Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ εγκυμονεί τον κίνδυνο μιας ευρωπαϊκής ή ακόμα και μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης – σύμφωνα με έκθεση του ελβετικού ινστιτούτου Prognos ΑG

Η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα είχε ενδεχομένως επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, εκτιμούν οι ειδικοί του ελβετικού ινστιτούτου Prognos ΑG, οι οποίοι συνέταξαν έκθεση για λογαριασμό του γερμανικού ιδρύματος Μπέρτελσμαν με θέμα το κόστος και τις επιπτώσεις ενός αποκαλούμενου Grexit.

Στην έκθεση που δημοσιεύθηκε σήμερα αναφέρεται ότι η παγκόσμια οικονομία θα ήταν σε θέση να απορροφήσει τους κραδασμούς μιας εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Δεν αποκλείει ωστόσο ένα ντόμινο με συνέπεια την αλυσιδωτή πτώχευση της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας, η οποία θα προκαλούσε ύφεση στην παγκόσμια οικονομία.

Επιπτώσεις για το 90% της παγκόσμιας οικονομίας

Σύμφωνα με υπολογισμούς του ινστιτούτου Prognos AG με βάση το οικονομετρικό μοντέλο VIEW, το κόστος εξόδου Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ισπανίας και Ιταλίας θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στις οικονομίες των 42 ισχυρότερων οικονομιών του κόσμου, οι οποίες αντιστοιχούν στο 90% της παγκόσμιας οικονομίας, προκαλώντας συνολικές απώλειες 17 τρισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2020. Οι συντάκτες της έκθεσης προτείνουν συνεπώς στη διεθνή κοινότητα να αποτρέψει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ για να αποφύγει ένα ντόμινο.

Για τη Γερμανία οι ειδικοί της Prognos ΑG υπολογίζουν το κόστος μιας εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη σε 74 δισεκατομμύρια ευρώ. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν ζημιές 64 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη διαγραφή απαιτήσεων του ιδιωτικού, αλλά και του γερμανικού δημοσίου τομέα.

Υψηλό το τίμημα και για τη Γαλλία

 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το κόστος εξόδου των τεσσάρων νοτιοευρωπαϊκών χωρών για τη Γαλλία. Οι ζημιές θα ανέλθουν σύμφωνα με τους ειδικούς, στο 154,4% του ΑΕΠ, το υψηλότερο ποσοστό σε σύγκριση με όλες τις υπό εξέταση θιγόμενες χώρες. Ο λόγος δεν είναι μόνο η ισχυρή παρουσία γαλλικών τραπεζών σε νοτιοευρωπαϊκές χώρες, αλλά και η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των χωρών που θα αποχωρήσουν από το ευρώ.

Πολύ υψηλότερο θα είναι το τίμημα που θα κληθεί να καταβάλει η Ελλάδα σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ. Το ελβετικό ινστιτούτο υπολογίζει ότι η επιστροφή στη δραχμή θα κοστίσει στη χώρα μας συνολικά 164 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η υπόθεση εργασίας στα διάφορα σενάρια που εξετάστηκαν ήταν ότι οι δημόσιοι πιστωτές θα προχωρήσουν σε ένα κούρεμα των απαιτήσεών τους έναντι της Ελλάδας κατά 60%. Επιπλέον θεωρήθηκε ότι το νέο ελληνικό νόμισμα θα ήταν κατά 50% υποτιμημένο σε σχέση με το ευρώ.

Αυτά σύμφωνα πάντα με εκτιμήσεις του ελβετικού ινστιτούτου.

Που δείχνουν, ωστόσο,  και τους φόβους των γερακιών των αγορών.

Και το πιθανότερο είναι ότι παρουσιάζουν ένα μέρος της αλήθειας.

Το ζήτημα είναι ότι αν πραγματικά μια και τυπική χρεωκοπία της Ελλάδας και έξοδος της από το ευρώ παρουσιάζει τόσο τεράστιο κόστος, γιατί πρέπει να υφίσταται ο ελληνικός λαός αυτά την ολοκληρωτική οικονομική και κοινωνική εξόντωση και να μην ακολουθείται μια πολιτική σε τελείως διαφορετική κατεύθυνση;

Μάλλον, γιατί τις όποιες συνέπειες της κρίσης οι ισχυροί των αγορών, οι δανειστές και παγκόσμιοι τοκογλύφοι με τους εγχώριους συνεργάτες τους θέλουν να το μετακυλήσουν πάνω στις πλάτες των Ελλήνων εργαζομένων όπως και στους αντίστοιχους των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου.

Προωθώντας όλο και πιο ακραία και «έξαλλα| μέτρα οικονομικού και κοινωνικού αφανισμού.

Άραγε, απέναντι σ’ αυτή την ακραία «λογική» οι λύσεις μπορούν να προκύψουν με ημίμετρα, αυταπάτες και «κουρέματα»;

Ή με ρήξεις και ριζικές αναπροσαρμογές της πολιτικής και της οικονομίας της χώρας;

Σε κοινή και παράλληλη δράση με όλους τους λαούς που θίγονται και δοκιμάζονται από την επίθεση του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού;

Το φιάσκο της επίσκεψης Μέρκελ, η «επιμήκυνση» αποπληρωμής του χρέους και η δυσμενής πρόβλεψη του ΔΝΤ – δυο ψέματα και μια «αλήθεια»;

 Η Μέρκελ ήλθε και απήλθε.

Παρά τους πανηγυρισμούς των κυβερνητικών στελεχών εκείνο που πρόσφερε ήταν … αέρας κοπανιστός.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι βοήθησε στην αναμόρφωση της διεθνούς εικόνας της χώρας.

Επί της ουσίας, ούτε η παραμονή στη ζώνη του ευρώ με σιγουριά προσφέρθηκε.

Η δόση των 31 δις. θα περάσει από τις μυλόπετρες της τρόικα.

Και … αναβάλλεται πάλι. Μπορεί να μεταφερθεί στις αρχές του επόμενου έτους.

Μέσα σε εντεινόμενους εκβιασμούς.

 Βέβαια, έχουμε και την … «επιμήκυνση» που, όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας Στουρνάρας – δήλωση που την «έπαιξαν» και τα διεθνή μέσα – «βρίσκεται πάνω στο τραπέζι».

 Μόνο που επιμήκυνση στη γλώσσα των δανειστών πρακτικά σημαίνει πολύ περισσότερους τόκους … άρα και εξαΰλωση των όποιων κεφαλαίων δίνονταν για την αντιμετώπιση του χρέους (γνωρίζουμε βέβαια ότι ούτε αυτό ισχύει αφού τα ποσά που δίνονται και με τον τρόπο που δίνονται οδηγούν στο ακόμα μεγαλύτερο αλυσόδεμα της χώρας και στη βύθισή της σε βαθύτερη ύφεση).

