Ολική ανατροπή: μια νέα πολιτική εποχή αρχίζει με νέο ρόλο και ευθύνες της Αριστεράς

Γέγονε …

 Αυτό που είχαμε ως Νέος Μέτοικος  επισημάνει σα ρεαλιστική δυνατότητα, εκφράστηκε και με την ψήφο του ελληνικού λαού:

 Τα κόμματα του Μνημονίου και του δικομματισμού καταβαραθρώθηκαν.

 Ειδικότερα το ΠΑΣΟΚ  σημείωσε τη χειρότερη επίδοση από το 1974 (με εξαίρεση τις εκλογές του 1974 – μεταξύ μας  εκείνο που πραγματικά του άξιζε ήταν να βρίσκεται πολύ κάτω από το 10%!).

 Η ΝΔ  δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει  ούτε 20% χάνοντας προς όλες τις κατευθύνσεις, κυρίως, όμως, προς τα ακροδεξιά.

 Συνολικά και τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης και του Μνημονίου συγκεντρώνουν περίπου  33,86%!

 Και φυσικά διαθέτουν αθροιστικά 149 έδρες – παρά την εκτρωματική  πριμοδότηση  των 50 εδρών προς το πρώτο κόμμα.

 Ακόμα δεν μπήκαν στη Βουλή τα κόμματα της Δημοκρατικής Συμφωνίας και του ΛΑΟΣ που ήταν σίγουρο ότι θα πρόσφεραν  «χείρα  βοηθείας» για το σχηματισμό μιας νέας μνημονιακής κυβέρνησης.

  Μεγάλος νικητής των εκλογών ο ΣΥΡΙΖΑ, που κρατώντας γενικά μια συνεπή στάση και αντιπολιτευτική τακτική κεφαλαιοποίησε τα οφέλη του, αναπτύσσοντας και μια επιτυχημένη εκλογική στρατηγική αφού εξέφρασε το αίτημα μεγάλου τμήματος της κοινωνίας, για μια διαφορετικού τύπου διακυβέρνηση – για μια αριστερή κυβέρνηση.

Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε δεύτερη δύναμη, καταχτώντας τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και βεβαίως ένα στρατηγικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις και διεργασίες που θα ακολουθήσουν.

Και πάνω απ’ όλα πολύ σοβαρές ευθύνες για να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες απαιτήσεις από την πλευρά της κοινωνίας.

Το ΚΚΕ δεν σημείωσε παρά ανεπαίσθητη άνοδο ιδιαίτερα σ’ αυτές τις συνθήκες χάνοντας μάλιστα ποσοστά επιρροής και ψήφους  στην Αττική και το Λεκανοπέδιο, ως αποτέλεσμα της εμμονής της ηγεσίας στην άρνηση συνεργασίας της Αριστεράς.

Η Δημοκρατική Αριστερά  έφτασε στο αξιοσημείωτο 6,10%  και μπαίνοντας στη Βουλή.

Συνολικά οι δυνάμεις της Αριστεράς συγκέντρωσαν  περίπου 32%!

Εάν – κάτι που στις συγκεκριμένες συνθήκες φάνηκε τελικά ρεαλιστικό, αφού η διαφορά  από την πρώτη ΝΔ  ήταν  μικρότερη από 2%  – ο ΣΥΡΙΖΑ καταχτούσε την πρώτη θέση και έπαιρνε και το μπόνους των 50 εδρών, τότε ο σχηματισμός μιας αριστερής κυβέρνησης θα βρίσκονταν πιο κοντά από ποτέ.

Με δεδομένο ότι και οι άλλες ηγεσίες της Αριστεράς θα είχαν διαφορετική στάση γεγονός που θα δημιουργούσε προφανώς μια απίστευτη δυναμική.

 Σημαντικά προβλήματα, όμως, αναδείχτηκαν από τα αποτελέσματα των εκλογών.

Η είσοδος της «Χρυσής Αυγής» με 7% περίπου στη Βουλή αποτελεί  μέγιστο πρόβλημα, απειλή για τη δημοκρατία και την ομαλότητα των πολιτικών εξελίξεων.  Αφού για πρώτη φορά όχι απλά ακροδεξιό αλλά νεοναζιστικό κόμμα να μπαίνει στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Η ρατσιστική ρητορεία, οι φόβοι που καλλιεργούσαν το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ έδωσε τροφή στο νεοαναζιστικό τέρας.

 Μαζί με τις ακραίες πολιτικές λιτότητας, την καταστροφή των μικροαστικών και μεσαίων στρωμάτων, τα φαινόμενα κοινωνικού, πολιτικού και πολιτιστικού αταβισμού και μισαλλοδοξίας, ήταν αυτά που επώασαν το αυγό του φιδιού.

 Δεν είναι τυχαία τα ποσοστά της «Χρυσής Αυγής» σε λαϊκές περιοχές του Λεκανοπέδιου όπως και σε αγροτικές περιοχές, ειδικά της Πελοποννήσου με τη γνωστή πολιτική ιστορία.

Ένα άλλο στοιχείο που λίγο σχολιάστηκε είναι η μεγάλη αποχή που έφτασε στο 35%, το μεγαλύτερο την περίοδο της μεταπολίτευσης.

 Τα γεγονότα αυτά σε συνδυασμό με την εξαιρετική ρευστότητα των αποτελεσμάτων, τη δυσκολία σχηματισμού κυβέρνησης από αυτή τη νέα Βουλή, την παρουσία της ναζιστικής ακροδεξιάς, τη συσσωρευμένη οργή των ψηφοφόρων που έδωσε ένα πρώτο συντριπτικό πλήγμα στο Μνημόνιο και στο δικομματισμό αλλά περιμένει και αποτελέσματα – όλα αυτά συγκροτούν βεβαίως μια συνολικά νέα πολιτική κατάσταση, μια δυνάμει νέα Μεταπολίτευση με εξαιρετικές δυνατότητες  αλλά και με σημαντικούς κινδύνους.

