Τι θα συμβεί μετά από μια επίθεση του Ισραήλ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν – εφιαλτικά σενάρια και πολιτικά παιχνίδια εν όψει και των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ. Οι άνεμοι του πολέμου στην Εγγύς Ανατολή

 Το αμερικανικό περιοδικό  στρατηγικής και διεθνών σχέσεων Foreign Affairs παρουσίασε μια ενδιαφέρουσα ανάλυση των εξελίξεων και των τάσεων που διαμορφώνονται – και είναι ιδιαίτερα απειλητικές – στην αντιπαράθεση του Ισραήλ με το Ιράν.

 Πρόκειται για θέματα με τεράστια γεωπολιτική σημασία αφού εμπλέκονται τα στρατηγικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων του πλανήτη, τα συμφέροντα των πολυεθνικών του πετρελαίου και της πολεμικής και κατασκευαστικής βιομηχανίας.

 Έχουν επίσης την περιφερειακή τους διάσταση αφού επηρεάζουν όλα τα κράτη της ευρύτερης περιοχής, χωρίς να εξαιρείται και η Ελλάδα.

Προβάλλουν επίσης ιδιαίτερα απειλητικά σενάρια όπου εμπλέκονται δυνάμεις καταστροφής και ακραίες ως και τυχοδιωκτικές απόψεις.

 Το Foreign Affairs επισημαίνει ότι: «η συζήτηση στο Ισραήλ για μια επιχείρηση εναντίον του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν επικεντρώνεται στο κατά πόσον ή όχι θα πρέπει να επιτεθεί ν Ιερουσαλήμ, και όχι στο τι μπορεί να συμβεί αν το κάνει. Η έλλειψη δημόσιας συζήτησης σχετικά με την "επόμενη ημέρα" μπορεί να αφήσει το Ισραήλ τόσο απροετοίμαστο  και στο να επιτεθεί όσο και στο να αμυνθεί.

 Επίσης, σε μεγάλο βαθμό απουσιάζει από τη δημόσια ανάλυση στο Ισραήλ το ερώτημα πώς μια εκστρατεία βομβαρδισμού των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν θα επηρεάσει τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Ως μια μικρή χώρα με περιορισμένη παγκόσμια προοπτική, το Ισραήλ χρειάζεται σπάνια να εξετάσει τον διεθνή αντίκτυπο των δράσεών του. Οι λίγοι Ισραηλινοί αναλυτές που έχουν μελετήσει το ζήτημα αυτό έχουν την τάση να υποτιμούν την πρόθεση του Ιράν, και την ικανότητα, να πραγματοποιήσει την απειλή  να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ. Τον περασμένο μήνα, για παράδειγμα, ο Άμος Γιαντλίν, ο πρώην διευθυντής των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών του Ισραήλ, και ο  Γιόελ Guzansky,  πρώην επικεφαλής του γραφείου του συμβουλίου εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ, υποστήριξαν σε ένα  paper για το INSS ότι είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι το Ιράν θα μπλοκάρει τη ναυσιπλοΐα».

 Η συζήτηση και οι αναλύσεις στο Ισραήλ έχουν την τάση να υπερτιμούν την πίστη στις στρατιωτικές ικανότητες της χώρας ενώ υποτιμούν τις αντίστοιχες του Ιράν ή τα διεθνή ερείσματα και τις αντιδράσεις φιλικών δυνάμεων προς αυτό. Ή ακόμη ισλαμικών δυνάμεων όπως η Χεζμπολάχ ή ακόμη πιο ακραίων ομάδων.

Το Foreign Affairs συνεχίζει την ανάλυσή του επισημαίνοντας:

  «Η έλλειψη ετοιμότητας στο Ισραήλ είναι ακόμη πιο ανησυχητική υπό το φως του γεγονότος ότι οι Ισραηλινοί αναλυτές έχουν περάσει λίγο χρόνο για να συζητήσουν μια στρατηγική εξόδου. Μια ισραηλινή επίθεση θα μπορούσε να ακολουθήσει μια έκδοση των προηγούμενων επιθέσεων εναντίον των πυρηνικών προγραμμάτων του Ιράκ και της Συρίας, τα οποία δεν οδήγησαν  σε γενικευμένες συγκρούσεις. Ή, ακολουθώντας το παράδειγμα του 1982, της εισβολής του Ισραήλ στο Λίβανο, θα μπορούσε να προκαλέσει ένα παρατεταμένο πόλεμο.

  Αυτή η επίθεση, με σκοπό να εξαλείψει την απειλή των ένοπλων παλαιστινιακών ομάδων εντός δύο ημερών, αντί να διαρκέσει 18 έτη, συνέβαλε αντιθέτως στην ενδυνάμωση ενός νέου εχθρού για το Ισραήλ, της Χεζμπολάχ. Ομοίως,  η εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο το 2006 δεν είχε σαφή στρατηγική εξόδου και διήρκεσε απροσδόκητα 33 ημέρες, καταλήγοντας σε πλήρη σύγχυση. Χωρίς μια σοβαρή δημόσια συζήτηση για την πιθανότητα ενός μεγάλου πολέμου με το Ιράν, το Ισραήλ θα μπορούσε να εκτεθεί σε μια εκτεταμένη σύγκρουση μένοντας απροετοίμαστο να προβλέψει την εξέλιξή της και να υπερασπιστεί τους πολίτες του.

 Οι Ισραηλινοί ηγέτες δεν έχουν καταφέρει να αντιμετωπίσουν την επίδραση ενός «παγώματος» στις σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ. Υπάρχει, βέβαια, πολύ συζήτηση για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ συμφωνούν όσον αφορά την ανάγκη για ένα τέτοιο πάγωμα, και, αν ναι, πότε θα πρέπει να συμβεί. Μέχρι στιγμής, φαίνεται, ότι η Ιερουσαλήμ και η  Ουάσιγκτον παραμένουν ενωμένες στην αντίθεσή τους προς το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, αλλά δεν έχουν ακόμη συμφωνήσει σχετικά με το χρόνο για τη στρατιωτική δράση.

 Πράγματι, το Ισραήλ αρνήθηκε να δεσμευτεί ότι θα  προειδοποιήσει την Ουάσιγκτον πριν από μια επίθεση. Σε περίπτωση που το Ισραήλ βομβαρδίσει το Ιράν, θα μπορούσε να προκαλέσει εύκολα μια κρίση ακόμα και αν είχε προειδοποιήσει προηγουμένως τις Ηνωμένες Πολιτείες, ειδικά εάν η κυβέρνηση Ομπάμα θα πρέπει να παρέμβει».

Επικίνδυνοι σχεδιασμοί από τυχοδιώκτες πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες που επανειλημμένα έχουν γράψει τη διεθνή έννομη τάξη στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.

 Το πρόβλημα γίνεται πιο περίπλοκο καθώς εμπλέκεται στην πολιτική αντιπαράθεση στις ΗΠΑ σχετικά με τις προεδρικές εκλογές.

  Ο ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπεναμίν Νετανιάχου,  μιλώντας σε ένα πολυπληθές ακροατήριο στις ΗΠΑ (περίπου 13.000 συνέδρους) στο American-Israel Public Affairs Committee (Aipac) ανέφερε:

Το  Ισραήλ «είναι αποφασισμένο να εμποδίσει το Ιράν έχει πυρηνικά όπλα» και «δυστυχώς, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν συνεχίζει να βαδίζει προς τα εμπρός».

 Με δεδομένη την ισχυρότατη επιρροή του ισραηλινού λόμπυ στις ΗΠΑ, ακόμη και στο Δημοκρατικό Κόμμα, έχουν σημασία οι δηλώσεις του προέδρου Ομπάμα, στο ίδιο Συνέδριο, την περασμένη Κυριακή.

