Ζήτησε «συγγνώμη» για την ακροδεξιά τρομοκρατία το γερμανικό κοινοβούλιο. Φτάνει αυτό;

 Στη χθεσινή συνεδρίαση του γερμανικού κοινοβουλίου εκφράστηκε η «βαθιά ντροπή» για τα θύματα της ακροδεξιάς τρομοκρατίας στη Γερμανία. Προέκυψε και μία υπερκομματική «συγγνώμη» στους συγγενείς των θυμάτων της νεοναζιστικής τρομοκρατίας για τις αποτυχημένες έρευνες και τις λανθασμένες υποψίες των αρχών

«Ντρεπόμαστε για το γεγονός ότι οι υπηρεσίες ασφαλείας στα κρατίδια και ομοσπονδιακά, δεν κατάφεραν σε διάστημα ετών ούτε να αποκαλύψουν, αλλά ούτε να αποτρέψουν έγκαιρα τα σχεδιαζόμενα εγκλήματα», δήλωσε ο πρόεδρος του Bundestag Νόρμπερτ Λάμερτ, απολογούμενος για την 13χρονη εγκληματική δράση του νεοναζιστικού τρίο της Θουριγγίας και των συνεργατών του. Αυτή κόστισε, μεταξύ 2000 και 2007, τη ζωή εννιά αλλοδαπών και μίας Γερμανίδας αστυνομικού.

  Ωστόσο, πέρα από αυτή την απολύτως αναγκαία τοποθέτηση του γερμανικού κοινοβουλίου εγείρονται ορισμένα σοβαρά ερωτηματικά για την πολιτική πραγματικότητα της χώρας η οποία επιδιώκει να επιβάλει για μια ακόμη φορά την οικονομική και πολιτική της κυριαρχία στην Ευρώπη.

Όπως για παράδειγμα:

Πόσο «μπλεγμένες» είναι οι αρχές ασφαλείας;

 Οι σοκαριστικές αποκαλύψεις που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας σχετικά με την εμπλοκή των αρχών ασφαλείας, όπως η Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος, μέσω των έμμισθών πληροφοριοδοτών τους εντός των νεοναζιστικών οργανώσεων, γέννησαν μία γενική υποψία: Ότι οι αρχές συνέδραμαν τα ακροδεξιά εγκλήματα.

Ακόμη βρέθηκαν αποδείξεις για διασύνδεση των αρχών ασφαλείας με τους ακροδεξιούς δολοφόνους, αφού σύμφωνα και με δηλώσεις υπευθύνων ενδέχεται και η τελευταία δολοφονημένη γερμανίδα αστυνομικός, Michele Kiesewetter,  να είχε σχέσεις μαζί τους.

  Στο ερώτημα «σε ποιο βαθμό έγινε αυτό απαντά σε συνέντευξή του ο κος Λάμερτ:

«Ξαναλέω ότι δεν μπορούμε εντός λίγων ημερών να δώσουμε βάσιμες πληροφορίες, οι οποίες δεν μας ήταν γνωστές και ορατές εδώ και χρόνια. Δεν μπορώ από την πληθώρα των ιδρυμάτων  που ενεπλάκησαν, στα κρατίδια και σε ομοσπονδιακό επίπεδο, καθώς και από τον μεγάλο αριθμό των εμπλεκομένων να αποκλείσω, ότι υπήρχαν μεμονωμένα ύποπτα πρόσωπα. Αυτό ακριβώς εξετάζουμε τώρα ενδελεχώς.

   Αλλά το ότι τα ιδρύματα, ότι οι υπηρεσίες προστασίας του συντάγματος της χώρας, ότι ολόκληρες υπηρεσίες επέτρεψαν, ή οργάνωσαν μία τέτοια σύμπραξη, δεν μπορώ και δεν θέλω να το διανοηθώ».

 Θα απαγορευτεί το NPD;

 Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις ανακίνησαν το δημόσιο διάλογο γύρω από την απαγόρευση του ακροδεξιού κόμματος NPD.

 Οι απόψεις του πολιτικού κόσμου σε αυτό το ζήτημα διίστανται, καθώς στο αυθόρμητο αίτημα αποκλεισμού του NPD από την πολιτική ζωή, πολλοί απαντούν με περίσκεψη.

  Μεταξύ αυτών και η βουλευτής του Κόμματος της Αριστεράς Πέτρα Πάου, η οποία κράτησε αποστάσεις από την επίσημη θέση της παράταξής της: «Πρώτα από όλα πρέπει να αρθούν τα εμπόδια της απαγόρευσης, δηλαδή οι έμμισθοι πληροφοριοδότες που βρίσκονται εντός των δομών του NPD. Πριν από αυτό δεν θα συνιστούσα σε κανέναν να επανεκκινήσει μία διαδικασία απαγόρευσης. Πέρα από αυτό, η απαγόρευση του NPD είναι σε αυτήν την περίπτωση λάθος αντίδραση. Εδώ έχουμε να κάνουμε προφανώς με ένα δίκτυο, το οποίο δεν εκπορεύεται αναγκαστικά από αυτό το κόμμα. Εγώ προσωπικά δεν ζήτησα ποτέ την απαγόρευση. Κατά τα άλλα η υπηρεσία προστασίας του συντάγματος θα έπρεπε να διαλευκάνει, αλλά προφανώς χρηματοδοτεί μέσω των έμμισθων πληροφοριοδοτών ένα βίαιο ναζιστικό δίκτυο».