 Ήρθε όμως και μια έκθεση του ΔΝΤ – βασικού εταίρου της τρόικα και ενός από τους σημαντικότερους δανειστές μας  - που προβλέπει ακριβώς αυτή την πορεία.

Έτσι στην ετήσια έκθεσή του με τίτλο Fiscal Monitor Report, το ΔΝΤ επισημαίνει ότι η Ελλάδα δεν  θα πετύχει τον πενταετή στόχο της μείωσης του χρέους που αποτελεί τη βάση του «πακέτου διάσωσης» της χώρας, ύψους 130 δισεκατομμυρίων ευρώ.

 Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το χρέος θα φτάσει στο 152,8% του ΑΕΠ μέχρι το 2017, σε σύγκριση με τον αρχικό  στόχο του 137,3%.

Ο στόχος συμφωνήθηκε με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο ενός σεναρίου «βιωσιμότητας» του χρέους.

Σύμφωνα με το σχέδιο διάσωσης, η Ελλάδα πρόκειται να αρχίσει να παράγει πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα περίπου 4,5% του ΑΕΠ από το 2014 και μετά, ώστε να μειώσει το χρέος της σε περίπου 120% του ΑΕΠ το 2020.

Η έκθεση του ΔΝΤ, ωστόσο, δείχνει πρωτογενή πλεονάσματα της κλίμακας μόλις δύο χρόνια αργότερα, το 2016.

Πάντα βέβαια με εκτιμήσεις του ΔΝΤ. Που δεν έχουμε δει μέχρι στιγμής να επιβεβαιώνονται.

 Αν δηλαδή το ΔΝΤ παρουσιάζει ένα χειρότερο σενάριο από το προβλεπόμενο, η πραγματικότητα και οι εξελίξεις οδηγούν σε  … τρισχειρότερα αποτελέσματα.

Αφού φέτος, το 2012 – και παρά το «κούρεμα» που είχε προηγηθεί το δημόσιο χρέος  θα φτάσει στα 343.806 δις ευρώ ή 170.73 % του ΑΕΠ (τη στιγμή που δυο χρόνια πριν ήταν 328.588 δις ή 144.55% του ΑΕΠ).

 Για να εκτοξευτεί το 2013 στα 346.252 δις ευρώ ή 181.83% του ΑΕΠ!!!

Και να αρχίσει από εκεί και μετά – σύμφωνα πάντα με τις προβλέψεις του ΔΝΤ – να μειώνεται βαθμιαία.

«Στην Ελλάδα,  εξελίσσεται μια βαθύτερη από την αναμενόμενη ύφεση, ενώ οι αποκλίσεις στην εφαρμογή των φορολογικών μέτρων θα περιπλέξουν και πάλι την επίτευξη των φιλόδοξων στόχων μείωσης του ελλείμματος», ανέφερε το ΔΝΤ.

Ο εκτελεστικός διευθυντής του ΔΝΤ, Menno Snel, δήλωσε την Τρίτη ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να εξετάσουν την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους που κατέχουν εφόσον η οικονομική επιβάρυνση της χώρας αποδεικνύεται ότι είναι μη βιώσιμη.

Με άλλα λόγια το ΔΝΤ προσπαθεί να πετάξει το … μπαλάκι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το ζήτημα είναι ότι η ασκούμενη πολιτική και τα νέα εφιαλτικά μέτρα που προωθούνται – σύμφωνα ακόμη και με τους εμπνευστές τους – είναι ατελέσφορα και οδηγούν σε ένα φαύλο κύκλο.

Με τελικό αντίτιμο την πλήρη οικονομική καταστροφή και την υποδούλωση της χώρας για πολλές δεκαετίες.

 Εκτός αν αυτό το φαύλο κύκλο στην οικονομία και την πολιτική τον σπάσουμε εμείς οι ίδιοι.

Σπάζοντας πρώτα τους μύθους και την αδίστακτη παραπληροφόρηση που αποσκοπεί στον εκβιασμό και εκφοβισμό των Ελλήνων πολιτών. 

Παροξυσμός αντιλαϊκών μέτρων και ατελείωτοι εκβιασμοί εν μέσω καλοκαιριού

Πριν καν υπάρξει «μυρουδιά» διαπραγμάτευσης, με τις κραυγές και τους εκβιασμούς των δανειστών, των Βρυξελλών, των γερμανών παραγόντων η τριμερής κυβέρνηση πανικόβλητη προχωρά σε νέες ταπεινωτικές παραχωρήσεις και σε μέτρα με τραγικές συνέπειες για τους Έλληνες πολίτες.

 Λίγο πριν από την άφιξη της τρόικας δημοσιεύματα στον ελληνικό τύπο κάνουν λόγο για  «θρίλερ» για τα νέα μέτρα μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες αφού το υπουργείο Εργασίας που - όπως όλα δείχνουν - θα σηκώσει το 50% της δημοσιονομικής προσαρμογής για το 2012 - περίπου 5 δισ. ευρώ – παρέδωσε στον Πρωθυπουργό τρία σενάρια για την περικοπή συντάξεων κύριων και επικουρικών, επιδομάτων και άλλων λειτουργικών περικοπών, προκειμένου να υπάρξουν απαντήσεις για τα 11,7 δισ. ευρώ προς τους εταίρους και πιστωτές μας αλλά και προς τον Μανουέλ Μπαρόζο ο οποίος θα συναντηθεί το μεσημέρι με τον Αντώνη Σαμαρά κομίζοντας όχι μόνο μηνύματα στήριξης αλλά και τελεσίγραφα για την υλοποίηση των συμφωνηθέντων.

Με άλλα λόγια η κυβέρνηση προχωρά στο τσάκισμα και άλλων δικαιωμάτων των εργαζομένων και των πολιτών οδηγώντας σε ακόμη μεγαλύτερη επιβάρυνση τα λαϊκά εισοδήματα συνεχίζοντας την ίδια παράλογη και βάρβαρη πολιτική.

Έτσι θα «αντιστραφεί» η πορεία, θα βγούμε από την ύφεση και θα μειωθεί το χρέος.

Ή μήπως επιταχύνεται δραματικά η πορεία προς την οριστική χρεωκοπία και την πλήρη κατάρρευση της χώρας;

  Η συζήτηση που θα διεξαχθεί τα επόμενα δυο 24ωρα στην Αθήνα αποκτά πολιτικό και όχι μόνον χαρακτήρα  καθώς παίζονται πολλά και επικίνδυνα παιχνίδια.

