Σφοδρές συγκρούσεις ανάμεσα στον ISIS και τον λιβυκό στρατό

Σφοδρές συγκρούσεις ξέσπασαν ανάμεσα σε μέλη του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) και μονάδες του λιβυκού στρατού που δηλώνουν πίστη στη "διεθνώς αναγνωρισμένη" κυβέρνηση της χώρας κοντά στην πόλη Ντέρνα της ανατολικής Λιβύης χθες, με αποτέλεσμα τέσσερις στρατιωτικοί να χάσουν τη ζωή τους, ανέφεραν αξιωματικοί των ένοπλων δυνάμεων.



Άλλοι τρεις στρατιώτες τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια των μαχών στη Ντέρνα, ανατολικά της Βεγγάζης, κατά τις ίδιες πηγές.

Εξάλλου αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας της "διεθνώς αναγνωρισμένης" κυβέρνησης επιτέθηκαν εναντίον ισλαμιστών στη Βεγγάζη, ανέφερε ο εκπρόσωπος της ΠΑ Νάσερ αλ Χάσι. Δεν ήταν διαθέσιμες πληροφορίες για απώλειες.

Οι μάχες σε πολλαπλά μέτωπα υπογραμμίζουν το χάος στη Λιβύη, όπου πολυάριθμες ένοπλες παρατάξεις έχουν ταχθεί υπέρ των δύο αντίπαλων κυβερνήσεων που αντιπαρατίθενται για την εξουσία. Η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση μετακινήθηκε στην ανατολική Λιβύη αφότου η πρωτεύουσα, η Τρίπολη, καταλήφθηκε από μια συμμαχία ισλαμιστικών οργανώσεων που εγκαθίδρυσε δική της Βουλή και κυβέρνηση, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Αμφότερες οι πλευρές διοικούν χαλαρές συμμαχίες οργανώσεων ανταρτών που είχαν πάρει μέρος στην ένοπλη εξέγερση εναντίον του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι το 2011 κι έχουν χωριστεί βάσει πολιτικών, τοπικών και εθνοτικών γραμμών.

Στο μεταξύ το Ισλαμικό Κράτος έχει αξιοποιήσει το χάος: έχει καταλάβει εδάφη, έχει εκτελέσει ξένους υπηκόους κι έχει εξαπολύσει επιθέσεις εναντίον ξένων πρεσβειών στην Τρίπολη.

Τα Ηνωμένα Έθνη διαμεσολαβούν τους τελευταίους μήνες σε έναν διάλογο για να πειστούν οι δύο αντίπαλες πλευρές να σχηματίσουν μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, μια προσπάθεια η οποία μέχρι σήμερα έχει αποβεί άκαρπη.

Η Λιβύη, ακόμη ένα κράτος που η "πολιτισμένη" Δύση - οι ΗΠΑ και οι "πρόθυμοι" Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους - κατέστρεψε παραδίνοντας  το στο χάος και στους ακραίους ισλαμιστές όπως και στις διαμάχες των διάφορων φυλών.

Κατά τα  άλλα οι "ηγέτες" των  Δυτικών κρατών και οι εφησυχασμένες κοινωνίες μπορούν άνετα να χύνουν τα κροκοδείλια δάκρυα για το χαμό χιλιάδων προσφύγων κάπου στα νερά της Μεσογείου ... 

Ο κόσμος αυτή τη βδομάδα- από την χρηματιστηριακή κρίση στην Κίνα, τον πόλεμο του Ερντογάν κατά του ISIS ως και τη δεκαετία από τον Κατρίνα στη Νέα Ορλένη

Οι πραγματικοί λόγοι της Τουρκίας για τη συμμετοχή της  στην καταπολέμηση της Ισλαμικού Κράτους του Steven A. Cook Ένας Τούρκος στρατιώτης φρουρεί, ενώ ο καπνός υψώνεται στη συριακή πόλη Αΐν αλ-Αράμπ όπως φαίνεται και από την τουρκική μεθοριακή πόλη SURUC στην Επαρχία Σανλιούρφα, Τουρκία. (Μουράτ Σεζέρ / Reuters) Οι στρατιωτικές ενέργειες της Τουρκίας εναντίον του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους είναι καλύτερα κατανοητές ως ένα μέρος μιας απελπισμένης, εξαιρετικά πολύπλοκης προσπάθειας από τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να κερδίσει πίσω την εξουσία που έχασε νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι.  Ο Ερντογάν θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει, λοιπόν, τις επιχειρήσεις - αεροπορικές κυρίως - κατά βάσεων του ISIS ως τμήμα της προσπάθειάς του να ανακάμψει πολιτικά εν όψει μάλιστα των εκλογών του Νοεμβρίου. Μέσα σ' αυτό το σχέδιο  εντάσσεται κυρίως και η επίθεσή του εναντίον των Κούρδων του PKK και όχι μόνο. Στην ουσία περισσότερο μάχεται εναντίον των Κούρδων παρά εναντίον των φανατικών ισλαμιστών.  Προσπαθεί επίσης - έχοντας εξασφαλίσει και την ανοχή των Αμερικανών - να φτιάξει μια ουδέτερη ζώνη στα σύνορα με τη Συρία όπου όμως θα αποτρέψει μια πιθανή επέκταση των Κούρδων μαχητών καθώς και της επέκτασης μιας κουρδικής αυτόνομης  επικράτειας από τη βόρειο Συρία ή και στο έδαφος της Τουρκίας. Ταυτόχρονα βέβαια η τακτική του Ερντογάν μπορεί, επίσης, να έχει αμφίσημα αποτελέσματα. Αφού η κοινή γνώμη στην Τουρκία προβληματίζεται από την έξαρση των εχθροπραξιών με τους Κούρδους μετά από δυόμιση  χρόνια σχετικής ηρεμίας. Κι από την άλλη την Τρίτη το Ισλαμικό Κράτος κυκλοφόρησε ένα βίντεο που "υπόσχεται" να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη ενώ τον χαρακτηρίζουν "άπιστο και προδότη".

Η Οικονομική ύφεση της Κίνας Το νέο ερώτημα για τις «Δύο Κίνες»  Richard N. Haass Ο Richard N. Haass, πρόεδρος του Council on Foreign Relations,  αξιολογεί κατά πόσον η Κίνα γίνεται καλύτερα κατανοητή σήμερα ως μια ισχυρή χώρα με ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον ή ως χώρα που αντιμετωπίζει σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα και αβέβαιες τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της.   ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ - Για οποιονδήποτε  σε ηλικία άνω των 60 ετών που παρακολουθεί τις παγκόσμιες υποθέσεις, ο όρος «δύο Κίνες», ανταποκρίνεται στο  μετά το 1949 ανταγωνισμό για τη διπλωματική αναγνώριση που διεξαγόταν από την ηπειρωτική ("Κόκκινη") Κίνα και την Ταϊβάν, ή, πιο επίσημα, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και τη Δημοκρατία της Κίνας. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ακριβώς κάθε χώρα αντιμετώπιζε το αίτημα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας  να είναι η μόνη να αναγνωρισθεί ως η νόμιμη κυρίαρχη κυβέρνηση της Κίνας. Η ηπειρωτική χώρα ήταν απλά πάρα πολύ μεγάλη και πολύ σημαντική οικονομικά και στρατηγικά για να απομονωθεί. Σήμερα, ένα νέο, αλλά πολύ διαφορετικό ερώτημα για τις  "δύο Κίνας"  αναδύεται. Περιστρέφεται, όμως, σχετικά με το εάν η Κίνα γίνεται καλύτερα κατανοητή ως μια ισχυρή χώρα, με ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον παρά τις βραχυπρόθεσμες δυσκολίες, είτε ως χώρα που αντιμετωπίζει σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα και αβέβαιες μακροπρόθεσμες προοπτικές. Με λίγα λόγια, δύο πολύ διαφορετικές Κίνες μπορεί σήμερα να βλέπουμε. Αλλά ποια θα υπερισχύσει; Μέχρι πρόσφατα, υπήρχαν ελάχιστοι λόγοι για να τεθεί μια τέτοια ερώτηση. Η οικονομία της Κίνας αυξανόταν με ένα εκπληκτικό μέσο ετήσιο ρυθμό 10% ή περισσότερο για περισσότερο από τρεις δεκαετίες. Η  Κίνα είχε ξεπεράσει την Ιαπωνία ως η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Εκατοντάδες εκατομμύρια Κινέζοι είχαν εισέλθει στην μεσαία τάξη. Το μοντέλο της Κίνας με την αυταρχική αποτελεσματικότητα φάνηκε ελκυστικό σε πολλές άλλες αναπτυσσόμενες χώρες, ιδιαίτερα στον απόηχο της  παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2008, η οποία ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και επομένως φάνηκε να δυσφημίζει τον αμερικανικού τύπου φιλελεύθερο καπιταλισμό. Αλλά το ζήτημα του μέλλοντος της Κίνας έχει καταστεί αναπόφευκτο. Επισήμως, η οικονομική ανάπτυξη έχει επιβραδυνθεί σε σχεδόν 7%, αλλά πολλοί πιστεύουν ότι ο πραγματικός αριθμός είναι κάτω από 5%. Η επιβράδυνση δεν θα πρέπει να προκαλέσει καμία έκπληξη. Όλες οι αναπτυσσόμενες οικονομίες βιώνουν κάτι παρόμοιο καθώς μεγαλώνουν και ωριμάζουν. Παρ 'όλα αυτά, η ταχύτητα και ο βαθμός της αλλαγής έχουν βρει τις αρχές της  Κίνας απροετοίμαστες, και έχουν τροφοδοτήσει επίσημα φόβους ότι η ανάπτυξη θα υπολείπεται του ποσοστού που απαιτείται  για τον εκσυγχρονισμό της χώρας όπως είχε προγραμματιστεί. Ο συναγερμός της κινεζικής κυβέρνησης για τη δραματικότερη από την  αναμενόμενη επιβράδυνση της οικονομίας αντικατοπτρίζεται στην αδέξια παρέμβαση της τον Ιούλιο για να παγώσει  τις χρηματιστηριακές αγορές στη μέση μιας δραματικής διόρθωσης των τιμών. Η κίνηση αυτή ακολουθήθηκε αυτό το μήνα από την υποτίμηση - έκπληξη του γιουάν, γεγονός που υποδηλώνει ότι η μετατόπιση από την ανάπτυξη τη βασισμένη στις εξαγωγές δεν λειτουργεί όπως αναμενόταν. Εν τω μεταξύ, η εκστρατεία κατά της διαφθοράς, που εξαπέλυσε ο Πρόεδρος Xi Jinping, μοιάζει όλο και περισσότερο σαν μια στρατηγική για να εδραιωθεί στην εξουσία, παρά μια προσπάθεια για να μεταρρυθμίσει το κράτος  της Κίνας προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας της. Η διαφθορά είναι διάχυτη και η καμπάνια του Xi παραμένει ιδιαίτερα δημοφιλής. Αλλά το κύμα των διώξεων που έχει εξαπολύσει ο Xi συντελεί  στην αποθάρρυνση των κινέζων αξιωματούχων από τη λήψη αποφάσεων, εξαιτίας του φόβου τους ότι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν κάποια ποινική δίωξη στο μέλλον. Ως αποτέλεσμα των εξελίξεων αυτών, κανείς ακούει πλέον πολύ λιγότερο  για το κινεζικό μοντέλο και περισσότερο για την κινεζική πραγματικότητα. Εκτός από την επιβράδυνση της ανάπτυξης, αυτή η πραγματικότητα περιλαμβάνει σοβαρές περιβαλλοντικές ζημίες, ένα αποτέλεσμα δεκαετιών ταχείας ανάπτυξης, που χρησιμοποιούσε τον άνθρακα ως καύσιμο για την εκβιομηχάνιση. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, η ατμοσφαιρική ρύπανση σκοτώνει 1,6 εκατομμύρια Κινέζους ανά έτος! Η γήρανση του πληθυσμού της Κίνας, μια ακούσια συνέπεια της δρακόντειας πολιτικής του ενός παιδιού, δημιουργεί μια άλλη απειλή για τη μακροπρόθεσμη ευημερία της. Με τον δείκτη εξάρτησης - το ποσοστό των παιδιών και των συνταξιούχων σε σχέση με τους άνδρες και γυναίκες σε ηλικία εργασίας  - να αυξάνεται  ραγδαία τα επόμενα χρόνια, η οικονομική ανάπτυξη θα παραμείνει υποτονική, ενώ το κόστος υγειονομικής περίθαλψης και συνταξιοδότησης  θα βαρύνει όλο και περισσότερο τους κρατικούς προϋπολογισμούς. Αυτό που γίνεται ολοένα και πιο προφανές είναι ότι οι ηγέτες της Κίνας θέλουν την οικονομική ανάπτυξη που παράγει ο καπιταλισμός, αλλά χωρίς τις υφέσεις που έρχονται με αυτην. Θέλουν την καινοτομία που μια ανοιχτή κοινωνία δημιουργεί, αλλά χωρίς την πνευματική ελευθερία που την καθορίζει. Κάτι πρέπει να γίνει. Ορισμένοι παρατηρητές, φοβούμενοι την αύξηση της ισχύος της Κίνας, θα ανασάνουν με ανακούφιση από τις  τρέχουσες δυσκολίες της. Αλλά αυτό μπορεί να αποδειχθεί μια κοντόφθαλμη αντίδραση. Μια αργή ανάπτυξη της Κίνας θα μπορούσε να υπονομεύσει την παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη. Η Κίνα θα ήταν λιγότερο πρόθυμος εταίρος στην αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων, όπως η κλιματική αλλαγή. Πιο επικίνδυνο από όλα, μια δοκιμαζόμενη Κίνα θα μπορούσε να μπει στον πειρασμό να στραφεί σε εξωτερικούς τυχοδιωκτισμός ώστε να εξευμενίσει το απογοητευμένο κοινό της  από την επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης και την απουσία πολιτικής ελευθερίας. Πράγματι, υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι οι αρχές κάνουν ακριβώς αυτό στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Ο εθνικισμός θα μπορούσε να γίνει η κύρια πηγή νομιμότητας για ένα κυβερνών κόμμα που δεν μπορεί πλέον να σηματοδοτεί ένα ραγδαία αυξανόμενο βιοτικό επίπεδο. Αλλά οι μεγαλύτερες πολιτικές επιλογές που η Κίνα πρέπει να κάνει είναι η  κυβέρνηση να βρει τη σωστή ισορροπία μεταξύ των κρατικών και κυβερνητικων  συμφερόντων και των ατομικών δικαιωμάτων, μεταξύ της  οικονομικής ανάπτυξης και της περιβαλλοντικής διαχείρισης, καθώς και μεταξύ του ρόλου των αγορών και του κράτους. Οι επιλογές που αντιμετωπίζει η Κίνα είναι τόσο δύσκολες όσο είναι  και αναπόφευκτες. Σημαντικές κοινωνικές αναταραχές, δεν μπορεί να αποκλειστούν. Η μόνη βεβαιότητα είναι ότι οι επόμενες τρεις δεκαετίες, δεν θα αντικατοπτρίζουν τις τρεις τελευταίες. Τι δεν ξέρουμε από την Elizabeth C. Economy Κατά τη διάρκεια του περασμένου μήνα, υπήρξε  μεγάλη ένταση αυτού που ονομάζεται "κινεζικό."  Η μεταβλητότητα στην κινεζική χρηματιστηριακή αγορά, η υποτίμηση του γιουάν, και τελευταία η έκρηξη της αποθήκης Tianjin όλα εντείνουν τη συζήτηση για την Κίνα  σε ένα νέο επίπεδο αβεβαιότητας.  Τα φαινόμενα αυτά έχουν πραγματικές συνέπειες, πάνω απ 'όλα  στον κινεζικό λαό. Με βάση την προτροπή της κινεζικής κυβέρνησης, δεκάδες εκατομμύρια Κινέζοι μετέφεραν μεγάλο ποσοστό από τις περιουσίες τους από την αγορά ακινήτων  στη χρηματιστηριακή αγορά - ενώ οι πιο ατυχείς χρησιμοποίησαν την ακίνητη περιουσία τους ως μέσο για να επενδύσουν στην αγορά και περιμένουν πλέον απελπισμένοι για κάποια καλή είδηση. Η έκρηξη στην αποθήκη της  Tianjin έχει μέχρι στιγμής αφήσει 121 κινέζους νεκρούς, περισσότερα από επτά εκατοντάδες τραυματίες ενώ πάνω από πενήντα εξακολουθούν να αγνοούνται. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η υποτίμηση του γουάν έχει προκαλέσει την επανεξέταση των επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, και η αλληλεπίδραση της χρηματιστηριακής αγοράς συνέβαλε στην απότομη πτώση των ασιατικών και αμερικανικών αγορών. Η χρηματιστηριακή αγορά της Κίνας δεν είναι ένας αξιόπιστος μετρητής Α Michael Spence Αυτή την εβδομάδα, πολλοί ήθελαν να αποδώσουν το βύθισμα των αγορών στους φόβους της παραπαίουσας ανάπτυξης και των ανισορροπιών στην κινεζική οικονομία. Αν και η κινεζική οικονομία είναι συστημικά σημαντική, ακόμη και μια ακραία επιβράδυνση στην Κίνα δεν θα εκτροχιάσει την παγκόσμια οικονομία. Η αναταραχή στη χρηματιστηριακή αγορά της Κίνας δεν αποτελεί αξιόπιστο όργανο μέτρησης των οικονομικών συνθηκών της χώρας.   Μια δεκαετία μετά τον Κατρίνα : Αντανακλώντας μια ανθρώπινη καταστροφή Stephen E. Flynn Το χάος που προκάλεσαν ο τυφώνας Κατρίνα πριν από δέκα χρόνια θα πρέπει να υπενθυμίσει στους απρόθυμους πολιτικούς των ΗΠΑ το τεράστιο κόστος της παραμέλησης των υποδομών ζωτικής σημασίας, υποστηρίζει Stephen E. Flynn,καθηγητής Πολιτικών Επιστημών, διευθυντής του Κέντρου Μελετών για την ανθεκτικότητα, και συν-διευθυντής του  George J. Kostas Research Institute στο Πανεπιστήμιο Northeastern. Όπως υποστηρίζει οι πλημμύρες της Νέας Ορλεάνης κατά τη διάρκεια του τυφώνα Κατρίνα ήταν μια ανθρώπινη καταστροφή, όχι μια φυσική. Το σύστημα προστασίας από τις πλημμύρες για την πόλη είχε κακώς σχεδιαστεί και συντηρηθεί. Επίσης, αποδείχθηκε ότι μια σειρά από αποφάσεις τ να περιορίσουν την ροή του ποταμού Μισισιπή και να διευκολύνουν την πλοήγηση του ποταμού και από τον Κόλπο του Μεξικού, ήταν κακές και  εκτός συγχρονισμού με το οικοσύστημα της περιοχής. Εν ολίγοις, ήταν μια αποτυχία των υποδομών ζωτικής σημασίας σε πολλαπλά επίπεδα που σχεδόν καταδίκασαν μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Αμερικής. Δέκα χρόνια αργότερα, αυτό που συνέβη στη Νέα Ορλεάνη θα πρέπει να χρησιμεύσει ως μια ισχυρή υπενθύμιση των δαπανηρές συνέπειες της ύβρεως, της άρνησης και εγκατάλειψης. Δυστυχώς, όμως, η στάση αυτή εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τη σχέση που οι  Αμερικανοί έχουν με το δομημένο και το φυσικό περιβάλλον τους. Για την ιστορία - πριν από δέκα χρόνια, αυτές ήταν οι εικόνες καταστροφής ήταν ότι είχε απομείνει από τη Νέα Ορλεάνη, μετά το πέρασμα του Κατρίνα, μίας από τις καταστροφικότερες καταιγίδες στην ιστορία του κόσμου. Περισσότεροι από 1.500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, το 80% της πόλης βρέθηκε κάτω από το νερό και 130.000 εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, ορισμένοι από τους οποίους δεν έχουν ακόμη επιστρέψει. Η Νέα Ορλεάνη, καθώς και άλλοι οικισμοί Ακτές του Κόλπου που χτυπήθηκαν εξίσου από τον τυφώνα Κατρίνα στις 29 Αυγούστου του 2005, έχουν σε μεγάλο βαθμό ανακάμψει από τα δεινά της τελευταίας δεκαετίας. Ωστόσο χιλιάδες βγήκαν στο δρόμο για τις εκδηλώσεις μνήμης αυτό το Σαββατοκύριακο, ενώ ο δήμαρχος της πόλης Μιτς Λάντριου είπε: «Αυτά ήταν 10 δύσκολα χρόνια - αλλά η Νέα Ορλεάνη είναι ανίκητη και αδιάσπαστη». Η συμφωνία ανάμεσα στη Βόρεια και Νότια Κορέα για διάλογο και  συνεργασία Scott A. Snyder   Ανώτεροι εκπρόσωποι από τη Βόρειο και Νότιο Κορέα ολοκλήρωσαν τρεις ημέρες μαραθώνιων διαπραγματεύσεων για την αποτροπή περαιτέρω κλιμάκωσης της στρατιωτικής έντασης στις 25 Αυγούστου  Το αν αυτή η μετριοπαθής συμφωνία σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής στην πορεία των ενδοκορεατικών σχέσεων θα εξαρτηθεί από την ικανότητα και των δύο πλευρών για να τηρήσουν τις συμφωνίες και να  θεσμοποιήσουν το μελλοντικό διάλογο και συνεργασία τους.

Λουτρό αίματος στην πόλη Σουρούτς στην Τουρκία - οι τοπικές αρχές κατηγορούν το Ισλαμικό κράτος για την επίθεση αυτοκτονίας

Δολοφονική επίθεση στο Σουρούτς της Τουρκίας, κοντά στα σύνορα με την Συρία. Οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 28 νεκρούς, ενώ σύμφωνα με τοπικούς αξιωματούχους οι τραυματίες ξεπερνούν τους 100. Για τρομοκρατική επίθεση κάνει λόγο ο Ερντογάν. 



Το Σουρούτς απέχει 10 χιλιόμετρα από την κουρδική πόλη Κομπάνι, στη βόρεια Συρία. Η επίθεση σημειώθηκε στον κήπο ενός πολιτιστικού κέντρου στην καρδιά αυτής της πόλης. 

To Σουρούτς είναι μια μικρή πόλη που κατοικείται κατά πλειοψηφία από Κούρδους.



Η επίθεση στο πολιτιστικό κέντρο Αμάρα στο κέντρο αυτής της πόλης είναι μια από τις αιματηρότερες επιθέσεις αυτοκτονίας στην πρόσφατη ιστορία της Τουρκίας.

Οι ακτιβιστέ ςαπό το Σουρούτς έπαιξαν ενεργό ρόλο ενίσχυσης των υπερασπιστών του Κομπάνι στέλνοντας φάρμακα, τρόφιμα και άλλα υλικά στους Κούρδους μαχητές του YPG οι οποίοι αγωνίζονταν να αναχαιτίσουν τον ISIS. 



Οι τοπικοί Κούρδοι πολιτικοί στο Σουρούτς κατηγορούν το Ισλαμικό Κράτος για την επίθεση.

Το Ισλαμικό Κράτος εείχε υποστεί μια βαριά ήττα και πολλές απώλειες στο Κομπάνι νωρίτερα αυτή τη χρονιά.  Επίσης, τον τελευταίο μήνα, οι δυνάμεις του YPG κατέλαβαν το Ταλ Αμπγιάντ, ένα από τα σπουδαιότερα σημαία εισόδου των μαχητών του IS  στην Τουρκία.

Οι Κούρδοι πιστεύουν ότι οι ένοπλοι μαχητές του IS ήθελαν να εκδικηθούν  τους Κούρδους πολίτες μέσα στην Τουρκία.

Τον Ιούνιο είχαν αναφερθεί πολυάριθμες επιθέσεις στο φιλοκουρδικό κόμμα της Τουρκίας, HDP,  κατά τη διάρκεια της προεκλογικής ελστρατείας, αλλά το IS ποτέ δεν ανέλαβε την ευθύνη.

Πιστεύεται, όμως, ότι η φανατική αυτή ομάδα έχει πολλούς συμπαθούντες μέσα στην Τουρκία οι οποίοι μπορούν να πραγματοποιήσουν επιθέσεις σε επιπλέον στόχους.

Οι πρώτες εικόνες ήταν αποκαρδιωτικές. Το τηλεοπτικό δίκτυο CNN Turk έδειχνε αμοντάριστα πλάνα με πτώματα να κείτονται κάτω από δένδρα έξω από το κτίριο του πολιτιστικού κέντρου.



Τούρκοι αξιωματούχοι είπαν πως η επίθεση ενδεχομένως να οφείλεται σε βομβιστική επίθεση από καμικάζι του Ισλαμικού Κράτους.



Καταδικάζει ο Ερντογάν 
Ο Τούρκος πρόεδρος καταδίκασε τους υπεύθυνους για την «τρομοκρατική επίθεση». Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έκανε τη δήλωση αυτή στη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον επικεφαλής της τουρκοκυπριακής διοίκησης στο κατεχόμενο τμήμα της Λευκωσίας.

ISIS: Τα κέρδη των ΗΠΑ η φρίκη για την ανθρωπότητα

                         του Μ ...

Στο χώρο της επικοινωνίας και της προπαγάνδας μερικές φορές ο θρίαμβος απέχει μερικές μόνο ανάσες από την πανωλεθρία. Αυτό συνειδητοποίησαν οι Βρετανοί δικαστές που ανέλαβαν την υπόθεση του Μπερλίν Γκίλντο, ενός Σουηδού πολίτη που κατηγορούνταν ότι εκπαιδευόταν για να συμμετάσχει σε δίκτυα τζιχαντιστών που μάχονται στη Συρία.

Καθώς συμπληρωνόταν ένας χρόνος από την κατάληψη της Μοσούλης από το Ισλαμικό Κράτος (ISIS), οι δικαστές πίστευαν ότι θα στείλουν ένα σαφές μήνυμα για την αποφασιστικότητα του Λονδίνου στη μάχη απέναντι στην ισλαμική τρομοκρατία. Οι συνήγοροι του Γκίλντο όμως όχι μόνο δεν αρνήθηκαν τις κατηγορίες, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά απέδειξαν ότι τα στρατόπεδα τζιχανιστών στα οποία εκπαιδεύονταν ο πελάτης τους χρηματοδοτούνταν και εξοπλίζονταν από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες.

Ο Γκίλντο είχε έρθει σε επαφή με ομάδες όπως η αλ Νούσρα (παρακλάδι της Αλ Κάιντα το οποίο ενισχύονταν από δυτικές κυβερνήσεις και αραβικά καθεστώτα) και από τις οποίες ξεπήδησαν τα περισσότερα στελέχη του ISIS. Το μόνο που έπρεπε να κάνουν λοιπόν οι δικηγόροι του ήταν να προσκομίσουν τα σχετικά ρεπορτάζ των New York Times και του Guardian αλλά και μια έρευνα του δημοσιογράφου Σίμουρ Χερς, που αποδείκνυε ότι η βρετανική MI6 συμμετείχε σε δίκτυο μεταφοράς ακραίων ισλαμιστών μαχητών και εξοπλισμού από τη Λιβύη προς σουνιτικές ομάδες της Συρίας.

Αν ήθελαν οι Βρετανοί δικαστές να καταδικάσουν τον Γκίλντο για τρομοκρατία θα έπρεπε να κάνουν το ίδιο και για το «βαθύ κράτος» του Λονδίνου και ενδεχομένους την ίδια την κυβέρνηση της χώρας. Όπως ήταν φυσικό, ύστερα από μερικά τηλέφωνα, η δίκη ουσιαστικά ακυρώθηκε με την άρων άρων αθώωση του κατηγορούμενου ενώ η βρετανική κυβέρνηση επιδόθηκε σε ένα πληροφοριακό ανταρτοπόλεμο για να αποτρέψει τη μετάδοση της είδησης σε όλο τον κόσμο.

Ελάχιστες ιστορίες θα μπορούσαν να συνοψίσουν καλύτερα την σχιζοφρενική κατάσταση στην οποία οδηγήθηκε η Μέση Ανατολή αλλά και ολόκληρος ο πλανήτης ένα χρόνο μετά την πρώτη μεγάλη στρατιωτική νίκη του ISIS, που του επέτρεψε να ξεκινήσει την προέλαση στα εδάφη της Συρίας και του Ιράκ. Τα ίδια στελέχη ενόπλων δυνάμεων αλλά και μυστικών υπηρεσιών που φέρουν ακέραια την ευθύνη για την γιγάντωση του ISIS, παρουσιάζονται σήμερα ως υπερασπιστές της διεθνούς ασφάλειας από την τρομοκρατία. Μέσα σε αυτό το χρόνο όμως μοναδικός νικητής αναδείχθηκε ο ίδιος ο ISIS αλλά και η πολεμική βιομηχανία χωρών της Δύσης και κυρίως των ΗΠΑ.

Αναγνωρίζοντας την αποτυχία των μέχρι σήμερα κινήσεών του το Πεντάγωνο απαντά αυξάνοντας αισθητά τη στρατιωτική του παρουσία στο Ιράκ με την αποστολή άλλων 500 στρατιωτών και την κατασκευή νέων στρατιωτικών βάσεων. Αυτό που παραλείπουν βέβαια να σημειώσουν οι επιτελείς του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας είναι ότι αυτά ακριβώς τα όπλα και η τεχνογνωσία που έστελναν οι ΗΠΑ στο Ιράκ αποτέλεσαν τον πρώτο οπλισμό που επέτρεψε στον ISIS να επεκταθεί με τόση ταχύτητα. Όπως έγινε γνωστό πριν από μερικές εβδομάδες, μετά την κατάληψη της Μοσούλης οι τζιχαντιστές έκλεψαν από τον ιρακινό στρατό 2.300 οχήματα τύπου Humvee, αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων αλλά και άρματα μάχης και βαρύ οπλισμό. Αυτό δεν εμπόδισε βέβαια την αμερικανική πολεμική βιομηχανία να συνεχίσει την αποστολή οπλισμού αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων. Συγκεκριμένα το Δεκέμβριο αποφασίστηκε η αποστολή στο Ιράκ 175 αρμάτων μάχης M1A1 Abrams, αξίας 12.4 δισεκατομμυρίων δολαρίων και περίπου 1.000 οχημάτων Humvees εξοπλισμένων με πυροβόλα όπλα και ειδικούς εκτοξευτήρες χειροβομβίδων. Πριν καλά καλα ολοκληρωθεί όμως η συμφωνία γινόταν γνωστό ότι οι δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους απέσπασαν τεράστιες ποσότητες οπλισμού και από την επίθεση που πραγματοποιήσαν στο Ραμτάντι, της επαρχίας Ανμπάρ.

Ακόμη και ο πιο καλοπροαίρετος σχολιαστής δεν μπορεί πλέον να μην παρατηρήσει ότι η επέλαση του ISIS προσφέρει χρυσές δουλειές στους εμπόρους όπλων των ΗΠΑ αφού οι μάχες των τζιχαντιστών με τον ιρακινό στρατό πραγματοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά με όπλα αμερικανικής προέλευσης.

Την ίδια ώρα σύμφωνα με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα το Ιράκ αντιμετωπίζει τη σημαντικότερη ανθρωπιστική κρίση της τελευταίας γενιάς καθώς τουλάχιστον τρία εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάστηκαν να εκτοπιστούν λόγω της προέλασης του ISIS ενώ πάνω από 8 εκατομμύρια (σχεδόν το 25% του πληθυσμού) θα χρειαστούν άμεση αρωγή από προγράμματα των Ηνωμένων Εθνών. Αν συνυπολογίσει κανείς και τα κύματα προσφύγων από τη Συρία, το τέρας που ενίσχυαν για χρόνια οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες σε συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία και άλλα αραβικά καθεστώτα, έχει προκαλέσει σε ένα χρόνο μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές καταστροφές που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα τις τελευταίες δεκαετίες.

Η απάντηση όμως που ήρθε από την Ουάσινγκτον απέναντι στην ανθρωπιστική καταστροφή «υπόσχεται» νένα εκατόμβη θυμάτων. «Η αποφυγή του θανάτου αμάχων δεν μπορεί να αποτελεί στρατηγικό στόχο των ΗΠΑ» σημείωνε χωρίς περιστροφές ο Άντονι Κόρντσμαν, από το ίδρυμα Center for Strategic and International Studies, εκφράζοντας τη θέληση μεγάλου τμήματος του στρατιωτικού κατεστημένου των ΗΠΑ αλλά και της Βρετανίας να προχωρήσουν σε ένα νέο κύκλο επιχειρήσεων στην περιοχή.
Μέχρι τότε η Ουάσινγκτον συνεχίζει να δρα δι’ αντιπροσώπων στην προσπάθεια ανατροπής του καθεστώτος Ασάντ στη Συρία, αφήνοντας στη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία το πρώτο λόγο στις μυστικές και λιγότερο μυστικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή. Ένα χρόνο μετά την πρώτη του μεγάλη νίκη, το ISIS συμπεριφέρεται σαν το τέρας του Φρανκενσταϊν που ξέφυγε από το δημιουργό του. Με τη μόνη διαφορά ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση ο «δημιουργός» έχει ακόμη πολλές παράπλευρες οικονομικές και γεωστρατηγικές ωφέλειες να απολαύσει.

Παγκόσμια αγωνία για την αρχαία Παλμύρα

Η εξτρεμιστική σουνιτική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος κατέλαβε σήμερα ολόκληρη την αρχαία πόλη της Παλμύρας στη συριακή έρημο και πλέον οι τζιχαντιστές ελέγχουν το ήμισυ του συριακού εδάφους, ανακοίνωσε σήμερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Οι τζιχαντιστές, οι οποίοι ήδη ελέγχουν μεγάλες εκτάσεις στη βόρεια και ανατολική Συρία, προέλασαν χθες βράδυ προς τα δυτικά στην πόλη της Παλμύρας στην κεντρική Συρία, καταλαμβάνοντας για πρώτη φορά ένα μεγάλο αστικό κέντρο, έπειτα από μάχες με τις συριακές φιλοκυβερνητικές δυνάμεις.

Οι περιοχές που είχε καταλάβει μέχρι σήμερα είναι ως επί το πλείστον αραιοκατοικημένες.

Οι κυριότερες πόλεις της Συρίας, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Δαμασκού, βρίσκονται στη δυτική πλευρά της χώρας κατά μήκος των συνόρων με τον Λίβανο και την ακτογραμμή και αποτελούν προτεραιότητα για τον συριακό στρατό, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

"Οι μαχητές του ΙΚ έχουν αναπτυχθεί σε όλες τις πλευρές του Τάντμορ (αραβική ονομασία της Παλμύρας), συμπεριλαμβανομένης της περιοχής κοντά στον αρχαιολογικό χώρο", που βρίσκεται στη νοτιο-δυτική πλευρά της πόλης, δήλωσε ο διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ράμι Αμπντελ Ραχμάν.

Το Παρατηρητήριο και ακτιβιστές δήλωσαν ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις αποχώρησαν από όλες τις θέσεις τους εντός και περιμετρικά της Παλμύρας, κυρίως από το κτίριο των μυστικών πληροφοριών του στρατού για όλη την Μπαντίγια (συριακή έρημο), το στρατιωτικό αεροδρόμιο και τη φυλακή, εγκαταστάσεις στις οποίες οι τζιχαντιστές του ΙΚ εισήλθαν τη νύχτα.

Ο έλεγχος από το ΙΚ της πόλης αυτής, ηλικίας 2.000 και πλέον ετών, προκαλεί φόβους για την τύχη των διάσημων ερειπίων της, που ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων για τις ρωμαϊκές κιονοστοιχίες και τα ταφικά μνημεία, με την πόλη να μαρτυρά το μεγαλείο μιας από τις πλουσιότερες αρχαίες πόλεις της Μέσης Ανατολής. Η Παλμύρα θεωρείται από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς τόπους στον κόσμο και περιλαμβάνεται από το 1980 στον κατάλογο των μνημείων της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται κοντά στις εγκαταστάσεις όπου στεγάζεται το παράρτημα των υπηρεσιών Πληροφοριών του στρατού, το οποίο κατέλαβαν οι τζιχαντιστές.

Από την έναρξη της επιχείρησης του ΙΚ στις 13 Μαΐου, η μάχη στην Παλμύρα και τα περίχωρά της έχει προκαλέσει τον θάνατο τουλάχιστον 462 ανθρώπων σύμφωνα με απολογισμό του Παρατηρητηρίου --71 αμάχων-- από τους οποίους πολλοί εκτελέστηκαν από το ΙΚ -- 241 μελών των κυβερνητικών δυνάμεων και 150 τζιχαντιστών.

Με την κατάληψη της Παλμύρας, στο μέσο της μεγάλης συριακής ερήμου που συνορεύει με το Ιράκ, το ΙΚ ελέγχει "στο εξής περισσότερα από 95.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στη Συρία, δηλαδή το 50% του εδάφους της χώρας", σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση που εδρεύει στη Βρετανία και βασίζεται σε μεγάλο δίκτυο πηγών.





Επίσης, το ΙΚ ελέγχει πλέον σχεδόν το σύνολο των πετρελαιοπηγών και κοιτασμάτων φυσικού αερίου της Συρίας, μετά την κατάληψη δύο πεδίων άντλησης φυσικού αερίου τις τελευταίες ημέρες κοντά στην Παλμύρα. Η κυβέρνηση δεν ελέγχει παρά τις πετρελαιοπηγές στο Σάερ στην επαρχία Χομς, ενώ οι κουρδικές δυνάμεις κατέχουν τις πετρελαιοπηγές στο Ραμιλάν της βορειοανατολικής επαρχίας Χασάκα.

Ο κόσμος τη βδομάδα που πέρασε: από την επιστροφή της γεωπολιτικής, στο ελληνικό δημόσιο χρέος, την αστάθεια στη FYROM, και το παγκόσμιο δράμα των προσφύγων

Η Γεωπολιτική επιστρέφει και η Παγκόσμια Διακυβέρνηση απομακρύνεται

των  Stewart M. Patrick , Senior Fellow και Διευθυντή του Προγράμματος των Διεθνών Οργανισμών και του Παγκόσμιου Προγράμματος Διακυβέρνησης, και της Isabella Bennett, Βοηθού Διευθυντή, του ίδιου Προγράμματος

Καθώς η Μέση Ανατολή καταρρέει και ο πλανήτης καίγεται, πολλοί θα επιθυμούσαν οι κυβερνήσεις να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα. Τα σημερινά πιο φλέγοντα ζητήματα – κατά τη γνώμη, βεβαίως, των συγγραφέων - από την τρομοκρατία ως την αλλαγή του κλίματος εμφανίζονται πιο έντονα από ποτέ. Ακόμη χειρότερα, εξ ορισμού, αυτοί τα διακρατικά προβλήματα δεν μπορούν να λυθούν μόνο με εθνικές προσεγγίσεις. Απαιτούν μια άνευ προηγουμένου συνεργασία μεταξύ των πιο ισχυρών χωρών του κόσμου.

Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι η γεωπολιτική επιστρέφει. Ο κόσμος καταλήγει να βρίσκεται πολύ περισσότερο στο κόκκινο από ό, τι πολλοί προέβλεπαν, και ως αποτέλεσμα η διεθνή συνεργασία υποφέρει. Οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί θερμαίνονται εκ νέου. Η γεωπολιτική σύγκρουση στην Ουκρανία είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, αλλά είναι μόνο ένα παράδειγμα του αυξανόμενου χάσματος μεταξύ της Δύσης και των στρατηγικών της ανταγωνιστών, κυρίως της Ρωσίας και της Κίνας. Πέρα από τον κίνδυνο μείζονος αντιπαράθεσης, αυτές οι εντάσεις  αποτελούν προληπτικές αποτελεσματικές απαντήσεις σε διεθνικές απειλές.

Ο κόσμος αφήνεται να παρασύρεται, ακόμη και αν οι χώρες αντιμετωπίζουν κρίσεις εντός των συνόρων τους, από τις οποίες επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό, ακόμη και να προκαλούνται από γεγονότα στις γειτονικές χώρες ή στους ωκεανούς μακριά.

Σε όλους τους τομείς, εμπειρογνώμονες εκφράζουν έντονη ανησυχία για τις  συγκρούσεις στη Συρία και την Ουκρανία, και την προφανή αδυναμία των Ηνωμένων Εθνών και των άλλων μηχανισμών συνεργασίας να ανταποκριθούν σε αυτές.

Αυτό δεν είναι ο κόσμος που η κυβέρνηση Ομπάμα διαλαλούσε στην πρώτη της Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας το 2010. Τότε, ο Λευκός Οίκος περιέγραψε μια νέα παγκόσμια εποχή κατά την οποία ο πρωταρχικός στόχος της τέχνης της πολιτικής δεν θα ήταν πλέον να μετριάσει τη γεωπολιτική αντιπαλότητα, αλλά η διαχείριση κοινών διλημμάτων που αλληλοεξαρτιόνταν. "Η Δύναμη και η Εξουσία, σε έναν διασυνδεδεμένο κόσμο, δεν είναι πλέον ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος.»

Δυστυχώς, ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Κινέζοι (μεταξύ άλλων) δέχτηκαν το μήνυμα. Από την Ανατολική Ευρώπη μέχρι τη Μέση Ανατολή και στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, μεγάλες τριβές δύναμη όχι μόνο επιδεινώνουν την περιφερειακή ανασφάλεια αλλά δημιουργούν «αιμορραγία» πάνω σε άλλες σφαίρες, οδηγούν σε μειονεκτική θέση τις από κοινού προσπάθειες για την αντιμετώπιση διεθνών απειλών, όπως πχ την κυβερνο-ανασφάλεια.

Στο βάθος, μια ιστορική διάχυση της εξουσίας προς τις αναδυόμενες οικονομίες έχει περικόψει την υπεροχή των ΗΠΑ, αφήνοντας τον κόσμο χωρίς την ύπαρξη ενός σαφούς ηγέτη. Από το 2000, ο κόσμος γνώρισε την ταχύτερη και πιο δραματική αναδιανομή της οικονομικής δύναμης στην ιστορία. Κατ 'αρχήν, αυτό θα επέτρεπε στους αναδυόμενους στρατηγικούς παίκτες να έχουν το δικό τους μερίδιο. Στην πράξη, όμως, οι αναδυόμενες και οι κατεστημένες εξουσίες συγκρούονται τόσο στις προτιμήσεις τους στην πολιτική όσο και στην προθυμία τους να αναλάβουν νέες ευθύνες.

Η κλιματική αλλαγή είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπου οι μεγάλες ανεπτυγμένες και οι αναπτυσσόμενες οικονομίες εξακολουθούν να είναι διχασμένες για το πώς να μοιραστούν το βάρος των επώδυνων περικοπών που απαιτούνται για τη σωτηρία του πλανήτη. Εν τω μεταξύ, η δυναμική της οικονομικής συνεργασίας που δημιουργήθηκε από τη Μεγάλη Ύφεση έχει ξεθωριάσει σχεδόν εξ ολοκλήρου. Η αποτυχία των ΗΠΑ να εγκρίνουν τις μεταρρυθμίσεις στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει ενδυναμώσει μόνο τις κινεζικές αμφιβολία ότι η Δύση θα εντέξει ποτέ τις ανερχόμενες δυνάμεις.

Σε απάντηση, η Κίνα οδηγεί μια προσπάθεια για τη δημιουργία παράλληλων θεσμών, στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιστέκονται, αποκαλύπτοντας μια δυνητικά επικίνδυνη ρωγμή στη διεθνή οικονομία. Ομοίως, για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, η ανταγωνιστική στάση μεταξύ των μεγάλων παικτών, όπως η Κίνα, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και οι ριζικά διαφορετικές απόψεις σχετικά με τα δικαιώματα,  εμποδίζουν τις χώρες να διαπραγματευτούν νέα πρότυπα, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος μιας μεγάλης απευθείας σύγκρουσης online που να διαχυθεί στον πραγματικό κόσμο.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις εντάσεις, δυστυχώς, οι προοπτικές για την αντιμετώπιση των πιο εκρηκτικών προβλημάτων του κόσμου, όπως το κύμα των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή, φαίνεται ζοφερές. Το κεντρικό όργανο που έχει συσταθεί για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, έχει  παραλύσει εφόσον τα μέλη του πιστεύουν ότι τα ζωτικά τους συμφέροντα διακυβεύονται, και έτσι στάθηκε ανίκανο να αντιμετωπίσει την ανάφλεξη στη Συρία - για να μην πούμε τίποτα για την Ουκρανία.

Η επιστροφή της γεωπολιτικής προμηνύει ένα δύσκολο δρόμο για τη διεθνή συνεργασία, η οποία πάντα εξαρτάται από τη σύγκλιση των συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων. Δεν πρέπει να εκπλαγούμε αν δούμε τις στρατηγικές ανταγωνισμού να εντείνονται πάνω σε τομείς, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της αντιτρομοκρατικής συνεργασίας, που έμοιαζαν κάπως με φωτεινά σημεία.

Ακόμα, μια  έκθεση του Council for Foreign Relations προσδιορίζει σημαντικές “ευκαιρίες”  που οι Αμερικανοί πολιτικοί μπορούν και πρέπει να αξιοποιήσουν. Αυτές περιλαμβάνουν την επέκταση του παγκόσμιου εμπορίου μέσω των διαπραγματεύσεων ΑΗΣ / ΤΤΙΡ (στο Νέο Μέτοικο έχει δημοσιευτεί σχόλιο του Μ … για το τι σημαίνει πραγματικά αυτή η συμφωνία), την προώθηση των μεταρρυθμίσεων για την ενίσχυση της ικανότητας της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας για την αντιμετώπιση κρίσεων, όπως ο ιός Έμπολα, και των εργασιών προς την κατεύθυνση αμοιβαίων δεσμεύσεων για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Τέλος, οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν παρουσιάζουν μία άνευ προηγουμένου ευκαιρία για την αντιμετώπιση ενός από τους πιο δυσεπίλυτους κινδύνους για τη διεθνή ειρήνη και την ασφάλεια των τελευταίων δεκαετιών. Η προώθηση της διεθνούς συνεργασίας για τα ζητήματα αυτά μπορεί ακόμη να βοηθήσει να ηρεμήσουν οι εντάσεις που εμποδίζουν την πρόοδο σε άλλους τομείς. 

Είναι προφανές ότι οι απόψεις των δύο ειδικών απηχούν κυρίως τις ανησυχίες της αμερικανικής υπερδύναμης για την αμφισβήτηση της παγκόσμιας ηγεμονίας της, αλλά παρουσιάζουν ενδιαφέρον …

Η συνάντηση στο Καμπ Ντέιβιντ του Ομπάμα με τους ηγέτες του Αραβικού Κόλπου

Iran's Leadership Is a Means to the Hardliners'  Ends

Ray Takeyh

 Αυτή τη βδομάδα ο Μπαράκ Ομπάμα συγκάλεσε τους ηγέτες του Κόλπου για να καθησυχάσει τις εντάσεις σχετικά με την συμφωνία για τα πυρηνικά όπλα του Ιράν.

Για την επίτευξη συμφωνίας, ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ του Ιράν θα χρειαστεί μετριοπαθείς σαν τον πρόεδρο Hassan Rouhani — αλλά θα χρειαστεί και τους σκληροπυρηνικούς για την προστασία της Δημοκρατίας, μόλις επιτευχθεί μια συμφωνία. Μια συμφωνία ελέγχου των όπλων δεν θα αναγγείλει μια νέα εποχή μετριοπάθειας στην ιρανική πολιτική, αλλά μάλλον μια απότομη επιστροφή στο παρελθόν — γεγονός που αποτελεί ένα πιθανό πρόβλημα για τους γείτονες του Ιράν.

 Ο Μύθος για μια «καλύτερη συμφωνία με το Ιράν»

Philip Gordon

Στη Διάσκεψη Κορυφής αυτής της εβδομάδας με τους ηγέτες από το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου, ο Πρόεδρος Obama συζήτησε, λοιπόν, τις επιπτώσεις μιας συμφωνίας για τα πυρηνικά του  Ιράν — ή από την έλλειψη της. Απορρίπτοντας μια ατελή συμφωνία με το Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει σε καμία συμφωνία σε όλα τα επίπεδα. Και μια συνολική αποτυχία συμφωνίας, όπως στην περίπτωση της Βόρειας Κορέας, το 1994, θα οδηγούσε σε μια νέα- και περισσότερη επικίνδυνη — κατάσταση σχετικά με τα πυρηνικά όπλα.

A Fresh Start with the Gulf?

Bilal Y. Saab, Barry Pavel

Έτσι, το διακύβευμα ήταν υψηλό για τη Σύνοδο του Camp David αυτής της εβδομάδας. Η Ουάσιγκτον θεωρούσε ότι θα έκανε μεγάλο λάθος να μην προτείνει μια σημαντική αναβάθμιση — στις σχέσεις ασφαλείας με τους εταίρους του κόλπου. Read more on ForeignAffairs.com »

 

New Pressures on U.S.-Saudi Relations

Newsteam Staff

Interests in oil-market stability and Persian Gulf security have long tied Washington and Riyadh, but the countries' differing objectives in the Middle East have strained the alliance, explains this Backgrounder. 

Τα συμφέροντα για σταθερότητα στην αγορά πετρελαίου και την ασφάλεια του Περσικού Κόλπου έχουν από μακρού συνδέσει την Ουάσιγκτον και το Ριάντ, αλλά οι διαφορετικοί στόχοι των δύο χωρών στη Μέση Ανατολή έχουν δημιουργήσει εντάσεις στη Συμμαχία.

Ίσως, αυτό εξηγεί και τη χτεσινή επιδρομή των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ στο έδαφος της Συρίας σε μια προσπάθεια να «καθησυχαστούν» οι σύμμαχοι των ΗΠΑ και ειδικά οι Σαουδάραβες …

Αλλά αυτά είπαμε θα τα ξαναδούμε …

Οι περιβαλλοντικές και κλιματικές αλλαγές στην Αρκτική και οι γεωτρήσεις πετρελαίου

Τη Δευτέρα, η κυβέρνηση Ομπάμα έδωσε στη Shell υπό όρους άδεια να προχωρήσει σε γεωτρήσεις πετρελαίου στην Αρκτική. Οι New York Times απηχώντας ένα κοινό συναίσθημα χαρακτήρισε αυτή την απόφαση ως ένα "δύσκολο σημείο τομής στην κληρονομιά του Ομπάμα σχετικά με τα θέματα της ενέργειας και του κλίματος". 

Το γεγονός αυτό, ωστόσο, προκαλεί σκεπτικισμό και πολλές αντιδράσεις παγκοσμίως για τις περιβαλλοντικές συνέπειες που θα προκαλέσει.

Μια πρωτότυπη διαδήλωση κωπηλατών με κανόε καγιάκ πραγματοποιήθηκε στο Σιάτλ στις βορειοδυτικές ΗΠΑ εναντίον των γεωτρήσεων στην Αρκτική και του πετρελαϊκού κολοσσού της Shell. 

H Ελληνική Κρίση Χρέους  Greece's Debt Crisis

. 

Το ζήτημα του Δημόσιου Χρέους της Ελλάδας, η επαπειλούμενη χρεοκοπία, οι υποχρεώσεις στους δανειστές, η επίτευξη ή όχι μιας νέας συμφωνίας και οι αντιθέσεις που προκαλεί, όπως και οι κίνδυνοι για τη σταθερότητα της ευρωζώνης απασχόλησαν καθημερινά το διεθνή τύπο όλη τη βδομάδα.

Φωτογραφία του Reuters - Εγκαταλελειμμένα σιλό με φόντο τον χιονισμένο Όλυμπο. Δείγμα της βιομηχανικής και παραγωγικής καταστροφής που έχει υποστεί η χώρα ως συνέπεια της κρίσης, χάνοντας το 30% της παραγωγικής της δυνατότητας ... 

Και ο Βαρουφάκης που προσέρχεται στου Μαξίμου για μια από τις πολλές καια τελε΄σφορες υπουργικές συνεδριάσεις εν όψει και της νέας συμφωνίας ... 

Αλλά αυτό το δράμα το παρακολουθούμε καθημερινά κι ανελλιπώς.

άλλωστε το βιώνουμε όλοι μας ... 

Εκατοντάδες  πρόσφυγες διασώθηκαν καθώς η Προσφυγική  Κρίση στη Νοτιοανατολική Ασία επιδεινώνεται

Σχεδόν οκτακόσιες μετανάστες, κυρίως Μουσουλμάνοι Rohingya από τη Μιανμάρ και το Μπαγκλαντές, μεταφέρθηκαν στην ξηρά (Reuters) στην Ινδονησία από τους αλιείς, την Παρασκευή. Περισσότεροι από 1.500 μετανάστες έχουν φτάσει στις ακτές της Ινδονησίας και της Μαλαισίας την περασμένη εβδομάδα, αλλά ομάδες παρακολούθησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα φοβούνται ότι περισσότεροι από έξι χιλιάδες μετανάστες  ( WSJ ) κινδυνεύουν στη θάλασσα αφότου οι δουλέμποροι διακινητές εγκατέλειψαν τα πλοία που τους μετέφεραν. Τουλάχιστον δέκα άνθρωποι έχουν πεθάνει (BBC), ενώ άγνωστος αριθμός έμεινε χωρίς τροφή και νερό. Στην Ινδονησία, τη Μαλαισία και την Ταϊλάνδη σκάφη μεταφέρουν καθημερινά μετανάστες. 

Ποιοι είναι οι Ροχίνγκιας;

• Οι Ροχίνγκιας είναι μια ξεχωριστή, μουσουλμανική εθνοτική ομάδα οι οποίοι ζουν κυρίως στη Μιανμάρ, η οποία είναι επίσης γνωστή ως Βιρμανία
• Πιστεύεται ότι κατάγονται από μουσουλμάνους εμπόρους που εγκαταστάθηκαν εκεί πάνω από 1000 χρόνια πριν
• Επίσης ζουν στο Μπαγκλαντές, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν
• Στη Μιανμάρ, τακτικά διώκονται - υποβάλλονται σε καταναγκαστική εργασία, δεν έχουν δικαιώματα γης, και είναι σε μεγάλο βαθμό περιορισμένοι
• Στο Μπαγκλαντές πολλοί είναι επίσης απελπιστικά φτωχοί, χωρίς τις προϋποθέσεις ή τις προοπτικές απασχόλησης

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο ΟΗΕ έχουν κάνει έκκληση για περιφερειακή συνεργασία για την αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά δεν υπήρξε καμία συντονισμένη προσπάθεια μέχρι σήμερα. Η Ταϊλάνδη ανακοίνωσε ότι θα φιλοξενήσει (RFA) μια σύνοδο κορυφής στις 29 Μαΐου για να συζητήσουν την κατάσταση.

Ο ίδιος ανθρώπινος πόνος παντού.

Και τα κράτη αργά – αδιάφορα σχεδόν – προσεγγίζουν αυτά τα θέματα.

Αν δεν τα υποδαυλίζουν κιόλας.

ΑΝΑΛΥΣΗ

"Ο πρόεδρος Ομπάμα θα έπρεπε να καλέσει τους ηγέτες της Ταϊλάνδης, της Μαλαισίας και της Ινδονησίας, προτρέποντάς τους να διασώσουν και να προσφέρουν καταφύγιο στους πρόσφυγες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις και δυνάμεις για να εντοπίσουν τα εγκαταλελειμμένα πλοία των προσφύγων και να βοηθήσουν στην αναζήτηση και διάσωση τους. Ο Ομπάμα θα πρέπει επίσης να καταστήσει σαφές ότι η Μιανμάρ δεν μπορεί να έχει μια φυσιολογική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο εμπλέκεται σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας”, γράφει ο Νίκολας Κριστόφ στην εφημερίδα New York Times.

"Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέρουν ότι οι μετανάστες κινδυνεύουν από την πείνα, την αφυδάτωση και τις ασθένειες, και ότι η κατάστασή τους θα επιδεινωθεί, ενώ οι ανεύθυνες περιφερειακές κυβερνήσεις, αποφεύγουν τις  επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, μεταθέτοντας σε άλλους το πρόβλημα" γράφει ο Simon Tisdall στην Guardian .

"Σύμφωνα με τους ειδικούς οι οποίοι παρακολουθούν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στη θάλασσα Ανταμάν, τα ταϊλανδικά στρατόπεδα αποτελούν σταθμούς για τους πρόσφυγες στην πορεία τους προς τη Μαλαισία, όπου δεκάδες χιλιάδες Ροχίνγκια έχουν βρει καταφύγια τα τελευταία χρόνια. Αν και το νομικό τους καθεστώς είναι μερικές φορές απροσδιόριστο, πρόσφυγες είπαν ότι ένιωθαν πιο ευπρόσδεκτοι στην μουσουλμανικής πλειοψηφίας Μαλαισία από ό, τι στην βουδιστική Μιανμάρ, "γράφει ο David Pilling στους Financial Times.

Κίνα, Ινδία υπέγραψαν 24 συμφωνίες κατά την Επίσκεψη του Μόντι

Η Κίνα και η Ινδία υπέγραψαν (PTI) δύο δωδεκάδες συμφωνίες αξίας 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε τομείς, συμπεριλαμβανομένων των σιδηροδρόμων και της εκπαίδευσης κατά τη δεύτερη ημέρα της πρώτης επίσημης επίσκεψης του Ινδού πρωθυπουργού Narendra Modi στην Κίνα. Οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν επίσης τη δημιουργία μιας ομάδας εργασίας ( Mint ) για τη μείωση του μεγάλου εμπορικού ελλείμματος της Ινδίας και δεσμεύθηκαν να εργαστούν για να επιλύσουν την τρέχουσα συνοριακή διαφωνία τους.

Θυμίζουμε ότι και οι δύο χώρες αποτελούν μέλη των BRICS – των χωρών που αποτελούν αναδυόμενες οικονομίες και φιλοδοξούν να δημιουργήσουν ένα διαφορετικό οικονομικό – και όχι μόνο – πόλο στην παγκόσμια σκηνή.

Είναι επιπλέον οι δυο πολυπληθέστερες χώρες στον κόσμο.

ΚΎΠΡΟΣ : Οι ηγέτες των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων  συμφώνησαν την Παρασκευή για την επανάληψή των ( Guardian ) ειρηνευτικών συνομιλιών μετά από μια παύση οκτώ μηνών. Η εκλογή του Τουρκοκύπριου ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί, τον περασμένο μήνα ανανέωσε την ελπίδα για την πρόοδο σχετικά με την επανένωση του μαρτυρικού νησιού. 

ΒΡΑΖΙΛΙΑ : Η Κίνα έχει την πρόθεση να επενδύσει ( Merco Press ) 50 δισεκατομμύρια δολάρια στη Βραζιλία για να υποστηρίξει την αναμόρφωση των υποβαθμισμένων υποδομών, συμπεριλαμβανομένων των οδών, των σιδηροδρόμων και των αερολιμένων, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της επόμενης χρονιάς στο Ρίο ντε Τζανέιρο, σύμφωνα με  βραζιλιάνικη επίσημη πηγή. Ο Κινέζος πρωθυπουργός Li Keqiang θα ταξιδέψει στη Βραζιλία στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, για επίσημη επίσκεψη  κάνοντας προηγουμένως στάσεις στην Κολομβία, το Περού και τη Χιλή.

Η Κίνα αποτελεί σημαντικότατο οικονομικό παίχτη εδώ και αρκετά χρόνια στη Λατινική Αμερική.  

Κορύφωση της πολιτικής έντασης στην πΓΔΜ

Μετά τα πρόσφατα αιματηρά γεγονότα στο Κουμάνοβο το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει ξανά με τη μεγάλη αντικυβερνητική διαδήλωση της αντιπολίτευσης στα Σκόπια. Ο πρωθυπουργός Γκρουέφσκι απαντά με αντιδιαδηλώσεις.

Η πολιτική ένταση στην πΓΔΜ παραμένει στα ύψη μετά τις αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ ισχυρών δυνάμεων της αστυνομίας και ένοπλων Αλβανών το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Κουμάνοβο, όπου σκοτώθηκαν 14 μέλη της ομάδας ενόπλων και οκτώ αστυνομικοί. Η αντιπολίτευση αντιδρά σήμερα Κυριακή με τη διοργάνωση μεγάλης διαδήλωσης στα Σκόπια κατά του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρουέφσκι, που βρίσκεται στην εξουσία από το 2006.

Ο Ζόραν Ζάεβ, ηγέτης της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης (SDSM), του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης, ανακοίνωσε ότι οι διαδηλώσεις «θα κρατήσουν έως ότου παραιτηθεί η κυβέρνηση». Ο Ζάεβ έχει ξεκινήσει από τις αρχές Μαρτίου να δημοσιοποιεί ηχογραφημένες συνομιλίες και αποδεικτικά στοιχεία για μαζικές τηλεφωνικές υποκλοπές, ευρύτατη διαφθορά και κυβερνητικές παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη και στα μέσα ενημέρωσης. Ο Γκρουέφσκι αρνείται τις κατηγορίες εις βάρος του, ισχυριζόμενος ότι ο Ζάεβ είναι μέρος μιας διεθνούς συνομωσίας εναντίον της κυβέρνησής του με τη βοήθεια ξένης μυστικής υπηρεσίας.

Ανυποχώρητος ο Γκρουέφσκι

Ο Νίκολα Γκρούεφσκι αγνοεί τις φωνές που τον καλούν να παραιτηθεί

Επιχειρώντας να αποκλιμακώσει την κατάσταση, ο Γκρουέφσκι ζήτησε τις προηγούμενες ημέρες την παραίτηση τριών υπουργών του, με τους οποίους διατηρούσε στενότατη συνεργασία. «Αυτές οι παραιτήσεις ενίσχυσαν το προφίλ του Γκρουέφσκι ως ισχυρού ηγέτη που δεν υποκύπτει στις πιέσεις, δεν αποδέχεται τις φωνές που τον καλούν να παραιτηθεί και είναι διατεθειμένος να θυσιάσει τον εαυτό του για το κοινό καλό», εκτιμά στην DW ο Άρσιμ Ζέκολι, πρώην διπλωμάτης και πολιτικός αναλυτής.

Για την αντιπολίτευση, που απέχει από τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες τον τελευταίο χρόνο επικαλούμενη νοθεία στις εκλογές του 2014, οι υπουργικές παραιτήσεις δεν επαρκούν. Ζητεί μάλιστα τον διορισμό προσωρινής κυβέρνησης με εντολή να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές αφού παραιτηθεί ο Γκρουέφσκι. Το αίτημα αυτό έτυχε ευρείας στήριξης από εκπροσώπους της διεθνούς κοινότητας. Ο βούλγαρος πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ κάλεσε τον σκοπιανό πρωθυπουργό να παραιτηθεί, σε συνομιλία των δύο ανδρών την περασμένη Κυριακή. Την άποψη του Μπορίσοφ στήριξε την περασμένη Τετάρτη και ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Αλεξάντερ Λάμπσντορφ, δηλώνοντας ότι «ο Γκρουέφσκι πρέπει να παραιτηθεί διότι αποτελεί εμπόδιο στην αποκλιμάκωση εντάσεων, που οξύνθηκαν ξανά, και (σ.σ. εμπόδιο) σε νέες εκλογές, οι οποίες θα πρέπει να διεξαχθούν υπό πραγματικά δημοκρατικές συνθήκες».

Ωστόσο, οι τελευταίες κινήσεις του Νίκολα Γκρουέφσκι δείχνουν ότι δεν έχει την παραμικρή διάθεση υποχώρησης. Πηγές του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος Εθνικής Ενότητας (VMRO-DPMNE) δήλωσαν στην DW ότι ο σκοπιανός πρωθυπουργός σχεδιάζει «ευρύτατες αντιδιαδηλώσεις» τη Δευτέρα 18 Μαΐου. Όπως μετέδωσαν εγχώρια μέσα ενημέρωσης, «100.000 άτομα κινητοποιούνται για να υπερασπιστούν με σθένος τα εθνικά και κρατικά συμφέροντα». Στο μεταξύ φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης ανάρτησαν στο youtube βίντεο που κατηγορεί τον Ζάεβ για δωροληψία 200.000 ευρώ, με τον τελευταίο να αρνείται τις κατηγορίες.

Διχασμένο πολιτικό τοπίο

Εικόνες καταστροφής μετά τα αιματηρά γεγονότα του Κουμάνοβο

Στο πολιτικό τοπίο της πΓΔΜ επικρατεί κλίμα διχασμού, κυρίως ανάμεσα στο εθνικιστικό-συντηρητικό κόμμα του Γκρουέφσκι και τη Σοσιαλδημοκρατική Ένωση, που διαδέχθηκε το πρώην Κομμουνιστικό Κόμμα μετά την ανεξαρτητοποίηση της χώρας το 1991.

Τα στοιχεία που ήρθαν στο φως σχετικά με το σκάνδαλο υποκλοπών αποτέλεσαν αφορμή για την εμφάνιση ενός νέου κινήματος, ανεξάρτητου από τα δύο αντιμαχόμενα πολιτικά στρατόπεδα. Το κίνημα επιχειρεί να καταπολεμήσει τους εθνικούς και κοινωνικούς διαχωρισμούς, όπως είπε στην DW ο Αλεξάνταρ Ντόνεφ, ένας εκ των ηγετών του κινήματος, που σκοπεύει να συνεχίσει τις δράσεις του ακόμη κι αν αναλάβει την εξουσία μία νέα κυβέρνηση.

Αγωνία για την τύχη της αρχαίας Παλμύρας

Οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους έχουν καταλάβει αυτές τις μερες την περιοχή της αρχαίας Παλμύρας στην έρημο της Συρίας. Η UNESCO και άλλοι φορείς εκφράζουν φόβους για επικείμενη καταστροφή.

 

Το Ισλαμικό Κράτος προελαύνει ανενόχλητο στην έρημο της κεντρικής Συρίας. Πριν από λίγες μέρες προσέγγισε την περιοχή πέριξ της αρχαίας Παλμύρας, κοντά στη συριακή πόλη Χομς. Σύμφωνα με διεθνή μέσα ενημέρωσης κάποιοι από τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους έχουν ήδη οχυρωθεί σε σημείο που απέχει μόλις ένα χιλιόμετρο από τον αρχαιολογικό χώρο, προκαλώντας και πάλι τρόμο στη διεθνή κοινότητα για επανάληψη των βανδαλισμών. Κατά τους τελευταίους μήνες σπουδαίοι αρχαιολογικοί χώροι στη Μέση Ανατολή, όπως η Νιβευή και το Καλάχ στο βόρειο Ιράκ, καταστράφηκαν ολοσχερώς προκαλώντας σοκ.

Παλμύρα, μια αρχαία όαση στην καρδιά της ερήμου

«Ανησυχούμε πολύ», ανέφερε η γενική διευθύντρια της UNESCO Ιρίνα Μπόκοβα σε έκτακτη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε από τη Βηρυτό (15.05) σχετικά με την Παλμύρα. Η Παλμύρα, μια όαση στην καρδιά της ερήμου, ήταν ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Μέσης Ανατολής κατά την αρχαιότητα, με μια ιστορία που ξεπερνά τα 4000 χρόνια. Η αρχαία πόλη, όμως, γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, αποτελώντας τον βασικό διαμετακομιστικό κόμβο που ένωνε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με την Περσία και την Άπω Ανατολή. Το 1980 η UNESCO ανακήρυξε τον αρχαιολογικό χώρο της Παλμύρας Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ενώ τα επιβλητικά μνημεία της, όπως η διάσημη αψίδα του θριάμβου και οι περίτεχνοι ναοί σε ελληνορωμαϊκή τεχνοτροπία, αποτελούν σημαντικό πόλο έλξης τουριστών.

Σήμερα στη γύρω περιοχή ζουν ως επί το πλείστον Σουνίτες, ενώ η οικονομία της στηρίζεται κατ´ αποκλειστικότητα στην τουριστική αξιοποίηση του αρχαιολογικού πλούτου.

Μνημεία στο έλεος του θρησκευτικού φανατισμού

Ιρίνα Μπόκοβα: υποχρέωση όλων η προστασία των μνημείων της αρχαίας Παλμύρας

«Παρακολουθούμε πολύ στενά την κατάσταση, διότι πρόκειται για μια αρχαία πόλη μεγάλης ιστορικής σημασίας και είναι υποχρέωση όλων των εμπλεκόμενων μερών να την προστατεύσουμε», ανέφερε η επικεφαλής της UNESCO. Η Ιρίνα Μπόκοβα τόνισε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να εκλείψει ο «ο εξτρεμισμός, αυτή η στρατηγική εξάλειψης της συλλογικής μνήμης», αναφερόμενη στους πρωτοφανείς βανδαλισμούς μνημείων από το Ισλαμικό Κράτος. Από την άλλη πλευρά, εκπρόσωποι της εξόριστης συριακής αντιπολίτευσης στη Βηρυτό καταδίκασαν τις καταστροφές αρχαιοτήτων από τους τζιχαντιστές κάνοντας λόγο για ένα «έγκλημα κατά του παγκόσμιου πολιτισμού».

Στο μεταξύ, όπως επισήμανε στην ίδια συνέντευξη τύπου ο Ραμί Αμπντέλ Ραμάν, διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Συρία – με έδρα τη Μ. Βρετανία – o καθεστωτικός συριακός στρατός βομβαρδίζει τις τελευταίες μέρες την ίδια περιοχή από αέρος, ενώ αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των νεκρών. Ωστόσο, ο κυβερνήτης της Χομς διεμήνυσε ότι η «κατάσταση παραμένει υπό έλεγχο».

Η Παλμύρα αναφέρεται στα βιβλία ως «πέρλα της ερήμου» και ως ένας αρχαιολογικός θησαυρός «ανεκτίμητης, οικουμενικής αξίας». Η έκκληση που απηύθυνε η UNESCO από τη Βηρυτό προς τη διεθνή κοινότητα με στόχο να αποφευχθεί με κάθε τρόπο η καταστροφή των μνημείων της Παλμύρας είχε έναν τόνο δραματικό, πιο δραματικό ίσως από ποτέ άλλοτε.

 Στο μεταξύ το δράμα των προσφύγων από τη Συρία και την ευρύτερη περιοχή παραμένει αμείωτο ... 

 Οι φωτογραφίες μιλούν μόνες τους

Και δυο εικόνες από τη μακρινή Χιλή; η έκρηξη της Φύσης και η έκρηξη της Κρατικής Βίας

Το Ηφαίστειο Villarrica φαίνεται το βράδυ στην πόλη Πουκόν της Χιλής, 10 Μαΐου  2015. Το Villarrica, που βρίσκεται κοντά στο δημοφιλές τουριστικό θέρετρο του Πουκόν, είναι μεταξύ των πιο ενεργών ηφαιστείων στη Νότια Αμερική. REUTERS / Cristobal Saavedra

Ένας διαδηλωτής γονατίζει βάζοντας σαν ασπίδα το skateboard του μέσα σε πίδακες νερού κατά τη διάρκεια διαδήλωσης για τη διεκδίκηση αλλαγών στο εκπαιδευτικό σύστημα στο Σαντιάγο της Χιλής, 14 Μαΐου, 2015. REUTERS / Catherine Allen

Γιατί οι άνθρωποι έχουν κοινή “μοίρα” όπου γης …

Μοιράζονται τα ίδια βάσανα, τις ίδιες αγωνίες …