Ωστόσο, εμείς θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι για μια ακόμη φορά η γερμανική πολιτική σκηνή όπως και η κοινή γνώμη  κινείται στα πλαίσια της συλλογικής υποκρισίας.

«Μακρά υποτίμηση (;) του κινδύνου»

  Η ξαφνική επάνοδος του θέματος της ακροδεξιάς δράσης στη Γερμανία και η εκφρασθείσα άποψη, ότι πρόκειται περί νέας μορφής τρομοκρατίας, συνάντησε πολλές αντιρρήσεις.

Πολλοί θεωρούν ότι τα ακροδεξιά στοιχεία δεν έπαψαν να είναι παρόντα στη χώρα, αλλά στο μεταξύ η διαπραγμάτευσή τους έφυγε από το προσκήνιο.

Σε αυτό το πλαίσιο εξετάζει η Σοφία Όπερμαν, διευθύντρια της αντιακροδεξιάς οργάνωσης  «Πάρτε Θέση» τον αμφιλεγόμενο ρόλο των MME : «Τα μίντια δεν επιμένουν. Μόνο όταν συμβαίνει κάτι σοβαρό στρέφουν την προσοχή τους εκεί. Τότε υποβάλλονται τα αιτήματα συνεντεύξεων, οι παρασκηνιακές αναφορές, τότε βλέπουν κανονικά τι πραγματικά συμβαίνει. Και σας εγγυώμαι: και τώρα θα κρατήσει δύο με τρεις εβδομάδες πάλι. Μετά θα είναι όλα ξανά εκτός επικαιρότητας. Θα μιλάμε πάλι για Χριστούγεννα».

 Ο πολιτικός κόσμος της Γερμανίας παρουσιάζεται επιφανειακά ενωμένος να προχωρήσει με αποφασιστικότητα στη διαλεύκανση των εγκλημάτων. Γεγονός που διαφάνηκε από τη χθεσινή κοινή διακήρυξη όλων κομμάτων της ολομέλειας του Bundestag.

Ο Frank-Walter Steinmeier, ο ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών στο κοινοβούλιο,  δήλωσε ότι οι φόνοι αποτελούν «μια επίθεση σε όλους μας και στην ίδια τη δημοκρατία». Η  υπουργός Ομοσπονδιακής Δικαιοσύνης  Sabine Leutheusser-Schnarrenberger  κάλεσε για αντίδραση σε όλες τις απειλές εναντίον της δημοκρατίας ασκώντας κριτική στο γερμανικό κράτος υπήρξε ανεκτικό στην απειλή από την ακροδεξιά. «Είμαστε τυφλοί από το ένα μάτι δήλωσε».

Θα γίνει, όμως, έτσι;

Σύμφωνα με τη Μπιάνκα Κλόζε ο αριθμός δολοφονημένων ή θυμάτων νεοναζιστικής και ακροδεξιάς βίας μετά την ενοποίηση της Γερμανίας φθάνει στον αριθμό των 190!

Αισθητά υψηλότερος από αυτόν που επίσημα παραδέχονται οι αρχές.

 Όσοι ασκούν κριτική στην επίσημη πολιτική, όπως η Κλόζε, σημειώνουν το βαθύ χάσμα σ’ αυτά τα στοιχεία για να αποδείξουν  ότι οι αρχές παραμένουν τυφλές στη βία που ασκείται στα δεξιά από τον ακροδεξιό εξτρεμισμό που  είναι πιο θανάσιμος από τον ισλαμικό ή αριστερό  εξτρεμισμό στη Γερμανία. Υποστηρίζει η Κλόζε: " οι ακροδεξιοί εξτρεμιστές δολοφονούν ανθρώπους για πολλά χρόνια κι αυτό είναι μέρος της ιδεολογίας τους." Ο  Funke από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου αναφέρει ότι  ο δεξιός εξτρεμισμός είναι πιο διαδεδομένος στις αραιοκατοικημένες ανατολικές περιοχές, γεγονός που τον καθιστά σε μεγάλο βαθμό «αόρατο» στο σύνολο της χώρας».

 Το 2010,  κυκλοφόρησε ένα CD με τίτλο «ο Αδόλφος Χίτλερ ζει»  μεταξύ των δεξιών εξτρεμιστικών κύκλων. Σύμφωνα με την εφημερίδα taz, το CD περιλάμβανε  ένα τραγούδι που ονομάζεται “Döner Killer”, το οποίο είχε και τους εξής στίχους: «Εννέα φορές μέχρι τώρα έχω χτυπήσει / Υπάρχει ο φόβος και τρόμος σε κάθε πάγκο κεμπάπ / ... Εννέα φορές δεν είναι αρκετές." !!!

 Παρ 'όλα αυτά, οι γερμανικές αρχές εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι δεν είχαν ιδέα για το πού το τρίο των δολοφόνων είχε ζήσει από το 1998!  Ακόμη λιγότερο ότι ήταν υπεύθυνοι για τις δολοφονίες.

Το ζήτημα της νεοναζιστικής παρουσίας και δράσης στη γερμανική κοινωνία και πολιτική είναι ιδιαίτερα βαθύ.

