Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011

Με Γενική Απεργία και πορείες απάντησαν οι εργαζόμενοι και οι νέοι στην οικονομική και κοινωνική βαρβαρότητα της κυβέρνησης.






Πραγματοποιήθηκε η Γενική Απεργία της ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, του ΠΑΜΕ με μαζικές συγκεντρώσεις και πορείες στο Σύνταγμα.

 Οι εργαζόμενοι έδωσαν ένα ηχηρό μήνυμα απέναντι στη βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικα.

Ιδιαίτερη ήταν αυτή τη φορά η συμμετοχή πολλών συνδικάτων, ειδικά του δημοσίου τομέα, όπως και πολλών μαθητών και φοιτητών.





Παραθέτουμε εν συντομία το «φιλμ» των κινητοποιήσεων.

Αρχικά πραγματοποιήθηκαν οι συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια και της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Στις 12.10΄ έφτασε η πορεία του ΠΑΜΕ στην πλατεία Συντάγματος από την Πανεπιστημίου, οργανωμένη, μαζική και μαχητική όπως συνήθως.




Η πορεία του ΠΑΜΕ παρέμεινε για μία και πάνω ώρα μπροστά από τη Βουλή. Στη συνέχεια έκανε μεταβολή και αποχώρησε από την ίδια κατεύθυνση που ήλθε.





Παράλληλα, γύρω στις 12.30΄ έφτασε στο κάτω μέρος της πλατείας Συντάγματος η κεφαλή της πορείας της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ που στην κεφαλή είχε το μπλοκ και τα πανό της ΟΛΜΕ.




Για μία ώρα περίπου περνούσαν διαδηλωτές, εκπρόσωποι σωματείων – πολλών όπως είπαμε του δημόσιου τομέα – νέοι, μαθητές και σπουδαστές.



Η συγκέντρωση και η πορεία είχε όγκο, παλμό και φαντασία.





Συνεχιζόταν για πολύ ώρα ήρεμα και ειρηνικά.




Ολοκληρώθηκε  όταν η κορυφή της πορείας έφτασε μπροστά στη Βουλή όπου για κάποια ώρα παρέμεινε χωρίς κανένα πρόβλημα.







Τότε περίπου στις 13.30΄ με 13.35΄ άρχισαν τα γνωστά  «επεισόδια» με συμπλοκή των «γνωστών αγνώστων» με τις δυνάμεις των ΜΑΤ, που βρήκαν την ευκαιρία – χωρίς να προκληθούν από τους ειρηνικούς διαδηλωτές – να εξαπολύσουν τα χημικά, να προπηλακίσουν και ασκήσουν ωμή βία ακόμη και σε φωτορεπόρτερ ή να ρίξουν χημικά και πάλι στο μετρό.





 Παρακολουθώντας τα γνωστά δελτία των 8, που αντί να προβάλλουν την ουσία και το περιεχόμενο των κινητοποιήσεων, μεγέθυναν – σε υπερβολικό βαθμό – την περιγραφή και παρουσίαση των επεισοδίων.

Η  αστυνομική βία και αυθαιρεσία είναι δεδομένη.

Ωστόσο, αυτή τη φορά τα επεισόδια δεν είχαν μαζική έκταση.
Περιορίστηκαν στις γνωστές ομάδες που δημιουργούν «προκλήσεις» και στη πολύ καλή «ανταπόκριση» από τις δυνάμεις της αστυνομίας.

Σε αντίθεση, οι πορείες ήταν καλά οργανωμένες, μαχητικές, υπήρχε περιφρούρηση, ακόμη και στα μπλοκ των νέων διαδηλωτών.



Και τα επεισόδια και η προβολή τους από τα mainstream   μέσα ενημέρωσης  εξυπηρετούν τη συκοφάντηση των αγώνων και των κινητοποιήσεων, τον εκφοβισμό των πολιτών.

Το ζήτημα είναι, πλέον, ότι οι κινητοποιήσεις είναι αναγκαίο να περάσουν σε νέο, ανώτερο ποιοτικό στάδιο. Να αποκτήσουν πιο σαφή πολιτικό προσανατολισμό μέχρι και την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Να ενισχύσουν τον ενωτικό τους χαρακτήρα, την πρωτοτυπία και το δυναμισμό τους.

Δεν αρκεί μόνο μια γενική απεργία.

Κάθε τόπος δουλειάς, κάθε γειτονιά, κάθε σχολείο, κάθε χώρος δημόσιος, πολιτιστικός πρέπει να αποτελέσει  την ευκαιρία για συσπείρωση,  για τη δημιουργία επιτροπών αγώνα, για ανάπτυξη νέων πρωτοβουλιών, μέχρι να αλλάξουν ριζικά οι συσχετισμοί.

Να αναλάβουν την τύχη τους οι ίδιοι οι Έλληνες πολίτες.

Εμείς οι ίδιοι.

Η επόμενη κινητοποίηση ξεκινά εκεί που ζει, εργάζεται, αναπνέιε, ακόμη και διασκεδάζει ο καθένας από εμάς. 

Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011

Η γαλλο-βελγική τράπεζα Dexia οδηγείται σε χρεοκοπία: Κατά σύμπτωση έχει μεγάλη έκθεση σε ελληνικά ομόλογα



 Σύμφωνα με δημοσιεύματα στο γαλλικό και βελγικό τύπο η γαλλο-βελγικών συμφερόντων τράπεζα Dexia απειλείται με πτώχευση.