Αφού  η Ουάσιγκτον δια του Τσαρλς Κόλλινς εμφανίζεται ιδιαίτερα «ανήσυχη και θορυβημένη» για τα σενάρια που θέλουν τους ευρωπαίους να ζητούν εδώ και τώρα νέα μέτρα που θα επιτείνουν την ύφεση στην Ελλάδα.

  Την ίδια  στιγμή που ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης, του οποίου το όνομα είχε ακουστεί όταν η Ελλάδα… έψαχνε Πρωθυπουργό, παραδέχθηκε δημοσίως στους New York Times ότι το ΔΝΤ γνώριζε εξ’ αρχής ότι το πρόγραμμα που δόθηκε στην Ελλάδα ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί «καθώς δεν υπήρξε πουθενά ένα επιτυχές παράδειγμα λόγω και του γεγονότος της συμμετοχής της Ελλάδας στο ευρώ που δεν της επιτρέπει την υποτίμηση του νομίσματος για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας»…

 Σημειωτέον ότι ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης είχε ιδιαίτερη σχέση με το ΔΝΤ και τον αμερικανικό παράγοντα.

Η παραδοχή αυτή άφησε πολλούς… άφωνους στο Μέγαρο Μαξίμου αφού προέρχεται από έναν άνθρωπο που γνωρίζει εκ των έσω τις συζητήσεις που έγιναν εξ’ αρχής για την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ με την απόφαση της κυβέρνησης Παπανδρέου. Και επί της ουσίας η συγκεκριμένη αναφορά έρχεται να «κουμπώσει» απόλυτα με τα όσα έλεγε προεκλογικά ο Σαμαράς ακόμη και εντός του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ότι «η συνταγή θα σκοτώσει εν τέλει τον ασθενή που ακούει στο όνομα Ελλάδα».

Μόνο που το ρόλο του φυσικού εκτελεστή έχουν αναλάβει οι κυβερνήσεις της Ελλάδας.

Στη σκιά αυτών των ιδιαίτερα ευαίσθητων πολιτικών ισορροπιών ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Ε.Ε. ο κ. Σαμαράς το μεσημέρι θα παρουσιάσει στους  Βενιζέλο και Κουβέλη το συγκεκριμένο πλαίσιο των μέτρων που θα προέλθουν από τις περικοπές στο υπουργείο Εργασίας με τα σενάρια για το πλαφόν στις συντάξεις ως τα 2.300 ευρώ να έχουν γίνει από χθες το βράδυ περίπου κάτι ως βεβαιότητα. Οι πληροφορίες, ωστόσο, από το οικονομικό επιτελείο επιμένουν ότι στα χέρια των πολιτικών αρχηγών θα παραδοθεί ένα «γενικό πλαίσιο» των παρεμβάσεων που δεν θα ξεπερνά τις δέκα σελίδες αν και μέχρι αργά χθες το βράδυ δεν είχε επιβεβαιωθεί ότι ΠΑΣΟΚ και Δημοκρατική Αριστερά είχαν απόλυτη γνώση των όσων θα τους παρουσιάσει σήμερα ο Πρωθυπουργός.

 Αυτό που παρακολουθούμε είναι η νέα συνενοχή στο διαρκώς συντελούμενο και εξελισσόμενο έγκλημα σε βάρος του ελληνικού λαού.

Με κύριους δράστες τους σεσημασμένους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και νέο συνεργό την κατ’ όνομα «Δημοκρατική Αριστερά» του πάλαι ποτέ στελέχους της ιστορικής Αριστεράς Φώτη Κουβέλη.

«Να μην πειραχτούν οι ασθενέστεροι» είπε ο Αντώνης Σαμαράς στον κ. Βρούτση πριν ο τελευταίος βγει από το Μέγαρο Μαξίμου και κατευθυνθεί στο υπουργείο Οικονομικών για να συναντήσει τον Γιάννη Στουρνάρα.

Ο κ. Βρούτσης το απόγευμα συγκάλεσε ευρεία σύσκεψη στο υπουργείο Εργασίας για την επεξεργασία των προτάσεων που θα συζητηθούν από τους πολιτικούς αρχηγούς χωρίς να λαμβάνεται σε καμία περίπτωση υπόψη το σενάριο της επιμήκυνσης – σενάριο το οποίο δεν εξετάζεται ούτε από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στους έως τώρα υπολογισμούς των μέτρων από τη στιγμή που το συγκεκριμένο θέμα αναμένεται ότι θα ξεκαθαρίσει τον Σεπτέμβριο και αφού πρώτα έχει συνταχθεί η έκθεση της τρόικας.

Ας σημειωθεί ότι η νέα τριμερής κυβέρνηση βγήκες με τη σημαία της επαναδιαπραγμάτευσης  που στη συνέχεια έγινε εν μια νυκτί επιμήκυνση και την οποία και αυτήν  κατάπιε το … μαύρο σκοτάδι.

Ο κ. Βρούτσης έλεγε αργότερα σε συνεργάτες του ότι… θα λάβει επώδυνες αποφάσεις ακόμη και εάν αυτό σημαίνει ότι δεν θα εκλεγεί και πάλι βουλευτής, αποτυπώνοντας έτσι την κατάσταση που επικρατεί στην κυβέρνηση λίγο πριν από την άφιξη της τρόικας και τη συνάντηση του κ. Σαμαρά με τον Πρόεδρο της Κομισιόν ο οποίος παρά το κλίμα που έχει δημιουργηθεί για τη στήριξη που αναμένει η Αθήνα, εμφανίζεται αποφασισμένος να διαμηνύσει στην κυβέρνηση ότι δεν υπάρχουν πλέον άλλα περιθώρια παρέκκλισης από το δημοσιονομικό πρόγραμμα.

Καθόλου το αν ο κάθε Βρούτσης δεν θα επανεκλεγεί βουλευτής.

Εκείνο που έχει ενδιαφέρον είναι  ότι κατακρεουργούνται και σε βάθος χρόνου κατακτήσεις, δικαιώματα του ελληνικού λαού και οδηγούνται στη βίαιη φτωχοποίηση ευρύτατες ομάδες που μέχρι στιγμής   κινούνται σε ένα μέσο επίπεδο διαβίωσης.

 Σπονδή στον αδηφάγο Μολώχ τω συμφερόντων των τοκογλύφων δανειστών και των εγχώριων συνεργατών τους θα δίνονται ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα τηςε λληνικής κοινωνίας.