Παρόλο που το ψήφισμα του γερμανικού κοινοβουλίου ήταν το ελάχιστα αναγκαίο, θα λέγαμε ότι αποτελεί μια σκόπιμη υποβάθμιση του προβλήματος.

 Άραγε αυτά που ανέχεται και εφαρμόζει η γερμανική πολιτική ηγεσία απέναντι σε άλλους λαούς της Ευρώπης, το ‘όραμα» που αργά και συστηματικά υλοποιεί, η «αποικιοποίηση» περιφερειών και χωρών, ειδικά του ευρωπαϊκού νότου, όπως και της Ελλάδας, η επιβολή ‘συλλογικής τιμωρίας» απέναντι στους «απείθαρχους λαούς» και κράτη – άραγε όλα αυτά τι χαρακτήρα έχουν;

Η συστηματική ανοχή και αξιοποίηση ενός χυδαίου λαϊκισμού που προβάλλουν κορυφαία έντυπα αυτής της χώρας, όπως η Bild – η πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Ευρώπης – και άλλα ακόμη, σε βάρος των Ελλήνων, πού άραγε οδηγούν όλα αυτά;

Τι κλίμα δημιουργούν στη γερμανική κοινωνία και ποιες ιδεολογικές αντιλήψεις και πρακτικές ευνοούν;

Το πρόβλημα αυτό είναι ιδιαίτερα βαθύ και γι’ αυτό θα επανέλθουμε σύντομα. 

«Υπογράψτε τώρα!» - ή αλλιώς η υπογραφή που σημαίνει υποταγή και οδηγεί στη χρεοκοπία και την καταστροφή

Υπήρξε μια … βροχή τελεσιγράφων εν όψει της εκταμίευσης της περίφημης 6^ης δόσης προκειμένου να συμμορφωθούν οι ήδη ποδηγετημένοι  πολιτικοί αρχηγοί των κομμάτων της συγκυβέρνησης και να υπογράψουν «δηλώσεις μετανοίας» και υποταγής στην τρόικα και ειδικότερα στη Μέρκελ.

«Τέλος χρόνου» σε έξι ημέρες, διαμήνυσε ο Γιούνκερ, πρόεδρος του Eurogroup,  όσο και το Βερολίνο  στην Ελλάδα ότι δεν πρόκειται να καταβληθεί η έκτη δόση του δανείου αν δεν υπογράψει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς.

Πέραν όμως των τελεσιγράφων των ιθυνόντων της ΕΕ,  ακόμη και ο Πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος και ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος κατέστησαν σαφές στον πρόεδρο της ΝΔ ότι η ημερομηνία των εκλογών εξαρτάται απόλυτα από την εκταμίευση της έκτης δόσης. 

Βλέπετε αυτοί «συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις» ταχύτατα.

Ο κ. Σαμαράς επέμενε – έστω για τα μάτια – ότι δεν θα υπέγραφε κάτι αντίστοιχο.

  Έτσι, οι Βρυξέλλες, το  Βερολίνο και παράγοντες της  Αθήνας πίεζαν  τον πρόεδρο της ΝΔ να συνυπογράψει τις δεσμεύσεις πριν από το επόμενο Eurogroup στις 29 Νοεμβρίου, ώστε να ληφθεί τότε η απόφαση για να εκταμιευθεί η έκτη δόση. Η εκταμίευση αυτή  αποτελεί θεωρητικά  προϋπόθεση για την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την τρόικα για τη δανειακή σύμβαση που αφορά το δεύτερο πακέτο στήριξης των 130 δισεκατομμυρίων ευρώ

 Ο πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος – πλήρως ευγραμμισμένος με τις επιθυμίες των ηγετών της τρόικα -  εξέφρασε σε δηλώσεις του την πεποίθησή του ότι οι αρχηγοί των τριών πολιτικών κομμάτων που στηρίζουν τη νέα κυβέρνηση «θα κάνουν το καθήκον τους» σημειώνοντας εκ νέου ότι οι γραπτές δεσμεύσεις, οι οποίες ζητούνται, αποτελούν προϋπόθεση για την εκταμίευση της επόμενης δόσης του δανείου προς τη χώρα μας. Δήλωσε, επίσης, ότι το ζήτημα των ενυπόγραφων δεσμεύσεων πρέπει να επιλυθεί οπωσδήποτε έως το τέλος του μήνα προκειμένου να ξεκινήσουν οι διαδικασίες εκταμίευσης της έκτης δόσης.

«Θέλουμε μια υπογραφή από αυτόν τον κύριο Σαμαρά…»

«Θέλουμε μια υπογραφή από αυτόν τον κύριο Σαμαρά… διαφορετικά οι Έλληνες δεν θα πάρουν χρήματα, σε καμία περίπτωση», δήλωσε και ο υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας,  Γιαν Κές ντα Γιάγκερ αναφερόμενος στο ζήτημα των γραπτών δεσμεύσεων που απαιτεί η ευρωζώνη από τους αρχηγούς των κυβερνητικών κομμάτων προκειμένου να συνεχιστεί η οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα.

Μιλώντας στο ολλανδικό τηλεοπτικό δίκτυο „RTL 7“ o Γιαν Κές ντα Γιάγκερ επισήμανε ότι την ερχόμενη Παρασκευή οι υπουργοί Οικονομικών της Γερμανίας, της Φιλανδίας και της Ολλανδίας θα συναντηθούν στο Βερολίνο για να συζητήσουν το ζήτημα της επόμενης δανειακής δόσης προς την Ελλάδα.

