνακα.
Αλλά ας δεχτούμε τη δέσμευση ότι μέσα στην επόμενη τριετία θα προχωρήσουν μόνο οι προαναφερόμενες 9 ιδιωτικοποιήσεις και καμία άλλη. Εδώ υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ στο νέο πρόγραμμα δεν προβλέπεται πουθενά ότι θα ιδιωτικοποιηθούν μόνο 9 περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού κράτους την επόμενη τριετία. Τους πιστωτές δεν τους ενδιαφέρει η ποσότητα αλλά τα έσοδα, επομένως ο μόνος στόχος που υπάρχει δεν αφορά τον αριθμό των περιουσιακών στοιχείων αλλά τα συνολικά έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις. Στο κείμενο της Συμφωνίας γίνεται σαφές ότι: «Η εφαρμογή του προγράμματος αυτού (σ.σ. ιδιωτικοποιήσεων) αποβλέπει σε ετήσια έσοδα ύψους 1,4 δισ. ευρώ, 3,7 δισ. ευρώ και 1,3 δισ. ευρώ αντιστοίχως τα έτη 2015, 2016 και 2017.»
Συνολικά δηλαδή για την τριετία 2015-2017 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεσμεύτηκε σε 6,4 δισ. ευρώ έσοδα από το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Μπορεί να τα βρει από τις 9 ιδιωτικοποιήσεις που παραδέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ; Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ίδιας της κυβέρνησης θα βρει τα μισά. Τον περασμένο Ιούνιο η ελληνική κυβέρνηση κατέθεσε στους θεσμούς μια πρόταση με "μεταρρυθμίσεις" που έγινε γνωστή ως "πρόταση των 47 σελίδων". Μέσα σε αυτή (κεφάλαιο c σελ. 9-10) περιέχεται ένας πίνακας με προτεινόμενες ιδιωτικοποιήσεις και υπολογισμό των εσόδων που αυτές θα αποφέρουν. Ας εξετάσουμε τα έσοδα που ανέμενε η προηγούμενη κυβέρνηση από αυτές τις 9 ιδιωτικοποιήσεις:
- Περιφερειακά αεροδρόμια: 1,238 δισ.
- Ελληνικό: (δεν υπάρχει πρόβλεψη αλλά η προσφορά της Lamda Development που είχε γίνει αποδεκτή από το ΤΑΙΠΕΔ ήταν ύψους 915 εκατ.)
- Ελ.Βενιζέλος (ΑIA): 265 εκατ.
- OΛΠ - ΟΛΘ (συν 10 μεγάλα λιμάνια): 520 εκατ.
- ΤΡΑΙΝΟΣΕ - ROSCO: 50 εκατ.
- ΔΕΣΦΑ: 188 εκατ.
- Αφάντου, Ρόδος: 42 εκατ.
- Αστέρας Βουλιαγμένης: 95 εκατ.
Βάσει δηλαδή των (σίγουρα αισιόδοξων) ελληνικών εκτιμήσεων του Ιουνίου, το συνολικό έσοδα του κράτους δεν θα υπερβαίνουν τα 3,4 δισ. ευρώ. Επομένως για την εκπλήρωση των στόχων του τρίτου μνημονίου θα απαιτούνται ακόμα 3 δισεκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ότι και άλλοι οργανισμοί ( π.χ. ΔΕΠΑ, ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ κ.α.) θα πάρουν σειρά πολύ σύντομα και μάλιστα η πίεση χρόνου και οικονομικών είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσει τους όρους "ξεπουλήματος" που έχουμε συνηθίσει.
Το θετικό παράδοξο των εκλογών
Ένα από τα παράδοξα της εκλογικής αναμέτρησης που διανύουμε είναι ότι οι πολιτικές δυνάμεις καλούνται να παρουσιάσουν το δικό τους πρόγραμμα και να προσφέρουν ρεαλιστικές ελπιδοφόρες υποσχέσεις, ενώ το οικονομικό μέλλον της χώρας έχει προαποφασιστεί, τουλάχιστον για τα επόμενα τρία χρόνια. Το μόνο θετικό που μπορεί να προσφέρει αυτή η δέσμευση είναι πώς οποιαδήποτε ανεδαφική προεκλογική υπόσχεση μπορεί να καταρρεύσει πριν οι πολίτες πάρουν το δρόμο προς την κάλπη.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί να αγνοεί και, το χειρότερο, να αποκρύπτει τους νόμους που ψήφισε ως κυβέρνηση λιγότερο από έναν μήνα πριν, είναι ελεύθερος να το κάνει. Και να κριθεί γι αυτό.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί να αγνοεί και, το χειρότερο, να αποκρύπτει τους νόμους που ψήφισε ως κυβέρνηση λιγότερο από έναν μήνα πριν, είναι ελεύθερος να το κάνει. Και να κριθεί γι αυτό.
"Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου… Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα τη μάνα που σας γέννησε."- Ζοζέ Σαραμάγκου
Τα εκτιμώμενα έσοδα από πιθανές ιδιωτικοποιήσεις (από την πρόταση των 47 σελίδων)

Τα εκτιμώμενα έσοδα από πιθανές ιδιωτικοποιήσεις (από την πρόταση των 47 σελίδων)
Ετικέτες
Ιδιωτικοποιήσεις,
Μνημόνια,
ΣΥΡΙΖΑ
Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2015
Δημοσκοπήσεων συνέχεια ... "ντέρμπι για την πρωτιά" ....
Στη δημοσκόπηση της Κάπα Research, για το Βήμα της Κυριακής, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώσει 26,5% έναντι 25,9% για τη Νέα Δημοκρατία σε σκηνικό εννιά κομματικής Βουλής.
Συγκεκριμένα, στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται στο 26,5%, η ΝΔ στο 25,9%, η Χρυσή Αυγή στο 6,5%, το ΠΑΣΟΚ στο 5,8%, το ΚΚΕ στο 5,3%, το Ποτάμι στο 5,1%, η Λαϊκή Ενότητα στο 4,7%, η Ένωση Κεντρώων στο 3,5% και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες στο 3% . Η αδιευκρίνιστη ψήφος βρίσκεται στο 11,6%.
Στην παράσταση νίκης, το 46,1% θεωρεί πως πρώτο κόμμα θα αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και το 34,5% η ΝΔ. Μεταξύ των αρχηγών των δύο κομμάτων, το 37,2% θεωρεί καταλληλότερο για πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα και το 35,2% τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη.
Πατήστε πάνω στη φωτογραφία και δείτε ευρήματα της δημοσκόπησης που δημοσιεύει το Βήμα της Κυριακής
Στη δημοσκόπηση της Marc για το Έθνος της Κυριακής, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 24,4% έναντι 24% για τη Νέα Δημοκρατία σε σκηνικό οκτακομματικής Βουλής.
Συγκεκριμένα, στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται στο 24,4%, η ΝΔ στο 24%, η Χρυσή Αυγή στο 5,9%. Το Ποτάμι στο 5,1%, το ΚΚΕ στο 4,8%, ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ στο 4,3%, η Λαϊκή Ενότητα στο 3,6%, η Ένωση Κεντρώων στο 3,6%, ενώ οι Ανεξάρτητοι Έλληνες εμφανίζονται με ποσοστό 2,8%. Στο 14,1 προσδιορίζεται το ποσοστό των αναποφάσιστων.
Στην παράσταση νίκης, το 59,4% θεωρεί πως πρώτο κόμμα θα αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και το 24,3% η ΝΔ.
Πατήστε πάνω στη φωτογραφία και δείτε ευρήματα της δημοσκόπησης που δημοσιεύει το Έθνος της Κυριακής
Εκείνο που έχουμε να σχολιάσουμε είναι ότι σίγουρα αποτελεί μεγάλη "επιτυχία" της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα να επαναφέρει την βαριά ηττημένη ΝΔ μόλις πριν επτά μήνες σε θέση βασικού διεκδικητή της κυβερνητικής εξουσίας σήμερα ...
Όχι βεβαίως παράδοξο αφού η μνημονιακή πολιτική αποτελεί πλέον κοινό δόγμα των μεγαλύτερων αυτή τη στιγμή κομμάτων ...
Και ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει διαψεύσει όλες τις προσδοκίες που ο ίδιος πρωτίστως είχε καλλιεργήσει ...
