Ασκήσεις αυτοκριτικής και συσπείρωσης στη γαλλική Αριστερά

Τα αριστερά κόμματα, οι μεγάλοι χαμένοι των νομαρχιακών εκλογών, αναλύουν το αποτέλεσμα με το βλέμμα στραμμένο στις επόμενες εθνικές εκλογές. Η αριστερή πτέρυγα του κυβερνώντων σοσιαλιστών ζητά χαλάρωση της λιτότητας.

 Όλα αυτά στη σκιά  της επικράτησης του Νικολά Σαρκοζί ο οποίος παρουσιάζεται ως ο μεγάλος κερδισμένος των πρώτου και δεύτερου γύρου των περιφερειακών και νομαρχιακών εκλογών και  αναδεικνύεται με αυτό τον τρόπο και ως πρώτο φαβορί για την κούρσα των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία το 2017. 

Μετά τον εκλογικό κόλαφο της περασμένης Κυριακές στις νομαρχιακές τα αριστερά κόμματα της Γαλλίας αναλώνονται στην αναζήτηση των αιτίων και το κάνουν με διαφορετικό τρόπο το καθένα. Η αριστερή πτέρυγα του κυβερνώντος σοσιαλιστικού στρέφεται προς την κοινή γνώμη με μια προειδοποιητική επιστολή, οι Πράσινοι αναδιαμορφώνουν την πορεία τους για τα επόμενα δύο χρόνια.

Ζητούν αλλαγή πολιτικής ρότας

To σοσιαλιστικό κόμμα θέλει να επαναπατρίσει τους ψηφοφόρους του

«Πρόκειται για μια καθαρή ήττα», παραδέχεται ο Ζερόμ Γκουεντγί από την αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστικού κόμματος. Όπως και άλλοι σύντροφοί του παρατηρούσε με δέος το βράδυ της Κυριακής την εκλογική του περιφέρεια, που είναι η ίδια με εκείνη του πρωθυπουργού Βαλς, να καταρρέει. «Δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε τους αριστερούς ψηφοφόρους. Όταν για δύο συνεχόμενες Κυριακές μένουν στο σπίτι και δεν ψηφίζουν κι αυτό επί μήνες, πρέπει να αναζητήσουμε το διάλογο».

Την ίδια εμπειρία είχαν κι άλλα στελέχη των Σοσιαλιστών. Οι περιφέρειές τους πέρασαν στα χέρια των συντηρητικών, κάτι που προκάλεσε την οργή της κομματικής βάσης.Τμήμα του κόμματος, που εδώ και κάποιο διάστημα θέτει σε αμφιβολία τη μεταρρυθμιστική πολιτική του διδύμου Βαλς-Ολάντ, πέρασε στην αντεπίθεση ήδη από το βράδυ της Κυριακής και με σύνθημα το «Ζήτω η Αριστερά», ζήτησαν αλλαγή πολιτικής ρότας. Περισσότερες επενδύσεις για θέσεις εργασίας, λιγότερη δημοσιονομική λιτότητα. Βέβαια ο γάλλος πρωθυπουργός γνώριζε ότι η έκκληση για αλλαγή πολιτικής θα έρχονταν μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και φρόντισε να επαναδιατυπώσει την ορθότητα της πολιτικής των μεταρρυθμίσεων.

Οι Πράσινοι σχεδιάζουν το μέλλον

Ακάθεκτος προς το προεδρικό μέγαλο ο Σαρκοζί

Από την πλευρά τους οι Πράσινοι, που διαθέτουν τώρα λιγότερα νομαρχιακά συμβούλια από ότι το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο προσπαθούν να ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων τους προχωρώντας σε επαναπροσδιορισμό της πολιτικής τους. «Θα πρέπει να εξετάσουμε τον οδικό χάρτη για τα επόμενα δύο χρόνια», δήλωσε ο Φρανσουά ντε Ρυζί, πρόεδρος τη κοινοβουλευτικής ομάδας. «Ο Ολάντ απέχει λίγο από το στόχο και θα πρέπει τώρα να ανοίξουμε διάλογο για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις και τα αποτελέσματα που θα πρέπει να αποφέρουν αυτά τα δυο χρόνια».

Ίδια εικόνα απογοήτευσης στο Αριστερό Μέτωπο του Ζαν Λυκ Μελανσόν και στους κομμουνιστές, ενώ ο νικητής Νικολά Σαρκοζί ετοιμάζεται να χτυπήσει και πάλι την πόρτα του προεδρικού μεγάρου. Το Εθνικό Μέτωπο δεν κατάφερε να κερδίσει μια ολόκληρη νομαρχία, αλλά 50 εκλογικές περιφέρειες και στο εξής δεν θα εκπροσωπείται μόνο στα δημαρχεία, τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση και τη Γερουσία, αλλά και στις νομαρχίες. «Μια βάση για τις μελλοντικές νίκες», προέβλεψε η πρόεδρος Μαρίν ΛεΠεν.

  Στο μεταξύ πυκνώνουν οι φήμες για κυβερνητικό ανασχηματισμό στη Γαλλία καθώς δεν μετέβη στο Βερολίνο για να λάβει μέρος στις γερμανογαλλικές διαβουλεύσεις ο πρωθυπουργός Μ. Βαλς  μετά την νέα ήττα των σοσιαλιστών στις νομαρχιακές.

Μετά την ιστορική ήττα της αριστεράς στο δεύτερο γύρο των νομαρχιακών εκλογών την περασμένη Κυριακή ο Γάλλος πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς, επέκρινε επανειλημμένα το γεγονός ότι η αριστερά κατέβηκε κατέβηκε διασπασμένη στην εκλογική διαδικασία. Την ίδια στιγμή απευθύνει ισχυρό κάλεσμα στις αριστερές δυνάμεις για νέα συσπείρωση, ενόψει και των επικείμενων περιφερειακών εκλογών τέλη του έτους.

Οι οικολόγοι Πράσινοι, οι οποίοι συνειδητοποίησαν προφανώς ότι δεν έχουν και πολλά να κερδίσουν βαδίζοντας μόνοι τους, αποτελούν για την κυβέρνηση την πρώτη δυνατότητα συνεργασίας. Σε χθεσινή συνάντησή τους με τον γενικό γραμματέα του σοσιαλιστικού κόμματος Ζαν Κριστόφ Καμπαντέλη, οι οικολόγοι διερεύνησαν τις δυνατότητες συμμαχίας, αφήνοντας πίσω τους τις διαφορές που προέκυψαν με την παραίτηση της πρώην υπουργού Σεσίλ Ντυφλό, η οποία «συμπαρασύρει» μέρος οικολόγων που αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση.

Γαλλία: Ευρεία νίκη της Δεξιάς

       του Μ ...

Η κεντροδεξιά συμμαχία UMP/UDI ήταν η μεγάλη νικήτρια στον δεύτερο γύρο των περιφερειακών εκλογών της Γαλλίας, όπως δείχνουν τα πρώτα exit polls μετά το κλείσιμο της κάλπης.