Η ολλανδική κυβέρνηση αποτελεί άλλωστε εξέχοντα εταίρο της Μέρκελ στην αρχιτεκτονική της νέας – γερμανικής – Ευρώπης.

 Η  ίδια η  Μέρκελ δήλωσε: «Το ελληνικό ζήτημα δεν έχει διευθετηθεί ακόμη γιατί δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την εκταμίευση της επόμενης δόσης. Και για αυτό απαιτείται, και οφείλω να το πω σήμερα ενώπιον του κοινοβουλίου, πιστεύω ότι συμφωνούμε όλοι (…) δεν χρειαζόμαστε μόνον την υπογραφή του έλληνα πρωθυπουργού αλλά και τις υπογραφές των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση. Σε διαφορετική περίπτωση δεν μπορεί να υπάρξει καταβολή της 6^ης δόσης».

Αυτά δήλωνε σήμερα το πρωί η Γερμανίδα καγκελάριος, σε ομιλία της στο γερμανικό κοινοβούλιο για τον προϋπολογισμό του 2012.


  Στο χορό και ο  γερμανικός τύπος για τις εγγυήσεις

«Νέα βοήθεια μόνον κατόπιν ενυπόγραφων δεσμεύσεων», τιτλοφορείται άρθρο στην ιστοσελίδα του Stern, «Χωρίς υπογραφή δεν υπάρχουν λεφτά», σημειώνει το ειδησεογραφικό N-TV, «Το Eurogroup επιμένει σε υπογραφές από την Αθήνα», είναι ο τίτλος του N24.

 «Η Αθήνα απειλείται με χρεοκοπία επειδή ο Σαμαράς δεν υπογράφει», είναι ο τίτλος στην Badische Zeitung, η οποία σημειώνει: «Η Ελλάδα σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Ήδη την ερχόμενη εβδομάδα μπορεί να κριθεί εάν η χώρα οδηγηθεί σε μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία ή εάν διασωθεί εκ νέου με δάνεια δισεκατομμυρίων. Η ΕΕ ζητά ενυπόγραφες εγγυήσεις από τους κορυφαίους πολιτικούς της Αθήνας ότι θα συνεχίσουν στο δρόμο της εξυγίανσης. Όλοι είναι διατεθειμένοι (να το κάνουν) – πλην ενός: ο συντηρητικός αρχηγός Αντώνης Σαμαράς. Έτσι γίνεται το πρόσωπο κλειδί στο δράμα του χρέους. (…) Εάν ο Σαμαράς εμμείνει στην άρνησή του, τότε η Ελλάδα απειλείται με κατάρρευση».

Ένας ατελείωτος χορός εκβιασμών και ιταμών πιέσεων  ο οποίος θα συνεχίζεται ακατάπαυστα  σε κάθε στροφή των γεγονότων, σε κάθε δόση, σε κάθε περίπτωση.

Ένας ατελείωτος χορός τελεσιγράφων και προσβολών με στόχο να καταρρακωθεί κάθε έννοια εθνικής αξιοπρέπειας, να αναγκαστεί σε υποταγή – όχι απλά η έτσι κι αλλιώς υποταγμένη ελληνική πολιτική ηγεσία – αλλά ολόκληρος ο ελληνικός λαός.

 Και φυσικά σ’ αυτή την κατεύθυνση πρόθυμα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους οι εγχώριοι συνεργάτες της τρόικα. Οι «πρόθυμοι» της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Παπανδρέου και η παρέα του.

Ο νέος πρωθυπουργός με ό,τι εκπροσωπεί.

Ο Γιώργος Καρατζαφέρης με τον ακραίο λαϊκισμό του και τις απίστευτες πολιτικές του κωλοτούμπες.

Από κοντά και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, κ. Προβόπουλος, ο οποίος δήλωσε ότι αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για τη χώρα για να παραμείνει στο ευρώ και να μη «γυρίσει πίσω δεκαετίες» η τήρηση της συμφωνίας της 26^ης Οκτωβρίου.

Φυσικά, σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο δεν χωράνε εκλογές. Έτσι άρχισαν ήδη τα όργανα.

Ο κ. Παπαδήμος στην ουσία τοποθετεί σε αόριστο χρόνο τη διεξαγωγή των εκλογών.

Ο Καρατζαφέρης  - γνωστός «λαγός» των ανώμαλων και αντιλαϊκών εξελίξεων – πρόλαβε να τονίσει ότι αυτή η κυβέρνηση θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο.

«'Όσο καθυστερεί η εκταμίευση της 6ης δόσης και οι διαπραγματεύσεις υλοποίησης του PSI, θα πάει πίσω και η ημερομηνία των εκλογών», δήλωσε και  ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος στη διάρκεια συζήτησης στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Εργασίας (ΚΤΕ) του ΠΑΣΟΚ. Ο υπουργός χαρακτήρισε «συμβατική» ημερομηνία την 19η Φεβρουαρίου, όσον αφορά τις εκλογές. 