Ετικέτες
Δημοσκοπήσεις,
Εκλογές,
Μνημόνια,
ΝΔ,
ΣΥΡΙΖΑ
Τρίτη 25 Αυγούστου 2015
Le Monde: Η ελληνική κρίση από το 2009 έως τo 2015
από τον M ...
«Εννέα προγράμματα λιτότητας, τρία πακέτα βοήθειας και μία παραίτηση» τιτλοφορείται δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας «Le Monde», η οποία παραθέτει ένα διαδραστικό χρονολόγιο για την ελληνική κρίση, από το 2009 έως την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα.
Alexandros Michailidis / SOOC
2009: Με την άνοδο στην εξουσία, ο σοσιαλιστής Γιώργος Παπανδρέου ανακαλύπτει χαλκευμένα δημοσιονομικά στοιχεία και εισάγει μέτρα λιτότητας
Ενώ η βαθμολογία της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας μειώνεται από τους οίκους αξιολόγησης, ο Παπανδρέου αποσύρει το πρόγραμμά του για την ανάκαμψη της οικονομίας ύψους 2,5 δισ. ευρώ και παρουσιάζει πακέτο μέτρων λιτότητας για να περιορίσει το έλλειμμα από 12,7 στο 3% του ΑΕΠ πριν από το 2013:
• μείωση κατά 10% των λειτουργικών εξόδων του κράτους,
• πάγωμα στις προσλήψεις και τους μισθούς άνω των 2.000 ευρώ στον δημόσιο τομέα,
• φορολόγηση των μπόνους στους δημοσίους υπαλλήλους,
• μείωση των διοικητικών συμβουλίων των δημόσιων επιχειρήσεων και των μισθών τους,
• φορολόγηση των μπόνους στελεχών ιδιωτικών τραπεζών με συντελεστή 90%,
• επαναφορά του φόρου κληρονομιάς και φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας
• ιδιωτικοποιήσεις κρατικών εκτάσεων.
«Πρέπει μέσα σε τρεις μήνες να πάρουμε αποφάσεις που δεν είχαν ληφθεί εδώ και δέκα χρόνια», είχε εξηγήσει τότε ο Γιώργος Παπανδρέου.
3η Μαρτίου 2010: Ένα δεύτερο πρόγραμμα λιτότητας 4,8 δισ. ευρώ
Υπό την πίεση των αγορών και των ευρωπαίων εταίρων, η κυβέρνηση Παπανδρέου παρουσιάζει ένα νέο πακέτο μέτρων λιτότητας για την αποδέσμευση 4,8 δισ. ευρώ. Ειδικότερα, προβλέπει:
• αύξηση κατά δύο μονάδες του ΦΠΑ,
• αύξηση της φορολογίας στα αλκοολούχα ποτά (+20%), τον καπνό (+63%), τα καύσιμα και τα είδη πολυτελείας,
• πάγωμα των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων και των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα,
• περικοπές κατά 60% του 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων και κατά 30% του 13ου μισθού των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.
2η Μαΐου 2010: Ένα πρώτο πρόγραμμα διεθνούς βοήθειας ύψους 110 δισεκατομμυρίων ευρώ
Έπειτα από μήνες επιφυλακτικότητας, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ελλάδα συμφωνούν σε ένα πακέτο διάσωσης ύψους 110 δισεκατομμυρίων ευρώ για τρία χρόνια, εκ των οποίων τα 80 δισ. βαρύνουν τα κράτη μέλη της ευρωζώνης και 30 δισ. το ΔΝΤ. Δημιουργείται το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), με 750 δισ. ευρώ για να βοηθήσει τα ευρωπαϊκά κράτη που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
6η Μαΐου 2010: Τρίτο πακέτο μέτρων λιτότητας για την εξοικονόμηση 30 δισ. ευρώ
Σε αντάλλαγμα για το διεθνές πακέτο βοήθειας, η κυβέρνηση Παπανδρέου αρχίζει ένα μεγάλο πρόγραμμα εξοικονόμησης 30 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβάνοντας κυρίως:
• η νόμιμη ηλικία συνταξιοδότησης (από τα 60 έτη για τις γυναίκες και τα 65 για τους άνδρες) στο εξής συνδέεται με το μέσο προσδόκιμο ζωής και τη διάρκεια των εισφορών που αυξάνεται από τα 37 στα 40 έτη μέχρι το 2015,
• παράταση στο πάγωμα των μισθών στο δημόσιο τομέα,
• κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού για τους δημοσίους υπαλλήλους που κέρδιζαν περισσότερα από 3.000 ευρώ το μήνα,
• μείωση 8% των μέσων αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων,
• κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης για τους συνταξιούχους, κάτι που εξισορροπείτο από το ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους,
• νέα αύξηση κατά δύο μονάδες του ΦΠΑ, από 21 σε 23%,
• αύξηση κατά 10% των φόρων σε καύσιμα, αλκοόλ και τον καπνό,
• απελευθέρωση των αγορών μεταφορών και ενέργειας,
• δυνατότητα για τις επιχειρήσεις να απολύουν περισσότερο από το 2% του προσωπικού τους μηνιαίως, ένα μέτρο που μέχρι τότε απαγορευόταν.
