«Ηθική υποχρέωση η αλληλεγγύη» - μια φωνή ευθύνης από τη Γερμανία

Επικριτικός προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και λιγότερο αισιόδοξος από ότι άλλοι πολιτικοί για τις προοπτικές της ευρωπαϊκές οικονομίας το 2013 εμφανίζεται ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ. Σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύεται στην εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit υποστηρίζει ότι η ΕΕ έχει υποχρέωση να δείχνει αλληλεγγύη.

Παρότι ο πρώην σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας αναφέρει μέρος μόνο της πραγματικότητας, ωστόσο οι διαπιστώσεις του παρουσιάζουν ενδιαφέρον γιατί αποκαλύπτουν πλευρές των πραγματικών ευθυνών για τη σημερινή κρίση και τον τρόπο αντιμετώπισής της.

«Κατώτερες των περιστάσεων»

  Όπως αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο Σμιτ, παρότι πολλοί υποστηρίζουν ότι η Ευρώπη έχει ξεπεράσει τις μεγαλύτερες δυσκολίες της ευρωκρίσης, ο ίδιος θεωρεί ότι η κρίση χρεών δεν έχει ακόμη αντιμετωπιστεί. «Το πρόβλημα της ανεργίας των νέων στην Ελλάδα ή στην Ισπανία», τονίζει, «δεν έχει επιλυθεί», κάτι που ο ίδιος χαρακτηρίζει «αποτυχία των ευρωπαϊκών κοινωνιών εν γένει». Ο π. καγκελάριος από τη μια επαινεί τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι για την επιτυχή διαχείριση της κρίσης, από την άλλη όμως υποστηρίζει ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υπήρξαν, τη χρονιά που πέρασε, κατώτερες των περιστάσεων. «Η μία σύνοδος μετά την άλλη, έμειναν όμως χωρίς λύσεις. Η Μέρκελ προσπαθεί να μεταθέσει τη μεγάλη διαγραφή ελληνικών χρεών μετά τις γερμανικές εκλογές. Ίσως τα καταφέρει αλλά δεν είναι σίγουρο», αναφέρει ο πρώην καγκελάριος.

«Ηθική υποχρέωση η αλληλεγγύη»

 Υποστηρίζει ότι από την Ε.Ε. απουσιάζει μια πραγματική ηγεσία και προσωπικότητες όπως ο Churchill ή ο de Gaulles, ο Jacques Delor ή ο Raymond Barre. «Γι’ αυτό το λόγο», σημειώνει, «αναδείχτηκαν οι τράπεζες επενδύσεων και οι πληρωμένοι απ’ αυτές οίκοι αξιολόγησης ως κύριοι της διεθνούς πολιτικής», ενώ ταυτόχρονα επικρίνει το ρόλο των ΜΜΕ στην ευρωπαϊκή κρίση χρεών.

 Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Γερμανία θα πρέπει να προσέξει πολύ σ’ ότι αφορά την ανάληψη ηγετικού ρόλου στην κρίση, κάτι που πολλοί ζητούν, γιατί, όπως επισημαίνει, «εάν η Ε.Ε. δε λειτουργήσει, θα επιρριφθεί ευθύνη γι’ αυτό στη Γερμανία. Μεταξύ των Ευρωπαίων», καταλήγει ο Χέλμουτ Σμιτ, «υπάρχει μία ηθική υποχρέωση για επίδειξη αλληλεγγύης. Εδώ και είκοσι χρόνια (η αλληλεγγύη) υπάρχει στο Σύνταγμα. Το κύριο κίνητρο αλληλεγγύης για την ένταξη της Ελλάδας στην Ε.Ε. ήταν να στηριχθεί η ελληνική δημοκρατία, καθώς οι Έλληνες είχαν καταφέρει με δικές τους δυνάμεις να διώξουν τη δικτατορία. Σήμερα η αλληλεγγύη προς τον ελληνικό λαό είναι εξίσου αναγκαία όσο και τότε» σημειώνει.

“Αύξηση των αυτοκτονιών στη δοκιμαζόμενη από την κρίση Ελλάδα” - μια ανταπόκριση από το Reuters που αποκαλύπτει την τραγική πραγματικότητα στη χώρα μας

 Ενώ στην Ισπανία μετά από δύο αυτοκτονίες που έγιναν υπό την απειλή εξώσεων  οι Ισπανοί πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν και ο Ισπανός πρωθυπουργός αναγκάστηκε να κάνει δηλώσεις, στην Ελλάδα της κρίσης και των ατελείωτων Μνημονίων και καθημερινού πόνου, η εγχώρια παχύδερμη πολιτική ηγεσία δεν έχει ψελλίσει ούτε μια λέξη συμπάθειας.