  Η Αριστερά - παρά τις δυνατότητες να αποτελέσει την εναλλακτική  διέξοδο – παραμένει διασπασμένη με την ηγεσία του ΚΚΕ να αρνείται οποιοδήποτε διάλογο. Παρά ακόμη τα τεράστια ποσοστά που συνολικά κατέγραψε δεν έχει ακόμη τη σαφή πλειοψηφία  και μέσα στο λαό.

  Απαιτείται στις  περίπλοκες νέες συνθήκες ιδιαίτερη σύνεση και ευθύνη, η αντιμετώπιση κάθε είδους αλαζονείας καθώς  μια προγραμματική, πολιτική, κοινωνική παρουσία και πρωτοβουλία των αριστερών δυνάμεων που στόχο θα έχει την κατάχτηση και της λαϊκής πλειοψηφίας.  

  Ταυτόχρονα βαθιά ανάγκη αποτελεί η ανάπτυξη με νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά του κοινωνικού κινήματος για την οριστική ανατροπή του Μνημονίου, για την υπεράσπιση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, την  περιφρούρηση των δημοκρατικών πολιτικών θεσμών.

 Συνολικά ανοίγονται  πολύ ενδιαφέροντα αλλά και εξαιρετικά κρίσιμα θέματα τα οποία θα προσεγγίσουμε και στη συνέχεια ….

Αποτελέσματα Περιφέρειας: Επικράτεια          Ώρα:  10:29     Τμήματα:   20.447    από   20.605   Ενσωμάτωση : 99,23%

Εγγεγραμμένοι:  9.886.801	Ψηφίσαντες:  6.431.932	Αποχή:  34,94%
Έγκυρα:  6.280.127 (97,64%)	Άκυρα:  116.227 (1,81%)	Λευκά:  35.578 (0,55%)

Ας τρομοκρατήσουμε αυτούς που μας τρομοκρατούν

 Δυο χρόνια εφαρμογής του Μνημονίου και παρουσίας της τρόικα ο ελληνικός λαός γνώρισε, πέρα από τις αβάσταχτες οικονομικές θυσίες, μια συνεχή και εντεινόμενη οικονομική, πολιτική, ιδεολογική και ψυχολογική τρομοκρατία.

«Μονόδρομος το Μνημόνιο για τη σωτηρία της πατρίδας».

«Εφαρμόζουμε αυτά τα μέτρα ή χρεοκοπούμε».

«Εφαρμογή της νέας δανειακής σύμβασης ή έξοδος από το ευρώ».

«Δεν θα καταβληθούν οι συντάξεις, οι μισθοί, θα καταρρεύσουν τα πάντα».

 Αυτά είναι που μονότονα αλλά και πολύ συντονισμένα εξαπέλυαν οι πολιτικοί εκπρόσωποι των υποστηριχτών του Μνημονίου, τα κυρίαρχα ΜΜΕ στη χώρα μας. Όπως και τα «μεγάλα αφεντικά» - στο Βερολίνο, το Παρίσι, στο ΔΝΤ και την Ουάσιγκτον: οι εκφραστές και το προσωπείο των τραπεζιτών, των δανειστών, των διεθνών τοκογλύφων, του πιο άγριου καπιταλισμού.

 Τα ίδια και με ακόμη μεγαλύτερη ένταση επαναλήφθηκαν στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

 Κυρίαρχο  όπλο τους ο φόβος: όσο πιο τυφλός, ανορθολογικός και ανεξέλεγκτος, τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς.

 Φόβος για μια «οικονομική καταστροφή» και για μια «χρεοκοπία».

Λες και εκατομμύρια Έλληνες δεν βιώνουν την ανεργία, την χρεοκοπία των επιχειρήσεών τους, τη δραματική  συρρίκνωση των μισθών και των εισοδημάτων τους, την κατάρρευση της προσωπικής και οικογενειακής τους ζωής, τη διάψευση των προσδοκιών και των ονείρων τους. Λες και δεν έχουν οδηγηθεί δεκάδες στην αυτοκτονία ως έσχατη λύση στην τραγωδία που βιώνουν.

Απειλές ότι σε περίπτωση άλλης επιλογής η χώρα θα οδηγηθεί έξω από τη ζώνη του ευρώ.

Τη στιγμή που δεν υπάρχει – ακόμα τουλάχιστον – κανένας θεσμικός τρόπος για να εξαναγκαστεί να το κάνει αυτό.

Επιστράτευση του φόβου απέναντι στον ακροδεξιό κίνδυνο που εκπροσωπούν οι νεοαναζί της «Χρυσής Αυγής».

 Η τελευταία αποτελεί πραγματικό κίνδυνο. Ωστόσο, είναι αστείο να τον επικαλείται η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ – αυτή που ερωτοτρόπησε και τελικά συγκυβέρνησε με το ΛΑΟΣ και τελικά με την πολιτική της εξέθρεψε και ενίσχυσε αυτά τα φαινόμενα.

Τυφλός φόβος απέναντι σε προβλήματα της κοινωνίας που η πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ τα ανέχθηκε, τα ενίσχυσε, τους έδωσε την ευκαιρία να γιγαντωθούν  και τώρα έρχονται ως επίδοξοι « σωτήρες».

Όπως αυτό με τους παράνομους μετανάστες: όταν για περισσότερο από μια δεκαετία δεν έκαναν απολύτως τίποτα, όταν ανέχθηκαν κέντρα πόλεων και ειδικότερα της Αθήνας, να μετατραπούν σε γκέτο, έρχονται τώρα παραμονές εκλογών να αντιμετωπίσουν τα οξύτατα προβλήματα με τη δημιουργία «στρατοπέδων» και «κέντρων υποδοχής» (άραγε ποιοι στη συνέχεια θα «φιλοξενηθούν» σ’ αυτά τα «κέντρα»;).

 Εντείνοντας μια ξενοφοβική και βαθιά ρατσιστική ρητορεία, παίζοντας με τα αντανακλαστικά και τους φόβους του μέσου πολίτη, στρώνοντας έτσι πιο εύκολα το δρόμο στην ακροδεξιά στην πιο αποκρουστική της μορφή.

Με το φόβο επίσης παίζουν – τον τυφλό, μαζικό φόβο – και στην αγοραία εκμετάλλευση του θέματος με τις οροθετικές ιερόδουλες στην Αθήνα.

