Και εγένετο η Ευρασιατική Ένωση – η νέα οικονομική ένωση της Ρωσίας με Λευκορωσία και Καζακστάν

Ένας νέος οικονομικός γίγαντας τείνει να αναδυθεί.

Την Τρίτη, υπογράφηκε η οικονομική συμφωνία που συνδέει τη Ρωσία με τη Λευκορωσία με το Καζακστάν. Η επίσημη τελετή πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα του τελευταίου, Αστάνα.

Και σύντομα αναμένεται να ακολουθήσουν η Αρμενία και η Κιργιζία.

Πρόκειται για την προσπάθεια ανασυγκόλλησες του μεγαλύτερου τμήματος της άλλοτε κραταιής Σοβιετικής Ένωσης ή επανασύστασης της Ρωσικής αυτοκρατορίας;

Όχι ακριβώς.

Τις εξελίξεις πρέπει να τις δούμε υπό το φως του σύγχρονου παγκόσμιου οικονομικού ανταγωνισμού.

Βασικό συστατικό στοιχείο του οποίου είναι ο έλεγχος των ενεργειακών πηγών.

Το 20% περίπου των οποίων φαίνεται να ελέγχει ο νέος οικονομικός γίγαντας.

Στην εξίσωση του παιχνιδιού για την κατάκτηση ισχυρότερων θέσεων οικονομικής και γεωπολιτικής ισχύος εγγράφεται και η Κίνα.

Με την οποία η Ρωσία (και  κατ’ επέκταση και η Ευρασιατική Ένωση) αναπτύσσει ιδιαίτερες οικονομικές σχέσεις.

 Χαρακτηριστική από αυτή την άποψη είναι η συμφωνία που υπέγραψε στη Σαγκάη ο Πούτιν.

 Σύμφωνα με την οποία η Ρωσία θα λάβει 25 δις δολάρια ως προκαταβολή από την Κίνα για την παροχή ρωσικού φυσικού αερίου.

Και έπεται και συνέχεια …

Μέχρι με την άμεση ή μερική σύνδεση της Κίνας με την Ένωση.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι επιχειρείται η ανάδυση ενός αντίρροπου οικονομικού – και όχι μόνο – οικονομικού πόλου απέναντι στις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από την άποψη αυτή παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Φυσικά, οι εξελίξεις μόνο απαρατήρητες δεν περνούν από τους Δυτικούς.

Οι οποίοι τείνουν να υποβαθμίσουν τη σημασία των γεγονότων.

Είναι χαρακτηριστικό χθεσινό δημοσίευμα της Business Week  το οποίο απαξιώνει τη σημασία της δημιουργίας της Ευρασιατικής Ένωσης.

 Σύμφωνα με τον  Carol Matlack, συντάκτη του Blomberg Business Week, ο  Βλαντιμίρ Πούτιν προωθεί ένα αντίβαρο στις οικονομικές υπερδυνάμεις του κόσμου.

Δυστυχώς για τον Πούτιν – αναφέρει ο σχολιαστής του αμερικανικού εντύπου -  το νέο μπλοκ δεν βρίσκεται καθόλου κοντά στις μεγάλες οικονομικές  δυνάμεις. Ακόμα και μετά την είσοδο της Αρμενίας και του Κιργιζιστάν, το συνολικό Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν  -περίπου 2.600 δισεκατομμύρια δολάριο - θα είναι μικρότερο από το ένα πέμπτο του αντίστοιχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή των ΗΠΑ και λιγότερο από το ένα τρίτο της Κίνας.

Η Ρωσία θα αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 80% του ΑΕΠ του νέου μπλοκ και ένα παρόμοιο ποσοστό των περίπου 178 εκατομμυρίων  του πληθυσμού της. Νέας Ένωσης. «Η δημιουργία της νέας Ένωσης δεν θα εγγραφεί στο ραντάρ της παγκόσμιας οικονομίας», υποστηρίζει ο  Νίκου Ποπέσκου, αναλυτής στο Ινστιτούτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για Θέματα Ασφάλειας στο Παρίσι.

  Τα κίνητρα της Ρωσίας φαίνονται περισσότερο πολιτικά παρά οικονομικά. «Η Ευρασιατική Ένωση είναι μια υλοποίηση του γεωπολιτικού  όνειρου του Πούτιν,» υποστηρίζει ο  Νικολάι Πετρόφ, ένας μελετητής στο Carnegie Moscow Center, προσθέτοντας ότι είναι «μια απόδειξη ότι η Ρωσία δεν είναι η μόνη.»

Αλλά θα είναι μια καλή συμφωνία για τις χώρες που ενώνονται – αναρωτιέται ο Matlack. Οι  πρώην σοβιετικές δημοκρατίες έχουν βαθιές εμπορικές σχέσεις  με την Ευρώπη και την Κίνα τα τελευταία χρόνια. Η ΕΕ είναι τώρα ο υπ 'αριθμόν 1 εμπορικός εταίρος της Ρωσίας, του Καζακστάν και της Αρμενίας, ενώ η Κίνα είναι η κορυφαία εταίρος της Κιργιζίας. Αντίθετα, ο Popescu, λέει, ότι οι εμπορικές ροές μεταξύ της Ρωσίας, της Λευκορωσίας και της Κιργιζίας μειώθηκε περίπου κατά 7% το προηγούμενο έτος.

Η Ευρασιατική Ένωση θα ενθαρρύνει τα μέλη της να προχωρήσουν τις ανταλλαγές μεταξύ τους αυξάνοντας ταυτόχρονα τα  τιμολόγια για τα αγαθά που εισάγονται από το εξωτερικό. Μια γεύση από το τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό, θα έβλεπε κανείς  πχ στο Καζακστάν, το οποίο έχει ήδη εγείρει εισαγωγικούς δασμούς αφότου μπήκε σε μια υπό τη ρωσική ηγεσία τελωνειακής ένωσης που προηγήθηκε του νέου μπλοκ.  Η μεσαία τάξη της χώρας αυτής τώρα πρέπει να αγοράζει "υποβαθμισμένα ρωσικά αυτοκίνητα και όχι ελεύθερα εισαγόμενα," έγραψε ο οικονομολόγος Anders Aslund, του Peterson Institute for International Economics στην Ουάσιγκτον, σε μια ανάλυση του περασμένου έτους.

(Παρόμοια κινδυνολογία που αναπτύσσεται και στην Ελλάδα όπου πχ αν βγαίναμε από το ευρώ δεν θα είχαμε ούτε … χαρτί τουαλέτας !)

Η Αρμενία και η Κιργιζία, οι οποίες είναι μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, ζητούν από τη Ρωσία να τους αποζημιώσει για τα πιθανή αντίποινα που θα υποφέρουν από την ένταξη τους στο νέο μπλοκ. Το δασμολογικό καθεστώς της θα τις τοποθετήσει πιθανώς στο περιθώριο των κανόνων του ΠΟΕ. Ακόμη και ο φιλο-ρώσος πρώην πρόεδρος της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, δεν υποσχέθηκε ποτέ να ενταχθεί στην Ευρασιατική Ένωση, παρόλο που ο ίδιος ευνόησε τις στενές εμπορικές σχέσεις με τη Ρωσία.

Έτσι, γιατί οι άλλες χώρες  θα προχωρήσουν στην ένταξη;

 Ο Πρόεδρος του Καζακστάν, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ έχει φροντίσει να διατηρήσει καλές σχέσεις με τη Μόσχα, εν μέρει επειδή η χώρα του εξάγει μεγάλο μέρος του πετρελαίου της μέσω των ρωσικών αγωγών. Η Αρμενία έχει μια εταιρική σχέση ασφάλειας με τη Ρωσία, και το Κιργιστάν φοβάται ότι θα είναι απομονωμένο και ευάλωτο στις οικονομικές πιέσεις από την Κίνα. Η Λευκορωσία δεν έχει πραγματικά μια επιλογή για την ένταξη, καθώς η οικονομία της θα ακινητοποιηθεί χωρίς  το ρωσικό πετρέλαιο και  φυσικό αέριο που σε  μεγάλο βαθμό επιδοτούνται από τη Ρωσία.

Ο Aslund υποστηρίζει ότι το μπλοκ θα βλάψει τη Ρωσία όσο πληγώνει και τους γείτονές της. " Η αδυσώπητη επιθετικότητα της Ρωσίας να φέρει αυτές τις  χώρες στην  ένωση θα μετατρέψει  πιθανούς φίλους σε εχθρούς», έγραψε. «Με διάφορους τρόπους, η Ρωσία θα πρέπει να πληρώσει για το κόστος που προκαλεί στους άλλους."

Είναι φανερό ότι το άρθρο απηχεί τις απόψεις – αλλά και τις ανησυχίες – των Αμερικανών και ευρύτερα των Δυτικών.

Σε κάθε περίπτωση η δημιουργία της Ευρασιατικής Ένωσης προκαλεί νέα δεδομένα στην παγκόσμια σκηνή και μένει να δούμε τις εξελίξεις … 

Εμφύλιος στην ανατολική Ουκρανία

Με αίμα «βάφεται» καθημερινά η ανατολική Ουκρανία, την ώρα που η υπηρεσιακή κυβέρνηση καταγγέλλει ότι οι αυτονομιστές προμηθεύονται όπλα από τη Μόσχα. Για «εθνική καταστροφή» κάνει λόγο το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών και καλεί τις δυτικές δυνάμεις να πιέσουν το Κίεβο να αποκλιμακώσει την ένταση.

Βίαιες συγκρούσεις ξέσπασαν χθες στο Σλαβιάνσκ, όπου οι φιλορώσοι κατέρριψαν στρατιωτικό ελικόπτερο, στο οποίο επέβαιναν 14 στρατιωτικοί, ανάμεσά τους και Ουκρανός στρατηγός. Όλα τα μέλη του πληρώματος έχασαν τη ζωή τους, ενώ ο μεταβατικός πρόεδρος Ολεξάντρερ Τουρτσίνοφ ανέφερε ότι οι αυτονομιστές χρησιμοποίησαν ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα.

Το νέο αιματηρό επεισόδιο αυξάνει τον αριθμό των νεκρών από τις συγκρούσεις στην ανατολική Ουκρανία, οι οποίες έχουν πάρει διαστάσεις εμφυλίου πολέμου, με τις δυνάμεις ασφαλείας να προσπαθούν να ανακαταλάβουν τις περιοχές που ελέγχονται από τους αυτονομιστές. Υπενθυμίζεται ότι τη Δευτέρα, μόλις μία ημέρα μετά τις εκλογές, 40 φιλορώσοι έχασαν τη ζωή τους σε επιχείρηση ανακατάληψης του αεροδρομίου του Ντόνετσκ.

Οι συγκρούσεις με τους περισσότερους νεκρούς

24 Απριλίου: Πέντε νεκροί αυτονομιστές από μάχες στο Σλαβιάνσκ.
2 Μαΐου: Περισσότεροι από 40 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από φωτιά που ξεσπάει σε κτίριο στην Οδησσό.

 
9 Μαΐου: 20 φιλορώσοι και ένας Ουκρανός στρατιωτικός νεκροί στην Μαριούπολη. 
13 Μαΐου: Επτά Ουκρανοί στρατιώτες νεκροί σε ενέδρα ανάμεσα στο Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ.

22 Μαΐου: Επίθεση των αυτονομιστών σε σημείο ελέγχου στην περιοχή Βολνοβάκχα έχει ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 14 στρατιώτες.
27 Μαΐου: Τουλάχιστον 40 φιλορώσοι νεκροί σε «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» στο αεροδρόμιο του Ντόνετσκ.

 
29 Μαΐου: Ελικόπτερο του ουκρανικού στρατού καταρρίπτεται κοντά στο Σλαβιάνσκ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 14 άνθρωποι.

Μόσχα: Να αποτραπεί η καταστροφή

Στο μεταξύ, με ανακοίνωσή του το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών καλεί τη Δύση να ασκήσει πιέσεις στις ουκρανικές αρχές ώστε να σταματήσουν την κλιμάκωση της βίας και την ολίσθηση της χώρας σε μια «εθνική καταστροφή.

«Η στρατιωτική επιχείρηση που διεξάγουν οι ουκρανικές αρχές εξακολουθεί να προκαλεί θύματα», αναφέρει το υπουργείο στην ανακοίνωσή του. «Καλούμε τους δυτικούς εταίρους μας να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους στο Κίεβο ώστε να εμποδίσουν την ολίσθηση της Ουκρανίας σε μια εθνική καταστροφή», πρόσθετε η ανακοίνωση.

Παραίτηση Κουβέλη, σκέψεις Παπανδρέου για μελλοντική συνεργασία με ΣΥΡΙΖΑ (!) και η ομιλία Τσίπρα στη συνέλευση του ΣΕΒ

Μιλήσαμε χτες για την πολιτική περίοδο που μπήκαμε μετά τις εκλογές η οποία χαρακτηρίζεται από τη συμπύκνωση του πολιτικού χρόνου.

Ήδη βιώνουμε τα πρώτα σημάδια.

Ηχηρή ήταν η παραίτηση του Φώτη Κουβέλη από την ηγεσία της ΔΗΜΑΡ.

Δηλώνοντας, ωστόσο, ότι την παραίτηση αυτή τη θέτει «στην κρίση των οργάνων του κόμματος».

Δήλωσε ταυτόχρονα ότι:

«Πιστεύουμε, όλοι, σε μια Αριστερά στην υπηρεσία της κοινωνικής αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας και της αδιαπραγμάτευτης πολιτικής και κομματικής εντιμότητας».

Η οποία, βεβαίως, καθόλου δεν μπορούσε να συμβαδίζει με τη συμμετοχή στη συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και στην εφαρμογή των πιο σκληρών και αντιλαϊκών πολιτικών.

Κάτι – που παρά τις εκτιμήσεις των στελεχών της ΔΗΜΑΡ – βάρυνε πάρα πολύ και στη διαμόρφωση των εκλογικών της ποσοστών.

Από την άλλη, ο Γιωργάκης Παπανδρέου … ξανακτύπησε.

Σε μια αποστροφή δηλώσεων του είπε ότι στο μέλλον δεν θα απέκλειε  κάποια μορφή συνεργασίας με το … ΣΥΡΙΖΑ !!!

Αν δούμε τι έπαθε ο Κουβέλης και η ΔΗΜΑΡ μετά την κοινή εμφάνισή τους στην παρουσίαση του βιβλίου της Κοπά, τότε την Κουμουνδούρου θα την έκοψε κρύος ιδρώτας …

Πέρα από το αστείο του πράγματος, οι δηλώσεις και οι κινήσεις ορισμένων στοχεύουν στη σίγουρη πια αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού.

Ενισχύονται επομένως τόσο φυγόκεντρες τάσεις στους πιο αδύναμους πολιτικούς σχηματισμούς όσο και κεντρομόλες προς τους ισχυρότερους.

Από την άλλη η παρουσία και η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην ετήσια γενική συνέλευση του ΣΕΒ είχε θεσμικό χαρακτήρα.

Αλλά μόνο ως τυπική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Την επομένη των εκλογών, με τον αέρα του νικητή και του πρώτου κόμματος σε καταγεγραμμένα ποσοστά, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε στους εκπροσώπους των Ελλήνων βιομηχάνων, δίνοντας ένα στίγμα των προθέσεών του.

«Η κυβέρνηση Σαμαρά πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι βρίσκεται ήδη σε διαδικασία αποδρομής», είπε, προσθέτοντας πως δεν δικαιούται να μη λογαριάζει την γνώμη της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε κρίσιμα θέματα.

«Δε νομιμοποιείται, ηθικά και πολιτικά, να δεσμεύει με αποφάσεις πενταετούς ορίζοντα, την επερχόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δίχως τη συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ», είπε, θυμίζοντας ότι το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει ότι ο διορισμός διοικήσεων σε ανεξάρτητες αρχές, ακόμα και για απλές ΔΕΚΟ, προβλέπει κοινοβουλευτικές διαδικασίες ευρύτερων συναινέσεων.

Ενδιαφέρον είχε πάντως, το κλείσιμο της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα, όπου προέβλεψε πως δεν θα παραλάβει απλώς «καμμένη γη», αλλά μία χώρα διχασμένη και διαλυμένη, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά. «Θα την επανενώσουμε όλοι μαζί και θα την οδηγήσουμε στο ασφαλές και γόνιμο έδαφος της ανασυγκρότησης, της ανάπτυξης, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης», είπε, μιλώντας για μία κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ που φιλοδοξεί να είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων...

Από την άλλη, οι εκπρόσωποι των βιομηχάνων μόνο «απαθείς» ή «ουδέτεροι» δεν είναι απέναντι στις πολιτικές εξελίξεις.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να δώσει τα δικά του διαπιστευτήρια ως δυνάμει κυβερνητική πρόταση και να εξασφαλίσει την στήριξη ή έστω την ανοχή ισχυρών κύκλων της ελληνικής ολιγαρχίας.

Θα φανεί στο άμεσο μέλλον, το τι ακριβώς θα συμβεί …

Και φυσικά η κυβέρνηση μέσα στη σύγχυση και τον πανικό επιχειρεί να κάνει «επανεκκίνηση» - ο Θεός να την κάνει – κυοφορώντας τον ανασχηματισμό (που απ’ ότι φαίνεται έχει αρκετές ωδίνες) και προσπαθώντας να δείξει ότι παράγει «έργο».

Έτσι, σήμερα ανακάλυψε τους «επίορκους» δημοσίους υπαλλήλους και ανακοίνωσε ότι προχωρά στην απόλυση 524.

Ανακοίνωσε δηλαδή το αυτονόητο για ανθρώπους που είχαν καταδικαστεί για βαριά παραπτώματα και ορισμένες περιπτώσεις για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου.

Ψάχνει για «εξιλαστήρια» θύματα παίζοντας με τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινής γνώμης που έτσι κι αλλιώς έχει στοχοποιήσει τους δημόσιους υπαλλήλους στο σύνολό τους (και όχι μόνο τους επίορκους).

Με τους άλλου επίορκους, όμως, εκείνους που συστηματικά και χωρίς αιδώ παραβιάζουν το σύνταγμα, ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία, δίνουν λάφυρα τις παραλίες, υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας και ειδικότερα των νέων ανθρώπων σε βάθος χρόνου, δεν μας είπαν τι θα γίνει …

Αλλά γι’ αυτούς θα μιλήσει ο ίδιος ο ελληνικός λαός.

Μάλλον, σύντομα … 

Δραματικά γεγονότα στην Ουκρανία μετά τις προεδρικές εκλογές και την επικράτηση του Πέτρο Ποροσένκο

Με στραμμένη την προσοχή στις ευρωεκλογές και στις αυτοδιοικητικές εκλογές πέρασαν στα «ψιλά» των εφημερίδων και των καναλιών οι προεδρικές εκλογές και οι τελευταίες εξελίξεις στην Ουκρανία, την πολύπαθη αυτή χώρα.

Ο μεγιστάνας της σοκολάτας, λοιπόν, ο  Πέτρο Ποροσένκο νίκησε στις προεδρικές εκλογές της Κυριακής, ένας δισεκατομμυριούχος με «φιλοευρωπαϊκό» προσανατολισμό που  υποσχέθηκε να επιλύσει μια σύγκρουση που έχει δημιουργήσει τις μεγαλύτερες εντάσεις μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.

Ο νέος ηγέτης της Ουκρανίας  καταλαμβάνει τη θέση που κατείχε ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς, ο οποίος εκδιώχθηκε το Φεβρουάριο μετά από τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Αυτό η εξέγερση και οι δραματικές εξελίξεις, που ακολούθησαν, οδήγησαν στην προσάρτηση από τη Ρωσία της χερσονήσου της Κριμαίας μετά από δημοψήφισμα, την άνοδο ενός αποσχιστικού κινήματος στην ανατολική Ουκρανία και ένα χείμαρρο βίας που μοιάζει όλο και περισσότερο σαν ένας εμφύλιος πόλεμος – σε περιορισμένο ακόμη βαθμό. Όλα αυτά  αποτελούν τεράστιες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει ο – κατά τα άλλα -  έμπειρος πολιτικός ο οποίος έχει υποσχεθεί να κινείται μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης.

