«Χαρτογραφώντας» την ακροδεξιά στην Ελλάδα - έρευνα Ελλήνων επιστημόνων για τη διασύνδεση του ακροδεξιού φαινομένου με καίριους κρατικούς θεσμούς

Ο προβληματισμός για την ακροδεξιά στην Ελλάδα εντείνεται, στη σκιά των εξελίξεων στο θέμα της Χρυσής Αυγής. Έρευνα Ελλήνων επιστημόνων θεωρεί ότι το φαινόμενο έχει ρίζες και ερείσματα σε καίριους κρατικούς θεσμούς.

«Χαρτογραφώντας θύλακες ακροδεξιού εξτρεμισμού, ρατσισμού και ξενοφοβίας στο ελληνικό κράτος» είναι ο τίτλος της έρευνας αυτής. «Πρόκειται για την πρώτη έρευνα που πραγματοποιείται με στόχευση σε μηχανισμούς που λειτουργούν μέσα στο κράτος, σε σχετική αυτονομία από αυτό και με πρόσχημα έναν ακραίο συντηρητισμό που φτάνει στα όρια του ακροδεξιού λόγου και πρακτικής», ανέφερε στη Deutsche Welle ο αναπληρωτής καθηγητής Θεωρίας του Κράτους και του Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Δημήτρης Χριστόπουλος.

Σε αυτήν συμμετείχαν εκτός από τον Δ. Χριστόπουλο και άλλοι πέντε νέοι ερευνητές, (Δημήτρης Κουσουρής, Δημοσθένης Παπαδάτος-Aναγνωστόπουλος, Κλειώ Παπαπαντολέων και Αλέξανδρος Σακελαρίου), καθένας εκ των οποίων μελέτησε έναν καίριο κρατικό θεσμό, ανιχνεύοντας σε αυτόν στοιχεία ακραίας συντηρητικής ιδεολογίας ή πρακτικών. Μέσα από την καταγραφή περιστατικών, νομολογίας αλλά και δηλώσεων στον Τύπο, η έρευνα φωτίζει πτυχές της ανόδου της ακροδεξιάς, που είχαν αντιμετωπιστεί ως συγκυριακά ή περιθωριακά φαινόμενα, χωρίς να έχουν αποτελέσει αυτοτελές ως τώρα αντικείμενο επιστημονικής μελέτης.

Προβληματισμοί κυρίως για την αστυνομία και τη δικαιοσύνη    

      

 Ο τίτλος της έρευνας στα αγγλικά είναι: «Μapping ultra-right extremism, xenophobia and racism within the greek state apparatus»

Η μελέτη κινείται γύρω από τέσσερις άξονες: αστυνομία, δικαιοσύνη, στρατός, εκκλησία.

Ως πλέον προβληματικός τομέας θεωρείται η αστυνομία, η οποία φέρει «ένα συγκεκριμένο ιστορικό φορτίο, που έχει ως περιεχόμενο την καταστολή (…) με αποτέλεσμα να είναι ο πιο εκτεθειμένος κρατικός μηχανισμός σε αυτού του είδους την ιδεολογία», εκτιμά ο έλληνας καθηγητής.

Η έρευνα αναζητά τις ιστορικές ρίζες των ακροδεξιών τάσεων της αστυνομίας στον εμφύλιο, στις δεκαετίες του 1960 και 1970 αλλά και στη μεταπολίτευση. Έμφαση δίνεται στις τελευταίες δύο δεκαετίες, εστιάζοντας στις σχέσεις ειδικών τμημάτων της αστυνομίας, όπως των ομάδων ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ, ΖΗΤΑ ή των ειδικών φρουρών και συνοριοφυλάκων, με τη Χρυσή Αυγή. Στο επίκεντρο βρίσκονται επίσης αμφιλεγόμενοι χειρισμοί της αστυνομίας σε θέματα μεταναστών, ήδη από τη δεκαετία του 1990, μετά τη μαζική άφιξη αλβανών μεταναστών. Τα περιστατικά που καταγράφει η έρευνα καταδεικνύουν μία «εν λευκώ» εξουσιοδότηση στην αστυνομία να αντιμετωπίζει τους μετανάστες συλλήβδην ως εγκληματίες.

Πιο σύνθετη είναι η περίπτωση της δικαιοσύνης. Μολονότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι δικαστές διαπνέονται γενικά από δημοκρατικά αισθήματα, εντούτοις ο Δ. Χριστόπουλος εκτιμά ότι κατά καιρούς «έχουν υπάρξει νησίδες μέσα στη δικαιοσύνη -ποινική, αστική και κυρίως διοικητική- όπου αναπαράγονται κρίσεις που παραπέμπουν σε έναν πολύ ακραίο συντηρητισμό». Η έρευνα καταγράφει αμφιλεγόμενες δικαστικές αποφάσεις που επιτρέπουν ρατσιστικές πρακτικές ιδίως έναντι μεταναστών, ανέχονται πρακτικές ευτελισμού της ανθρώπινης προσωπικότητας, αλλά και αποφάσεις που επιτρέπουν την εκφορά αντισημιτικού και νεοναζιστικού λόγου. Ως προς το σημείο αυτό εκτενής είναι η αναφορά στη δικαστική υπόθεση του Κωνσταντίνου Πλεύρη και του βιβλίου του «Εβραίοι. Όλη η αληθεια». Το επίμαχο βιβλίο, παρά το πρόδηλα αντισημιτικό και νεοναζιστικό του περιεχόμενο, θεωρήθηκε από τους δικαστές ως «επιστημονικό και ιστορικό». Η αθωωτική απόφαση του εφετείου (2009) για τον Κ. Πλεύρη στο πλαίσιο προστασίας της ελευθερίας της έκφρασης συγκεντρώνει μέχρι σήμερα έντονες αμφισβητήσεις.