Λες και το πρόβλημα δεν σέρνεται εδώ και χρόνια στο κέντρο της Αθήνας.

Βρήκε έτσι ρόλο και «δικαίωση» ο ανεκδιήγητος Λοβέρδος που πρότεινε  την «ποινικοποίηση της συνεύρεσης με ιερόδουλες χωρίς προφυλακτικό»!

Λύθηκαν έτσι τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας – τα προβλήματα υγείας, ασφάλισης και άλλα πολλά.

 (Αλήθεια το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής θα μπει ποτέ στα ελληνικά σχολεία;).

 Όπως αναφέρει και η αυστριακή εφημερίδα Die Presse αναφερόμενη στο θέμα με τις ιερόδουλες: «Προεκλογικές κινήσεις εντυπωσιασμού με οροθετικές πόρνες». «Οι σοσιαλιστές στην Ελλάδα προσπαθούν με ακραίες κινήσεις λίγο πριν από τις εκλογές να αποκομίσουν μικροπολιτικά οφέλη από την κατάσταση που επικρατεί στο παρηκμασμένο λόγω της κρίσης κέντρο της Αθήνας».

Φυσικά δεν μπορούσαν να λείψουν και οι ξένοι επικυρίαρχοι και πάτρωνες. Σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου υπήρξαν παρεμβάσεις από τις Βρυξέλλες, την τρόικα, το ΔΝΤ και τη Λαγκάρντ.

Τελευταίο επεισόδιο η χθεσινή ιταμή δήλωση του κυνικού Σόιμπλε.

«Και η μελλοντική κυβέρνηση στην Ελλάδα θα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα», τόνισε, λοιπόν, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών σε ομιλία του στην Κολωνία.

Ο Βόφγκανγκ Σόιμπλε προειδοποίησε τους Έλληνες ότι εάν στις εκλογές της Κυριακής εκλεγεί μια πλειοψηφία που δεν θα σεβαστεί τις δεσμεύσεις της χώρας, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να υποστεί και τις συνέπειες. Άλλωστε «η συμμετοχή στην ΕΕ είναι εθελοντική», όπως είπε. Τόσο οι εκλογές στην Ελλάδα, όσο και στη Γαλλία δεν θα επηρεάσουν τη γερμανική οικονομική πολιτική, πρόσθεσε ο εκφραστής της υπερφίαλης γερμανικής πολιτικής.

Απέναντι σε όλα αυτά οι Έλληνες πολίτες αύριο έχουν μια ευκαιρία.

Να στείλουν ένα ηχηρότατο μήνυμα, ένα ηχηρότατο χαστούκι στην εγχώρια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία.

Που να ακουστεί και να συνταράξει όλη την Ευρώπη και να στοιχειώσει τον ύπνο των δυναστών στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες, στη Νέα Υόρκη.

Και να αποτελέσει εφαλτήριο και για άλλους ευρωπαϊκούς λαούς.

Ώστε να επιβεβαιωθεί κατά κάποιο τρόπο και το σχόλιο του σημερινού Guardian “οι κάλπες αυτής της Κυριακής σε Ελλάδα και Γαλλία θα μπορούσαν να αλλάξουν το μέλλον της ευρωζώνης”.

 Εμείς θα συμπληρώναμε ότι εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι να αλλάξει το μέλλον και η τύχη τόσο του ελληνικού λαού όσο και εκείνων της Ευρώπης.

Σε δυο μέρες οι πιο κρίσιμες εκλογές της Μεταπολίτευσης – οι προϋποθέσεις για την ανατροπή του Μνημονίου

Αποτελέσματα… ευρωεκλογών φοβούνται στις μεθαυριανές κάλπες τα κόμματα εξουσίας και οι δανειστές, ενώ στο παρασκήνιο εντείνονται οι διεργασίες για το σχηματισμό κυβέρνησης την 7η Μαΐου.

Οι μετρήσεις που φτάνουν στα κόμματα προκαλούν σοκ, όπως και οι τηλεοπτικές εικόνες από τις συγκεντρώσεις, καθώς τα άλλοτε κραταιά κόμματα μάλλον θα ζηλεύουν τον όγκο και τον παλμό των ψηφοφόρων του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι, άλλωστε, συμφωνούν πως ο άλλοτε πανίσχυρος δικομματισμός, που το μικρότερο ποσοστό που διαχειρίστηκε υπήρξε το 77,4% του 2009, καταρρέει.

Συνολικά τα κόμματα του Μνημονίου φαίνεται ότι  γνωρίζουν πρωτοφανή καθίζηση στα ποσοστά τους.

Ενώ  τυχόν κυβέρνηση συνεργασίας που δεν θα στηρίζεται στην πολιτική νομιμοποίηση του 51%, πολύ δύσκολα θα μακροημερεύσει, έστω και αν αρκεί ένα 40% για κοινοβουλευτική πλειοψηφία άνω των 155 εδρών.

 Τα πράγματα θα γίνουν πολύ πιο δύσκολα γι’ αυτές τις δυνάμεις – όπως και για την τρόικα, τους δανειστές και την εγχώρια οικονομική ολιγαρχία - αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις διαφόρων κομματικών επιτελείων πως ο ένας πόλος του δικομματισμού, το έως πρόσφατα κυβερνών κόμμα, το ΠΑΟΣΚ, νοιώθει πίσω του την ανάσα του τρίτου κόμματος, με τη δυναμική που δείχνει να διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ.

 Τυχόν σοβαρό πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ, πάντως, μάλλον δεν χαροποιεί ιδιαιτέρως την ηγεσία της ΝΔ, καθώς η ηγεσία της Συγγρού γνωρίζει πως η ρευστότητα που ξεκινά από τον ένα πόλο του δικομματισμού, μεταφέρεται σύντομα και στον άλλο πόλο.