Και τι έκανε ο «αγωνιστής» Αντώνης Σαμαράς;

Με μια επιστολή, σχεδόν ίδια με αυτή που απέστειλε πριν δέκα ημέρες στο ΕΛΚ, επέλεξε να απαντήσει στις αφόρητες πιέσεις των πιστωτών.

Ο πρόεδρος της Ν.Δ.  πριν εκπνεύσει το «τελεσίγραφο» του προέδρου του Eurogroup που έληγε στις 29 Νοεμβρίου, απέστειλε επιστολή στους επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τοu Eurogroup, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Δ.Ν.Τ.

Στην επιστολή του -όπως είχε προαναγγείλει το Βήμα- ο κ. Σαμαράς επαναλαμβάνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις θέσεις που είχε εκφράσει και προς τους ηγέτες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, χωρίς όμως να αναφέρεται στην ημερομηνία των εκλογών που ήταν και ένα από τα ενοχλητικά σημεία για τους πιστωτές.

Στο κείμενο της επιστολής, απουσιάζει το πρώτο σκέλος προς το ΕΛΚ, όπου ο πρόεδρος της Ν.Δ. αναφερόταν στις πολιτικές εξελίξεις μετά την εξαγγελία του δημοψηφίσματος από τον κ. Γ. Παπανδρέου.

Έτσι αναφέρει:

«Όπως αναφέρθηκε στη συνάντηση των τριών Πολιτικών Αρχηγών υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια: 'συμφωνήθηκε ότι το έργο της νέας κυβέρνησης είναι η υλοποίηση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 26ης Οκτωβρίου 2011 και η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδέεται με τις αποφάσεις αυτές.'

» Ο νέος Πρωθυπουργός έχει ήδη δεσμευτεί να εκπληρώσει αυτό το έργο.

» Η Νέα Δημοκρατία δεσμεύεται να στηρίξει το νέο Πρωθυπουργό.

 Η Νέα Δημοκρατία είναι σταθερά προσηλωμένη στην επιτυχία της δημοσιονομικής εξυγίανσης και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των αγορών και να επιτευχθεί οικονομική ανάπτυξη.

» Η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει πλήρως τους στόχους της δημοσιονομικής προσαρμογής, αναφορικά με την εξάλειψη του ελλείμματος και την αντιστροφή της δυναμικής του χρέους. Επίσης υποστηρίζει 'εργαλεία' που ήδη εφαρμόζονται (αν και ανεπιτυχώς), και ειδικότερα την περικοπή των δημοσίων δαπανών, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και την αξιοποίηση της ανεκμετάλλευτης ακίνητης δημόσιας περιουσίας».

Για τα προσχήματα αναφέρει επίσης:

« Βάσει των στοιχείων από την μέχρι τώρα εκτέλεση του προϋπολογισμού, πιστεύουμε ότι συγκεκριμένες πολιτικές πρέπει να τροποποιηθούν, προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχία του Προγράμματος. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο, αφού σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες Ευρωπαϊκές προβλέψεις για την Οικονομία, η Ελλάδα το 2012 θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που θα βρίσκεται 5 συνεχή έτη σε ύφεση!

» Πρόθεσή μας είναι να αναδείξουμε αυτά τα θέματα, μαζί με βιώσιμες εναλλακτικές πολιτικές, αυστηρά εντός του πλαισίου που περιγράφεται από το Πρόγραμμα. Δίνουμε μεγάλη έμφαση στο να επιτευχθεί ταχεία ανάκαμψη, έτσι ώστε τα δημόσια έσοδα που θα προκύψουν, να μας επιτρέψουν να πετύχουμε τους στόχους που έχουν τεθεί. Αποδίδουμε επίσης ιδιαίτερη έμφαση στις διαδικασίες εφαρμογής οι οποίες πρέπει να εξορθολογιστούν και να αναβαθμιστούν.

» Η δέσμευση του Ελληνικού λαού και της Νέας Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρώ είναι ισχυρή και αμετάκλητη.

» Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι η Ελλάδα μπορεί να βγει από την κρίση και να διασφαλίσει την κοινωνική της συνοχή.

»Είμαστε αποφασισμένοι να το πετύχουμε».

 Πέρα από την καταρράκωση κάθε έννοιας εθνικής αξιοπρέπειας – ακόμη και προσωπικής πολιτικής αξιοπρέπειας, αφού οι πολιτικοί αρχηγοί της χώρας αντιμετωπίζονται ως «αυτοί» οι «κάποιοι»  - πέρα από τη συνειδητή εφαρμογή των πιο σκληρών και απάνθρωπων πολιτικών, πέρα από την απεμπόληση κάθε έννοιας λαϊκής κυριαρχίας, αφού τις πολιτικές εξελίξεις τις καθορίζουν πλέον ξένα κέντρα και μια κυβέρνηση που αποτελεί προϊόν αντιδημοκρατικής εκτροπής, είναι σαφές ότι όλα αυτά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην οικονομική καταστροφή, στη χρεοκοπία και την κοινωνική εξαχρείωση.

 Έτσι, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών,  το έλλειμμα του προϋπολογισμού διαμορφώθηκε στο δεκάμηνο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου στα 20,092 δισ. ευρώ, έναντι του νέου στόχου 20,362 δισ. ευρώ όπως προσδιορίστηκε με το σχέδιο του προϋπολογισμού 2012 και ελλείμματος 18,081 δισ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2010.