Ο  Ομπάμα ανέφερε ότι υπήρξε μια πάρα πολύ "χαλαρή συζήτηση” για πιθανό  πόλεμο με το Ιράν, η οποία άλλωστε ωφελεί την Τεχεράνη, καθώς οδηγεί σε αύξηση της τιμής του πετρελαίου, κάτι που τελικά ευνοεί τη χρηματοδότηση του πυρηνικού  του προγράμματος.

Είπε επίσης  ότι το Ιράν έχει απομονωθεί και υπάρχει μια ευκαιρία "για διπλωματία – που θα υποστηρίζεται από διεθνή πίεση - για να πετύχουμε".

«Οι ηγέτες του Ιράν πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν έχω μια πολιτική συγκράτησης - Έχω μια πολιτική που αποσκοπεί να εμποδίσει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα", ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Και όπως έχω καταστήσει σαφές ξανά και ξανά κατά τη διάρκεια της προεδρίας μου, δεν θα διστάσω να κάνω χρήση βίας όταν είναι απαραίτητο για να υπερασπιστώ τις Ηνωμένες Πολιτείες και τα συμφέροντά τους."

Είναι φανερό ότι όσο πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ οι τόνοι θα ανεβαίνουν.

Ας μην ξεχνάμε ότι και ο πρόεδρος των Δημοκρατικών, Μπιλ Κλίντον, εξαπέλυσε την επίθεση εναντίον της Σερβίας, λίγους μήνες πριν τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές.

Η ρητορική αυξάνεται καθώς ορισμένοι ακραίοι   υποψήφιοι των Ρεπουμπλικάνων  τάσσονται υπέρ της επέμβασης στο Ιράν!

 Οι εξελίξεις αυτές έχουν προκαλέσει και τις αντιδράσεις των εκπροσώπων του κινήματος Occupy Wall Street, οι οποίοι μαζί με άλλους ακτιβιστές προκάλεσαν μια παράλληλη συνέλευση-διαδήλωση έξω από την AIPAC.

 Οι εξελίξεις αυτές, επίσης, εμπλέκουν και τη χώρα μας σε τρία τουλάχιστον επίπεδα.

 Στρατηγικά η χώρα έχει υπό την κυβέρνηση Παπανδρέου έχει συγκλίνει με το Ισραήλ. Άρα είναι εκτεθειμένη σε πιθανές αντιδράσεις.

  Δεύτερον, επηρεάζεται άμεσα από πιθανό εμπάργκο στο ιρανικό πετρέλαιο με ανυπολόγιστες συνέπειες για την εθνική οικονομία, στις τιμές των καυσίμων και τελικά στο δείκτη τιμών και στο επίπεδο ζωής των απλών ανθρώπων.

Θα πρέπει στον υπολογισμό, επίσης, να ληφθεί υπόψη και το γεωστρατηγικό παιχνίδι για τον έλεγχο των νέων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στην περιοχή και στα ελληνικά υποθαλάσσια «οικόπεδα».

Οι εξελίξεις που προδιαγράφονται είναι εξαιρετικά σοβαρές.

Ιδιαίτερα αυτό αν το συνδέσει κανείς με τα γεγονότα στην ευρύτερη περιοχή η οποία βρίσκεται σε εξαιρετική αστάθεια.

Θυμίζουμε τα δραματικά γεγονότα στη Συρία.

Και την τελευταία εξέλιξη στην πολύπαθη Λιβύη όπου φαίνεται να αποκαλύπτεται το νέο τοπίο στη μετά Καντάφι εποχή.

Έτσι, οι τοπικοί ηγέτες των φυλών στην  - πλούσια σε πετρέλαια – ανατολική Λιβύη ανακήρυξαν προχτές την ημι-αυτονομία της περιοχής.

Η απόφαση λήφθηκε σε σύσκεψη που  συμμετείχαν τουλάχιστον 2.000 άτομα κοντά στην ανατολική πόλη της Βεγγάζης.

Οι υποστηρικτές της κίνησης υποστηρίζουν ότι η περιοχή, γνωστή ως Κυρηναϊκή, έχει παραμεληθεί για δεκαετίες και ότι οι ντόπιοι θα πρέπει τώρα να αποφασίσουν για τις τοπικές υποθέσεις.

Όμως, το κυβερνών Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο τάχθηκε κατά της ομοσπονδιοποίησης, εν μέσω φόβων ότι θα μπορούσε να διαλύσει τη Λιβύη.

Το σύνολο των εξελίξεων είναι απειλητικό.

Οι άνεμοι του πολέμου αρχίζουν να φυσούν στην ευρύτερη περιοχή και χρειάζεται ιδιαίτερη εγρήγορση από τις φιλειρηνικές και σώφρονες δυνάμεις.

Όπως θα χρειαστεί και η ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση των πολιτών.

Όμως, στη φτωχή, τη χειμαζόμενη από την οικονομική κρίση και την πλήρη ανεπάρκεια και ανικανότητα των πολιτικών της ηγετών, Ελλάδα μια τέτοια συζήτηση αποτελεί «ψιλά γράμματα». 

Η Ελλάδα βυθίζεται στην ύφεση και στην ανεργία τη στιγμή που το PSI προχωράει αγκομαχώντας.

Συνεχίζεται το σήριαλ αισιοδοξίας από τους εκπροσώπους της κυβέρνησης σχετικά με την πορεία του PSI.

Το IIF ανακοίνωσε σήμερα ότι με βάση τα στοιχεία συμμετοχής των μελών του, η ανταπόκριση στο PSI αγγίζει το 40,8% ή τα 84 δισ. ευρώ.

Οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που είναι μέλη του και θα ανταλλάξουν τους ελληνικούς τίτλους που κατέχουν, είναι οι εξής:

Ageas, Allianz, Alpha Bank, AXA, Banque Postale, Bank of Cyprus, BBVA, BNP Paribas, BPCE, CNP Assurances, Commerzbank, Credit Agricole, DekaBank, Deutsche Bank, Dexia,, Emporiki Bank of Greece, Eurobank EFG, Generali, Greylock Capital Management, Groupama, HSBC, ING, Intesa San Paolo, KBC, Landesbank Baden-Wurttemberg, Marfin Popular Bank, Metlife, National Bank of Greece, Piraeus Bank, Royal Bank of Scotland, Societe Generale, Unicredit.

Την ίδια στιγμή το πρακτορείο Bloomberg μεταδίδει ότι οι ιδιώτες που διαθέτουν το 58% του ελληνικού χρέους έχουν υποδείξει ότι θα συμμετέχουν στο PSI.

Πιο συγκεκριμένα περισσότερες από 30 ευρωπαϊκές τράπεζες και οι μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες δήλωσαν θα αποδεχθούν την προσφορά για την ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων. Σύμφωνα με το Bloomberg, υπολογίζεται ότι έως τώρα η αξία των ομολόγων που θα ενταχθεί στο PSI ανέρχεται σε τουλάχιστον 120 δισ. ευρώ.

Παράλληλα ο Ευάγγελος Βενιζέλος με δηλώσεις του στον Real Fm 97.8 χαρακτήρισε «ιδιαίτερα κρίσιμες» αυτές τις ημέρες όπου βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία του PSI, καθώς εξήγησε ότι αυτή είναι η ευκαιρία να μειωθεί μεγάλο μέρος του χρέους της Ελλάδας. «Αυτό που συμβαίνει έχει ιστορική σημασία, αλλάζει το προφίλ του χρέους, αλλάζουν τα δεδομένα. Αναπνέει η εθνική οικονομία και οι θυσίες των πολιτών, που βλέπουν να έχει μειωθεί ο μισθός και η σύνταξη, θα αρχίσουν να πιάνουν τόπο» τόνισε μεταξύ άλλων ο υπουργός Οικονομικών.

Στις ελληνικές τράπεζες που θα συμμετέχουν στο κούρεμα προστέθηκε και η Τράπεζα Πειραιώς.

