Η πρόταση της Πειραιώς για εξαγορά της Αγροτικής και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και τα ζητήματα που δημιουργεί

«Καυτό» θέμα των ημερών είναι η πρόταση του Μιχάλη Σάλλα για εξαγορά της Αγροτικής και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου.

Ανοίγει ένα σημαντικό κύκλο αντιπαραθέσεων για την τύχη και την πορεία του τραπεζικού συστήματος στη χώρα μας.

Ήδη στελέχη της κυβέρνησης – όπως ο υπουργός Οικονομικών – παραδέχτηκαν ότι η «πρωτοβουλία» για το άνοιγμα της συζήτησης σχετικά με την αναδιάρθρωση των τραπεζών ανήκει στην κυβέρνηση, την ίδια ώρα που στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν λείπουν οι γκρίνιες και οι κόντρες μεταξύ υπουργών και άλλων στελεχών.

Την πρωτοβουλία χαιρέτισαν πολιτικές δυνάμεις που συνολικά συντάσσονται με τη λογική του Μνημονίου, δίνοντας το στίγμα της ευρύτερης συναίνεσης που κτίζεται αυτή την περίοδο γύρω από τις κεντρικές οικονομικές και πολιτικές επιλογές.

Από την άλλη σφοδρή ήταν η αντίδραση των κομμάτων της Αριστεράς και συνδικαλιστικών φορέων στο χώρο των δύο τραπεζών που χαρακτήρισαν τις εξελίξεις αυτές «σκανδαλώδεις».

Είναι σίγουρο, λοιπόν, ότι στο άμεσα επόμενο διάστημα θα υπάρξει έντονη αντιπαράθεση γύρω από αυτό το ζήτημα.

Σήμερα αναδημοσιεύουμε άρθρο της χθεσινής «Καθημερινής» που μιλά για «γκρίζες ζώνες» στην πρόταση της Πειραιώς. Θα ακολουθήσουν και άλλα σχόλια ώστε να φωτιστούν περισσότερες πτυχές του κρίσιμου αυτού προβλήματος.

Κενά και «γκρίζες ζώνες» στην πρόταση της Πειραιώς

Το παρασκήνιο της κίνησης εξαγοράς της Αγροτικής και του Ταμιευτηρίου

Η πρόταση της Τράπεζας Πειραιώς για την εξαγορά των μετοχών του Δημοσίου σε Αγροτική Τράπεζα και Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο μπορεί να τάραξε τα νερά, ωστόσο προκαλεί ερωτήματα και εμπεριέχει γκρίζες ζώνες: Για την ίδια την πρόταση, την κατάληξη, αλλά και τις προθέσεις της. Επίσης, διίστανται οι πληροφορίες για το πότε και πώς ενημερώθηκαν για την κίνηση της Πειραιώς το Μαξίμου, τα υπουργεία Οικονομίας και Οικονομικών, αλλά και οι διοικήσεις της Αγροτικής και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου.

Σε ό, τι αφορά την πρόταση, πολλοί την αμφισβητούν. Ενδεικτικά, ο οίκος S& P έθεσε την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Πειραιώς υπό παρακολούθηση για πιθανή υποβάθμιση. Ένα άλλο ζήτημα είναι το κατά πόσο είναι δυνατό μια τράπεζα που έχει λάβει κρατική βοήθεια από το σχέδιο στήριξης και την ΕΚΤ να μπορεί να πραγματοποιεί εξαγορές και μάλιστα κρατικών τραπεζών. Έτσι, κάποιοι θεωρούν ότι είναι το πρώτο βήμα ενός σχεδίου με τελικό στόχο τη συμμετοχή του Δημοσίου στο νέο σχήμα, και την κρατικοποίηση της Πειραιώς.

Οι «γκρίζες ζώνες» στην πρόταση εξαγοράς της Αγροτικής και του Τ.Τ.

Η κρατική ενίσχυση, οι χαμηλές αποτιμήσεις και τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν

Του Γιαννη Παπαδογιάννη / g. papadogiannis@gmail. com

Έκπληξη, προσδοκίες αλλά και ερωτήματα δημιούργησε η πρόταση που κατέθεσε στην κυβέρνηση η Τράπεζα Πειραιώς για την εξαγορά του 77,8% της Αγροτικής Τράπεζας και του 33,04% του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου έναντι 701 εκατ. ευρώ.

Η πρόταση εξαγοράς μπορεί να τόνωσε την ψυχολογία της χρηματιστηριακής κυρίως αγοράς, κάτω όμως από το πέπλο αυτής της επίδρασης η ασυνήθιστη πρόταση της Πειραιώς περιέχει γκρίζες ζώνες και σημεία που πρέπει να διευκρινιστούν με σαφήνεια. Αν και από το υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζεται ότι η κίνηση θα εξυπηρετήσει την προσπάθεια μη αφελληνισμού των τραπεζών.