Τα συνολικά έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού (τακτικός και Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων) είναι μειωμένα έναντι του νέου στόχου κατά 1,062 εκατ. ευρώ, ενώ οι συνολικές δαπάνες παρουσιάζονται μειωμένες κατά 1.332 εκατ. ευρώ. 

Ειδικότερα, τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού μειώθηκαν κατά 4% σε 39,271 δισ. ευρώ. 

Αυξημένες δαπάνες για τόκους

Παρά την υστέρηση των εσόδων οι δαπάνες παρουσιάζονται αυξημένες και αυτό λόγω των τόκων!

Έτσι, οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού είναι αυξημένες κατά 3,15 δισ. ευρώ ή 5,8% έναντι του 2010. H αύξηση αυτή οφείλεται κυρίως: 

· στις αυξημένες δαπάνες για τόκους κατά 2,483 δισ. ευρώ ή 19,5% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2010, 

· στην αύξηση των πρωτογενών δαπανών κατά 2,5% ή 999 εκατ. ευρώ, που οφείλεται στην αύξηση των δαπανών για ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία κατά 2,771 δισ. ευρώ, η οποία υπερέβη τη μείωση κατά 1,772 δισ. ευρώ των υπολοίπων κατηγοριών δαπανών. 

Βασικοί αποδέκτες των αυξημένων επιχορηγήσεων ήταν:

· τα Ασφαλιστικά Ταμεία κατά 1,838 δισ. ευρώ (κυρίως ο ΟΓΑ κατά 380 εκατ. ευρώ και το ΙΚΑ κατά 1,348 δισ. ευρώ) εξαιτίας της μείωσης των εσόδων τους από ασφαλιστικές εισφορές. 

· ο ΟΑΕΔ για την καταβολή επιδομάτων ανεργίας κατά 313 εκατ. ευρώ και

Για τα επόμενα χρόνια η χώρα θα βουλιάζει στην ύφεση, ενώ μέχρι το 2015 οι υποχρεώσεις για αποπληρωμή ομολόγων του δημοσίου θα φθάσουν τα 190 δις. ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται οι ανάγκες αποπληρωμής των έντοκων γραμματίων του δημοσίου.

Κι όλα αυτά με το «αισιόδοξο» σενάριο που προβλέπεται από τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί!

Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για εξόφθαλμο βιασμό κάθε λογικής.

Ότι καμία πιθανότητα «επιτυχίας» δεν έχει αυτή η πολιτική και αυτά τα μέτρα.

Το μόνο που εξυπηρετούν είναι η διασφάλιση των συμφερόντων των δανειστών, της τρόικα, των ισχυρών της Ευρώπης και της εγχώριας ολιγαρχίας.

Μόνη λύση σωτηρίας: η ανατροπή τους.

«Είμαστε το 99%» ! Πόσο αληθεύει αυτό και ποιοι ευθύνονται πραγματικά για την κρίση;

 Ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο συλλέξαμε από τον Guardian το οποίο παρουσιάζει τις τεράστιες ανισότητες που διαπιστώνονται καταρχάς στην κοινωνία των ΗΠΑ.

Το «είμαστε το 99%» είναι ένα σύνθημα που κυριαρχείς το κίνημα των καταλήψεων στις ΗΠΑ και σε άλλες περιοχές του κόσμου προκειμένου να εκφράσει τις αδικίες, ανισορροπίες και ανισότητες του σύγχρονου κόσμου.

Και ταυτόχρονα την αισιοδοξία που πηγάζει από το γεγονός ότι οι θιγόμενοι, αυτοί που βρίσκονται σε οικονομικά μειονεκτική θέση αποτελούν την τεράστια πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού.

 Στις ΗΠΑ το  πιο πλούσιο 1/5  του πληθυσμού κατέχει σχεδόν πάνω από το 85% του εθνικού πλούτου. Ενώ αντίθετα  120 εκατομμύρια άνθρωποι που αποτελούν τα πιο πτωχά στρώματα κατέχουν  μόλις το  0,3%!!!  

 Στην πραγματικότητα, οι υπερ-πλούσιοι – τα οικονομική ελίτ που αγγίζει μόλις το 0,01% του συνολικού πληθυσμού – κατέχουν τώρα μεγαλύτερο μέρος του εθνικού πλούτου από την εποχή πριν από το 1928 (!), δηλαδή από την εποχή λίγο πριν την Μεγάλη Κρίση. Και το πλουσιότερο 1% του αμερικανικού πληθυσμού κατέχει περισσότερο από το 1/3 του καθαρού πλούτου των ΗΠΑ.

 Στις ΗΠΑ υπάρχουν σήμερα πάνω από 3,1 εκατομμύρια εκατομμυριούχοι ενώ καταγράφονται και 400 δισεκατομμυριούχοι, περισσότεροι από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο. Ποιοι βρίσκονται στην κορυφή;

Μα ο Bill Gates με καθαρό πλούτο που φθάνει στα 59 δις. δολάρια, ο Warren Buffett με 39 δις. και ο Lawrence Ellison με 33 δις!

Αυτό το ποσό είναι πάνω από το συνολικό έλλειμμα των πολιτειών των ΗΠΑ για το 2011!