Το αξιοπερίεργο είναι μέσα στο κούρεμα θα υπολογιστεί και το ποσό των 18 δις. ευρώ του Κοινού Ταμείου που διαχειρίζεται η Τράπεζα της Ελλάδος η οποία έχει εκδηλώσει την πρόθεσή της να συμμετάσχει στο πρόγραμμα PSI, και άλλα περίπου 2,7 δισ. ευρώ που κατέχουν ασφαλιστικά ταμεία όπως το ΙΚΑ, ο ΟΓΑ, ΟΠΑΔ, Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων, κ.α τα οποία αποφάσισαν επίσης να συμμετάσχουν το συνολικό ποσό των ομολόγων που μέχρι στιγμής που διατίθεται προς ανταλλαγή φθάνει τα 101,7 δισ. ευρώ ανεβάζοντας έτσι τη μέχρι στιγμής συμμετοχή στο PSI στο 49,4%.

Με άλλα λόγια θα «κουρέψουν» και ομόλογα ασφαλιστικών ταμείων μειώνοντας έτσι δραστικά τα αποθέματά τους και οδηγώντας σε ακόμη μεγαλύτερη συμπίεση των συντάξεων και ασφαλιστικών παροχών.

Φυσικά για τις ελληνικές τράπεζες θα διατεθούν 30 έως και 50 δις. ευρώ από τα 130 της νέας δανειακής σύμβασης, ενώ για τα ασφαλιστικά ταμεία ούτε ένα … ευρώ.

Εκείνο όμως που δεν προβάλλεται και τόσο από την πλευρά της κυβέρνησης και τα φερέφωνά της είναι η πραγματική κατάσταση της οικονομίας.

Έτσι σύμφωνα και με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat,  η ελληνική οικονομία έκανε ρεκόρ ύφεσης το 2011, με το ΑΕΠ να έχει συρρικνωθεί κατά 7% σε ετήσια βάση. Το μεγαλύτερο ποσοστό ύφεσης το κατέγραψε η Ελλάδα, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της Eurostat, το πρώτο τρίμηνο του 2011, οπότε η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε κατά 8%. Στο σύνολο της Ευρωζώνης η ύφεση το τελευταίο τρίμηνο του 2011 ήταν της τάξης του 0,3%, ενώ στο σύνολο του έτους η Ευρωζώνη είχε οριακή ανάπτυξη της τάξης του 0,7%. Στον αστερισμό της ύφεσης σε ετήσια βάση βρέθηκαν, εκτός από την Ελλάδα, η Πορτογαλία (-2,7%), η Σλοβενία (-1,5%), η Ολλανδία (-0,7%), η Ιταλία (-0,5%) και η Κύπρος (-0,5%), ενώ το τελευταίο τρίμηνο της περασμένης χρονιάς διολίσθησαν σε ήπια ύφεση και η Γερμανία, η Ισπανία, η Αυστρία, το Βέλγιο και η Εσθονία.

Τρομαχτικές διαστάσεις λαμβάνει και η ανεργία που επίσημα φτάνει στο 20% και πλέον.

Ενώ η ανεργία των νέων αγγίζει επίσημα το 50%!!!

Αυτή είναι η «σωτηρία» της Ελλάδας που ευαγγελίζονται οι εραστές του Μνημονίου.

Παραθέτουμε στη συνέχεια ορισμένους πίνακες με στοιχεία από την Eurostat: 

Οι άνεργοι σε εκατομμύρια από το 2000 ως το 2012

Η ανεργία ανάλογα με το επίπεδο μόρφωσης

Η ανεργία στα 27 μέλη κράτη της ΕΕ

Η  ανεργία των νέων από το 2008-2011 το 3ο τετράμηνο του έτους

Η ανεργία των νέων στα 27 μέλη κράτη της ΕΕ και σε εποχιακά εργαζομένους 

Η ανεργία κατά φύλο

Το ανέκδοτο του σημερινού ανασχηματισμού: η Αννούλα Διαμαντοπούλου στο … υπουργείο Ανάπτυξης!

 Τα τραγελαφικά με την αχαρακτήριστη κυβέρνηση Παπαδήμου συνεχίζονται.

Ναι, πρόκειται για τη συγκυβέρνηση των τριών που κατέληξαν σε … ερωτική σχέση των δύο – ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Όπου η ΝΔ πάσχει από … διχασμό προσωπικότητας αφού δηλώνει ταυτόχρονα  ότι συμμετέχει και στηρίζει την κυβέρνηση ενώ είναι και «αξιωματική αντιπολίτευση».

Όπου ο τέως υπουργός … κακοποίησης του πολίτη παραιτήθηκε όχι εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης βίας και των τόνων χημικών αλλά για να διεκδικήσει την ηγεσία του … ΠΑΣΟΚ.

Αφού βέβαια δήλωσε ότι τα συγκεκριμένα ήταν τα πιο … ήπια μέτρα που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν.

(Με άλλα λόγια τα αυστηρότερα θα ήταν η … κυκλοφορία των τανκς στο κέντρο της Αθήνας!)

Προέκυψε λοιπόν και κάποιο είδους ανασχηματισμός (για να χρησιμοποιήσουμε ορισμένους φθαρμένους όρους).

Έτσι, ο … μέγιστος Μιχάλης Χρυσοχοΐδης επέστρεψε στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη  (εκεί όπου είχε τσακίσει την … τρομοκρατία).

Αφού βεβαίως είχε οργανώσει την … ανάπτυξη της χώρας και καταπολέμησε την ακρίβεια και τόσα άλλα δεινά.

Και αφού βεβαίως φρόντισε να χάσει στην κούρσα διαδοχής του ΠΑΣΟΚ πριν αυτή ξεκινήσει.

Και φυσικά αποδεικνύοντας τις ικανότητες του στη … μελέτη κρίσιμων κειμένων (παρά το ότι δεν πρόλαβε να διαβάσει το … πρώτο Μνημόνιο).

 Ας μας συγχωρήσουν οι κατά τα  άλλα αχαρακτήριστοι υπουργοί και μνηστήρες του προεδρικού θώκου του ΠΑΣΟΚ, αλλά θεωρούμε ότι το must γεγονός του μικρού αυτού ανασχηματισμού είναι η αποχώρηση της Άννας Διαμαντοπούλου από το υπουργείο Παιδείας.

Της υπουργού που θα αφήσει με ανεξίτηλα γράμματα το όνομά της στην ιστορία αυτού του υπουργείου, στην ιστορία της … κακοποίησης της Παιδείας στη χώρα μας.

Της υπουργού που επί της θητείας της φτάσαμε στο σημείο να μην έχουν ακόμη δοθεί τα βιβλία στα σχολεία.

Που δυο μήνες πριν τις Πανελλήνιες δεν έχουν εξασφαλιστεί τα τετράδια των υποψηφίων (καινούργιο ρεκόρ και αυτό).

Της υπουργού που επί θητείας της καταργήθηκε το πανεπιστημιακό άσυλο και έγινε δυνατό το σύνολο σχεδόν της πανεπιστημιακής κοινότητας να στραφεί  εναντίον της.

Που συρρικνώθηκαν οι δαπάνες για την παιδεία και ο εκπαιδευτικός κόσμος μετατράπηκε σε … χαρτογιακάδες δημοσίους (ή με την καινούργια ορολογία κρατικούς) υπαλλήλους.

Της υπουργού που  είναι η πρώτη και η μόνη που δεν κατέθεσε στεφάνι στον εορτασμό του Πολυτεχνείου.

Της υπουργού που φιλοδόξησε να καταστήσει τους εκπαιδευτικούς σε καταδότες, χαφιέδες και ρουφιάνους των μαθητών τους.

Αλησμόνητη θα μείνει η … έκκλησή της στο σύλλογο καθηγητών να τιμωρήσει τους μαθητές στα Γιάννινα για τη γνωστή τους χειρονομία.