Τα exit polls  που δόθηκαν στη δημοσιότητα αμέσως μετά τη λήξη της ψηφοφορίας έδειξαν ότι ο  Ποροσένκο λαμβάνει περισσότερο από το 55% των ψήφων. Η  πλησιέστερη αντίπαλος του, η πρώην πρωθυπουργός Γιούλια Τιμοσένκο, συγκέντρωσε το 12 έως 13%.

Οι δύο ακροδεξιοί εθνικιστικές υποψήφιοι φαίνεται να σημειώνουν φτωχά αποτελέσματα. Ο Oleg Tyagnibok του κόμματος Svoboda και ο Ντμίτρι Yarosh του Δεξιού Τομέα  έλαβαν ο καθένας  περίπου το 1% των ψήφων, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις εξόδου.

Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή υπολόγισε την τελική προσέλευση των ψηφοφόρων σε εθνικό επίπεδο σε 60%.

Η προσέλευση στις εκλογές του 2010 - κατά την οποία οι κάτοικοι της ανατολικής Ουκρανίας και της Κριμαίας θα μπορούσαν να ψηφίσουν ελεύθερα - ήταν 67%.

Ωστόσο, τα γεγονότα συνεχίζουν να παραμένουν δραματικά.

Φιλορώσοι αυτονομιστές κατέλαβαν το αεροδρόμιο του Ντόνεσκ στην ανατολική Ουκρανία.

Ενώ οι συγκρούσεις που ακολούθησαν μετά την επέμβαση των ουκρανικών δυνάμεων οδήγησαν σε δεκάδες νεκρούς και τραυματίες.

Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Πούτιν κάλεσε την Ουκρανία να τερματίσει την «τιμωρητική» επιχείρηση  εναντίον των ανταρτών οι οποίοι ανέφεραν καταρχάς ότι τουλάχιστον 30 μαχητές έχουν μεταφερθεί στο νοσοκομείο της περιοχής.

Αυτονομιστές στην ανατολική Ουκρανία μιλούσαν, ωστόσο, για δεκάδες απώλειες την Τρίτη, καθώς μετά από άγριες συγκρούσεις με τις κυβερνητικές δυνάμεις της Ουκρανίας.

Οι εκπρόσωποι της αυτοαποκαλούμενης Λαϊκής Δημοκρατίας του  Ντόνετσκ ανέφεραν  ότι έχουν χάσει περίπου 50 μαχητές στις συγκρούσεις της Δευτέρας για τον έλεγχο του αεροδρομίου του Ντόνετσκ, ενώ ο διορισμένος από το Κίεβο δήμαρχος του Ντόνετσκ, Oleksandr Lukyanchenko, είπε ότι υπήρχαν περίπου 40 νεκροί, μεταξύ των οποίων δύο άμαχοι. Ισχυρίστηκε ότι πολλοί από τους νεκρούς ήταν Ρώσοι πολίτες.

Σε ένα κεντρικό νεκροτομείο εκπρόσωπος της αστυνομίας ανέφερε ότι είχε δει μια λίστα με 33 νεκρούς, ενώ οι γιατροί ισχυρίστηκαν υπήρχαν 43 μαχητές νεκροί από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ όπως και ένας πολίτης.

Οι αντάρτες έχουν ακόμα στον έλεγχο τους μια σειρά από κυβερνητικά κτίρια στο Ντόνετσκ και σε άλλες πόλεις της περιοχής, τα οποία έχουν καταληφθεί για περισσότερο από ένα μήνα, και σε μεγάλο μέρος της περιοχής. Ωστόσο, το αεροδρόμιο φαίνεται να αποτελεί την κόκκινη γραμμή για τις ουκρανικές αρχές, και όταν μια ομάδα περίπου 200 μαχητών προσπάθησε να το καταλάβει τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας πρωί συνάντησε σοβαρή αντίσταση, συμπεριλαμβανομένων αεροπορικών επιδρομών.

 Παρά τη βοήθεια που μπορεί να προσφέρει η Ρωσία ανεπίσημα στους αντάρτες στην ανατολική Ουκρανία, ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έχει καταστήσει σαφές ότι η περιοχή δεν είναι πιθανό να προσαρτηθεί με τον ίδιο τρόπο όπως η Κριμαία. Η Ρωσία δεν αναγνωρίζει τα δημοψηφίσματα ανεξαρτησίας στις περιοχές Ντόνετσκ και Luhansk, σε αντίθεση με το παρόμοιο δημοψήφισμα στην Κριμαία, και έχει αγνοήσει τις επανειλημμένες εκκλήσεις από τους τοπικούς ηγέτες να στείλει στρατό. Πράγματι, υπάρχει μια σταδιακή αλλά συνεχή απόσυρση του τακτικού ρωσικού στρατού από τα σύνορα, όπου έχει συγκεντρωθεί τις τελευταίες εβδομάδες.

Ωστόσο, φαίνεται ότι κατάσταση παραμένει εκρηκτική.

Τα προβλήματα είναι βαθιά και ο νέος ουκρανός  πρόεδρος έχει ν’ αντιμετωπίσει μια κρίση που μόνο να τελειώνει δεν φαίνεται.

Έτσι, ο Πέτρο Ποροσένκο μπορεί να φαίνεται ότι κέρδισε εύκολα τις εκλογές της Ουκρανίας με 54%. Αλλά οι συγκρούσεις στις ανατολικές περιοχές υπενθυμίζουν με τραγικό τρόπο τον κίνδυνο εκτεταμένου εμφυλίου πολέμου και τεμαχισμού της χώρας.

Για την επίτευξη του στόχου μιας ταχείας ειρήνης στα ανατολικά, ο Ποροσένκο μπορεί να χρειαστεί να δώσει στους αυτονομιστές περισσότερη αυτονομία. Πολλοί παρατηρητές θεωρούν ότι το να δώσει το Κίεβο  περισσότερο περιφερειακή αυτονομία είναι κάτι το αναπόφευκτο αφού οι περιοχές Ντόνετσκ και Luhansk ψήφισαν πριν από δύο εβδομάδες για να γίνουν ανεξάρτητες.

"Η Ουκρανία είναι πιθανό να περάσει μέσα από μια ευρεία συνταγματική μεταρρύθμιση, με υψηλή πιθανότητα να οδηγηθεί στην αποκέντρωση και κάποια μορφή ομοσπονδιοποίησης," εκτίμησαν οι αναλυτές  της Bank of America, Vadim Khramov και Βλαντιμίρ Osakovskiy.

Την εκλογή του Ποροσένκο χαιρέτισαν φυσικά οι Δυτικοί, ΗΠΑ και ΕΕ, αφού ο νέος πρόεδρος κινείται βασικά σε φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Ταυτόχρονα, βέβαια, και ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών δήλωσε στο Reuters,  «eείμαστε έτοιμοι για διάλογο με τους εκπροσώπους του Κιέβου, με τον Πέτρο Ποροσένκο" .

Αυτό η δήλωση, ίσως, είναι μια μεταστροφή από τις προηγούμενες ψυχρές σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Ποροσένκο, το παρατσούκλι του  οποίου είναι "βασιλιάς της σοκολάτας", λόγω της εταιρεία γλυκισμάτων Roshen. Η ένθερμη υποστήριξη που έδωσε ο Ποροσένκο στους διαδηλωτές που ανέτρεψαν τον φιλικό προς τη Ρωσία πρώην πρόεδρο, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, τον έκανε στόχο της οργής της Μόσχας. Τον Μάρτιο, οι ρωσικές αρχές προχώρησαν σε  αντίποινα σε βάρος των επιχειρήσεων καραμέλας, κλείνοντας και το εργοστάσιο του σοκολάτας στο Lipetsk στη Ρωσία.

Ο Tim Ash, επικεφαλής ερευνητής των αναδυόμενων αγορών του Ομίλου Standard Bank, δήλωσε ότι εξακολουθεί να περιμένει από την Ρωσία να κάνει τη ζωή «δύσκολη» στη νέα ουκρανική διοίκηση.

Αν ο Ποροσένκο μπορέσει να κρατήσει τη χώρα ενωμένη και να εξομαλύνει τις σχέσεις με  τη Ρωσία, η επόμενη πρόκληση θα είναι αυτή που προέκυψε από τη βαθιά οικονομική κρίση πριν από έξι μήνες: την κληρονομιά μιας σχεδόν χρεοκοπημένης χώρας. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο συμφώνησε να δώσει στην Ουκρανία 17 δισεκατομμύρια δολάρια σε ένα «σχέδιο διάσωσης», αλλά απαιτεί επίσης ότι το Κίεβο θα επιβάλει σκληρά μέτρα λιτότητας, όπως  αύξηση των φόρων και μείωση των επιδοτήσεων του φυσικού αερίου.

Μετά από χρόνια κακοδιαχείρισης και την υποτιθέμενη διαφθορά στο πλαίσιο του καθεστώτος Γιανουκόβιτς, ο Ποροσένκο κληρονομεί άδεια κρατικά ταμεία και μια οικονομία σε δεινή ανάγκη για σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Οι παλιότεροι Ουκρανοί ηγέτες αγόρασαν ρωσικό φυσικό αέριο σε υψηλές τιμές και στη συνέχεια πωλούσαν σε επιχειρήσεις και ιδιώτες σε χαμηλότερες επιδοτούμενες τιμές.

Ο Ποροσένκο χρειάζεται, επίσης, η Ρωσία να συμφωνήσει σε μείωση των εκκρεμών χρεών της Ουκρανίας. Ο ενεργειακός γίγαντας Gazprom κατέχει μια καρτέλα πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που η Μόσχα μπορούσε να κραδαίνει πάνω από το κεφάλι του Κιέβου σαν ένα τρόπο άσκησης επιρροής στην ουκρανική κυβέρνηση. Επιπλέον, η ουκρανική κυβέρνηση είναι στριμωγμένη για την πρώτη δόση του δανείου από τη Ρωσία, με τη μορφή  3 δισ. δολαρίων σε κρατικά ομόλογα.

Ποιος είναι, όμως, ο  νέος πρόεδρος, ο επονομαζόμενος και «βασιλιάς της σοκολάτας»;

Ο Ποροσένκο, 48 ετών, είναι ένας «γλυκομίλητος» επιχειρηματία, ο οποίος έχτισε μια αυτοκρατορία καραμέλας από τις στάχτες της μετα-σοβιετικής οικονομίας της Ουκρανίας. Το Forbes υπολογίζει την περιουσία του στα 1,3 δισ. δολάρια.

Το 2000, το «ο βασιλιάς της σοκολάτας», ήταν ένας από τους ιδρυτές του κόμματος που τελικά εξελίχθηκε στο σημερινό Κόμμα των Περιφερειών Έχει εργαστεί και στις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος της χώρας, ως υπουργός Εξωτερικών κατά τη διάρκεια της φιλοδυτικής προεδρίας του Βίκτορ Γιούσενκο το 2009 - 2010 και εν συντομία ως υπουργός οικονομίας στο πλαίσιο του Γιανουκόβιτς. Αλλά ο  Ποροσένκο συμμάχησε με τους διαδηλωτές λίγο μετά την απόρριψη από τον Γιανουκόβιτς μιας συμφωνίας το Νοέμβριο για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Ποροσένκο είναι ο έβδομος πλουσιότερος άνθρωπος της Ουκρανίας (και ο πλουσιότερος βουλευτής).

Το ενεργητικό του Ποροσένκο δεν περιορίζεται μόνο στην επιχείρηση ζαχαροπλαστικής. Περιλαμβάνει, επίσης, σημαντικό μερίδιο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αρκετοί παρατηρητές έχουν υποδείξει ότι η δημοτικότητά του έχει ενισχυθεί από την ιδιοκτησία του Channel 5, ενός δημοφιλούς τηλεοπτικού σταθμού που υποστήριζε τις διαδηλώσεις στην πλατεία Ανεξαρτησίας του Κιέβου.

"Ο Ποροσένκο δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι κάτι διαφορετικό από τον Firtash ή τον Αχμέτοφ, για τους οποίους τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ένα μέσο για την πολιτική πάλη," έγραψε ο δημοσιογράφος Sergii Leshchenko σε μια πρόσφατη στήλη.

Ο Ποροσένκο δήλωσε ότι θα πουλήσει τη  μάρκα σοκολάτας του, τη Roshen, αν γίνει πρόεδρος, αλλά δεν έχει καμία πρόθεση να πωλήσει το Channel 5 (σε απογοήτευση κάποιων παρατηρητών).

Ιδιαίτερα κρίσιμη, λοιπόν, η κατάσταση στην Ουκρανία.

Με έναν εκπρόσωπο των υπερ  - πλουσίων tycoon της Ουκρανίας στην κορυφή του κράτους.

Και με πολλές αβεβαιότητες και ερωτηματικά καθώς και με δραματική ένταση – μέχρι στιγμής – στις ανατολικές περιοχές της χώρας.

Τώρα, κάνοντας ορισμένους συνειρμούς με ορισμένες νέες εξελίξεις και στη δική μας χώρα – ειδικότερα με την εμφάνιση στην πρώτη γραμμή των πολιτικών δράσεων (έστω στο επίπεδο των δήμων) εκπροσώπων των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, θα αναρωτιόμαστε:

Μήπως ήρθε η ώρα να αναλάβουν και – τυπικά – τα πολιτικά ηνία οι φυσικοί εκπρόσωποι της οικονομικής ολιγαρχίας φτιάχνοντας εν ανάγκη και νέα πολιτικά σχήματα;

Ή θα αρκεστούν σε ένα ριμέικ του πολιτικού συστήματος αξιοποιώντας τις όποιες πολιτικές εφεδρείες; Έστω και με κάποια αλλαγή στις πολιτικές δυνάμεις ου διαχειρίζονται την εξουσία χωρίς, όμως, ουσιαστική μεταβολή στις πολιτικές που εφαρμόζονται;

«Χαίρε», υπουργέ – το τελευταίο τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου … αφιερωμένο στους νέους που αγωνίζονται

Ένα τελευταίο τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου  και το σχετικό βίντεο.

Με πολύ επίκαιρο νόημα.

Το αφιερώνουμε φυσικά στους νέους ανθρώπους.

Γιατί φυσικά αποδέκτες του «υπουργούς» και τους ομοίους τους, δεν μπορεί να τους έχει … 

Ξεκινά αύριο ο εξεταστικός μαραθώνιος. Καλή επιτυχία, παιδιά!

Ξεκινάει και φέτος ο μαραθώνιος των Πανελληνίων.

Δεκάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι, μαθητές θα βρεθούν αύριο νωρίς το πρωί  στα σχολεία.

Με πολλή αγωνία και πολλά όνειρα …

Σε μια κατάσταση, βέβαια, ζοφερή και ιδιαίτερα σκληρή για τους νέους.

Πολλοί από τους οποίους βιώνουν τη βαθιά αδικία και αισθάνονται απογοήτευση ή και έχουν τάσεις παραίτησης.

Εμείς, θέλουμε να τους διαβεβαιώσουμε ότι ο αγώνας, που δίνουν, αξίζει.

Είναι δικός τους και σε οποιαδήποτε περίπτωση αυτοί θα είναι οι νικητές.

Και ότι μπορούν – παρ’ όλες τις δυσκολίες – ν’ ανοίξουν νέους δρόμους στη ζωή τους.

Την ίδια στιγμή ετοιμάζονται και οι μαθητές της Α΄ Λυκείου να ξεκινήσουν τη δική τους περιπέτεια με τις εξετάσεις αυτού του «Νέου Λυκείου» μέσω της Τράπεζας Θεμάτων που με απίστευτη προχειρότητα και ανευθυνότητα εφαρμόζει το Υπουργείο Παιδείας.

Ένα «Νέο Λύκειο» που μετατρέπεται σε κέντρο ατελείωτων εξετάσεων με σκληρούς όρους και στην ουσία αυστηρά ταξικά προσδιορισμένο που αποσκοπεί στο να διώξει και να απορρίψει μαθητές, ιδιαίτερα από τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Και αυτά τα παιδιά έχουν ανάγκη τη στήριξη και την αλληλεγγύη μας.

Και οπωσδήποτε ένα καλύτερο σχολείο, ένα διαφορετικό Λύκειο – πιο ανθρώπινο, πιο κοντά στις ανάγκες τους, με ουσιαστικές γνώσεις, δημοκρατικό και ανοικτό που να ανοίγει δρόμους για το μέλλον.

Και όχι ένα Λύκειο – ταφόπλακα στα όνειρα και τις φιλοδοξίες των νέων ανθρώπων και των οικογενειών τους.

Προς επιτάχυνση των πολιτικών εξελίξεων - εν όψει ανασχηματισμός και αλλαγή του εκλογικού νόμου

Μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών μπαίνουμε σε μια περίοδο με συμπιεσμένο τον πολιτικό χρόνο.

Ήδη ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας επισκέφτηκε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και ζήτησε εκλογές  το συντομότερο δυνατό.

 Ταυτόχρονα, ζήτησε από την κυβέρνηση να μην προχωρήσει μονομερώς στην όποια διαπραγμάτευση του χρέους, στην προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων  - ειδικότερα των παραλιών, στο διορισμό του νέου διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, όπως και στη λήψη νέων δυσβάστακτων μέτρων λιτότητας.

Από την άλλη, η κυβέρνηση κάνει σα … να μην καταλαβαίνει.

Χαρακτηρίζει την επίσκεψη και την απαίτηση του κ. Τσίπρα ως  … συνταγματική εκτροπή!\

(Παρακολουθήστε σε διπλανή στήλη βίντεο με δηλώσεις του Βενιζέλου μετά τις ευρωεκλογές του 2009 για να διαπιστώσετε την απίστευτη υποκρισία και γελοιότητα αυτών που μας κυβερνούν).

Υπό εξέλιξη βρίσκεται ένα γενικευμένο λίφτινγκ του κυβερνητικού σχηματισμού με σαρωτικό ανασχηματισμό.

Ήδη πολλά ονόματα βρίσκονται στον «αέρα» …

Τη στιγμή που γίνεται προσπάθεια «διεύρυνσης» της κυβερνητικής πλειοψηφίας με την επανένταξη … λες και δεν ήταν … περιπτώσεων όπως ο Λοβέρδος, ο Ανδρουλάκης κα.

Ο Βενιζέλος – πανικόβλητος – σπεύδει να συναντήσει και αυτός τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να προτείνει αλλαγή του εκλογικού νόμου και ιδιαίτερα την αφαίρεση ή τροποποίηση του μπόνους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα.

Με άλλα λόγια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ χρησιμοποίησαν αυτή τη ληστρική διάταξη για να μας σύρουν στα μνημόνια, να επιβάλλουν τις καταστροφικές πολιτικές λιτότητας και εξόντωσης των Ελλήνων πολιτών και τώρα που αμφισβητείται η πρωτιά του ενός ή του άλλου καταφεύγουν τυχοδιωκτικά σε μια αλλαγή του εκλογικού νόμου.

Βεβαίως, από θέση αρχής ο Νέος Μέτοικος τάσσεται υπέρ της απλής αναλογικής ώστε να εκφράζεται όσο το δυνατόν πιο ανόθευτα η βούληση των πολιτών και να διευκολύνονται οι κυβερνητικές συνεργασίες που θα στηρίζονται σε προγραμματική και διαφανή βάση και όχι σε πλαστούς συσχετισμούς και σε συναλλαγές παρασκηνίων.

Επιχειρείται, ωστόσο, έτσι να τεθεί ένα δίλημμα και στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ …

Οπότε μένει να δούμε και ποια θα είναι η απάντησή της.

Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση θεωρούμε ότι ο πολιτικός χρόνος στενεύει ασφυκτικά για την κυβέρνηση.

Ότι οι πολίτες δεν είναι διατεθειμένοι να υπομείνουν άλλα βάρβαρα και δυσβάστακτα μέτρα.

Οπότε διανύουμε ήδη μια περίοδο που μετρά αντίστροφα με πρώτο σταθμό το φθινόπωρο και βαθύτερη κατάληξη την επόμενη άνοιξη.

Και βλέπουμε … 

Το κίνημα του νεοφασισμού σαρώνει την Ευρώπη: επανάληψη του σκηνικού της δεκαετίας 1930-1940;

του Μ …

Αυτός είναι ο νέος χάρτης της ευρωπαϊκής κοινότητας το 2014, που δεν διαφέρει πολύ από τον αντίστοιχο της δεκαετίας του '30, όταν μετά την αποτυχία της Κοινωνίας Των Εθνών, το φάντασμα του φασισμού άπλωνε το πέπλο του πάνω από την Ευρώπη.

The Map of neo Nazi parties- EU
9.3% Greece
13% Finland
25% France
22% United Kingdom
23% Denmark
The fandom of the 1930's is here

  Η δεκαετία 1930-1940, θεωρείται η πιο κρίσιμη στιγμή της ευρωπαϊκής ηπείρου, καθώς μετά τον τερματισμό του Α Παγκοσμίου Πολέμου, στο επονομαζόμενο διάστημα του Μεσοπολέμου, ανήλθε ο φασισμός και ο ναζισμός, ενώ σε πολλές χώρες υπήρχε κυβέρνηση της (άκρα)δεξιάς. Η Ευρώπη μετά το αιματοκύλισμα της απέναντι στις έννοιες του εθνικισμού και του ιμπεριαλισμού, στον πόλεμο όπου τερματίστηκαν οι τελευταίες μεγάλες αυτοκρατορίες των Αψβούργων και η Οθωμανική, δημιούργησε την ΚΤΕ, έχοντας ως όραμα ένα ευρωπαϊκό δημοκρατικό μέλλον, που επισφραγίστηκε με την Συνθήκη των Βερσαλλιών (28  Ιουνίου 1919). Η ΚΤΕ, σκοπό είχε να αποτελέσει δικλείδα για τη διεθνή ασφάλεια και ειρήνη, καταδικάζοντας τις χώρες με πολεμικές διαθέσεις, δημιουργώντας επίσης μια Ένωση Εθνών, με όρους την εθνική αυτοδιάθεση και την ιδέα ένα κράτος για κάθε έθνος. 

  Ωστόσο, η δημοκρατία στην Ευρώπη είχε βασιστεί μετά το 1918 σ' έναν ασταθή συνασπισμό διεθνών και εγχώριων δυνάμεων, ο οποίος πλέον κατέρρεε, αφήνοντας πίσω όλο και λιγότερους δημοκράτες. Η διεθνής στήριξη της δημοκρατίας μειωνόταν με το πέρασμα του χρόνου. Η κληρονομιά του μεσσιανικού φιλελευθερισμού του Προέδρου των ΗΠΑ Wilson υπονομευόταν από τον αμερικανικό απομονωτισμό, ενώ οι νικητές του Πολέμου στην Ευρώπη - Βρετανία και Γαλλία - ανησυχούσαν περισσότερο για τον κομμουνισμό παρά για τη δικτατορία.

  Επομένως, παρατηρείται η ισχνή υποστήριξη της δημοκρατίας στην Ευρώπη, καθώς και ότι ο φόβος του κομμουνισμού έσπρωξε τους φιλελεύθερους προς πιο αυταρχικές λύσεις. Η ευρωπαϊκή αριστερά είχε εξασθενίσει από τη διάσπαση σοσιαλδημοκρατών και κομμουνιστών, έτσι ώστε να μην μπορέσει να επανέλθει στα επίπεδα του 1918-19. Η δημοκρατία επέζησε εκεί όπου οι σοσιαλδημοκράτες συνέπηξαν συμμαχία με τους αγροτικούς πληθυσμούς. Από την μεριά της συντηρητικής δεξιάς, ευχαρίστως θα επέστρεφαν σε πιο ελιτίστικους ή ακόμα και μοναρχικούς τρόπους διακυβέρνησης.

  Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης παρατηρήθηκε η κούραση του φιλελευθερισμού, η καταρράκωση της Αριστεράς και ο δεσποτισμός της Δεξιάς στην Ιταλία, την Κεντρική Ευρώπη και τα Βαλκάνια. Αναλυτικότερα, υπήρχε ποικιλία καθεστώτων με τη  δικτατορία του Αντονέσκου στη Ρουμανία, τη στρατιωτική κυβέρνηση στην Ισπανία, την Ουγγαρία και την Ελλάδα και τα μονοκομματικά καθεστώτα της Γερμανίας και της Ιταλίας. Οι στρατηγοί Φράνκο και Μεταξάς φοβούμενοι την μαζική πολιτική χρησιμοποίησαν την καθεστηκυία τάξη της μοναρχίας. Η νέα ριζοσπαστική Δεξιά στην Ιταλία και τη Γερμανία ανήλθε στην εξουσία με εκλογές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες.

  Μέσω του κοινοβουλευτικού συστήματος αναπτύχθηκε λοιπόν ο αυστροφασισμός του Ντόλφους, ο φασισμός του Μουσολίνι και ο εθνικοσοσιαλισμός του Χίτλερ. Μετά την άνοδο τους στην εξουσία τα καθεστώτα αυτά (που είχαν ξεκινήσει ως μορφώματα) καταστρατήγησαν τις αξίες του φιλελεύθερου δικαίου, δημιουργώντας νέους νόμους. Για την προστασία της Volksgemeinschaft ο νόμος έπαυε να προστατεύει τα δικαιώματα των Εβραίων και των τσιγγάνων, καθώς και των εκφυλισμένων ομάδων της φυλής των Αρίων: ακοινωνικών, ομοφυλοφίλων, των σωματικά και διανοητικά υστερούντων και φυσικά των αντικαθεστωτικών, έχοντας ως όπλα την αστυνομική καταστολή και την ιατρική βία. Ο Μουσολίνι καθιέρωσε το καθεστώς του με την φαρσοκωμωδία της "πορείας προς την Ρώμη", υιοθετώντας το σύμβολο με τις fasces, που κατείχαν οι Ρωμαίοι δικτάτορες, ενώ το καθεστώς του Φύρερ περιγράφεται εξαίσια κ ρεαλιστικά στην παράσταση του Brecht : Τρόμος και αθλιότητα του Γ' Ράιχ. 

  Αυτές οι επιλογές ξεκίνησαν από την κάλπη και εύλογα αναρωτιόμαστε αν υπάρχουν συσχετισμοί με τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών σήμερα. Ο κλυδωνισμός της δημοκρατίας οδήγησε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, έναν πόλεμο ιδεολογιών απέναντι στον φασισμό και τον ναζισμό και την υποδούλωση ολόκληρης της Ευρώπης σε φασιστικό προτεκτοράτο. Την επομένη των αποτελεσμάτων της κάλπης των ευρωεκλογών   διαφαίνεται εκ νέου το φάντασμα του νεοναζισμού πάνω από την Ευρώπη στο πλαίσιο της νέας κρίσης της δημοκρατίας στην ήπειρο. Επιβάλλεται να αναλογιστούμε από τα λάθη μας, προτού να είναι πολύ αργά, όπως αργή ήταν και η αντίδραση στο φασιστικό θίασο του Χίτλερ. Ο Santayana είχε γράψει: <<ο λαός που δεν μαθαίνει από την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει.>> Απ'  ότι φαίνεται δεν μάθαμε από την ιστορία μας και είμαστε ξανά στο ίδιο έργο θεατές.

  Η δημοκρατία περισώζεται με ενεργούς πολίτες, όχι αδιάφορους, με πνευματική οξυδέρκεια, όχι με πνευματικό λήθαργο, με αδιάφθορους πολιτικούς και εκλογική τιμωρία των ενόχων, όχι με κυβέρνηση εντολοδόχων και αδιαφορία στα εγκλήματα και τις απειλές των πολιτικών. Η διόρθωση της κακής δημοκρατίας δεν απαιτεί καλό φασισμό ούτε νοείται να στέλνεται στο ευρωκοινοβούλιο ο άνθρωπος που κατέβασε τη φασιστική σημαία, με ανθρωπάρια που σκοπό έχουν να την ανυψώσουν εκ νέου! 

Άνω του 50% των αστυνομικών ψήφισε Χρυσή Αυγή! Να τους χαιρόμαστε …

Πάλι οι αστυνομικοί ψήφισαν μαζικά τη Χρυσή Αυγή, σε ποσοστό που ίσως υπερβαίνει το 50%. Παρ' ότι οι ένστολοι «διασκορπίστηκαν» σε περισσότερα αλλά και διαφορετικά εκλογικά τμήματα από τις βουλευτικές εκλογές του 2012, πάλι εμφανίζονται να «γιγαντώνουν» το ποσοστό του ακροδεξιού κόμματος.

Παρ' ότι μεσολάβησε η δολοφονία του Παύλου Φύσσα όπου η ΕΛ.ΑΣ. ανέλαβε τον ρόλο του ερευνητή της υπόθεσης και παρά τις εσωτερικές έρευνες για «θυλάκους» της οργάνωσης μέσα στην Αστυνομία, οι ένστολοι φαίνεται να ψήφισαν ακόμη πιο δυναμικά τη Χρυσή Αυγή από τις εκλογές του καλοκαιριού του 2012. Δημιουργώντας για άλλη μια φορά, πλήθος ερωτηματικών για όσα συμβαίνει στο εσωτερικό της Αστυνομίας.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτει η εφημερίδα «Το Βήμα» είναι καταλυτικά.

Σύμφωνα λοιπόν με τους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους υπηρεσιών της ΓΑΔΑ συνολικά 2.738 αστυνομικοί ψήφισαν ανά 150-200 άτομα σε κάθε ένα από το 1014 ως το 1029 εκλογικά τμήματα, καθώς και από το 1046 έως το 1048 σε σχολεία της οδού Αμπελακίων και Αχαΐας, κοντά στο αστυνομικό μέγαρο της λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Είναι ενδεικτικό ότι κατά μέσον όρο σε αυτά τα 18 εκλογικά τμήματα (σ.σ. σε κάθε ένα ψήφιζαν περίπου 400-480 άτομα από τα οποία οι 150 έως 200 ήσαν αστυνομικοί) η Χρυσή Αυγή έλαβε από 16,32% ως 22,32% όταν ο μέσος όρος της στην Α' Αθηνών ήταν 7,81%. Είναι ακόμη χαρακτηριστικό ότι σε γειτονικά εκλογικά κέντρα, όπως το 1001 ή το 1030, όπου ψήφιζαν μόνο πολίτες, το ποσοστό του ακροδεξιού κόμματος ήταν 8,8% και 9,% αντιστοίχως. Δηλαδή, πιο απλά, όπου ψήφιζαν οι αστυνομικοί το ποσοστό της Χρυσής Αυγής υπερδιπλασιαζόταν.

Πιο αναλυτικά στο 1047 εκλογικό τμήμα η Χρυσή Αυγή έλαβε 22,32%, στο 1022 πήρε 21,18%, στο 1020 έλαβε 20% ενώ το «χαμηλότερο» ποσοστό το έλαβε στο 1029 τμήμα με... μόλις 16,54%.

Όπως ανέφεραν αναλυτές των αποτελεσμάτων, «το γεγονός ότι σε αυτά τα τμήματα ποσοστό περίπου 30-40% είναι αστυνομικοί σε συνδυασμό με τα δεδομένα των προηγούμενων εκλογών, δείχνει ότι παρά τον θόρυβο που είχε δημιουργηθεί για τις σχέσεις ΕΛ.ΑΣ. - Χρυσής Αυγής, ακόμη περισσότεροι αστυνομικοί ψήφισαν το ακροδεξιό κόμμα».

Σημειώνεται ότι σε εκλογικά τμήματα που ψήφισαν αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. από το αρχηγείο της λεωφόρου Κατεχάκη το ποσοστό της Χρυσής Αυγής ήταν 13-15%.

Οι «φύλακες του νόμου και της τάξης», λοιπόν, ψηφίζουν μαζικά το νεοναζιστικό έκτρωμα.

Μήπως έτσι εξηγούνται οι «ολιγωρίες» στην αντιμετώπιση των φαινομένων της ρατσιστικής και φασιστικής βίας.

Της «αδυναμίας» να εντοπίσουν τους υπευθύνους σωρείας επιθέσεων και βιαιοτήτων.

Ή της απίστευτης σκληρότητας που αντιμετωπίζονται από τα «όργανα της τάξης» των λαϊκών κινητοποιήσεων, των διαδηλωτών, των νέων ανθρώπων, καθενός που εκφράζει τη διαμαρτυρία του για την κοινωνική αδικία.

Ας τους «χαιρόμαστε», λοιπόν …

Φυσικά, η δημοκρατική και συντεταγμένη δεν μπορεί να παρακολουθεί παθητικά και «ουδέτερα» αυτά τα φαινόμενα στα σώματα ασφαλείας.

Άμεσα, απαιτούνται παρεμβάσεις και μέτρα εκδημοκρατισμού αυτών των σωμάτων ώστε να εφαρμόζονται και σ’ αυτό το χώρο το Σύνταγμα και οι νόμοι.