Εξαιτίας αυτών των εξελίξεων και ειδικότερα επειδή ούτε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ανακόπηκε η δυναμική ανόδου της Αριστεράς, και ειδικότερα του ΣΥΡΙΖΑ, έχει ξεχειλίσει ο πανικός … Επιστρατεύονται μέχρι τέλους  τα εκβιαστικά διλήμματα και οι επιθέσεις εναντίον της Αριστεράς βρίσκονται στην κορυφή της προεκλογικής ρητορείας του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Μέχρι στιγμής – και από τις δημοσκοπήσεις που δεν γνωρίζουν τη δημοσιότητα – όλα δείχνουν ότι οι επιθέσεις αυτές δεν βρίσκουν το στόχο. Ειδικότερα η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ – πάντα όπως καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις αυτές – είναι ιδιαίτερα σημαντική σε σημείο που σε κάποιες διεκδικεί και τη … δεύτερη θέση.

Ωστόσο, οι δυο μέρες που απομένουν κρύβουν πολλές παγίδες και κινδύνους. Όπως, επίσης, και ορισμένα πολύ ιδιαίτερα στοιχεία έχουν εξαιρετική σημασία που πρέπει α συνυπολογιστούν ώστε τελικά από την κάλπη της Κυριακής να βγει ένα αποτέλεσμα που θα αποτελέσει ηχηρό μήνυμα στα κόμματα του Μνημονίου, την τρόικα και προς την Ευρώπη – τόσο στους λαούς που δοκιμάζονται όσο και στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της ηγεσίας.

  Από τα πολύ περίεργα, λοιπόν,  της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης είναι ο νέος εκλογικός νόμος, που δίνει μπόνους 50 έδρες στο πρώτο κόμμα, 10 έδρες δηλαδή περισσότερες απ’ ότι έδινε ο προηγούμενος εκλογικός νόμος, γνωστός και ως νόμος Σκανδαλίδη.

 Ο νέος νόμος, ο αποκαλούμενος και νόμος Παυλόπουλου, έχει βασιστεί στην ενίσχυση του πρώτου κόμματος, ώστε να λάβει την αυτοδυναμία.

 Μόνο που οι εποχές άλλαξαν και το πρώτο κόμμα, με πιθανά ποσοστά 25-28% , ίσως και 30%, δεν αγγίζει μεν την αυτοδυναμία, λαμβάνει όμως μπόνους ύψους έως και το 80%-ίσως και παραπάνω-της βουλευτικής του δύναμης!

Για να παραφράσουμε κάπως μια διαφήμιση, σε κάθε έναν βουλευτή που εκλέγει, λαμβάνει και έναν … δώρο!

 Με απλά λόγια: οι 50 έδρες αντιστοιχούν στο 16,5% του συνόλου των εδρών, ενώ βάσει του ισχύοντος εκλογικού νόμου για να λάβει αυτές τις έδρες ένα κόμμα πρέπει να λάβει ποσοστό γύρω στο 20%!

Το μπόνους, δηλαδή, είναι σίγουρα το τρίτο και πολύ πιθανό και το … δεύτερο κόμμα στη Βουλή που έρχεται!

Οπότε οι εκτιμήσεις που είχαμε περιγράψει ως Νέος Μέτοικος παραμένουν στο ακέραιο:

- Αποτελεί πρώτιστη ανάγκη να συντριβούν εκλογικά τα κόμματα που στήριξαν το Μνημόνιο, ειδικότερα το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, ώστε να μην μπορέσουν να σχηματίσουν δική τους μνημονιακή κυβέρνηση.

 Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι  αθροιστικά τα ποσοστά τους πρέπει να πέσουν χαμηλότερα από  το όριο του 35-36%.

Αναγκαίο, επίσης, είναι να πέσουν πολύ χαμηλά και να μην μπουν στη Βουλή τα κόμματα της Ντόρας Μπακογιάνη, «Δημοκρατική Συμμαχία και το ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη, που αποτελούν «πρόθυμες» εφεδρείες για το σχηματισμό κυβερνήσεων που θα συνεχίσουν την ίδια πολιτική.

Να περιοριστεί η δύναμη της ακροδεξιάς, επίσης, και ειδικότερα να αποτραπεί η είσοδος της «Χρυσής Αυγής» στη Βουλή, γεγονός που θα δημιουργήσει πολλαπλούς κινδύνους για την πορεία των δημοκρατικών θεσμών στη χώρα μας.

-  Βασικός στόχος αλλά και προϋπόθεση για μια διαφορετική προοπτική είναι να αναδειχθεί μέσα από τις εκλογές μια πλειοψηφία αντιμνημονιακή στο επόμενο κοινοβούλιο.

 Ουσιώδης συνθήκη γι’ αυτό είναι η συνολική ενίσχυση της Αριστεράς σ’ όλες της τις εκφράσεις.

Ώστε να εξασφαλιστεί μια πιο συνεπής και ριζοσπαστική κατεύθυνση στην πολιτική κατεύθυνση του τόπου.

Μπορεί και  η Αριστερά να παρουσιάζει προβλήματα.

Εξαιρετικά προβληματική είναι η στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ που ειδικότερα το τελευταίο διάστημα επικεντρώνει την επίθεσή της κυρίως στο ΣΥΡΙΖΑ ενώ αρνείται έστω και τη συζήτηση για το σχηματισμό μιας ευρύτερης κυβέρνησης της Αριστεράς.

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ – παρά τη δυναμική του – δεν είναι απαλλαγμένος από τις αντιφάσεις στην προγραμματική και πολιτική του πρόταση όσο και στην εσωτερική του δομή.

Η Δημοκρατική Αριστερά ενώ συγκεντρώνει συμπάθειες σε ένα τμήμα ψηφοφόρων, αρνείται την προοπτική της αριστερής συνεργασίας, ενώ βασικό της μειονέκτημα είναι η δήλωσή της ότι θα σεβαστεί τις «δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα» - δηλαδή θα σεβαστεί το Μνημόνιο και τις δανειακές συμβάσεις;

  Ωστόσο, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, ακόμη και με τη διαμόρφωση μιας αντιμνημονιακής πλειοψηφίας στη Βουλή, το σίγουρο είναι ότι από τη Δευτέρα θα απαιτηθούν νέες σκληρές ρήξεις και συγκρούσεις με τις δυνάμεις του εγχώριου οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου, όσο και με τις δομές της ΕΕ και τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της ηγεσία όπως και με τις παγκόσμιες δυνάμεις του καπιταλισμού, που στην προμετωπίδα τους βρίσκονται οι «αγορές» και  το ΔΝΤ.