Αναφορικά με το στρατό η μελέτη εκτιμά ότι πρόκειται για έναν θεσμό με μία επίσης φορτισμένη ιστορική κληρονομιά. Τα ερευνητικά πορίσματα δείχνουν όμως ότι, ακριβώς λόγω του ιδιαίτερου παρελθόντος, στο στρατό συναντάμε εν τέλει μία «πιο εδραιωμένη δημοκρατική κουλτούρα», σε αντίθεση με την αστυνομία, ιδίως μετά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν από τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις για τον εκδημοκρατισμό του και την εκκαθάριση των αυταρχικών καταλοίπων της δικτατορίας. Αυτό βέβαια, σημειώνει ο κ. Χριστόπουλος, δεν σημαίνει πως και στον στρατό δεν ανιχνεύονται «φωλιές ακροδεξιού εξτρεμισμού, ιδίως στους απόστρατους».

Τέλος, εκτενές είναι και το κεφάλαιο για την Εκκλησία. Όπως σχολιάζει ο κ. Χριστόπουλος, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες η Εκκλησία στην Ελλάδα «συμπεριλαμβάνεται στους κρατικούς μηχανισμούς και (...) λόγω της ιδιαίτερης θέσης που έχει στο ελληνικό πολίτευμα δεν αυτολογοκρίνεται». Για παράδειγμα, ο κ. Χριστόπουλος αναφέρει δηλώσεις του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου κατά των ομοφυλόφιλων, καθώς και παλαιότερες αναφορές του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ για τους Εβραίους με αμφιλεγόμενο περιεχόμενο.

Από την πλευρά του ο γ.γ. Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του υπ. Δικαιοσύνης Γιώργος Σούρλας, σχολιάζοντας την έρευνα στην DW, υποστήριξε ότι πρόκειται για πορίσματα που σχετίζονται άμεσα με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θεωρώντας ωστόσο ότι είναι υπερβολή να γίνεται λόγος για «θύλακες ακροδεξιών» στους παραπάνω θεσμούς, χωρίς όμως να αποκλείει τις εξαιρέσεις. «Αυτό το φαινόμενο έχει εκλείψει, χωρίς όμως να μπορώ να αποκλείσω ότι υπήρχαν κάποιες μεμονωμένες, ατομικές περιπτώσεις», σχολίασε χαρακτηριστικά ο Γ. Σούρλας, καταδικάζοντας παράλληλα τις πρακτικές της Χρυσής Αυγής. Ο κ. Σούρλας εκτιμά, ειδικότερα για την αστυνομία, ότι «θα ήταν άδικο να της προσάψουμε την κατηγορία ότι εκεί υπάρχουν τάσεις που δεν υπηρετούν τη συνταγματικότητα και τη νομιμότητα». Αντιστοίχως εκτιμά ότι και «η δικαιοσύνη λειτουργεί εντελώς ανεξάρτητα και κάνει το καθήκον της», ενώ τόνισε ότι δεν υπάρχουν δικαστές με «ολοκληρωτικές» τάσεις.

«Μπορεί να έχουν υπάρξει υπερβολές και παραλείψεις, πιστεύω όμως ότι οι δικαστές με αίσθημα ευθύνης, σεβόμενοι το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους, προχωρούν και εμείς τους βοηθάμε στην κατεύθυνση αυτή», ανέφερε o Γ. Σούρλας, αποτιμώντας θετικά τις προσπάθειες που καταβάλλονται σε νομοθετικό και δικαστικό επίπεδο στο θέμα της Χρυσής Αυγής και την αντιμετώπιση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

Αναζητώντας τα αίτια για την άνοδο της ακροδεξιάς

 «Οι νέοι συσχετισμοί στο ευρωκοινοβούλιο ευνοούν την πολιτική διαίρεση και τον ανταγωνισμό», εκτιμά ο Δ. Χριστόπουλος

Η έρευνα για την ακροδεξιά στην Ελλάδα καταδεικνύει, σύμφωνα με τον Δ. Χριστόπουλο ότι η διατήρηση ακραία συντηρητικών στοιχείων μέσα στους θεσμούς του κράτους είναι υπαρκτή, αν και δεν αποτελεί «ελληνική πρωτοτυπία». «Το ιστορικό βάθος μαζί με τη συγκυρία, η οποία στην Ελλάδα της κρίσης διαλύει τους μηχανισμούς λογοδοσίας και ωθεί στα άκρα ένα μεγάλο τμήμα του πολιτικού κόσμου και της κοινής γνώμης προκαλούν ανησυχία», εκτιμά ο ίδιος.

Δεν έχουμε υπόψη το σύνολο της έρευνας.

Ωστόσο, σίγουρα παρουσιάζει ενδιαφέρον γιατί θίγει τους ευαίσθητους τομείς του «βαθέος» κράτους οι οποίοι ή διαπλέκονται με το φαινόμενο της ακροδεξιάς και του ανερχόμενου νεοναζισμού στη χώρα μας ή έχουν καίρια ευθύνη για τη μη έγκαιρη αντιμετώπισή του.

Δίνοντας το έναυσμα για να ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος για το είδος και το βάθος των παρεμβάσεων που απαιτούνται τόσο σ’ αυτούς τους τομείς – που εν πολλοίς αποτελούν στεγανά σε μια κατά τα άλλα «δημοκρατική» κοινωνία και πολιτεία – όσο και ευρύτερα για την αντιμετώπιση του ακροδεξιού εξτρεμισμού.