Το δεξιό κόμμα Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα (UMP) του Νικολά Σαρκοζί και οι σύμμαχοί του φαίνεται να κερδίζουν από 66 έως 70 περιφέρειες (από 41 στις προηγούμενες εκλογές), τη στιγμή που οι κυβερνώντες Σοσιαλιστές (PS) αναμένεται να εξασφαλίσουν 27-31 περιφέρειες, βλέποντας τη δύναμή τους να μειώνεται περίπου στο μισό, σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές.

Το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο (FN) της Μαρί Λεπέν φαίνεται να κερδίζει μία με δύο από τις συνολικά 101 περιφέρειες.

Ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Μανουέλ Βαλς σημείωσε ότι τα κέρδη που κατέγραψε το FN στις τοπικές και νομαρχιακές εκλογές αποτελούν μια ένδειξη της συνεχιζόμενης αναταραχής στο γαλλικό πολιτικό σκηνικό.

Ο Βαλς παραδέχθηκε τη νίκη του UMP και των κεντρώων συμμάχων του καθώς και ότι το PS έχασε πολύ έδαφος.

Ο ίδιος υποσχέθηκε ότι η κυβέρνηση θα λάβει νέα μέτρα για την τόνωση των δημοσίων και των ιδιωτικών επενδύσεων τις επόμενες ημέρες.

Η «εγκαταλελειμμένη» γαλλική εργατική τάξη είναι έτοιμη να τιμωρήσει την παραμέληση της από την Αριστερά ψηφίζοντας την Ακροδεξιά - ένα άρθρο του Guardian

Οι αναλυτές λένε ότι οι φόβοι για της μετανάστευση από τους ψηφοφόρους με τα “μπλε κολάρα” - αγνοήθηκαν από το Σοσιαλιστικό Κόμμα

Σε μια προεκλογική συγκέντρωση μόλις λίγες ημέρες πριν από τις περιφερειακές εκλογές της Γαλλίας, ένας Ιάπωνας δημοσιογράφος ρώτησε τη Marine Le Pen: γιατί το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο προβλέπεται να πάει τόσο καλά;

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ψήφος στο FN θα φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα, έως και 30% των ψήφων, ακριβώς μπροστά από την αντιπολιτευόμενη Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα (UMP)  και  από το κυβερνών Σοσιαλιστικό κόμμα που υστερεί.

"Το Εθνικό Μέτωπο είναι μόνο εναντίον όλων. Οι Γάλλοι έχουν συνειδητοποιήσει εδώ και αρκετό καιρό τώρα ότι η ανάλυση του Εθνικού Μετώπου είναι σωστή, και τα άλλα πολιτικά κόμματα έχουν αποτύχει”, απάντησε η Λεπέν. Το FN είχε απομακρυνθεί από το να είναι "ένα κόμμα της αντιπολίτευσης ... σε ένα κίνημα που θα  κυβερνά" με την αντιμετώπιση "της οικονομίας, της μετανάστευσης και του ισλαμικού φονταμενταλισμού», πρόσθεσε.

Από τη Λεπέν, μια χονδροειδή ανάλυση αυτού του τύπου θα μπορούσε να αναμένεται. Αλλά από ένα μέλος της ηγεσίας της αριστεράς; Στο νέο τόμο «η κατάσταση του έθνους», L'Insécurité culturelle, ο αναλυτής Λοράν Μπουβέ, έχει προκαλέσει θύελλα στα σαλόνια του Παρισιού με τον ισχυρισμό ότι η εργατική τάξη της χώρας είναι έτοιμη να ψηφίσει FN μαζικά επειδή έχει εγκαταλειφθεί από την Αριστερά και εξαπατηθεί από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση της χώρας.

Ο Μπουβέ κατηγορεί την Αριστερά ότι πυροδότησε μια κρίση ταυτότητας - μια “πολιτιστική ανασφάλεια” - στο βασικό κορμό του εκλογικού σώματος των “μπλε κολάρων”, με τη σχεδόν αποκλειστική της ενασχόληση με τα προβλήματα των μειονοτικών ομάδων, αντί της γαλλικής κοινωνίας στο σύνολό της. Αυτό έχει αφήσει στους εργαζόμενους ένα αίσθημα ότι παραπαίουν και ότι είναι αποξενωμένοι, υποστηρίζει ο αναλυτής.

«Η οικονομική κρίση, η ανεργία, τα κοινωνικά προβλήματα, η παγκοσμιοποίηση κάνει τους ανθρώπους να φοβούνται, αλλά αν ήταν μόνο για την οικονομία θα βλέπαμε αυτούς τους  ανθρώπους να ψηφίζουν τη ριζοσπαστική αριστερά, κάτι που δεν συμβαίνει,"  είπε ο Μπουβέ στον Observer.

Ο Μπουβέ είναι καθηγητής πολιτικής επιστήμης και μέλος του αριστερού thinktank Jean Jaurès Foundation, to οποίo συμβουλεύει το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) και έχει ως στόχο να προωθήσει τη μελέτη των κινημάτων των εργαζομένων και του διεθνούς σοσιαλισμού και να προωθήσει τις δημοκρατικές και ανθρωπιστικές ιδέες». Υποστηρίζει ότι το τελευταίο, αποφασιστικά μη πολιτικά ορθό  μήνυμά του είναι κάτι που η Αριστερά δεν θέλει να ακούσει.

Ο Μπουβέ ισχυρίζεται ότι οι παρωπίδες του PC - Κομμουνιστικού Κόμματος - εμπόδισαν τους Σοσιαλιστές από την αντιμετώπιση των ανησυχιών της εργατικής τάξης για τη μετανάστευση και την άνοδο του Ισλάμ - ακόμη και στη μετριοπαθή μορφή του - σε περιοχές όπου οι λεγόμενοι Français de souche (γεννημένοι-και-φυλετικά Γάλλοι) βρίσκονται να είνια λιγότεροι από εκείνους που έχουν διαφορετική θρησκεία και πολιτιστικές συνήθειες.  Με “ταμπέλες” όπως Les petits blancs (λευκά σκουπίδια), και έχοντας κατηγορηθεί  για ρατσισμό ή συμπαθούντες, εφόσον εκφράζουν τους φόβους τους, έχουν στραφεί μαζικά στο FN, υποστηρίζει.

"Με καμιά πολιτική προσφορά από την Αριστερά, οι Γάλλοι που ανήκουν στην εργατική τάξη αισθάνονται ότι έχουν εγκαταλειφθεί οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά. Το FN έχει προχωρήσει στη ρήξη: λέει σε αυτούς τους ανθρώπους: «είστε οι πιο σημαντικοί και εμείς θα αγωνιστούμε για εσάς».