Σε μια πορεία χωρίς όρια και ορατό τέλος που οδηγεί στην άβυσσο …

Και τον Αύγουστο θα υπάρξουν σκληρές εξελίξεις

 Από τις επιδόσεις του κυβερνητικού συνασπισμού τον αμέσως επόμενο μήνα θα κριθεί η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ και την ΕΕ, η συνέχιση της χρηματοδότησης του οικονομικού προγράμματος και το επίπεδο διαβίωσης των Ελλήνων πολιτών.

Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζ. Μ. Μπαρόζο φέρνει στην Αθήνα το μήνυμα - τελεσίγραφο ότι «στην χώρα πρέπει να γίνουν τεράστιας κλίμακας αλλαγές με επίκεντρο τη λειτουργία του κράτους». Η κυβέρνηση και οι εταίροι της καλούνται από τις Βρυξέλλες, την ΕΚΤ, τους εταίρους και σε δεύτερο βαθμό το ΔΝΤ να διαλέξουν αν θα προσπεράσουν τις «συντεχνιακές παγίδες» και θα βάλουν βαθιά το μαχαίρι στις κρατικές δαπάνες ή θα διαλέξουν τον λάθος δρόμο της συντήρησης - διαχείρισης της κατάστασης και των ελλειμμάτων μέσω φοροεισπρακτικών μέτρων και οριζόντιων περικοπών.

Ο ίδιος ο πρόεδρος της Κομισιόν – ο διαβλητός και ενεχόμενος σε πολλαπλά σκάνδαλα ακόμα και σεξουαλικού περιεχομένου στην ίδια του τη χώρα – Ζοζέ Μπαρόζο έρχεται στο ρόλο του απευθείας κομιστή των εκβιασμών και ιταμών απαιτήσεων των δανειστών.

Η διαρροή της πρόθεσης για πλαφόν τα 2.000 ευρώ στις συντάξεις στην Ελλάδα, ως αντίμετρο στην ριζική αλλαγή και μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος ηχεί άσχημα στα αυτιά των ειδικών. Το μέτρο που έπρεπε να προτιμηθεί είναι για αρχή η πλήρης κατάργηση του εφάπαξ στο δημόσιο και ο περιορισμός του από τα άλλα ταμεία, κάτι που η τρόικα ζητά από τον Σεπτέμβριο του 2010 και καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε να αγγίξει. Το παράδειγμα αυτό που έδωσαν στο Real.gr κύκλοι της Κομισιόν, είναι ακριβώς μια ένδειξη του «πως πρέπει να είναι τα μέτρα». Στέλεχος της επιτροπής μιλούσε χθες για «παρεμβάσεις πολύ μεγάλης κλίμακας, αν θέλετε να σώσετε την ελληνική υπόθεση».

Δηλαδή, το … αντίμετρο στο τραγικό πλαφόν στις συντάξεις θα είναι πιθανόν η

   οριστική εξάλειψη του εφάπαξ στο Δημόσιο

και  η συρρίκνωση του σε άλλους τομείς.

Με τα λεφτά και τα δικαιώματα των εργαζομένων, με τους μόχθους ολόκληρης της ζωής  τους τα αδίστακτα γεράκια των αγορών και τραπεζών και τα νεοφιλελεύθερα ανδρείκελά τους που «ηγούνται» σήμερα στην ΕΕ αλλά και στη χώρα μας επιχειρούν ανα αντιμετωπίσουν την κρίση.

 Είναι προφανές ότι η πολιτική αρχή και οι εταίροι που έχουν δώσει την πολιτική εντολή στην τρόικα, δεν θέλουν απλώς την εξαγγελία των αποκρατικοποιήσεων για παράδειγμα, αλλά την πραγματοποίηση πολλών μέσα στον επόμενο μήνα. Δεν θέλουν απλά χρονοδιάγραμμα και διάλογο για τα εμπόδια στην άσκηση επαγγελμάτων αλλά την πλήρη άρση του. Θέλουν να δουν την κυβέρνηση να υλοποιεί ότι της έχει προτείνει η task force σε σχέση με τη γραφειοκρατία, τις δομές του δημοσίου, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, το νέο φορολογικό, την αναμόρφωση της τοπικής αυτοδιοίκησης, τον εσωτερικό έλεγχο, τα τελωνεία, το εθνικό χωροταξικό σχέδιο για τις χρήσεις γης κ.α.

Όλα τα παραπάνω είναι πάγια αιτήματα και θα έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί – κατά την άποψη της τρόικα - πριν βγει το 2011, όχι το 2012...

Ως εκ τούτου, για να μην γράψει την πιο «μαύρη» έκθεση από καταβολής ελέγχων και κάψει την ελληνική υπόθεση, θα επιστρέψει στις αρχές Σεπτεμβρίου με την «ελπίδα» ότι θα μπορέσει να γράψει κάτι παραπάνω. Αν μπορέσει το Σεπτέμβρη να περιγράψει την εικόνα μιας χώρας που τρέχει, διότι έχει αντιληφθεί την κατάστασή της, έχει καλώς. Αν όχι ακόμα και η Κομισιόν θα μπορούσε να εισηγηθεί την διακοπή του οικονομικού προγράμματος.

Στο θετικό ενδεχόμενο η χώρα θα μπορούσε να επωφεληθεί από επιμήκυνση, χαλάρωση, βοήθεια, χρήματα και διαγραφή υποχρεώσεων, στην ώρα τους.

  Αυτά θα συζητήσει ο πρόεδρος της Κομισιόν με τον πρωθυπουργό, θα του εκφράσει την αμέριστη στήριξη του ιδίου και της Επιτροπής, όμως θα του ξεκαθαρίσει ότι εκτός από την Ελλάδα η Κομισιόν λαμβάνει την πολιτική εντολή της από άλλους 26. Ως εκ τούτου δεν θα είναι πάντα σε θέση να αντιμετωπίζει τις φωνές που λένε ότι οι Έλληνες δεν κάνουν τίποτα. Κύκλοι της Κομισιόν θεωρούν ότι στην Ελλάδα επικρατούν δύο πολιτικές λογικές στο πλαίσιο της συγκυβέρνησης: η πρώτη που εκφράζεται από τον πρωθυπουργό και μια μικρή ομάδα νέων, ευρωπαϊστών υπουργών που ξέρουν και αγωνιούν, αλλά και μια δεύτερη πιο μεγάλη ομάδα που προτάσσει τη διάσωση του status quo. Αν κανείς βάλει στην εξίσωση και τη συνιστώσα των κυβερνητικών εταίρων μπορεί να αντιληφθεί που παίζεται το παιχνίδι των μέτρων και ποιους αφορά...