Ακόμη και οι αντιδράσεις και η έμπρακτη αλληλεγγύη της κοινωνίας δεν είναι στο βαθμό που η δραματικότητα των συνθηκών απαιτεί.

Κατά τα άλλα το δημοσίευμα μιλά από μόνο του.

«23 Νοεμβρίου (Reuters) - Ο αριθμός των ανθρώπων στην Ελλάδα  που επιχειρούν να αυτοκτονήσουν αυξάνεται καθώς η οικονομική κρίση βαθαίνει, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.

Υπήρξαν 677 απόπειρες αυτοκτονίας το 2009, 830 το 2010 και 927 το 2011,  όπως ανέφερε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας σε γραπτή απάντηση σε ερωτήσεις βουλευτών.

Ο αριθμός φαίνεται ότι θα παρουσιάσει αύξηση φέτος, αφού καταγράφονται  690 περιστατικά από την αστυνομία μέχρι τον Αύγουστο.  Τα στοιχεία δεν  διευκρινίζουν, ωστόσο,  πόσες απόπειρες αυτοκτονίας οδήγησαν στην απώλεια ζωής.»

 Το δημοσίευμα αναφέρει, επίσης:

«Ένας 77χρονος  συνταξιούχος φαρμακοποιός έγινε  σύμβολο της εθνικής αγωνίας, όταν ο ίδιος αυτοπυροβολήθηκε και σκοτώθηκε έξω από το κοινοβούλιο στην Αθήνα τον Απρίλιο,  αφήνοντας ένα σημείωμα στο οποίο έλεγε ότι αρνείται να ψάχνει για φαγητό στα σκουπίδια.

Η Ελλάδα οδηγείται το 2013 στον έκτο χρόνο της ύφεσης.

Η κρίση έχει οδηγήσει  έναν στους πέντε Έλληνες  στην ανεργία και το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν συρρικνώθηκε κατά το ένα πέμπτο. Πολλοί Έλληνες κατηγορούν  ως υπεύθυνους για τα δεινά τους - την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που επέβαλαν άγριες  περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων σύμφωνα με αυτά που ζητούν οι δανειστές».

Τάσεις αυτοκτονίας, μαζική και βίαιη φτώχεια, ανεργία, ύφεση για έκτο χρόνο …

Κατά τα άλλα οι πολιτικοί ταγοί αυτής της χώρας μπορούν να θριαμβολογούν και να υποστηρίζουν ότι διαρκώς «σώζουν» τη χώρα, ενώ ταυτόχρονα κινδυνολογούν για τις «συμφορές» που θα μας βρουν αν δεν ακολουθήσουμε το δικό τους «μονόδρομο».

Με μια μικρή διαφορά …

Η κόλαση με την οποία μας απειλούν βρίσκεται ήδη εδώ …

Και οφείλεται στη δική τους πολιτική …

Μέχρι να την ανατρέψουμε.

Το συγκλονιστικό γράμμα μιας μητέρας από την Πάτρα – χαρακτηριστικό δείγμα της καθημερινής τραγωδίας που βιώνουν χιλιάδες Έλληνες πολίτες. Με δύναμη, ωστόσο, και αξιοπρέπεια

   Μία συγκλονιστική επιστολή έφτασε στο nocomments –    και ως νέος Μέτοικος  την αναπαράγουμε χωρίς άλλα σχόλια -  από μία μητέρα 4 παιδιών, που βρίσκεται κυριολεκτικά σε απόγνωση. Η 34χρονη περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει με την οικογένειά της τον τελευταίο χρόνο που πλέον δεν της έχουν αφήσει άλλα περιθώρια. Σας παραθέτουμε την επιστολή ως έχει:

« Ονομάζομαι Κ.Α. είμαι 34 ετών, παντρεμένη εδώ και 17χρόνια και έχω 4 παιδιά. Ένα κορίτσι 14 και τρία αγόρια 10, 9 και 6 ετών. Σήμερα το πρωί δεν είχα να δώσω στα παιδιά ούτε γάλα, πήγαν νηστικά στο σχολείο και δεν ήταν η πρώτη φορά. Το μεσημέρι για τέταρτη συνεχόμενη μέρα τους έφτιαξα μακαρόνια και το απόγευμα για Τρίτη φορά σύνδεσα παράνομα το ρεύμα στο σπίτι μου. Έσφιξα την γροθιά μου, κοίταξα τον άντρα μου στα μάτια και του ψιθύρισα «θα το παλέψουμε…». Αυτό λέω και στον εαυτό μου κάθε μέρα, κάθε πρωί που ξυπνάω κάθε βράδυ που κοιμίζω τα παιδιά μου. ΘΑ ΤΟ ΠΑΛΕΨΩ!

Υπάρχουν όμως και κάποιες στιγμές, που λυγίζω. Υπάρχουν στιγμές που δεν αντέχω το βλέμμα των παιδιών μου όταν μου ζητούν τα βασικά… ένα πιάτο φαΐ  ένα κουλούρι για το σχολείο, ένα ζευγάρι παπούτσια… Υπάρχουν στιγμές που σκέφτομαι να ανέβω στην ταράτσα και να δώσω τέλος στη ζωή μου και άλλες που θέλω να πάρω ένα όπλο και να σκοτώσω όλους αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτή την τραγική κατάσταση… Υπάρχουν στιγμές δύσκολες που όπως αυτή εδώ που αποφάσισα να σας γράψω για τον Γολγοθά που ανεβαίνουμε με την οικογένειά μου και φοβάμαι για το πιο θα είναι το τέλος.

Είμαστε δύο άνθρωποι νέοι, έτοιμοι να στύψουμε την πέτρα. Έχουμε πάει παντού για να βρούμε δουλειά, έχουμε ρωτήσει όλο τον κόσμο για μία θέση εργασίας, αλλά βρίσκουμε συνεχώς κλειστές πόρτες, και παίρνουμε μία και μόνο απάντηση, «Δεν χρειαζόμαστε άτομα».

Ο άντρας μου απολύθηκε από το εργοστάσιο που δούλευε στις αρχές του χρόνου. Μέχρι το περασμένο Πάσχα, κουτσά στραβά, τα βγάζαμε πέρα, έκανε λίγα μεροκάματα από εδώ και από εκεί. Από το Πάσχα μέχρι σήμερα όμως τα έσοδά μας είναι 100ευρώ το μήνα, που παίρνω εγώ, καθαρίζοντας ένα γραφείο και 320ευρώ το δίμηνο, το επίδομα των πολυτέκνων. 420ευρώ το δίμηνο. Με αυτά τα χρήματα, πρέπει να πληρώσω, φως, νερό, τηλέφωνο. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να φάμε. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να αγοράσω τα φάρμακα για το άσθμα που παίρνουν τα δύο μου αγόρια. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να καλύψω τις βασικές ανάγκες τις οικογένειάς μου, αλλά δυστυχώς, όπως θα καταλάβαινε και ο πιο χαζός άνθρωπος σε αυτή την χώρα 420ευρώ το δίμηνο, δηλαδή μόλις 210ευρώ το μήνα ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ!

Το σπίτι μας το έχουμε αγοράσει με δάνειο, το οποίο έχω σταματήσει να το πληρώνω εδώ και δύο χρόνια. Όταν δηλαδή η οικονομική κρίση χτύπησε και την δική μας πόρτα. Δεν θυμάμαι καν πόσο είναι το ποσό που χρωστάμε στην τράπεζα, έχω χάσει τον λογαριασμό και στη κατάσταση που βρίσκομαι αυτή την στιγμή έχει σταματήσει και να με απασχολεί.

Στις 29 Οκτωβρίου, ήρθε στο σπίτι μας το συνεργείο της ΔΕΗ και μας έκοψε το ρεύμα. Έτρεξα αμέσως στα γραφεία της ΔΕΗ, πήγα στον διευθυντή, τον παρακάλεσα να μου κάνει ένα διακανονισμό, με ένα ποσό που να μπορώ να πληρώσω. Μου ζητούσε 300ευρώ άμεσα, εδώ και τώρα. Μου είπε «δώσε 300ευρώ, δεν ξέρω που θα τα βρεις και δεν μ’ ενδιαφέρει. Αν δεν μας πληρώσεις δεν μπορούμε να σου συνδέσουμε το ρεύμα». Το γεγονός πως στο σπίτι έχω 4 ανήλικα παιδιά δεν νομίζω καν να τον άγγιξε. Απλά αδιαφόρησε. Ήταν ανένδοτος!