"Η Αριστερά προσπαθεί να ανορθώσει αυτό που αποκαλεί «πραγματικές μειονότητες», οι οποίες πιστεύει ότι υφίστανται διακρίσεις. Με τον τρόπο αυτό έχει γίνει αδιάφορη, ακόμη και περιφρονητική, απέναντι στην ευρύτερη γαλλική εργατική τάξη. Λένε σ’ αυτούς τους Γάλλους «δεν έχετε καταλάβει, είστε ρατσιστές και σεξιστές», και έτσι αυτοί οι άνθρωποι έχουν πει, ας είναι έτσι. Είναι έτοιμοι να αποδεχτούν την ψήφο στο FN επειδή η Αριστερά τους έχει εγκαταλείψει και το FN ενδιαφέρεται για αυτούς. "

Ο Μπουβέ είναι ιδιαίτερα δηκτικός για το  σοσιαλιστικό "εργαστήριο ιδεών"  Terra Nova, που παρουσιάστηκε πριν από την επιτυχή προεδρική εκλογή του Ολάντ το 2012, και το οποίο πρότεινε ότι οι Σοσιαλιστές θα μπορούσαν να κερδίσουν με τη μίμηση  της κινητοποίησης από τον Μπαράκ Ομπάμα της ψήφου των  Αφροαμερικανών, των Λατίνων και των γυναικών, καθώς και με την εγκατάλειψη της παραδοσιακής συμμαχίας του με τη μεσαία και την εργατική τάξη.

Σε ένα κείμενο με τίτλο “Η Γαλλία του Αύριο”, η Terra Nova έγραφε ότι η χώρα θα είναι «νεότερη, πιο ποικιλόμορφη, πιο γυναικεία», και διακήρυσσε: «Η εργατική τάξη δεν είναι πλέον στο επίκεντρο της αριστερής ψήφου".

Ο François de Closets, 81 ετών, πρώην δημοσιογράφος στο AFP και δοκιμιογράφος  για τη γαλλική κοινωνία, συμφωνεί με την ανάλυση του Μπουβέ ότι η γαλλική «πολιτική ελίτ» έχει αγνοήσει και, ακόμη χειρότερα, περιφρονήσει τα λαϊκά στρώματα.

"Για την αριστερά, για τους bobos (bourgeois bohemians - αστούς μποέμ), μόνο οι ομοφυλόφιλοι ή οι εθνοτικές μειονότητες ήταν ενδιαφέροντα θέματα. Είναι συναρπαστικό να σκεφτούμε ότι μια ολόκληρη γενιά ερευνητών των οποίων η δουλειά ήταν να παρατηρεί τη γαλλική κοινωνία μέσα από την  ιδεολογική της τύφλωση  δεν έχει δει αυτό το τμήμα της Γαλλίας που κινδυνεύει να το προσελκύσει η Le Pen, "  δήλωσε de Closets σε πρόσφατη συνέντευξή του .

"Από τη δεκαετία του 1990 έχουμε δει εργαζόμενους να ψηφίζουν το FN", πρόσθεσε."Το κόμμα αυτό είναι ένας χαμαιλέοντας που τρέφεται από το θυμό, τη δυσαρέσκεια και τους φόβους. Το FN είδε τον αυξανόμενο ερεθισμό της εργατικής τάξης που βρίσκεται αντιμέτωπη με τη μετανάστευση.

«Όταν είσαι σε υψηλή, καλή θέση, με ένα αναγνωρισμένο στάτους, το γεγονός ότι είσαι Γάλλος δεν προσθέτει πολλά και μπορείς, σαν μια ιντελεκτουέλ άσκηση, να θεωρείς τον εαυτό σου μετα-εθνικό ή ευρωπαίο. Η Γαλλία είναι μόνο το σημείο που γεννήθηκες. Αλλά όταν βρίσκεσαι στο κάτω μέρος της κλίμακας, είσαι φτωχούς, σε μια επισφαλή κατάσταση, το μόνο που απομένει είναι η χώρα σου. Η εθνική ταυτότητα δεν έχει την ίδια σημασία για έναν αστό ή για έναν προλετάριο”, πρόσθεσε ο de Closets.

Ο Μπουβέ υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση Ολάντ έχει απογοητεύσει σημαντικά την εργατική τάξη, χάνοντας την ευκαιρία να θεσπίσει μια «μεγάλη συμβολική κοινωνική μεταρρύθμιση», όπως οι παλιότερες Σοσιαλιστικές διοικήσεις έκαναν με την εισαγωγή της συνταξιοδότησης στα 60 το 1980, ένα ελάχιστο μισθό το 1988 και την 35ωρη εργασία την εβδομάδα το 1997.

"Αυτό που περίμεναν ήταν μια μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση, μια αναδιανομή, η οποία είναι αυτό που ο Ολάντ είχε υποσχεθεί. Και συμβολικά, αντί της φορολογικής μεταρρύθμισης, οι φόροι έχουν αυξηθεί από τους Σοσιαλιστές. Αυτό έχει σημασία. Οι άνθρωποι της εργατικής τάξης έχουν πει, κοιτάξτε πώς η Αριστερά κυβερνά,  είναι απογοητευμένοι, εξαπατημένοι.

«Έχω κατηγορηθεί ότι κάνω τη δουλειά του FN, αλλά για μένα η δουλειά μου είναι να λέω τα πράγματα που πρέπει να ειπωθούν. Είναι καλύτερα να θέτεις αυτά τα πράγματα στο τραπέζι από το να τα κρύβεις κάτω από το χαλί. Είναι καλύτερα να βγάζεις στον αέρα αυτά τα πράγματα, προκειμένου να καταπολεμήσεις το FN, το οποίο πιστεύω ότι είναι ένας κίνδυνος για τη δημοκρατία».

Ασταμάτητη η γαλλική ακροδεξιά

                        του Μ ...

Το ακροδεξιάς ρητορικής Εθνικό Μέτωπο (FN) της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία φέρεται να διασφαλίζει καθαρή νίκη, μερικές μέρες  στις περιφερειακές εκλογές της Γαλλίας, οι οποίες διεξάγονται σήμερα. Τα ποσοστά του κυμαίνονται στο 30% και λίγο υψηλότερα σε ορισμένες έρευνες

Ακολουθεί το κεντροδεξιό UMP με 27% και από μεγάλη απόσταση κοιτάζουν οι Σοσιαλιστές του Φρανσουά Ολάντ κοντά στο 20%. Οι ελπίδες στρέφονται πλέον στον δεύτερο γύρο, όπου αναμένεται να ανακοπεί η ανοδική πορεία του FN, προς την κορυφή, το οποίο ανήλθε στην πρώτη θέση και στις τελευταίες ευρωεκλογές. 

Ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς προειδοποίησε για την ενίσχυση της Λεπέν, κάνοντας λόγο για «καταστροφή», «διάλυση», «φόβο» και «αγωνία».

Κοινό μυστικό στο Παρίσι, όπως διαπιστώνει η εφημερίδα Monde, είναι πως το Σοσιαλιστικό Κόμμα έχει εγκαταλείψει τον αγώνα να κερδίσει όσους στρέφονται στη Λεπέν και ποντάρει στη συσπείρωση των ψηφοφόρων κέντρου και αριστεράς. 

Από την πλευρά της η Liberation, επικαλούμενη στελέχη του Σοσιαλιστικού Κόμματος, αναφέρει ότι πλέον η κινδυνολογία για το Εθνικό Μέτωπο είναι το μοναδικό που έχει απομείνει στον Βαλς για να κινητοποιήσει τη δυσαρεστημένη βάση των ψηφοφόρων που πρόσκεινται στο κέντρο και την Αριστερά. 