Πολλοί, για παράδειγμα, αμφιβάλλουν για τη βιωσιμότητα και τις προοπτικές του εγχειρήματος. Επιπλέον αμφισβητούν τη δυνατότητα επίτευξης οικονομιών κλίμακας ύψους 300 εκατ. ετησίως. Είναι ενδεικτικό, όμως, ότι ήδη η Standard & Poor's έθεσε την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Τράπεζας Πειραιώς υπό παρακολούθηση για πιθανή υποβάθμιση θεωρώντας ότι η απόκτηση δύο κρατικών τραπεζών θα εξασθενίσει την οικονομική της κατάσταση.

Η πρόταση της Τράπεζας Πειραιώς αλλάζει άρδην τα δεδομένα στην τραπεζική αγορά, καθώς αν γίνει δεκτή όχι μόνο θα οδηγήσει στη δημιουργία της μεγαλύτερης εμπορικής τράπεζας στην Ελλάδα αλλά θα τερματίσει την άμεση κρατική παρουσία στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Αυτό μπορεί να μην είναι απαραίτητα κακό, ωστόσο είναι αντίθετο στο κυβερνητικό πρόγραμμα που τονίζει την ανάγκη ενίσχυσης της παρουσίας του κράτους στον κλάδο. Η αδιανόητη για το κυβερνών κόμμα «εγκατάλειψη» του χρηματοπιστωτικού τομέα κάνει πολλούς να εκτιμούν την πρόταση Σάλλα ως πρώτο βήμα ενός σχεδίου με τελικό στόχο τη συμμετοχή του Δημοσίου στο νέο σχήμα, και την... κρατικοποίηση της Πειραιώς. Υπογραμμίζουν ότι δεδομένων των δυσκολιών στην εξεύρεση κεφαλαίων και ρευστότητας, είναι αμφίβολο αν η Τράπεζα Πειραιώς έχει τη δυνατότητα να καταβάλει τα 700 εκατ. ευρώ της πρότασης.

Κεντρικό σημείο κριτικής είναι το κατά πόσο είναι δυνατό μια τράπεζα που έχει λάβει κρατική βοήθεια από το σχέδιο στήριξης αλλά και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) να μπορεί να πραγματοποιεί εξαγορές και μάλιστα κρατικών τραπεζών. Από το κρατικό πακέτο η Τράπεζα Πειραιώς έχει λάβει 370 εκατ. ευρώ με την έκδοση προνομιούχων μετοχών και ρευστότητα συνολικού ύψους 5,9 δισ. ευρώ. Επιπλέον 11,75 δισ. ευρώ έχει αντλήσει από την ΕΚΤ. Είναι σαφές ότι η επιβίωση της Τράπεζας Πειραιώς αλλά και όλων των εμπορικών τραπεζών, οφείλεται πλέον αποκλειστικά σε κρατικούς πόρους. Τώρα, εν πολλοίς, η Τράπεζα Πειραιώς με τον «αέρα» της ρευστότητας που της παρέχει το κράτος επιχειρεί να αγοράσει περιουσιακά στοιχεία του κράτους. Πολλοί αναρωτιούνται αν η κυβέρνηση, όταν με επιμονή μιλούσε τις τελευταίες εβδομάδες για την ανάγκη δημιουργίας μεγάλων σχημάτων, είχε στο μυαλό της την... πώληση της ΑΤΕ και του Τ.Τ. ή αν εννοούσε το αυτονόητο, δηλαδή συγχωνεύσεις ιδιωτικών τραπεζών μέσω ανταλλαγής μετοχών.

Στελέχη τραπεζών υπογραμμίζουν επίσης την ιδιότυπη μορφή της πρότασης: «απρόσκλητη» η Τράπεζα Πειραιώς δήλωσε ότι ενδιαφέρεται να αγοράσει δύο κρατικές τράπεζες και μάλιστα με τον όρο «ή και τις δύο ή καμία». Ωστόσο, μέχρι σήμερα, δεν είχε τεθεί θέμα ιδιωτικοποίησης της Αγροτικής ή του Τ.Τ. και οι δύο τράπεζες δεν περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Θεωρούν αυτονόητο ότι αν τεθεί τέτοιο θέμα, θα πρέπει να γίνει με ξεκάθαρη διαδικασία, δίνοντας τη δυνατότητα συμμετοχής σε όλους. Προσθέτουν επίσης ότι δεν νοείται να πωληθούν δύο τράπεζες ως «πακέτο»: κάτι τέτοιο δεν έχει προηγούμενο, αντιβαίνει τους κοινοτικούς κανονισμούς και σε κάθε περίπτωση αν προχωρήσει ένας συνδυαστικός διαγωνισμός, θα μπορεί να θεωρηθεί κι ως «φωτογραφικός» υπέρ της Πειραιώς.