Τον περασμένο Ιούλιο, η τράπεζα  πέρασε με άριστα το Ευρωπαϊκό τεστ αντοχής . Σήμερα, τρία χρόνια μετά τη διάσωσή της από το χείλος της χρεοκοπίας, η Dexia αντικρίζει, ίσως, τις τελευταίες ώρες της. Μετά από ένα μαραθώνιο διοικητικό συμβούλιο το βράδυ της Δευτέρας στις Βρυξέλλες, η τράπεζα προανήγγειλε μια νέα στρατηγική στροφή, σε μια γριφώδη ανακοίνωση,  πως θα προχωρήσει σε νέες πωλήσεις και συμμαχίες για την επίλυση των «διαρθρωτικών  προβλημάτων» της. Κάποιοι βλέπουν τα πρώτα σημάδια της επικείμενης διάλυσης. Την Τρίτη πρωί, η τράπεζα έχασε επίσης το ένα τρίτο της αξίας της στο χρηματιστήριο, ο τίτλος της έχει πέσει κάτω από το 1 ευρώ. 

Η Dexia αποτελεί τη δεύτερη ευρωπαϊκή τράπεζα που είναι περισσότερο εκτεθειμένη  σε ελληνικά ομόλογα




 Αυτή την περίοδο, η τράπεζα είναι άμεσα αντιμέτωπη με το πρόβλημα του δημόσιου χρέους. Πριν από την κρίση του 2008, όμως,  είχε ειδικευτεί στην αγορά ομολόγων σύντομης διάρκειας. Μια πολύ επικίνδυνη συμπεριφορά, η οποία οδήγησε την τράπεζα να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις αγορές. Μεταξύ των ετών 2008 και 2011, η ανάγκη της για βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση έπεσε από  265 δις. σε 96 δισ. ευρώ. Σημαντική προσπάθεια, αλλά που δεν αρκούσε  να λύσει τα σημερινά προβλήματα. Η γαλλο-βελγική τράπεζα έχει σε ισχύ ένα χαρτοφυλάκιο ομολόγων περίπου από 100 δισεκατομμύρια ευρώ, στα οποία εμπεριέχονται και θυγατρικές της (Crediop, Dexia Σαμπαντέλ και στην Ιταλία και την Ισπανία) και  ενσωματώνει ομόλογα του δημόσιου χρέους των χωρών που αντιμετωπίζουν δυσκολίες ( € 3.700.000.000 των ελληνικών ομολόγων, και έτσι βρίσκεται στη δεύτερη θέση, ακριβώς πίσω από την BNP με  5 δισ. ευρώ). Ένα χαρτοφυλάκιο κινδύνου που απαιτεί ποσά των περιουσιακών στοιχείων ως συνθήκη ασφάλειας και  είναι πολύ βαρύ, ξεπερνώντας τις άλλες δραστηριότητες της τράπεζας.

Μια τράπεζα που ξεμένει από μετρητά



Ωστόσο, η μεγάλη αδυναμία της Dexia έγινε δυνατό να «ξεχαστεί» για μεγάλο χρονικό διάστημα γιατί μπορούσε να βασιστεί στη Γαλλία σε ένα δίκτυο της λιανικής τραπεζικής, για να αναχρηματοδοτήσει τις βραχυπρόθεσμες αγορές . Αυτή  η κρίση ρευστότητας είχε απαιτήσει τη διάσωση της το 2008. Σήμερα, η Dexia, έχει ακόμα πάρα πολλά στοιχεία και πάρα πολλά μακροπρόθεσμα δάνεια ενώ συγκεντρώνει πολύ λίγες καταθέσεις. Για  το λόγο αυτό, οι δημόσιοι μέτοχοι της τράπεζας, που κατέχουν πάνω από το 50% του μετοχικού κεφαλαίου, αποφάσισαν αργά τη Δευτέρα μια σημαντική χειρουργική επέμβαση.


 Ακόμα και στη βασική της δραστηριότητα, a priori μη-κερδοσκοπική, η τράπεζα κατάφερε να αυξήσει τα λάθη της ... Για χρόνια τώρα η τράπεζα έχει επηρεαστεί από το σκάνδαλο των τοξικών δανείων σε κοινότητες και δήμους, αυτά τα δομημένα προϊόντα που βασίζονται σε εξελιγμένα οικονομικές ρυθμίσεις, η οποία ήταν επισφαλή για χιλιάδες δήμους . Από τα τέλη του 2009, η Dexia έχει τακτικά δεχτεί επίθεση στα δικαστήρια και έχει πληγεί ιδιαίτερα από σκάνδαλα: η  Dexia εξακολουθώντας να κατέχει το 40% του ανεξόφλητου υπολοίπου των δανείων σε κοινότητες (περίπου 70 δισ. Ευρώ, δεν πραγματοποιεί  παρά μόνο 15% νέων δραστηριοτήτων. Ένας εξαιρετικά  μη ισορροπημένος ισολογισμός.

Η υπόθεση της Dexia αποκαλύπτει με εύγλωττο τρόπο αυτό που ισχυριζόμαστε εδώ και καιρό και που πεισματικά και κουτοπόνηρα αρνούνται οι δικοί μας κυβερνήτες να αξιοποιήσουν και να προβάλλουν και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας να παραδεχτούν.