Έφυγα από την ΔΕΗ έχοντας χάσει την γη κάτω από τα πόδια μου. Τι θα συνέβαινε όταν τα παιδιά θα επέστρεφαν από το σχολείο; Όχι αυτό δεν θα το άντεχαν ούτε αυτά, αλλά ούτε και εγώ. Έτσι αποφάσισα να αδιαφορήσω και εγώ για τους κανονισμούς της ΔΕΗ. Βρήκαν ένα κύριο, μάλλον ηλεκτρολόγος θα ήταν, ο οποίος μου είπε πως μπορεί να συνδέσει το ρολόι. Παράνομα! Είναι η πρώτη παρανομία που κάνω και εγώ στη ζωή μου! Του είπα χωρίς δεύτερη σκέψη να το συνδέσει αμέσως. Έτσι και έγινε. Λίγο καιρό μετά το συνεργείο της ΔΕΗ ήρθε ξανά, μου το έκοψαν για δεύτερη φορά και φυσικά το σύνδεσα ξανά… έτσι ξεκίνησε ένας φαύλος κύκλος αυτοί να το κόβουν και εγώ να το συνδέω. Βέβαια κάθε φορά που συμβαίνει αυτό μου βάζουν και από ένα πρόστιμο αλλά πλέον λίγο με ενδιαφέρει και αυτό.

Στην ΕΥΔΑΠ τα πράγματα ήταν καλύτερα. Ο διευθυντής ευτυχώς είναι πάνω από όλα άνθρωπος. Μου είπε πως κανένας δεν πρόκειται να μου κόψει το νερό, και να δίνω όσα μπορώ, έστω και 10 ευρώ. Και αυτό κάνω. Δεν μου περισσεύουν ούτε αυτά τα 10ευρώ, τα κόβω από τις βασικές ανάγκες των παιδιών μου, αλλά ευγνωμονώ έναν άνθρωπο που έδειξε κατανόηση και τα δίνω κάθε μήνα.

Στην γειτονιά δεν έχω δώσει δικαιώματα. Δεν ξέρει κανείς τι συμβαίνει πίσω από την πόρτα του σπιτιού μου. Προσπαθώ να κρατήσω την αξιοπρέπειά μου και πάνω από όλα την αξιοπρέπεια των παιδιών μου. Δεν ζητιανεύω και δεν θέλω να δώσω το δικαίωμα σε κανέναν να με λυπηθεί. Δεν έχω ανάγκη από λύπηση, από δουλειά έχω ανάγκη. Μια δουλειά για μένα και μία για τον σύζυγό μου.

Κανένα δικαίωμα δεν έχουν δώσει ούτε τα παιδιά μου στο σχολείο. Δεν λένε σε κανένα τι συμβαίνει στο σπίτι μας και αν πήγαν νηστικά σήμερα για μάθημα. Κάποιες μέρες τους αγοράζω ένα κουλούρι και το μοιράζω στα τρία. Δεν τους δίνω κάθε πρωί γάλα. Την μία μέρα γάλα, την άλλη τσάι κάποιες μέρες ίσως και τίποτα. Το μεσημέρι μαγειρεύω ρύζι, μακαρόνια, όσπρια… κρέας τρώμε μία φορά στις 15 και αυτό κοτόπουλο.

Τα παιδιά δείχνουν κατανόηση, βλέπουν τις προσπάθειές μας και κάνουν υπομονή. Όσο μπορούν. Όμως και αυτά κάποιες στιγμές δεν αντέχουν. Βλέπουν τους συμμαθητές τους φίλους τους και αναρωτιούνται εμείς γιατί να μην έχουμε, εμείς γιατί να μην μπορούμε.

Αυτό που με τρομάζει είναι πως τα αγόρια μου αγριεύουν. Η συμπεριφορά τους αλλάζει, γίνονται επιθετικά ενώ δεν ήταν. Για μικρά πράγματα ανούσια, επαναστατούν. Φοβάμαι πως και αυτά έχουν φτάσει στα όριά τους.

Δυστυχώς ούτε εγώ, ούτε ο σύζυγός μας δεν έχουμε καμία βοήθεια από τις οικογένειες μας… Και αυτοί τα βγάζουν δύσκολα πέρα.