Σε κάθε περίπτωση, όλες οι εκτιμήσεις συγκλίνουν στο ότι η κίνηση της Τράπεζας Πειραιώς, ανεξαρτήτως της τύχης της, αποτελεί το πρώτο βήμα για την εκκίνηση ενός νέου κύκλου συγκέντρωσης δυνάμεων στον κλάδο. Θεωρούν δε ότι η πρόταση ουσιαστικά ανοίγει τις διαδικασίες και τη διαπραγμάτευση για τη διαμόρφωση του νέου τραπεζικού χάρτη της χώρας.

Το 2006, το 7% πουλήθηκε 328 εκατ.

Αναλυτές αναδεικνύουν το ζήτημα των αποτιμήσεων. Σημειώνουν ότι το 2006 η τότε κυβέρνηση είχε εισπράξει περίπου 328 εκατ. ευρώ για την πώληση του 7,18% των μετοχών της Αγροτικής και σήμερα η Πειραιώς προσφέρει 370 εκατ. ευρώ για την απόκτηση του... 77,3% των μετοχών της ίδιας τράπεζας! Εντονότερες είναι οι αιτιάσεις για το Τ. Τ., το πλεόνασμα καταθέσεων του οποίου το καθιστά πολύφερνη νύφη. Δεν είναι τυχαίο ότι την άνοιξη του 2008 όταν η Eurobank προχώρησε στην επενδυτική, όπως τη χαρακτήρισε, κίνηση για την απόκτηση του 6% του Τ. Τ., η Εθνική Τράπεζα έσπευσε αμέσως να χτίσει ανάλογη «επενδυτική» θέση αποκτώντας επίσης το 6% των μετοχών του Τ. Τ. Τότε η Eurobank είχε προσφέρει 10 ευρώ ανά μετοχή και η Εθνική περίπου 13 ευρώ ανά μετοχή, δηλαδή 10 ευρώ περισσότερα από την τιμή που η Πειραιώς προσφέρει σήμερα.

Μαφιόζικη εκτέλεση του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια

Η δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια, μια δολοφονία που έγινε καθαρά με μαφιόζικο τρόπο, δημιουργεί έντονα ερωτηματικά.

Είναι η πρώτη ενέργεια τέτοιου τύπου που καταγράφεται και σηματοδοτεί μια διαφορετική εξέλιξη σ’ ότι αφορά την ελευθερία του τύπου στη χώρα μας αλλά και στον κρυφό ή ανοικτό πόλεμο μεταξύ δημοσιογραφικών, εκδοτικών αλλά και επιχειρηματικών συμφερόντων.

Περιμένουμε το αν και πόσο θα προχωρήσει η έρευνα για την ανακάλυψη τόσο των φυσικών δραστών όσο και των ηθικών αυτουργών αυτής της δολοφονικής επίθεσης.

Η πρόσφατη ταυτοποίηση από την πλευρά των αστυνομικών αρχών του όπλου της επίθεσης μ' εκείνα της Σέχτας των Επαναστατών, δεν αλλάζει τον χαρακτήρα αυτής της δολοφονικής επίθεσης.

Είναι ένα πλήγμα - από μηχανισμούς και δυνάμεις που κρύβονται πίσω από το πέπλο της τρομοκρατίας , που επιδιώκουν το κτύπημα των δημοκρατικών θεσμών και ειδικότερα της ελεύθερης έκφρασης.

Επιδιώκει να λειτουργήσει και εκφοβιστικά απέναντι σ' όσους θέλουν να υπηρετήσουν την ερευνητική δημοσιογραφία.

Δολοφονήθηκε ο Σ. Γκιόλιας

Δολοφονήθηκε, στις 5.20 τα ξημερώματα, έξω από το σπίτι του στην οδό Δαιδάλου 21 στην Ηλιούπολη, ο δημοσιογράφος Σωκράτης Γκιόλιας. Οι αστυνομικοί περισυνέλεξαν, από τον τόπο της δολοφονίας, είκοσι κάλυκες από πυροβόλο όπλο.

Έρευνες διεξάγει το Τμήμα Εγκλημάτων Κατά Ζωής της Ασφάλειας Αττικής, για τις συνθήκες και τα κίνητρα της δολοφονίας, τα οποία εξακολουθούν να είναι αδιευκρίνιστα, ενώ η αστυνομία δεν αποκλείει καμία εκδοχή.

Σύμφωνα με μία μαρτυρία που εξετάζουν οι αστυνομικοί, οι δράστες φορούσαν στολές πιθανόν Σεκιούριτι ή Δημοτικής Αστυνομίας και ήταν τουλάχιστον τρεις.

Ο ένας από αυτούς χτύπησε το κουδούνι του διαμερίσματος του 37χρονου δημοσιογράφου, λέγοντάς του από το θυροτηλέφωνο ότι κλέβουν το αυτοκίνητό του και όταν κατέβηκε στην είσοδο τον "γάζωσαν" με πιστόλι των 9 χιλιοστών.

Από το σημείο συλλέχθηκαν 20 κάλυκες από πυροβόλο όπλο.