Ο κόσμος αυτή τη βδομάδα: μια επισκόπηση των γεγονότων σε διεθνές επίπεδο - Από το μακελειό στην Τυνησία ως τις περιφερειακές εκλογές στη Γαλλία

Εγκαινιάζουμε σήμερα μια νέα εβδομαδιαία "σελίδα":

Την επισκόπηση των διεθνών εξελίξεων και γεγονότων που έχουν βαρύνουσα σημασία.

Γεγονότα και επισημάνσεις τα οποία - ως Νέος Μέτοικος - τα συγκεντρώνουμε από το διεθνή τύπο, ινστιτούτα και περιοδικά στρατηγικής ανάλυσης και μελέτης των διεθνών σχέσεων και άλλες έγκυρες πηγές.

Το μακελειό στην Τυνησία και η "εύθραυστη" επιτυχία του καθεστώτος

Την Τετάρτη, η Τυνησία χτυπήθηκε από μια πράξη τρομοκρατίας καθώς ένοπλοι εισέβαλαν στο Μουσείο Μπαρντό στην Τύνιδα, σκοτώνοντας εικοσιτρείς ανθρώπους.

Το Ισλαμικό Χαλιφάτο ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση στο Εθνικό Μουσείο της Τύνιδας. Σε ηχογραφημένο μήνυμα που έχει κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο γίνεται αναφορά στους δύο ενόπλους που σκόρπισαν τον θάνατο οι οποίοι περιγράφονται ως «ιππότες της οργάνωσης που ήταν οπλισμένοι με όπλα και βόμβες». Μάλιστα η οργάνωση τζιχαντιστών προαναγγέλλει και νέα χτυπήματα λέγοντας ότι «όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα αποτελούν την πρώτη σταγόνα της βροχής».

Οι μαρτυρίες των τουριστών, που πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους δύο ένοπλους δράστες περιγράφουν δραματικές καταστάσεις: «Οι δράστες πυροβολούσαν ότι κινούταν», αναφέρει στη Daily Mail ένας Ισπανός τουρίστας ενώ μια άλλη τραγική μαρτυρία μιλά για πανικόβλητους ομήρους που πασάλειψαν τις μπλούζες τους με αίμα και προσποιήθηκαν τους νεκρούς για να σώσουν τη ζωή τους.

Με τον εντονότερο τρόπο καταδίκασε σήμερα η Χαμάς την τρομοκρατική επίθεση στο Μουσείο Μπάρντο της Τύνιδας, την ευθύνη για την οποία ανέλαβαν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, χαρακτηρίζοντάς την «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και κατά της φίλης Τυνησίας».

Υεμένη - βομβιστικές επιθέσεις με 142 νεκρούς!

Άλλο ένα μακελειό συνέβη αυτές τις μέρες στην Υεμένη όταν μπαράζ βομβιστικών επιθέσεων προκάλεσαν το θάνατο 142 ανθρώπων!

Το Ισλαμικό Κράτος έσπευσε να αναλάβει την ευθύνη γι' αυτές τις επιθέσεις.

Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες δήλωσαν ότι δεν έχουν βρει κανένα στοιχείο που να υποδεικνύει πως η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος είχε οποιαδήποτε επιχειρησιακή σύνδεση με το μπαράζ βομβιστικών επιθέσεων που συγκλόνισαν την Υεμένη την Παρασκευή, προκαλώντας το θάνατο τουλάχιστον 142 ανθρώπων, όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζος Έρνεστ.

Ο κ. Έρνεστ σημείωσε πως οι ΗΠΑ ερευνούν το κατά πόσον ο βραχίονας του ΙΚ στην Υεμένη διαθέτει τις δομές που θα του επέτρεπαν να συντονίσει μια τέτοια επίθεση, η οποία περιελάμβανε τουλάχιστον τρεις βομβιστικές επιθέσεις σε τεμένη την ώρα της προσευχής.

Τόνισε ωστόσο πως συχνά το ΙΚ αναλαμβάνει την ευθύνη για ορισμένες επιθέσεις αμιγώς για λόγους προπαγάνδας. Προσέθεσε δε πως έως τώρα δεν υπάρχει σοβαρό αποδεικτικό στοιχείο ούτε για την ανάληψη ευθύνης από το ΙΚ για την αιματηρή ένοπλη επίθεση στην Τύνιδα, την Τετάρτη, όπου σκοτώθηκαν περισσότεροι από 20 άνθρωποι.

Εάν πάντως η φερόμενη εμπλοκή του ΙΚ στις επιθέσεις στην Υεμένη επιβεβαιωθεί, τότε θα πρόκειται για την μεγαλύτερη επίδειξη δύναμης των τζιχαντιστών σε μια περιοχή όπου επί χρόνια κυριαρχεί ο ανταγωνιστικός βραχίονας της αλ-Κάιντα. Ισλαμικό Κράτος και αλ-Κάιντα είναι εχθροί στον αγώνα για την ηγεσία του ισλαμιστικού και τζιχαντιστικού ρεύματος.

Επανεκλογή του Νετανιάχου στις εκλογές του Ισραήλ

Για τέταρτη φορά εκλέχτηκε πρωθυπουργός του Ισραήλ ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

 Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις πριν από τις εκλογές της προηγούμενης Τρίτης έφερναν το δεξιό κόμμα του, το «Λικούντ», στη δεύτερη θέση με 22 έδρες έναντι 26 της Κεντροαριστερής «Σιωνιστικής Ενότητας». Τα exit polls εμφάνισαν τους δύο μεγαλύτερους συνδυασμούς ισοδύναμους, να λαμβάνουν 27 έδρες ο καθένας, σε σύνολο 120. Η ανατροπή όλων των προγνωστικών ήταν απόλυτη: ο ανοξείδωτος «Μπίμπι» είχε κερδίσει μια πειστική νίκη, με 30 έδρες έναντι μόλις 24 των αντιπάλων του. 

Με δεδομένο τον κατακερματισμό του ισραηλινού πολιτικού τοπίου, ξεκίνησαν ήδη διαβουλεύσεις για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Θέτοντας τέλος στις φήμες περί πιθανότητας «μεγάλου συνασπισμού», η «Σιωνιστική Ενότητα» κατέστησε σαφές ότι θα παραμείνει στην αντιπολίτευση. Εκτός νυμφώνος θα μείνει και ο συνασπισμός των αραβικών κομμάτων, που κατέλαβε για πρώτη φορά την τρίτη θέση, με 14 έδρες, προκαλώντας ανησυχία στους εθνικιστικούς κύκλους.

Πιθανότατα ο Νετανιάχου να ξεκινήσει την τέταρτη πρωθυπουργική του θητεία, συμμαχώντας με τα σκληροπυρηνικά κόμματα των Ναφτάλι Μπένετ και Αβιγκντόρ Λίμπερμαν, υπουργών Οικονομικών και Εξωτερικών στην προηγούμενη κυβέρνηση, όπως και με υπερορθόδοξα, θρησκευτικά κόμματα. Ρόλο ρυθμιστή ενδέχεται να παίξει το κεντροδεξιό κόμμα «Κουλανού», του Μοσέ Καλόν, το οποίο, αν συμπράξει με τον Νετανιάχου, θα του χαρίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία 67 εδρών.