Ότι δηλαδή δεν έχουμε να κάνουμε μόνο ή και αποκλειστικά με μια κρίση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Με μια κρίση της φτωχής, χρεοκοπημένης και ανυπόληπτης Ελλάδας, που αρκεί οι Ευρωπαίοι, ακόμη και οι μεγάλοι – Γερμανία και Γαλλία – να τη σπρώξουν "κάτω από το τραπέζι"  για να λυθεί.

Ούτε πολύ περισσότερο να αντιμετωπιστεί με τα γνωστά βάρβαρα και αναποτελεσματικά μέτρα.

Αντιθέτως, είναι μια κρίση βαθιά ευρωπαϊκή και διεθνής.

Στο βαθμό που η Ευρώπη στρουθοκαμηλίζει, που επιμένει σ’ αυτές τις αδιέξοδες και ανάλγητες πολιτικές, τότε μπορεί η μικρή Ελλάδα να οδηγηθεί στη μερική ή ολική χρεοκοπία. Αλλά ταυτόχρονα μαζί της κινδυνεύει να συμπαρασύρει και τους Ευρωπαίους δεινόσαυρους, τους αυταρχικούς αλλά και «μακάριους» στην αλαζονεία τους «ηγέτες» της ΕΕ, όπως και το οικοδόμημα της ευρωζώνης.

 Σε μια ιδιότροπη εφαρμογή της θεωρίας του ντόμινο …

Αλλά τότε μπορεί να είναι πολύ αργά … 

Σκοτώνουν τα άλογα … προτού γεράσουν! Ή αλλιώς περί εργασιακής εφεδρείας, κατάργησης της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και άλλων … διαστροφών



 Ότι είναι αποτυχημένη η πολιτική που εφαρμόζουν η κυβέρνηση και η τρόικα το γνωρίζουν οι Έλληνες πολίτες και το βιώνουν καθημερινά.

 Οι αποτυχημένοι μαθητευόμενοι μάγοι θα κατορθώσουν κάτι, ίσως, μοναδικό …

Να εκτοξεύσουν μέσα σε μια διετία το χρέος – που κατά τα άλλα θέλουν να μειώσουν – από το 140%  του ΑΕΠ  στο 189%.

Και επιμένουν στην ίδια καταστροφική πορεία.

Έρχεται, λοιπόν, η «εργασιακή εφεδρεία» για 30.000 εργαζομένους του Δημόσιου Τομέα.

Ενσωματώνονται σε αυτήν άνθρωποι πολλοί από τους οποίους  επιλέγονται με κύριο κριτήριο την  … ηλικία! Αν έχουν ξεπεράσει τα 60, τα 57 χρόνια … και βλέπουμε γιατί θα υπάρξει και μεγάλη συνέχεια.

 Άγρια μέτρα κοινωνικού ρατσισμού σε μια Ευρώπη που κομπάζει για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον … πολιτισμό της.

 Ένα μέτρο που θα επεκταθεί και στους εκπαιδευτικούς, στα νοσοκομεία, στους Δήμους …
 Όπου ακούς κραυγές ότι ο ελληνικός Δημόσιος Τομέας θα πρέπει να συρρικνωθεί στο 1/3!!!

Γιατί οι Έλληνες πολίτες δεν δικαιούνται να απολαμβάνουν τα αγαθά της Παιδείας, της Υγείας, της Καθαριότητας, της Προστασίας του Περιβάλλοντος και τόσα άλλα που κατεξοχήν αποτελούν δημόσια αγαθά, άρα και τομείς που κυρίως απασχολείται το Κράτος και ο Δημόσιος Τομέας.

  Βέβαια, η «κοινωνική ευαισθησία» της τρόικα και των τοπικών «συνεργατών» της συνεχώς επεκτείνεται. 

 Νεότερη απαίτηση – η κατάργηση της ΕΓΣΣΕ, ο περιορισμός του κατώτατου μισθού κάτω από 750 ευρώ!

 Κατώτατου μισθού ο οποίος δεν ισχύει για τους νέους κάτω των 25 ετών που μπαίνουν για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας, αφού αυτοί αμείβονται  με 600 ευρώ, και αυτά μικτά.

 Γιατί και οι νέοι  στη χώρα αυτή δεν δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή.

 Δεν ξέρουν αν έχουν ακόμη δικαίωμα να ζήσουν.

 Είναι αλήθεια ότι ο κ Παπανδρέου είπε -  απέναντι στην αξίωση της τρόικα για κατάργηση της Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας -   ότι τελικά «δεν θα γίνουμε και Ινδία»!

 Σωστά, γιατί το «κοινωνικό όραμα» πολλών συνεργατών του είναι η μετατροπή της Ελλάδας σε ακόμη χειρότερο επίπεδο, κάτι μεταξύ Μπαγκλαντές, Πακιστάν και κάποιων από τις «τίγρεις της Ασίας». Αυτό άλλωστε έχει γραφεί και στο «Βήμα» τη ναυαρχίδα του ΔΟΛ, του ομίλου που με φανατισμό είχε προτρέξει να προωθήσει τη λογική του Μνημονίου, της δήθεν  «εξυγίανσης» του Δημόσιου Τομέα, της αποδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων.

 Έτσι, ο τίτλος της ταινίας του Σίντνεϋ Πόλλακ «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» (1969), θα μπορούσε να παραφραστεί σε «Σκοτώνουν τα άλογα και πριν και αφού γεράσουν», όταν επιβάλλονται πολιτικές κοινωνικής εξαθλίωσης και εξόντωσης.

