Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

Όρος εθνικής και κοινωικής επιβίωσης η απόρριψη του Νέου Μνημονίου και η ανατροπή της κυβέρνησης Παπαδήμου



  Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο εξουθενωτικό και ταπεινωτικό κύμα εκβιασμών που απορρέουν από την τρόικα, το ΔΝΤ, τους κεντρικούς μηχανισμούς εξουσίας της ΕΕ, τη Μέρκελ, τους τοκογλύφους δανειστές σε πλήρη και «αγαστή» συνεργασίοα με τους εγχώριους συνεργάτες τους.

 Στο επίκεντρο βρίσκεται η ολοκλήρωση της διαδικασίας του PSI και η επικύρωση από την ελληνική κυβέρνηση και από τα κόμματα που τη συναποτελούν του ιταμού νέου μνημονίου που αποσκοπεί στο να σαρώσει τα τελευταία εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα οδηγώντας τη χώρα οικονομικό αφανισμό, την κοινωνία σε εξαθλίωση και θέτοντας σε αμφισβήτηση κυριαρχικά και εθνικά δικαιώματα.



 Οι απαιτήσεις της τρόικα  περιλαμβάνουν:

«Υιοθέτηση ενός πλαισίου νόμου για τις επικουρικές συντάξεις που θα προχωρεί στην ίδρυση μόνο ενός επικουρικού ταμείου και ενός συστήματος υποθετικής προσδιοριζόμενης εισφοράς (Notional Defined Contribution) και που θα περιλαμβάνει περικοπές στα επιδόματα των επικουρικών συντάξεων για την περίοδο 2013-2014 σύμφωνες με τουςστόχους της MTFS».

Στην ουσία διάλυση του συστήματος των επικουρικών συντάξεων.



«Καθιέρωση ενός περισσότερο αποτελεσματικού ελέγχου στις προσλήψεις (ο οποίος θα πρέπει να συμφωνεί με τα σχέδια προσλήψεων και με την αναλογία 1 προς 5), μαζί με ελέγχους στους αριθμούς των εισαχθέντων στις αστυνομικές και στρατιωτικές ακαδημίες».

Αυτό σε συνδυασμό με την επιδίωξη:

«Εφαρμογή ενός προγράμματος στοχευμένων μειώσεων προσωπικού ώστε να επιτευχθεί ο στόχος των 150.000 έως το 2015. Το πρόγραμμα θα δίνει ένα χρονοδιάγραμμα στο οποίο θα περιλαμβάνεται ο προσδιορισμός της δομής της κυβέρνησης και ο προσδιορισμός των πλάνων για προσλήψεις ανά τμήμα ώστε να επιτευχθεί ο συνολικός συμφωνηθείς στόχος (μέσω απολύσεων και φυσικής μείωσης του προσωπικού από συνταξιοδοτήσεις/παραιτήσεις).

Στην ουσία συρρίκνωση του δημόσιου τομέα σε σημείο που να τίθεται ζήτημα ύπαρξης και ουσιαστικής του λειτουργίας σε κρίσιμους τομείς.

Ενώ με απίστευτη ωμότητα – δίκην εντολών κατακτητή – προγραμματίζεται ένα πογκρόμ απολύσεων που θα οδηγήσει στη στοχοποίηση και τελικά οικονομική και όχι μόνο εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και των οικογενειών τους.



 Δεν διστάζει, επίσης, η τρόικα  να επέμβει και σε θέματα που έχουν σχέση και με τον προγραμματισμό της εθνικής άμυνας αφού θέτει σε έλεγχο ακόμη και το πόσοι θα εισάγονται στις στρατιωτικές ακαδημίες!

 Παρακάτω οι απαιτήσεις περιλαμβάνουν:

 «Τροποποίηση του πρόσφατου «πολυνομοσχεδίου» και ανάκληση των άρθρων 3 και 21 (ώστε να καταργηθεί η επέκταση των όρων πληρωμής των φορολογικών χρεών και των εκπρόθεσμων εισφορών στο ΙΚΑ, και ώστε να καταργηθεί η παύση της ποινικής δίωξης και του παγώματος των περιουσιακών στοιχείων)».

Άμεσα απαιτητή η πληρωμή των φορολογικών χρεών προς το δημόσιο, χωρίς καμία διευκόλυνση … κάτι που φυσικά θα πλήξει τους μικροοφειλέτες αφού αυτούς συστηματικά καταδιώκει το ληστρικό φοροεισπρακτικό ελληνικό κράτος.

Ενώ οι μεγάλοι, οι επώνυμοι παραμένουν στο απυρόβλητο.



Στον τραπεζικό τομέα η τρόικα επιδιώκει τη διατήρηση του μάνατζμεντ στους ίδιους τους τραπεζίτες με δραματική ταυτόχρονα μείωση προσωπικού και μισθών.

Ενώ θέτει στο στόχαστρο την Αγροτική Τράπεζα, κάτι που εγκυμονεί βεβαίως σοβαρούς κινδύνους για τον αγροτικό κόσμο.

 Ιδιαίτερη εμμονή δείχνει στο ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων:

 «Σε συμφωνία με τους στόχους ιδιωτικοποιήσεων (πρέπει να προσδιοριστούν), πρέπει να δοθούν δύο με τρεις μεγάλες επιχειρήσεις για ιδιωτικοποίηση το δεύτερο τρίμηνο του 2012.

Προετοιμασία περιουσιακών στοιχείων για ιδιωτικοποίηση. Αυτή η προετοιμασία απαιτεί: έναν περισσότερο ταχύ διαχωρισμό των περιουσιακών στοιχείων, αλλαγές στο ρυθμιστικό πλαίσιο, έγκαιρο ξεκαθάρισμα των ζητημάτων με τις κρατικές ενισχύσεις, σεβασμό στους κανόνες των δημοσίων συμβάσεων, μια περισσότερο ολοκληρωμένη απογραφή/καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων, συστηματική δουλειά στην ανακατανομή των χρήσεων γης (συγκεκριμένες κινήσεις πρέπει να συζητηθούν)».

 Συστηματικό ξεπούλημα σε εξευτελιστικές τιμές των μεγάλων κερδοφόρων επιχειρήσεων του δημοσίου και στη συνέχεια εκποίηση κάθε  λογής δημόσιας περιουσίας.



Για τις επονομαζόμενες «διαρθρωτικές πολιτικές» η τρόικα επιμένει σε:

«Θέσπιση νομοθεσίας που θα βελτιώνει την ευελιξία στους μισθούς. Ο συγκεκριμένος στόχος πρέπει να συζητηθεί. Ο συνδυασμός των εργαλείων πρέπει να καθοριστεί».

