Παροξυσμός αντιλαϊκών μέτρων και ατελείωτοι εκβιασμοί εν μέσω καλοκαιριού

Πριν καν υπάρξει «μυρουδιά» διαπραγμάτευσης, με τις κραυγές και τους εκβιασμούς των δανειστών, των Βρυξελλών, των γερμανών παραγόντων η τριμερής κυβέρνηση πανικόβλητη προχωρά σε νέες ταπεινωτικές παραχωρήσεις και σε μέτρα με τραγικές συνέπειες για τους Έλληνες πολίτες.

 Λίγο πριν από την άφιξη της τρόικας δημοσιεύματα στον ελληνικό τύπο κάνουν λόγο για  «θρίλερ» για τα νέα μέτρα μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες αφού το υπουργείο Εργασίας που - όπως όλα δείχνουν - θα σηκώσει το 50% της δημοσιονομικής προσαρμογής για το 2012 - περίπου 5 δισ. ευρώ – παρέδωσε στον Πρωθυπουργό τρία σενάρια για την περικοπή συντάξεων κύριων και επικουρικών, επιδομάτων και άλλων λειτουργικών περικοπών, προκειμένου να υπάρξουν απαντήσεις για τα 11,7 δισ. ευρώ προς τους εταίρους και πιστωτές μας αλλά και προς τον Μανουέλ Μπαρόζο ο οποίος θα συναντηθεί το μεσημέρι με τον Αντώνη Σαμαρά κομίζοντας όχι μόνο μηνύματα στήριξης αλλά και τελεσίγραφα για την υλοποίηση των συμφωνηθέντων.

Με άλλα λόγια η κυβέρνηση προχωρά στο τσάκισμα και άλλων δικαιωμάτων των εργαζομένων και των πολιτών οδηγώντας σε ακόμη μεγαλύτερη επιβάρυνση τα λαϊκά εισοδήματα συνεχίζοντας την ίδια παράλογη και βάρβαρη πολιτική.

Έτσι θα «αντιστραφεί» η πορεία, θα βγούμε από την ύφεση και θα μειωθεί το χρέος.

Ή μήπως επιταχύνεται δραματικά η πορεία προς την οριστική χρεωκοπία και την πλήρη κατάρρευση της χώρας;

  Η συζήτηση που θα διεξαχθεί τα επόμενα δυο 24ωρα στην Αθήνα αποκτά πολιτικό και όχι μόνον χαρακτήρα  καθώς παίζονται πολλά και επικίνδυνα παιχνίδια.

Αφού  η Ουάσιγκτον δια του Τσαρλς Κόλλινς εμφανίζεται ιδιαίτερα «ανήσυχη και θορυβημένη» για τα σενάρια που θέλουν τους ευρωπαίους να ζητούν εδώ και τώρα νέα μέτρα που θα επιτείνουν την ύφεση στην Ελλάδα.

  Την ίδια  στιγμή που ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης, του οποίου το όνομα είχε ακουστεί όταν η Ελλάδα… έψαχνε Πρωθυπουργό, παραδέχθηκε δημοσίως στους New York Times ότι το ΔΝΤ γνώριζε εξ’ αρχής ότι το πρόγραμμα που δόθηκε στην Ελλάδα ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί «καθώς δεν υπήρξε πουθενά ένα επιτυχές παράδειγμα λόγω και του γεγονότος της συμμετοχής της Ελλάδας στο ευρώ που δεν της επιτρέπει την υποτίμηση του νομίσματος για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας»…

 Σημειωτέον ότι ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης είχε ιδιαίτερη σχέση με το ΔΝΤ και τον αμερικανικό παράγοντα.

Η παραδοχή αυτή άφησε πολλούς… άφωνους στο Μέγαρο Μαξίμου αφού προέρχεται από έναν άνθρωπο που γνωρίζει εκ των έσω τις συζητήσεις που έγιναν εξ’ αρχής για την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ με την απόφαση της κυβέρνησης Παπανδρέου. Και επί της ουσίας η συγκεκριμένη αναφορά έρχεται να «κουμπώσει» απόλυτα με τα όσα έλεγε προεκλογικά ο Σαμαράς ακόμη και εντός του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ότι «η συνταγή θα σκοτώσει εν τέλει τον ασθενή που ακούει στο όνομα Ελλάδα».

Μόνο που το ρόλο του φυσικού εκτελεστή έχουν αναλάβει οι κυβερνήσεις της Ελλάδας.

Στη σκιά αυτών των ιδιαίτερα ευαίσθητων πολιτικών ισορροπιών ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Ε.Ε. ο κ. Σαμαράς το μεσημέρι θα παρουσιάσει στους  Βενιζέλο και Κουβέλη το συγκεκριμένο πλαίσιο των μέτρων που θα προέλθουν από τις περικοπές στο υπουργείο Εργασίας με τα σενάρια για το πλαφόν στις συντάξεις ως τα 2.300 ευρώ να έχουν γίνει από χθες το βράδυ περίπου κάτι ως βεβαιότητα. Οι πληροφορίες, ωστόσο, από το οικονομικό επιτελείο επιμένουν ότι στα χέρια των πολιτικών αρχηγών θα παραδοθεί ένα «γενικό πλαίσιο» των παρεμβάσεων που δεν θα ξεπερνά τις δέκα σελίδες αν και μέχρι αργά χθες το βράδυ δεν είχε επιβεβαιωθεί ότι ΠΑΣΟΚ και Δημοκρατική Αριστερά είχαν απόλυτη γνώση των όσων θα τους παρουσιάσει σήμερα ο Πρωθυπουργός.

 Αυτό που παρακολουθούμε είναι η νέα συνενοχή στο διαρκώς συντελούμενο και εξελισσόμενο έγκλημα σε βάρος του ελληνικού λαού.

Με κύριους δράστες τους σεσημασμένους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και νέο συνεργό την κατ’ όνομα «Δημοκρατική Αριστερά» του πάλαι ποτέ στελέχους της ιστορικής Αριστεράς Φώτη Κουβέλη.

«Να μην πειραχτούν οι ασθενέστεροι» είπε ο Αντώνης Σαμαράς στον κ. Βρούτση πριν ο τελευταίος βγει από το Μέγαρο Μαξίμου και κατευθυνθεί στο υπουργείο Οικονομικών για να συναντήσει τον Γιάννη Στουρνάρα.

Ο κ. Βρούτσης το απόγευμα συγκάλεσε ευρεία σύσκεψη στο υπουργείο Εργασίας για την επεξεργασία των προτάσεων που θα συζητηθούν από τους πολιτικούς αρχηγούς χωρίς να λαμβάνεται σε καμία περίπτωση υπόψη το σενάριο της επιμήκυνσης – σενάριο το οποίο δεν εξετάζεται ούτε από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στους έως τώρα υπολογισμούς των μέτρων από τη στιγμή που το συγκεκριμένο θέμα αναμένεται ότι θα ξεκαθαρίσει τον Σεπτέμβριο και αφού πρώτα έχει συνταχθεί η έκθεση της τρόικας.

Ας σημειωθεί ότι η νέα τριμερής κυβέρνηση βγήκες με τη σημαία της επαναδιαπραγμάτευσης  που στη συνέχεια έγινε εν μια νυκτί επιμήκυνση και την οποία και αυτήν  κατάπιε το … μαύρο σκοτάδι.

Ο κ. Βρούτσης έλεγε αργότερα σε συνεργάτες του ότι… θα λάβει επώδυνες αποφάσεις ακόμη και εάν αυτό σημαίνει ότι δεν θα εκλεγεί και πάλι βουλευτής, αποτυπώνοντας έτσι την κατάσταση που επικρατεί στην κυβέρνηση λίγο πριν από την άφιξη της τρόικας και τη συνάντηση του κ. Σαμαρά με τον Πρόεδρο της Κομισιόν ο οποίος παρά το κλίμα που έχει δημιουργηθεί για τη στήριξη που αναμένει η Αθήνα, εμφανίζεται αποφασισμένος να διαμηνύσει στην κυβέρνηση ότι δεν υπάρχουν πλέον άλλα περιθώρια παρέκκλισης από το δημοσιονομικό πρόγραμμα.