 Το 2010, το εισόδημα του μέσου Αμερικανού έφθασε στα 26.487 δολ. – σημειώνοντας πτώση περισσότερο από 2.000 δολ. σε πραγματικούς όρους του 2006 ή περίπου 5,27%.

 Όμως,  οι πιο φτωχοί γνωρίζουν ακόμη μεγαλύτερη πτώση στο εισόδημά τους, αφού τα 24 εκατομμύρια των λιγότερο πλούσιων νοικοκυριών στην Αμερική είδε το μέσο εισόδημά τους να βυθίζεται κάτω από 10% - από 12.276 δολ. το 2006 σε 11.304 το 2010.

 Αντίθετα, στα 400 πιο πλούσια νοικοκυριά καταγράφηκε μέσο εισόδημα 270,5 εκατομμύρια δολάρια, σχεδόν 5.400 φορές παραπάνω από το εισόδημα  του μέσου νοικοκυριού στις ΗΠΑ!

 Σήμερα, ένας στους επτά αμερικανούς ζει κάτω από το όριο της φτώχειας – στο επίπεδο ρεκόρ των 46,2 εκατομμυρίων ανθρώπων (αν και στην πράξη πρέπει να είναι υψηλότερος ο αριθμός αυτός).

 Ένας στους έξι αμερικανούς δεν έχει ασφαλιστική κάλυψη και ιατρική περίθαλψη – περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι.

 14,5% των αμερικανικών νοικοκυριών προσδιορίζεται ως «ανασφαλούς διατροφής». Αυτό σημαίνει ότι σε κάθε επτά νοικοκυριά το ένα αντιμετωπίζει σοβαρή δυσκολία για να εξασφαλίσει τη διατροφή του.

Αυτά στη μητρόπολη του καπιταλισμού, στις ίδιες τις ΗΠΑ.

Αυτή είναι ακριβώς και η βαθύτερη αιτία της κρίσης.

 Η υπερσυσσώρευση ασύλληπτου πλούτου, χρηματικών μέσων και κεφαλαίων, η εγωιστική ιδιοποίησή τους από έναν πολύ στενό κύκλο δισεκατομμυριούχων, καπιταλιστών.

Είναι ο καπιταλισμός στην πιο καθαρή και άγρια μορφή του.

Η σύγχρονη κρίση μπορεί να λαμβάνει τη μορφή της κρίσης χρέους, όπου ελάχιστοι πάλι, με τη μορφή των κερδοσκοπικών funds,  κατέχουν άυλους τίτλους - κοινώς μια φούσκα παγκόσμιου χρέους – οι οποίοι υπερβαίνουν πολλαπλάσιες φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ.

Είναι η σύγχρονη μορφή καταλήστευσης των λαών, εκβιασμού και άρσης της εθνικής κυριαρχίας και των υπολειμμάτων της αστικής δημοκρατίας, της εξάλειψης των όποιων εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Απέναντι στη ζοφερή αυτή κατάσταση, υπάρχει ελπίδα.

Ότι εμείς αποτελούμε το 99% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Ότι από τον αγώνα μας θα προκύψει ένας πιο δίκαιος κόσμος. Ένα πιο δίκαιο μέλλον.

Η πλατεία Ταχρίρ καταγράφει νέα θύματα: δεκάδες νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες στο Κάιρο

Σύμφωνα με το BBC οι νεκροί στις ταραχές που ξεκίνησαν  εδώ και μια βδομάδα στην Αίγυπτο και ειδικότερα στο Κάιρο ξεπέρασαν τους 20. Σύμφωνα με άλλα ειδησεογραφικά πρακτορεία ξεπερνούν τους 35.

Εκατοντάδες οι τραυματίες (πάνω από 1750), ενώ οι συγκρούσεις συνεχίζονται με αμείωτη ένταση.

Οι αδικαίωτοι αγώνες εναντίον του καθεστώτος Μουμπάρακ, η επιβολή των δυνάμεων του στρατού προκειμένου να διατηρήσουν την «τάξη», οδήγησαν τα πράγματα στη χώρα αυτή σε αδιέξοδο.

Καθώς νυχτώνει νέα πλήθη συγκεντρώνονται στην πλατεία Ταχρίρ.

Τις τελευταίες βδομάδες, διαδηλωτές – πολλοί ισλαμιστές αλλά και νέοι ακτιβιστές – διαδήλωναν έντονα εναντίον ενός σχεδίου συντάγματος που θα επέτρεπε στη στρατιωτική ηγεσία να παραμείνει για πολύ στην εξουσία, ενώ ο προϋπολογισμός και τα δημόσια έσοδα θα εξαιρούνταν από τον πολιτικό έλεγχο.

Επιπλέον  η πρόταση για αναβολή των προεδρικών εκλογών για τα τέλη του 2012 ή στις αρχές του 2013 εξαγρίωσε ακόμη περισσότερο την αντιπολίτευση.

Οι διαδηλωτές ζητούν η προεδρική εκλογή να πραγματοποιηθεί αμέσως μετά τις βουλευτικές εκλογές το αργότερο μέσα σε τρεις μήνες.  

Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους …

Η «νέα παγκοσμιοποίηση»: η παγκοσμιοποίηση των κινημάτων αντίστασης

 Μπορεί να ζούμε σ ‘ έναν κόσμο με κραυγαλέες ανισορροπίες, βαθιά άδικο και απάνθρωπο.