Η απόδειξη ενός εγκλήματος ή το κοινό πρόσωπο του νεοναζισμού

Σε άμεση σχέση με το προηγούμενο δημοσίευμα παρουσιάζουμε ένα φωτορεπορτάζ που δημιούργησε η New Cruelty, νεοϋρκέζικη δημιουργική ομάδα, σχετικά με ένα πρότζεκτ που θα παρουσιάζει εικόνες της πραγματικής ζωής οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν σε μια μεγάλη νέα σειρά ντοκιμαντέρ που θα αφορά αληθινά εγκλήματα  και η οποία έχει προγραμματιστεί να βγει στον αέρα στις αρχές του 2015.

Η συλλογή που παρουσιάζουμε σήμερα διαθέτει μια επιλογή από φωτογραφίες από το επεισόδιο της πρεμιέρας της σειράς αυτής  στο οποίο αναφέρεται λεπτομερώς ο τραγικός θάνατος ενός αστυνομικού (!) στα χέρια μιας εξαιρετικά βίαιης νεοναζιστικής σέκτας.

Οι εικόνες αποτελούν μερικά μόνο από τα αποδεικτικά στοιχεία που βρέθηκαν στην κατοχή των δολοφόνων.

Δείτε κι εσείς κατά πόσο υπάρχουν ομοιότητες στο οπλοστάσιο των Αμερικανών νεοναζί με τα εγχώρια εκτρωματικά ομοιώματα τους. 

M4 Carbine (αντίγραφο)

Remington 870 χράπα-χρούπα κυνηγετικό όπλο (replica)

AK 47 Machine Gun με πτυσσόμενο κοντάκι  (αντίγραφο)  και δεσμίδα με 7,62 × 39 φυσίγγια χιλιοστών

Όπλα αποστάσεων: Flail, μαχαίρι της νεολαίας του Χίτλερ, σιδερογροθιά  και τηλεσκοπικό μπαστούνι

Φωτογραφίες της Χ. Αυγής με ναζιστικό περιεχόμενο;; Προβοκάτσια...

                                                                                                              του Μ…

Φωτογραφίες από τα πρώτα χρόνια της Χρυσής Αυγής που δείχνουν τον Νίκο Μιχαλολιάκο και τον Χρήστο Παππά να χαιρετούν ναζιστικά, να αποδίδουν τιμή στον Χίτλερ και να «γιορτάζουν» τα γενέθλιά του Φύρερ.

Παραθέτουμε τα ντοκουμέντα λοιπόν

                 

Φωτογραφίζονται μπροστά στο «ρούνο», το σύμβολο των ταξιαρχιών των Ες Ες που ευθύνονται για τις σφαγές σε Δίστομο και Κλεισούρα. «Στιγμιότυπο» και από το νεκροταφείο των Γερμανών στρατιωτών στον Διόνυσο, μαζεμένα πολλά πρωτοπαλίκαρα, μαζί και ο Κασιδιάρης.

 Να δείτε που είναι προβοκάτσια ή αποκριάτικο πάρτι! Μπορεί βέβαια να τους άρεσαν απλά οι σημαίες ή να μην κατάλαβαν τι σημαίνει το σύμβολο του ναζισμού. Δεν ξέρουν να διαβάζουν πολύ καλά μωρέ δείξτε λίγο κατανόηση! Πέρα από την ειρωνεία 1 στους 10 Έλληνες ψήφισε αυτό το νεοναζιστικό μόρφωμα δολοφόνων. Οι δικαιολογίες, δεν ήξερα-δεν έμαθα-ψήφος αντίδρασης, κρίνονται χαζές και αποδεικνύουν πολιτικά ανθρωπάρια, όχι σκεπτόμενα όντα.

  Τώρα καταλάβατε ποιοι είναι ή θέλετε παραπάνω τεκμήρια; Αυτούς στείλατε στην ευρωβουλή και τους αναδείξατε σε τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας! Τι διάολο, παππούδες στην Κατοχή ή γονείς στην επταετία της Χούντας δεν είχατε; Ανατρέψετε τους αλλιώς θα πέσουμε όλοι θύματα του νεοναζισμού. Εγώ πάντως προτιμώ να αντισταθώ στο μόρφωμα της Χρυσής Πορδής!

Έκθεση της Κομισιόν για την εργασία: 7 στις 10 θέσεις εργασίας είναι θέσεις προσωρινής απασχόλησης

τoυ M…

Σύμφωνα με αυτή την έκθεση, η εύθραυστη οικονομική ανάπτυξη δε δημιουργεί σταθερές θέσεις απασχόλησης, ενώ  εμφανίζεται  εξαιρετικά προβληματική η κατάσταση στο χώρο των νέων, κυρίως των ανειδίκευτων.

Στην Ελλάδα, την Ισπανία και τη Σλοβακία, οι προσλήψεις νέων μειώθηκαν στο μισό το 2012 σε σύγκριση με το 2008, ενώ 7 στις 10 θέσεις εργασίας είναι θέσεις προσωρινής απασχόλησης.

Όπως επισημαίνεται στην ίδια πάντα έκθεση, οι ανειδίκευτοι εργαζόμενοι βρίσκουν ολοένα και πιο δύσκολα δουλειά, ενώ περισσότερες ευκαιρίες εργασίας παρουσιάζονται για όσους έχουν υψηλή ειδίκευση, ιδιαίτερα δε στους τομείς των υπηρεσιών υγείας, της πληροφορικής και σε διάφορες ειδικότητες στις υπηρεσίες.