(Ας καταθέσουμε ένα προσωπικό μας βίωμα: στη δικτατορία, τις μέρες του Πολυτεχνείου οι καθηγητές μας – ακόμη και οι δεξιοί – δεν μας κατέδωσαν στην αστυνομία για την όποια συμμετοχή μας στα γεγονότα).

Η Άννα Διαμαντοπούλου, βεβαίως, έχει μια πιο … εκσυγχρονιστική αντίληψη γι’ αυτά τα θέματα.

Θα «λείψει» - είναι σίγουρο – από την εκπαιδευτική κοινότητα, εκπαιδευτικούς και μαθητές. Τόσο άθλια «ηγεσία» στο υπουργείο Παιδείας είναι δύσκολο να βρεθεί.

Ας πάει στο καλό.

Το δυστύχημα είναι ότι το τόσο πλούσιο και … εμπνευσμένο έργο της θα το … συνεχίσει στο υπουργείο Ανάπτυξης.

Οπότε καταλαβαίνετε τι περιμένει και την έρμη ανάπτυξη στη χώρα μας.

Α … ίσως, το μόνο που γνωρίζει να κάνει καλά η Αννούλα είναι να αυτοθαυμάζεται κάθε βράδυ στο μαγικό της καθρέφτη και να αναρωτιέται:

«Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου … ποια θα είναι η πρώτη πρωθυπουργός της χώρας … και η πιο όμορφη … εεε;».

Άντε και σ’ ανώτερα.

Και μη χειρότερα!  

Τα εκτρωματικά αποτελέσματα των εφαρμοστικού νόμου για το 2ο Μνημόνιο: η «ρήτρα θανάτου» και οι εργαζόμενοι από τη Βουλγαρία με … μισθούς Βουλγαρίας

Καθημερινά οι Έλληνες πολίτες πληροφορούνται αποσβολωμένοι τα νέα εφιαλτικά μέτρα που εξαπολύει κατά ριπάς η κυβέρνηση προκειμένου να εφαρμόσει το νέο Μνημόνιο.

Συντριβή των μισθών στον ιδιωτικό τομέα – ύστερα από  αυτούς του Δημοσίου.

Συντριβή και των συντάξεων.

Στην ουσία διάλυση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και συρρίκνωση ως και εξαφάνιση των ασφαλιστικών ταμείων.

Τα νέα οργουελικού τύπου μέτρα και ρυθμίσεις που προχωρούν σε υλοποίηση είναι μεταξύ άλλων και τα εξής:

- Η «ρήτρα θανάτου» στις συντάξεις: ο υποψήφιος συνταξιούχος θα πρέπει να δηλώνει αν θέλει να μεταφερθεί η σύνταξή του και μετά θάνατον στους πλησιέστερους συγγενείς – σύζυγο ή παιδιά. Σε αυτή την περίπτωση η ήδη τσεκουρωμένη σύνταξη θα μειώνεται δραστικά!!!

- Σε μια άλλη «ρύθμιση» επιτρέπεται σε ιδιωτικά γραφεία ευρέσεων εργασίας να φέρουν στην Ελλάδα Βούλγαρους εργαζομένους που μπορούν να εργάζονται στη χώρα μας με μισθούς Βουλγαρίας – δηλαδή με 140 και κάτι ευρώ!1!

Δεν έχουμε τίποτε με τους εργαζόμενους από τη Βουλγαρία.

Έχουμε, όμως, «χοντρό» θέμα με τη στυγνή εκμετάλλευση των ανθρώπων ανεξάρτητα από εθνικότητα και καταγωγή.

Και με την απίστευτη αναλγησία και αδιαντροπιά αυτών που ψηφίζουν και επιβάλλουν τέτοιου είδους μέτρα. Της δοτής κυβέρνησης και των 202 «εκπροσώπων του έθνους» …

Δικό μας χρέος να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί η Ελλάδα σε μια σύγχρονη «φάρμα των ζώων».

Κρίσιμες ώρες για την εφαρμογή του PSI –η «αισιοδοξία» των κυβερνώντων και η αμείλικτη αλήθεια των αγορών και των αριθμών. Το «ονοματεπώνυμο» των δανειστών…

  Το σχέδιο της ανταλλαγής του χρέους της Ελλάδας πρέπει - με βάση την πρόσφατη συμφωνία - να ολοκληρωθεί μέχρι την Πέμπτη το βράδυ.

  Με συνεντεύξεις του στο Bloomberg και το Reuters ο υπουργός Οικονομικών δηλώνει αισιόδοξος ότι η συμμετοχή των επενδυτών στο PSI θα είναι πάνω από 90% με τους επενδυτές να δελεάζονται από τα ανταλλάγματα που προσφέρονται, μια ισοδύναμη προκαταβολή, ένα νέο ομόλογο που εκδίδεται σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο, μια ρήτρα GDP που προσφέρει υψηλότερο επιτόκιο εάν η ελληνική οικονομία πάει καλύτερα από τα αναμενόμενα, και ίση μεταχείριση, για τα νέα ομόλογα, με το δημόσιο τομέα.

  «Στόχος μας είναι η σχεδόν καθολική συμμετοχή. Δεν θα πρέπει κανείς να φανταστεί ότι θα υπάρξει μια δεύτερη προσφορά που θα περιλαμβάνει αυτά τα στοιχεία» είπε στο Reuters ο υπουργός Οικονομικών.

 «Αυτή είναι η καλύτερη προσφορά. Είναι η καλύτερη γιατί είναι η μοναδική, η μόνη προσφορά που ισχύει» ξεκαθάρισε ο Ευάγγελος Βενιζέλος με δηλώσεις του στο Bloomberg.

 «Εάν μπορούμε να αποφύγουμε να ενεργοποιήσουμε τα CDS αυτό είναι η καλύτερη λύση. Με μία σχεδόν καθολική συμμετοχή δεν είναι απαραίτητο να ενεργοποιηθούν τα CACs. Αλλά αυτή η ρήτρα υπάρχει στην νομική μας τάξη και είμαστε έτοιμοι να εφαρμόσουμε την νομοθεσία εάν είναι απαραίτητο» προειδοποίησε ο υπουργός Οικονομικών.  

 Αλλά η αγωνία είναι πάνω από τον αριθμό των πιστωτών οι οποίοι θα την αποδεχθεί. Κατά συνέπεια, οι αγορές ανοίγουν.

«Αισιοδοξία», λοιπόν, από τους κυβερνώντες.

 Το τι σημαίνει, βέβαια, αυτή η συμφωνία σε επίπεδο οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων για τους  Έλληνες εργαζομένους, για τον ελληνικό λαό έχει γίνει πια φανερό.

 Η συντριβή των μισθών, των συντάξεων, των λαϊκών εισοδημάτων ευρύτερα μέσα από την επιδίωξη της εσωτερικής υποτίμησης είναι μια πρώτη – μόνο – γεύση του τι ακόμη θα ακολουθήσει.

Ωστόσο, σήμερα θα ασχοληθούμε και με ορισμένες άλλες πλευρές.

Παρά την αισιοδοξία, λοιπόν, κάποιων,  μέρος του φιλοκυβερνητικού τύπου – όπως το «Βήμα» - αναφέρει: «στο «κόκκινο» η αγωνία για το PSI- 75% - 80% η συμμετοχή στο κούρεμα».

Οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ένα ποσοστό συμμετοχής στο «κούρεμα» της τάξης του 75% - 80%, οι οποίες εάν επαληθευτούν θα οδηγήσουν στην ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής δράσης (CACs), με στόχο την αύξηση του ποσοστού αυτού στο 90%.