Μπορεί να ζούμε στην εποχή της δικτατορίας των αγορών, μιας νέας άγριας μορφής επιθετικού καπιταλισμού,  όπου οι χρηματοπιστωτικές αγορές επιτίθενται σε χώρες, σε νομίσματα – όπως  στο ευρώ, κερδοσκοπούν και αδιαφορούν για το κοινό συμφέρον, υποθηκεύουν το μέλλον ολόκληρων λαών.

 Μπορεί να ζούμε στην εποχή της χρεοκοπίας της πολιτικής, όπου οι πολιτικές ηγεσίες έχουν μετατραπεί σε ανδρείκελα των αγορών.

Οι οποίες επιβάλλουν πλέον και τους εκλεχτούς τους στη διακυβέρνηση των κρατών – με πρόσφατα, κι όχι τελευταία, παραδείγματα την Ελλάδα και την Ιταλία.

 Τι κι αν οι νέοι αυτοί α-πολιτικοί ηγέτες τυχαίνει να είναι πρώην στελέχη της Goldman Sachs, της σκανδαλο-τράπεζας … τόσο το καλύτερο!

Από την άλλη, όμως, αναβλύζει η ελπίδα που έρχεται μέσα από το ξεσηκωμό των λαών και της νεολαίας.

Νέα κινήματα αντίστασης, χειραφέτησης και απελευθέρωσης έρχονται να προστεθούν δίπλα στα «παραδοσιακά».

Έτσι, λοιπόν, αν την «αραβική άνοιξη» ακολούθησε ένας «ευρωπαϊκός χειμώνας» με τις πιο σκληρές και βάρβαρες πολιτικές λιτότητας σε βάρος των ευρωπαϊκών λαών, με την αρχή να γίνεται με τον ελληνικό λαό και να ακολουθούν και οι άλλοι με διαφορά φάσης.

 Είχαμε, όμως, και την έκρηξη των λαϊκών κινητοποιήσεων, των κινημάτων των «Αγανακτισμένων» σε όλη την Ευρώπη, του κινήματος “Occupy Wall Street” το οποίο έχει επεκταθεί στο Λονδίνο, τη Ζυρίχη και σε άλλες πόλεις του κόσμου. Του κινήματος των φοιτητών, των μαθητών και των νέων  στην Αγγλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και αλλού.

Και φυσικά τις κινητοποιήσεις στην Ελλάδα που συνεχίζονται και θα συνεχίζονται για πολύ ακόμη …

Ταυτόχρονα ένας νέος γύρος κινητοποιήσεων αναπτύσσεται στις αραβικές χώρες. Νέες μάζες κατέκλυσαν την πλατεία Ταχρίρ στο Κάιρο …

Οι δυνάμεις κυριαρχίας αλλά και καταστροφής θέλουν να «στριμώξουν» τους λαούς στο ασφυκτικό πλαίσιο των εγωιστικών τους συμφερόντων, σε συνθήκες μιας νέας  δουλείας.

 Απέναντι, λοιπόν, στην παγκοσμιοποίηση των αγορών αντιτάσσεται με όλο και μεγαλύτερη δύναμη και πάθος η «παγκοσμιοποίηση»  των κινημάτων αντίστασης και απαίτησης για έναν πιο δίκαιο κόσμο, για τη χειραφέτηση και την κοινωνική απελευθέρωση.

Μπορεί οι λύσεις στο πολιτικό επίπεδο να μην είναι άμεσα ορατές.

Μπορεί να μην έχουν ενοποιηθεί όλες αυτές οι κινήσεις. Μπορεί να μην έχουν κοινό ή ξεκάθαρο ακριβώς προσανατολισμό.

Από τη διαλεκτική, όμως, αλληλεπίδραση των νέων κινημάτων με τις πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς, τις ριζοσπαστικές και εναλλακτικές δυνάμεις της κοινωνίας και της πολιτικής, μπορεί να προκύψει μια νέα δυναμική ανατροπής των κυρίαρχων οικονομικών και πολιτικών σχέσεων εκμετάλλευσης και κυριαρχίας.

 Ίσως, σήμερα συντελείται η «πρωταρχική συσσώρευση» για την ανάπτυξη και τη δημιουργία των κινημάτων και ρευμάτων που θα οδηγήσουν σε μια αναδιάταξη των κοινωνιών του 21^ου αιώνα.

Μια  «πρωταρχική συσσώρευση» σε ένα νέο «κεφάλαιο» αγώνων, συγκρούσεων, διεκδικήσεων, αναζητήσεων στο πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, αλλά και στο πολιτισμικό και ιδεολογικό επίπεδο, η οποία υπό προϋποθέσεις μπορεί να οδηγήσει σε ένα διαφορετικό κόσμο.

Δεν γνωρίζουμε αν αυτή θα είναι η πορεία των πραγμάτων.

Αν αναπτυχθεί και επικρατήσει αυτή η δυναμική.

Σίγουρα, όμως, ζούμε μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική περίοδο, όπου οι πολίτες του κόσμου αρχίζουν να παίρνουν την ιστορία στα δικά τους χέρια και όχι να την αφήνουν έρμαιο στα αρπαχτικά των αγορών.

Και αυτή τη διαδρομή αξίζει να την ερευνήσει κανείς …