Με άλλα λόγια  μέσα στις προσεχείς μέρες και μέσα στον Αύγουστο θα γνωρίσουμε ένα παροξυσμό πιέσεων και εκβιασμών.

Με στόχο όχι βέβαια τις «διαρθρωτικές» μεταρρυθμίσεις όσο την επιχείρηση ξεπουλήματος και  «ξεκοκαλίσματος»  του δημόσιου πλούτου και των βασικών πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.

Πλησιάζει, λοιπόν, η ώρα της κρίσης για το πακέτο των 11,7 δισ.

 Μεγαλύτερο «μαχαίρι» στις συντάξεις, τα κοινωνικά επιδόματα, τα εφάπαξ και τις δαπάνες υγείας προβλέπει η λίστα με τα μέτρα ύψους 11,7 δισ. ευρώ για την διετία 2013 -14 που ετοίμασε το υπουργείο Οικονομικών για τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς και αναμένεται να συζητηθεί κατά τη σημερινή σύσκεψή τους. Οι περικοπές που προτείνει το υπουργείο Οικονομικών θα τεθούν και στο μικροσκόπιο των επικεφαλής της τρόικα, οι οποίοι συναντώνται με τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα.

Ο βασικός κορμός των περικοπών κλείδωσε χθες το βράδυ μετά από διαδοχικές συσκέψεις του υπουργού Οικονομικών με τον αναπληρωτή υπουργό Χρήστο Σταϊκούρα και τον υφυπουργό Γιώργο Μαυραγάνη αλλά και με επαφές τόσο με το Μέγαρο Μαξίμου όσο και με τις ηγεσίες των υπουργείων Εργασίας και Υγείας.

  Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες το μεγαλύτερο βάρος των περικοπών θα το σηκώσει το υπουργείο Εργασίας που καλείται να εξοικονομήσει συνολικά 5 δισ. ευρώ για την επόμενη διετία (αντί για 4 δισ. ευρώ που ήταν ο αρχικός σχεδιασμός). Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός προωθούνται περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις. Τα μέτρα που εξετάζονται είναι η κατάργηση των διπλών συντάξεων και η επιβολή πλαφόν κάτω από το όριο των 2.400 ευρώ που είχε προτείνει το ΚΕΠΕ, πιθανότατα στην περιοχή των 2.000 ευρώ. Στο τραπέζι βρίσκονται όμως και σενάρια για οριζόντιες περικοπές σε ακόμη χαμηλότερες συντάξεις (1.500 ευρώ). Βαθύτερα αναμένεται να μπει το μαχαίρι και στα εφάπαξ 20 και πλέον ταμείων αλλά και στα προνοιακά επιδόματα.

Περικοπές θα γίνουν και στα κοινωνικά επιδόματα αρμοδιότητας το υπουργείου Υγείας, το οποίο θα προχωρήσει και σε μεγαλύτερες περικοπές στις λειτουργικές δαπάνες των νοσοκομείων καθώς και στην φαρμακευτική δαπάνη.

Το πακέτο των μέτρων περιλαμβάνει επίσης περικοπές στις αποδοχές των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και εξοικονόμηση πόρων από τις καταργήσεις/συγχωνεύσεις δημοσίων οργανισμών και τη μείωση του προσωπικού στο δημόσιο τομέα.

Στη συνάντηση του υπουργού Οικονομικών με την τρόικα αλλά και στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών θα τεθούν και τα πιθανά ισοδύναμα μέτρα που απαιτούνται για να προχωρήσει η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και να αποφευχθούν ή να περιοριστούν οι περικοπές στα ειδικά μισθολόγια.

Ένας μακρύς κατάλογος επώδυνων μέτρων που μπροστά τα «μαρτύρια του Ιώβ» ή οι «πληγές του Φαραώ» μοιάζουν με  … τουριστική ατραξιόν περιμένει τους Έλληνες πολίτες.

Μια κυβέρνηση που εξευτελίστηκε πριν ακόμη καλά καλά αναλάβει τα καθήκοντά της.

Και οι Ευρωπαίοι «εταίροι» και δανειστές στο ρόλο του εκβιαστή και στυγνού εκτελεστή  απέναντι στον ελληνικό λαό αγνοώντας ότι η κρίση κτυπά τηνπόρτα και των πιο ισχυρών οικονομιών της Ευρώπης.

Μάλλον πέρα από το πολύ θερμό καλοκαίρι θα έχουμε ένα δραματικά καυτό φθινόπωρο και χειμώνα με απροσδιόριστες ακόμη συνέπειες. 

PSI και CDS – ο μηχανισμός της απάτης: η Ελλάδα η πρώτη χώρα της ευρωζώνης σε καθεστώς πτώχευσης

 Μιλήσαμε ήδη για τις θριαμβολογίες των στελεχών της κυβέρνησης, των κομμάτων της συγκυβέρνησης.

Για την «ιστορικότητα» και την επιτυχία του «κουρέματος» του χρέους.

Ικανοποίηση και από την πλευρά των «εταίρων» - της Μέρκελ, της Λαγκάρντ του ΔΝΤ και άλλων.

Όλα αυτά δεν μπορούν να κρύψουν την ωμή πραγματικότητα.

Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα της ΕΕ που οδηγήθηκε σε χρεωκοπία.

Εντάξει μπορεί η Ελλάδα του 2012 να μην έχει γίνει Αργεντινή του 2001 …  μέχρι στιγμής.

Αλλά ήδη η Moody’s χαρακτήρισε ως πτώχευση το «πιστωτικό γεγονός». Θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει πτωχεύσει από τη στιγμή που ενεργοποίησε τις ρήτρες υποχρεωτικής ανταλλαγής (CAC).

 Πέρα, όμως, από την ουσία των ίδιων των οικονομικών εξελίξεων προκλητική παραμένει η εμμονή  στο συστηματικό εμπαιγμό των Ελλήνων πολιτών.

Έτσι, για παράδειγμα, και μέσα από τη διαδικασία του PSI και την ενεργοποίηση των CDS  αρκετοί  κερδίζουν δισεκατομμύρια ευρώ.

Ήδη σε χθεσινό μας δημοσίευμα δείξαμε ότι οι μεγαλύτεροι δανειστές μας – μεγάλες τράπεζες και κερδοσκοπικοί οργανισμοί ήταν και αυτοί που αποφάνθηκαν ότι υπήρξε πιστωτικό γεγονός.

«Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει» δηλαδή.

Μπορεί η τελική αποπληρωμή των CDS να εκτιμάται στο καθαρό ποσό των 3 δις. ευρώ περίπου.