Ο λόγος που σήμερα έκατσα και έγραψα όλα αυτά είναι γιατί ζητάω μέσα από τα βάθη της καρδιά μου βοήθεια. Δεν ζητιανεύω, δεν θέλω από κανέναν να μου δώσει χρήματα ή φαγητό. Μια δουλειά ζητάω για μένα και για τον σύζυγό μου. Μία δουλειά για να σταθούμε στα πόδια μας. Μια δουλειά για να σηκώσουμε και πάλι κεφάλι. Γιατί δεν αντέχω αυτές τις μέρες, όπως την σημερινή, που στο πορτοφόλι μου δεν έχει ούτε ένα ευρώ για αγοράσω ένα ψωμί.

Ποτέ δεν πίστευα, ούτε εγώ ούτε ο σύζυγός μου ότι θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Δεν ήμασταν πλούσιοι, αλλά είχαμε όλα όσα χρειαζόμασταν και ήμασταν ευτυχισμένοι. Η ζωή μας από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήταν ένας καθημερινός αγώνας αλλά δεν παραπονιόμουν, μου έφτανε η αγκαλιά των παιδιών μου και η ικανοποίηση να τους παρέχω όσα χρειάζονται. Αυτό είναι, που με σκοτώνει σήμερα. Δεν με νοιάζει για μένα αλλά δεν μπορώ, δεν αντέχω να μην μπορώ να δώσω στα παιδιά μου όσα χρειάζονται. Κρατάω με νύχια και με δόντια την οικογένειά μου δεμένη. Με τον σύζυγό μου έχουμε γίνει ένα, είμαστε εγώ γι’ αυτόν και αυτός για μένα.

Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, παρακαλάω όλο τον κόσμο να με βοηθήσει να βρω μια δουλειά. Αυτό θα με έκανε ευγνώμων… θα επέστρεφε το χαμόγελο στα πρόσωπα των παιδιών μου. Μια δουλειά για να μπορώ να ζήσω και εγώ, και τα παιδιά μου αξιοπρεπώς.

Σας ευχαριστώ!

Με εκτίμηση

Κ. Α.

Από Πάτρα»

Αυτή είναι η καθημερινή εφιαλτική πραγματικότητα που βιώνουν δεκάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες.

Που την αντιμετωπίζουν με μεγάλη ψυχική δύναμη και αξιοπρέπεια.

Πολύ μακριά από τις φανφάρες και τα ψεύτικα λόγια των πολιτικών ηγεσιών.

Ή και από τις ανέξοδες δημαγωγικές καταγγελίες.

Αυτή την κατάσταση πρέπει να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι, οι Έλληνες πολίτες – με τον αγώνα και την αλληλεγγύη μας.

Γάζα: πάνω από 100 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από τις ισραηλινές επιδρομές

Μια ανθρωπιστική τραγωδία συνεχίζεται στη λωρίδα της Γάζας με αμείωτες τις ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις.

Που σύμφωνα με την ισραηλινή ηγεσία στόχο έχουν αξιωματούχους της Χαμάς.

Αλλά συνήθως πλήττουν αμάχους με θύματα και πολλά παιδιά.

Τελευταία θύματα σ’ αυτή την ασύλληπτη τραγωδία τέσσερα μικρά παιδιά που σκοτώθηκαν σε μια πολυκατοικία ύστερα από ισραηλινό βομβαρδισμό.

Ενώ και το κτίριο όπου βρίσκονταν εκπρόσωποι και του διεθνούς τύπου βομβαρδίστηκε δύο φορές.

Η μεσολαβητική προσπάθεια που καταβάλλει η κυβέρνηση της Αιγύπτου δεν αποδίδει μέχρι στιγμής καρπούς ενώ υπάρχουν φόβοι για ακόμη μεγαλύτερη κλιμάκωση της έντασης.

Κατά τα άλλα η «διεθνής κοινότητα» παρακολουθεί ατάραχη τα όσα δραματικά και απάνθρωπα συμβαίνουν στη Γάζα.

Ο ΟΗΕ, μια καρικατούρα που υπερασπίζει – υποτίθεται - τη διεθνή ειρήνη δεν κάνει απολύτως τίποτε.