Στη διάρκεια της κρίσης, διαπιστώνει η έκθεση, αυξήθηκαν κάθετα οι θέσεις προσωρινής και μερικής απασχόλησης και η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης από τους ενδιαφερόμενους μπορεί να γίνει μόνο με την βελτίωση των δεξιοτήτων τους.

Το 2012 οι προσλήψεις εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου αυξήθηκαν σημαντικά, φθάνοντας το μέσο όρο στην Ένωση, στο 70%. Η Ελλάδα, που δεν ήταν συνηθισμένη σ’ αυτού του τύπου την εργασία, βρίσκεται και αυτή τώρα στο επίπεδο του μέσου κοινοτικού όρου, ενώ στην Ισπανία το ποσοστό συμβάσεων ορισμένου χρόνου έχει αγγίξει το 90%, τη Σλοβενία το 89% και στη Γαλλία το 88%.

Στην κατηγορία των νέων ηλικίας από 15 μέχρι 29 ετών οι μεγαλύτερες μειώσεις στις προσλήψεις καταγράφονται στην Ελλάδα, την Ισπανία και τη Σλοβενία, φθάνοντας σ’ αυτές τις τρεις χώρες στο 45%.

Η έκθεση κατατάσσει τις χώρες μέλη σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με το βαθμό που επλήγησαν από την κρίση. Στην πρώτη ομάδα βρίσκονται οι χώρες που γνώρισαν την μεγαλύτερη ύφεση δηλαδή η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία, στις οποίες έχει διαπιστωθεί ότι οι νέοι τους αναγκάζονται να στραφούν σε θέσεις απασχόλησης με μικρές προοπτικές επαγγελματικής και μισθολογικής εξέλιξης. Στις άλλες δυο ομάδες, ενώ διαπιστώνεται μια οριακή μείωση των προσλήψεων αυτό δεν οδηγεί του νέους να αναζητούν εργασία κατώτερη των προσόντων τους.

Ο αριθμός των κενών θέσεων εργασίας μειώθηκε κατά 19% και οι προσλήψεις κατά 14%, κατά μέσο όρο, μεταξύ 2008 και 2012. Ειδικά στις χώρες του Νότου και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, σημειώθηκε απότομη πτώση των προσλήψεων σε ποσοστό 25%. Στα επαγγέλματα χαμηλής ειδίκευσης καταγράφεται η μεγαλύτερη μείωση της απασχόλησης μεταξύ του 2011 και του 2012. Ειδικά στις κατασκευές η μείωση της απασχόλησης έφθασε στο 50% στην Ελλάδα, την Ισπανία και τη Λιθουανία. 

Ζήτω η ΑΝΆΠΤΥΞΗ του Σαμαρά και της παρέας φερέφωνων του!!

Αναγκαία μια Διεθνής Σύμβαση κατά της Εμπορίας (trafficking) Ανθρωπίνων Οργάνων

Σε άρθρο που δημοσιεύουν στην έγκυρη ιατρική επιθεώρηση Nancet οι Μarta López-Fraga, Beatriz Domínguez-Gil, AlexanderM Capron, Kristof Van Assche, Dominique Martin και οι Emanuele Cozzif, Francis L Delmonico (όλοι έγκριτοι επιστήμονες και ερευνητές σε πολύ γνωστά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα της Ευρώπης, των ΗΠΑ και της Αυστραλίας)  επισημαίνεται η ανάγκη για την ύπαρξη μιας Διεθνούς Σύμβασης κατά της Εμπορίας (trafficking) Ανθρωπίνων Οργάνων.

  Περισσότεροι από 114 000 μεταμοσχεύσεις οργάνων πραγματοποιούνται κάθε χρόνο σε περισσότερες από 100 χώρες.  Εκτιμώντας ότι το 5-10% των μεταμοσχεύσεων νεφρού προκύπτουν από εμπορικές συναλλαγές, η ΠΟΥ έχει επανειλημμένα μιλήσει ενάντια στο παγκόσμιο «κερδοσκοπικό εμπόριο ανθρωπίνων οργάνων»,  το οποίο αμαυρώνει αυτή τη σωτήρια θεραπεία. Αν και υπάρχει νομοθεσία που απαγορεύει τις πωλήσεις οργάνων στις περισσότερες χώρες, η πρόοδος  σ’ αυτό το ευαίσθητο θέμα εμποδίζεται από την αδυναμία εφαρμογής και την απουσία ολοκληρωμένων δεσμευτικών διεθνών πράξεων για την εναρμόνιση των κανονισμών και τη βελτίωση της συνεργασίας σε διεθνικό επίπεδο.

Η σύμβαση κατά της εμπορίας ανθρώπινων οργάνων που πρόκειται να εγκριθεί σύντομα από το Συμβούλιο της Ευρώπης, μπορεί να προσφέρει μια λύση σε αυτά τα προβλήματα με τον προσδιορισμό των  ξεχωριστών δραστηριοτήτων που αποτελούν «εμπορία ανθρωπίνων οργάνων», τις οποίες τα κράτη που θα επικυρώσουν τη σύμβαση υποχρεούνται να ποινικοποιήσουν.

Η κεντρική ιδέα είναι «η παράνομη αφαίρεση οργάνων», η οποία συνίσταται από την αφαίρεση χωρίς την ελεύθερη, κατόπιν ενημέρωσης και ρητής συγκατάθεσης του ζώντος δότη, η απομάκρυνση από νεκρό δότη, εκτός από αυτήν που επιτρέπεται βάσει του εθνικού δικαίου, η  απομάκρυνση ζωτικών οργάνων από ένα ζωντανό δότη (ή τρίτο μέρος) όταν του έχει παρασχεθεί ή έχει ληφθεί οικονομικό όφελος ή ανάλογο πλεονέκτημα, ή η αφαίρεση από νεκρό δότη, όταν ένας τρίτος έχει αποκτήσει οικονομικό όφελος ή ανάλογο αντάλλαγμα.