Αλλά σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές το «ακαθάριστο» ποσό που αυτή την περίοδο «παίχτηκε» σ’ αυτό τον ιδιόμορφο στοιχηματισμό φθάνει στα 68 δις. και περισσότερο.

Γεγονός που σημαίνει ότι ορισμένοι έπαιξαν και ξαναέπαιξαν κερδοσκοπώντας πάνω στην ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδας.

Αλήθεια, πόσοι από τους Έλληνες πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες ‘έπαιξαν’ σ’ αυτό το όργιο κερδοσκοπίας και  κυνικής εκμετάλλευσης των προβλημάτων της χώρας μας;

Το δεύτερο στοιχείο αυτής της διαδικασίας είναι ότι πλέον με το «κούρεμα» οι μεγάλες ευρωπαϊκές – γερμανικές, γαλλικές κα – όπως και αμερικανικές τράπεζες και κερδοσκοπικοί οργανισμοί ξεφορτώθηκαν τα «επικίνδυνα’ ελληνικά ομόλογα.

Πλέον το χρέος μας ως χώρα έχει να κάνει όχι με τους ιδιώτες δανειστές αλλά με θεσμικούς και «επίσημους» δανειστές – το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και τους «εταίρους» της ΕΕ. Που είδαμε σε τι πνεύμα  «αλληλεγγύης» αντιμετωπίζουν τη χώρα μας.

 Οι οποίοι με το νέο Μνημόνιο έχουν διασφαλίσει ότι θα προεξοφλούν τα κέρδη και τις δόσεις των δανείων τους αφού από τα 130 δις. που θα μας δώσουν ως νέο πακέτο «βοήθειας» θα κατατίθενται απευθείας στο νέο λογαριασμό που δημιουργήθηκε  τα ποσά των διάφορων δόσεων.

Τα υπόλοιπα θα δίνονται για την «ανακεφαλαιοποίηση»  των τραπεζών οι οποίες θα λαμβάνουν και πρόσθετα ποσά από την ΕΚΤ με επιτόκιο 1%, θα συνεχίσουν να παρέχουν επιτόκιο στους καταθέτες λιγότερο από 1%,  ενώ θα τους δανείζουν με επιτόκιο από 5 και 6% το χαμηλότερο μέχρι και 20% σε περιπτώσεις καταναλωτικών δανείων και πιστωτικών καρτών.

Το όργιο κερδοσκοπίας και τοκογλυφίας θα συνεχίζεται, λοιπόν, αμείωτο.

Γι’ αυτό και σπεύδουν να μας δανείσουν με επιπρόσθετα ποσά και να ξεκλειδώσουν τις δόσεις της «βοήθειας».

Χαρακτηριστική η δήλωση της Λαγκάρντ που είπε ότι το ΔΝΤ προσφέρεται να μας δανείσει 28 δις. άμεσα.

Για να συνεχιστεί ο φαύλος κύκλος δανεισμού και φουσκώματος του χρέους.

Για να ακολουθήσει και η νέα καταιγίδα αντιλαϊκών μέτρων.  

Η περικοπή και η συντριβή μισθών και συντάξεων. Αφού από τον Ιούνιο – λίγο μετά από τις προσεχείς εκλογές – προβλέπεται η μείωση ακόμη περισσότερο των συντάξεων, η περικοπή  όποιου ποσού από τα δώρα έχει απομείνει στους δημοσίους, οι μειώσεις στα ειδικά μισθολόγια, οι περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη …

Ένας ατελείωτος κατάλογος οδύνης και «θυσιών» για τους Έλληνες πολίτες.

Για να μην αναφερθούμε και στη λαφυραγώγηση του εθνικού και δημόσιου πλούτου που θα αποτελέσει τη λεία για τα αρπαχτικά των αγορών.

Και όλα αυτά χωρίς να έχει οριστικά απομακρυνθεί ή αποκλειστεί ο κίνδυνος οριστικής κατάρρευσης ή ακόμη και άτακτης χρεωκοπίας.

Το μόνο που επιτεύχθηκε είναι, όπως ήδη αναφέραμε, η μετάθεση του χρόνου αυτών των εξελίξεων, το κέρδισμα χρόνου από τους πιστωτές  μας, την ευρωπαϊκή ηγεσία αλλά και τους εγχώριους υποστηριχτές του Μνημονίου για να ανασυνταχθούν και να στερεώσουν το καθεστώς τους.

Εκτός αν τους ανατρέψει τα σχέδια η δυναμική αντίδραση του ελληνικού λαού. 

Ενεργοποιήθηκαν τα CDS- ISDA: Πιστωτικό γεγονός

H ενεργοποίηση της ρήτρας συλλογικής δράσης που αποφάσισε το υπουργικό συμβούλιο καθιστά την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους πιστωτικό γεγονός, σύμφωνα με την απόφαση που εξέδωσε πριν από λίγο η αρμόδια επιτροπή της Διεθνούς Ένωσης Συμφωνιών Ανταλλαγής και Παραγώγων (ISDA). Συνεπώς οι κάτοχοι ασφαλίστρων κινδύνου επί του ελληνικού χρέους (CDS) θα πληρωθούν.

Η αρμόδια επιτροπή αποφάσισε να διενεργήσει δημοπρασία για τα CDS στις 19 Μαρτίου. Η συνολική αξία των CDS επί του ελληνικού χρέους ανέρχεται σε 3,2 δις. δολάρια. Οι κάτοχοί τους όμως δεν θα τα πληρωθούν στο ακέραιο αλλά θα λάβουν περίπου το 70% της αξίας τους, δηλαδή κάτω από 2,5 δις. ευρώ. Οι πληρωμές δεν επιβαρύνουν την Ελλάδα καθώς τα CDS πληρώνονται

Όπως εξηγεί η ISDA στην ανακοίνωσή της, όταν αρχικά ανακοινώθηκε το σχέδιο για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, δεν υπήρχε κάποια αναφορά για τη χρήση των CACs και το σχέδιο ήταν σε εθελοντική βάση και για το λόγο αυτό δεν είχε χαρακτηρίσει τη διαδικασία πιστωτικό γεγονός.

Το μεγάλο φαγοπότι των κερδοσκόπων συνεχίζεται.

Κάποιοι θα κερδίσουν ορισμένα δισεκατομμύρια από αυτό το παιχνίδι που παίζεται πάνω στην ελληνική χρεωκοπία.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η απόφαση του ISDA πάρθηκε με 15 υπέρ και κανένα κατά.

Αξιοσημείωτο είναι ότι σ΄ αυτό το περίφημο ISDA συμμετείχαν οι:

15 "YES" votes –

Bank of America Merrill Lynch

Barclays

Credit Suisse

Deutsche Bank AG

Goldman Sachs

JPMorgan Chase Bank, N.A.

Morgan Stanley

UBS

BNP Paribas

Societe Generale

Citadel Investment Group LLC

D.E. Shaw Group

BlueMountain Capital

Elliott Management Corporation

PIMCO

Με άλλα λόγια οι μεγαλοδανειστές μας που κατά τα άλλα συμμετείχαν και στο PSI και κατά τα άλλα προχώρησαν εθελοντικά στην ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων.

Πότε άραγε θα σταματήσει αυτό το δούλεμα;

Πότε θα σταματήσουμε τον εμπαιγμό και τους στείλουμε αυτούς και τους εγχώριους υπηρέτες τους στον αγύριστο;

Υπάρχει πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα, αποφάσισε η ISDA!!!

Τη στιγμή που ο Λουκάς Παπαδήμος πριν λίγο δήλωνε: «Πατάμε σε στέρεο έδαφος» …

Ακολούθησε μια νέα ομοβροντία.

Ομόφωνα η αρμόδια επιτροπή της Διεθνούς Ένωσης Συμφωνιών Ανταλλαγής και Παραγώγων (ISDA) αποφάσισε την Παρασκευή ότι στην Ελλάδα συνέβη πιστωτικό γεγονός.

(Credit Event η ενεργοποίηση των CACs)

Στην ανακοίνωση ότι η EMEA Determinations Committee αποφάσισε ότι στην Ελλάδα συνέβη πιστωτικό γεγονός μετά την ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής δράσης από την ελληνική κυβέρνηση ώστε να αλλάξει τους όρους των ομολόγων που διέπονται από το ελληνικό δίκαιο, με αποτέλεσμα το δικαίωμα στις πληρωμές όλων των κατόχων των ομολόγων που επηρεάζονται, να μειώνεται.

Οπωσδήποτε αυτό συνδέεται με το επίμαχο θέμα των CDS.

Για το τι ευρύτερα σημαίνει αυτή η εξέλιξη θα το δούμε πολύ σύντομα!

Μπορείτε να δείτε την απόφαση της ISDA.

Μας «κούρεψαν» 105 δισ. ευρώ – μας δανείζουν 130 δισ. με υψηλα επιτόκια. Τα αδιέξοδα και αντιφάσεις του PSI

Με ένα μπαράζ δηλώσεων αισιοδοξίας και ικανοποίησης υποδέχτηκαν τα στελέχη της κυβέρνησης, της Κομισιόν, του ΔΝΤ και φυσικά οι εκπρόσωποι της γερμανικής κυβέρνησης (Σόιμπλε, Ρέσλερ) την ολοκλήρωση της ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων.

 Το περίφημο, λοιπόν, σταμάτησε στο 85,8% και με την ενεργοποίηση των CAC σταμάτησε στο 95,7%.

Μίλησαν, λοιπόν, για τη «μεγαλύτερη διαγραφή χρέους στην ιστορία».

Ότι «αφαιρέθηκαν 105 δις. από το χρέος, από τα παιδιά και τα εγγόνια μας».

Ακούστηκαν και άλλα πολλά και θορυβώδη.

Με πιο συγκρατημένο, βέβαια, τον Σόιμπλε που δήλωσε «κάναμε ένα μεγάλο βήμα αλλά δεν τελειώσαμε».

Ο οίκος Fitch, επίσης, υποβάθμισε τη χώρα μας σε καθεστώς  «περιορισμένης χρεωκοπίας».

Κατά το Λουκά Παπαδήμο η ημέρα χαρακτηρίστηκε «ιστορική» ενώ στο υπουργικό συμβούλιο έπεσαν μέχρι και χειροκροτήματα για τους πτωτεργάτες αυτού του «κατορθώματος».

Περιχαρή και τα κόμματα της συγκυβέρνησης.

 Πέρα, ωστόσο, από τις επαινετικές δηλώσεις, ακόμη και τις θριαμβολογίες υπάρχουν ορισμένες πολύ σκληρές αλήθειες.

 Σύμφωνα με το περίφημο «κούρεμα» θα κοπούν 105 δις. ευρώ από το συνολικό χρέος.

Την ίδια στιγμή θα μας δανείσουν – και όχι θα μας βοηθήσουν – 130 δις. ευρώ.

Από αυτά 30 ως και 50 δις. θα δοθούν για την «ανακεφαλαιοποίηση» των τραπεζών.

Ενώ τα υπόλοιπα θα δοθούν απευθείας για την αποπληρωμή των τόκων των δανείων.

Με άλλα λόγια θα  ανατροφοδοτήσουν τους δανειστές μας εξασφαλίζοντας μακροπρόθεσμα την κερδοφορία τους.

Ούτε ένα ευρώ δεν θα δοθεί για την εσωτερική ανάπτυξη της χώρας.

Αλήθεια, σε λίγες ώρες συνεδριάζει το ISDA, το όργανο που θα αποφανθεί αν συντελέστηκε «πιστωτικό γεγονός» και αν πρέπει να πληρωθούν τα πολυσυζητημένα CDS.

Αν δηλαδή ακόμη και τώρα αποκομίσουν δισεκατομμύρια ευρώ οι κερδοσκόποι σε βάρος του ελληνικού λαού.

Αυτό, λοιπόν, που εξασφαλίστηκε είναι μια παράταση χρόνου ώστε να αποφευχθεί άμεσα ένα «πιστωτικό γεγονός», μια άτακτη χρεωκοπία – αν αποφευχθεί, βεβαίως, και αυτό.

Και φυσικά η απόκτηση «πολιτικού χρόνου» για τους υποστηριχτές του Μνημονίου ώστε να οργανώσουν τις προσεχείς εκλογές σε όσο το δυνατόν πιο ευνοϊκό γι’ αυτούς κλίμα και με τους μέγιστους εκβιασμούς.

Με δεδομένη τη λαϊκή αγανάκτηση και την κατακραυγή που συσσωρεύεται.

Στην προοπτική του – όπως ήδη έχουμε παρουσιάσει σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ειδικά αυτές που αφορούσαν τις μυστικές εκθέσεις της τρόικα – το ελληνικό χρέος θα φτάσει σύντομα στο 170% του ΑΕΠ με τάσεις μέχρι και για 200%!

Οπότε διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν ότι μια χρεωκοπία δεν έχει αποφευχθεί.

Για να αποφευχθεί μια τέτοια εξέλιξη πρέπει η χώρα να παρουσιάσει άμεσα πρωτογενή πλεονάσματα στον τακτικό προϋπολογισμό –στην αρχή μιλούσαν για το 2012, στη συνέχεια αυτό μετατέθηκε το 2013 … και βλέπουμε.

Και φυσικά να μπει σε τροχιά ανάπτυξης.

Στην αρχή με αργούς ρυθμούς και στη συνέχεια – με βάση αισιόδοξους υπολογισμούς – να φθάσει στο ύψος μέχρι και 4,7% το χρόνο.

Τώρα το πώς θα γίνει αυτό σε μια οικονομία που όχι μόνο δεν βρίσκεται σε κώμα αλλά όλα δείχνουν ότι έχει φθάσει σε νεκρική ακαμψία κανείς δεν το εξηγεί.

 Σε μια οικονομία που ξεπερνά το ένα αρνητικό ρεκόρ μετά το άλλο. Αφού η ύφεση για το τελευταίο τρίμηνο του 2011 κυμάνθηκε στο -7,5%, υψηλότερη και από το 7% που προέβλεψε η Εurostat.

Με την ανεργία να ξεπερνά επίσημα το 21% και την ανεργία των νέων να έχει φθάσει στο 50%.

Με 1 στα 4 καταστήματα στην αττική να έχει βάλει λουκέτο ενώ σύμφωνα με τα αποκαλυπτικά στοιχεία έρευνας που έδωσε στην δημοσιότητα η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) η αναλογία των κλειστών επιχειρήσεων προς τις ανοιχτές καταγράφει αύξηση σε σύγκριση με το προηγούμενο διάστημα κατά 30%.

Ας μη μιλήσουμε για τη θέση των μισθωτών και των συνταξιούχων. Είναι ήδη γνωστή. Εκείνο που υποκρύπτεται είναι το μέγεθος των μέτρων που θα ακολουθήσουν τις εκλογές. Μόνο υπαινιχτικά αναφέρεται ότι το Ιούνιο θα ακολουθήσουν και νέα ακόμη σκληρότερα μέτρα.

Η αντιμετώπιση της εφιαλτικής κατάστασης και της εφιαλτικότερης προοπτικής δεν είναι μέτρα τύπου PSI.

Είναι η ριζική ανατροπή των πολιτικών και της εξουσίας του Μνημονίου.

Είναι η σύγκρουση με τις λογικές «εξυπηρέτησης», «αναδιάρθρωσης», ολοκληρωτικής «αποπληρωμής» του χρέους.

Αυτό κάθε μέρα που περνά γίνεται όχι απλά ανέφικτο. Οδηγεί σε θανάσιμα αδιέξοδα και στην απροσδιόριστη σε βάθος χρόνου υποθήκευση της εθνικής οικονομίας και κυριαρχίας.

Γιατί ο ελληνικός λαός να πληρώνει για ένα χρέος που το πραγματικό του μέγεθος, τη σύσταση και υφή του δεν γνωρίζει;

Γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν προχώρησε ποτέ στη συγκρότηση μιας Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Ελληνικού Χρέους;

Πόσα από τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που εμφανίζεται να είναι χρεωμένο το ελληνικό δημόσιο αποτελούν τόκους και πανωτόκια;

Πόσα ακόμη αποτελούν προϊόντα παράνομων συναλλαγών, δοσοληψιών και μιζών τύπου Siemens και άλλων παρόμοιων συμφωνιών;

Αλήθεια, ενώ «κουρεύτηκαν» τα ομόλογα ακόμη και των ασφαλιστικών ταμείων και πολλών μικροομολογιούχων και ενώ οι τράπεζες αναμένεται να δεχτούν νέο πακτωλό δισεκατομμυρίων, για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη.

Γιατί δεν «κουρεύονται» και τα χρέη των ιδιωτών προς τις τράπεζες; Στα καταναλωτικά δάνεια, τη στεγαστική πίστη, τα επαγγελματικά δάνεια, ώστε να ανακουφιστούν και οι λαϊκές τάξεις;

Τη στιγμή μάλιστα που οι τράπεζες επιχορηγούνται ή «δανείζονται» με 1% και στη συνέχεια προχωρούν τα διάφορα τραπεζικά προϊόντα με εξωφρενικούς τοκογλυφικούς όρους.

Αλήθεια, πάλι, ας καταθέσουμε ένα «αφελές» ερώτημα: τώρα που οι ελληνικές τράπεζες συμμετείχαν στο PSI και που οι 2002 της ελληνικής Βουλής ψήφισαν τη συμφωνία η οποία υπάγει τη νέα δανειακή σύμβαση στο αγγλικό δίκαιο, άραγε οι τράπεζες αυτές – σε ορισμένες από τις οποίες συμμετέχει και το ελληνικό δημόσιο, όπως και η ελληνική Εκκλησία -  θα προχωρήσουν σε κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, σε περίπτωση που στο άμεσο μέλλον δεν θα είναι δυνατή η αποπληρωμή κάποιων δόσεων του δανείου;

Σε ποιον οξύτατο και ακραίο παραλογισμό οδηγούμαστε ακόμη;

Αυτό μπορεί να αποτελεί ένα σενάριο. Και δεν γνωρίζουμε τι θα κάνει η Εθνική ή  η ΑΤΕ. Αλλά ο όμιλος Eurobank πχ τι θα πράξει;

Μέχρι πότε αυτοί οι τραπεζικοί και κερδοσκοπικοί οργανισμοί θα μένουν στο απυρόβλητο;

 Το σίγουρο είναι ότι τα αδιέξοδα και οι αντιφάσεις του νέου Μνημονίου και του PSI θα φανούν εξαιρετικά σύντομα.

Η επίθεση στα λαϊκά εισοδήματα και δικαιώματα θα ενταθεί.

Η προοπτική η Ελλάδα να γίνει η «Λεττονία», η «Εσθονία» των Βαλκανίων, να οδηγηθεί σε μισθούς Βουλγαρίας για να καταλήξει τελικά σε συνθήκες … Πακιστάν και σε Ειδική Οικονομική Ζώνη για την απρόσκοπτη κερδοσκοπία λίγων μεγάλων ελληνικών ομίλων και κυρίως των διεθνούς μεγάλου κεφαλαίου, των γερμανικών αμερικανικών, γαλλικών και άλλων πολυεθνικών, είναι αυτή που έχουν χαράξει οι ισχυροί «φίλοι» μας.

 Χρέος των Ελλήνων  πολιτών και των πολιτικών δυνάμεων που αντιμάχονται το Μνημόνιο είναι να οργανώσουν τις προϋποθέσεις για την ανατροπή αυτών των πολιτικών.