 Είναι βαθιά ανάγκη, λοιπόν, στους νέους πολιτικούς συσχετισμούς να υπάρξει η πιο ισχυρή εκπροσώπηση της Αριστεράς – σε όλες της τις εκφράσεις- και ειδικότερα σ’ εκείνες που παρουσιάζουν μεγαλύτερη αξιοπιστία και διαθεσιμότητα να συγκρουστούν με το Μνημόνιο και να ανοίξουν το δρόμο σε μια άλλη προοπτική.

    Δυνάμεις που θα διαθέτουν μια διαφορετική σχέση με τους εργαζομένους, την κοινωνία, τα κοινωνικά κινήματα.  

  Προτείνουμε, λοιπόν, την κριτική ψήφο στην Αριστερά.

 Ωστόσο, θα χρειαστεί  στη συνέχεια να δυναμώσουν οι προσπάθειες για την ενίσχυση της ενότητας και κοινής  δράσης της Αριστεράς, για την έκφραση της κοινωνικής Αριστεράς, για τον ανασχηματισμό και την ανασύνθεση της στην προοπτική των μελλοντικών πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων.

Απαιτείται, επίσης, μια νέα έκρηξη των κοινωνικών αγώνων, του κοινωνικού κινήματος, της παρέμβασης της ίδιας της κοινωνίας και των πολιτών, ώστε να αντιμετωπίσουν τις όποιες προσπάθειες παλινόρθωσης του μνημονιακού καθεστώτος και για να πάρουν τις τύχες στα δικά τους χέρια.

Αλλά αυτά θα τα ξαναπούμε και από τη Δευτέρα …. 

25 εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν για αμοιβή συμβούλου της κυβέρνησης ενώ οι εργαζόμενοι καταδικάζονται στην πιο άγρια λιτότητα

Την ίδια στιγμή που ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας προβλέπει βαθύτερη ύφεση και εκτίναξη της ανεργίας πάνω από το 19% για το 2012 και μιλά για μειώσεις μισθών την επόμενη διετία που θα φθάσουν στο 20% (!), δημοσιεύματα στο διεθνή τύπο κάνουν λόγο για σκανδαλώδεις αμοιβές συμβούλων της ελληνικής κυβέρνησης.

 «Λύνει τα προβλήματα της Ελλάδας σε μυστικές συναντήσεις» είναι ο τίτλος ρεπορτάζ της Frankfurter Allgemeine Zeitung στις οικονομικές της σελίδες, το οποίο αναφέρεται στην οικονομολόγο Μισέλ Λαμάρς. Η εφημερίδα υπογραμμίζει στον υπότιτλο : «Η Μισέλ Λαμάρς βοήθησε την Αθήνα στην αναδιάρθρωση του χρέους. Το ίδιο έκανε για το Ιράκ, την Αργεντινή και την Ακτή του Ελεφαντοστού».

Κάποιοι, λοιπόν,  κερδίζουν από την κρίση στην Ελλάδα!

Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι η Μισέλ Λαμάρς είναι από τις σημαντικότερες συμβούλους της επενδυτικής τράπεζας Lazard. «Τον περασμένο Δεκέμβριο ως σύμβουλος της Ελλάδας συναντήθηκε με πιστωτές για να διαπραγματευθεί ένα κούρεμα του χρέους». Η FAZ αναφέρει λίγο παρακάτω : «Σύμφωνα με στοιχεία της ελληνικής κυβέρνησης μόνο η παροχή συμβουλών στην Ελλάδα τα προηγούμενα δύο χρόνια απέφερε στη Lazard 25 εκατομμύρια ευρώ. Και η ομάδα της κατάφερε να πάρει και άλλες δουλειές σε σχέση με την ευρωκρίση, λέει η Λαμάρς χωρίς να αναφέρει λεπτομέρειες».

Το πόσο «βοήθησε» η Λαμάρς και η κάθε Λαμάρς την Ελλάδα το είδαμε.

Ωστόσο, τα 25000000 που έλαβε ως αμοιβή ισοδυναμούν με τις περικοπές στους μισθούς περισσοτέρων πχ δημοσίων υπαλλήλων.

Φανταστείτε τι γίνεται με τις αμοιβές  για τις στρατιές συμβούλων  που είχε προσλάβει η κυβέρνηση Παπανδρέου και που συνέχισε να έχει και η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι για κάποιους «λεφτά υπάρχουν»

Ενώ για τους εργαζόμενους, τους νέους, τους συνταξιούχους υπάρχει η πιο σκληρή και βάρβαρη λιτότητα.

Μάλλον, πλησίασε  η ώρα για να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική και τους εκπροσώπους της.

«Μας σκοτώνουν»: μια κραυγή για βοήθεια από την πιο απειλούμενη φυλή στον κόσμο για εξαφάνιση –πόσο μακριά είναι από την Ελλάδα;

Οι  μεγάλες εταιρείες υλοτομίας που εκμεταλλεύονται το τροπικό δάσος της Βραζιλίας έχουν κατηγορηθεί από οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα  ότι χρησιμοποιούν ενόπλους για να εκδιώξουν την AWA, μια φυλή μόλις 355 ανθρώπων.  Η οργάνωση Survival International, με υποστήριξη από τον ηθοποιό  Colin Firth, αγωνίζεται για να σταματήσει αυτό που ένας βραζιλιάνος δικαστής αναφέρει ως «γενοκτονία»

Χαρακτηριστικές είναι οι εικόνες που παρουσιάζει το παρακάτω βίντεο, το οποίο ανασύραμε από το βρετανικό Guardian, όπως και τα βασικά στοιχεία για το άρθρο.  

  Παρατηρητές και ακτιβιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων γίνονται μάρτυρες ενός αυξανόμενου όγκου αποδεικτικών στοιχείων που δείχνουν πώς η Awa - με μόνο 355 σωζόμενα μέλη,  από τα οποία 100  δεν είχαν καμία επαφή με τον έξω κόσμο – βρίσκεται στο χείλος της εξαφάνισης.