Επιπλέον, η Σύμβαση ποινικοποιεί την χρήση, την προετοιμασία, τη συντήρηση, την αποθήκευση, τη μεταφορά, την παραλαβή, την εισαγωγή, την εξαγωγή των παράνομα ληφθέντων  οργάνων και την πρόσκληση ή την πρόσληψη των δωρητών οργάνων ή των ληπτών, όταν πραγματοποιείται για οικονομικό κέρδος ή ανάλογο οικονομικό όφελος. Η υπόσχεση, η προσφορά ή παροχή οποιουδήποτε αδικαιολόγητου πλεονεκτήματος  ή η απαίτηση και απαίτηση οποιουδήποτε αδικαιολόγητου πλεονεκτήματος από τους επαγγελματίες του τομέα της υγείας, δημόσιων υπάλληλων, ή ανθρώπων  που διευθύνουν ή εργάζονται για ιδιωτικά ιδρύματα για την παράνομη αφαίρεση οργάνων ή για τη χρήση των οργάνων που έχουν απομακρυνθεί παράνομα – όλες αυτές οι ενέργειες, επίσης, ποινικοποιούνται.

Η Σύμβαση καλεί τα κράτη να χρησιμοποιήσουν προληπτικά μέτρα, συντονίζοντας σε διεθνές επίπεδο την έρευνα και τη δίωξη (συμπεριλαμβανομένων την έκδοση κατηγορουμένων για παρόμοια αδικήματα), και την προστασία μαρτύρων και ιδίως των θυμάτων (μεταξύ άλλων και μέσω αστικών αποζημιώσεων). Η εφαρμογή θα παρακολουθείται και θα διευκολύνεται από μια επιτροπή των συμβαλλομένων μερών. Αξιοσημείωτο είναι ότι η σύμβαση έχει διεθνή εμβέλεια, διότι είναι ανοιχτή σε κάθε κράτος και δεν περιορίζεται στις 47 χώρες του Συμβουλίου των Κρατών Μελών της Ευρώπης.

Η Σύμβαση έχει ως στόχο να συμπληρώσει τις διατάξεις που περιλαμβάνονται σε άλλα διεθνή κείμενα ποινικοποίησης της εμπορίας ανθρώπων για την αφαίρεση οργάνων.

Το Πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών για την Πρόληψη, Καταστολή και Τιμωρία της Εμπορίας Ανθρώπων ορίζει την εμπορία ανθρώπων ως μια ενέργεια (όπως «η στρατολόγηση, μεταφορά, μεταβίβαση, υπόθαλψη ή παραλαβή προσώπων») που εμφανίζεται μέσω της "απειλής ή χρήσης βίας ή άλλων μορφών εξαναγκασμού, απαγωγής, απάτης, εξαπάτησης, κατάχρησης εξουσίας ή ευάλωτης θέσης ή με την προσφορά ή την αποδοχή πληρωμών ή οφελών για να επιτευχθεί η συναίνεση προσώπου που έχει τον έλεγχο άλλου προσώπου».

Μεταξύ των σκοπών που προβλέπονται από το πρωτόκολλο είναι η «αφαίρεση οργάνων». Στην Ευρώπη, η εμπορία ανθρώπων για την αφαίρεση των οργάνων περιλαμβάνεται επίσης στη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη Δράση κατά της Εμπορίας Ανθρώπων και την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2011/36/ΕΕ για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων και την προστασία των θυμάτων της.  Αυτά το νομικά εργαλεία είναι σημαντικά για την καταπολέμηση της χρήσης του ανθρώπινου σώματος ώστε να «δημιουργεί οικονομικό όφελος» - κάτι που απαγορεύεται ρητά σύμφωνα με τη Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Βιοϊατρική.

Ωστόσο, οι νομικές πράξεις που προορίζονται για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων για την αφαίρεση οργάνων παρουσίαζαν ορισμένα κενά, επειδή μερικές φορές οι τρεις συνιστώσες του προβλήματος αυτού (δράση, μέσα και σκοπός) είναι δύσκολο να αποδειχθούν. Η απόδειξη για τη  χρησιμοποίηση παράνομων μέσων μπορεί να είναι προβληματική, δεδομένου ότι η βία ή απάτη δεν χρησιμοποιείται πάντα και η «κατάχρηση της ευάλωτης θέσης» κάποιου είναι κάπως «θολή» έννοια. Ομοίως, όταν οι πωλητές αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία, επικοινωνώντας με τους ενδεχόμενους δικαιούχους ή μεσάζοντες, οι εισαγγελείς καλούνται να αγωνιστούν για να αποδείξουν ότι το άτομο είναι θύμα εμπορίας, ακόμη και αν ο πωλητής οδηγήθηκε να ενεργήσει από τη φτώχεια ή άλλε εξίσου πιεστικές ανάγκες. Επιπλέον, η εμπορία ανθρώπων για την αφαίρεση των οργάνων δεν περιλαμβάνει τις εμπορικές συναλλαγές που αφορούν τα όργανα από θανόντα, ούτε την εκτροπή νομότυπα αποκτημένων οργάνων για παράνομη χρήση από τους γιατρούς που παρέχουν υπηρεσίες μεταμόσχευσης σε ασθενείς οι οποίοι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για να τα λάβουν στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων ή σε εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν τους λεγόμενους  «τουρίστες» για μεταμόσχευση.

Η νέα σύμβαση καλύπτει αυτά τα κενά. Παρέχει μια σαφή βάση για τη δίωξη των διαμεσολαβητών, των μεσαζόντων ακόμη και αν τα μέσα που χρησιμοποιούν δεν ισοδυναμούν με την εμπορία ανθρώπων. Ποινικοποιεί τόσο τη δράση από  διεφθαρμένους αξιωματούχους οι οποίοι κάνουν κατάχρηση της θέσης τους εντός του συστήματος δωρεάς οργάνων και των επαγγελματιών του τομέα της υγείας και άλλων που συντελούν στην απομάκρυνση, τη μεταφορά, ή τη χρησιμοποίηση ενός οργάνου, εφόσον γνωρίζουν ότι ο δότης δεν έχει δώσει έγκυρη συγκατάθεση ή του προσφέρθηκε πληρωμή. Οι γιατροί έχουν, επίσης, ευθύνη – με βάση  τη Σύμβαση για την αφαίρεση οργάνων από νεκρούς δότες όταν γνωρίζουν ότι δεν δόθηκε έγκυρη άδεια ή ότι προσφέρθηκε πληρωμή ώστε να λάβουν την άδεια από την οικογένεια.

Σύμφωνα με τη νέα σύμβαση, τα κράτη μπορούν να επιλέξουν να μην ασκήσουν δίωξη σε παραλήπτες που έχουν αγοράσει ένα όργανο, αν και οι παραλήπτες θα είναι υπεύθυνοι σύμφωνα με τις διατάξεις σχετικά με την εμπορία ανθρώπων με σκοπό την αφαίρεση οργάνων, αν γνώριζαν ότι το όργανο προήλθε από ένα θύμα εμπορίας ανθρώπων. Οι άνθρωποι που πωλούν ένα όργανο τους σε συνθήκες  εμπορίας (trafficking) ανθρώπων με σκοπό την αφαίρεση οργάνων, δικαιούνται προστασία ως θύματα. Αν δεν εμπλέκεται η εμπορία ανθρώπων, τα κράτη μπορούν να επιλέξουν τη δίωξη των πωλητών στο πλαίσιο της σύμβασης.

Εν κατακλείδι, η Σύμβαση είναι μια δημιουργική διεθνής νομική πράξη η οποία για πρώτη φορά αγγίζει τις παράνομες πρακτικές για μεταμοσχεύσεις  που διαφεύγουν τη δίωξη μέχρι σήμερα. Με την αμοιβαία συμπλήρωση, η σύμβαση για την εμπορία ανθρωπίνων οργάνων και τα νομικά εργαλεία για την εμπορία ανθρώπων με σκοπό την αφαίρεση οργάνων, παρέχουν ένα ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο για την πρόληψη και τον αγώνα ενάντια στις δραστηριότητες που παραβιάζουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα στο κρίσιμο θέμα των μεταμοσχεύσεων.

Το παγκόσμιο πρόβλημα της εμπορίας οργάνων μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με συντονισμένη δράση σε παγκόσμιο επίπεδο. Ως εκ τούτου, καλούμε όλες τις χώρες να γίνει γρήγορα συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης, τονίζουν οι επιστήμονες που υπογράφουν το άρθρο.

Επειδή θεωρούμε ότι το θέμα είναι ιδιαίτερα κρίσιμο και για τη χώρα μας  - όπου έχουν καταγραφεί πολλά κρούσματα σε ανάλογες περιπτώσεις – δημοσιεύσαμε το παραπάνω άρθρο του Lancet.

Σε απεργία πείνας κατεβαίνουν χιλιάδες κρατούμενοι ενάντια στις φυλακές τύπου Γ

Όχι στις φυλακές - ταφόπλακα των δικαιωμάτων

του Μ…

  Στις 23 Ιουνίου, ύστερα από τριήμερη αποχή συσσιτίου, χιλιάδες κρατούμενοι ξεκίνησαν απεργία πείνας διεκδικώντας την απόσυρση του νομοσχεδίου για τις φυλακές τύπου Γ, το οποίο καταργεί με τον πιο βάρβαρο τρόπο το δικαίωμα των κρατουμένων στην υφ’ όρον απόλυση, την άδεια, τον ευεργετικό υπολογισμό της έκτισης ποινής (μεροκάματα, εκπαιδευτικά προγράμματα), ενώ θέτει αυστηρούς περιορισμούς στην επικοινωνία (επισκεπτήρια, τηλεφωνική επικοινωνία, αλληλογραφία).

Οι φυλακές τύπου Γ: Από τον σωφρονισμό στην απόλυτη εξουδετέρωση

Ειδικά κελιά για "ειδικούς" κρατούμενους, πιο αυστηρές συνθήκες κράτησης, ξεχωριστές φυλακές και απαγόρευση αδειών προβλέπει το νομοσχέδιο του υπ. Δικαιοσύνης που εγκαινιάζει μια νέα περίοδο καταπάτησης των δικαιωμάτων των κρατουμένων: Καλώς ήρθατε στις φυλακές τύπου Γ.

Όπως προβλέπεται, στις φυλακές τύπου Γ θα καταλήγουν υπόδικοι και κατάδικοι για σοβαρά εγκλήματα "όπως όσοι διώκονται από τον αντιτρομοκρατικό νόμο (!)". Οι συγκεκριμένοι κρατούμενοι δεν θα παίρνουν άδειες κατά τη διάρκεια της κράτησης, ενώ οι μεταγωγές και όποιες μετακινήσεις θα γίνονται με την ευθύνη της ΕΛ.ΑΣ., με το Σώμα να αναλαμβάνει αναβαθμισμένο ρόλο. Συγκεκριμένα, θα φρουρεί εξωτερικά τις φυλακές, ενώ στα νέα της καθήκοντα είναι και ενέργειες εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων.

Πλέον, οι φυλακές θα χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Στην τύπου Α θα  όσοι εκτίουν ποινές φυλάκισης έως πέντε χρόνια, στην τύπου Β υπόδικοι αλλά και κατάδικοι με «μεσαίας» ποινικής αξιολόγησης παραβατική συμπεριφορά, κακουργήματα που επισύρουν καθείρξεις όχι όμως ισόβια. Και στις φυλακές τύπου Γ θα πηγαίνουν όσοι χαρακτηρίζονται ως υψηλής επικινδυνότητας, με τον αρμόδιο εισαγγελέα να κάνει τη σχετική αξιολόγηση.

Από το Α έως το Γ αλλάζει, φυσικά, και η διαδικασία χορήγησης αδειών με αποτέλεσμα στην φυλακή τύπου Γ να υπάρχει πιθανότητα οι άδειες να μην χορηγούνται καν. 

 

Τα αιτήματα των κρατουμένων

Εκτός από την απόσυρση του νομοσχεδίου, οι κρατούμενοι διεκδικούν μια σειρά -αυτονόητων- δικαιωμάτων τους, όπως:

·          την εφαρμογή του ευεργετήματος της άδειας και της υφ’ όρον απόλυσης με αντικειμενικά κριτήρια για όλους (στο 1/5 της ποινής για την άδεια και στα 3/5 της ποινής για την αναστολή), και την κατάργηση του επαίσχυντου κριτηρίου της «μαντεψιάς» του Συμβουλίου της Φυλακής, για το αν ο κρατούμενος θα κάνει «καλή χρήση της αδείας».

·          Την επανεκδίκαση των υποθέσεων για ναρκωτικά, σύμφωνα με το νόμο του 2013. Είμαστε η πρώτη χώρα στην Ευρώπη με τους περισσότερους ισοβίτες, αφού σύμφωνα με το νόμο του 2006, ακόμα και οι χρήστες ουσιών καταδικάζονται για μικροποσότητα σε ισόβια.

·          Την εφαρμογή των συζυγικών επισκέψεων

·          Την κατάργηση της κατηγορίας των «φιλοξενούμενων κρατούμενων», που δεν προβλέπεται από κανένα νόμο. Οι μετανάστες κρατούμενοι, αφού έχουν εκτίσει την ποινή τους, δεν αφήνονται ελεύθεροι καθώς εκκρεμεί η απέλασή τους, κι έτσι κρατούνται ως «φιλοξενούμενοι», με αποτέλεσμα να στερούνται όλα τα δικαιώματα των κρατουμένων (άδειες, αναστολή κ.λπ.).

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στηρίζει τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των κρατουμένων, οι οποίοι αναγκάζονται για μια ακόμα φορά να χρησιμοποιήσουν το μόνο μέσο πάλης που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Έτσι, ήδη στις φυλακές Κορυδαλλού, Πάτρας, Κέρκυρας, Μαλανδρίνου, Δομοκού, Γρεβενών, Λάρισας, Διαβατών, Νιγρίτας Σερρών, Αλικαρνασσού, Τρικάλων και Ναυπλίου, χιλιάδες κρατούμενοι ξεκινούν απεργία πείνας απαιτώντας την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.

 Το Σάββατο 28 Ιουνίου, στις 12 το μεσημέρι, στο Μοναστηράκι πραγματοποπιήθηκε πορεία πορεία αλληλεγγύης που διοργάνωσε η Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών/Αντιεξουσιαστών Ενάντια στις Ειδικές Συνθήκες Κράτησης.

Αίγυπτος: Επτά χρόνια φυλακή σε δημοσιογράφους του Al Jazeera

Του Μ…

Σε επτά χρόνια φυλάκιση καταδίκασε δικαστήριο της Αιγύπτου τρεις δημοσιογράφους του Al Jazeera, στην κατάληξη μίας δίκης που έχει πάρει έκταση στα διεθνή ΜΜΕ ως «δοκιμασία» για την ελευθερία του Τύπου.

Οι τρεις δημοσιογράφοι βρέθηκαν στο εδώλιο για «συνδρομή σε τρομοκρατική οργάνωση» με τη δημοσίευση «ψεμάτων που έπληξαν το εθνικό συμφέρον», όπως και για υποστήριξη σε 16 πρόσωπα.

Σε επίσκεψή του στο Κάιρο την παραμονή της έκδοσης της ετυμηγορίας ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι κάλεσε την Αίγυπτο να προασπίσει την ελευθερία της έκφρασης. Παρατήρησε μάλιστα ότι η μετάβαση στη μετά Μόρσι εποχή διανύει μια «κρίσιμη στιγμή».

  «Όλα σε αυτή τη δίκη προκαλούν ντροπή. Είχαμε χειρότερη μεταχείριση από το να ήμασταν βιαστές και δολοφόνοι», δήλωσε κατά την τελευταία ακροαματική διαδικασία στις αρχές Ιουνίου ο Αιγυπτιοκαναδός δημοσιογράφος Μοχάμεντ Φάντελ Φάχμι.