Η επανεκλογή Νετανιάχου, ο οποίος δεσμεύτηκε προεκλογικά πως όσο είναι πρωθυπουργός δεν θα δημιουργηθεί παλαιστινιακό κράτος, προκάλεσε την αντίδραση του Σαέμπ Ερεκάτ, επικεφαλής των Παλαιστινίων διαπραγματευτών, ο οποίος αποδοκίμασε «την επιβράβευση μιας εκστρατείας που βασίστηκε στους εποικισμούς, τον ρατσισμό και το απαρτχάιντ». Μετά την εξέλιξη αυτή, η Παλαιστινιακή Αρχή θεωρείται βέβαιο ότι ενισχύσει τις προσπάθειές της για διεθνή αναγνώριση του Κράτους που έχει μονομερώς ανακηρύξει και την ένταξή του σε διεθνείς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Την ανησυχία του για τις προοπτικές του Παλαιστινιακού εξέφρασε και ο Λευκός Οίκος. Ο Μπαράκ Ομπάμα απέφυγε να τηλεφωνήσει στον Νετανιάχου για να τον συγχαρεί, αφήνοντας αυτό το καθήκον στον υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι. Ο εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Τζον Ερνεστ, αποδοκίμασε τη «διχαστική ρητορική» του Νετανιάχου έναντι των Αράβων του Ισραήλ και τόνισε ότι ο Μπαράκ Ομπάμα παραμένει δεσμευμένος για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.

Προειδοποίησε μάλιστα το Ισραήλ ότι οι ΗΠΑ «θα επαναπροσδιορίσουν τη στάση τους» αναφορικά με την προώθηση της ειρηνευτικής διαδικασίας ύστερα από την πρόσφατη τοποθέτηση του Νετανιάχου.

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ ανακοινώνει αλλαγές

Αυτή την εβδομάδα, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι θα μπορούσε να αυξήσει τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια τον Ιούνιο. Κατά την τελευταία δεκαετία, ο ρόλος της Fed για την τόνωση της αμερικανικής οικονομίας και την εποπτεία της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας έχει αλλάξει.

Το κεντρικό τραπεζικό ίδρυμα, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, ή  Fed- βρέθηκε κάτω από εξονυχιστικές έρευνες στον απόηχο της  παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2007 - 2009, ακόμη και αν ο ρόλος της στον καθορισμό της οικονομικής πολιτικής επεκτάθηκε δραματικά. 

Η πολιτική της Fed για διατήρηση χαμηλών επιτοκίων στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η οποία οδήγησε σε φθηνότερα ενυπόθηκα δάνεια, αναφέρεται από πολλούς οικονομολόγους ως ένας σημαντικός παράγοντας στη φούσκα των ακινήτων, αν και μερικοί το αμφισβητούν. 

Ορισμένοι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η απόκλιση της Fed από τον κανόνα του Taylor μεταξύ του 2003 και του 2006 συνέβαλαν σε μια στεγαστική φούσκα. (Πηγή: Federal Reserve Bank του Κάνσας Σίτι )

Μετά την κρίση, η Fed έχει αντιμετωπίσει κριτική για πρωτοφανή παρέμβαση της μεγάλης κλίμακας  στις αγορές ομολόγων, μεταξύ των οποίων και τους τρεις γύρους της λεγόμενης ποσοτικής χαλάρωσης (QE) που βοήθησε να διατηρηθεί η ανάκαμψη, αλλά μετέτρεψε την Fed σε ένα επενδυτικό όχημα με μία ανοιχτή  εντολή για τη δημιουργία χρήματος. Ως αποτέλεσμα της ποσοτικής χαλάρωσης, από τον Μάρτιο του 2015 το σύνολο του ενεργητικού της Fed είχε φτάσει σε σχεδόν 4.5 τρισεκατομμύρια, έναντι 869 δισεκατομμύρια δολαρίων τον Αύγουστο του 2007!

  Ενώ η κομματική αδιέξοδο στην Ουάσιγκτον ανάγκασε την Fed να αναλάβει μεγαλύτερο πολιτικό ρόλο για τη διατήρηση μιας εύθραυστης οικονομικής ανάκαμψης, το 2010 η μεταρρύθμιση Dodd-Frank της Wall Street και η Πράξη Προστασίας των Καταναλωτών επεκτείνει την ευθύνη της κεντρικής τράπεζας για την αξιολόγηση της υγείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2014, τα αυξανόμενα ποσοστά ανάπτυξης των ΗΠΑ και η μείωσης της ανεργίας οδήγησε την Fed να σημάνει ένα τέλος για το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων και την επικείμενη επιστροφή σε μια πιο "ομαλοποιημένη" νομισματική πολιτική με την αύξηση των επιτοκίων.

Πώς η αμερικανική στρατιωτική ηγεσία σκέφτεται την Πολυπλοκότητα στο σύγχρονο κόσμο

Micah Zenko

Αυτή την εβδομάδα, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ Αντιστράτηγος David Goldfein χαρακτήρισε το 2014 ως το πιο σύνθετο έτος από το 1968. Σχεδόν το σύνολο των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι συνεχώς περιγράφουν τον κόσμο ως όλο και πιο πολύπλοκο και δύσκολο, και το ίδιο είναι πιθανό να ειπωθεί για το 2015. 

Αν συνήθως διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Πεντάγωνου, ομιλίες και ειδησεογραφικά άρθρα, περιστασιακά μπορεί να βρεθεί μπροστά  σε μια υπόθεση ή αξίωση που ξεχωρίζει. Χθες, το Πεντάγωνο κυκλοφόρησε ένα άρθρο που συνοψίζει μια ομιλία που δόθηκε από τον διευθυντή του Γενικού Επιτελείου, Αντιπτέραρχου, David Goldfein, στο Ινστιτούτο Brookings. Το άρθρο αυτό περιλαμβάνει τη φράση: "Πέρυσι ήταν το πιο πολύπλοκο έτος από το 1968 ..."

Στο κείμενο της ομιλίας του στο Brookings αναφέρεται:

 Ρώτησα προσωπικά έναν ιστορικό, «Hey, από την προοπτική του Γενικού Επιτελείου, πώς μοιάζει το 2014 σε σχέση με άλλες χρονιές, όταν κοιτάξετε προς τα πίσω;» Και εκείνος είπε, «Είναι νούμερο δύο σε σχέση με τον συνολικό αριθμό των θεμάτων για τα οποία είχαμε να εργαστούμε ... Και το 1968,  τι είχε συμβεί; Λοιπόν, είχαμε τη Ρωσία να εισβάλει στην Τσεχοσλοβακία- η ιστορία επανλαμβάνεται, σωστά; - είχαμε δύο σημαντικές δολοφονίες - εκείνες του  RFK [Ρόμπερτ Κένεντι] και του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, είχαμε το USS Pueblo , είχαμε φυλετικές ταραχές σε όλη τη χώρα. Έτσι ώστε  το προσωπικό του Γενικού Επιτελείου ήταν χωρίς αμφιβολία απασχολημένο πλήρως.  Το προσωπικό του Γενικού Επιτελείου το 2014 ήταν απίστευτα απασχολημένο, επίσης.