Αυτός είναι ο κόσμος που έχουν οικοδομήσει οι σύγχρονοι ισχυροί  και κατά τα άλλα «υπερασπιστές» των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν μιλούν από μόνες τους …

Ποίημα του Γκύντερ Γκρας για την “Ντροπή της Ευρώπης” που διαπομπεύει την Ελλάδα

 O γερμανός νομπελίστας Γκύντερ Γκρας στηλιτεύει την πολιτική που ασκεί η Ευρώπη στην Ελλάδα, "την κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού". Και υπενθυμίζει στους συμπατριώτες του το ρόλο της Γερμανίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Μόλις δύο μήνες μετά το ποίημά του, με το οποίο ασκούσε κριτική στην πολιτική του Ισραήλ και το οποίο είχε προκαλέσει θυελλώδεις αντιδράσεις, ο γερμανός νομπελίστας παρεμβαίνει ξανά στην τρέχουσα πολιτική συζήτηση με ένα ποίημα. Αυτή τη φορά το θέμα του είναι η Ελλάδα.

«Ελλάδα, χώρα δίχως δικαιώματα»

  Στο φύλλο του Σαββάτου της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung ο Γκύντερ Γκρας υπερασπίζεται τους Έλληνες και την Ελλάδα, και στηλιτεύει την ευρωπαϊκή πολιτική έναντι της χώρας. Ο Γκρας διαμαρτύρεται επειδή η Ελλάδα:

“ως χρεοφειλέτης δακτυλοδείχνεται γυμνή”,

μια “χώρα καταδικασμένη στη φτώχεια”,

“στο χάος κοντά, επειδή στις αγορές δεν ανταποκρίνεται”.

Η Ελλάδα “είναι χώρα χωρίς δικαιώματα,

που η δικαιούχα εξουσία της σφίγγει το λουρί όλο και περισσότερο.”

Το ποίημα αποτελείται από δώδεκα δίστιχα και είναι εμφανές ότι ο λογοτέχνης κατέβαλε μεγαλύτερη προσπάθεια να του δώσει λυρική μορφή από ότι στο επίμαχο ποίημα για την πολιτική του Ισραήλ. Πολλοί συνάδελφοι του δεν του είχαν ασκήσει μόνον έντονη κριτική για το περιεχόμενο αυτού του ποιήματος, αλλά τον κατηγορούσαν και για ατέλειες και προχειρότητα.

 Στη νέα ποιητική του παρέμβαση ο Γκρας κατηγορεί τους Ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας ότι της κόβουν την “ανάσα ζωής” με τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλουν κάθε τόσο. Σε αντίθεση με τον αρχαίο φιλόσοφο Σωκράτη, που μετά την καταδίκη του σε θάνατο χωρίς να φέρει καμία αντίσταση είχε πιει το κώνειο, ο Γκύντερ Γκρας συλλαμβάνει με ποιητικούς όρους τις αντιστάσεις στην πολιτική λιτότητας:

“Πιες, επιτέλους πιες! ουρλιάζουν οι χειροκροτητές των κομισάριων,

αλλά ο Σωκράτης με οργή επιστρέφει σε σένα το ξέχειλο ποτήρι.”

Η Ελλάδα “εκτιμάται κάτω από την αξία του παλιοσίδερου”

Η Ελλάδα “είναι χώρα χωρίς δικαιώματα, που η δικαιούχα εξουσία της σφίγγει το λουρί όλο και περισσότερο.”

Η Ευρώπη, που η κοιτίδα της είναι η Ελλάδα και που ως σήμερα ακόμη αναγνωρίζει ως συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς της τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, υπονομεύει κατά τον γερμανό νομπελίστα με την πολιτική της λιτότητας τις ίδιες τις αξίες της:

“Αυτό που αναζήτησες με την ψυχή, που πίστεψες πως βρέθηκε,

βγαίνει ασήμαντο τώρα, εκτιμάται λιγότερο κι από τα παλιοσίδερα.”

 Απευθυνόμενος στους Γερμανούς συμπατριώτες του ο Γκύντερ Γκρας τους υπενθυμίζει τον ρόλο της Γερμανίας ως κατοχικής δύναμης στην Ελλάδα κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου:

"Αυτοί που έπληξαν με την βία των όπλων την ευλογημένη με νήσους χώρα,

φέραν μαζί με τη στολή τον Χέλντερλιν στο σάκο.”

Και σαν μια άλλη Κασσάνδρα, που όπως είναι γνωστό οι προφητείες της έβγαιναν πάντα αληθινές, ο Γκράς προειδοποιεί:

“Ανούσια θα μαραζώσεις χωρίς τη χώρα, της οποίας το πνεύμα

εσένα, Ευρώπη, επινόησε.” 