Μια απάντηση μπορεί να είναι η παλλαϊκή συμμετοχή στην  αυριανή Γενική Απεργία.

Όχι γιατί συμφωνούμε με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες.

  Αλλά για να ανατρέψουμε την πολιτική της τρόικα, του Μνημονίου, του Μεσοπρόθεσμου αλλά και την κυβέρνηση που τα υλοποιεί.

Ωστόσο,  στις εξαιρετικά δύσκολες στιγμές ένα καθοριστικό όπλο είναι και το … χιούμορ.

Γι’ αυτό παραθέτουμε το παρακάτω βίντεο με εξαιρετικά διδακτικά και επίκαιρα μηνύματα:



Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

2 τρις θα κοστίσει στην ΕΕ η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ!!! Οδυνηρές προοπτικές διαγράφει για τη χώρα έκθεση του αμερικανικού ινστιτούτου Stratfor




Μία πολύ «ενδιαφέρουσα»  έκθεση του αμερικανικού ινστιτούτου Stratfor αναδημοσίευσε η σαββατιάτικη έκδοση της  γερμανικής εφημερίδας «BILD». Σύμφωνα με την έκθεση ενδεχόμενη χρεοκοπία του ελληνικού κράτους θα κοστίσει στα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί τα δύο τρις ευρώ! Είναι δηλαδή πρακτικά αδύνατο και οικονομικά καταστροφικό στην παρούσα φάση να βγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη, εάν πρώτα δεν έχει εξασφαλίσει η ΕΈ το παραπάνω ποσό, ώστε να αποφύγει τις συνέπειες για μετάδοση της κρίσης από μία τέτοια εξέλιξη.

Η γερμανική εφημερίδα – η οποία συχνά πυκνά μας στολίζει με διάφορα «επαινετικά σχόλια -  αναφέρει ότι η έρευνα αυτή κυκλοφορεί σε ανώτατους κύκλους της αμερικανικής πολιτικής, ενώ οι αναλυτές του Stratfor είναι γνωστοί για τις στενές σχέσεις τους με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.




(φωτο – από τη σαββατιάτικη Bild, με το γνωστό ανθελληνικό παραλήρημα)

Σύμφωνα με την έκθεση που φέρνει στο φως η Μπιλντ, «την ημέρα που η Ελλάδα θα αποχωρήσει από το ευρώ, θα χρειαστεί ένα ταμείο που να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα τρία ζητήματα:

* Πρώτον, η Ευρώπη χρειάζεται περίπου 400 δισ. ευρώ για να προστατεύσει άλλα κράτη από τη μετάδοση της κρίσης, δηλαδή τις χώρες στις οποίες η Ελλάδα είναι χρεωμένη.

* Δεύτερον, χρειάζονται περίπου 800 δισ. ευρώ για να παρεμποδιστεί η κατάρρευση ευρωπαϊκών τραπεζών, σε Πορτογαλία, Ιταλία και Ισπανία. Οι τράπεζες θα χρειάζονταν φρέσκο χρήμα πολλών δισεκατομμυρίων για να εξασφαλίσουν τις καταθέσεις.

* Και τρίτον, θα δημιουργούνταν αναταραχή στις χρηματαγορές. Η Ιταλία -όπως και η Ελλάδα- διατρέχει τον κίνδυνο να καταρρεύσει.




Για να σωθεί η Ιταλία, θα απαιτούνταν άλλα 800 δισ. ευρώ. Το Ταμείο για τη διάσωση της Ευρώπης θα έπρεπε να διαθέτει πάνω από 2 τρισ. ευρώ. Όσο δεν υπάρχει ένα τέτοιο ταμείο, η Ελλάδα δεν μπορεί να αποκλειστεί από το ευρώ, καταλήγει η έκθεση της Stratfor, που δημοσίευσε η γερμανική «Μπιλντ».

 «Το μέλλον της Ελλάδας ως κράτος δεν είναι ιδιαίτερα λαμπρό», διατείνεται, λοιπόν,  το αμερικανικό ινστιτούτο γεωπολιτικής STRATFOR. Μάλιστα, υποστηρίζει ότι το πρόβλημα της Ελλάδας εξετάζεται από «λανθασμένη γωνία».

Η ανάλυση του ιδρύματος δεν παίρνει σαν εναρκτήριο σημείο την κρίση χρέους, καθώς εντοπίζει σε προγενέστερο στάδιο τα σημάδια οικονομικής «αποσύνθεσης».

Η σύγχρονη Ελλάδα στηρίζεται παραδοσιακά σε τρεις πυλώνες, υποστηρίζει. Πρώτη είναι η ναυτιλία, όμως η ελληνική ναυπηγία με την οποία είναι συνυφασμένη, έχει εδώ και καιρό «μεταναστεύσει» σε άλλα μέρη όπως η Νορβηγία, η Κίνα και η Κορέα.

Δεύτερος πυλώνας είναι ο τουρισμός, ο οποίος συνεχίζει να αποτελεί επιλογή. Ωστόσο από μόνος του δεν μπορεί να στηρίξει ένα σύγχρονο κράτος.