Καθόλου το αν ο κάθε Βρούτσης δεν θα επανεκλεγεί βουλευτής.

Εκείνο που έχει ενδιαφέρον είναι  ότι κατακρεουργούνται και σε βάθος χρόνου κατακτήσεις, δικαιώματα του ελληνικού λαού και οδηγούνται στη βίαιη φτωχοποίηση ευρύτατες ομάδες που μέχρι στιγμής   κινούνται σε ένα μέσο επίπεδο διαβίωσης.

 Σπονδή στον αδηφάγο Μολώχ τω συμφερόντων των τοκογλύφων δανειστών και των εγχώριων συνεργατών τους θα δίνονται ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα τηςε λληνικής κοινωνίας.

Σε μια πορεία χωρίς όρια και ορατό τέλος που οδηγεί στην άβυσσο …

Και τον Αύγουστο θα υπάρξουν σκληρές εξελίξεις

 Από τις επιδόσεις του κυβερνητικού συνασπισμού τον αμέσως επόμενο μήνα θα κριθεί η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ και την ΕΕ, η συνέχιση της χρηματοδότησης του οικονομικού προγράμματος και το επίπεδο διαβίωσης των Ελλήνων πολιτών.

Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζ. Μ. Μπαρόζο φέρνει στην Αθήνα το μήνυμα - τελεσίγραφο ότι «στην χώρα πρέπει να γίνουν τεράστιας κλίμακας αλλαγές με επίκεντρο τη λειτουργία του κράτους». Η κυβέρνηση και οι εταίροι της καλούνται από τις Βρυξέλλες, την ΕΚΤ, τους εταίρους και σε δεύτερο βαθμό το ΔΝΤ να διαλέξουν αν θα προσπεράσουν τις «συντεχνιακές παγίδες» και θα βάλουν βαθιά το μαχαίρι στις κρατικές δαπάνες ή θα διαλέξουν τον λάθος δρόμο της συντήρησης - διαχείρισης της κατάστασης και των ελλειμμάτων μέσω φοροεισπρακτικών μέτρων και οριζόντιων περικοπών.

Ο ίδιος ο πρόεδρος της Κομισιόν – ο διαβλητός και ενεχόμενος σε πολλαπλά σκάνδαλα ακόμα και σεξουαλικού περιεχομένου στην ίδια του τη χώρα – Ζοζέ Μπαρόζο έρχεται στο ρόλο του απευθείας κομιστή των εκβιασμών και ιταμών απαιτήσεων των δανειστών.

Η διαρροή της πρόθεσης για πλαφόν τα 2.000 ευρώ στις συντάξεις στην Ελλάδα, ως αντίμετρο στην ριζική αλλαγή και μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος ηχεί άσχημα στα αυτιά των ειδικών. Το μέτρο που έπρεπε να προτιμηθεί είναι για αρχή η πλήρης κατάργηση του εφάπαξ στο δημόσιο και ο περιορισμός του από τα άλλα ταμεία, κάτι που η τρόικα ζητά από τον Σεπτέμβριο του 2010 και καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε να αγγίξει. Το παράδειγμα αυτό που έδωσαν στο Real.gr κύκλοι της Κομισιόν, είναι ακριβώς μια ένδειξη του «πως πρέπει να είναι τα μέτρα». Στέλεχος της επιτροπής μιλούσε χθες για «παρεμβάσεις πολύ μεγάλης κλίμακας, αν θέλετε να σώσετε την ελληνική υπόθεση».

Δηλαδή, το … αντίμετρο στο τραγικό πλαφόν στις συντάξεις θα είναι πιθανόν η

   οριστική εξάλειψη του εφάπαξ στο Δημόσιο

και  η συρρίκνωση του σε άλλους τομείς.

Με τα λεφτά και τα δικαιώματα των εργαζομένων, με τους μόχθους ολόκληρης της ζωής  τους τα αδίστακτα γεράκια των αγορών και τραπεζών και τα νεοφιλελεύθερα ανδρείκελά τους που «ηγούνται» σήμερα στην ΕΕ αλλά και στη χώρα μας επιχειρούν ανα αντιμετωπίσουν την κρίση.

 Είναι προφανές ότι η πολιτική αρχή και οι εταίροι που έχουν δώσει την πολιτική εντολή στην τρόικα, δεν θέλουν απλώς την εξαγγελία των αποκρατικοποιήσεων για παράδειγμα, αλλά την πραγματοποίηση πολλών μέσα στον επόμενο μήνα. Δεν θέλουν απλά χρονοδιάγραμμα και διάλογο για τα εμπόδια στην άσκηση επαγγελμάτων αλλά την πλήρη άρση του. Θέλουν να δουν την κυβέρνηση να υλοποιεί ότι της έχει προτείνει η task force σε σχέση με τη γραφειοκρατία, τις δομές του δημοσίου, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, το νέο φορολογικό, την αναμόρφωση της τοπικής αυτοδιοίκησης, τον εσωτερικό έλεγχο, τα τελωνεία, το εθνικό χωροταξικό σχέδιο για τις χρήσεις γης κ.α.

Όλα τα παραπάνω είναι πάγια αιτήματα και θα έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί – κατά την άποψη της τρόικα - πριν βγει το 2011, όχι το 2012...

Ως εκ τούτου, για να μην γράψει την πιο «μαύρη» έκθεση από καταβολής ελέγχων και κάψει την ελληνική υπόθεση, θα επιστρέψει στις αρχές Σεπτεμβρίου με την «ελπίδα» ότι θα μπορέσει να γράψει κάτι παραπάνω. Αν μπορέσει το Σεπτέμβρη να περιγράψει την εικόνα μιας χώρας που τρέχει, διότι έχει αντιληφθεί την κατάστασή της, έχει καλώς. Αν όχι ακόμα και η Κομισιόν θα μπορούσε να εισηγηθεί την διακοπή του οικονομικού προγράμματος.

Στο θετικό ενδεχόμενο η χώρα θα μπορούσε να επωφεληθεί από επιμήκυνση, χαλάρωση, βοήθεια, χρήματα και διαγραφή υποχρεώσεων, στην ώρα τους.

  Αυτά θα συζητήσει ο πρόεδρος της Κομισιόν με τον πρωθυπουργό, θα του εκφράσει την αμέριστη στήριξη του ιδίου και της Επιτροπής, όμως θα του ξεκαθαρίσει ότι εκτός από την Ελλάδα η Κομισιόν λαμβάνει την πολιτική εντολή της από άλλους 26. Ως εκ τούτου δεν θα είναι πάντα σε θέση να αντιμετωπίζει τις φωνές που λένε ότι οι Έλληνες δεν κάνουν τίποτα. Κύκλοι της Κομισιόν θεωρούν ότι στην Ελλάδα επικρατούν δύο πολιτικές λογικές στο πλαίσιο της συγκυβέρνησης: η πρώτη που εκφράζεται από τον πρωθυπουργό και μια μικρή ομάδα νέων, ευρωπαϊστών υπουργών που ξέρουν και αγωνιούν, αλλά και μια δεύτερη πιο μεγάλη ομάδα που προτάσσει τη διάσωση του status quo. Αν κανείς βάλει στην εξίσωση και τη συνιστώσα των κυβερνητικών εταίρων μπορεί να αντιληφθεί που παίζεται το παιχνίδι των μέτρων και ποιους αφορά...

Με άλλα λόγια  μέσα στις προσεχείς μέρες και μέσα στον Αύγουστο θα γνωρίσουμε ένα παροξυσμό πιέσεων και εκβιασμών.

Με στόχο όχι βέβαια τις «διαρθρωτικές» μεταρρυθμίσεις όσο την επιχείρηση ξεπουλήματος και  «ξεκοκαλίσματος»  του δημόσιου πλούτου και των βασικών πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.

Πλησιάζει, λοιπόν, η ώρα της κρίσης για το πακέτο των 11,7 δισ.

 Μεγαλύτερο «μαχαίρι» στις συντάξεις, τα κοινωνικά επιδόματα, τα εφάπαξ και τις δαπάνες υγείας προβλέπει η λίστα με τα μέτρα ύψους 11,7 δισ. ευρώ για την διετία 2013 -14 που ετοίμασε το υπουργείο Οικονομικών για τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς και αναμένεται να συζητηθεί κατά τη σημερινή σύσκεψή τους. Οι περικοπές που προτείνει το υπουργείο Οικονομικών θα τεθούν και στο μικροσκόπιο των επικεφαλής της τρόικα, οι οποίοι συναντώνται με τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα.

Ο βασικός κορμός των περικοπών κλείδωσε χθες το βράδυ μετά από διαδοχικές συσκέψεις του υπουργού Οικονομικών με τον αναπληρωτή υπουργό Χρήστο Σταϊκούρα και τον υφυπουργό Γιώργο Μαυραγάνη αλλά και με επαφές τόσο με το Μέγαρο Μαξίμου όσο και με τις ηγεσίες των υπουργείων Εργασίας και Υγείας.

  Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες το μεγαλύτερο βάρος των περικοπών θα το σηκώσει το υπουργείο Εργασίας που καλείται να εξοικονομήσει συνολικά 5 δισ. ευρώ για την επόμενη διετία (αντί για 4 δισ. ευρώ που ήταν ο αρχικός σχεδιασμός). Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός προωθούνται περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις. Τα μέτρα που εξετάζονται είναι η κατάργηση των διπλών συντάξεων και η επιβολή πλαφόν κάτω από το όριο των 2.400 ευρώ που είχε προτείνει το ΚΕΠΕ, πιθανότατα στην περιοχή των 2.000 ευρώ. Στο τραπέζι βρίσκονται όμως και σενάρια για οριζόντιες περικοπές σε ακόμη χαμηλότερες συντάξεις (1.500 ευρώ). Βαθύτερα αναμένεται να μπει το μαχαίρι και στα εφάπαξ 20 και πλέον ταμείων αλλά και στα προνοιακά επιδόματα.

Περικοπές θα γίνουν και στα κοινωνικά επιδόματα αρμοδιότητας το υπουργείου Υγείας, το οποίο θα προχωρήσει και σε μεγαλύτερες περικοπές στις λειτουργικές δαπάνες των νοσοκομείων καθώς και στην φαρμακευτική δαπάνη.

Το πακέτο των μέτρων περιλαμβάνει επίσης περικοπές στις αποδοχές των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και εξοικονόμηση πόρων από τις καταργήσεις/συγχωνεύσεις δημοσίων οργανισμών και τη μείωση του προσωπικού στο δημόσιο τομέα.

Στη συνάντηση του υπουργού Οικονομικών με την τρόικα αλλά και στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών θα τεθούν και τα πιθανά ισοδύναμα μέτρα που απαιτούνται για να προχωρήσει η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και να αποφευχθούν ή να περιοριστούν οι περικοπές στα ειδικά μισθολόγια.

Ένας μακρύς κατάλογος επώδυνων μέτρων που μπροστά τα «μαρτύρια του Ιώβ» ή οι «πληγές του Φαραώ» μοιάζουν με  … τουριστική ατραξιόν περιμένει τους Έλληνες πολίτες.

Μια κυβέρνηση που εξευτελίστηκε πριν ακόμη καλά καλά αναλάβει τα καθήκοντά της.

Και οι Ευρωπαίοι «εταίροι» και δανειστές στο ρόλο του εκβιαστή και στυγνού εκτελεστή  απέναντι στον ελληνικό λαό αγνοώντας ότι η κρίση κτυπά τηνπόρτα και των πιο ισχυρών οικονομιών της Ευρώπης.

Μάλλον πέρα από το πολύ θερμό καλοκαίρι θα έχουμε ένα δραματικά καυτό φθινόπωρο και χειμώνα με απροσδιόριστες ακόμη συνέπειες. 

Ασύλληπτη φοροδιαφυγή σε παγκόσμιο επίπεδο διογκώνει τις οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες και εντείνει την κρίση

Οι πλέον πλούσιοι άνθρωποι του κόσμου, έχουν «κρύψει» τουλάχιστον 21 τρισεκατομμύρια δολάρια (17 τρισεκατομμύρια ευρώ) σε οffshore (υπεράκτιους) λογαριασμούς, προκειμένου να γλιτώσουν από την εφορία, αναφέρει μελέτη που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα.

Η έκθεση προέρχεται από το Δίκτυο Φορολογικής Δικαιοσύνης μια οργάνωση με βάση τη Μεγάλη Βρετανία, η οποία εργάζεται για την εξασφάλιση της διαφάνειας και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη έκθεση «η οικονομική ανισότητα είναι πολύ χειρότερη από ότι νομίζουμε».

Ο Τζέιμς Χένρι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της McKinsey & Co, είναι αυτός που ηγήθηκε της σχετικής μελέτης. Ανακάλυψε ότι ο «κρυφός πλούτος» θα μπορούσε να φτάσει ακόμη και στα 32 τρισεκατομμύρια δολάρια, που ισοδυναμεί με το άθροισμα των οικονομιών των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ιαπωνίας (!).

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η δημιουργία των υπεράκτιων λογαριασμών οδηγεί κάθε χρόνο σε απώλεια φορολογικών εσόδων έως και 280 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η εκτίμηση αυτή μάλλον θεωρείται συντηρητική, καθώς ακίνητα, σκάφη αναψυχής και άλλα περιουσιακά στοιχεία δεν περιλαμβάνονται στην έρευνα. Κατά τον Τζέιμς Χένρι πρόκειται για μια «τεράστια μαύρη τρύπα στην παγκόσμια οικονομία».

Σύμφωνα πάλι με τη συγκεκριμένη έκθεση ο περισσότερος πλούτος «απλώνεται» ανάμεσα σε αριθμό μικρότερο από 10 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ λιγότερο από 100.000 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν 9,8 τρισεκατομμύρια δολάρια σε offshore λογαριασμούς.

Η έκθεση βασίστηκε σε στοιχεία από την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τα Ηνωμένα Έθνη, τη Διεθνή Τράπεζα Διακανονισμών, καθώς επίσης από τις κεντρικές τράπεζες και τα υπουργεία Οικονομικών διαφόρων χωρών.

Τα στοιχεία αυτά  - που όπως επισημαίνουν και ειδικοί δεν λένε όλη την αλήθεια – δείχνουν την τεράστια οικονομική ανισότητα, την κατάφωρη αδικία που διακρίνει τον σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο.

Δείχνει, επίσης, ότι πολλές από τις κραυγαλέες  πληγές που υπάρχουν σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, σε χώρες της Αφρικής ακόμη και σε χώρες του «ανεπτυγμένου κόσμου».

Όπως σ’ αυτές του ευρωπαϊκού Νότου – συγκεκριμένα και στην Ελλάδα – όπου καταγράφεται ασύλληπτη διαρροή πλούτου και κεφαλαίων προς τους διάφορους οικονομικούς παραδείσους, τη στιγμή που οι χώρες αυτές υφίστανται την πιο βάρβαρη λιτότητα και είναι βυθισμένες σε μια παρατεταμένη ύφεση.

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν και τις πραγματικές αιτίες της οικονομικής κρίσης – που εν πολλοίς είναι και επίπλαστη – την υπερσυσσώρευση του πλούτου, των οικονομικών μέσων και κεφαλαίων, με καθαρά κερδοσκοπικό, ιδιοτελή και εγωιστικό χαρακτήρα στα χέρια ελάχιστων ανθρώπων.

Με άλλα λόγια δείχνουν την ίδια την ουσία και την «ψυχή» του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος.

Όταν φουντώνει η συζήτηση για επιστροφή στη δραχμή σε συνθήκες υποχώρησης του ευρώ και εντεινόμενης κρίσης στον ευρωπαϊκό Νότο

Μια νέα περίοδος συζητήσεων, εντάσεων και πολεμικής έχει ανοίξει για το ενδεχόμενο – που πολλοί  το προσδιορίζουν όχι και πολύ μακριά – εν μέσω καλοκαιριού και ενώ η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας παραπαίει και ετοιμάζεται να προσφέρει και πάλι «γη και ύδωρ» στους δανειστές και την τρόικα.

Η αντιπαράθεση αυτή έχει «ανάψει» και μέσα στη χώρα αφού ο πρόεδρος του ΣΥΙΖΑ προέβλεψε  ότι «οι ίδιοι άνθρωποι που πρωί, μεσημέρι, βράδυ ορκίζονται στο ευρώ θα είναι αυτοί οι οποίοι σύντομα θα μας παρουσιάσουν την επιστροφή στη δραχμή ως εθνική επιτυχία» εκτιμώντας ότι η «βόμβα» θα σκάσει στα χέρια του Αντώνη Σαμαρά.

Έντονοι φόβοι για την κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ενδεχόμενο να αναγκάσουν την Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ εκφράστηκαν, όμως, στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών την περασμένη Τετάρτη.

Είναι εξόφθαλμο πλέον  ότι το «πρόγραμμα» που έχει επιβληθεί  μέσω του Μνημονίου δεν  «βγαίνει» με τίποτε ενώ και  οι προοπτικές συνολικά για την ευρωζώνη είναι δυσοίωνες. Παράλληλα και η «επιμήκυνση» θα δώσει τη δυνατότητα τα 11,7 δις να εξοικονομηθούν σε τρία ή τέσσερα χρόνια αντί για δυο, πλην όμως ο πυρήνας των πολιτικών του Μνημονίου που οδηγεί στην ύφεση δεν αντιμετωπίζεται.

Συνεπώς, αν δεν υπάρξουν σημαντικές αλλαγές με μια πραγματική επαναδιαπραγμάτευση (που έως τώρα δείχνει να έχει εγκαταλειφθεί), απλώς κερδίζεται χρόνος ως προς την κατάρρευση της χώρας.

Πολύ περισσότερο που η ιθύνουσα τάξη της Ευρώπης και του ΔΝΤ συμπεριφέρεται με τρόπο «τιμωρητικό» ως προς την Ελλάδα, ενώ η ελληνική πολιτική τάξη έως τώρα έδειξε ανίκανη να προχωρήσει σε πράξεις ανόρθωσης της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης.

Έτσι, συνεχίζονται οι δηλώσεις πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων όπως και τα δημοσιεύματα στον ευρωπαϊκό τύπο στα οποία παρουσιάζεται η Ελλάδα ως το «μαύρο πρόβατο’ της Ευρώπης ενώ δυναμώνουν και οι φωνές για επικείμενη έξοδό της από το ευρώ.

Φυσικά η … πρωτοκαθεδρία αυτών των δηλώσεων και δημοσιευμάτων εντοπίζεται στη Γερμανία.

Έτσι, είναι γνωστά ήδη τα δημοσιεύματα του Spiegel που κάνουν λόγο ότι το Βερολίνο και η Μέρκελ «χάνουν την υπομονή τους απέναντι στην Ελλάδα» ενώ θεωρούν αδιανόητη τη χορήγηση και τρίτου «πακέτου βοήθειας».  

Ενώ το γερμανικό περιοδικό επικαλούμενο δικές του πηγές ανέφερε ότι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του ΔΝΤ ενημέρωσαν στελέχη της ΕΕ  ότι το ΔΝΤ δεν ήταν πλέον διατεθειμένο να παράσχει πρόσθετα κεφάλαια για να «βοηθήσει» την Ελλάδα.

Πιο «αυστηρός» ο υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης Μέρκελ, Φίλιπ Ρέσλερ, βλέπει ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας του ελληνικού Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων και να παραμείνει στη χώρα της ζώνης του ευρώ. "Είμαι κάτι περισσότερο από σκεπτικιστής," ο Ρέσλερ δήλωσε την Κυριακή σε συνέντευξη στο ARD. Αυτό κατ ά την άποψή του δεν αποτελεί ένα εφιαλτικό σενάριο. "Για μένα, η αποχώρηση της Ελλάδας έχει προ πολλού πάψει να τρομοκρατεί», δήλωσε ο υπουργός.

 Δήλωσε ότι  ήταν περισσότερο από δύσπιστος ότι η Αθήνα θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις, είπε ο Roesler. "Αν δεν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις η Ελλάδα, τότε δεν μπορούν να υπάρξουν περαιτέρω πληρωμές." Οπότε  η Ελλάδα θα οδηγούνταν σε πτώχευση, και ίσως οι Έλληνες θα ζητήσουν οι ίδιοι να αποσυρθούν στη συνέχεια από αυτό.

Μετά το Σπίγκελ και η γερμανική Σουντόιτσε Τσάιτουνγκ (SZ) υποστηρίζει σήμερα ότι οι σημαντικότεροι χρηματοδότες της Ελλάδας, και κυρίως η Γερμανία, δεν είναι πλέον διατεθειμένοι να στηρίξουν περαιτέρω την Ελλάδα, πέραν των όσων έχουν ήδη συμφωνηθεί.

Αυτό ισχύει και για το ΔΝΤ, όπως ισχυρίζεται η SZ , κάτι που έγραψε χθες και το Σπίγκελ. Η εφημερίδα κάνει λόγο για μια τρύπα δισεκατομμυρίων στο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής που αποδίδεται στο γεγονός ότι πάγωσαν όλες οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των δύο πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων. Επιπλέον, οι ανάγκες χρηματοδότησης της Ελλάδας προβλέπεται να αυξηθούν και εξαιτίας του αιτήματος της ελληνικής κυβέρνησης να δοθεί χρονική παράταση για την υλοποίηση των δεσμεύσεων της χώρας. Σύμφωνα με το χθεσινό δημοσίευμα του Σπίγκελ, το οποίο επικαλείται εκτιμήσεις της τρόικας, μία παράταση στην εφαρμογή των συμφωνηθέντων θα ανέβαζε το κόστος της βοήθειας για την Ελλάδα σε ένα ποσό από 10 έως και 50 δισ. ευρώ επιπλέον. Έτσι, τα 130 δισ. που προβλέπει το δεύτερο πακέτο στήριξης της Ελλάδας δεν επαρκούν.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα επικαλούμενη κυβερνητικούς κύκλους του Βερολίνου, είναι αδιανόητο να εμφανιστεί εκ νέου η Α. Μέρκελ ενώπιον του κοινοβουλίου και να ζητήσει την έγκριση και τρίτου πακέτου βοήθειας για την Ελλάδα. Εάν απεμπλακεί το ΔΝΤ, δεν θα υπάρξει περαιτέρω χρηματοδότηση της Ελλάδας διαμηνύει σήμερα και ο αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής της ομάδας Μίχαελ Μάιστερ.

Κατά της διάθεσης περισσότερου χρόνου στην Ελλάδα τάσσεται εν τω μεταξύ εμμέσως πλην σαφώς ο Γερμανός υπ. Οικονομικών Σόιμπλε, καλώντας εκ νέου τη χώρα να τηρήσει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει. Σε σημερινή του συνέντευξη στην Μπιλντ λέει ότι εάν υπάρχουν καθυστερήσεις η Ελλάδα θα πρέπει να τις καλύψει. Ο κ. Σόιμπλε δεν θέλησε να κάνει εκτιμήσεις ή προβλέψεις για την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη, λέγοντας ότι δεν θέλει να προκαταλάβει την έκθεση της τρόικας. Όταν θα είναι έτοιμη, θα συνέλθει, όπως λέει, το Γιούρογκρουπ.

Σύμφωνα πάλι με το Spiegel  «Και ενώ η Τρόικα εξετάζει στην παρούσα φάση κατά πόσον η χώρα ανταποκρίνεται στις μεταρρυθμιστικές δεσμεύσεις, είναι ήδη βέβαιο ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να μειώσει το ύψος του δημοσίου χρέους της χώρας - όπως έχει συμφωνηθεί – μέχρι το 2020, στο 120% περίπου του ΑΕΠ.

Αν η χώρα λάβει περισσότερο χρόνο για την υλοποίηση των στόχων της, τότε θα απαιτηθεί, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Τρόικας, πρόσθετη βοήθεια που θα κυμανθεί μεταξύ 10 και 50 δις. ευρώ. Ωστόσο, πολλές χώρες της Ευρωζώνης δεν είναι πλέον πρόθυμες να επωμιστούν νέα βάρη για την Ελλάδα. Επιπλέον, χώρες σαν την Ολλανδία και τη Φινλανδία έχουν συνδέσει τη βοήθειά τους με τη συμμετοχή του ΔΝΤ».

 Και το περιοδικό συνεχίζει: «Ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από τη νομισματική ένωση θεωρείται στο μεταξύ διαχειρίσιμος στις χώρες της ευρωζώνης. Προκειμένου να περιοριστεί ο κίνδυνος μετάδοσης σε άλλες χώρες, οι κυβερνήσεις προτίθενται να περιμένουν να τεθεί σε λειτουργία ο νέος μηχανισμός διάσωσης ESM. Αυτό ωστόσο δεν μπορεί να γίνει πριν από την απόφαση του γερμανικού Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου στις 12 Σεπτεμβρίου».

Το ρεπορτάζ καταλήγει με την επισήμανση ότι για να βοηθηθεί η Ελλάδα και να μπορέσει να καλύψει τις ανάγκες του Αυγούστου θα μπορούσε να παρέμβει «για τελευταία φορά η ΕΚΤ» δίνοντας λύση για τα ομόλογα των 3,8 δις που λήγουν τον επόμενο μήνα.

Η Süddeutsche Zeitung,  επίσης,  σχολιάζει τις εξελίξεις στην Ισπανία σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο ως εξής: «Η Ισπανία δεν είναι Ελλάδα. Αυτή ήταν η πρόταση που επιστράτευσαν οι Ισπανοί από τότε που ξέσπασε η ευρωκρίση, σαν ένα ρητό. Με αυτό εννοούσαν πάντα ότι η Ισπανία είναι μία σταθερή χώρα με λειτουργικούς θεσμούς και με ασύγκριτα ισχυρότερη οικονομική βάση. Ειπώθηκε ότι η Ισπανία δεν εξαπατά ούτε τους εταίρους της, ούτε άλλους. Τώρα η κρίση μπαίνει στον πέμπτο χρόνο. Η χώρα πήρε αναρίθμητα μέτρα αναδιάρθρωσης, έκανε περικοπές στον προϋπολογισμό και ανέβασε τους φόρους. Ωστόσο η σύγκριση με την Ελλάδα δε σταματά».

Η εφημερίδα του Μονάχου προσθέτει: «Η Ισπανία δε δίνει στην πραγματικότητα αφορμές για δραματοποίηση, όμως η κοινωνική ειρήνη είναι εύθραυστη. Οι αγανακτισμένοι συμφιλιώθηκαν με τα συνδικάτα. Δε υπάρχει κανένας θεσμός του δημόσιου βίου που να μην έχει πληγεί από ισχυρή κρίση εμπιστοσύνης. Το παλάτι, η πολιτικοί, η οικονομική ελίτ, η δικαιοσύνη, αλλά και τα μέσα ενημέρωσης υπέστησαν δραματική απώλεια κύρους. Η Ισπανία αποταμιεύει και μεταρρυθμίζει όσο ποτέ, ενσωματώνει χρεόφρενα στο σύνταγμα και αναδιαρθρώνει. Ωστόσο η ελπίδα έχει γίνει ένα σπάνιο αγαθό».

Την ίδια ώρα, όμως, που γράφονταν αυτά, το ευρώ έκανε πάλι μια θεαματική βουτιά.

Το ευρώ έπεσε, λοιπόν, στα 94.37 έναντι του γιεν, το χαμηλότερο επίπεδο από το Νοέμβριο του 2000.

"Ο φόβος είναι τώρα ότι,  με δεδομένο  το χρέος της, η Ισπανία μπορεί να χρειαστεί τελικά ένα σχέδιο διάσωσης από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή το ταμείο διάσωσης της ευρωζώνης," δήλωσε η Justin Harper της IG Markets στο BBC.

«Αυτό οδηγεί τους επενδυτές μακριά από το ευρώ σε άλλα σχετικά ασφαλέστερα καταφύγια».

Έτσι και η Ισπανία μπορεί να είναι κάτι αντίστοιχο με την Ελλάδα.

Αφού και αυτή χώρα παρά τα αυστηρά  και παρατεταμένα μέτρα λιτότητας  βιώνει μια παρατεταμένη κρίση. Με την ανεργία να ξεπερνά το 25% κάτι που παραπέμπει στα ποσοστά ανεργίας στις ΗΠΑ κατά την περίοδο της Μεγάλης Κρίσης το 1929 -30.

Η πτώση του ευρώ αντανακλά τους φόβους των αγορών ότι οι υπερχρεωμένες περιφερειακές κυβερνήσεις της Ισπανίας θα ωθήσουν τη χώρα σε αναζήτηση μιας πλήρους «εθνικής διάσωσης» και την προσφυγή σε ένα πακέτο βοήθειας αντίστοιχο με το ελληνικό.

Την Παρασκευή, η  Βαλένθια, μία από τις 17 περιφέρειες της χώρας, ζήτησε από την κεντρική κυβέρνηση  μια οικονομική σανίδα σωτηρίας.

Την Κυριακή, μια τοπική εφημερίδα ανέφερε, επίσης, ότι  στη Μούρθια τη τοπική κυβέρνηση, θα ζητήσει βοήθεια για τη χρηματοδότηση μέχρι 300 εκατ. ευρώ.

Ταυτόχρονα , η απόδοση των δεκαετών ομολόγων της Ισπανίας εκτινάχθηκε στο 7,55%!

Την Παρασκευή, η απόδοση των ομολόγων - που σημαίνει ότι το επιτόκιο που η κυβέρνηση θα πρέπει να πληρώσει για να δανειστεί νέα χρηματικά ποσά, και δρα ως μέτρο της εμπιστοσύνης των επενδυτών στην φερεγγυότητα της Ισπανίας - ήταν 7,28%.

 Αντίστοιχα, το κόστος δανεισμού από τα δεκαετή ομόλογα της Γερμανίας έχει μειωθεί στο 1,13% (!), αντανακλώντας την εμπιστοσύνη των επενδυτών στη χώρα, οδηγώντας σε ρεκόρ απόδοσης ανάμεσα στα γερμανικά και ισπανικά ομόλογα.

Υπήρξαν και άλλες  κακές ειδήσεις για την Ισπανία, τη Δευτέρα, όταν η Τράπεζα της Ισπανίας, δήλωσε πως η οικονομία της χώρας συρρικνώθηκε κατά 0,4% στους τρεις μήνες μέχρι το τέλος Ιουνίου.

Η Ισπανία έχει ήδη ζητήσει και έχουν λάβει 100 δισεκατομμύρια ευρώ για τη διάσωση των τραπεζών της, αποφεύγοντας μέχρι στιγμής να ζητήσει το ίδιο είδος των πακέτων διάσωσης όπως  η Ελλάδα, η Δημοκρατία της Ιρλανδίας και η Πορτογαλία.

Όλα αυτά συνθέτουν ένα εκρηκτικό παζλ τόσο για την ελληνική οικονομία όσο και για τις άλλες οικονομίες του ευρωπαϊκού Νότου και ευρύτερα της ευρωζώνης.

Άρα, πρέπει να περιμένουμε σημαντικές εξελίξεις και στο άμεσο μέλλον.

Με αυταρχισμό και την αστυνομική βία σε Ισπανία και την Ελλάδα επιβάλλουν τις πολιτικές της λιτότητας

Στην Ισπανία με σφαίρες από καουτσούκ οι αστυνομικές δυνάμεις αντιμετώπισαν τους ειρηνικούς διαδηλωτές στις πλατείες της Μαδρίτης και άλλων πόλεων.

Δεκάδες χιλιάδες εργαζομένων και νέων  διαδήλωναν την αντίθεσή τους στα σφαγιαστικά μέτρα λιτότητας ύψους 65 δις. ευρώ που επιχειρεί να επιβάλει η κυβέρνηση Ραχόυ στην ισπανική εκδοχή της ακραίας λιτότητας  που επιβάλλουν οι κυρίαρχες δυνάμεις στην ΕΕ.

Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα με εισαγγελική εντολή και με ωμή επέμβαση των ΜΑΤ άνοιξαν οι πύλες της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» τα ξημερώματα.

Ενώ  σύμφωνα με πληροφορίες η επέμβαση έγινε με εντολή του ίδιου του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά.

Έτσι αποκαλύπτεται καθημερινά το αντιλαϊκό πρόσωπο της νέας τριμερούς κυβέρνησης που την «αποφασιστικότητα» και το δυναμισμό της τον εξαντλεί στους απεργούς και τους εργαζομένους.

Μείζον θέμα προκύπτει βεβαίως και για τη ΔΗΜΑΡ η οποία συμμετέχει σ’ αυτό το κυβερνητικό σχήμα δίνοντας ένα «άλλοθι» προοδευτικότητας σε μια κατεξοχήν μνημονιακή κυβέρνηση.  

Ας σημειωθεί ότι ο απεργιακός αγώνας κρατούσε για 263 μέρες.

.Η Αστυνομία προχώρησε σε 9 προσαγωγές απεργών που βρίσκονταν στο εργοστάσιο, στην ομάδα περιφρούρησης. Τελικά, οι τέσσερις αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ οι πέντε συνελήφθησαν και το απόγευμα θα οδηγηθούν στον εισαγγελέα.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν εντάσεις μπροστά στην πύλη του εργοστασίου ενώ προγραμματίζεται συγκέντρωση συμπαράστασης το απόγευμα.

Πέρα από τις ευθύνες της ηγεσίας του ΚΚΕ που έσπρωξε την απεργία αυτή σε αδιέξοδο, εκείνο που προέχει είναι να αντιμετωπιστεί άμεσα και ενωμένα ο κρατικός αυταρχισμός που αναμένεται να ενταθεί εν όψει και των νέων αντιλαϊκών μέτρων και μεθοδεύσεων.

Και να οργανωθεί η πάλη από τη μια σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους απεργούθς και από την άλλη για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Ας σημειωθεί ότι όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, «ικανοποίηση» επικρατεί στο Μέγαρο Μαξίμου, μετά τις εξελίξεις στη Χαλυβουργία και το άνοιγμα του εργοστασίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, είχε προηγηθεί προσωπική παρέμβαση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά ο οποίος έδωσε με σαφήνεια την εντολή ότι πρέπει άμεσα να εφαρμοστεί ο νόμος.

Συνεργάτες του πρωθυπουργού, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, επισημαίνουν πως ο κ. Σαμαράς θεωρεί ύψιστης σημασίας, για τους πολίτες και την κοινωνική συνοχή, το δικαίωμα στην εργασία και ότι η κυβέρνηση θα προασπίσει αυτό το δικαίωμα με κάθε τρόπο. Παράλληλα, τονίζουν πως με την κίνηση αυτή η κυβέρνηση θέλει να στείλει με αποφασιστικότητα το μήνυμα, προς πάσα κατεύθυνση, πως οι νόμοι θα εφαρμόζονται παρά τις επιθυμίες ορισμένων συνδικαλιστικών μειοψηφιών για το αντίθετο.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το σχόλιο της Ιπποκράτους αναφορικά με τις εξελίξεις στη Χαλυβουργία. «Το δικαίωμα στην εργασία και ο παραγωγικός ιστός της χώρας πρέπει να προστατευτούν και πρέπει όλες οι πολιτικές δυνάμεις, με τη συμπεριφορά τους, να βοηθήσουν τη μεγάλη προσπάθεια ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Το σχόλιο του γραφείου Τύπου του Περισσού με αφορμή τη στάση που τήρηση ο πρωθυπουργός αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η δήλωση του πρωθυπουργού για την Χαλυβουργία επιβεβαιώνει ότι ο ίδιος και η κυβέρνησή του είναι απροκάλυπτοι υπερασπιστές της κεφαλαιοκρατίας και εχθροί της εργατικής τάξης. Τα περί «του δικαιώματος στην εργασία» που δήθεν υπερασπίζεται η κυβέρνηση είναι φύκια που πουλάει για μεταξωτές κορδέλες. Τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς υπερασπίζεται για να τσακίσει τους εργάτες, να υποταχθούν στις βάρβαρες εργασιακές σχέσεις με μισθούς – επιδόματα πείνας.

Ενώ για πολιτική τρομοκρατίας κατηγορούν την κυβέρνηση βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που επισκέφθηκαν το εργοστάσιο Χαλυβουργίας.

Νέα μέτρα λιτότητας έρχονται – και με την Αριστερά τι γίνεται;

 Εν μέσω καλοκαιριού οι πολίτες βομβαρδίζονται καθημερινά με τις εφιαλτικές προβλέψεις για νέες περικοπές, για νέα μέτρα λιτότητας και εξαφάνισης των όποιων ισχνών κεκτημένων και δικαιωμάτων τους έχουν απομείνει. Με τις προβλέψεις για την επιβολή και τρίτου … Μνημονίου.

Και ατελείωτους νέους εκβιασμούς.

Από τις δυνάμεις που βρίσκονται στην κυβερνητική εξουσία αλλά και από τους τοκογλύφους δανειστές και τους ευρωπαίους  … «εταίρους».

Το ερώτημα είναι τι κάνουν οι πολιτικές δυνάμεις που εναντιώνονται πραγματικά στα Μνημόνια και ειδικότερα οι δυνάμεις της Αριστεράς.

Ενδιαφέρον έχει από αυτή την άποψη το θέμα που τίθεται με την πρόταση νόμου από την πλευρά του ΚΚΕ για την κατάργηση του Μνημονίου.

Ας παρακολουθήσουμε πρώτα ορισμένα σχόλια του τύπου και έπειτα θα παρουσιάσουμε και ορισμένες σύντομες σκέψεις μας.

Έτσι, λοιπόν:

« Σε τεστ για την κοινοβουλευτική συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να εξελιχθεί η πρόταση νόμου του ΚΚΕ για την κατάργηση του Μνημονίου, της δανειακής σύμβασης και των εφαρμοστικών νόμων.

Ο Περισσός σε μία προσπάθεια να ανακτήσει τις απώλειες, που κατέγραψε στις πρόσφατες εκλογές, κατέθεσε την πρόταση νόμου για την κατάργηση του Μνημονίου με στόχο να θέσει τον ΣΥΡΙΖΑ προ των προεκλογικών δεσμεύσεων του.

Η Κουμουνδούρου επιφυλάσσεται να απαντήσει εντός του κοινοβουλίου όταν πάρει στα χέρια της ολόκληρη την πρόταση νόμου. Ωστόσο, επιμένει ότι θα υπερψηφίσει με αστερίσκους, δηλαδή μόνο τα σημεία που αφορούν στην κατάργηση του Μνημονίου και των εφαρμοστικών αλλά θα καταψηφίσει άρθρα για την μονομερή διαγραφή του χρέους και την έξοδο της χώρας από την Ε.Ε.

Μάλιστα, ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Σκουρλέτης είπε ότι το κόμμα του θα ψηφίσει την πρόταση στο βαθμό που αφορά την κατάργηση του Μνημονίου. «Στο βαθμό που αφορά συγκεκριμένους εφαρμοστικούς νόμους - τους οποίους εμείς έχουμε ήδη καταθέσει μία αντίστοιχη πρόταση για τα ζητήματα της μετενέργειας και του κατώτατου μισθού - προφανώς και θα τα υποστηρίξουμε. Προφανώς δεν συμμεριζόμαστε την συνολική τοποθέτηση του ΚΚΕ απέναντι στα ζητήματα της κρίσης διότι συνδέει την απάντηση στην σημερινή οικονομική κρίση με ζητήματα που είναι έξω από το δικό μας στρατηγικό προσανατολισμό, όπως αυτό της απομάκρυνσης από την Ε.Ε.» υπογράμμισε ο Παναγιώτης Σκουρλέτης.

Παρόλα αυτά στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν φωνές που συντάσσονται με ολόκληρη την πρόταση νόμου του ΚΚΕ, όπως για παράδειγμα ο Παναγιώτης Λαφαζάνης που έχει ταχθεί ανοιχτά υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την Ε.Ε. Έτσι παραμένει ερωτηματικό η στάση που θα τηρήσουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και εάν τελικά η πρόταση του ΚΚΕ θα μετατραπεί σε «δούρειο ίππο» για την Κουμουνδούρου.

Πάντως δεν είναι λίγοι εκείνοι που προεξοφλούν σύγκρουση ΣΥΡΙΖΑ – ΚΚΕ στη Βουλή με αφορμή την κατάργηση του Μνημονίου. Άλλωστε πριν από λίγες μέρες τα δύο κόμματα αντάλλαξαν σφοδρά πυρά όταν παρουσιάστηκε η πρόταση νόμου από το ΚΚΕ. Τότε η Αλέκα Παπαρήγα είχε καλέσει τον ΣΥΡΙΖΑ «να σταματήσει να πουλάει μούρη και να ψηφίσει την πρόταση». Με τη σειρά του ο ΣΥΡΙΖΑ είχε απαντήσει ότι εάν ο Περισσός είχε υιοθετήσει προεκλογικά την παραδοχή ότι το μνημόνιο αποτελεί τη βασική διαχωριστική γραμμή της συγκυρίας τότε η κυβέρνηση της Αριστεράς θα ήταν πραγματικότητα».

Κατά την άποψη μας εκείνο που προέχει σήμερα δεν είναι οι ασκήσεις δημιουργίας εντυπώσεων, πολύ περισσότερο της μιας αριστερής δύναμης σε βάρος της άλλης.

Ούτε βέβαια το γλίστρημα σε μια light αντιπολίτευση στο όνομα της προοπτικής κατάκτησης της κυβερνητικής εξουσίας.

Την ώρα που ο ελληνικός λαός που δοκιμάζεται, εκείνο που προέχει είναι η ανάγκη μιας βαθύτερης προσέγγισης και κατανόησης όλων των αριστερών δυνάμεων και των δυνάμεων που με συνέπεια τάσσονται εναντίον της πολιτικής των Μνημονίων.

Η ανάγκη οργάνωσης της λαϊκής αντίστασης και του αγώνα μέσα και έξω από το κοινοβούλιο.

Αποτελεί βαθιά ανάγκη να βγουν ουσιαστικά συμπεράσματα από τα λάθη και τις αδυναμίες της προηγούμενης περιόδου που οδήγησαν τελικά στο να δημιουργηθεί πάλι μια νέα μνημονιακή κυβέρνηση με τη  σύγχρονη παραλλαγή της.

Σημασία έχει να αναπτυχθούν συστηματικά οι νέοι κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες χωρίς προσχήματα και προσπάθειες «εμφυλιακής» σύγκρουσης μεταξύ των αριστερών και εναλλακτικών δυνάμεων.

Ας δούμε για παράδειγμα την Ισπανία όπου οι εργαζόμενοι και εν μέσω καλοκαιριού έχουν βγει στους δρόμους για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.

Τελικά, η πραγματικά ανάγκη είναι να δημιουργηθούν οι νέοι πολιτικοί και κοινωνικοί συσχετισμοί με τη διαμόρφωση μιας νέας πλειοψηφίας με σαφή προσανατολισμό για την πραγματική ανατροπή του μνημονίου και των πολιτικών που το στηρίζουν, ανοίγοντας το δρόμο για μια διαφορετική προοπτική της χώρας.

 Στη βάση αυτή και με αυτά τα ουσιαστικά κριτήρια πρέπει να κριθούν και οι ευθύνες των αριστερών πολιτικών δυνάμεων, οι ευθύνες των ηγεσιών τους και όχι με ασκήσεις τακτικισμού και με κοινοβουλευτικού ή  και ευρύτερου εντυπωσιασμού.

«Καύσωνας» με μέτρα φωτιά σε βάρος εργαζομένων και συνταξιούχων αφού η «επαναδιαπραγμάτευση» πήγε σε διαρκείς … διακοπές!

Μεταθέτοντας χρονικά την πολιτική της επαναδιαπραγμάτευσης των όρων του μνημονίου, η κυβέρνηση επιδίδεται σε ένα σκληρό αγώνα δρόμου, χωρίς περιθώρια ελιγμών, προκειμένου το προσεχές δεκαήμερο να οριστικοποιηθούν μέτρα ύψους άνω των 16 δισ. ευρώ που θα συζητηθούν με την τρόικα στις 23 Ιουλίου, οπότε οι πιστωτές καταφθάνουν στην Αθήνα.

 Άρα, η «επιτυχημένη» καριέρα της τριμερούς κυβέρνησης ξεκινά με μέτρα που φτάνουν στα 16 δις ενώ μέχρι πρόσφατα μιλούσαν για 11,6 δις. ευρώ.

Και πού είμαστε ακόμα!

  Ο λογαριασμός είναι υπέρογκος, αφού περιλαμβάνει συμφωνηθέν πακέτο ύψους 3 δισ. ευρώ που πρέπει να υλοποιηθεί μέσα στο 2012, την προβλεπόμενη απόκλιση στα έσοδα του τρέχοντος προϋπολογισμού που υπολογίζεται σε 1,5 δισ. ευρώ και τα 11,7 δισ. του μεσοπρόθεσμου προγράμματος για τη διετία 2013-2014.

  Το εγχείρημα θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολο και τρομακτικά επαχθές, λένε αρμόδια στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, καθώς τα μέτρα περιλαμβάνουν τα πάντα: από περικοπές σε σπατάλη έως επώδυνες παρεμβάσεις σε ταμεία, υγεία, παιδεία, μισθούς, συντάξεις, κοινωνικά και προνοιακά επιδόματα.

 Όλα, λοιπόν, στο τραπέζι του Προκρούστη με ανυπολόγιστες συνέπειες για τη ζωή των πολιτών.