Είναι μια σκηνή  που παίζεται σε όλη την έκταση  του Αμαζονίου, όπου οι αρχές αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν την πανίσχυρη παράνομη βιομηχανία υλοτομίας. Αλλά δεν είναι μόνο η απώλεια των δέντρων που έχει δημιουργήσει μια κατάσταση τόσο σοβαρή ώστε να οδηγήσει τον βραζιλιάνο δικαστή, Χοσέ Κάρλος Βάλε Μαδέρα, να την περιγράψει ως "μια πραγματική γενοκτονία".  Ένοπλοι  μισθωμένοι - γνωστοί ως pistoleros - αναφέρεται ότι κυνηγούν τους Awa που βρίσκονται στο δρόμο των καταπατητών. Μέλη της φυλής περιγράφουν  πως βλέπουν τις οικογένειές τους να αφανίζονται. Οι ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα λένε ότι η φυλή έχει φθάσει σε ένα οριακό σημείο και μόνο η άμεση δράση από την κυβέρνηση της Βραζιλίας μπορεί να σώσει τη φυλή.

Αυτή την εβδομάδα η Survival International, που υποστηρίζεται από το βραβευμένο με Όσκαρ ηθοποιό Κόλιν Φερθ, θα ξεκινήσει μια νέα εκστρατεία για να τονίσει τη δεινή θέση της φυλής AWA.

Η AWA είναι μία από τις μόνο δύο φυλές νομάδων κυνηγών – τροφοσυλλεκτών που έχουν μείνει στον Αμαζόνιο. Σύμφωνα με την Survival, είναι τώρα πλέον η πιο απειλούμενη φυλή του κόσμου,  που δέχεται επιθέσεις από ενόπλους, υλοτόμους και εχθρικούς αγρότες των εποίκων.

 Τα προβλήματά της  φυλής άρχισαν το 1982 με τη δημιουργία από  την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) και την Παγκόσμια Τράπεζα που χρηματοδότησαν ένα πρόγραμμα για την εξαγωγή τεράστιων κοιτασμάτων σιδήρου που βρέθηκαν στα βουνά Carajás. Η ΕΟΚ έδωσε στη Βραζιλία  600 εκατομμύρια δολάρια  για να χτίσει μια σιδηροδρομική γραμμή από τα ορυχεία προς την ακτή, υπό την προϋπόθεση ότι η Ευρώπη θα λάβει το ένα τρίτο της παραγωγής, δηλαδή τουλάχιστον 13,6 εκ. τόνους το χρόνο για 15 χρόνια. Η σιδηροδρομική γραμμή πέρασε βίαια, μέσω του εδάφους της AWA, και με το σιδηρόδρομο  ήρθαν έποικοι.

Ήταν, σύμφωνα με τη διευθύντρια έρευνας της Survival, Fiona Watson, μια συνταγή για καταστροφή. Το ένα τρίτο των τροπικών δασών στο έδαφος της AWA στο Maranhão στη βορειοανατολική Βραζιλία έκτοτε έχουν καταστραφεί και οι ξένοι έχουν εκθέσει τους Awa σε ασθένειες κατά των οποίων δεν έχουν φυσική ανοσία.

Αλλά φαίνεται ότι οι Awa αντιμετωπίζουν επίσης μια πιο άμεση απειλή. Νωρίτερα αυτό το χρόνο μια έρευνα ανέφερε ότι ένα παιδί Awa είχε σκοτωθεί από τους υλοτόμους που τα τρακτέρ τους είχαν καταστρέψει τον οικισμό των AWA.

"Δεν είναι μόνο η καταστροφή της γης. Είναι η βία", δήλωσε η Watson. «Έχω μιλήσει με ανθρώπους της Awa που έχουν επιζήσει από τις σφαγές. Έχω συνέντευξη από Awa που έχουν δει τις οικογένειές τους να πυροβολούνται μπροστά τους. Οι καταπατητές χρησιμοποιούν pistoleros για να «καθαρίσουν» την περιοχή. Αν αυτό δεν σταματήσει τώρα, αυτοί οι άνθρωποι θα μπορούσαν να εξαφανιστούν. Αυτό η εξαφάνιση λαμβάνει χώρα μπροστά στα μάτια μας. "

Αποψιλωμένες περιοχές στη Βραζιλία. Εικονογράφηση: Giulio Frigeri

"Έχουν κόψει ξύλα και πρόκειται να καταστρέψουν τα πάντα», δήλωσε ο Pire'i Ma'a, ένα μέλος της φυλής. "Πίθηκοι, τάπιρος,  όλοι τρέχουν μακριά, δεν ξέρω πώς θα βρούμε τροφή – τα πάντα καταστρέφονται, σε ολόκληρη την περιοχή.

«Αυτή η γη είναι δική μου, είναι δική μας.  Εμείς Οι Ινδιάνοι  ζούμε στο δάσος. Αυτοί Πρόκειται να σκοτώσουν τα πάντα. Όλα πεθαίνουν. Εμείς όλοι πρόκειται να πεινάσουμε, τα παιδιά πεινούν, η κόρη μου είναι πεινασμένη, κι εγώ πεινώ επίσης."

 Σε μια παλιότερη συνέντευξη, ένα άλλο μέλος της φυλής, Karapiru, περιέγραψε πώς τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς του σκοτώθηκαν από κτηματίες. "Κρύφτηκα μέσα στο δάσος και δραπέτευσα από τους λευκούς ανθρώπους. Σκότωσαν τη μητέρα μου, τους αδελφούς και τις αδελφές μου και η γυναίκα μου», είπε ... Πέρασα πολύ καιρό στο δάσος, πεινασμένος και κυνηγημένος από κτηματίες. Ήμουν αναγκασμένος να τρέχω μακριά, μοναχός μου. Δεν  είχα οικογένεια να με βοηθήσει, να μιλήσω. Πήγα, λοιπόν, όλο και βαθύτερα στο δάσος.

«Ελπίζω ότι όταν η κόρη μου μεγαλώσει αυτή δεν θα αντιμετωπίσει καμία από τις δυσκολίες που είχα. Ελπίζω ότι όλα θα είναι καλύτερα γι 'αυτήν. Ελπίζω τα ίδια πράγματα που συνέβησαν σε μένα δεν θα συμβούν σ’ αυτήν."