«Πόλεμος» στην ανατολική Μεσόγειο;

Η τελευταία επιλογή για τους Έλληνες είναι να διεκδικήσουν το μέγιστο κέρδος από τη γεωγραφική θέση της χώρας. Συγκεκριμένα, να επωφεληθούν από τον ανταγωνισμό ξένων δυνάμεων στην ανατολική Μεσόγειο, διαθέτοντας «χώρο» σε κάποια ξένη δύναμη να αναμετρηθεί με κάποια άλλη, στη γειτονιά της Ελλάδας.

Για παράδειγμα, όταν η Ελλάδα κέρδισε την ανεξαρτησία της, αυτή η ξένη δύναμη ήταν η Βρετανία, η οποία χρησιμοποίησε τον αγώνα των Ελλήνων κατά της Τουρκίας. Αργότερα, οι Αμερικανοί έπαιξαν παρόμοιο ρόλο στην Ελλάδα κατά των Σοβιετικών, λέει το STRATFOR.

Και στις δύο περιπτώσεις υπήρξε μαζική εισροή κεφαλαίου στην Ελλάδα.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ξανά οι Τούρκοι παρουσιάζονται ως ο πιο πιθανός αντίπαλος, όμως το αμερικανικό ινστιτούτο σημειώνει ότι αυτό θα συμβεί μόνο στην περίπτωση που οι γείτονες κάνουν πολύ λανθασμένους υπολογισμούς στις σχέσεις τους με το Ισραήλ ή την Κύπρο.


Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει είναι ότι οι παράγοντες που επέτρεψαν την ύπαρξη του ελληνικού κράτους από το 1821 και μετά δεν υφίστανται πια, άρα η Ελλάδα απλά δεν μπορεί να διασωθεί.




«Να πετάξουν έξω την Ελλάδα από την Ευρωζώνη»


Ως λύση στο πλαίσιο του παραπάνω συλλογισμού, το STRATFOR προτείνει συνεχείς και σταθερές ροές κεφαλαίου από το εξωτερικό, χωρίς αναγκαστική ανταποδοτικότητα.


Επίσης, τονίζει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αναδυθεί μέσα από το χρέος της, γιατί απλά είναι πολύ μεγάλο. Θα πρέπει να «πεταχτεί έξω» από την ευρωζώνη, εάν βέβαια επιβιώσει το ευρώ.


Στην προσπάθεια διάσωσης του ευρώ εντάσσεται και η διεύρυνση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (EFSF). Γιατί οι Ευρωπαίοι προετοιμάζονται για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, θωρακίζοντας πρώτα τις δικές τους οικονομίες λόγω έκθεσης στο ελληνικό χρέος.


Ποιο, όμως, είναι το ινστιτούτο Stratfor;


Το 1994, ο δόκτωρ George Friedman) ίδρυσε το τρομερό και φοβερό Ινστιτούτο “Strategic Forecasting (Stratfor), δηλαδή Στρατηγική Πρόγνωση. Οι διεθνείς αναλυτές χαρακτηρίζουν το Ινστιτούτο “σκιώδη CIA” και το καταπληκτικό είναι ότι στα 16 χρόνια που υπάρχει δεν υπήρξε μια φορά που να μην έπεσε μέσα για το τι επρόκειτο να συμβεί σε διάφορες περιοχές του Κόσμου.

Κυβερνήσεις, οι 500 μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου πληρώνουν αδρά (ετήσια συνδρομή 40.000 δολάρια) και θεωρούν τις προβλέψεις του Ινστιτούτου ως θέσφατα.

Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου είναι ο κ. Fred Burton, πρώην ειδικός πράκτορας στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ. Οι 70 περίπου αναλυτές του προέρχονται όλοι από το Στεητ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ, τη CIA, το Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΠΑ, καθώς και άλλοι ερευνητές άλλων χώρων, που δίνουν πληροφορίες και κάνουν αναλύσεις για συγκεκριμένες χώρες και συγκεκριμένα προβλήματα, χωρίς να γνωρίζουν όλη την εικόνα του πάζλ.

Ο ιδρυτής του Ινστιτούτου George Friedman θεωρείται όχι μόνο κορυφαίος πολιτικός αναλυτής, αλλά ένας σύγχρονος Νοστράδαμος, αφού ό,τι έχει πει, πραγματοποιήθηκε.


Τι λέει λοιπόν σήμερα αυτή η “σκιώδης CIA” για την πατρίδα μας;


“Μέσα στα επόμενα τρία χρόνια θα χρεοκοπήσουμε, θα καταρρεύσουμε, θα βγούμε από την ευρωζώνη και θα χάσουμε το Αιγαίο από τους Τούρκους!”

Αυτό υποστήριζε σε προηγούμενη έκθεση που βγήκε στο φως της δημοσιότητας τον Ιούνιο του 2010.


Η Ελλάδα έμεινε μόνη, δίχως φίλους και προστάτες!

 Η έκθεση μιλάει καθαρά για υποβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της Ελλάδας στην περιοχή, προσθέτοντας ότι η χώρα μας έχει μείνει χωρίς συμμάχους, για πρώτη φορά από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, τη δεκαετία του 1820. Θα πρέπει λοιπόν να βρεί τρόπο να γίνει «χρήσιμη» σε κάποια μεγάλη δύναμη, κάτι που δεν είναι πιθανό, παρά μόνο στη περίπτωση Βαλκανικών συγκρούσεων με εμπλοκή κάποιας τέτοιας μεγάλης δύναμης – κάτι απίθανο!