Εκτιμάται ότι δράστες είναι τρία άτομα που διέφυγαν με ΙΧ αυτοκίνητο.

Σύμφωνα με μία μαρτυρία που εξετάζουν οι αστυνομικοί, οι δράστες φορούσαν στολές πιθανόν Σεκιούριτι ή Δημοτικής Αστυνομίας και ήταν τουλάχιστον τρεις.

Οι αστυνομικοί θεωρούν βέβαιο, ότι οι δράστες διέφυγαν με ΙΧ αυτοκίνητο μάρκας Honda Civic, το οποίο βρέθηκε καμένο γύρω στις 7 το πρωί στην οδό Ηλιουπόλεως σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιόμετρο από τον τόπο της δολοφονίας.

Το αυτοκίνητο αυτό εκλάπη από τον Άλιμο, το περασμένο Σάββατο 17/7/2010 και είχε δηλωθεί η κλοπή από τον ιδιοκτήτη του στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Σημειώνεται ότι στο σπίτι ήταν η σύζυγός του, η οποία έχει υποστεί ισχυρό σοκ, μαζί με το ανήλικο παιδί τους.

Ο Σωκράτης Γκιόλιας το τελευταίο διάστημα εργαζόταν ως διευθυντής στο ραδιοφωνικό σταθμό "Θέμα 989" και φέρονταν ως ένας από τους διαχειριστές του blog troktiko, ενώ υπήρξε και για χρόνια στενός συνεργάτης του δημοσιογράφου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου.

"Πρόκειται για ένα πλήγμα στην ελευθεροτυπία και τη μάχιμη δημοσιογραφία" δήλωσε σήμερα το πρωί μιλώντας στην τηλεόραση του Σκάι ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Πάνος Σόμπολος, με αφορμή τη δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια.

Υπάρχει ελπίδα για την Αφρική;

Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο η Αφρική παραμένει αντιμέτωπη με τα προβλήματά της.

Ωστόσο πάντα υπάρχει ελπίδα για κάτι καλύτερο.

Όσο υπάρχει και αναγεννιέται η ζωή.

Αυτό, ίσως, συμβολίζει και ο μικρός ελέφαντας – 12 μηνών που βρίσκεται στη μήτρα της μητέρας του, ζυγίζει 12 κιλά και δεν θα γεννηθεί πριν περάσουν ακόμα 10 μήνες.

Η εικόνα έχει ληφθεί από ένα ντοκυμαντέρ του National Geographic: «In the Womb».

Έχει παραχθεί από ένα μείγμα υπερήχων σάρωσης, μικροσκοπικών φωτογραφικών μηχανών και υπολογιστικών γραφικών διακοσμητικών στοιχείων.

Η οικονομική κρίση απειλή για την εκστρατεία αντιμετώπισης του AIDS;

Η αντιμετώπιση της μάστιγας του AIDS, η πρόληψη και η προαιρετική εξέταση, η πρόοδος στην ανάπτυξη ενός εμβολίου : οι στόχοι αυτοί θα είναι κεντρικής σημασίας για την 18^ε Διεθνή Διάσκεψη για το AIDS , η οποία πραγματοποιείται στη Βιέννη από 18 έως 23 Ιουλίου , όπου περισσότεροι από 20.000 ερευνητές , γιατροί και μέλη οργανώσεων θα συζητήσουν σχετικά με μια ασθένεια που προκαλεί 2.000.000 θανάτους ετησίως . Όμως το ζήτημα που θα κυριαρχήσει στη Διάσκεψη της Βιέννης θα είναι η χρηματοδότηση για την καταπολέμηση του AIDS, που αντιμετωπίζει μια σημαντική πρόκληση .

Σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες , η πανδημία, που έχει σκοτώσει πάνω από 25 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, μπορεί να σταματήσει.

Η οικονομική κρίση ανάγκασε όλες τις δωρήτριες χώρες να προσαρμόσουν τους προϋπολογισμούς τους ή να μειώσουν τις ενισχύσεις τους . Ο αριθμός των ατόμων που έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV , δεν σταματάει βεβαίως να αναπτύσσεται. Από τα 15 εκατομμύρια οροθετικών ατόμων που έχουν ανάγκη θεραπείας σε χώρες με χαμηλά ή μέτρια εισοδήματα , σχεδόν 10 εκατομμύρια δεν είναι σε θέση να τη λάβουν. Αλλά η καθολική πρόσβαση στη θεραπεία γίνεται ακόμη πιο επιτακτική καθώς αποτελεί τον πυλώνα της νέας στρατηγικής που υποστηρίζει το πρόγραμμα UNAIDS , η οποία συντονίζει τις δραστηριότητες των διαφόρων οργάνων των ΗΕ κατά της νόσου, και η οποία προωθεί την αξιοποίηση μιας τριπλής θεραπείας ως προληπτικού όπλου ενάντια στη μετάδοση του ιού HIV.

Εντυπωσιακή είναι η επέκταση της επιδημίας μεταξύ των χρηστών ναρκωτικών στην Ανατολική Ευρώπη.

«Είναι μια καταστροφική κατάσταση , δήλωσε ο Μισέλ Σιντιμπέ , εκτελεστικός διευθυντής της UNAID. Στην Ανατολική Ευρώπη και μόνο, υπάρχουν 1,5 εκατομμύρια οροθετικών ατόμων . Και ο αριθμός των νέων μολύνσεων έχει αυξηθεί πάνω από τα δύο τρίτα από το 2001. Συνολικά, πάνω από το 57% των νέων μολύνσεων στην Ανατολική Ευρώπη οφείλονται στα ναρκωτικά . "

Είναι μια πολύ σοβαρή επιδημία που μεγαλώνει και αναπτύσσεται σε αυτό το μέρος του κόσμου, υπό το αδιάφορο βλέμμα των αρχών. Η Ανατολική Ασία και η Ανατολική Ευρώπη, είναι τα μοναδικά μέρη στον κόσμο όπου η επιδημία προχωρεί. " Για την αντιμετώπιση ; Ξοδεύεται ένα σεντ ανά ημέρα ανά μολυσμένο άτομο. Αν εξετάσει κανείς τη Ρωσία, υπάρχουν 1,8 εκατομμύρια άτομα που κάνουν χρήση ενέσιμων ναρκωτικών , το 37% από αυτά είναι θετικά στον ιό HIV. Και υπάρχουν διαθέσιμες μόνο τέσσερις σύριγγες ανά άτομο ανά έτος, υπογραμμίζει η UNAIDS.

"Σήμερα , η πολιτική υγείας των χωρών αυτών είναι παράλογη. Η φυλάκιση θεωρείται ως η μόνη απάντηση . Δεν εξυπηρετεί όμως κανένα σκοπό. Εξακολουθεί να μην υπάρχει κανένα πρόγραμμα αλλαγής βελονών , ή υποκατάστατά του, λέει ένας ανώτερο στέλεχος του οργανισμού, το οποίο σημειώνει ότι , αντιστρόφως η Κίνα έχει αλλάξει ριζικά τις πολιτικές της μέσα σε δύο χρόνια . Και πολλαπλασίασε επί 1000 τον αριθμό των κέντρων απεξάρτησης των τοξικομανών . « Επομένως, είναι δυνατή μια διαφορετική αντιμετώπιση» , επιμένει.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι ηγέτες της διάσκεψης προωθούν μια «Διακήρυξη της Βιέννης» για το θέμα αυτό : « Θέλουμε να προωθήσουμε την επιστημονική προσέγγιση της πολιτικής για τα ναρκωτικά , η οποία αρχίζει με την αναγνώριση ότι ο εθισμός δεν είναι έγκλημα , αλλά μια ασθένεια» , γράφουν υψηλού επιπέδου εμπειρογνώμονες, συμπεριλαμβανομένου του τιμημένου με βραβείο Νόμπελ γάλλου, Francoise Barre - Sinoussi .

Συνολικά, πάνω από 30 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν σήμερα με τον ιό HIV. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των μολυσμένων ζουν στο νότιο ημισφαίριο , σχεδόν τα δύο τρίτα στην υποσαχάρια Αφρική.

Ωστόσο, μπορεί να εκτιμήσει κανείς ότι υπάρχουν θετικά στοιχεία στην αντιμετώπιση της επιδημίας . «Είμαστε σ ' ένα οριακό σημείο» δήλωσε ο Μισέλ Σιντιμπέ . «Η πρόκληση έγκειται στην πρόληψη της νόσου ανάμεσα στους νέους. Υπάρχουν 1,2 δισεκατομμύρια νέοι μεταξύ 11 και 20 ετών. Αν χάσουν την ευκαιρία να δεχτούν μια συστηματική σεξουαλική διαπαιδαγώγηση , θα είναι καταστροφικό».

Τα καλά νέα είναι ότι η επιδημία του AIDS έχει μειωθεί σημαντικά μεταξύ των νέων 15-24 ετών , ειδικότερα στο ήμισυ των 25 χωρών που έχουν πληγεί περισσότερο στον κόσμο, και ιδίως την υποσαχάρια Αφρική , σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του UNAIDS . Αυτή η μείωση στον επιπολασμό του ιού HIV συμπίπτει με μια αλλαγή στη σεξουαλική συμπεριφορά . Με μεταγενέστερη έναρξη της σεξουαλικής ζωής, αλλά και τη μείωση του αριθμού των σεξουαλικών συντρόφων και μια "αυξημένη χρήση " των προφυλακτικών μεταξύ των νέων 15-24 ετών.

Από την ίδρυσή του το 2002 , το Παγκόσμιο Ταμείο για την καταπολέμηση της νόσου έχει χορηγήσει σχεδόν 11 δισεκατομμύρια δολάρια (8,5 δισ. ευρώ), ποσό που κατανέμεται σε 140 χώρες.

Αυτή η κοινή προσπάθεια έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια και έχει βοηθήσει να σημειωθεί πρόοδος τόσο στη μείωση της θνησιμότητας τόσο όσων εισάγονται για νοσηλεία όσο και των νέων μολύνσεων από τον HIV .

Αυτό έδωσε τη δυνατότητα να επωφεληθούν 2,8 εκατομμύρια άνθρωποι από τηναντιρετροϊκή θεραπεία, πέντε εκατομμύρια ορφανά να λάβουν ιατρική περίθαλψη , 1 εκατομμύριο γυναίκες να έχουν μια προληπτική θεραπεία. Ποτέ μέχρι σήμερα η διεθνής κοινότητα δεν είχε δεσμευτεί τόσο πολύ σε ένα πρόβλημα υγείας .

Αλλά για έναν «ιδανικό» τρόπο για την καταπολέμηση της πανδημίας ( καθολική πρόσβαση στην πρόληψη, τη θεραπεία και την υποστήριξη ) , το UNAIDS εκτιμά ότι οι διεθνείς δωρητές θα πρέπει να παρέχουν , για το 2010 και μόνο , 25 δισ. δολάρια - 11,3 δισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα από ό, τι είναι διαθέσιμα σήμερα.

Τι, όμως, προτίθενται να δώσει η διεθνής κοινότητα τα επόμενα χρόνια , ενώ η δημοσιονομική λιτότητα κτυπά τις χώρες του Βορρά , και ιδίως τις χώρες που αποτελούν τους κύριους χορηγούς ; Το φθινόπωρο του 2010 θα διεξαχθεί η επόμενη συνδιάσκεψη για την ανασύσταση του Παγκόσμιου Ταμείου , κατά την οποία η διεθνής κοινότητα θα δεσμευτεί για τα επόμενα τρία χρόνια.

Μια κρίσιμη συνάντηση για την καταπολέμηση των τριών πανδημιών του AIDS, της φυματίωσης και της ελονοσίας , κατά την οποία ο Michel Kazatchkine, εκτελεστικός διευθυντής του Παγκόσμιου Ταμείου δεν κρύβει την ανησυχία του . «Ο στόχος για την συγκέντρωση 17 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την περίοδο 2010-2013 μπορεί να φαίνεται πολύ φιλόδοξος , αλλά το ποσό αυτό αντιστοιχεί μόνο στην προσπάθεια για ανανέωση των προσπαθειών που καταβάλλονται τα τελευταία χρόνια ", αναφέρει.

Αν όλοι οι χώρες χορηγοί μιλούν για την κρίση , ωστόσο , η στάση ποικίλλει από τη μία χώρα στην άλλη. "Ορισμένες χώρες , μειώνουν τους προϋπολογισμούς τους συνολικά. Αυτή είναι η περίπτωση των Κάτω Χωρών ή της Ισπανίας . Άλλες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο ή οι Ηνωμένες Πολιτείες , επιβεβαιώνουν τη βούλησή τους να διατηρήσουν τον προϋπολογισμό που αφιερώνεται στην ανάπτυξη της βοήθειας», συνεχίζει ο Kazatchkine.

Η υποστήριξη των δυτικών χωρών στο Παγκόσμιο Ταμείο παρουσιάζεται λοιπόν αρκετά εύθραυστη.

Πρόσφατα, το Ταμείο στράφηκε προς τις πλούσιες αραβικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Κόλπου. Καμία απάντηση.

Έτσι ελπίδες εναποτίθενται στις αναδυόμενες χώρες. Ειδικά στην Κίνα , μια χώρα στην οποία το Ταμείο έχει προσφέρει από τότε που δημιουργήθηκε, πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια , το 30% των πόρων που διατίθενται για την καταπολέμηση του AIDS στη χώρα . "Η Κίνα έχει δύο επιλογές, αναλύει ο Kazatchkine : να συνεχίσει να λαμβάνει βοήθεια , ή να μπει στην παγκόσμια διαχείριση και διοίκηση του Ταμείου. Υποστηρίζουμε τη δεύτερη επιλογή . Αν η Κίνα το πράξει , και άλλες αναδυόμενες χώρες, θα ακολουθήσουν το παράδειγμά της: η Βραζιλία , και η Ινδία επίσης. "

« Το 2010 είναι κρίσιμο έτος », συνεχίζει ο διευθυντής του Ταμείου. Η διεθνής κοινότητα θα σταματήσει - άραγε - στα μισά του δρόμου ;

Κι όμως πανηγυρίζουν γι' αυξήσεις ... 0% !

Σημαντικά γεγονότα που συνιστούν ριζική ανατροπή του ασφαλιστικού συστήματος, των εργασιακών σχέσεων και συνολικά του μεγαλύτερου μέρους των κοινωνικών κατακτήσεων και των κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων συντελέστηκαν την τελευταία βδομάδα.

Μία από αυτές τις εξελίξεις ήταν και η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της ΓΣΕΕ και των εργοδοτικών οργανώσεων για τη νέα Εθνική Συλλογική Σύμβαση, η οποία προβλέπει «πάγωμα μισθών το 2010 και οριακές αυξήσεις έως 1,5% το 2011 και το 2012»

Μηδενικές αυξήσεις για το 2010 και οριακές στο ύψος του προβλεπόμενου μέσου πληθωρισμού στην Ε. Ε., δηλαδή γύρω στο 1%-1,50% για το 2011 και το 2012 συμφώνησαν οι ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΕΣΕΕ και ΓΣΕΒΕΕ.

Με αυτήν τη συμφωνία και κατά τα λεγόμενα του προέδρου της ΓΣΕΕ «διασώζουν τον θεσμό της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης που καθορίζει τα κατώτατα όρια ημερομισθίων και μισθών» (έστω και αν είναι εφικτές συμφωνίες με χαμηλότερες αυξήσεις).

Όσον αφορά τον 13ο - 14ο μισθό

Επί του παρόντος φαίνεται να εγκαταλείπεται η προσπάθεια σταδιακής κατανομής του 13ου και 14ου μισθού στις βασικές αποδοχές, ενώ σε διαδικασία τελικής συμφωνίας είναι και η διαπραγμάτευση της ΕΣΕΕ με την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων για την υπογραφή κλαδικής σύμβασης στο εμπόριο.

Πάντως, στο νέο εργασιακό σκηνικό θεωρείται βέβαιο ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις είναι αυτές που θα διαδραματίσουν τον κυρίαρχο ρόλο ενσωματώνοντας ρυθμίσεις για τη μείωση του χρόνου ή των ημερών εργασίας, όπως έχει ήδη εκδηλωθεί σε αρκετές μεγάλες μονάδες. Το ζήτημα της αναδιευθέτησης του ωραρίου εργασίας, με αλλαγές στον χρόνο προσέλευσης, ώστε να συμπίπτει με τους πραγματικούς χρόνους της αγοράς, θα τεθεί και στη διαπραγμάτευση για την κλαδική σύμβαση των τραπεζών.

Η συμφωνία αυτή παρουσιάστηκε από την ηγεσία της ΓΣΕΕ ως επιτυχία και «ανατροπή του μνημονίου» στο βαθμό που διασώζει «το θεσμό της ΕΓΣΣΕ».

Τώρα, ίσως, οι «ηγέτες» του συνδικαλιστικού κινήματος ξεχνούν τα στοιχειώδη, όπως ότι:

Η Ελλάδα είναι η χώρα με τον υψηλότερο πληθωρισμό στην Ε.Ε.

« Πρωταθλήτρια, με τον υψηλότερο ετήσιο εναρμονισμένο πληθωρισμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν η Ελλάδα τον Ιούνιο με ποσοστό 5,2% κατά 0,1% μειωμένο σε σχέση με τον Μάιο του 2010, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας. Στην Ευρωζώνη, ο ετήσιος πληθωρισμός τον Ιούνιο του 2010 ήταν 1,4%, μειωμένος κατά 0,2% σε σχέση με τον Μάιο. Συνολικά στην Ένωση ο ετήσιος πληθωρισμός καταγράφεται τον Ιούνιο στο 1,9% σε σχέση με 2,0% τον Μάιο.

Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα για δεύτερο συνεχόμενο μήνα ήταν ο υψηλότερος από κάθε άλλο κράτος-μέλος της Ένωσης.

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την Ελλάδα ακολουθούν δύο ακόμη κράτη, Ουγγαρία (5,0%) και Ρουμανία (4,3%), τα οποία εφαρμόζουν προγράμματα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και φυσικά αναγκάζονται να λάβουν μέτρα όπως να αυξάνουν τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Στο αντίθετο άκρο, δηλαδή με τον χαμηλότερο πληθωρισμό, βρίσκεται η Ιρλανδία (-2,0%) που έχει λάβει και αυτή δρακόντεια μέτρα λιτότητας. Μάλιστα, η Ιρλανδία εμφανίζει αποπληθωρισμό ολόκληρο τον τελευταίο χρόνο (-2,5% μέσον όρο). Αντιθέτως, τον υψηλότερο πληθωρισμό κατά μέσον όρο τον τελευταίο χρόνο έχουν η Ουγγαρία (5,2%) και η Ρουμανία (4,6%).»

Με άλλα λόγια οι εργαζόμενοι καλούνται να αισθάνονται ικανοποιημένοι με λιγότερο από τα «ψίχουλα» που τους δίνονται. Την ίδια στιγμή που ο ΣΕΒ και οι άλλοι ισχυροί εξασφαλίζουν αυτομάτως διευρυμένα κέρδη.

Την ίδια στιγμή που τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα συντρίβονται με τα τελευταία νομοθετικά μέτρα της κυβέρνησης.

Ενώ, επίσης, αποδομούνται οι εργασιακές σχέσεις με την απελευθέρωση των απολύσεων. ««ΦΘΗΝΟΤΕΡΑ ναι, δυσκολότερα όχι» θα μπορούν να προχωρούν οι εργοδότες σε αθρόες απολύσεις εργαζομένων. Με τη δημοσίευση του ασφαλιστικού νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως οι επιχειρήσεις θα έχουν στη διάθεσή τους όλα τα «δώρα» του μνημονίου, δηλαδή: *Τις μειωμένες κατά 50% αποζημιώσεις σε περίπτωση που ο εργαζόμενος ειδοποιηθεί έως και έξι μήνες νωρίτερα. Με βάση τον νέο νόμο, η προειδοποίηση από τον εργοδότη δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι μήνες και αυτό για εργαζόμενους που έχουν συμπληρώσει από 21 χρόνια και πάνω στον ίδιο εργοδότη.

*Τη δυνατότητα καταβολής των αποζημιώσεων απόλυσης σε διμηνιαίες δόσεις. Με την κοινοποίηση της απόλυσης ο εργοδότης οφείλει να πληρώσει μόνο δύο μισθούς αποζημίωσης ενώ μέχρι τώρα όφειλε να καταβάλει ολόκληρο το ποσό. Για την υπόλοιπη αποζημίωση, ο εργαζόμενος υποχρεούται διά νόμου σε ευκολίες πληρωμής, καθώς θα εισπράττει τα οφειλόμενα σε διμηνιαίες δόσεις, καθεμιά από τις οποίες δεν μπορεί να υπερβεί τους δύο μισθούς.»

Αυτά επισημαίνει σε σημερινό δημοσίευμά της η «Ελευθεροτυπία».

Την ίδια στιγμή επίσης που η ανεργία αγγίζει το 12% !

Το ποσοστό των ανέργων στην Ελλάδα αυξήθηκε τον Απρίλιο φέτος στο 11,9% από 9,4% τον αντίστοιχο μήνα πέρυσι σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).

Το σύνολο των απασχολούμενων τον Απρίλιο ανήλθε σε 4.412.946 άτομα ενώ οι άνεργοι έφτασαν τα 596.979 άτομα.

Γενικότερα στη χώρα διαμορφώνεται ένα εργασιακό περιβάλλον με συντριπτική υποχώρηση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Με σαφή, δηλαδή, επιδείνωση της θέσης και της προοπτικής των εργαζομένων και με σαφή την ενίσχυση των «ευκαιριών» για τη μεγιστοποίηση των κερδών από την πλευρά των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων – ελληνικών και ξένων.

Τώρα, αν αυτό αποτελεί μια στρατηγική ήττα του εργατικού κινήματος στη χώρα μας, αυτό μένει να το αποτυπώσει η ιστορική και πολιτική πραγματικότητα.

Το σίγουρο είναι ότι οι ηγεσίες των μεγάλων συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι πολύ πίσω και πολύ πέρα από τις ανάγκες και την κρισιμότητα των καιρών.

Ότι το ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα – με τις δομές, τη λειτουργία, του, τις μικροπαραταξιακές αντιθέσεις, τον κατακερματισμό τους, και όλες τις άλλες χρόνιες αδυναμίες τους – δεν μπόρεσε να αποτρέψει την επιβολή των πιο σκληρών αντιλαϊκών μέτρων της τελευταίας 50ετίας.

Ζητούμενο δεν είναι επίσης αν και κατά πόσο αρκεί η καταγραφή κάποιων οριακά ενισχυμένων ποσοστών ειδικά των αριστερών δυνάμεων, όποτε γίνουν εκλογές.

Η τακτική των χωριστών συγκεντρώσεων και χωριστών κινητοποιήσεων σε τι οδηγεί στο βαθμό που τα μέτρα τα οποία επιδιώκει η κυβέρνηση και η τρόικα περνούν στο ακέραιο;

Οι δηλώσεις των εκπροσώπων της «Αυτόνομης Παρέμβασης» κατά της συμφωνίας δεν αρκούν, βεβαίως, για να διασώσουν τα προσχήματα. Στο βαθμό που συμμετέχουν και στο προεδρείο της ΓΣΕΕ και στις διαπραγματεύσεις.

Εν ολίγοις, τόσο το συνδικαλιστικό κίνημα όσο και οι πολιτικές δυνάμεις που εναντιώνονται στο μνημόνιο δεν μπόρεσαν μέχρι στιγμής να συγκροτήσουν μια ουσιαστική αντίσταση ώστε να αναχαιτίσουν τις επιλογές και τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης, των μεγάλων συμφερόντων και της τρόικας.

Είναι καιρός να σταθμιστούν νηφάλια όλες αυτές οι εξελίξεις και να υιοθετηθούν νέες πιο αποτελεσματικές στρατηγικές επιλογές από τις δυνάμεις που μπορούν να αλλάξουν τα σημερινά δεδομένα.