Παγκόσμια κινητοποίηση συμπαράστασης - η ελπίδα ανατέλλει ... Όλος ο κόσμος το Σάββατο στις πλατείες για την Ελλάδα!

Διαδηλώσεις υπέρ της Ελλάδας πραγματοποιούνται το απόγευμα του Σαββάτου σε πολλές πόλεις του κόσμου, με αφορμή την οικονομική κρίση και τα οξύτατα προβλήματα που προκαλεί στην ελληνική κοινωνία.

Όπως επισημαίνεται σε διαδικτυακό κάλεσμα προς το διεθνές κοινό, τα μέτρα που ψηφίστηκαν την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου επιβάλλουν μεγάλες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις ενώ προβλέπονται και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.

Κινητοποίηση προγραμματίζεται και στη Νέα Υόρκη, στο πάρκο όπου επί μήνες είχαν κατασκηνώσει τα μέλη του κινήματος Occupy New York.

Στον διαδικτυακό τόπο jesuisgrec.blogspot.com Ευρωπαίοι υπογράφουν κείμενο αλληλεγγύης προς την Ελλάδα και ζητούν την ελληνική υπηκοότητα, θέλοντας να δηλώσουν τη συμπαράστασή τους.

Η πρωτοβουλία ξεκίνησε στη Γαλλία, όταν πολίτες ζήτησαν την ελληνική υπηκοότητα από την ελληνική πρεσβεία με το σύνθημα ''Είμαι και εγώ Έλληνας''.

Στο Facebook υπάρχει, μάλιστα, ομάδα που ονομάζεται: We Are All Greeks

Αναμεταδίδουμε από το http://jesuisgrec.blogspot.com/

Ζωντανή ανταπόκριση από τις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στην Ευρώπη

UNE RADIO CE SAMEDI POUR SUIVRE LES MOBILISATIONS POUR LA GRÈCE, HORS DE GRÈCE.

 Έπειτα από συνεννόηση με τον ραδιοφωνικό σταθμό 1431 ΑΜ, το Σάββατο 18/02/2012, θα πραγματοποιηθεί ζωντανή σύνδεση με Γαλλία και Δανία για να μεταφερθεί το κλίμα από τις εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό. Θα υπάρξει ενημέρωση για τις δράσεις στις πόλεις Τουλούζη, Λυών, Γκρενόμπλ από Γαλλία και Κοπεγχάγη από Δανία.

Η εκπομπή στον 1431 θα ξεκινήσει κατά τις 4παρα ώρα Ελλάδος και η θεματική της θα αφορά τις πανευρωπαϊκές και παγκόσμιες διαδηλώσεις αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό με διάβασμα σχετικών κειμένων.

ΑΚΟΎΣΤΕ LIVE ΕΔΏ:

	high (128Kb mp3)
	medium (96Kb mp3)
	low (32Kb mp3)
	ogg (160Kb vorbis)

Οι διαδηλώσεις στη Γαλλία:

MANIFESTATIONS EN FRANCE

Clermont Ferrand (18/02) :https://www.facebook.com/events/344991582201075/

Grenoble (18/02) :https://www.facebook.com/events/232270103531655/

Lyon (18/02) :https://www.facebook.com/events/326949874007934/

Marseille (18/02)https://www.facebook.com/events/229518840476165/

Montpellier (18/02)https://www.facebook.com/events/130981520357485/

Nantes (18/02) : https://www.facebook.com/events/285960971467697/

Nimes (18/02) : Paris (18/02) : https://www.facebook.com/events/300935383297289/

Quimper (18/02) : http://www.fruncut.org/actions/245

Saint Brieuc (18/02) : https://www.facebook.com/events/257614284314070/

Toulon (18/02) : http://www.facebook.com/events/110479822410015/

Toulouse (18/02) : https://www.facebook.com/events/298868093508493/

Vannes (18/02) : https://www.facebook.com/events/191538730948207/

Grenoble (17/02) : https://www.facebook.com/events/192964747470856/

Bruxelles (18/02) : https://www.facebook.com/events/172822152831098/

Havre (20/02)

Communauté française d’Athènes, devant l’ambassade d’Athènes (18/02, 12h)http://img.mp23.ch/clients/mailpro9986/MOTION_AMBASSADE_version_FINALE.pdf