Μέσα στο 2014 υπήρξε η έκρηξη του πολέμου στην Ουκρανία και αυτού που που οι ΗΠΑ ονομάζουν εισβολή της Ρωσίας, υπήρξε η έξαρση της δράσης του ISIS (Ισλαμικού Κράτους), η ανάπτυξη τρομοκρατικών επιθέσεων,  η όξυνση της κατάστασης στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και αλλού.

Μια Τράπεζα που πάει πολύ μακριά;

του Robert Kahn

Η  δημιουργημένη και υποστηριζόμενη από την Κίνα Τράπεζα - η  Asian Infrastructure Investment Bank (AIIB) - επιδιώκει να αντιμετωπίσει ένα κρίσιμο κενό υποδομής στην περιοχή της ΝΑ Ασίας, αλλά είναι επίσης μια πρόκληση για την υφιστάμενη παγκόσμια οικονομική τάξη.

 Η τράπεζα έχει αποκτήσει ώθηση με την ανακοίνωση ότι τουλάχιστον τέσσερις από την Ομάδα των Επτά Κρατών έχουν συμφωνήσει να γίνουν ιδρυτικά μέλη, προκαλώντας έκπληξη και κατάσταση συναγερμού στην Ουάσιγκτον. Η υποστηριζόμενη από το Πεκίνο τράπεζα φαίνεται να κερδίζει έδαφος για τον εκφρασμένο στόχο της να αντιμετωπίσει τις μεγάλες διαφορές στις υποδομές στην Ασία. Αλλά η τράπεζα αντανακλά επίσης τη δυσαρέσκεια του Πεκίνου με τα υπάρχοντα διεθνή θεσμικά όργανα και την επιθυμία του να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού, υποστηρίζει ο  Robert Kahn. Αν και θα ήταν ένα θετικό βήμα για την Ουάσιγκτον να ενταχθεί στην τράπεζα, ο Καν υποστηρίζει ότι υπάρχει μικρή πιθανότητα το Κογκρέσο να εγκρίνει τη συμμετοχή των ΗΠΑ.

Ποια είναι η   Asian Infrastructure Investment Bank και ποιοι είναι οι στόχοι της;

Η AIIB είναι ένα περιφερειακό διεθνές χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που προτάθηκε αρχικά από την κινεζική κυβέρνηση το 2013 και ξεκίνησε τη λειτουργία τον Οκτώβριο του 2014. Ο στόχος της τράπεζας είναι η χρηματοδότηση των οδικών, σιδηροδρομικών, λιμενικών και άλλων κατασκευαστικών έργων υποδομής. Περισσότερες από είκοσι χώρες εντάχθηκαν στην AIIB στην αρχή, αλλά ηγετικές οικονομίες του G7, καθώς και η Νότια Κορέα και η Αυστραλία, αρχικά αρνήθηκαν να συμμετάσχουν. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, περισσότερες χώρες έχουν υπογράψει, και με την απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου και των τριών οικονομιών της ευρωζώνης να ενταχθούν, σήμερα υπάρχουν περίπου τριάντα μέλη. Η τράπεζα ιδρύθηκε με 50 δισεκατομμύρια δολάρια σε κεφάλαια, γεγονός που την καθιστά σχεδόν στο ένα τρίτο του μεγέθους της Ασιατικής Τράπεζας Ανάπτυξης (ADB), αλλά το κεφάλαιο αναμένεται να αυξηθεί σε 100 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς άλλες χώρες της ηπείρου θα συμμετάσχουν σ' αυτήν. Η AIIB αναμένει να κάνει το πρώτο της δάνειο στα τέλη του τρέχοντος έτους.

Αυξανόμενη πολιτική κρίση στη Μαλαισία

Joshua Kurlantzick

Από τις εκλογές του Μαΐου 2013, η Μαλαισία μαστίζεται από την αύξηση του κομματισμού, συγκρούσεων μέσα στο κυβερνών κόμμα, μια σειρά από συλλήψεις ακτιβιστών της αντιπολίτευσης, και τις αποκαλύψεις πιθανών σκανδάλων στο κρατικό ταμείο της χώρας. Το κυβερνών κόμμα φυλάκισε πρόσφατα τον ηγέτη της αντιπολίτευσης, ελπίζοντας ότι θα σταθεροποιηθεί η χώρα, αλλά - φυσικά - η "σταθερότητα" δεν έχει ακόμη επιτευχθεί. 

Καθιστώντας  τις Ψηφιακές Τεχνολογίες  Στόχο μιας Βιώσιμης Ανάπτυξης

David Fidler

Φέτος, δεκαπέντε χρόνια από τον ορισμό των "Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας" από τα Ηνωμένα Έθνη θα πρέπει να αντικατασταθεί με μια νέα στρατηγική, τους Στόχους μιας Βιώσιμης Ανάπτυξης. Η στρατηγική αυτή θα διαμορφώσει τις μελλοντικές προσπάθειες ανάπτυξης -  υπάρχει τώρα μια ώθηση για να συμπεριληφθούν οι ψηφιακές τεχνολογίες, όπως η πρόσβαση στην κινητή τηλεφωνία και το Διαδίκτυο...

http://blogs.cfr.org/cyber/2015/03/19/the-push-to-have-digital-technologies-included-in-the-sustainable-development-goals/?cid=nlc-public-the_world_this_week-highlights_from_cfr-link25-20150320&sp_mid=48273614&sp_rid=c2FyYW50aWRpczdAZ21haWwuY29tS0

Σε παγκόσμιο επίπεδο δυο πολιτικά γεγονότα έχουν ιδιαίτερη σημασία για τις επόμενες ημέρες:

- Οι Προεδρικές Εκλογές στη Νιγηρία.

η Νιγηρία είναι η πιο πολυπληθής χώρα της Αφρικής με 177 εκατομμύρια πληθυσμό που διαιρείται σε χριστιανούς και μουσουλμάνους και η πιο ανεπτυγμένη οικονομία της ηπείρου.

Σύμφωνα με προβλέψεις της Goldman Sachs η Νιγηρία από τα μέσα αυτού του αιώνα θα είναι η 13η οικονομία στον κόσμο - μόλις πίσω από τη Γερμανία και τη Γαλλία!

Με σοβαρές πλουτοπαραγωγικές πηγές, κυριότερη από τις οποίες είναι το πετρέλαιο, αλλά και με σοβαρές εθνοτικές και θρησκευτικές διαφορές και συγκρούσεις, με αυξανόμενη πολιτική και θρησκευτική βία - η Νιγηρία αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της αποσταθεροποίησης. 

Οι επερχόμενες εκλογές είναι ένα rematch των εκλογών του 2011 μεταξύ του σημερινού Προέδρου Goodluck Jonathan (ενός νότιου χριστιανού) και του Muhammadu Buhari (βόρειου μουσουλμάνου και πρώην στρατιωτικού αρχηγού). Η ένταση μεταξύ Ουάσινγκτον και της χώρας είναι υψηλότερη από ό,τι το 2011, σε μεγάλο βαθμό για το πώς αυτή δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στην ριζοσπαστική ισλαμιστική ομάδα ανταρτών, την Boko Haram, η οποία  σταθερά κερδίζει δύναμη στη βορειοανατολική Νιγηρία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις,  η Boko Haram έχει αναλάβει την ευθύνη για σχεδόν έντεκα χιλιάδες θανάτους από το Μάιο του 2011!

Ο νυν πρόεδρος της Νιγηρίας υποσχέθηκε ότι θ' αντιμετωπίσει σ'ένα μήνα!

Ίδωμεν ... 

Και κάτι ιδιαίτερα σοβαρό: οι περιφερειακές εκλογές αύριο στη Γαλλία ...

Όπου οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τη Λεπέν να προηγείται!

Ίσως, μετά από αυτές τις εκλογές η Γαλλία και η Πέμπτη Δημοκρατία της όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να μην είναι η ίδια ... 

O βρετανικός Guardian αναρωτιέται:

Το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο: από "κόμμα διαμαρτυρίας" θα αναδειχθεί σε "πρώτο κόμμα στη Γαλλία";

Για να συνεχίσει:

Αυτό θα σηματοδοτούσε μια σημαντική αλλαγή. Παραδοσιακά, το FN αντιπροσώπευε μια εθνική ψήφο διαμαρτυρίας που είχε πολύ μικρές ρίζες στη βάση ή τοπικές οργανώσεις. Τώρα παρουσιάζεται να ριζώνει σε ολόκληρη τη χώρα. Και οι νέες  βάσεις του στις τοπικές εκλογές θα  είναι τα θεμέλια της εκλογικής κούρσας της Le Pen για την προεδρία το 2017.

Το FN αυτοανακηρύσσεται ήδη ως το "πρώτο κόμμα της Γαλλίας", μετά την ψηφοφορία στις ευρωεκλογές του περασμένου έτους. Μετά τις δημοτικές εκλογές του περασμένου έτους, επίσης, έχει 11 δημάρχους και πάνω από 1.500 δημοτικούς συμβούλους - την  υψηλότερη εκπροσώπηση από τις παλιότερες "ημέρες δόξας" του τη δεκαετία του 1990, όταν είχε τέσσερις δημάρχους.

Το νέο πρωτοσέλιδο του Carlie Hebdo: "Εδώ είμαστε και πάλι!"

του Μ ...

Ενάμιση μήνα μετά τις αιματηρές επιθέσεις στο Charlie Hebdo όπου έχασαν τη ζωή τους οι τέσσερις σκιτσογράφοι του περιοδικού θα επανεμφανιστεί το δεύτερο φύλο μεθαύριο Τετάρτη στα περίπτερα της Γαλλίας.

Οι υπεύθυνοι του περιοδικού έδωσαν στη δημοσιότητα το πρωτοσέλιδα του περιοδικού το οποίο φέρνει την υπογραφή του Luz. Αυτό είναι σε κόκκινο φόντο και πρωταγωνιστούν η Marine Le Pen, ο Nicolas Sarkozy, ο Πάπας καθώς και ένα σκυλί που τρέχει και έχει στο στόμα του το περιοδικό.

"Συμφωνήθηκε να κυκλοφορήσει το περιοδικό στις 25 Φεβρουαρίου, γνωρίζοντας ότι θα έχουμε ένα εβδομαδιαίο ρυθμό" ανέφερε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο διευθυντής σύνταξης του περιοδικού, Gérard Biard. 

«Μαυρίζει» η Ευρώπη;

Ισχυρό πολιτικό σοκ προκαλούν τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών με την άνοδο της ακροδεξιάς και των ευρωσκεπτικιστών σε μια σειρά χώρες.

 Στην Ευρώπη της μαζικής ανεργίας, ειδικά της ανεργίας των νέων, των σκληρών πολιτικών λιτότητας και της αυξανόμενης φτώχειας, της βαριάς οικονομικής κρίσης που πλήττει σαφώς περισσότερο τον ευρωπαϊκό Νότο, της έντασης των κοινωνικών και  περιφερειακών ανισοτήτων, της έξαρσης της ξενοφοβίας και των προβλημάτων της μετανάστευσης, των μεγάλων δημοκρατικών ελλειμμάτων -  παρατηρήθηκε η εμφατική άνοδο σε πολλές χώρες ακροδεξιών πολιτικών σχημάτων, σε ορισμένες περιπτώσεις και νεοναζιστικών.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της Μαρί Λεπέν στη Γαλλία που συγκεντρώνει το 25% των ψήφων (!) και θέτει ζήτημα διάλυσης της βουλής.

Ηττημένο παρουσιάζεται και με σοβαρά μειωμένες τις έδρες του εμφανίζεται το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα με 214 έδρες και 28,30%, το κόμμα της Μέρκελ και του Σαμαρά. Οπότε τίθεται σοβαρό ζήτημα για την υποψηφιότητα του Ζαν Κλοντ Γιουνγκέρ.

Οι Σοσιαλιστές παρουσίασαν μικρή άνοδο, κυρίως λόγω της σχετικής επιτυχίας του Μάρτιν Σουλτς στη Γερμανία, εκλέγουν 189 έδρες με 25,17% των ψήφων.

Φυσικά καταποντίστηκαν στη Γαλλία του ανεκδιήγητου Ολάντ με 13,98%.

Ως Τρίτη σε δύναμη ομάδα εμφανίζεται εκείνη των Φιλελευθέρων με 66 έδρες και 8,79% και τέταρτη εκείνη των Πράσινων με 52 έδρες και 6,92% των ψήφων.

Οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές (περισσότερο ευρωσκεπτικιστές) συγκεντρώνουν 46 έδρες και 6,13%.

Η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά/ Βόρεια Πράσινη Αριστερά (όπου συμμετέχει και ο ΣΥΡΙΖΑ) συγκεντρώνει το 5,59% και 42 έδρες. Φυσικά σ’ αυτήν κορυφαίο – ίσως και μοναδικό σε τέτοια έκταση είναι το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ.

 Αρκετά καλό από αυτή την άποψη ήταν και το αποτέλεσμα στην ισπανική Αριστερά με 8% περίπου των ψήφων.

 Όπως και στη Γερμανία με 7,40%.

Οι μη εγγεγραμμένοι – Βουλευτές, δηλαδή, που δεν συγγενεύουν με καμία πολιτική ομάδα αποτελούνται από 41 Ευρωβουλευτές (ένα αποτέλεσμα σε ποσοστό: 5.46 %). Σ’ αυτήν, ωστόσο, την κατά τα άλλα ετερόκλητη ομάδα συγκαταλέγονται ακόμη και ακροδεξιοί βουλευτές.

 Το κόμμα «Ευρώπη ελευθερίας και δημοκρατίας» - οι κατεξοχήν ευρωσκεπτικιστές - εκλέγει 38 Ευρωβουλευτές με ποσοστό 5.06 %.

 Σ’ αυτό, βεβαίως, ανήκει – είναι ο βασικός πυλώνας - και το κόμμα UKIP (Κόμμα της Ανεξαρτησίας) του Νάιτζελ Φάρατζ.

  Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα το κόμμα του Φάρατζ αναμένεται να συγκεντρώσει τα μεγαλύτερα ποσοστά των ακροδεξιών στην Ευρώπη, καθώς καταλαμβάνει ποσοστό στο 27,9% μέχρι στιγμής αυξάνοντας κατά 10% τις ψήφους του.