Η εκστρατεία της Survival αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη διεθνή ανησυχία για την τύχη των υπόλοιπων ιθαγενών φυλών του κόσμου. Νωρίτερα φέτος ο παρατηρητής αποκάλυψε πώς η  αστυνομία σε συνεννόηση με τους tour operators στα Νησιά Ανταμάν της Ινδίας οργάνωσε ένα ανθρώπινο σαφάρι στην καρδιά της ζούγκλας και της περιοχής  της προστατευόμενης φυλής Jarawa. Ένα βίντεο, που δείχνει ημίγυμνες γυναίκες Jarawa και κορίτσια που χορεύουν σε αντάλλαγμα για  τρόφιμα, προκάλεσε οργή ​​στην Ινδία και σε όλο τον κόσμο. Περαιτέρω αποκαλύψεις ακολούθησαν, εκθέτοντας τα ανθρώπινα σαφάρι στην Orissa , στην Ινδία, και στο Περού, που οργανώνουν οι ταξιδιωτικοί πράκτορες που επωφελούνται από την εκμετάλλευση των φυλών της ζούγκλας του Αμαζονίου.

Εν τω μεταξύ, οι διακινητές και έμποροι ναρκωτικών συνιστούν απειλή για άλλες φυλές του Αμαζονίου. Πέρυσι μια προηγουμένως αχαρτογράφητη φυλή που φωτογραφήθηκε από τον αέρα κοντά στα σύνορα Περού – Βραζιλίας, εξαφανίστηκε  μετά από μερικούς μήνες μετά την επίθεση από μια συμμορία εμπόρων ναρκωτικών!

Η πρεσβεία της Βραζιλίας στο Λονδίνο κατέθεσε αίτημα  για εξηγήσεις στον Πρόεδρο της  Γραμματεία του Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που  δεν απάντησε. Ωστόσο, η Βραζιλία έχει πρόσφατα ήταν σε θέση να επισημάνει έρευνα που δείχνει ότι έχει σημειώσει πρόοδο όσον αφορά την αντιμετώπιση της παράνομης υλοτομίας. Το Εθνικό Ινστιτούτο Διαστημικών Ερευνών της χώρας υπολογίζει ότι 6.238 τετραγωνικά χιλιόμετρα τροπικού δάσους της χάθηκε την περίοδο μεταξύ 2010 και 2011,  πιο κάτω από τη δραματική κορυφή του 2004 όπου είχαν χαθεί 27.700 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το ίδιο έτος, η Βραζιλία δεσμεύτηκε να μειώσει την αποψίλωση κατά 80% μέχρι το 2020.

Μπορεί οι αποστάσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τον Αμαζόνιο να είναι τεράστιες.

Οι ίδιες, όμως,  οικονομικές δυνάμεις που κυριαρχούν σ’ όλο τον κόσμο, που μπορούν να λειτουργούν ως οικονομικοί δολοφόνοι και δεν διστάζουν να απειλούν λαούς και να τους οδηγούν σε απόγνωση ως και την καταστροφή, φαίνεται να δρουν με μοναδικό κίνητρο το ανεξέλεγκτο κέρδος.

Είτε είναι στη Βραζιλία με στόχο την υλοτομία ή τα μεταλλεύματα, αδιαφορώντας για την ανυπολόγιστη καταστροφή στο περιβάλλον. Και φυσικά αδιαφορώντας για τους AWA και ανάλογες φυλές.

Φυσικά δεν είναι εκείνες που θα διστάσουν να επιβάλλουν Μνημόνια και δανειακές συμβάσεις και να οδηγούν λαούς στην απόγνωση.

Γι’ αυτό, λοιπόν, οι AWA δεν βρίσκονται και τόσο μακριά μας. 

Δύο χρόνια από το Καστελόριζο... μια «μαύρη» επέτειος

Δύο χρόνια, συμπληρώνονται από την ημέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου, ανακοίνωσε από το Καστελόριζο, ότι η χώρα προσφεύγει στην χρηματοπιστωτική στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Λίγες ημέρες αργότερα, «έπεσαν» οι υπογραφές για το πρώτο Μνημόνιο, οπότε και ξεκίνησε η δυσκολότερη οικονομική περίοδος για την ελληνική κοινωνία.

 Η αλήστου μνήμης φωτογραφία του Γιωργάκη στο ακριτικό νησί

Ο απολογισμός είναι οδυνηρός. Μέσα σε δύο μνημονιακά χρόνια η κοινωνία χρεωκόπησε. Οι άνεργοι ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο, περισσότερες από 150.000 επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο, μειώθηκαν μισθοί και συντάξεις ενώ 60 δισ. ευρώ... έκαναν φτερά από τους καταθετικούς λογαριασμούς, πολλά από τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από τους πολίτες για να καλυφθούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Η κατανάλωση, παρουσιάζει πρωτοφανή πτώση, ακόμη και όταν πρόκειται για την αγορά βασικών αγαθών, όπως είναι τα τρόφιμα. Σε αυτό το διάστημα οι πολίτες υπέστησαν σημαντικές φορολογικές επιβαρύνσεις πληρώνοντας έκτακτους φόρους. Παράλληλα αυξήθηκαν οι φορολογικοί συντελεστές για ακόμη μια φορά στα καύσιμα, στα ποτά, τα αναψυκτικά, στα τσιγάρα και στα προϊόντα που πωλούνται από τα καταστήματα εστίασης. Την ίδια στιγμή, η ανάπτυξη είναι μια θεωρητική έννοια που μένει στα χαρτιά και στις προγραμματικές εξαγγελίες των κομμάτων, ενόψει των εκλογών. Οι επενδυτές δεν εμπιστεύονται την χώρα, όπου για μακρύ χρονικό διάστημα φλέρταρε με την χρεωκοπία. Οι εισηγμένες εταιρείες έχουν απολέσει πολλά δισεκατομμύρια ευρώ ενώ η οικοδομική δραστηριότητα έχει υποστεί σημαντική καθίζηση.