Οι συντάκτες της έκθεσης διατρέχουν την Ιστορία της Ελλάδας, ως πολιτικής και γεωγραφικής υπόστασης, από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα. Λεπτομερείς και αναλυτικοί έως, κάποιες φορές, υπερβολικοί, συμπεραίνουν ότι τα «κλειδιά» για την Ελλάδα δεν είναι ούτε η Θεσσαλία, ούτε η Μακεδονία, ούτε καν το λεκανοπέδιο που φιλοξενεί τη πρωτεύουσα και τον Πειραιά: Ο πυρήνας, η ψυχή της χώρας είναι το Αιγαίο. Η Κρήτη, η Ρόδος και η… Κέρκυρα –η οποία προορίζεται να αποκρούσει τις εξ Αδριατικής ενδεχόμενες απειλές- είναι οι ελληνικές ασπίδες, όμως το κλειδί βρίσκεται στο αρχιπέλαγος του Αιγαίου, του οποίου η προάσπιση απαιτεί ισχυρή και πανάκριβη στρατιωτική ετοιμότητα. Η χρήση της λέξης «πανάκριβη», τη στιγμή που όλοι γνωρίζουμε τη δημοσιονομική καχεξία μας, μάς αναγκάζει να σκεφτούμε τις επιπτώσεις αυτής της αδυναμίας για συντήρηση τέτοιας αποτρεπτικής δύναμης!

Σαν να μην θέλουν οι συντάκτες της έκθεσης να πάψουμε να προβληματιζόμαστε για τους αναδυόμενους ζωτικούς κινδύνους, τονίζουν με κάθε τρόπο την αναγκαιότητα του ελέγχου του Αιγαίου, αν θέλουμε να υπάρχουμε ως χώρα και σε άλλο σημείο τεκμηριώνουν την αδυναμία μας να συνεχίσουμε τον έλεγχό του!

Δύσκολο να προασπίσουμε το Αιγαίο, δηλαδή την Ελλάδα!





Το Αιγαίο λοιπόν, που αποτελεί τον πυρήνα της υπόστασής μας ως κράτους και δίνει το επιπλέον πλεονέκτημα της διασφάλισης του εμπορίου μεταξύ Μαύρης Θάλασσας και Μεσογείου, είναι πλέον δύσκολο να το προασπίσουμε. Και «χωρίς τον έλεγχο του Αιγαίου απλά… δεν υπάρχει Ελλάδα»  μας ενημερώνει… τρυφερά η έκθεση.


Το Στράτφορ λέει λοιπόν ότι το να κρατήσει η Ελλάδα τη νησιωτική της υπόσταση δεν είναι εύκολο λόγω αδυναμίας συλλογής των φόρων σημειώνοντας πως το 25% της οικονομίας είναι «μαύρη».

Με τη συνεχή λοιπόν πίεση της φιλόδοξης, για διεθνή γεωπολιτικό ρόλο, Τουρκίας και με αδυναμία πρόσβασης στις διεθνείς πηγές χρήματος, η Ελλάδα –και εδώ είναι το συγκλονιστικό- θα αντιμετωπίσει πρόβλημα κατάρρευσης, εσωτερικών συγκρούσεων, απώλειας ελέγχου κτλ!

«Δεν τίθεται θέμα για το αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θα βγάλει από τη πρίζα την Ελλάδα, αλλά το πότε θα το κάνει αυτό, κάτι που πιθανότατα θα γίνει με τη πρώτη ευκαιρία όταν πλέον η Ευρώπη θα βεβαιωθεί ότι η εγκατάλειψη της Ελλάδας δεν θα βλάψει την ίδια»!

Για να καταλήξει η έκθεση:  «Η επόμενη τριετία θα είναι κρίσιμη για την Ιστορία της Ελλάδας», προβλέποντας πολιτική αστάθεια, αποσταθεροποίηση και έξαρση της κοινωνικής βίας.

 Σε κάθε περίπτωση, τα επόμενα τρία χρόνια θα είναι καθοριστικά για την Ελληνική ιστορία, προοιωνίζοντας μια εικόνα αποσταθεροποίησης από τα αυστηρά μέτρα που επέβαλε το ΔΝΤ και η ΕΕ, με αποτέλεσμα την περαιτέρω εξασθένιση της κεντρικής κυβέρνηση, αλλά και την χρεωκοπία προ των πυλών (κρίνοντας από το επίπεδο του χρέους, το οποίο –όπως επισημαίνουν- σύντομα θα είναι πάνω από το 150% του ΑΕΠ – αυτό ήδη το έχουμε ξεπεράσει και καλπάζουμε για το 190% !), και την στάση επιφυλακής των ευρωπαίων εταίρων για μια διαταγή εξόδου από την ευρωζώνη, μόλις διαπιστωθεί ότι αυτό δεν αποτελεί κίνδυνο για την υπόλοιπη Ευρώπη.

Έτσι, το Stratfor εκτιμά ότι η Ελλάδα, χωρίς πρόσβαση σε διεθνή κεφάλαια ή χρήματα στήριξης, μπορεί να αντιμετωπίσει μια ολοκληρωτική κατάρρευση του εσωτερικού πολιτικού ελέγχου με άμεσο αποτέλεσμα την έξαρση της κοινωνικής βίας, τέτοια που έχει να δει από την περίοδο της στρατιωτικής χούντας την δεκαετία του 70» για να καταλήξει ο συντάκτης της απαισιόδοξης έκθεσης ότι «Η Ελλάδα είναι πρώτη φορά από το 1820 είναι πραγματικά μόνη της!».