Στο τραπέζι του Προκρούστη ο 13 και 14ος μισθός – παρόλο που στο κείμενο αφήνεται να πλανιέται οτιδήποτε.

Κι εδώ βεβαίως υπάρχει το ύπουλο παιχνίδι και εγχώριων κερδοσκοπικών και πλουτοκρατικών κύκλων που πιέζουν και αυτοί μέσω της τρόικα για την επιβολή των πιο αντιλαϊκών και απάνθρωπων μέτρων.  



«Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά τουλάχιστον 5% μέσα από τη μείωση των non priority ασφαλιστικών δαπανών...»

«Ψήφιση νομοθεσίας που θα απελευθερώνει περαιτέρω τις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων:
Ψήφιση του νόμου που θα δίνει τέλος στη μεταβατική περίοδο για την απελευθέρωση των οδικών μεταφορών εμπορευμάτων...
Περαιτέρω βήματα για την απελευθέρωση των βασικών επαγγελμάτων (εξασφάλιση της ελευθερίας εισόδου δικηγορικών γραφείων στην Ελλάδα, κατάργηση της σχετική με την εθνικότητα απαγόρευσης εισόδου στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου και εξάλειψη του το ενδεχομένου το ΤΕΕ να κινηθεί ενάντια σε όσους μηχανικούς συναινούν σε «ασυνήθιστα χαμηλές» αμοιβές).



Ακολουθούν  μέτρα για τη διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας και την «απελευθέρωση των αγορών».

«Περαιτέρω βήματα για την απελευθέρωση των βασικών επαγγελμάτων (εξασφάλιση της ελευθερίας εισόδου δικηγορικών γραφείων στην Ελλάδα, κατάργηση της σχετική με την εθνικότητα απαγόρευσης εισόδου στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου και εξάλειψη τουτο ενδεχομένου το ΤΕΕ να κινηθεί ενάντια σε όσους μηχανικούς συναινούν σε «ασυνήθιστα χαμηλές» αμοιβές)».



Το σχέδιο της τρόικα περιλαμβάνει «Μεταρρυθμίσεις στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων» και ειδικότερα «Μεταρρυθμίσεις στην αγορά ηλεκτρικού».

«Ανάπτυξη ενός σχεδίου δράσης για τη βελτίωση της χονδρικής αγοράς ηλεκτρικού και για τη σταθεροποίηση της αγοράς πετρελαίου.
Αναθεώρηση των κωδικών της αγοράς ηλεκτρικού ώστε να εξασφαλιστεί η διαφανής, αμερόληπτη και αποτελεσματική κατανομή της ηλεκτροπαραγωγικής ικανότητας των δικτύων.

Συνδυασμός της πώλησης λιγνίτη με την πώληση υδροηλεκτρικών μονάδων, προκειμένου να δημιουργηθεί ανταγωνισμός στον χώρο της παραγωγής.

Αναθεώρηση των προγραμμάτων υποστήριξης της ανανεώσιμης ενέργειας ώστε να περιοριστεί ο αντίκτυπος αυτών των προγραμμάτων στα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας».

Πρέπει να επισημάνουμε ότι με βάση το συγκεκριμένο σχέδιο προβλέπεται ξεπούλημα και βασικών μονάδων λιγνίτη – προφανώς σε μεγάλες εταιρείες κυρίως γερμανικών συμφερόντων.

 Ας θυμηθούμε ότι η ΕΕ μας είχε επιβάλει επανειλημμένα πρόστιμα για την «ρύπανση του περιβάλλοντος» που προκαλούν οι λιγνιτοπαραγωγικές μονάδες, ειδικότερα στην Πτολεμαΐδα. Τώρα οι εταιρείες τρέχουν να αγοράσουν πάμφθηνα τον ορυκτό πλούτο της χώρας ο οποίος σύμφωνα με ειδικούς θα μπορούσε να εξασφαλίσει την ηλεκτροδότηση για πάνω από 100 χρόνια!

 Ως αποτέλεσμα θα έχουμε εξαγωγή φτηνής  ηλεκτρενέργειας στη Γερμανία και αλλού, ενώ οι Έλληνες πολίτες θα πληρώνουν το ρεύμα πανάκριβα.
Άλλωστε, η  τρόικα πιέζει και για αυξήσεις της τάξης του 25% στο τιμολόγιο της ΔΕΗ!



Προβλέπονται, επίσης, μέτρα παρέμβασης στο περιβάλλον μέσα από ορισμένες «αθώες» εκφράσεις … για «Μεταρρυθμίσεις του επιχειρηματικού περιβάλλοντος», όπως:

«Προετοιμασία νομοθεσίας για τη εξασφάλιση της συμβατότητας των σχεδίων χρήσης γης των επαγγελματικών κλάδων (π.χ βιομηχανία, τουρισμός) με τα 12 σχέδια χρήσης γης των περιφερειών…»
και
«δομημένη ανάλυση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν οι επιχειρηματικές δραστηριότητες σε τομείς όπως το λιανεμπόριο, η υγεία και η ασφάλεια, η πολεοδομία, η ενέργεια και ο τουρισμός.

 Με τις «ουδέτερες» αυτές εκφράσεις υποκρύπτεται η προσπάθεια των κερδοσκοπικών μεγάλων συμφερόντων να βάλλουν χέρι σε πλουτοπαραγωγικές πηγές, στην ενέργεια, βιάζοντας εν ανάγκη και τη νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος, ειδικότερα σε ζώνες με υψηλή τουριστική δραστηριότητα. Γεγονός που εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για το φυσικό και περιβαλλοντικό μας πλούτο και κληρονομιά.



 Επιδιώκονται επίσης «Μέτρα της Μεσοπρόθεσμης  δημοσιονομικής Στρατηγικής (MTFS) που εκκρεμούν» και ειδικότερα «Έκδοση υπουργικής απόφασης για την αύξηση της νόμιμης αξίας των ακινήτων κατά 25%  (αναδρομικά από 1η Ιανουαρίου)»!

 Ενώ στις προτάσεις για μείωση και περικοπές δαπανών αναφέρεται γενικόλογα:

«• δαπάνες για την άμυνα
• δαπάνες για την υγεία
• κλείσιμο φορέων [και μειώσεις προσωπικού]»


 Όλα αυτά προδιαγράφουν ένα αβυσσαλέο  παρόν αλλά και ένα ακόμη πιο σκοτεινό μέλλον για την ελληνική κοινωνία. Οδηγώντας στην πλήρη οικονομική αποσύνθεση και σε μαζική δυστυχία εκατομμυρίων ανθρώπων. Διάλυση των συστημάτων υγείας, κοινωνικής ασφάλισης, παιδείας.

 Αποτελούν όμως και σοβαρό κίνδυνο για την εθνική μας ύπαρξη, αφού απαιτούν παρεμβάσεις που έχουν άμεση σχέση και με την εθνική άμυνα.

 Πολύ περισσότερο  που συνοδεύονται από νέους ταπεινωτικούς όρους που προβάλλει ιδιαίτερα η Γερμανία της Μέρκελ. Είναι ήδη σε όλους γνωστό το έγγραφο που έφεραν στο φως οι Financial Τimes με τίτλο … Εγγύηση συμμόρφωσης με τους όρους του δεύτερου πακέτου (Assurance of Compliance in the 2nd GRC Programme) και στην ουσία αποπειράται την επιβολή εκχώρησης της δημοσιονομικής κυριαρχίας της χώρας και ορισμού επιτρόπου για τον έλεγχο της εκτέλεσης του ελληνικού προϋπολογισμού.

Το κείμενο της γερμανικής πρότασης ξεκινά με τη «διαπίστωση»:

«Σύμφωνα με πληροφορίες από την Τρόικα, η Ελλάδα κατά πάσα πιθανότητα, δεν πέτυχε ούτε το 2011, ορισμένους από τους βασικούς στόχους του προγράμματος. Ειδικότερα το δημοσιονομικό έλλειμμα δεν μειώθηκε συγκριτικά με αυτό του προηγούμενου έτους. Κατά συνέπεια η Ελλάδα θα πρέπει να βελτιώσει σημαντικά τη συμμόρφωσή της με το πρόγραμμα, προκειμένου να τιμήσει τις δεσμεύσεις της προς τους δανειστές της. Σε αντίθετη περίπτωση η Ευρωζώνη δεν θα μπορέσει να εγκρίνει τις εγγυήσεις για το δεύτερο πακέτο βοήθειας». 

 Ένας ατελείωτος κύκλος εκβιασμών που διαρκώς επαναλαμβάνονται σε νέο πιο διευρυμένο πλαίσιο. Η  Ελλάδα είναι όμηρος των δανειστών ενώ για κάθε υποψία "αθέτησης" των βάρβαρων όρων και  μέτρων προβλέπονται αντίποινα σε βάρος του Ελλήνων πολιτών. 



Αναλυτικότερα το κείμενο αναφέρει:

« Πρόταση για βελτίωση της συμμόρφωσης.


Για να βελτιωθεί η συμμόρφωση με τους όρους του δεύτερου πακέτου βοήθειας, το νέο Μνημόνιο θα περιλαμβάνει «καινοτόμα θεσμικά στοιχεία» και η Ελλάδα πρέπει να δεσμευθεί στην τήρησή τους. Μόνο εάν και όταν εφαρμοστούν, θα καταστεί δυνατή η έναρξη του νέου προγράμματος. 

1. Απόλυτη προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση του χρέους.


Η Ελλάδα θα πρέπει να δεσμευθεί νομικώς ότι θα δώσει απόλυτη προτεραιότητα στη μελλοντική εξυπηρέτηση του χρέους. Η δέσμευση της αυτή θα πρέπει να επικυρωθεί δια νόμου από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Για την εξυπηρέτηση του χρέους θα χρησιμοποιηθούν κατά κύριο λόγο τα δημόσια έσοδα και μόνο τα εναπομείναντα έσοδα θα είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση δαπανών». 



Με άλλα λόγια η Γερμανία απαιτεί εθελούσια οικονομική και στη ουσία εθνική υποδούλωση και απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας

Πλέον – αν η κυβέρνηση τολμήσει να δεχτεί αυτή την εξευτελιστική υποταγή – τα δημόσια έσοδα θα αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση του χρέους και των δανειστών.

Όλοι οι άλλοι – και ολόκληρος ο ελληνικός λαός και οι ανάγκες του … ας πάνε να πνιγούν …

«Έτσι θα καθησυχαστούν τόσο οι Δημόσιοι, όσο και οι ιδιώτες πιστωτές ότι η Ελληνική Δημοκρατία θα τιμήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε μετά το PSI, ενώ θα επηρεαστεί θετικά η πρόσβασή της στις αγορές. Η de facto εξάλειψη της πιθανότητας χρεωκοπίας θα καταστήσει την απειλή μη καταβολής δόσης του δεύτερου πακέτου οικονομικής βοήθειας πολύ πιο πιστευτή. Εάν στο μέλλον δεν καταβληθεί μια δόση, η Ελλάδα δεν θα δύναται να απειλήσει τους δανειστές της με χρεοκοπία, αλλά θα πρέπει να αποδεχθεί περαιτέρω περικοπές των δαπανών, ως μοναδική πιθανή συνέπεια της μη καταβολής μιας δόσης. 

2. Μεταβίβαση της εθνικής δημοσιονομικής κυριαρχίας

Η δημοσιονομική εξυγίανση πρέπει να τεθεί υπό ένα αυστηρό σύστημα καθοδήγησης και ελέγχου. Με δεδομένη την απογοητευτική συμμόρφωση έως σήμερα, η Ελλάδα πρέπει να αποδεχθεί τη μεταβίβαση της δημοσιονομικής κυριαρχίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. 

Ένας επίτροπος προϋπολογισμού, ο οποίος πρέπει να διοριστεί από το Eurogroup, θα διασφαλίζει το δημοσιονομικό έλεγχο.
Αυτός θα πρέπει να διαθέτει εξουσία ώστε:


Α) να εφαρμόζει ένα σύστημα κεντρικού ελέγχου και αναφοράς που θα καλύπτει τις βασικές δαπάνες του ελληνικού προϋπολογισμού. 

Β) θα έχει τη δυνατότητα άσκησης αρνησικυρίας σε αποφάσεις που δεν ευθυγραμμίζονται με τους δημοσιονομικούς στόχους που θέτει η τρόικα και 

Γ) θα διασφαλίζει τη συμμόρφωση στον προαναφερθέντα κανόνα, την απόλυτη προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση του χρέους. 


 Η νέα θεσμική προσέγγιση εποπτείας θα πρέπει να διατυπωθεί στο Μνημόνιο ως εξής: «Στην περίπτωση μη συμμόρφωσης, η οποία θα επιβεβαιώνεται από την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ένας νέος επίτροπος επί του προϋπολογισμού, διορισμένος από το Eurogroup, θα βοηθήσει στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. Ο επίτροπος θα έχει αυξημένες αρμοδιότητες εποπτείας των δημοσίων δαπανών και δικαίωμα αρνησικυρίας επί αποφάσεων που δεν ευθυγραμμίζονται με τους καθορισθέντες δημοσιονομικούς στόχους και την άμεση προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση του χρέους». Η Ελλάδα οφείλει να διασφαλίσει ότι ο νέος εποπτικός μηχανισμός είναι πλήρως επικυρωμένος με νόμο του Κράτους, κατά προτίμηση με συνταγματική τροποποίηση». 



 Το σχέδιο Μέρκελ προβλέπει, λοιπόν, ότι  ένας οικονομικός γκαουλάιτερ και στην ουσία υπερκυβερνήτης  ερήμην του ελληνικού λαού και σε παράβαση κάθε έννοιας δημοκρατικής νομιμότητας θα αποφασίζει για τα πάντα και θα διασφαλίζει τα συμφέροντα των τοκογλύφων δανειστών.

Η πρόκληση προς τους Έλληνες πολίτες είναι πρωτοφανής.

 Αυτοί οι ίδιοι που επέβαλαν την πλέον αποτυχημένη και εξοντωτική πολιτική επιτιμούν τη χώρα μας για  … αποτυχία.



Μια πολιτική που οδήγησε και στο 20111 τον εκτροχιασμό των δημοσίων εσόδων και στη δημιουργία ελλείμματος που αγγίζει το 10%.

Που εκτίναξαν την ανεργία στο επίπεδο του ενός εκατομμυρίων ανθρώπων.

Που καθημερινά οδηγούν στην καταστροφή χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

 Που στοχοποιούν τους Έλληνες ως τους σύγχρονους παρίες ή και …. Εβραίους της Ευρώπης – εξιλαστήρια θύματα και αποδιοπομπαίοι τράγους για να «σβήσουν» τις δικές τους ευθύνες για τα οικονομικά αδιέξοδα, την κοινωνική αδικία και τη μαζική δυστυχία που στοιβάζουν στην ευρωπαϊκή ήπειρο.




 Οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση – προπαντός, όμως, η δοτή και έκθετη κυβέρνηση Παπαδήμου η οποία δεν διαθέτει καμία λαϊκή εντολή και νομιμοποίηση – υπογράψει τα κατάπτυστα κείμενα, θα είναι υπόλογη απέαντι στον ελληνικό λαό.

Οι [πράξεις της θα ισοδυναμούν με πράξεις εθνικής μειοδοσίας και απεπμόλησης κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Κανείς δεν μπορεί, δεν έχει την πολιτική κάλυψη και δυνατότητα να επιχειρήσει κάτι ανάλογο.



Αποτελεί συνεπώς όρο επιβίωσης των Ελλήνων πολιτών, της Ελλάδας ως ανεξάρτητης οντότητας η αποτροπή υιοθέτησης των ιταμών αξιώσεων της τρόικα και της Μέρκελ.

Και η ανατροπή της δοτής και υποταγμένης κυβέρνησης Παπαδήμου.

Σήμερα, τώρα!


 Ήδη τα κόμματα της Αριστεράς ζητούν παραίτηση της κυβέρνησης και εκλογές.

Το αίτημα αυτό πρέπει να γίνει παλλαϊκή υπόθεση.



Να γίνει υπόθεση των ίδιων των πολιτών και της κοινωνικής βάσης της Αριστεράς που πρέπει να πρωτοστατήσουν στο νέο απελευθερωτικό αγώνα.





Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012

Έφυγε από τη ζωή ο Θόδωρος Αγγελόπουλος


Με απέραντη θλίψη πληροφορηθήκαμε το θάνατο του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

Του μέγιστου σκηνοθέτη μας.

Και μιας από τις σημαντικότερες μορφές των γραμμάτων και των τεχνών μας.

Σε μια απίστευτη τραγωδία ο άτυχος σκηνοθέτης κτυπήθηκε – όπως λένε οι πληροφορίες – από μοτοσυκλέτα ειδικού φρουρού της αστυνομίας που βρισκόταν εκτός υπηρεσίας στη Δραπετσώνα όπου βρισκόταν για γυρίσματα της νέας του ταινίας.

Η πνευματική ζωή της Ελλάδας είναι σήμερα αβάσταχτα πιο φτωχή.

Δυστυχώς, δεν μπορούμε να μην κάνουμε κάποιους συνειρμούς.

Αυτή είναι η Ελλάδα του σήμερα.

 «Ξοδεύει» ό,τι πιο δημιουργικό έχει.

Επιτρέπει στους «φύλακες της τάξης» έστω και εκτός υπηρεσίας να μην υπολογίζουν τίποτε, ούτε και την ανθρώπινη ζωή.

Ενώ οι πνευματικοί άνθρωποι δεν υπολογίζονται.

Μπορεί το συγκεκριμένο συμβάν να ήταν «ατύχημα».

Αλλά και όχι τόσο «τυχαίο».

Ο συμβολισμός του είναι απίστευτα οδυνηρός.

Δεν έχουμε περισσότερα λόγια αυτή τη στιγμή.

Μόνο μια απέραντη θλίψη …

Και συγκρατημένη οργή …

Ορισμένα βιογραφικά του στοιχεία

Έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες εγκατέλειψε πριν πάρει το πτυχίο του. Το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musée de l' homme. 

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη.

 Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. 

Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου. 

Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ' όλο τον κόσμο. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex).

 Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος. Στις 24 Ιανουαρίου 2012, όντας πεζός, τραυματίστηκε σοβαρά από διερχόμενη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ειδικός φρουρός ο οποίος ήταν εκτός υπηρεσίας στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας. Κατέληξε στο νοσοκομείο το ίδιο βράδυ.



Φιλμογραφία 


1968: Η Εκπομπή, μικρού μήκους
1970: Αναπαράσταση
1972: Μέρες του ’36
1975: Ο θίασος
1977: Οι Κυνηγοί
1980: Ο Μεγαλέξανδρος
1983: Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη
1984: Ταξίδι στα Κύθηρα
1986: Ο Μελισσοκόμος
1988: Τοπίο στην Ομίχλη
1991: Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού
1995: Το βλέμμα του Οδυσσέα
1998: Μια αιωνιότητα και μια μέρα
2003: Τριλογία - Ι. Το λιβάδι που δακρύζει
2008: Τριλογία - ΙΙ. H σκόνη του χρόνου
Βραβεία


Η Εκπομπή, βραβείο κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1968

Αναπαράσταση, Α' βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1970, βραβείο Ζωρζ Σαντούλ (Γαλλία, 1971), καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ Hyères (1971), ειδική μνεία της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου (1971)

Μέρες του `36, Βραβείο σκηνοθεσίας και φωτογραφίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1972, βραβείο της FIPRESCI στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου (1972)

Ο Θίασος, Καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, Α' αντρικού και Α' γυναικείου ρόλου, Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1975, καλύτερη ταινία της δεκαετίας 1970-1980 από την Ένωση Κριτικών της Ιταλίας

Οι Κυνηγοί, Βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ του Σικάγο (1977), βραβείο της Ένωσης Τούρκων κριτικών (1977), επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ των Καννών

Ο Μεγαλέξανδρος έλαβε το Χρυσό Λιοντάρι το 1980 στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας.
Ταξίδι στα Κύθηρα, βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ των Καννών (1984), κρατικά βραβεία καλύτερης ταινίας, σεναρίου, α΄ ανδρικού ρόλου, α' γυναικείου ρόλου, σκηνογραφίας, βραβείο κριτικών στο Φεστιβάλ Ρίο ντε Τζανέϊρο (1984),

Τοπίο στην Ομίχλη έλαβε (μοιράστηκε) το Αργυρό Λιοντάρι Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας, βραβείο Φελίξ καλύτερης Ευρωπαϊκής ταινίας (1988).

Το Βλέμμα του Οδυσσέα έλαβε το Μεγάλο Βραβείο Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών, βραβείο της FIPRESCI (1995). Επίσης, οι κριτικοί του περιοδικού Time το ψήφισαν στις 100 καλύτερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Μια Αιωνιότητα και μια Μέρα κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών (1998).

Τριλογία - Το Λιβάδι που Δακρύζει κέρδισε βραβείο της FIPRESCI (2004).
Xρυσό μετάλλιο του ιδρύματος Circulo de Bellas Artes (Mαδρίτη, 2008) για το σύνολο του έργου του.

Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012

Η S & P μειώνει το δείκτη πιστοληπτικής ικανότητας του ταμείου Ευρωπαϊκής Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) – Προς κατεδάφιση το (σαθρό) οικοδόμημα των σχεδίων για δήθεν διάσωση των οικονομιών της ευρωζώνης που κινδυνεύουν


 Δεν έχουμε διασταυρώσει πλήρως την είδηση.

 Ωστόσο στη γαλλική εφημερίδα Monde  δημοσιεύεται εδώ και ελάχιστη ώρα ως έκτακτη είδηση η μείωση από τον οργανισμό  Standard & Poors  κατά μία βαθμίδα της μακροπρόθεσμης πιστοληπτικής ικανότητας του ταμείου  Ευρωπαϊκής Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), από ΑΑΑ σε ΑΑ +.  Η Standard & Poors, η οποία έχει υποβαθμίσει  την Παρασκευή  τις εννέα χώρες της ευρωζώνης, μεταξύ των οποίων και η Γαλλία, θεωρεί ότι δεν υποστηρίζονται πλήρως οι υποχρεώσεις του EFSF.

 Την ίδια ώρα ο «ηγέτης» της Γαλλίας, επίδοξος ναπολεοντίσκος και ακόλουθος της Μέρκελ δημιούργησε επεισόδιο στη Μαδρίτη σε βάρος ενός δημοσιογράφου του Reuter όταν αυτός τον ρώτησε για τις συνέπειες της υποβάθμισης της Γαλλίας.

 Προσπαθεί, δηλαδή, με θεατρικού τύπου επικοινωνιακές κινήσεις να δημιουργήσει εντυπώσεις και να αποκρύψει την πλήρη αποτυχία που ο ίδιος και ο άξονας με τη Μέρκελ προωθεί, τη στιγμή που έχουν αφήσει τις ευρωπαϊκές χώρες έρμαιο των διαθέσεων των οίκων αξιολόγησης, των αρπακτικών των αγορών και των τραπεζιτών.

Οι υπαλληλίσκοι των Βρυξελλών και οι εντολοδόχοι κυβερνήτες της πλειοψηφίας των χωρών της ευρωζώνης αμήχανοι παρακολουθούν την κατεδάφιση ενός οικοδομήματος που και οι ίδιοι είχαν την αυταπάτη ότι διαχειρίζονταν.

Ήρθε η ώρα οι επιθετικοί κύκλοι του ωμού αγοραίου κερδοσκοπικού καπιταλισμού να τους … αδειοδοτήσουν και να τους αποπέμψουν στα … αζήτητα της ιστορίας.

Το προτιμότερο, βεβαίως, είναι να τους αποπέμψουν οι ευρωπαϊκοί λαοί προωθώντας μια ριζική αναδιοργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. 

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

Η δημογραφική άνοιξη της αριστεράς και η μεγιστοποίηση των ευθυνών της


Σε όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις καταγράφεται η σαφής τάση ενίσχυσης – σε ορισμένες περιπτώσεις και με εντυπωσιακά ποσοστά – των πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς.

 Τελευταία δημοσκόπηση ήταν αυτή της Public Issue που δημοσιεύει η «Καθημερινή της Κυριακής». Σύμφωνα με αυτήν καταγράφεται προβάδισμα, χωρίς αυτοδυναμία, της ΝΔ κατά 16,5% έναντι του ΠΑΣΟΚ ενώ ενισχυμένες εμφανίζονται οι δυνάμεις της αριστεράς.

Στην εκτίμηση εκλογικής επιρροής η Ν.Δ. συγκεντρώνει 30,5% , το ΠΑΣΟΚ 14%, η ΔΗΜΑΡ 13,5%, το ΚΚΕ 12,5%, ο ΣΥΡΙΖΑ 12% , ο ΛΑΟΣ 5,5%, οι Οικολόγοι - Πράσινοι 4%, η ΔΗΣΥ 2,5% τα λοιπά κόμματα συνολικά 5,5% και η αποχή το 32,5%.



 Σε μία επτακομματική Βουλή η ΝΔ θα εξασφαλίσει από 127 έως 138 έδρες μένοντας μακριά από το όριο της αυτοδυναμίας, ενώ το ΠΑΣΟΚ θα εκλέξει από 32 έως 43 βουλευτές απέχοντας κατά πολύ από τους 160 βουλευτές που ανέδειξε το 2009. Τριάντα έως 38 έδρες θα αναλογούν στο ΚΚΕ και 12 έως 18 έδρες θα καταλάβει το ΛΑ.Ο.Σ. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα εκλέξει 30 έως 35 βουλευτές, με 8 έως 13 βουλευτές θα εκπροσωπούνται στη Βουλή οι Οικολόγοι και 28 με 45 έδρες θα καταλάβει η Δημοκρατική Αριστερά!

Στην περίπτωση σχηματισμού Βουλής με τη συμμετοχή οκτώ κομμάτων οι έδρες της ΝΔ θα κυμαίνονται από 125 έως 136 και του ΠΑΣΟΚ από 32 έως 42. Το ΚΚΕ θα εξασφαλίσει από 29 έως 37 έδρες και ο ΛΑ.Ο.Σ από 12 έως 17. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα εκλέξει 29 έως 34 βουλευτές και από 8 έως 13 βουλευτές θα εκλέξουν οι Οικολόγοι. Η Δημοκρατική Αριστερά θα καταλάβει 28 έως 43 έδρες και η Δημοκρατική Συμμαχία θα εκπροσωπείται με 8 έως 9 βουλευτές.



Από τα στοιχεία της δημοσκόπησης προκύπτει ότι οι αρνητικές γνώμες για τη λειτουργία της κυβέρνησης Παπαδήμου φθάνουν το 91%, ενώ το 87% θεωρεί ότι η Ελλάδα πηγαίνει σε λάθος κατεύθυνση και το 85% δηλώνεί δυσαρεστημένο από το επίπεδο ζωής.

 Οπωσδήποτε σχετική έκπληξη προκαλεί το δημοσκοπικό μπουμ της Δημοκρατικής Αριστεράς το οποίο μένει να αποδειχτεί και από τις ίδιες τις εξελίξεις.

 Και σ’ αυτήν τη δημοσκόπηση, όμως, καταγράφεται η δυναμική ανόδου των πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς.

Είναι σίγουρο, βέβαια, ότι οι δημοσκοπήσεις δεν αποτελούν ασφαλές κριτήριο για την κατεύθυνση που θα πάρουν τα πολιτικά πράγματα.

Πολύ περισσότερο όταν αρκετές φορές έχουν αποδειχτεί αναξιόπιστες. Και η Public Issue και η εφημερίδα που τη φιλοξενεί έχει δώσει και στο παρελθόν πολλές αφορμές για σχόλια και κριτικές.

Ωστόσο, διαφαίνεται το περίγραμμα ορισμένων βασικών πολιτικών δυνατοτήτων που είναι ευθύνη και της Αριστεράς να τις αξιοποιήσει.

Υπάρχει σαφής η δυνατότητα τα κόμματα που υποστήριξαν τις πολιτικές του Μνημονίου και της τρόικα να γνωρίσουν μια συντριπτική πολιτική ήττα και στο σύνολό του να κτυπηθεί ο δικομματισμός.

 Το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει ισχυρά σημεία διάλυσης και αποσύνθεσης.

Η ΝΔ παραμένει καθηλωμένη αν και σε απόσταση από το ΠΑΣΟΚ χωρίς να μπορεί να εξασφαλίσει αυτοδυναμία.

Ενδεικτική είναι και η πτωτική τάση του ΛΑΟΣ από τη στιγμή που μπήκε στην κυβέρνηση Παπαδήμου.

Ενώ και το κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη παραμένει σταθερά κάτω από το όριο εισόδου στη Βουλή.

Αντιθέτως οι πολύμορφες δυνάμεις της αριστεράς καταγράφουν ιδιαίτερα ενισχυμένα ποσοστά.

Οι πολίτες και η κοινωνία με αυτό τον τρόπο δηλώνουν τη διάθεσή τους να βρεθούν λύσεις έξω και πέρα από την κυρίαρχη λογική της υποταγής στην τρόικα.

Υπό προϋποθέσεις η ευρύτερη Αριστερά μπορεί να αναδειχτεί δύναμη που διεκδικεί την κυβερνητική εξουσία ή που να αποτελεί τη βασική αντιπολιτευτική δύναμη.

Ωστόσο, αυτό απαιτεί συγκεκριμένες υπερβάσεις και διάθεση σύγκλισης των αριστερών δυνάμεων από όλες τις κατευθύνσεις.

Ετοιμότητα και διάθεση για τη διαμόρφωση ενός αξιόπιστου κυβερνητικού προγράμματος, ενός πολιτικού σχεδίου που θα οδηγεί τη χώρα έξω από τον ασφυκτικό κλοιό της τρόικα, του ΔΝΤ και των ξένων δανειστών.

Θα στηρίζεται στη διαγραφή του χρέους και στην υπεράσπιση των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών.

Θα κινείται σε συγκρουσιακή κατεύθυνση με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΕΕ ενώ θα ανιχνεύει τις δυνατότητες συνεργασίας με νέους όρους και προϋποθέσεις σε διεθνές επίπεδο, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μια διαφορετικού τύπου ανάπτυξη.  

 Το σίγουρο, επίσης, είναι ότι μπροστά στην αριστερά παρουσιάζεται μια νέα ιστορική ευκαιρία.

Για να αναδείξει το ρόλο της και να αποκτήσει καθοριστική παρέμβαση στα πολιτικά και κοινωνικά πράγματα της χώρας.

Και κυρίως να αποτελέσει έμπρακτα τη δύναμη εκείνη που μπορεί αποτελεσματικά να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των εργαζομένων αλλά και τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.

Μόνο που οι ιστορικές ευκαιρίες δεν είναι απεριόριστες και δεν παρουσιάζονται όποτε επιθυμούν ορισμένες ηγεσίες ή πολιτικοί σχεδιασμοί.

Το παράδειγμα των τελευταίων περιφερειακών εκλογών πρέπει να μας προβληματίσει. Τότε οι ευρύτερες δυνάμεις της Αριστεράς συγκέντρωσαν περίπου 30%, γεγονός που με μια στοιχειώδη συνεργασία θα οδηγούσε στην είσοδο της στο β΄  γύρο και στην κατάκτηση της πλειοψηφίας στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας που συγκεντρώνει το 40% του πληθυσμού της χώρας, ενώ ταυτόχρονα θα έστελνε ένα ηχηρότατο μήνυμα αποτροπής των μνημονιακών πολιτικών. Η άρνηση αυτής της δυνατότητας οδήγησε τον κυβερνητικό υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ να κατακτήσει την περιφέρεια και έδωσε την ευκαιρία στο Γιώργο Παπανδρέου να ποζάρει – προσωρινά – ως νικητής και ρυθμιστής τω πολιτικών εξελίξεων.

 Θα ήταν, λοιπόν, τραγικό η Αριστερά να συγκεντρώσει τα υψηλότερα ποσοστά της από το 1958 και την ίδια στιγμή να διαμορφωθεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία μια κυβερνητική πλειοψηφία που θα συνεχίζει την ίδια πολιτική ή έστω μια παραλλαγή της.

Κάτι τέτοιο θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα, τους εργαζομένους ενώ θα έθετε σοβαρά προβλήματα και στην προοπτική της ίδιας της Αριστεράς.

 Υπάρχει ο χρόνος – ακόμη – για να αλλάξουν ορισμένες επιλογές.

Μόνο  που και οι ίδιοι οι πολίτες, η κοινωνική βάση της αριστεράς πρέπει να αρθρώσει το δικό της λόγο. 

Σε κλοιό νέων εκβιασμών από τους τοκογλύφους δανειστές η Ελλάδα με ορίζοντα το οικονομικό χάος και την κοινωνική εξαθλίωση


 Στην αφετηρία του νέου έτους οι Έλληνες πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα νέο μπαράζ ωμών εκβιασμών.

Η τρόικα, το ΔΝΤ, ο Τσάρλς Νταλάρα, οι ευρωπαίοι «εταίροι», ιδίως ή … ακούραστη Άγκελα Μέρκελ πιέζουν  για ακόμη σκληρότερα και απάνθρωπα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων και προς όφελος των δανειστών, των τραπεζών, του μεγάλου κεφαλαίου.



 Στο επίκεντρο βρίσκεται ο βασικός, όπως και ο 13ος και 14ος μισθός των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Όλα αυτά στο όνομα της βελτίωσης της «ανταγωνιστικότητας» και στην ουσία προωθώντας μια εσωτερική υποτίμηση που στηρίζεται στην εξαθλίωση των εργαζομένων και των μικρομεσαίων. Δημιουργώντας μια οικονομική και κοινωνική δομή που να ευνοεί τα συμφέροντα της ελληνικής πλουτοκρατίας και των ξένων αρπακτικών κύκλων.

Μια οικονομία και κοινωνία με μισθούς και βιοτικό επίπεδο Ινδίας και Πακιστάν, όπου η έννοια  «ανταγωνιστικότητα» και «ανάπτυξη» αφορά τους μετρημένους στα δάκτυλα τους ελάχιστους ενώ για την τεράστια πλειοψηφία προσδιορίζεται ως το σύγχρονο κολαστήριο δαντικής έμπνευσης.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο εντολοδόχος των δανειστών και των τραπεζών πρωθυπουργός, Λουκάς Παπαδήμος, ο οποίος μίλησε για την ανάγκη επιβολής αυτών των μέτρων διαφορετικά το Μάρτιο θα οδηγηθούμε σε άτακτη χρεοκοπία.




Και για το ότι «η κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει στο διάλογο των κοινωνικών εταίρων» ενώ, βέβαια, θα προχωρήσει αν χρειαστεί και σε πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που θα επιβάλουν το μισθολογικό σφαγιασμό των εργαζομένων.

 Η ύπουλη μεθόδευση και ο έμμεσος εκβιασμός περιλαμβάνει και διλήμματα του τύπου «καλύτερα να χάσουμε τον 13ο και 14ο μισθό παρά να χάσουμε όλους τους μισθούς»!

 Στην κατεύθυνση αυτή είναι χαρακτηριστικό το σημερινό πρωτοσέλιδο του «Βήματος» με τίτλο «η Ελλάδα στην πρέσα – θυσιάζουν 13ο και 14ο μισθό … για να σωθούν οι μισθοί»!

Το ίδιο εκβιαστικό σκηνικό, ένα σκηνικό ψυχολογικού πολέμου που σκοπό έχει να εξαντλήσει πλήρως τους εργαζομένους και να κάμψει την οποιαδήποτε αντίσταση.

Έπρεπε να έρθει το χαστούκι από την Standard  & Poor´s με την υποβάθμιση εννέα χωρών της ευρωζώνης για να ψελλίσει η Μέρκελ κάποια λόγια συμπάθειας για την Ελλάδα του στιλ: «τον τελευταίο χρόνο σημειώθηκε πρόοδος στην Ελλάδα, αλλά το ελληνικό πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί ακόμη οριστικά» και ότι «η Ελλάδα μπορεί να ορθοποδήσει» …

Το ζήτημα είναι οι κύκλοι αυτοί να δεχτούν ένα πιο ηχηρό χαστούκι από τους ίδιους τους πολίτες της Ελλάδας τόσο μέσα από τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις και τη μαζική τους αντίσταση όσο και σε πολιτικό επίπεδο.

Οι επόμενοι μήνες είναι καθοριστικοί από πολλές απόψεις … 

Η αβάστακτη ελαφρότητα του Παπανδρεϊκού και Πασοκικού Είναι




  Εν μέσω της πιο βαθιάς οικονομικής κρίσης που γνώρισε η ελληνική κοινωνία και οικονομία στις τελευταίες επτά ή οκτώ δεκαετίες.

 Πάνω στις στάχτες και τα ερείπια που επισώρευσε  η πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ με την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο, την τρόικα και το ΔΝΤ.

 Αλλά και οι πολιτικές και οι πρακτικές των κυβερνήσεων της μεταπολιτευτικής περιόδου το μεγαλύτερο μέρος της οποίας καταλαμβάνει η διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ.

  Με ανέργους που επίσημα αγγίζουν το ένα εκατομμύριο …

 Με χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να κλείνουν καθημερινά …

 Με την αφαίμαξη των λαϊκών εισοδημάτων και κοινωνικών δικαιωμάτων …

 Με τη χώρα έρμαιο στις διαθέσεις των   δανειστών, των αρπακτικών των αγορών και των διεθνών τοκογλύφων …

 Με τον εθνικό πλούτο να αποτελεί αντικείμενο εκποίησης και λαφυραγώγησης …

 Και με τόσα ακόμη …

 Σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο ο Γιώργος Παπανδρέου στη χθεσινή συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ δήλωσε … αμετανόητος και … υπερήφανος για τα όσα πέτυχε.

 Οποιοδήποτε σχόλιο και κριτική φυσικά περισσεύει.

 Είναι τέτοια η αλαζονεία και η απόσταση από την πραγματικότητα που αν δεν προκαλεί γέλιο μπορεί να προκαλέσει και φρίκη.

 Για την ηθική και πολιτική υπόσταση αυτών που κρατούσαν και κρατούν τις τύχες της χώρας στα χέρια τους και υπήρξαν νομείς της εξουσίας δίκην ενός «κληρονομικού δικαίου» που είχε υποβιβάσει την πολιτική ζωή της χώρας στο επίπεδο μιας τριτοκοσμικής μπανανίας.

 Άξιοι, όμως, θαυμασμού για την απίστευτη παχυδερμία τους, την υποκριτική τους δεινότητα και τον τυχοδιωκτικό αμοραλισμό τους είναι και οι μνηστήρες της προεδρικής θεσούλας στο ΠΑΣΟΚ.

  Γνήσια πολιτικά τέκνα της πασοκικής πολιτικής «κουλτούρας» που διακρίνεται για την  κατάφωρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας, τον ωμό κυνισμό, τον ασφυκτικό εναγκαλισμό ή και την πλήρη ταύτιση με τους μηχανισμούς εξουσίας και παραεξουσίας, τις οβιδιακές μεταμορφώσεις και άλλες τερατογενέσεις που έχουν σημαδέψει την πολιτική ζωή της χώρας τα τελευταία τριάντα χρόνια, οι μνηστήρες αυτοί δίνουν για μια ακόμη φορά ρεσιτάλ  πολιτικού τυχοδιωκτισμού.

  Οι κ.κ. Βενιζέλος, Λοβέρδος, Χρυσοχοϊδης, Διαμαντοπούλου και λοιποί υποψήφιοι  για την κούρσα διαδοχής για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ υπήρξαν πρωτεργάτες της εφαρμογής των πολιτικών του Μνημονίου, όλων των αντιλαϊκών μέτρων και πολιτικών της τελευταίας διετίας. Υπήρξαν κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Παπανδρέου και συνεχίζουν ως κορυφαία στελέχη της δοτής κυβέρνησης Παπαδήμου. Και φυσικά υπήρξαν βασικά στελέχη των πασοκικών κυβερνήσεων της τελευταίας τουλάχιστον δεκαετίας με τις καταστροφικές για την πορεία της χώρας επιλογές.

 Πώς τολμούν, λοιπόν, να διεκδικούν το χρίσμα ευαγγελιζόμενοι ότι θα μεταβάλλουν τα πράγματα    και θα αναδειχθούν σε «σωτήρες» της χώρας;

 Η απάντηση σε όλη αυτή την απίστευτη  παράσταση του θεάτρου του παραλόγου δεν μπορεί παρά να είναι η  επιδεικτική  άρνηση των πολιτών και του μεγαλύτερου τμήματος των ίδιων των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που παγιδεύτηκαν στα διλήμματα και στις απατηλές υποσχέσεις να δεχτούν αυτού του τύπου  τις μεθοδεύσεις.

 Αν μπορεί να προκύψει κάτι θετικό από τις επώδυνες πολιτικές εξελίξεις που πυροδοτεί η οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας, αυτό  είναι αναγκαίο να συνδεθεί

Με την κατεδάφιση του άρρωστου και επικίνδυνου δικομματισμού,

 Με τη συντριβή του πολιτικού δεινοσαυρισμού, της οικογενειοκρατίας, των κληρονομικών δυναστειών τύπου Παπανδρέου, Καραμανλή, Μητσοτάκη και άλλων … πριγκιπικών καταπατητών και λαφυραγωγών της πολιτικής εξουσίας.

 Με την οριστική συντριβή του «συστήματος» ΠΑΣΟΚ και ό,τι αυτό εκπροσωπεί

  Και φυσικά με τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την πολιτική απελευθέρωση, χειραφέτηση και συνειδητοποίηση εκατομμυρίων πολιτών, με τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την ανατροπή του παρηκμασμένου πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου.

  Kαι για να θυμόμαστε ... ανασύραμε παλιότερες δηλώσεις του Γιωργάκη Παπανδρέου για την άρνησή του να  ... μείνει γαντζωμένος στην καρέκλα της εξουσίας


Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2012

Ευχές για το 2011- Να είναι μια χρονιά αλλαγής και ανατροπής



Μια πολύ δύσκολη χρονιά έφυγε.

Το 2011



Μια εξίσου δύσκολη – πιθανόν και περισσότερο ακόμη – ήρθε.

Από πού μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη κι ελπίδα για ν’ αντέξουμε τις νέες καταιγίδες που σίγουρα θα εξαπολύσουν εναντίον μας οι νοσηροί ηγήτορες εγχώριοι, ευρωπαίοι και διεθνείς;



 Μα … από εμάς τους ίδιους.

Από τα αποθέματα ψυχικής, πνευματικής, πολιτικής δύναμης και αξιοπρέπειας που διαθέτουμε.

Ατομικής και συλλογικής.

Ν’ αντλήσουμε αισιοδοξία από τους αγώνες που ήδη έχουμε κάνει – τόσο στο επίπεδο  της προσωπικής ζωής και στάσης όσο και στο επίπεδο των συλλογικών αγώνων και διεκδικήσεων.

Ν’ αντλήσουμε την αισιοδοξία ότι παρόλη τη θλιβερή, καταθλιπτική ατμόσφαιρα που θέλουν να επιβάλλουν οι ισχυροί  αυτού του κόσμου, εμείς δεν είμαστε μόνοι μας.



Ανασαίνουμε τον ίδιο αέρα, την ίδια ανησυχία, την ίδια απαιτητικότητα που μοιράζονται δεκάδες και εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες σ’ όλο τον κόσμο.



 Αυτό είδε και το αμερικανικό περιοδικό TIME και ανακήρυξε πρόσωπο της χρονιάς τον Ανώνυμο Διαδηλωτή …

Που βέβαια μόνο ανώνυμος δεν είναι …

Έχει όνομα και ταυτότητα …

Και εκφράζει την συντριπτική πλειοψηφία αυτού του κόσμου



Που αγωνίζεται και απαιτεί αυτός ο κόσμος ν’ αλλάξει

Εδώ, στη Ελλάδα



Στην Ευρώπη



Στον αραβικό κόσμο



Στις ΗΠΑ

Στην Αφρική και την Ασία



Παντού …


Φυσικά και ο γνωστός … αγωνιστής Λουκάνικος είχε την τιμητική του στις φωτογραφίες …



Διαδηλώσεις που αναπτύχθηκαν ακόμη και στην … ψυχρή Μεγάλη Βρετανία  όπως δείχνει το βίντεο του Guardian




Στις ΗΠΑ και σ’ όλο τον κόσμο … όπως καταγράφει το βίντεο που είχαμε επεξεργαστεί …




Η φωνή των διαδηλωτών όπως την κατέγραψε ο Νέος Μέτοικος






Μια φωνή πίστης, δύναμης, αξιοπρέπειας και αισιοδοξίας

Ότι αυτή μοίρα δεν είναι αυτή που μας αξίζει



Ότι μπορούμε ν’ αλλάξουμε τα πράγματα.

Το 2012 να είναι χρονιά αλλαγής και ανατροπής …



Χρονιά ελπίδας!

Χρόνια πολλά ...