  Στις κυβερνητικές συσκέψεις που ξεκίνησαν ήδη, τόσο υπό τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα όσο και υπό τον αναπληρωτή υπουργό Χρήστο Σταϊκούρα, διαπιστώθηκε ότι επειδή ο λογαριασμός είναι πολύ μεγάλος δεν μπορεί να υπάρξουν «κόκκινες γραμμές, με μοναδική εξαίρεση τις πολύ χαμηλές συντάξεις και του μισθούς του Δημοσίου που έχουν περικοπεί».

 Πάνε, λοιπόν, και  οι κόκκινες γραμμές …

Το μόνο κόκκινο που απέμεινε είναι το κόκκινο στις γραμμές του … θερμόμετρου!

Κύμα περικοπών – ειδικότερα στους μισθούς του Δημοσίου

  Πληροφορίες αναφέρουν ότι το νέο κύμα θα χτυπήσει καίρια μισθούς, συντάξεις και αποζημιώσεις του Δημοσίου.

   Ενδεικτικά επισημαίνεται ότι θα τεθεί πλαφόν σε όλες τις κύριες και επικουρικές συντάξεις και από 2.770 ευρώ που είναι σήμερα θα διαμορφωθεί στα 2.000 ευρώ τον μήνα. Ταυτόχρονα, οι μισθοί των εργαζόμενων στις ΔΕΚΟ θα εξομοιωθούν με τους αντίστοιχους του στενού δημόσιου τομέα και οι μεικτές αποδοχές των υψηλόβαθμων υπηρεσιακών στελεχών δεν θα ξεπερνούν τα 2.200 ευρώ τον μήνα. Συνεργάτες του υπουργού Οικονομικών τόνιζαν ότι για την οριστικοποίηση τις αποφάσεων της κυβέρνησης θα ληφθεί υπόψη σχετική μελέτη του ΚΕΠΕ, η οποία έχει ολοκληρωθεί πριν από τις εκλογές και περιλαμβάνει, σύμφωνα με πληροφορίες, «μαγιά» περικοπών ύψους 7-8 δισ. ευρώ.

 Στη βασική δομή του πακέτου, όπως αυτή είχε αποφασισθεί πριν από τις εκλογές, τα μέτρα των 11,7 δισ. ευρώ επιμερίζονταν ως εξής:

• Περικοπή δαπανών ύψους 3% του ΑΕΠ (περίπου 6,3 δισ. ευρώ) με την αναθεώρηση των δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης. Στις δαπάνες που θα πρέπει να επανεξεταστούν περιλαμβάνονται όλων των ειδών οι επιχορηγήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών και των ασφαλιστικών ταμείων και των νοσοκομείων.

• Περικοπή των κοινωνικών μεταβιβάσεων κατά 1,5% του ΑΕΠ (3,3 δισ. ευρώ), αρμοδιότητας του υπουργείου Εργασίας, που συνιστούν πλήρη αναθεώρηση του συστήματος χορήγησης κοινωνικών βοηθημάτων.

• Περικοπή δαπανών ύψους 1% του ΑΕΠ (2,1 δισ. ευρώ), μέσα από τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης. Μεταξύ άλλων, προβλέπονται μειώσεις προσωπικού, μισθολογικών δαπανών και συγχωνεύσεις και καταργήσεις οργανικών μονάδων.

Κυβερνητικά στελέχη επισημαίνουν ότι τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα. «Οι εύκολες περικοπές τελείωσαν», αναφέρουν, εξηγώντας ότι πλέον τα μέτρα αγγίζουν το μεδούλι του κοινωνικού κράτους.

  Τα ίδια στελέχη δεν αποκλείουν τελικά να τεθεί και ζήτημα αύξησης φόρων για να αποφευχθούν περικοπές που θα θεωρηθούν εξαιρετικά επώδυνες κοινωνικά και πολιτικά. Προσθέτουν ότι η άμεση υποχρέωση είναι τα 11,7 δισ. ευρώ και τα υπόλοιπα λεφτά επιχειρείται να προσδιορισθούν, αλλά να μην «ονοματιστούν» προς το παρόν, όπως έχει γίνει και άλλες φορές στο μνημόνιο.

 Οι κυβερνητικές συσκέψεις θα συνεχισθούν κλιμακούμενες έως το επίπεδο των πολιτικών αρχηγών. Προς το παρόν, κάθε υπουργείο αφήνεται «ελεύθερο» να προτείνει περικοπές και εν συνεχεία - αν αυτές δεν κριθούν αρκετές - θα προτείνονται κεντρικά παρεμβάσεις. Όλα πρέπει να είναι έτοιμα στις 23 Ιουλίου, καθώς η τρόικα επιστρέφει τότε στην Αθήνα για να ακούσει τα μέτρα και να κρίνει αν αυτά είναι «αποδεκτά». Δεν τελειώνει όμως ούτε τότε το θρίλερ της αναθεώρησης του μνημονίου.

Στελέχη που μετέχουν στις διαπραγματεύσεις αναφέρουν ότι δεν αποκλείεται να ζητηθεί η θέσπιση των μέτρων που θα συμφωνηθούν στο νέο μεσοπρόθεσμο αλλά και στον νέο προϋπολογισμό για το 2013 πριν ολοκληρωθεί η επικαιροποίηση του μνημονίου. Και αυτό θα σημαίνει άλλον ένα μήνα αγωνίας... αφού από την έκβαση των διαπραγματεύσεων θα κριθεί και η καταβολή των δόσεων από την τρόικα.

«Μαχαίρι» 50% στο εφάπαξ!

 Σε ό,τι αφορά το εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων, οι περικοπές αναμένεται να φτάσουν έως και το 50%, ενώ εξετάζονται εναλλακτικά σενάρια για την καταβολή του ακόμα και σε ετήσιες δόσεις στα ελλειμματικά ταμεία.

  Οι εκπρόσωποι των δανειστών έθεσαν ευθέως ζήτημα μείωσης του βοηθήματος στην πρόσφατη «επίσκεψή» τους στη χώρα μας, προβάλλοντας το επιχείρημα πως στα άλλα κράτη της Ευρώπης δεν προβλέπεται εφάπαξ. Τα χρονικά περιθώρια είναι ασφυκτικά και όλα τα ταμεία πρόνοιας πρέπει να υποβάλουν αναλογιστικές μελέτες για την οικονομική τους κατάσταση. Με βάση αυτές τις μελέτες (που σύμφωνα με πληροφορίες δείχνουν σημαντικά ελλείμματα στα ταμεία του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα) θα αποφασιστεί και το ψαλίδι που θα μπει στο βοήθημα, το οποίο αναμένεται να κοπεί στο μισό.

Σε μία τέτοια περίπτωση το μέσο εφάπαξ - που σήμερα είναι περίπου 45.000 ευρώ για το μεγαλύτερο τμήμα των ασφαλισμένων - θα πέσει αυτομάτως στις 27.500 ευρώ. Ακόμα μεγαλύτερες θα είναι οι απώλειες σε όσους παίρνουν εφάπαξ από ταμεία των ΔΕΚΟ (π.χ. της ΔΕΗ), το οποίο ανέρχεται σήμερα στα 80.000 ευρώ.

Μαχαίρι σε δικαιώματα και εισοδήματα των εργαζομένων …

Ενώ για τις πραγματικές αιτίες της κρίσης δεν προτείνεται κανένα μέτρο …

Μακρύ, θερμό καλοκαίρι, λοιπόν, με κορύφωση στις πιέσεις της τρόικα για νέες αιματηρές περικοπές.

Και «βαρυχειμωνιά» για τις προοπτικές και τη ζωή των εργαζομένων, των συνταξιούχων, όλων των λαϊκών στρωμάτων.

Μάλλον, από Σεπτέμβρη θα έχουμε πολλά να πούμε …