Και κάτι ακόμα:




Το Ινστιτούτο Stratfor, ή διαφορετικά η σκιώδης CIA, σε βιβλίο που εξέδωσε τον Ιανουάριο του 2009 με την υπογραφή του George Friedman και με τίτλο “The Next 100 Years: A Forecast for the 21st Century” (“Τα Επόμενα 100 Χρόνια: Μια Πρόβλεψη για τον 21ο Αιώνα”) περιέχει εμφανίζει χάρτη της Τουρκίας για το 2008 που περιλαμβάνει στο έδαφός της νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα. Το πολύ έγκυρο History of Macedonia τον Οκτώβριο του 2009 είχε κάνει αναφορά στο βιβλίο του Friedman, δημοσιεύοντας τον χάρτη, παραγωγής stratfor που δείχνει ως τουρκικά, πολλά από τα νησιά του Αιγαίου.


Αυτά είναι μερικά από τα …  ωραία που προβλέπουν για την  Ελλάδα οι άσπονδοι «φίλοι» μας.

 Είναι πλευρές που αποκαλύπτουν τον ανοικτό ή κρυφό οικονομικό πόλεμο που διεξάγεται ανάμεσα στα κέντρα του διεθνούς καπιταλισμού, ΗΠΑ – Ευρώπης, ειδικότερα της Γερμανίας ως ηγεμονεύουσας οικονομικής δύναμης στην Ευρωζώνη.

 Στους σχεδιασμούς αυτούς η χώρα μας αντιμετωπίζεται ως αμελητέα ποσότητα, ως ένα χαμένο πιόνι με ελάχιστη σημασία.

 Ας φροντίσουμε να τους χαλάσουμε αυτή τη νοσηρή φαντασία και τις διεστραμμένες  επιδιώξεις τους.

Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

Το Υπουργείο Παιδείας σε σύγκρουση με όλη την εκπαιδευτική κοινότητα – μετατρέπεται σε Υπουργείο Καταστολής και αποσύνθεσης της Δημόσιας Παιδείας



Μετά τις απίστευτες και μοναδικές «επιτυχίες» του υπουργείου Παιδείας να αρχίσει η σχολική χρονιά χωρίς βιβλία, με μειωμένο προσωπικό, με συρρίκνωση των σχολείων και διόγκωση της σύνθεσης των τμημάτων, με κατάργηση του ασύλου και ένα νόμο πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση που τον απορρίπτουν όλοι οι φορείς της και άλλα πολλά τραγικά και ανεπανάληπτα, προχωρά στο μοναδικό δρόμο που ίσως γνωρίζει ή υιοθετεί: την επιβολή ενός ωμού αυταρχισμού και την απόπειρα εκβιασμού και εκφοβισμού των μαθητών, των φοιτητών, των γονέων, των εκπαιδευτικών.

Έτσι, δεν πρόλαβε ο πρωθυπουργός και επισήμως να ανάψει το πράσινο φως, χθες, στο υπουργικό συμβούλιο, καλώντας τη Δικαιοσύνη να κάνει το καθήκον της, και ήδη η εγκύκλιος του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι. Τέντε βρισκόταν στα γραφεία των συναδέλφων του εισαγγελέων ώστε να δρομολογηθούν οι διαδικασίες παρέμβασης στις εκατοντάδες υπό κατάληψη σχολικές μονάδες.

Την ίδια στιγμή, η υπουργός Παιδείας, πιέζοντας για περαιτέρω επίσπευση της επιχείρησης-«εκκαθάριση στα σχολεία» ζήτησε από τους διευθυντές των σχολείων να «ειδοποιήσουν αμέσως τις αρχές», ενώ έστειλε, όπως αναμενόταν, σε όλες τις μονάδες την (παλαιότερη) εγκύκλιο σχετικά με τον τρόπο αναπλήρωσης των χαμένων ωρών. Προβλέπονται: μαθήματα Σαββατοκύριακα και Χριστούγεννα, διεύρυνση του διδακτικού έτους ακόμα και αναβολή των εισαγωγικών εξετάσεων, όπως επισήμανε η ίδια η κ. Διαμαντοπούλου.

Με άλλα λόγια, επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο που εκτυλίχθηκε πέρυσι και πρόπερσι. Το 2010, μάλιστα, είχε οδηγήσει δεκάδες μαθητές στο εδώλιο του κατηγορουμένου για παρακώλυση της εύρυθμης λειτουργίας του σχολείου. «Κανείς δεν μπορεί αποφασίζει μόνος του για την κατάληψη του σχολείου και δεν μπορεί η κατάληψη να είναι μια πράξη που δεν έχει επιπτώσεις», δήλωσε η υπουργός (σε εκπομπή του ραδιοφωνικού σταθμού Φλας), για να επισημάνει ότι τα μόνα αρμόδια να λαμβάνουν αποφάσεις όργανα είναι τα σχολικά συμβούλια και οι σχολικές επιτροπές, ενώ οι διευθυντές «έχουν ευθύνη απέναντι στη δημόσια περιουσία και οφείλουν να λειτουργούν σύννομα. Οφείλουν αμέσως να ειδοποιούν τις αρχές γιατί οι καταλήψεις ενέχουν κινδύνους».