Ωστόσο, τραπεζικές πηγές εκτιμούν ότι δεν είναι δυνατή η διατύπωση ασφαλών προβλέψεων για όσο διάστημα βρίσκεται σε υλοποίηση η όλη διαδικασία, υπογραμμίζοντας ότι θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι και το «κλείσιμο» της σχετικής προθεσμίας το βράδυ της Πέμπτης.

Ένα ακόμη θέμα που έχει αναδυθεί σχετίζεται με το ομόλογο ονομαστικής αξίας 14,5 δισ. ευρώ που λήγει αυτόν το μήνα, μέρος του οποίου έχει αγοράσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

Ο τίτλος αυτός θα πρέπει να αποπληρωθεί στο 100% στην Ευρωτράπεζα, η οποία θα επιστρέψει τα κέρδη της για τη χρηματοδότηση του ελληνικού πακέτου στήριξης σε δεύτερη φάση. Τίθεται λοιπόν ένα σοβαρό ταμειακό ζήτημα, για το οποίο θα πρέπει να βρεθεί άμεσα λύση.

Την αγωνία αυτή εκφράζουν και άλλα διεθνή έντυπα.

Όπως το γαλλικό περιοδικό  “L’ Express”  που τιτλοφορεί σημερινό του άρθρο «Γιατί η Ελλάδα σπέρνει πάλι τον πανικό στα χρηματιστήρια».

Το άρθρο επισημαίνει:

«Η Ελλάδα εισέρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο. Οι ιδιώτες πιστωτές της έχουν διορία μέχρι τις 8:00 μ.μ. την Πέμπτη να δηλώσουν κατά πόσο ή όχι θα συμμετάσχουν στη συμφωνία ανταλλαγής του χρέους (το περίφημο PSI).

Και προφανώς, η αισιοδοξία δεν έχει κατ ' ανάγκη εκφραστεί από την πλευρά των επενδυτών. Την Τρίτη, το Χρηματιστήριο του Παρισιού έχασε 3,58%. Τη μεγαλύτερη πτώση από την αρχή του έτους. Το Χρηματιστήριο του Μιλάνου έκλεισε με πτώση 3,39%. Ίδια πτώση και στο Χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης, το οποίο γνώρισε μια πτώση του 3,4%».

 Σύμφωνα με το γαλλικό περιοδικό «η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος είναι ζωτικής σημασίας: μέσα από αυτό, το χρέος της Ελλάδας (350 δισ. ευρώ σήμερα) θα πρέπει να μειωθεί κατά περισσότερο από 100 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένα, οι ιδιώτες επενδυτές πρέπει να συμφωνήσουν να παραιτηθούν από 53,5% της ονομαστικής αξίας των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν. Πρέπει επίσης να συμφωνήσουν σχετικά με  νέα ελληνικά ομόλογα, μεγαλύτερης διάρκειας με χαμηλότερο επιτόκιο. Το PSI είναι επίσης προϋπόθεση για την ΕΕ και το ΔΝΤ ώστε να «ξεκλειδώσει» μια δεύτερη πιστωτική γραμμή ύψους € 130 δισ., για να διευκολυνθεί η πρόσβαση στην αγορά. Το ευρωπαϊκό σχέδιο ενίσχυσης παρέχει περισσότερο από 60 δισεκατομμύρια ευρώ για βοήθεια προς τις τράπεζες, από τα οποία τουλάχιστον 30 αφορούν τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα». 

Το περιοδικό τονίζει: «Αυτή η μαζική στήριξη στις τράπεζες, η οποία έχει ως στόχο να προσπαθήσει να αποφύγει την επανάληψη της κρίσης του 1929, όμως, είναι αμφιλεγόμενη και έχει καταγγελθεί, τόσο στις διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως από τον πρώην υπουργό Οικονομικών της Αργεντινής, Ρομπέρτο ​​Lavagna, τον κύριο αρχιτέκτονα της ανάκαμψης της χώρας του μετά την κήρυξη της πτώχευσης πριν από μια δεκαετία. Όλοι καταγγέλλουν τις δραστικές θυσίες που επιβάλλονται στον ελληνικό πληθυσμό σε αντάλλαγμα μιας ενίσχυσης αμιγώς με οικονομικά κριτήρια.

 Δεν είναι σίγουρο, ότι αυτό είναι που ανησυχεί τις αγορές. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ορίσει μεταξύ 75 και 90% το ποσοστό αποδοχής για τους ιδιώτες πιστωτές.   Η συμμετοχή τους, όμως, στην ανταλλαγή είναι πιθανό να είναι χαμηλότερη από την αναμενόμενη.  Σε ποσοστό κάτω από 75%, η κυβέρνηση έχει ήδη ανακοινώσει ότι το έργο θα πρέπει να εγκαταλειφθεί. Η Ελλάδα θα βρεθεί σε κίνδυνο αθέτησης των υποχρεώσεών της (χρεωκοπία)  στις 20 Μαρτίου, όταν η χώρα πρέπει να αποπληρώσει ομόλογα της τάξης των 14,4 δισ. ευρώ. 

 Οι ευρωσκεπτικιστές, όπως το βρετανικό think tank Openeurope, αναφέρουν  ότι, σε αντίθεση με ολόκληρο το σχέδιο βοήθειας προς την Ελλάδα, από την πλευρά τους εκτιμούν ως αναπόφευκτη τη χρεωκοπία  της χώρας για το υπόλοιπο του χρέους της, και αυτή θα πέσει πάνω στους ώμους των φορολογουμένων της Ευρώπης. Στο άμεσο μέλλον, το Institute of International Finance (IIF), το οποίο διεξήγαγε τις διαπραγματεύσεις από την πλευρά των τραπεζών με την ελληνική κυβέρνηση, παρουσίασε ένα σενάριο Αποκάλυψης, αν η συμφωνία αυτή δεν υλοποιηθεί κατά τουλάχιστον 75%, σε εμπιστευτική έκθεση που διέρρευσε στον Τύπο. Το IIF ανέβασε σε ένα ποσό άνω των 1.000 δισ. ευρώ το κόστος για τη διεθνή οικονομία της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας της Ελλάδας σε περίπτωση αποτυχίας του PSI. Η έκθεση αναφέρεται επίσης στις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει η ΕΚΤ, και την ταχεία μετάδοση των προβλημάτων στην Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ισπανία».

Το «ονοματεπώνυμο» των πιστωτών.

Την πρόθεση τους να μετάσχουν στην ανταλλαγή ομολόγων εξέφρασαν 12 χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

 Οι μεγάλοι του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος ανακοίνωσαν τη Δευτέρα βράδυ ότι συμφώνησαν να συμμετάσχουν στη συμφωνία: τρεις γερμανικές  τράπεζες: Allianz, Commerzbank, Deutsche Bank, οι γαλλικές Axa, BNP Paribas, η CNP Assurances, η ολλανδική ING Bank, η Intesa της Ιταλίας, η  San Paolo.

Από τις  ΗΠΑ το  Ταμείο Διαχείρισης Κεφαλαίων Greylock.

 Συμμετέχουν τρεις ελληνικές τράπεζες Alpha Bank, EFG Eurobank και η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας (ΕΤΕ). Ενώ ανάλογη απόφαση συμμετοχής στο «κούρεμα» έλαβε και το χθεσινοβραδινό διοικητικό συμβούλιο της ΑΤΕ Βank.

Συνολικά οι ελληνικοί φορείς έχουν στην κατοχή του το 35% του χρέους που θα αναδιαρθρωθεί, το οποίο αντιστοιχεί σε τίτλους ονομαστικής αξίας 68 δισ. ευρώ.

Από αυτά, τα 45 δισ. ευρώ βρίσκονται στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών και τα υπόλοιπα σε ασφαλιστικούς φορείς.