Η μείωση του ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ αναβλήθηκε για το 2014.
Ιούνιος 2011: Ένα 4ο πρόγραμμα λιτότητας 28,4 δισ. ευρώ
Το ελληνικό κοινοβούλιο υιοθετεί ύστερα από μακρές διαπραγματεύσεις ένα νέο σχέδιο λιτότητας 28,4 δισ. ευρώ για τέσσερα χρόνια που υπαγορεύτηκε από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με αντάλλαγμα την καταβολή της πέμπτης δόσης του προγράμματος διάσωσης:
• το αφορολόγητο όριο μειώνεται στα 8.000 ευρώ ετησίως,
• φόρος 450 ευρώ ετησίως στους αυτοαπασχολούμενους με δελτίο παροχής υπηρεσιών,
• νέες αυξήσεις του ΦΠΑ και φόροι στο πετρέλαιο θέρμανσης,
• αυστηρότερα κριτήρια για τις κοινωνικές παροχές, συμπεριλαμβανομένης της ανεργίας, και μείωση ορισμένων επικουρικών συντάξεων για 9 δημοσίους υπαλλήλους στους 10.
• δυνατότητα απομάκρυνσης εργαζομένων σε δημόσιους οργανισμούς που καταργήθηκαν ή συγχωνεύτηκαν,
• μαζικές ιδιωτικοποιήσεις (λιμάνια αεροδρόμια, ταχυδρομείο, ενέργεια, τράπεζες, ΟΠΑΠ), για την αποδέσμευση επιπλέον 50 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2015.
Η ψήφιση των μέτρων αυτών, στα τέλη Ιουνίου του 2011, προκαλεί μαζικές διαδηλώσεις στην Ελλάδα και σκηνές βίας.
20ή Ιουλίου του 2011: Σχέδιο δεύτερου προγράμματος βοήθειας
Ένα μήνα μετά το τρίτο πρόγραμμα λιτότητας, η τρόικα – ΔΝΤ, ΕΕ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – αναγκάζεται να καταρτίσει ένα δεύτερο πακέτο διάσωσης 158 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 109 δισ. σε δάνεια που κατανέμονται μεταξύ του ΔΝΤ και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).
21η Σεπτεμβρίου 2011: 5ο πακέτο μέτρων λιτότητας ύψους 7,5 δισ. ευρώ
Η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει νέα δημοσιονομική λιτότητα για να απελευθερώσει την έκτη δόση του πρώτου διεθνούς πακέτου βοήθειας του 2010. Μέτρα που πλήττουν τους συνταξιούχους, τους δημοσίους υπαλλήλους και η φορολόγηση αναμένεται να εξοικονομήσουν άλλα 7,5 δισ. ευρώ:
• μείωση κατά 20% των συντάξεων άνω των 1.200 ευρώ,
• 30.000 δημόσιοι υπάλληλοι τίθενται σε "καθεστώς εφεδρείας",
• το αφορολόγητο όριο μειώθηκε από 8.000 στα 5.000 ευρώ ετησίως,
• νέος φόρος στα ακίνητα,
• νέες ιδιωτικοποιήσεις.