  Μεγάλη είναι η ήττα για το κόμμα το Ντέιβιντ Κάμερον το οποίο καταγράφει ποσοστό 23,93%, ενώ οι Εργατικοί φθάνουν στο 25,4 %.

  Ακολουθούν οι Φιλελεύθεροι με 6,87% και οι Πράσινοι με 7,87%.

Νεοεκλεγέντες που δεν ανήκουν σε πολιτική ομάδα του απερχόμενου Κοινοβουλίου ανέρχονται σε 63 ή 8,39%.

Είναι έντονη η παρουσία, λοιπόν, των ακροδεξιών στοιχείων στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.

Η Γαλλία με τη Λεπέν.

Η Βρετανία με το Φάρατζ.

Στη Γερμανία οι ευρωσκεπτικιστές (AfD) σημειώνουν σημαντικότατη άνοδο και κατοχυρώνονται ως διακριτή πολιτική δύναμη.

Ενώ εκλέγεται  και νεοναζιστής βουλευτής με το  NPD.

 Στην Ουγγαρία το κόμμα JOBBIK – ένα ακραία εθνικιστικό, λαϊκιστικό, ακροδεξιό και φιλοναζιστικό προσανατολισμό κόμμα – έφτασε στο   14.68% και εκλέγει 3 έδρες.

Και στη Φιλανδία, επίσης, το εθνικιστικό κόμμα «Καθαροί Φιλανδοί» (PS ) κατέγραψε ένα 12.90% με 2 έδρες.

Είναι, λοιπόν, εξαιρετικά ανησυχητικά τα αποτελέσματα και καταδεικνύουν την πλήρη αποτυχία της ΕΕ να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών της.

Οι εξελίξεις αυτές καταγράφονται κάπως βραχυκλωματικά στα δημοσιεύματα του ευρωπαϊκού τύπου.

Ο ευρωπαϊκός Τύπος τελεί, λοιπόν, σήμερα υπό το σοκ του "πολιτικού σεισμού" που αποτελούν οι επιδόσεις των ευρωφοβικών κομμάτων στις ευρωεκλογές...

Αυτό που έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη ανησυχία η επίδοση του Εθνικού Μετώπου (FN), το οποίο πλέον είναι το πρώτο κόμμα της Γαλλίας.

"Πολιτικός σεισμός" είναι ο τίτλος της Frakfurter Allgemeine Zeitung που αφιερώνει την πρώτη της σελίδα, όπως και το σύνολο σχεδόν των γερμανικών μέσων ενημέρωσης, στον θρίαμβο του Εθνικού Μετώπου. "Αυτό θα έχει σοβαρές συνέπειες. Το σύνθημα "περισσότερη Ευρώπη" πρέπει να αντιμετωπισθεί σοβαρά", σχολιάζει η εφημερίδα.

Η λαϊκή Bild κάνει από την πλευρά της λόγο για "εκλογικό σοκ στη Γαλλία". "Για τον πρόεδρο Ολάντ, πρόκειται για πανωλεθρία αναφέρει η Die Welt, η οποία κάνει επίσης λόγο για πολιτικό σεισμό. "Εξαιτίας αυτής της εκλογικής καταστροφής, ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ηττημένος, είναι όλο και περισσότερο αποδυναμωμένος. Θα είναι ακόμη πιο δύσκολο γι΄ αυτόν να εφαρμόσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις", σχολιάζει η εφημερίδα.

"Σεισμός στη Γαλλία", είναι ο πρωτοσέλιδος τίτλος της La Repubblica, "Σοκ στη Γαλλία", γράφει η Corriere della Sera.

"Η νίκη του Εθνικού Μετώπου αποτελεί ένα σοκ που θα συγκλονίσει τη Γαλλία και ολόκληρη την Ευρώπη", γράφει η Liberation. "Το ωστικό κύμα που δημιουργεί το κόμμα της Μαρίν Λε Πεν ξεπερνά σαφώς τα εθνικά σύνορα. Πρόκειται για μία πραγματική απειλή για την ευρωπαϊκή ιδέα", γράφει η γαλλική εφημερίδα.

"Το FN επιβάλλεται ως πρώτο κόμμα της Γαλλίας", γράφει η Le Figaro. "Για τη Μαρίν Λε Πεν αποτελεί μία προσωπική νίκη, διότι πέτυχε, ενσαρκώνοντας ένα νέο στυλ, να καταρρίψει το πρώτο εμπόδιο για την άνοδο του Εθνικού Μετώπου, την δαιμονοποίησή του", σχολιάζει η εφημερίδα.

"Η άκρα δεξιά προελαύνει στη Γαλλία", γράφει η ισπανική El Mundo.

"Η κ. Λε Πεν ηγείται της προέλασης της άκρας δεξιάς στην Ευρώπη", είναι ο τίτλος της βρετανικής Daily Mail, ενώ οι Financial Times αναφέρονται στο Εθνικό Μέτωπο επικεφαλής ενός λαϊκιστικού σεισμού".

Οι βρετανικοί Times αναφέρονται στον θρίαμβο του βρετανικού ευρωφοβικού και λαϊκιστικού Ukip, του Κόμματος για την Ανεξαρτησία του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο έχει διατηρήσει αποστάσεις από το γαλλικό Εθνικό Μέτωπο.

"Το Ukip πανηγυρίζει, ενώ η Ευρώπη στρέφεται προς τα δεξιά", είναι ο τίτλος της εφημερίδας που κάνει λόγο για "ταπείνωση" του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον.

Για "ισχυρή τιμωρία" των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων κάνει λόγο στον πρωτοσέλιδο τίτλο της η ισπανική El Pais, ενώ η El Mundo επισημαίνει την πανωλεθρία των δύο μεγάλων ισπανικών πολιτικών κομμάτων, του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος και του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Η αυστριακή εφημερίδα Kurier σημειώνει ωστόσο ότι η δεξιά στροφή στην Ευρώπη ήταν λιγότερο θεαματική από όσο αναμενόταν. Η εφημερίδα τονίζει τις αρνητικές επιδόσεις του κόμματος SNS της γειτονικής Σλοβακίας, που δεν εξασφαλίζει έδρα στο ευρωκοινοβούλιο. Το SNS ήταν ένα από τα κόμματα στα οποία υπολόγιζε η ευρωπαϊκή άκρα δεξιά για να συγκροτήσει ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο.

Για θριαμβευτική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα κάνει λόγο η βρετανική εφημερίδα Financial Times, σηματοδοτώντας την πρώτη εθνική νίκη της Αριστεράς στη χώρα.

Παράλληλα όμως, το νεοναζιστικό κόμμα Χρυσή Αυγή, ο ηγέτης του οποίου είναι στη φυλακή με την κατηγορία της συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης, κατέλαβε την τρίτη θέση, εκτοπίζοντας το ΠΑΣΟΚ.

Όπως αναφέρει η FT, η εκρηκτική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ κι άλλων αντιδραστικών κομμάτων, αντικατοπτρίζει το θυμό των ψηφοφόρων για τα συνεχόμενα προγράμματα λιτότητας και την απογοήτευση ότι αυτά εφαρμόζονται από την ίδια πολιτική ελίτ που οδήγησε τη χώρα στην οικονομική κατάρρευση.