 Όπως φαίνεται μετά τη λήξη της δίκης η ελευθερία του τύπου και λόγου καταρρέει. Θα ακολουθήσει και η καταστρατήγηση άλλων ελευθεριών; 

Αναφέρουμε επίσης πως επικυρώθηκαν από δικαστήριο της Αιγύπτου οι θανατικές ποινές που έχουν επιβληθεί στον ηγέτη των Αδελφών Μουσουλμάνων Μοχάμεντ Μπαντίε και σε τουλάχιστον 182 υποστηρικτές του, όπως δήλωσαν δικαστικές πηγές στο Reuters. Οι 183 κατηγορούνται για επεισόδια μετά από την ανατροπή από τον στρατό του ισλαμιστή προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι.

Από την ανατροπή του Μόρσι μέχρι σήμερα έχουν σκοτωθεί περίπου 500 αξιωματικοί του στρατού και της αστυνομίας δίχως να έχει δοθεί συγκεκριμένος αριθμός για τους νεκρούς διαδηλωτές.

Money Makes The World Go Round

του Μ…

Κατά 2 εκατ. αυξήθηκε πέρυσι ο αριθμός των εκατομμυριούχων σε όλο τον κόσμο, ενώ έγιναν και κατά 14% πιο πλούσιοι χάρη στην άνοδο των χρηματιστηρίων και στην ανάκαμψη των οικονομιών, σύμφωνα με έρευνα των Capgemini and RBC’s Management

Ο αριθμός των προσώπων που διαθέτουν 1 εκατ. δολάρια και άνω για επενδύσεις αυξήθηκε κατά 15% σε 13,7 εκατ. δολάρια το 2013, ενώ ο συνολικός τους πλούτος έφτασε τα 52,62 τρισ. δολάρια, σημειώνοντας αύξηση για πρώτη φορά από την κρίση του 2008, με την πλειοψηφία εκατομμυριούχων φυσικά στη Β. Αμερική.

Η έρευνα του Ερευνητικού Κέντρου «Pew» («Pew Research Center»), που διεξήχθη πριν λίγες ημέρες μεταξύ 1.500 ενηλίκων στις ΗΠΑ, ανέδειξε την κοινή διαπίστωση των Αμερικανών ότι το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών αυξήθηκε κατακόρυφα την τελευταία δεκαετία. 

Αναφορικά με τη Βρετανία, οι 104 δισεκατομμυριούχοι που ζουν εκεί έχουν συνολική περιουσία 301,13 δισ. λίρες (368,75 δισ. ευρώ). Πέρσι ήταν μόνο 88 και τα περιουσιακά τους στοιχεία ήταν σημαντικά χαμηλότερα, φτάνοντας μόλις τα... 245,66 δισ. στερλίνες ή 300,8 δισ. ευρώ. Πάντως, έχουν αυξήσει κατά πολύ την περιουσία τους σε σύγκριση με το 2008, προτού δηλαδή ξεσπάσει η οικονομική κρίση, όταν όλοι μαζί συγκέντρωναν το ευτελές ποσό των 201,99 δισ. λιρών (247 δισ. ευρώ).

Από την άλλη, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στη Βρετανία, που συχνά χρησιμοποιείται ως δείκτης για το μέσο όρο του πλούτου, βρίσκεται σημαντικά κάτω από το όριο στο οποίο είχε φτάσει το 2008 και δεν αναμένεται να ξαναφτάσει στο ίδιο επίπεδο πριν από το 2017.

Σύμφωνα με τη φιλανθρωπική οργάνωση Trussel Trust, τη μεγαλύτερη τράπεζα τροφίμων της χώρας, ο αριθμός των ανθρώπων που ζήτησαν να τους χορηγηθεί κατεπείγουσα βοήθεια αυξήθηκε κατά 163% μέσα σε έναν χρόνο, φτάνοντας τις 913.000 στα τέλη Μαρτίου!

Στην Πορτογαλία, οι 25 πιο πλούσιοι άνθρωποι κατάφεραν παρά την κρίση να αυξήσουν την περιουσία τους κατά 16% το 2013, κερδίζοντας συνολικά επιπλέον 16,7 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία του περιοδικού Exame. Την ώρα που η Πορτογαλία μόλις που κατάφερε να βγει από την ύφεση το τρίτο τρίμηνο του 2013, οι 25 πιο πλούσιοι άνθρωποι της χώρας διαθέτουν περιουσίες ισοδύναμες με το 10% του ΑΕΠ, έναντι 8,4% το 2012.

Τώρα πίσω στα δικά μας, Η βρετανική Cruising Association ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θα καθυστερήσει το περιβόητο «τέλος παραμονής και πλόων» που θεσπίστηκε με την παράλληλη κατάργηση του «ειδικού φόρου» για τα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής, καθώς τα εμπλεκόμενα υπουργεία Οικονομικών και Ναυτιλίας αλλά και το ΤΑΧΙS, δεν είναι ακόμη έτοιμα για το μέτρο και πάμε για άλλη μια παράταση.

Την ίδια ώρα σε περίπου 200 δισ. ευρώ ανέρχονται οι καταθέσεις Ελλήνων στην Ελβετία, γράφει η αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ»

Θυμίζουμε πως από τον φόρο πολυτελούς διαβίωσης, που είχε θεσπιστεί ως εισφορά, είχαμε πρόσθετα έσοδα περίπου 100 εκατ. ευρώ.

Ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος το 1789 προειδοποίησε για τους κινδύνους που τίθενται από την ολιγαρχία στη δημοκρατία και κατήγγειλε ότι "ο ζυγός της αριστοκρατίας των πλουσίων είναι ο πιο ανυπόφορος απ 'όλους". "Οι πλούσιοι τα θέλουν όλα, θέλουν να εισβάλουν στα πάντα και να άρχουν σε όλα. Οι καταχρήσεις είναι το μόνο έργο και ο τομέας των πλουσίων, οι άνθρωποι για αυτούς είναι παράσιτα.[...]"