27η Οκτωβρίου 2011: Μείωση ενός μέρους του χρέους και νέο πρόγραμμα βοήθειας
Στο τέλος μιας νέας μαραθώνιας συνόδου κορυφής, οι ευρωπαίοι ηγέτες καταλήγουν σε συμφωνία με τις τράπεζες για τη διαγραφή μέρους του ελληνικού χρέους που κατέχουν οι τράπεζες πιστωτές της χώρας. Οι απαιτήσεις μειώνονται κατά 50% (ή 100 δισ. ευρώ επί συνολικού χρέους των 350 δισ. ευρώ) και 30 δισ. διατίθενται στις τράπεζες. Νέα διεθνή δάνεια ύψους 100 δισ. ευρώ χορηγούνται επίσης στην Αθήνα (σε αντικατάσταση του προγράμματος των 109 δισ. ευρώ που αποφασίστηκε τον Ιούλιο του 2011). Σε αντάλλαγμα, η Ελλάδα πρέπει να αποδεχθεί αυστηρότερους ελέγχους στη δημοσιονομική πολιτική της: έντονες επικρίσεις στη χώρα για την «απώλεια της δημοσιονομικής κυριαρχίας».
Νοέμβριος 2011: Ο Παπανδρέου ανακοινώνει δημοψήφισμα, αλλά αποσύρει την πρότασή του και παραιτείται
Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου κάνει την έκπληξη την 31η Οκτωβρίου ανακοινώνοντας τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ευρωπαϊκή συμφωνία για τη διαγραφή μέρους του ελληνικού χρέους με αντάλλαγμα έναν αυστηρότερο έλεγχο της τρόικας στη δημοσιονομική πολιτική. Αντιμέτωπος με επικρίσεις, διεθνείς και στους κόλπους την κυβέρνησής του, ο Γιώργος Παπανδρέου συμφωνεί να αποσύρει την πρόταση του και να διαπραγματευτεί με την αντιπολίτευση για τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας, στη συνέχεια παραιτείται. Ένας τεχνοκράτης, ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Λουκάς Παπαδήμος αναλαμβάνει την πρωθυπουργία.
13η Φεβρουαρίου 2012: 6ο πρόγραμμα λιτότητας 350 εκατομμυρίων
Ο Λουκάς Παπαδήμος ζητεί την ψήφιση ενός νέου προγράμματος λιτότητας για να καλύψει τρύπα του προϋπολογισμού 350 εκατομμυρίων ευρώ, η μη κάλυψη του οποίου απειλεί τη χώρα με στάση πληρωμών. Τα μέτρα αυτά προβλέπουν κυρίως:
• μείωση κατά 22% του κατώτατου μισθού,
• κατάργηση 15.000 θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα,
• νέα μείωση συντάξεων και των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων,
• μείωση του προϋπολογισμού της κοινωνικής ασφάλισης και του στρατού,
• ιδιωτικοποιήσεις τεσσάρων κρατικών επιχειρήσεων
Όπως και σε προηγούμενα προγράμματα λιτότητας, η ψήφιση των μέτρων αυτών προκαλεί μαζικές διαδηλώσεις έξω από τη Βουλή των Ελλήνων.
21η Φεβρουαρίου 2012: Δεύτερο πακέτο διεθνούς βοήθειας ύψους 237 δισ. ευρώ και η μείωση κατά το ήμισυ του χρέους προς τον ιδιωτικό τομέα
Οι υπεύθυνοι της ευρωζώνης υιοθετούν οριστικά ένα δεύτερο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, ύψους 237 δισ. ευρώ. Εκτός από τα δάνεια αυτά, το πρόγραμμα προβλέπει τη απομείωση κατά το ήμισυ της ονομαστικής αξίας του ελληνικού χρέους που κατέχουν ιδιώτες πιστωτές, τράπεζες και επενδυτικά ταμεία, δηλαδή 107 δισ.
17η Ιουνίου 2012: Ο Αντώνης Σαμαράς σχηματίζει συνασπισμό με την αριστερά
Τρία χρόνια αφότου άφησε τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας, το κόμμα της δεξιάς, η Νέα Δημοκρατία, επέστρεψε στην εξουσία μετά τη νίκη του στις εκλογές. Ο νέος πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς σχηματίζει συνασπισμό με το ΠΑΣΟΚ και το μικρό αριστερό κόμμα ΔΗΜΑΡ. Υποστηρίζοντας μια επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου λιτότητας που επιβλήθηκε από τους διεθνείς πιστωτές, ο Σαμαράς δείχνει τελικά μάλλον συνεργάσιμος μαζί τους. Υπόσχεται ότι η Ελλάδα θα ξαναγίνει από το 2014 μια «κανονική χώρα» και αποκλείει οποιοδήποτε νέο διεθνές πακέτο διεθνούς βοήθειας.
7η Νοεμβρίου 2012: 7ο πρόγραμμα μέτρων λιτότητας 18 δισ. ευρώ
Η συντηρητική κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά ζητεί τη ψήφιση από το κοινοβούλιο του έκτου προγράμματος λιτότητας από την έναρξη της κρίσης. Η τρόικα απαιτεί την εφαρμογή του προγράμματος αυτού για την αποδέσμευση βοήθειας περίπου 30 δισ. ευρώ από την Ευρώπη και το ΔΝΤ. Το πρόγραμμα αυτό προβλέπει κυρίως:
• αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 65 στα 67 έτη,
• μείωση ορισμένων συντάξεων,
• τη μείωση των μισθών στον δημόσιο τομέα,
• απορρύθμιση των αγορών εργασίας και υπηρεσιών.
26η Νοεμβρίου 2012: Νέο πρόγραμμα ελάφρυνσης του χρέους κατά 40 δισ. ευρώ
Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης και το ΔΝΤ συμφωνούν σε μια μείωση κατά 40 δισ. ευρώ του ελληνικού χρέους και στην δεκαετή αναβολή της καταβολής των επιτοκίων. Το χρέος αναμένεται να μειωθεί στο 124% του ΑΕΠ το 2020, έναντι 120% που απαιτείτο από το ΔΝΤ αρχικά. Ο φόβος τότε ήταν μήπως το χρέος έφθανε το 190% του ΑΕΠ το 2014 (έφτασε το 177% στα τέλη του 2014).
Ιανουάριος 2013: Ένα 8ο πρόγραμμα λιτότητας 2,5 δισ. ευρώ
Η κυβέρνηση Σαμαρά ψηφίζει νέο νόμο που προβλέπει κυρίως:
• αύξηση της φορολογίας των ελευθέρων επαγγελμάτων & αύξηση της φορολογίας για τους εργαζόμενους που κερδίζουν περισσότερα από 21.000 ευρώ ετησίως,
• φορολόγηση των εφοπλιστών για πρώτη φορά από το 1953.
Ο νόμος αυτός, που επικρίθηκε ιδιαίτερα με την κατηγορία ότι «στραγγαλίζει τη μεσαία τάξη», επιτρέπει στο ελληνικό δημόσιο να αποδεσμεύσει 2,5 δισ. ευρώ για το 2013.
26η Ιανουαρίου 2015: Νικητής των εκλογών το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας στην εξουσία
Στο τέλος μιας εκστρατείας που κατήγγειλε τις πολιτικές λιτότητας που επιβλήθηκαν από την τρόικα, ο συνασπισμός της ριζοσπαστικής αριστεράς ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει τις εκλογές. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αρχίζει ένα μπρα ντε φερ με τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ με στόχο την χαλάρωση των μέτρων λιτότητας, την αναδιάταξη του ελληνικού χρέους και την αποδέσμευση της τελευταίας δόσης του διεθνούς πακέτου βοήθειας ώστε να επιτραπεί στην Αθήνα να τηρήσει την προσεχή καταβολή των δόσεών της.
26η Ιουνίου 2015: Μετά το τελεσίγραφο των πιστωτών, ο Τσίπρας ανακοινώνει το δημοψήφισμα και κλείνει τις τράπεζες
Ύστερα από μήνες συνομιλιών, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών της λαμβάνουν δραματική τροπή, ενώ πλησιάζει η κρίσιμη προθεσμία της 30ής Ιουνίου, της ημέρας που η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει μια δόση στο ΔΝΤ γιατί διαφορετικά θα βρεθεί σε στάση πληρωμών. Ενώ η ελληνική κυβέρνηση αρνείται τους όρους που τής έχουν τεθεί, οι Ευρωπαίοι στέλνουν τελεσίγραφο. Ο Έλληνας πρωθυπουργός αποφασίζει να ζητήσει να διεξαχθεί δημοψήφισμα την 5η Ιουλίου προκειμένου ο λαός να αποφανθεί επί της ευρωπαϊκής πρότασης και ζητεί από τους πολίτες να την καταψηφίσουν. Η κυβέρνηση κλείνει προσωρινά τις τράπεζες για να αποτρέψει τη μαζική ροή κεφαλαίων.
5η Ιουλίου 2015: Το 61% των Ελλήνων τάσσεται κατά της πρότασης των πιστωτών
Ο ελληνικός λαός κλήθηκε να αποφανθεί για το πρόγραμμα λιτότητας που πρότειναν οι πιστωτές. Οι πολίτες ακολούθησαν την προτροπή του πρωθυπουργού και ψήφισαν με ποσοστό 61,31% «όχι». Ο Τσίπρας στάθμισε το μέλλον της κυβέρνησής του, παρά ταύτα ο Γιάνης Βαρουφάκης – υπουργός Οικονομικών – παραιτείται «για να βοηθήσει τον Αλέξη Τσίπρα να εκμεταλλευτεί όπως εκείνος προτίθεται το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος».
16η Ιουλίου 2015: Η Βουλή των Ελλήνων ψηφίζει το ένατο πακέτο μέτρων
Το ίδιο το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου προεδρεύει ο πρωθυπουργός, τάχθηκε κατά του προγράμματος λιτότητας. Αρκετοί από τους βουλευτές του (μαζί με βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και του νεοναζιστικού κόμματος Χρυσή Αυγή) το καταψήφισαν, αλλά το κοινοβούλιο στο σύνολό του, κατά πλειοψηφία (κυρίως με τις ψήφους της δεξιάς και των σοσιαλιστών) υιοθέτησε στις 16 Ιουλίου ένα 9ο πρόγραμμα λιτότητας με 229 ψήφους υπέρ, 64 κατά και 6 αποχές.
Το νέο πρόγραμμα λιτότητας περιλαμβάνει κυρίως:
• μεταρρύθμιση του ΦΠΑ για τον "εξορθολογισμό" των συντελεστών,
• μέτρα για τη βελτίωση της "βιωσιμότητας" του συνταξιοδοτικού συστήματος ενόψει μιας ευρύτερης μεταρρύθμισης του,
• την εφαρμογή μέτρων σχεδόν αυτόματων περικοπών στις δαπάνες σε περίπτωση δημοσιονομικής απόκλισης.
11η Αυγούστου 2015: Η Ελλάδα και το Eurogroup καταλήγουν σε συμφωνία
Μετά την εξεύρεση πολιτικής συμφωνίας την 13η Ιουλίου, η Ελλάδα και οι πιστωτές της συμφωνούν στις τεχνικές λεπτομέρειες ενός τρίτου πακέτου βοήθειας ύψους σχεδόν 85 δισ. ευρώ για την προσεχή τριετία – που πρέπει να επικυρωθεί από το Eurogroup. Ο συμβιβασμός αυτός, που επιτρέπει στην Αθήνα να παραμείνει στην ευρωζώνη με τη δέσμευση να εφαρμόσει νέα μέτρα λιτότητας τέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων την 16η Ιουλίου. Το νέο πρόγραμμα λιτότητας επιβάλλει στην ελληνική κυβέρνηση την υιοθέτηση ορισμένων μεταρρυθμίσεων. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δήλωσε μετά τη συμφωνία της 13ης Ιουλίου ότι «αναλαμβάνει την ευθύνη ενός κειμένου στο οποίο δεν πιστεύει αλλά το υπογράφει για να αποτραπεί η καταστροφή της χώρας».
20ή Αυγούστου 2015: ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας παραιτείται
Ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε την παραίτησή του και προκήρυξε πρόωρες βουλευτικές εκλογές, οι οποίες μπορεί να διεξαχθούν την 20ή Σεπτεμβρίου. Μια μεταβατική κυβέρνηση αναμένεται να σχηματιστεί ενόψει των εκλογών. Στο τέλος μιας πολύπλοκης διαδικασίας, καθώς η παραίτηση ανακοινώνεται σε διάστημα λιγότερο των 12 μηνών από τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας αναθέτει στα άλλα κόμματα τη διερευνητική εντολή για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Αν αυτό δεν επιτευχθεί, θα διεξαχθούν πρόωρες εκλογές.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)