 Σύμφωνα με το Bloomberg, αυτοί οι ιδιώτες πιστωτές αντιπροσώπευαν το 20% του συνολικού ελληνικού χρέους. Θα πρέπει ωστόσο να φθάσουν το 50% στο συντομότερο δυνατό χρόνο. Πράγματι, στο όριο αυτό, ειδικές διατάξεις της συμφωνίας επιτρέπουν την επιβολή, υπό ορισμένες προϋποθέσεις - την αναδιάρθρωση σε όλους τους πιστωτές. Στην περίπτωση αυτή, η προσέλευση θα είναι τουλάχιστον 86% υπολογίζουν οι εμπειρογνώμονες της BNP Paribas. 

Πέρα από την οικονομική λειτουργία του θέματος, θέλουμε να θίξουμε την εξής πλευρά: ότι πλέον οι δανειστές, οι τοκογλύφοι, αυτοί οι οποίοι εμφανίζονται να επιβάλλουν άτεγκτους και εξοντωτικούς όρους στον ελληνικό λαό έχουν συγκεκριμένο «ονοματεπώνυμο».

Είναι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες – γερμανικές, γαλλικές και ορισμένες ακόμη.

Είναι κερδοσκοπικά funds.

Όλα αυτά σε πλήρη συνεννόηση με την ελληνική πολιτική ηγεσία.

Μεταξύ αυτών και τρεις μεγάλοι ελληνικοί τραπεζικοί όμιλοι. Οι Alpha Bank, EFG Eurobank  - του ομίλου Λάτση - και η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας (ΕΤΕ) – στην οποία μέτοχος είναι και το ελληνικό δημόσιο, ακόμη και η Εκκλησία της Ελλάδας.

Έτσι για να πέφτουν και οι μάσκες και να περιοριστεί το «δούλεμα» από όλους αυτούς τους κύκλους. 

Ο πόλεμος της … πατάτας!

Στα Μέσα ενημέρωσης γνωρισαν έντονη προβολή τις τελευταίες μέρες το «κίνημα της πατάτας», οι πρωτοβουλίες καταναλωτών της Πιερίας, πατατοπαραγωγών του Νευροκοπίου οι οποίες επεκτάθηκαν  και σε άλλες περιοχές, ενώ στο χορό μπήκαν και ορισμένοι δήμοι.

 Σε εξέλιξη βρίσκονται και άλλες πρωτοβουλίες που αφορούν ελαιοπαραγωγούς, ακόμη και εν όψει του Πάσχα και κτηνοτρόφους με αιγοπρόβατα!

 Το ενδιαφέρον  είναι ότι οι κινήσεις αυτές συνάντησαν την αντίδραση του … ΚΚΕ.

Το οποίο με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου στις 2/3/2012 ανέφερε τα εξής:

«Με πρωταγωνιστές τα ΜΜΕ των μεγαλοεπιχειρηματιών και την ενθάρρυνση της συγκυβέρνησης εξελίσσεται μία νέα ανήθικη εκστρατεία προπαγάνδας για την εξαπάτηση του λαού με τον κωδικό «κίνημα της πατάτας». Παίζουν και αξιοποιούν τον πόνο των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που καθημερινά αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης.

Το λεγόμενο κίνημα της φθηνής πατάτας που προβάλλεται ως λύση ή ανακούφιση είναι σαν αυτά τα κόλπα που χρησιμοποιούν τα Super Market στο παιχνίδι των προσφορών. Είναι η συνέχεια του άθλιου κυβερνητικού εμπαιγμού ότι η ακρίβεια θα χτυπηθεί με τα «παρατηρητήρια τιμών» και τη διαφάνεια ή με τις επιτροπές ανταγωνισμού.

Η ακρίβεια που πνίγει τη λαϊκή οικογένεια οφείλεται πρώτα και κύρια στην κατακρεούργηση των μισθών, στην ανεργία, στα εξοντωτικά χαράτσια και τη βαριά έμμεση και άμεση φορολογία. Οφείλεται στα μονοπώλια και τα καρτέλ που δεσπόζουν σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Η αισχρή ληστεία που κάνουν στη λαϊκή οικογένεια μαζί, κυβέρνηση μέσω φόρων και  μονοπώλια εισαγωγής και επεξεργασίας του πετρελαίου, επαναλαμβάνεται στον ένα ή τον άλλο βαθμό σε όλους τους τομείς.

Η αλήθεια είναι ότι τα μονοπώλια όσο θα υπάρχουν θα επιβάλλουν ληστρικές τιμές και θα καθορίζουν την ποιότητα των τροφίμων, των αγροτικών προϊόντων, των φαρμάκων, της ενέργειας, και όλων όσα είναι απαραίτητα για τη διαβίωση της λαϊκής οικογένειας. Ακόμα και εκεί που βγάζουν τις επιχειρήσεις που λειτουργούν ως μεσάζοντες, το όφελος είναι γι αυτούς και όχι για το λαό που καταναλώνει.

Ο στόχος προβολής του «κινήματος της φθηνής πατάτας» είναι ίδιος με εκείνον της προβολής του λεγόμενου κινήματος των πλατειών. Αποπροσανατολισμός των μικρών φτωχών αγροτών παραγωγών, απομάκρυνσή τους από το αγροτικό κίνημα με προσανατολισμό ρήξης με τα μονοπώλια και την ΕΕ. Να μη συνειδητοποιήσουν και αγωνιστούν ενάντια στους πραγματικούς υπεύθυνους για το ξεκλήρισμά τους, τα μονοπώλια, τις μεγάλες βιομηχανίες και τις αλυσίδες Super Market που εμπορεύονται τα προϊόντα τους, ελέγχουν τις εισαγωγές. Αυτά τα μονοπώλια αξιοποιούν τα όπλα που τους παρέχει η ΕΕ με την ΚΑΠ σε βάρος και της φτωχής αγροτιάς και των εργαζομένων - καταναλωτών.

Αυτή η κατάσταση αναδεικνύει την ανάγκη άλλου δρόμου ανάπτυξης. Η χώρα έχει όλες τις προϋποθέσεις να καλύψει με επάρκεια, ασφάλεια και φθηνά, τις διατροφικές ανάγκες του λαού σε αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα καθώς και τις ανάγκες της βιομηχανίας. Ότι αυτό δεν γίνεται καταδεικνύει πόσο είναι ώριμη και επιτακτική ανάγκη να υπάρξει κεντρικός πανεθνικός σχεδιασμός. Αυτό απαιτεί να γίνουν κοινωνική λαϊκή περιουσία όλες οι επιχειρήσεις, ο φυσικός και ορυκτός πλούτος  και να δημιουργηθούν παραγωγικοί συνεταιρισμοί της μικρής και μεσαίας αγροτιάς. Το μεγαλοεμπόριο και οι εισαγωγές να είναι αποκλειστική υπόθεση του κράτους. Αυτό σημαίνει αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία. Η συσπείρωση με το ΚΚΕ είναι μονόδρομος για να γίνει ο λαός κυρίαρχος στον τόπο του και να απολαμβάνει τον πλούτο που ο ίδιος παράγει».

 Στη συνέχεια εξαιτίας και του θορύβου που προκλήθηκε το ΚΚΕ επανήλθε με διορθωτικές δηλώσεις στελεχών του όπως και με νέα ανκοίνωση του Γραφείου Τύπου σήμερα:

«Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου για την επίθεση κατά του ΚΚΕ με αφορμή το «κίνημα της πατάτας»      

05/03/12

Κάθε προσπάθεια παρερμηνείας από σειρά ΜΜΕ των αγωνιστικών και διεκδικητικών θέσεων του ΚΚΕ, όπως ότι δήθεν στηρίζει μεσάζοντες ή εναντιώνεται στην αγροτιά και τον κόσμο που εξαναγκάζεται να αναζητά φτηνότερα προϊόντα είναι υποβολιμαία.

Η προσπάθεια του λαού να δώσει λύση σε συνθήκες κρίσης στο πρόβλημα της διατροφής του αποτελεί σημαντικό παράγοντα της πάλης του. Σε αυτή την πάλη πρωτοστατεί το ΚΚΕ, δυναμώνει την αλληλεγγύη και δεν υποτιμά καμία προσπάθεια της λαϊκής οικογένειας να εξασφαλίσει τη διατροφή της. Η ανάγκη της λαϊκής οικογένειας για φτηνά και ασφαλή τρόφιμα, όπως και η ανάγκη της αγροτιάς να πουλά σε προσιτές τιμές την αγροτική παραγωγή και να μη σαπίζει στην αποθήκη ή το χωράφι, εξ αιτίας των εισαγωγών και των εκβιασμών των μεσαζόντων και εμποροβιομήχανων, μπορεί και είναι ρεαλιστικό να βρουν οριστική και μόνιμη λύση, κάτω από σειρά προϋποθέσεων.

Οι μορφές όμως όπως το «κίνημα της πατάτας», έχουν πολύ περιορισμένες δυνατότητες και δεν λύνουν το πρόβλημα της εκμετάλλευσης της αγροτιάς από το κεφάλαιο, ούτε της φτώχειας και της πείνας που διευρύνονται στις λαϊκές οικογένειες, ως αποτέλεσμα της βάρβαρης πολιτικής τρόικας - ΕΕ - κυβέρνησης. Εξάλλου και στο παρελθόν έγιναν παρόμοιες προσπάθειες. Οι επιχειρηματίες και τα πολυκαταστήματα, οι έμποροι, έχουν τα μέσα και τους μηχανισμούς να υποσκάψουν την παραπάνω προσπάθεια, ακόμα και παραμερίζοντας κάποιους μεσάζοντες να διατηρήσουν ψηλές λιανικές τιμές για το λαό και χαμηλές τιμές ιδιαίτερα για τους μικρούς παραγωγούς.

Αναδεικνύεται η αναγκαιότητα να μπουν σήμερα στο περιθώριο τα παράσιτα που λέγονται μονοπώλιο και μεσάζοντας. Αναδεικνύεται η επικαιρότητα και η ανάγκη του κεντρικού σχεδιασμού σε κάθε φάση της παραγωγικής διαδικασίας και στον τομέα των τροφίμων. Από τη μείωση της τιμής των αγροτικών εφοδίων (λιπάσματα, φυτοφάρμακα, πετρέλαιο, μηχανήματα, σπόροι, ζωοτροφές κ.ά) καταργώντας το καπιταλιστικό κέρδος και μειώνοντας έτσι το κόστος παραγωγής, μέχρι τη συλλογή, συγκέντρωση και διάθεση φτηνών και καλών αγροτικών προϊόντων.

Ο παραγωγικός αυτός τρόπος δεν μπορεί να εξασφαλιστεί στα πλαίσια της ΕΕ, η οποία καταστρέφει παραγωγικές δυνατότητες της χώρας. Μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο με αποδέσμευση από την ΕΕ, κεντρικό σχεδιασμό και κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και της γης. Με συνεταιριστικοποίηση της παραγωγής και δημιουργία παραγωγικών συνεταιρισμών (που καμιά σχέση δεν έχουν με τους σημερινούς) των μικρομεσαίων αγροτών και δραστική μείωση των εισαγωγών προϊόντων που μπορούμε να παράγουμε.      Έτσι μπορούμε να εξασφαλίσουμε αυτάρκεια για τα περισσότερα προϊόντα σε χαμηλές τιμές, να καταπολεμήσουμε την ανεργία, να έχουμε ανάπτυξη για την ευημερία του λαού και όχι των κερδών των μονοπωλίων».

 Στην αντιπαράθεση παρενέβη με ανακοίνωσή του και ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος αναφέρει:

«Το διαχρονικό καθεστώς ασύδοτης κερδοσκοπίας των μεσαζόντων, των επιχειρήσεων τροφίμων, αλυσίδων Super Market και των καρτέλ, επιβαρύνει προκλητικά τα εισοδήματα των εργαζομένων εδώ και πολλά χρόνια», αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του σχετικά με το «κίνημα της πατάτας», τη διάθεση του προϊόντος στους καταναλωτές χωρίς την παρουσία μεσαζόντων.

«Παράλληλα, η διάλυση των αγροτικών συνεταιρισμών από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στέρησε άλλο ένα εργαλείο για τη διάθεση φτηνών αγροτικών προϊόντων για τους καταναλωτές. Η μνημονιακή πολιτική της ανεργίας και της φτώχειας, που σφαγιάζει τα εισοδήματα των εργαζομένων, συνοδεύεται από την κερδοσκοπία των μεγαλοεπιχειρηματιών του αγροδιατροφικού τομέα, με τιμές έως και δεκαπλάσιες από τις τιμές παραγωγού...», συνεχίζει στην ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ.

«Το αποκαλούμενο “κίνημα της πατάτας” αποτελεί ένα κορυφαίο παράδειγμα αυτοοργάνωσης των παραγωγών, απέναντι στις ασύδοτες πρακτικές των μεσαζόντων», συνεχίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τονίζει ότι «εντάσσεται σε μια σειρά κινημάτων αντίστασης των πολιτών και αυτοοργάνωσής τους, που αμφισβητεί έμπρακτα τις πολιτικές εξαθλίωσης των εργαζομένων. Ως τέτοιο, η αριστερά δεν μπορεί να το αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα ή ακόμα και με εχθρότητα, στο βαθμό που το κίνημα αυτό, όπως και άλλα αντίστοιχα κινήματα, ενεργοποιεί τους πολίτες, και υπενθυμίζει σε όλα τα πληττόμενα στρώματα της κοινωνίας ότι η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει την οργάνωσή τους καθώς και την κλιμάκωση των αγώνων για την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής».

Εξάλλου, στην ανακοίνωση αναφέρεται: «Η εξασφάλιση της επιβίωσης παραγωγών και καταναλωτών απαιτεί συνολική ανατροπή των εφαρμοζόμενων πολιτικών. Το αγροτικό και το γεωτεχνικό κίνημα, οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες του πρωτογενή τομέα και της μεταποίησης πρέπει να δυναμώσουν τους αγώνες τους, να ενωθούν με τα κινήματα των εργαζομένων και των πολιτών σε ένα πλατύ ποτάμι λαϊκής αντίστασης και ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής της και των συμμάχων της στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Για να πάψει η τροφή να είναι εμπόρευμα στα χέρια των κερδοσκόπων, για μια αγροτική παραγωγή με νέα οικολογικά, κοινωνικά και αναπτυξιακά πρότυπα».

 Το σίγουρο είναι ότι η κοινωνία ψάχνει να βρει τρόπους αυτοέκφρασης και αυτοοργάνωσης προκειμένου να αντιμετωπίσει τις βαριές συνέπειες της κρίσης.

Χωρίς αυτές να μπορούν να ανατρέψουν πλήρως την οικονομική και πολιτική εξουσία του Μνημονίου, αποτελούν, ωστόσο, ενθαρρυντικά δείγματα που θα πρέπει να εντάσσονται μέσα στη γενικότερη προσπάθεια αντίστασης και άμυνας των πολιτών.

Καλό θα ήταν, επίσης, και οι αριστερές δυνάμεις να βρουν επιτέλους μια κοινή γλώσσα αντιμετώπισης των προβλημάτων.

Και από την άλλη να αποφύγουν να εντάσσουν σε καθαρά προεκλογικές σκοπιμότητες και εντυπωσιασμούς την ανάγκη να δοθούν άμεσες απαντήσεις σε οξύτατα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο δοκιμαζόμενος ελληνικός λαός.

Ο οποίος στο κάτω κάτω θα βρει το δρόμο του πέρα από την «κριτική» ή τον «έπαινο» ακόμη και αυτών που λένε ότι επιχειρούν να τον προασπίσουν.

Ο «τσάρος» στο θρόνο του: η εκλογική νίκη του Πούτιν και οι αντιδράσεις στη Ρωσία

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν αναλαμβάνει το Μάιο για τρίτη φορά το προεδρικό αξίωμα συγκεντρώνοντας το 63,75% των ψήφων κατά τη χθεσινή εκλογική διαδικασία. Η γνησιότητα της νίκης του είναι ωστόσο επίμαχη.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν κατάφερε, όπως αναμενόταν, να εκλεγεί για τρίτη φορά πρόεδρος της Ρωσίας καθώς, βάσει του εκλογικού αποτελέσματος, τα 2/3 των περίπου 110 εκατομμυρίων ψηφοφόρων του έδωσαν την ψήφο τους.

Ένα αποτέλεσμα που αμφισβητείται ωστόσο ευθέως από μερίδα των πολιτών, από πολιτικούς της αντιπολίτευσης, από παρατηρητές και οργανισμούς, όπως ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), ο οποίος κάνει λόγο για παρατυπίες σε σχεδόν 1/3 εκλογικά κέντρα της Ρωσίας.

Σύμφωνα με την κεντρική επιτροπή εκλογών, ο Πούτιν κέρδισε περίπου το 64% των ψήφων. Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης έχουν καταγγείλει το αποτέλεσμα ως «παράνομο» και υποσχέθηκαν να οδηγήσουν  χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν το βράδυ της Δευτέρας.

Η οργή τους έχει τροφοδοτηθεί από την αναφορά για  εκτεταμένη απάτη, συμπεριλαμβανομένων και αποδεικτικών στοιχείων από την ψηφοφορία και τη λεγόμενη  "ψήφο καρουζέλ",  όπου οι ψηφοφόροι χρησιμοποιήθηκαν για να ψηφίσουν πολλές φορές σε διάφορα εκλογικά τμήματα.

Ο ΟΑΣΕ ανέφερε  ότι ενώ η διαδικασία της ψηφοφορίας  «συνολικά αξιολογείται θετικά», τα προβλήματα άρχισαν όταν έκλεισαν οι κάλπες, με  παρατυπίες που παρατηρήθηκαν στό  ένα τρίτο σχεδόν των εκλογικών τμημάτων κατά την καταμέτρηση.  Οι παρατηρητές ζήτησαν όλες οι παρατυπίες να διερευνηθούν.

Στη ρωσική πρωτεύουσα που θύμιζε κατειλημμένη πόλη εξαιτίας της δρακόντειας παρουσίας των δυνάμεων ασφαλείας ο Βλαντιμίρ Πούτιν μίλησε χθες βράδυ σε ανοιχτή συγκέντρωση ενώπιον 110.000 οπαδών του ευχαριστώντας τους σε πανηγυρικό τόνο και με δάκρυα στα μάτια:

«Σας είχα ρωτήσει αν θα νικήσουμε; Νικήσαμε! Νικήσαμε σε ένα ανοιχτό και έντιμο αγώνα. Ευχαριστώ πολύ φίλοι μου! Αυτές δεν ήταν μόνο προεδρικές εκλογές, αλλά και ένα τεστ για την πολιτική ωριμότητα και την ανεξαρτησία της Ρωσίας. Αποδείξαμε ότι κανείς δεν μπορεί να μας επιβάλει οτιδήποτε. Οι άνθρωποι έδειξαν ότι μπορούν να διακρίνουν μεταξύ της επιθυμίας για το καινούριο και μίας νέας πολιτικής προβοκάτσιας, η οποία επιδιώκει μόνο ένα στόχο, να κλονίσει το ρωσικό κράτος και να σφετεριστεί την εξουσία».

Ωστόσο αμφισβητείται έντονα το κατά πόσον ο νυν Ρώσος πρωθυπουργός κατάφερε όντως να συγκεντρώσει το 64% των ψήφων.

Η Γκαλίνα Μιχαίλοβα, στέλεχος του αντιπολιτευόμενου κόμματος Jabloko, στο οποίο απαγορεύθηκε η συμμετοχή στις εκλογές, αμφισβήτησε ευθέως την νομιμότητα της νίκης Πούτιν:

«Ναι υπήρχαν πολλές παρατυπίες, Πιστεύω σε ανάλογη έκταση με τις εκλογές στη Δούμα. 300 περιπτώσεις καταγράφηκαν μόνο στη Μόσχα, όπου μεταφέρθηκαν άνθρωποι με λεωφορεία και ψήφισαν χωρίς να έχουν το δικαίωμα. Απομάκρυναν πολλούς παρατηρητές και δεν υπήρχε δυνατότητα λήψης φωτογραφιών. Το βασικότερο είναι όμως ότι περισσότεροι άνθρωποι συγκριτικά με τις εκλογές στη Δούμα, είδαν με τα μάτια τους αυτό που συνέβη και αυτό σημαίνει ότι πολλοί αξιολογούν το εκλογικό αποτέλεσμα ως παράνομο».

Η ατμόσφαιρα μετά τη νίκη Πούτιν στη Μόσχα προμηνύεται εκρηκτική, καθώς για σήμερα έχουν ανακοινωθεί νέες μαζικές διαδηλώσεις κατά του νικητή των χθεσινών εκλογών. Ο Πούτιν από την πλευρά του, έχει ήδη ανακοινώσει ότι προτίθεται να λάβει σκληρά μέτρα έναντι των διαδηλωτών.

Ήδη αναφέρεται ότι έχουν γίνει 120 συλλήψεις διαδηλωτών.

 Η Frankfuter Allgemeine Zeitung σχολιάζει το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στη Ρωσία σημειώνοντας ότι: «το επιθυμητό από το Κρεμλίνο αποτέλεσμα είναι γεγονός: Ο Βλαντιμίρ Πούτιν νίκησε από τον πρώτο γύρο. Το θέμα είναι εάν αυτό ήταν επιλογή των Ρώσων». Η εφημερίδα θεωρεί το σημαντικό στοιχείο για την αξιολόγηση της εκλογικής διαδικασίας δεν είναι το ποσοστό που συγκέντρωσε ο νυν πρωθυπουργός της Ρωσίας, αλλά το γεγονός ότι ο Βλαντιμίρ  Πούτιν «διασφάλισε τα προηγούμενα χρόνια ότι δεν θα εμφανιζόταν κανένας εναλλακτικός υποψήφιος απέναντί του».

Η FAZ κλείνει εκτιμώντας ότι «είναι κάτι παραπάνω από αμφίβολο αν ο Πούτιν είναι κατάλληλος να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις μπροστά στις οποίες στέκει η Ρωσία. (…) Η ελπίδα ότι θα αρχίσει επιτέλους να πραγματοποιεί τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, τις οποίες παρέλειψε τα προηγούμενα χρόνια, είναι αφελής».

Για το ίδιο θέμα διαβάζουμε στη Westdeutsche Zeitung: «Η διεθνής κοινότητα δεν θα πρέπει να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να διαδεχθεί την 'αραβική άνοιξη' ένα 'ρωσικό καλοκαίρι'. Ειδικά η Γερμανία εξαρτάται από τη Ρωσία, καθώς αυτή αποτελεί σταθερό εταίρο στο πεδίο των πρώτων υλών και του εμπορίου. Μέχρι σήμερα κανείς στη Γερμανία δεν χρειαζόταν να ανησυχεί για την αποστολή πετρελαίου και αερίου. Ωστόσο δεν θα πρέπει να γελιόμαστε: Η ρωσική χαραυγή των Τσάρων έχει ξεκινήσει».

Ο Πούτιν θα παραμείνει στην προεδρική εξουσία για έξι χρόνια μέχρι το 2018.

Και θα έχει το δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα και πάλι για άλλα έξι χρόνια!

Παραμένοντας έτσι την εξουσία για 25 σχεδόν χρόνια.