Οι βανδαλισμοί και οι επιθέσεις, «ακόμη και σε γονείς που πάνε ν' ανοίξουν τα σχολεία», είναι οι κίνδυνοι που υπογράμμισε η υπουργός, ενώ την ίδια στιγμή η ΟΛΜΕ κατάγγελνε βιαιοπραγίες εις βάρος μαθητών.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, τα επεισόδια είναι σοβαρά γι' αυτό και η Ομοσπονδία αποφάσισε να προχωρήσει σε συγκεκριμένες καταγγελίες: 1) Υποδιευθυντής στο Γαλάτσι προκάλεσε σοβαρό τραυματισμό μαθήτριας. 2) Σε Γυμνάσιο της Αργυρούπολης «αγανακτισμένος» γονέας χτύπησε με τον κόπτη, που κρατούσε, μαθητή που συμμετείχε στην κατάληψη.

 Η κ.κατά όλων όσοι προβαίνουν σε καταλήψεις, αφού «η κατάληψη δημόσιων χώρων δεν αποτελεί δικαίωμα κανενός, είναι μια ακραία μορφή συνδικαλιστικής έκφρασης», η υπουργός Παιδείας προειδοποίησε: «Θα υπάρχει πλέον αστική ευθύνη όταν υπάρχουν φθορές στα σχολεία. Δεν μπορεί κανείς να θεωρεί ότι έτσι απλά μπορεί να μπαίνει λουκέτο στο σχολείο ή να το καταστρέφει και να μην κινείται καμία διαδικασία». Ανέφερε μάλιστα πως οι ζημιές στο σχολείο της Κομοτηνής ανέρχονται σε 100.000 ευρώ.

 Τέλος, για τη συνέχιση των κινητοποιήσεων για τρίτη χρονιά επανέλαβε την άποψη περί υποκινητών: «Κάθε χρόνο από αρχές Οκτωβρίου έχουμε ένα κύμα καταλήψεων: παιδιά 13, 14, 16 ετών αποφασίζουν να κλείσει η πόρτα του σχολείου και σταματάει η εκπαιδευτική διαδικασία. Υπάρχουν συγκεκριμένες κινήσεις και συγκεκριμένα σχολεία που κάνουν καταλήψεις. Πέρυσι στέλνονταν ακόμα και sms που παρακινούσαν για καταλήψεις».

 Νωρίτερα, ο πρωθυπουργός τα είχε πει πιο στρογγυλεμένα: «Να συμβάλουν όλοι στην ομαλή οικονομική και κοινωνική ζωή. Αυτό πρέπει να κάνουμε ως καθήκον όλοι, και κυβέρνηση και κόμματα και κοινωνικοί εταίροι και Δικαιοσύνη και πολίτες».

 Η κυβέρνηση και ιδιαίτερα η υπουργός Παιδείας αυτό μόνο προσλαμβάνει από τις μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις.

 Επαναφέρει τη θεωρία της «υποκίνησης» η οποία μας γυρίζει σε μακρινές σκοτεινές εποχές.

 Δεν μπορεί να αφουγκραστεί τις ανησυχίες, τον αναβρασμό, τη δίκαιη οργή που νιώθουν οι νέοι άνθρωποι για όσα συμβαίνουν γύρω τους.  

 Αντί γι’ αυτό επιλέγει να κραδαίνει τη ρομφαία των απειλών, του εντεινόμενου αυταρχισμού, της καταστολής.

 Ως κακόγουστο αστείο μπορεί να θεωρηθεί και η πρωθυπουργική «έκκληση» για «ομαλή οικονομική και κοινωνική ζωή». Αυτό ισχυρίζεται ο πρωθυπουργός του Μνημονίου, που ωθεί μαζικά εκατομμύρια Έλληνες στη δυστυχία, που εξουθενώνει τα όνειρα και τις προσδοκίες των νέων. Αυτό, λοιπόν, θεωρεί ως «ομαλότητα» και ζητά τη συναίνεση των κοινωνικών εταίρων.

 Για μια ακόμη φορά οι λέξεις – κι αυτό συμβαίνει ειδικότερα στην πασοκική ιδιόλεκτο – έχουν χάσει τη σημασία τους.

 Το πιθανότερο, όμως, είναι ότι οι κύριοι αυτοί έχουν χάσει την … μπάλα.

Και πανικόβλητοι πιστεύουν αφελώς ότι με την τρομοκρατία, τις απειλές και τη ράβδο θα επιβάλλουν μια «κατεψυγμένη», εξαναγκαστική «ομαλότητα».

Φαίνεται, όμως, ότι αγνοούν την πραγματικότητα, τη δυναμική που έχουν αυτή τη φορά οι κινητοποιήσεις.

Έτσι, ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι μέρες από τις 3 ως και τις 5 Οκτώβρη. Με διάφορες πρωτοβουλίες στις 3 και 4 Οκτωβρίου και συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 5ης Οκτωβρίου απάντησαν στις κυβερνητικές και δικαστικές πρωτοβουλίες τα συντονιστικά όργανα των μαθητών.

 Γενικότερα ωριμάζει η ανάγκη συντονισμού της δράσης όλων των εκπαιδευτικών φορέων, μαθητών, γονέων, εκπαιδευτικών σε συνδυασμό με τις φοιτητικές κινητοποιήσεις αλλά και τους ευρύτερους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες.

  Το μακρύ θερμό φθινόπωρο μόλις τώρα αρχίζει κ. Παπανδρέου, κ. Διαμαντοπούλου.