Ανεργία

Ειδικότερα, από τον Απρίλιο του 2010 μέχρι τον Ιανουάριο του 2012, οπότε υπάρχουν διαθέσιμα τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, αυξήθηκε η ανεργία κατά 487.689 άτομα, με το ποσοστό της ανεργίας να εκτινάσσεται από το 11,9% στο 21,8%. Μάλιστα, περισσότεροι από 200.000 υπολογίζονται οι μακροχρόνια άνεργοι, που πλέον δεν δικαιούνται επίδομα ανεργίας, ενώ στους νέους η ανεργία ξεπερνά το 50%.

Λουκέτα

 Μόνο το πρώτο τρίμηνο του 2012, βάζουν λουκέτο 55 επιχειρήσεις την ημέρα. Συνολικά την τελευταία διετία υπολογίζεται ότι περισσότερες από 150.000, μικρομεσαίες ως επί το πλείστον εταιρίες έχουν σταματήσει την λειτουργία τους, με παράγοντες της αγοράς να εκτιμούν ότι φέτος άλλες 130.000 θα αναγκαστούν να... κατεβάσουν ρολά, λόγω της μεγάλης μείωσης της αγοραστικής κίνησης.

Τρώμε από τα έτοιμα

Χαρακτηριστικό της ύφεσης αλλά και της αβεβαιότητας για το μέλλον, αποτελεί το γεγονός ότι τη τελευταία διετία, περίπου 60 δισ. ευρώ έχουν κάνει... φτερά από τους καταθετικούς λογαριασμούς κάποια από τα οποία έχουν ήδη κατατεθεί σε τράπεζες της Ελβετίας, της Γερμανίας, της Κύπρου ή ακόμη και σε πιο... εξωτικούς προορισμούς όπως είναι η Σιγκαπούρη. Εκτιμάται, επίσης ότι μεγάλο ποσοστό των χρημάτων που «σηκώθηκαν» από τους καταθετικούς λογαριασμούς προορίστηκε, για την κάλυψη πάγιων και βασικών αναγκών, όπως την πληρωμή ενοικίων, λογαριασμών ΔΕΚΟ αλλά και για την καταβολή έκτακτων φόρων, όπως είναι το ειδικό τέλος για τα ακίνητα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

«Τσεκούρι» σε μισθούς και συντάξεις

Σημαντικό πλήγμα υπέστησαν μισθωτοί και συνταξιούχοι, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, οι οποίοι είδαν τις μηνιαίες τους αποδοχές να περικόπτονται. Ειδικότερα, οι συντάξεις την τελευταία διετία έχουν μειωθεί κατά μέσο όρο 12% ενώ αντίστοιχα οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα περίπου κατά 22%.

Ενώ και στους δημόσιους οι μισθοί έχουν γνωρίσει οδυνηρότατες μειώσεις που έχουν οδηγήσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους σε απόγνωση.

Και ο τραγικός απολογισμός  συνεχίζεται …

Και τα προβλήματα θα διογκώνονται καθημερινά.

Εκτός εάν ανατρέψουμε αυτή την πολιτική.

Ίσως, οι εκλογές της 6^ης Μαΐου να δώσουν την ευκαιρία για ένα διαφορετικό προσανατολισμό.   

Γαλλία: 80% συμμετοχή και τα πρώτα exit poll

Εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή των γάλλων πολιτών στην εκλογική διαδικασία, που ξεπέρασε το 80% - πάνω και από τις εκλογές του 1981 και 1988!

Σύμφωνα με το πρώτο exit polls, που έδωσε η Monde και η Ipsos, προηγείται ο Ολάντ με 28,4% του Σαρκοζί που καταγράφει ένα 25,5%.

Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν του Μετώπου της Αριστεράς φαίνεται ότι συγκεντρώνει 11,7%.

Ενώ εντυπωσιακό και άκρως προβληματικό είναι το 18 - 20% που φαίνεται ότι παίρνει η Λεπέν.

 Φαίνεται ότι στο δεύτερο γύρο πλεονέκτημα έχει ο Ολάντ. Όμως, η σύγκρουση θα είναι ιδιαίτερα σκληρή με δεδομένη το πολύ ψηλό ποσοστό της ακροδεξιάς.

Η εμφάνιση των ακροδεξιών σχημάτων και τα υψηλά ποσοστά που συγκεντρώνουν σε μια σειρά χώρες αποτελεί πολύ σημαντικό πρόβλημα που δημιουργεί κινδύνους για την προοπτική των  ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Ακόμη o Μελανσόν συγκεντρώνει ένα υψηλό ποσοστό – πολύ υψηλότερο από τις προηγούμενες εκλογές. Δεν έφτασε, όμως, το ποσοστό που έδειχναν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις. Λόγω, μάλλον, και των πιέσεων που ασκούνται στους ψηφοφόρους τις τελευταίες ημέρες.

 Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν μιλώντας  στους υποστηρικτές του δήλωσε: «Δεν υπάρχει τίποτα για να διαπραγματευτούμε, αλλά εγώ απευθύνομαι στη συνείδηση ​​σας ώστε  να ηττηθεί ο Νικολά Σαρκοζί" στο δεύτερο γύρο. Όμως, ο υποψήφιος του Αριστερού Μετώπου δεν ανέφερε το όνομα του Francois Hollande.

Άλλα exit polls που δόθηκαν στη δημοσιότητα είναι:

François Hollande:    28,6% (TNS Sofres), 28,4% (Ipsos),  28,7% (Harris),  29,2% (BVA) 

Nicolas Sarkozy:            27%,                         25,5%,               26,9%,               27% 

Marine Le Pen:               19%,                          20%,                 18,5%,               18,5% 

Jean-Luc Mélenchon:    10,8%,                      11,7%,               11%,                  10,2% 

François Bayrou:            8,9%,                        8,5%,                 8,8%,                 9% 

Nicolas Dupont-Aignan: 2,1%,                       2,1%,                 1,7%,                 1,7% 

Philippe Poutou:             1,2%,                       1,2%,                 1,3%,                   NC 

Nathalie Arthaud:            0,7%,                       0,6%,                0,6%,                   0,8% 

Jacques Cheminade:       NC,                         0,3%,                 0,3%,                    0,2% 

Exit poll της Liberation: