Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015

Τι περιλαμβάνει η λίστα Βαρουφάκη σύμφωνα με το Reuters

Το κείμενο της επιστολής του υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη προς τον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ στο οποίο περιγράφονται οι προτεινόμενες από την Ελλάδα μεταρρυθμίσεις αποκάλυψε το πρακτορείο Reuters, όπως αναφέρει το Euro2day.gr

Η επιστολή έχει ως εξής:

«Αγαπητέ Πρόεδρε του Eurogroup. Στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου η ελληνική κυβέρνηση κλήθηκε να παρουσιάσει στους θεσμούς, μέχρι τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2015, μια πρώτη περιεκτική λίστα των μεταρρυθμιστικών μέτρων που οραματίζεται, η οποία θα εξειδικευτεί περαιτέρω και θα συμφωνηθεί μέχρι το τέλος του Απριλίου 2015.


Επιπροσθέτως της κωδικοποίησης της  μεταρρυθμιστικής της ατζέντας, σύμφωνα με τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στο ελληνικό κοινοβούλιο, η ελληνική κυβέρνηση είναι επίσης προσηλωμένη να εργαστεί σε στενή συνεργασία με τους Ευρωπαίους εταίρους και θεσμούς, καθώς και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, και να αναλάβει ενέργειες που ενισχύουν τη δημοσιονομική σταθερότητα, εγγυώνται την οικονομική σταθερότητα και προωθούν την οικονομική ανάκαμψη.


Η πρώτη περιεκτική λίστα των μεταρρυθμιστικών μέτρων ακολουθεί κάτωθι, όπως την οραματίζεται η ελληνική κυβέρνηση. Πρόθεσή μας είναι να τα εφαρμόσουμε, βασιζόμενοι ταυτόχρονα στην τεχνική βοήθεια και χρηματοδότηση από τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία».

Δημοσιονομικές διαρθρωτικές πολιτικές - Φορολογικές πολιτικές
Η Ελλάδα δεσμεύεται να:

* Μεταρρυθμίσει την πολιτική του ΦΠΑ, τη φορολογική διοίκηση και επιβολή. Θα γίνουν σθεναρές προσπάθειες για βελτίωση της είσπραξης φόρων και της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, κάνοντας πλήρη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων και άλλων τεχνολογικών καινοτομιών. Η πολιτική του ΦΠΑ θα εξορθολογιστεί σε σχέση με τους συντελεστές και θα εκσυγχρονιστεί με τρόπο που θα μεγιστοποιεί τα πραγματικά έσοδα χωρίς αρνητική επίπτωση στην κοινωνική δικαιοσύνη, και με σκοπό να περιοριστούν οι εξαιρέσεις, εξαλείφοντας ταυτόχρονα τις παράλογες εκπτώσεις.

* Τροποποιήσει τη φορολόγηση των συλλογικών επενδύσεων και των δαπανών της φορολογίας εισοδήματος που θα ενσωματωθούν στον κώδικα φορολογίας εισοδήματος.

* Διευρύνει τον ορισμό της φορολογικής απάτης και φοροδιαφυγής, βάζοντας τέλος στην φορολογική αμνηστία.

* Εκσυγχρονίσει τον κώδικα φορολογίας εισοδήματος και να εξαλείψει εξαιρέσεις του φορολογικού κώδικα και να τις αντικαταστήσει, όταν είναι απαραίτητο, με μέτρα που θα ενισχύουν την κοινωνική δικαιοσύνη.

* Επιβάλει αποφασιστικά και να βελτιώσει την νομοθεσία για τις ενδοομιλικές συναλλαγές.

* Εργαστεί προς τη δημιουργία μιας νέας κουλτούρας φορολογικής συμμόρφωσης, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλα τα τμήματα της κοινωνίας, και ιδιαίτερα οι εύποροι, θα συνεισφέρουν δίκαια στη χρηματοδότηση των δημόσιων πολιτικών. Στο πλαίσιο αυτό, θα δημιουργηθεί με τη βοήθεια των ευρωπαϊκών και διεθνών εταίρων, βάση δεδομένων για τις περιουσίες, που θα βοηθά τις φορολογικές αρχές να αξιολογήσουν την ακρίβεια των προηγούμενων δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος.

Διαχείριση Δημόσιων Οικονομικών
Η Ελλάδα θα:

* Υιοθετήσει τροποποιήσεις στον Νόμο για τον Προϋπολογισμό και θα προχωρήσει σε βήματα για τη βελτίωση της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών. Η εφαρμογή του προϋπολογισμού θα βελτιωθεί και θα αποσαφηνιστεί, όπως και οι ευθύνες για τον έλεγχο και τη δημοσιοποίηση. Οι διαδικασίες πληρωμών θα εκσυγχρονιστούν και θα επιταχυνθούν, παρέχοντας ταυτόχρονα έναν μεγαλύτερο βαθμό χρηματοοικονομικής και προϋπολογιστικής ευελιξίας και ευθύνης για τις ανεξάρτητες ή/και ρυθμιστικές οντότητες.

* Καταρτίσει και εφαρμόσει μια στρατηγική για την εκκαθάριση των καθυστερούμενων, των επιστροφών φόρων και των αιτήσεων συνταξιοδότησης.

* Μετατρέψει το υπάρχον (αν και μέχρι σήμερα αδρανές) Δημοσιονομικό Συμβούλιο σε μια πλήρως λειτουργική οντότητα.

Διαχείριση εσόδων
Η Ελλάδα θα εκσυγχρονίσει την φορολογική και τελωνειακή διοίκηση επωφελούμενη της διαθέσιμης τεχνικής βοήθειας. Από αυτήν την άποψη, η Ελλάδα θα:

* Ενισχύσει την διαφάνεια και διεθνή εμβέλεια της διαδικασίας με την οποία διορίζεται, παρακολουθούνται οι επιδόσεις, και αντικαθίσταται ο Γενικός Γραμματείας της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων.

* Ενισχύσει την ανεξαρτησία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων - εάν είναι απαραίτητο μέσω περαιτέρω νομοθεσίας- από όλων των ειδών τις παρεμβάσεις (πολιτικές ή άλλες), εγγυώμενη ταυτόχρονα την πλήρη ευθύνη και διαφάνεια των δραστηριοτήτων της. για τον σκοπό αυτό, η κυβέρνηση και η ΓΓΔΕ θα κάνουν πλήρη χρήση της διαθέσιμης τεχνικής βοήθειας.

* Επανδρώσει επαρκώς, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, την ΓΓΔΕ και ιδιαίτερα τις μονάδες υψηλού πλούτου και μεγάλων οφειλετών της διοίκησης εσόδων και να διασφαλίσει πως διαθέτει ισχυρές ερευνητικές και διωκτικές εξουσίες, και πόρους που θα βασίζονται στις δυνατότητες του ΣΔΟΕ, έτσι ώστε να στοχεύονται αποτελεσματικά η φορολογική απάτη και οι φορολογικές οφειλές των κοινωνικών ομάδων υψηλών εισοδημάτων. Θα εξετάσει το πλεονέκτημα της ενσωμάτωσης του ΣΔΟΕ στην ΓΓΔΕ.

* Αυξήσει τις επιθεωρήσεις, τους ελέγχους βάση των κινδύνων, και τις δυνατότητες είσπραξης, επιδιώκοντας παράλληλα να ενσωματώσει τις λειτουργίες της είσπραξης φορολογικών εσόδων και εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σε ολόκληρη τη γενική κυβέρνηση.

Χρηματοοικονομική σταθερότητα - Ρυθμίσεις
Η Ελλάδα δεσμεύεται:

* Να βελτιώσει άμεσα, σε συμφωνία με τους θεσμούς, τη νομοθεσία για την αποπληρωμή των οφειλών σε εφορίες και κοινωνική ασφάλιση.

* Να καθορίσει τις ρυθμίσεις κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διευκολύνεται ο αποδοτικός διαχωρισμός μεταξύ α) στρατηγικής χρεοκοπίας/μη πληρωμής και β)ανικανότητας πληρωμών, ώστε να στοχεύει σε φυσικά και νομικά πρόσωπα της περίπτωσης (α) με αστικές και ποινικές διαδικασίες (ειδικότερα μεταξύ των ομάδων υψηλού εισοδήματος) ενώ παράλληλα θα προσφέρει στα φυσικά και νομικά πρόσωπα της ομάδας (β) όρους αποπληρωμών που θα δίνουν τη δυνατότητα σε φερέγγυες μονάδες να επιβιώσουν, θα αποτρέπει το free riding, θα ακυρώνει τον ηθικό κίνδυνο και θα ενισχύει την κοινωνική ευθύνη όπως και την κατάλληλη κουλτούρα αποπληρωμών.

* Να αποποινικοποιήσει τους οφειλέτες χαμηλού εισοδήματος που έχουν μικρές οφειλές.

* Να ενισχύσει τις μεθόδους και τις διαδικασίες επιβολής, όπου περιλαμβάνεται το νομικό πλαίσιο για τη συλλογή των μη καταβληθέντων φόρων και την αποδοτική εφαρμογή των εργαλείων συλλογής.

Τραπεζική και μη εξυπηρετούμενα δάνεια
Η Ελλάδα δεσμεύεται για:

-Τράπεζες που θα λειτουργούν με υγιείς εμπορικές/τραπεζικές αρχές.

- Να κάνει πλήρη χρήση του ΤΧΣ και να εξασφαλίσει– σε συνεργασία με τον SSM, την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή – ότι θα παίξει σωστά το ρόλο της στην εξασφάλιση της σταθερότητας του τραπεζικού τομέα και του δανεισμού σε εμπορική βάση, ενώ θα συμμορφώνεται με τους κανόνες ανταγωνισμού της ΕΕ.

- Αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά τρόπο που θα λαμβάνει πλήρως υπόψη την κεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τη λειτουργία του δικαστικού συστήματος, την κατάσταση στην αγορά ακινήτων, τα θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης και τον αρνητικό αντίκτυπο στη δημοσιονομική θέση της χώρας.

- Συνεργασία με τις διοικήσεις των τραπεζών και των θεσμών ώστε να αποφευχθούν την επόμενη περίοδο πλειστηριασμοί κύριων κατοικιών με αξία χαμηλότερη από κάποιο συγκεκριμένο όριο, ενώ παράλληλα θα τιμωρούνται όσοι χρεοκοπούν στρατηγικά, λαμβάνοντας υπόψη: α) τη διατήρηση της κοινωνικής στήριξης στο ευρύ πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης, β)την αποτροπή περαιτέρω μείωσης στις τιμές των ακινήτων (που θα επέφεραν αρνητικό αντίκτυπο στο χαρτοφυλάκιο των ίδιων των τραπεζών, γ) ελαχιστοποίηση των δημοσιονομικών επιπτώσεων από την αύξηση του αριθμού των αστέγων και δ) προώθηση ισχυρής κουλτούρας πληρωμών. Θα ληφθούν μέτρα για την στήριξη των πιο ευάλωτων νοικοκυριών που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους.

- Ευθυγράμμιση της νομοθεσίας για τις εξωδικαστικές διευθετήσεις με τις ρυθμίσεις μετά την προσαρμογή τους ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος στα δημοσιονομικά και στη νοοτροπία πληρωμών, ενώ παράλληλα θα διευκολύνεται η αναδιάρθρωση ιδιωτικών χρεών.

-Εκσυγχρονισμό του πτωχευτικού Δικαίου και διευθέτηση των υποθέσεων που εκκρεμούν.

Πολιτικές για την ενίσχυση της ανάπτυξης - Ιδιωτικοποιήσεις και διαχείριση δημοσίων assets.

Για να προσελκύσουν επενδύσεις σε τομείς κλειδιά και να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τα δημόσια assets οι ελληνικές αρχές θα:

* Δεσμευτούν ότι δεν θα καταργήσουν ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ολοκληρωθεί. Στην περίπτωση που ο διαγωνισμός έχει προκηρυχθεί η κυβέρνηση θα σεβαστεί τη διαδικασία σύμφωνα με τον νόμο.

* Διαφυλάξουν την παροχή βασικών δημοσίων αγαθών και υπηρεσιών από τις ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις / τομείς με βάση και τους εθνικούς στόχους πολιτικής και την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας.

* Επανεξετάσουν τις ιδιωτικοποιήσεις που δεν έχουν προκηρυχτεί με στόχο την βελτίωση των όρων ώστε να βελτιστοποιηθούν τα μακροπρόθεσμα οφέλη του δημοσίου, δημιουργηθούν έσοδα, ενισχυθεί ο ανταγωνισμός, προωθηθεί η οικονομική ανάκαμψη και ενισχυθούν οι μακροπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης.

* Υιοθετήσουν μια προσέγγιση μέσω της οποίας οι νέες περιπτώσεις θα εξετάζονται κατά περίπτωση ανάλογα με την αξία τους, με έμφαση στις μακροχρόνιες μισθώσεις, κοινοπραξίες ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και συμβολαίων που μεγιστοποιούν όχι μόνο τα κυβερνητικά έσοδα αλλά και τις προοπτικές των ιδιωτικών επενδύσεων.

* Ενοποιήσουν το ΤΑΙΠΕΔ με διάφορους δημόσιους οργανισμούς που βρίσκονται διασκορπισμένοι με στόχο την ανάπτυξη της δημόσιας περιουσίας και την ενίσχυση της αξίας του μέσω μικροοικονομικών πολιτικών και αναθεωρήσεων στα δικαιώματα ιδιοκτησίας.

Αγορά εργασίας
Η Ελλάδα δεσμεύεται να:

-Να υιοθετήσει την βέλτιστη πρακτική της ΕΕ σε όλο το εύρος της νομοθεσίας που αφορά την αγορά εργασίας μέσω διαβουλεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους, ενώ θα ωφεληθεί από την τεχνογνωσία των ILO, ΟΟΣΑ και της υπόλοιπης τεχνικής συνδρομής.

-Επεκτείνει και αναπτύξει τα υπάρχοντα σχέδια που παρέχουν προσωρινή απασχόληση στους ανέργους, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους και όταν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια. Παράλληλα να αναβαθμίσει τα προγράμματα επιμόρφωσης των μακροχρόνια ανέργων.

- Προχωρήσει σε μια σταδιακή νέα προσέγγιση στους συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και δικαιοσύνης. Αυτό περιλαμβάνει την φιλοδοξία για εξορθολογισμό και σε βάθος χρόνου την αύξηση του κατώτατου μισθού με ένα τρόπο που θα διαφυλάσσει την ανταγωνιστικότητα και τις προοπτικές της απασχόλησης.

Η έκταση και το timing των αλλαγών στον κατώτατο μισθό θα γίνουν με διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και τους Ευρωπαϊκούς και Διεθνούς Θεσμούς, (συμπεριλαμβάνεται το ILO) και θα λάβει σοβαρά υπόψη τις συμβουλές ενός νέου ανεξάρτητου σώματος για το αν οι αλλαγές στους μισθούς είναι σε συνάρτηση με τις εξελίξεις στην παραγωγή και την ανταγωνιστικότητα.

Μεταρρυθμίσεις της αγοράς προϊόντων και καλύτερο επιχειρηματικό περιβάλλον
Ως μέρος της νέας μεταρρυθμιστικής ατζέντας η Ελλάδα παραμένει δεσμευμένη να:

* Αφαιρέσει φραγμούς στον ανταγωνισμό βασισμένη σε στοιχεία (input) από τον ΟΟΣΑ.

* Ενισχύσει την ανεξαρτησίας της Εθνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού.

* Εισάγει δράσεις για τη μείωση του διοικητικού κόστους που προκαλεί η γραφειοκρατία στη βάση στοιχείων του ΟΟΣΑ περιλαμβανομένης νομοθεσίας που απαγορεύει από μονάδες του Δημόσιου Τομέα από το να ζητούν (από πολίτες και επιχειρήσεις) στοιχεία που επιβεβαιώνουν πληροφορίες που ήδη κατέχει το κράτος (εντός της ίδιας ή άλλης υπηρεσίας).

* Καλύτερη διαχείριση της γης, περιλαμβανομένων πολιτικών που σχετίζονται με τον χωροταξικό σχεδιασμό, τη χρήση γης, καθώς και η οριστικοποίηση ενός κατάλληλου Κτηματολογίου.

* Να επιδιώξει προσπάθειες προκειμένου να άρει δυσανάλογους και αδικαιολόγητους περιορισμούς στα ρυθμιζόμενα επαγγέλματα ως μέρος μια ευρύτερης στρατηγικής για να αντιμετωπιστούν κατεστημένα συμφέροντα.

* Ευθυγράμμιση της αγοράς ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου με τις καλύτερες πρακτικές της ΕΕ και τη νομοθεσία.

Μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης
Η Ελληνική κυβέρνηση θα:

* Βελτιώσει την οργάνωση των δικαστηρίων μέσω μεγαλύτερες εξειδίκευσης και σε αυτό το πλαίσιο θα υιοθετήσει νέο κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

* Θα προωθήσει την ψηφιοποίηση των νομικών κωδίκων και του συστήματος ηλεκτρονικής υποβολής και διακυβέρνησης στο νομικό σύστημα.

Στατιστικά
Η ελληνική κυβέρνηση επιβεβαιώνει την ετοιμότητά της να:

• Τηρήσει στο ακέραιο τη δέσμευση για την αξιοπιστία των στατιστικών, και ιδίως τη θεσμική ανεξαρτησία της ΕΛΣΤΑΤ, διασφαλίζοντας ότι η ΕΛΣΤΑΤ έχει τους απαραίτητους πόρους για την υλοποίηση του προγράμματος εργασίας της.

• Εγγυηθεί τη διαφάνεια και την ορθότητα της διαδικασίας διορισμού του Προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ, τον Σεπτέμβριο 2015, σε συνεργασία με την EUROSTAT.
Ανθρωπιστική κρίση

Η ελληνική κυβέρνηση επιβεβαιώνει το πλάνο για να:

* Αντιμετωπίσει ανάγκες που προκύπτουν από την πρόσφατη αύξηση της απόλυτης φτώχειας (ανεπαρκή πρόσβαση σε τροφή, στέγη, υπηρεσίες υγείας και την παροχή ρεύματος) μέσω ιδιαίτερα στοχευμένων μη χρηματικών μέσων (π.χ. κουπόνια τροφίμων).

* Να το πράξει με τρόπο που θα είναι βοηθητικός για τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και τη μάχη κατά διαφθοράς/γραφειοκρατίας (π.χ. με έκδοση μιας έξυπνης κάρτας πολίτη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κάρτα ID στο σύστημα υγείας, αλλά και για την πρόσβαση στο πρόγραμμα κουπονιών σίτισης κ.τλ.).

* Να αξιολογήσει το πιλοτικό πρόγραμμα για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα με στόχο την επέκτασή του πανελλαδικά.

* Εξασφαλίσει ότι η μάχη κατά της ανθρωπιστικής κρίσης δεν έχει αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο. 

Ανθρωπιστική κρίση
Η ελληνική κυβέρνηση επιβεβαιώνει το πλάνο για να:

* Αντιμετωπίσει ανάγκες που προκύπτουν από την πρόσφατη αύξηση της απόλυτης φτώχειας (ανεπαρκή πρόσβαση σε τροφή, στέγη, υπηρεσίες υγείας και την παροχή ρεύματος) μέσω ιδιαίτερα στοχευμένων μη χρηματικών μέσων (π.χ. κουπόνια τροφίμων).

* Να το πράξει με τρόπο που θα είναι βοηθητικός για τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και τη μάχη κατά διαφθοράς/γραφειοκρατίας (π.χ. με έκδοση μιας έξυπνης κάρτας πολίτη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κάρτα ID στο σύστημα υγείας, αλλά και για την πρόσβαση στο πρόγραμμα κουπονιών σίτισης κ.τλ.).

* Να αξιολογήσει το πιλοτικό πρόγραμμα για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα με στόχο την επέκτασή του πανελλαδικά.

* Εξασφαλίσει ότι η μάχη κατά της ανθρωπιστικής κρίσης δεν έχει αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο. 


Πρόκειται για ένα πλαίσιο μεταρρυθμίσεων που κινείται μέσα στη λογική των μέτρων που προέβλεπαν και οι προηγούμενες συμφωνίες με τους εταίρους.


Επίσης, είναι ορθάνοιχτο - όπως άλλωστε το τόνισαν και ο Ντάισελμπλουμ αλλά και η Λαγκάρντ - σε περαιτέρω "εξειδικεύσεις". μάλιστα η τελευταία ήταν και κάπως "επιφυλακτική" γιατί το πλαίσιο δεν είναι επαρκώς κοστολογημένο ή, ίσως κατά την άποψή της, δεν περιλαμβάνει κάποιες αναγκαίες "μεταρρυθμίσεις".

Επειδή, λοιπόν, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες  ... είναι φανερό ότι θα έχουμε μακρύ κύκλο νέων "διαπραγματεύσεων, δηλαδή εκβιασμών και πιέσεων για περαιτέρω "συμμόρφωση" της κυβέρνησης στο μνημονιακό πνεύμα.

 Χαρακτηριστικά επισημαίνουμε ότι και στο κείμενο που δόθηκε αναγνωρίζονται οι ιδιωτικοποιήσεις που έχουν γίνει ή ότι και "η μάχη κατά της ανθρωπιστικής κρίσης δεν έχει αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο". 


Έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης: Η Ελλάδα να αγωνιστεί πιο σκληρά κατά της φυλετικής βίας και του μίσους

του Μ ...
Με την άνοδο της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, η Ελλάδα «έχει βιώσει μια απότομη αύξηση της ρατσιστικής βίας τα τελευταία χρόνια», η οποία έχει δημιουργήσει ένα «κλίμα φυλετικού μίσους και φόβου έναντι του οποίου δεν έχει γίνει τίποτα για πάρα πολύ καιρό» αναφέρουν οι ειδικοί της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (ECRI).
«Η ρητορική μίσους συχνά μένει ατιμώρητη και η επίσημη καταδίκη δεν είναι αρκετή» αναφέρει η έκθεση, η οποία καλεί την Αθήνα να αναπτύξει «μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας». Η έκθεση καταγγέλλει τις «τεράστιες διαστάσεις» που έχουν λάβει οι διακρίσεις κατά των γκέι, των λεσβιών και των τρανσέξουαλ, που πέφτουν συνήθως θύματα παρενόχλησης χωρίς να προστατεύονται επαρκώς.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας, οι μετανάστες που πέφτουν θύματα ρατσιστικής βίας δεν καταγγέλλουν τις επιθέσεις, φοβούμενοι ότι θα απελαθούν, δημιουργώντας έτσι ένα «γενικό κλίμα ατιμωρησίας».
Οι συντάκτες της έκθεσης ανησυχούν από τα επίπεδα της ξενοφοβίας και της βίας κατά των προσφύγων, των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών, ή το συνεχή διαχωρισμό των παιδιών Ρομά σε ορισμένα σχολεία.

Το νέο πρωτοσέλιδο του Carlie Hebdo: "Εδώ είμαστε και πάλι!"

του Μ ...
Ενάμιση μήνα μετά τις αιματηρές επιθέσεις στο Charlie Hebdo όπου έχασαν τη ζωή τους οι τέσσερις σκιτσογράφοι του περιοδικού θα επανεμφανιστεί το δεύτερο φύλο μεθαύριο Τετάρτη στα περίπτερα της Γαλλίας.
Οι υπεύθυνοι του περιοδικού έδωσαν στη δημοσιότητα το πρωτοσέλιδα του περιοδικού το οποίο φέρνει την υπογραφή του Luz. Αυτό είναι σε κόκκινο φόντο και πρωταγωνιστούν η Marine Le Pen, ο Nicolas Sarkozy, ο Πάπας καθώς και ένα σκυλί που τρέχει και έχει στο στόμα του το περιοδικό.
"Συμφωνήθηκε να κυκλοφορήσει το περιοδικό στις 25 Φεβρουαρίου, γνωρίζοντας ότι θα έχουμε ένα εβδομαδιαίο ρυθμό" ανέφερε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο διευθυντής σύνταξης του περιοδικού, Gérard Biard. 
La une de «Charlie hebdo» du 25 février.

Συνέντευξη του Μανώλη Γλέζου στην Corriere Della Sera

Συνέντευξη του ευρωβουλευτή Μανώλη Γλέζου φιλοξενεί σήμερα η ιταλική εφημερίδα Corriere Della Sera σχετικά με τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη και την πολιτική του δράση.
Στην ερώτηση αν βλέπει σε κίνδυνο την ενότητα της χώρας και αν υπάρχει, επίσης, κίνδυνος να αναπτυχθούν ακραίες δυνάμεις, ο κ. Γλέζος απαντά ότι «ο κίνδυνος υπάρχει και θα εκραγεί αν η κυβέρνηση αποδειχθεί μη ικανή να κρατήσει τον λόγο της».


Σε ό,τι αφορά, δε, τις σχέσεις της Ελλάδας με τη Γερμανία και ανάμεσα στους δύο λαούς, ο επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ προσθέτει: «Το να τροφοδοτούμε τη σύγκρουση είναι λάθος. Πρέπει να υπερασπισθούμε τη φιλία μεταξύ των δύο χωρών και να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι ο γερμανικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για τα εγκλήματα που διέπραξε το Τρίτο Ράιχ».

Ερωτηθείς για το αίτημα των πολεμικών επανορθώσεων, ο Μανώλης Γλέζος τόνισε: «Πρόκειται, κυρίως, για μια ηθική ευθύνη. Η Γερμανία έχει την υποχρέωση να δώσει όσα οφείλει, έστω και αν επρόκειτο για ένα μόνο μάρκο. 

Ορθώς το Βερολίνο δέχθηκε να καταβάλει τα χρέη που αναγνωρίσθηκαν σε χώρες όπως η Πολωνία και η Γιουγκοσλαβία, ή να αποζημιώσει θύματα ναζιστικών σφαγών που διαμένουν στο Ισραήλ, αλλά δεν επέστρεψε ποτέ τους αρχαιολογικούς θησαυρούς, που έκλεψε από τη χώρα μας και δεν αντιμετώπισε το θέμα των επανορθώσεων προς την Ελλάδα. Είναι απαράδεκτο».

Σχετικά με το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ απαντά ότι «δεν είναι εφικτή. Το ενιαίο νόμισμα είναι το καλύτερο σενάριο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό τον όρο να μην μετατραπεί σε μέσο καταπίεσης. Η αξία δεν παράγεται από το νόμισμα ή το χρηματιστικό κεφάλαιο, αλλά από τον εργαζόμενο, τον άνθρωπο».

Στην ερώτηση της Corriere Della Serra «ποιον ρόλο φαντάζεται για την Ελλάδα στο μέλλον της Ευρώπης;» ο κ. Γλέζος αποκρίνεται πως «η Ευρώπη είναι ένας ελληνικός όρος που σημαίνει "εκείνη η οποία διαθέτει ευρύ βλέμμα". Μια ετυμολογία η οποία παραπέμπει σε πολλαπλή αντίληψη, μια πολυσήμαντη ρίζα. Mέσα σε αυτή την ταυτότητα πρέπει να υπάρξει θέση για όλους, Έλληνες, Ιταλούς, Γερμανούς, Ισπανούς».

Με αναφορά, τέλος, στην αφαίρεση της ναζιστικής σημαίας από την Ακρόπολη, ο Μανώλης Γλέζος δηλώνει: «Η σβάστικα ήταν ύβρις στη Δημοκρατία και αποτελούσε απόδειξη της σκλαβιάς μας. Επέλεξα εκείνη τη συγκεκριμένη νύχτα, με τον φίλο μου, Απόστολο Σάντα, διότι ο Χίτλερ είχε μόλις δηλώσει ότι με τη λήξη της μάχης της Κρήτης η Ευρώπη είχε απελευθερωθεί από τους εχθρούς. Η σημαία έπρεπε να αφαιρεθεί αμέσως, η περίοδος της αντίστασης είχε αρχίσει».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2015

Ήρθε η ώρα να κλωτσήσουν τη Γερμανία από την ευρωζώνη! Γιατί το βαρίδι που συμπαρασύρει προς τα κάτω την ευρωπαϊκή οικονομία δεν είναι η Αθήνα - είναι το Βερολίνο - ένα σημαντικό άρθεο του Foreign Policy


  Πέρυσι, η Γερμανία έφτασε σ’ ένα εμπορικό πλεόνασμα ρεκόρ των  217 δισεκατομμυρίων ευρώ (ή 246 δισεκατομμύρια δολάρια), το δεύτερο μετά την Κίνα στην παγκόσμια κατάταξη των εξαγωγών. Για κάποιους, αυτό που πέτυχε η Γερμανία αποτελεί ένα φωτεινό σημείο, σε μια κατά τα άλλα αναιμική οικονομία της ευρωζώνης – είναι ένας «μοχλός ανάπτυξης», όπως ισχυρίστηκε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Στην πραγματικότητα, τα χρόνια εμπορικά πλεονάσματα της Γερμανίας θέτουν στο επίκεντρο τα προβλήματα της Ευρώπης. Μακριά από το να προκαλούν τόνωση της παγκόσμιας οικονομίας, περισσότερο την συμπαρασύρουν προς τα κάτω. Ο καλύτερος τρόπος για να τερματιστεί αυτή η παράλογη κατάσταση είναι η Γερμανία να φύγει από την Eυρωζώνη.


Οι Γερμανοί συνήθως ανταποκρίνονται σε αυτές τις κατηγορίες με ένα είδος κακής σύγχυσης. Πραγματοποιούμε αυτά τα  εμπορικά πλεονάσματα, που υπομονετικά τα εξηγούμε, γιατί απλά είμαστε πολύ πιο ανταγωνιστικοί από ό, τι οι περισσότεροι από τους εμπορικούς μας εταίρους. Μπορείτε να μας κατηγορήσετε, ρωτούν αυτοί, αν ο κόσμος προτιμά να αγοράσει τα ανώτερα γερμανικά προϊόντα (και δεν έχει τίποτα που θέλετε για αντάλλαγμα); Έτσι προχωρούν στο επιχείρημα τους: Ο υπόλοιπος κόσμος θα πρέπει απλά να βελτιώσει το παιχνίδι του, να φέρει τάξη στο σπίτι του, και να γίνει κάπως περισσότερο σαν τη Γερμανία. Εν τω μεταξύ, μη μας μισείτε γιατί είμαστε όμορφοι ....


Σε αντίθεση με τη λαϊκή μυθολογία, ωστόσο, δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος το να είναι κανείς "ανταγωνιστικός" θα πρέπει να σημαίνει ότι επιτυγχάνει και εμπορικό πλεόνασμα. Ήδη από το 1817, ο οικονομολόγος Ντέιβιντ Ρικάρντο, επεσήμανε ότι η βέλτιστη βάση για το εμπόριο είναι ένα συγκριτικό, κι όχι απόλυτο, πλεονέκτημα. Με άλλα λόγια, ακόμη και αν μια χώρα είναι καλύτερη σε όλα, θα πρέπει να εξάγει αυτό που είναι καλύτερο και να εισαγάγει αυτά στα οποία είναι λιγότερο καλή. Έχοντας ένα πλεονέκτημα σε όλη την έκταση των προϊόντων δεν σημαίνει ότι δημιουργεί μια θετική οικονομική αίσθηση για να παράγει τα πάντα μόνη της, πολύ λιγότερο για να πουλήσει περισσότερα από ό, τι θέλετε σε αντάλλαγμα. Ή, για να το θέσω λίγο διαφορετικά, δεν υπάρχει εγγενής λόγος εξαιτίας του οποίου το κερδίζει κανείς  περισσότερα, δεν μπορεί να σημαίνει να ξοδεύει και περισσότερα, όσον αφορά την κατανάλωση τόσο των δημόσιων όσο και ιδιωτικών αγαθών, καθώς και τις επενδύσεις στη μελλοντική παραγωγική ικανότητα.


 Τα εμπορικά πλεονάσματα πραγματοποιούνται όταν μια χώρα επιλέγει να δαπανά λιγότερα από ό, τι παράγει - όταν έχει πλεονάζουσες αποταμιεύσεις, πέρα από την εγχώρια ανάγκη για πίστωση. Αυτό οδηγεί στο ότι οι πλεονάζουσες αποταμιεύσεις στο εξωτερικό, η χρηματοδοτική ικανότητα μιας άλλης χώρας να δαπανήσει περισσότερα από ό, τι παράγει και, πραγματοποιώντας ένα έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, αγοράζουν την πλεονάζουσα παραγωγή του δανειστή. Είναι αλήθεια ότι μια πολύ παραγωγική χώρα μπορεί να έχει τα μέσα για να δημιουργήσει πλεονάζουσες αποταμιεύσεις, ενώ μια λιγότερο παραγωγική χώρα μπορεί να κατρακυλήσει στο δανεισμό παρά να στηρίξει τις αποταμιεύσεις που χρειάζεται. Αλλά ουσιαστικά, οι εμπορικές ανισορροπίες δεν προκύπτουν από το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, αλλά από τις επιλογές για το την ποσότητα των αποταμιεύσεων  και πού θα πρέπει να αυτή η εξοικονόμηση πόρων θα πρέπει να τοποθετηθεί - στο εσωτερικό της χώρας ή στο εξωτερικό.


Μήπως είχε ποτέ σημασία να πραγματοποιήσει μια χώρα εμπορικές ανισορροπίες; Σίγουρα είχε. Κατά τον 19ο αιώνα, η Βιομηχανική Επανάσταση της Βρετανίας έδωσε τη δυνατότητα να αποκομίσει τεράστια κέρδη από την αύξηση της παραγωγής, μερικά από τα οποία επένδυσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το ποσό που δάνεισε σε μια ταχέως αναπτυσσόμενη αμερικανική οικονομία παρήγαγε υψηλότερες αποδόσεις από ό, τι θα είχε η επένδυση στην ίδια τη χώρα, δημιουργώντας παράλληλα μια αγορά για τα Βρετανικά κατασκευασμένα  προϊόντα. Τα πιθανά κέρδη από την παραγωγικότητα μπορεί να  δημιουργήσουν ένα win-win αποτέλεσμα: ήταν λογικό για τους Αμερικανούς να δανειστούν και για τους Βρετανούς να δανείσουν. Αλλά η περίπτωση αναδεικνύει, επίσης, κάτι που είναι εύκολο να ξεχάσουμε: το να τρέχεις ένα εμπορικό πλεόνασμα σημαίνει ότι χρηματοδοτείς το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου κάποιου άλλου.

Η κρίση της ευρωζώνης συχνά αποκαλείται μια κρίση χρέους. Αλλά, στην πραγματικότητα, η Ευρώπη ως σύνολο δεν έχει ένα πρόβλημα εξωτερικού χρέους, αλλά περισσότερο ένα εσωτερικού:
Τα Γερμανικά πλεονάσματα και το αυξανόμενο χρέος στην περιφέρεια της Ευρώπης είναι  οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

 Τα γερμανικά πλεονάσματα και το αυξανόμενο χρέος στην περιφέρεια της Ευρώπης είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Οι  Γερμανοί αποταμιεύουν (πολλά) και παρουσιάζουν μεγάλα πλεονάσματα, και το ενιαίο νόμισμα τους έδωσε ώθηση  - αντί να αποταμιεύουν λιγότερο ή να επενδύουν στη χώρα τους - να δανείζουν στους εμπορικούς τους εταίρους της ευρωζώνης, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τα χρήματα για να αγοράζουν γερμανικά προϊόντα. Μέχρι το 2007, το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας είχε φθάσει στα 195 δισεκατομμύρια ευρώ, τα τρία πέμπτα των οποίων προερχόταν από το εσωτερικό της ευρωζώνης. Το Βερολίνο μπορούσε να το ονομάζει αυτό ως «λιτότητα», αλλά είναι δύσκολο να υποστηρίξει κανείς ότι οι πλεονάζουσες αποταμιεύσεις της Γερμανίας, της οποίας οι τράπεζες συχνά αγωνίστηκαν να χρησιμοποιήσουν, ήταν καλά επενδυμένες. Αντ 'αυτού, έδωσε στους Γερμανούς την ψευδαίσθηση της ευημερίας, το πραγματικό έργο των συναλλαγών (που αντικατοπτρίζεται σε όρους ΑΕΠ) σε αντίθεση με τα χαρτιά σε IOUs που ποτέ δεν θα μπορούσαν να επιστραφούν.

Κάτι έπρεπε να αλλάξει, αλλά τι; Κανονικά, κάθε χώρα θα ακολουθούσε τη δική της νομισματική πολιτική της, στηριζόμενη σε προσαρμογές των συναλλαγματικών ισοτιμιών για να μετατοπίσει το κέντρο βάρους της ζήτησης από εκείνα που δεν θα μπορούσε να το αντέξει οικονομικά σε αυτά που θα μπορούσε. Κάτω από ένα ενιαίο νόμισμα, όμως, αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί. Αντ 'αυτού, οι οφειλέτες της Ευρώπης αναγκάστηκαν να μειώσουν τη ζήτηση, μέσω ενός συνδυασμού δημοσιονομικής λιτότητας και υπομόχλευσης του χρέους. Τα εμπορικά ελλείμματα τους με τη Γερμανία μειώθηκαν δραματικά - αλλά αγοράζοντας λιγότερα, όχι πουλώντας περισσότερα. Όλες οι λεγόμενες χώρες των PIIGS (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία), είδαν το σύνολο των συναλλαγών τους με τη Γερμανία να συρρικνώνεται - στην περίπτωση της Ελλάδας και της Ιρλανδίας, σε περισσότερο από το ένα τρίτο. Έτσι, στο βαθμό που η Ευρώπη επανισορρόπησε, το έπραξε σε βάρος της ανάπτυξης.

Η Eυρωζώνη πιάστηκε σε μια παγίδα. Οι χώρες της έπρεπε να κινηθούν σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις, αλλά κάτω από ένα ενιαίο νόμισμα, θα μπορούσαν να κινηθεί μόνο σε ένα ελεγχόμενο βηματισμό. Μια Ευρώπη που θα ζούσε με τα μέσα που διαθέτει σήμαινε μια Γερμανία που θα συνέχιζε να αποταμιεύει περισσότερα από ό, τι δαπανά, παρά να οδηγήσει στην πολυπόθητη ζήτηση. Η χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής - και η εξασθένηση του ευρώ - απλώς ανακατευθύνει τις εσωτερικές ανισορροπίες της Ευρώπης προς τα έξω. Το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες εξερράγη (μέχρι και στο 49% από το 2007 ως το 2013), και τα ελλείμματα με την Κίνα και την Ιαπωνία κατέρρευσαν (από τα αρνητικά 71% και 78% αντίστοιχα). Εν τω μεταξύ, το εμπορικό ισοζύγιο με τη Βραζιλία και τη Νότια Κορέα γύρισε από το έλλειμμα σε πλεόνασμα.

Από το 2012, σχεδόν το σύνολο της καθαρής αύξησης του ΑΕΠ της ευρωζώνης, σε ετήσια βάση, προήλθε από καθαρές εξαγωγές - περαιτέρω απόδειξη για την αδυναμία της εγχώριας ευρωπαϊκής ζήτησης ως κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης. Είναι αμφίβολο, όμως, αν το να στηριχτεί σε Αμερικανούς για να συσσωρεύσουν περισσότερο χρέος - και με το ρίσκο να ακολουθήσει το δρόμο της Ελλάδας - είναι πραγματικά μια αξιόπιστη στρατηγική. Κατ 'αρχήν, ο περιορισμός του εμπορικού ελλείμματος της Ευρώπης με την Κίνα έχει περισσότερο σημασία. Αλλά στην πράξη, αυτό συνίσταται λιγότερο στην αξιοποίηση της αγοράς μαζικής κατανάλωσης της Κίνας σε σχέση με την πώληση μηχανημάτων και ειδών πολυτελείας στην εκρηκτική αύξηση των επενδύσεων στην αγορά της Κίνας, η οποία η ίδια έχει αφιερωθεί στη διατήρηση ενός υπερμεγέθους εμπορικού πλεονάσματος με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το θέμα δεν είναι – όπως τόσο συχνά περιορίζεται – στο τι είναι δίκαιο, αλλά στο τι είναι βιώσιμο. Και το να παίζουν οι Αμερικανοί τον καταναλωτή στον κόσμο ως έσχατη λύση, έχοντας το δανεισμό για να ζήσουν πέρα ​​από τις δυνατότητές τους, δεν είναι κάτι το βιώσιμο.

Λοιπόν, τι πρέπει να γίνει; Η καλύτερη λύση - και η λιγότερο πιθανό να εγκριθεί - είναι η Γερμανία να εγκαταλείψει το ευρώ και να επιτρέψει μια εκ νέου επανεκτίμηση του γερμανικού μάρκο. Εδώ, η εμπειρία της Συμφωνίας  Plaza Accord του 1985 προσφέρει κάποια ενθάρρυνση. Ενώ ένα ισχυρότερο γιεν επέφερε μόλις ένα μικρή χαραματιά στο διαρθρωτικό πλεόνασμα του εμπορικού ισοζυγίου της Ιαπωνίας, η συμπεριφορά της Γερμανίας αποδείχτηκε ότι ανταποκρίνεται πολύ περισσότερο σε ένα ισχυρότερο μάρκο.


Κατά το παρελθόν έτος, οι Γερμανοί πολιτικοί φάνηκαν πολύ πιο πρόθυμοι να δοκιμάσουν την τόνωση της ζήτησης με την αύξηση του κατώτατου μισθού, τη μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης και την αύξηση των συντάξεων - κινήσεις που μπορεί να λειτουργήσουν, αλλά δημιουργούν τον κίνδυνο να βλάψουν την παραγωγικότητα, που είναι τελικά η πηγή της ικανότητας της Γερμανίας για κατανάλωση. Παραδόξως, οι ίδιοι πολιτικοί αρνούνται να μειώσουν τους φόρους ή να ενισχύσουν τις δημόσιες δαπάνες, οι οποίοι το 2014 οδήγησαν τη Γερμανία να αποσπαστεί από τον πρώτο ισορροπημένο ομοσπονδιακό προϋπολογισμό από το 1969, ένα χρόνο νωρίτερα από το προγραμματισμένο. Για τους περισσότερους Γερμανούς, κάθε πρόταση που θα οδηγεί σε απόσταση από αυτή τη δημοσιονομική πειθαρχία δίνει την αίσθηση της ασωτίας ενός ελληνικού στιλ, αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το προσεγγίσει κανείς. Οι πλεονάζουσες αποταμιεύσεις υπάρχουν ήδη εκεί. Το μόνο ερώτημα είναι πού να τις δανείσουν.  Ο εσωτερικός δανεισμός που μπορεί να συμβάλει σε μια πραγματική ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας, ίσως να είναι προτιμότερος από το να ρίξουν  (και πάλι) στους ξένους να αγοράζουν πράγματα που πραγματικά δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά.


Με τη γήρανση του πληθυσμού, ίσως είναι κατανοητό γιατί οι Γερμανοί θέλουν να αποταμιεύουν. Αλλά δεν υπάρχει κανένας εγγενής λόγος για να κατευθυνθεί αυτή η εξοικονόμηση στο εξωτερικό, όταν υπάρχει μια πολύ πιο επιτακτική ανάγκη για τη χρησιμοποίησή της στην ίδια τη χώρα. Η "αναπτυσσόμενη" Γερμανία παράγει με τη χρηματοδότηση μη βιώσιμων εμπορικών ανισορροπιών - εντός και εκτός της ευρωζώνης - μια ψευδαίσθηση. Είναι η ανάπτυξη που έχει προέλθει από δανεισμό, μόνο για μια στιγμή. Για τη Γερμανία, και για τον κόσμο, αυτό είναι ένα κακού τύπου εμπόριο.


Σε αποστολή "πειθούς" των Γερμανών βουλευτών και της κοινής γνώμης ο Σόιμπλε - Βρε, τι τραβάει ο άνθρωπος!

Εν αναμονή των τελικών ελληνικών προτάσεων που κατατίθενται σήμερα και ενόψει της σχετικής ψηφοφορίας στη γερμανική βουλή, ο Β. Σόιμπλε έχει ξεκινήσει ήδη εκστρατεία πειθούς των Γερμανών βουλευτών.

Εν αναμονή των τελικών ελληνικών προτάσεων τελεί όχι μόνον η γερμανική κυβέρνηση αλλά και οι Γερμανοί βουλευτές, οι οποίοι θα κληθούν στο τέλος της εβδομάδας να δώσουν το τελικό πράσινο φως του Βερολίνου. O γερμανός υπ. Οικονομικών Σόιμπλε ξεκινά ήδη σήμερα Δευτέρα εκστρατεία πειθούς των βουλευτών ενόψει της ψηφοφορίας, όπως αναφέρει η εφημερίδα Handelsblatt. Προκειμένου μάλιστα να έχει περισσότερο χρόνο στη διάθεσή του, ο κ. Σόιμπλε ακύρωσε προγραμματισμένη συνάντηση με τον βρετανό ομόλογό του Τζορτζ Όσμπορν. Εν τω μεταξύ το υπουργείο του συγκέντρωσε χθες Κυριακή όλα τα απαραίτητα έγγραφα προκειμένου να αποσταλούν στους βουλευτές και να ενημερωθούν για τα ελληνικά σχέδια πριν οι ίδιοι κληθούν να αποφασίσουν.

Όπως σημειώνει η Handelsblatt μετά από πέντε χρόνια ευρωδιάσωσης ο Β. Σόιμπλε έχει συνηθίσει να «πουλάει» συμβιβασμούς στους βουλευτές. Αυτή τη φορά όμως, όπως εκτιμάται, η αποστολή του δεν είναι τόσο δύσκολη καθώς μαζί με την Άγκελα Μέρκελ κατάφεραν να περάσουν σχεδόν όλα τα σημεία τα οποία οι ίδιοι θεωρούν σημαντικά. Μεταξύ αυτών, σύμφωνα με την εφημερίδα, το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά δεσμεύεται να ολοκληρώσει το τρέχον πρόγραμμα και να υπάρξει στη συνέχεια αξιολόγηση από τους τρεις θεσμούς. Επιπλέον η κυβέρνηση Τσίπρα υπόσχεται να μην αναιρέσει μεταρρυθμίσεις ενώ θα λαμβάνει χρήματα «βήμα προς βήμα», όπως αναφέρουν κυβερνητικοί κύκλοι.

Επιφυλάξεις και προειδοποιήσεις
Mετά από πέντε χρόνια ευρωδιάσωσης ο Β. Σόιμπλε έχει συνηθίσει να «πουλάει» συμβιβασμούς στους βουλευτές
Mετά από πέντε χρόνια ευρωδιάσωσης ο Β. Σόιμπλε έχει συνηθίσει να «πουλάει» συμβιβασμούς στους βουλευτές
Aπό την πλευρά των συγκυβερνώντων Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας πάντως, του αδελφού κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών της Άγκελα Μέρκελ, διατυπώνονται ήδη σοβαρές επιφυλάξεις ενώ δεν λείπουν και οι προειδοποιήσεις. Τονίζουν ότι θα συναινέσουν στη συνέχιση της βοήθειας μόνον υπό τον όρο ισχυρών δεσμεύσεων για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων. Σε αυτό τουλάχιστον συμφώνησε χθες Κυριακή ομόφωνα η ηγεσία του κόμματος στο πλαίσιο τηλεδιάσκεψης, σύμφωνα με την Bild. Όπως είπε προς την εφημερίδα ο γενικός γραμματέας των Χριστιανοκοινωνιστών Αντρέας Σόιερ, «αλληλεγγύη θα υπάρξει μόνον με αντάλλαγμα σοβαρές μεταρρυθμίσεις».

Χθες ηγετικά στελέχη του κόμματος είχαν προαναγγείλει μια σκληρή στάση έναντι της ελληνικής κυβέρνησης, εκφράζοντας επιφυλάξεις για το εάν μπορεί να δοθεί το πράσινο φως της γερμανικής βουλής ήδη αυτή την εβδομάδα και προκρίνοντας περισσότερο τη μετάθεση της εξέτασης του αιτήματος για το Μάρτιο. Πάντως, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της συγκυβέρνησης, Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες δεν φαίνεται να ανησυχούν ούτε για το χρόνο της ψηφοφορίας, αλλά ούτε και για το αποτέλεσμα, θεωρώντας βέβαιο το «ναι» των βουλευτών στην παράταση του ελληνικού προγράμματος την ερχόμενη Πέμπτη ή Παρασκευή.

Bild: Στα 7,3 δις τα προσδοκώμενα έσοδα

 Είναι χαρακτηριστικό από αυτή την άποψη δημοσίευμα της εφημερίδας Bild, γνωστής για τα λαϊκιστικά δημοσιεύματα της και τη στοχοποίηση της Ελλάδας και των Ελλήνων ήδη από το 2010 τουλάχιστον.

Αντρέας Σόιερ: «Αλληλεγγύη θα υπάρξει μόνον με αντάλλαγμα σοβαρές μεταρρυθμίσεις»
Αντρέας Σόιερ: «Αλληλεγγύη θα υπάρξει μόνον με αντάλλαγμα σοβαρές μεταρρυθμίσεις»
Επικαλούμενη το τρισέλιδο πακέτο προτάσεων που φέρεται να απέστειλε ήδη χθες Κυριακή η ελληνική κυβέρνηση στους θεσμούς, η Bild αναφέρει ότι ο κατάλογος των προτεινόμενων από την Αθήνα μέτρων αφορά συγκεκριμένα: την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καυσίμων, από την οποία η ελληνική πλευρά ελπίζει σε επιπρόσθετα έσοδα ύψους 1,5 δις ευρώ, την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου τσιγάρων, η οποία αναμένεται να αποφέρει 800 εκατομμύρια ευρώ. Η φορολόγηση των πλουσίων, μεταξύ άλλων των εφοπλιστών, όπως σημειώνει η Bild, αναμένεται να αποφέρει έσοδα ύψους 2,5 δις, ενώ η είσπραξη ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών από πολίτες και επιχειρήσεις άλλα 2,5 δις ευρώ. Το σύνολο των εσόδων για το κράτος εκτιμάται λοιπόν στα 7,3 δις ευρώ.

Άντε, λοιπόν, και μια νότα συμπάθειας για το νέο "πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων" από την πολύ "αξιόπιστη" και "φιλελληνική"  Bild ...
Να πούμε και μη χειρότερα; 

Σε συγκρουσιακή τροχιά το εσωτερικό τοπίο στο ΣΥΡΙΖΑ


 Δεν είναι λίγοι οι σχολιαστές που έχουν τονίσει ότι τη πιο δύσκολη «διαπραγμάτευση» ο Τσίπρας και το ηγετικό επιτελείο της κυβέρνησης δεν έχει να την κάνει τόσο με τους δανειστές όσο με την εσωκομματική αντιπολίτευση εντός του ΣΥΡΙΖΑ.

 Είναι χαρακτηριστική από αυτή την άποψη η παρουσίαση που κάνει στο πρόβλημα ο Βασίλης Σκουρής στο Real.gr.


“Σε δοκιμασία βρίσκεται ήδη η συνοχή της Κουμουνδούρου, μετά την επίτευξη της συμφωνίας με τους δανειστές, με την προσοχή να επικεντρώνεται στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και μεταξύ των διαφωνούντων υπουργών.


Η παρέμβαση του Μανώλη Γλέζου, με το ειδικό πολιτικό και κοινωνικό βάρος που διαθέτει, δεν αποτελεί παρά την κορυφή του παγόβουνου των όσων συμβαίνουν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ παράλληλα «νομιμοποιεί» την εκδήλωση και άλλων αντιδράσεων, καθώς οι φορείς τους αμφιταλαντεύονταν μήπως και κατηγορούνταν για δημιουργία «εσωκομματικού προβλήματος».


Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Παναγιώτης Λαφαζάνης, με συνέντευξή του στη Realnews  στέλνει σαφέστατο μήνυμα στην ηγεσία πως «οι κόκκινες γραμμές δεν θα παραβιαστούν», ενώ επιμένει στην αντίθεσή του με την ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΟΛΠ, ΟΛΘ και σιδηροδρόμων. 


  Ο Π. Λαφαζάνης, επικεφαλής της «Αριστερής Πλατφόρμας» του ΣΥΡΙΖΑ, είναι σαφές πως θέτει τις δικές του διαχωριστικές γραμμές στο Μέγαρο Μαξίμου, την ίδια στιγμή που βουλευτές, όπως ο Στάθης Λεουτσάκος, τάσσονται υπέρ του δημοψηφίσματος ή και των εκλογών.




Ιδιαίτερα επικριτικός για τη συμφωνία εμφανίζεται και ο αντιπρόεδρος της Βουλής Αλέξης Μητρόπουλος, που εμφανίζει πλέον «δομικές» διαφορές με την πολιτική που ακολουθείται μετεκλογικά, ενώ είναι ο πρώτος που προειδοποιεί ότι η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να λάβει νέα μέτρα.

Μόνο απαρατήρητη δεν πρέπει να περάσει και η διαφοροποίηση του αναπληρωτή υπουργού Διοικητικής μεταρρύθμισης Γιώργου Κατρούγκαλου ότι θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση εάν παραβιαστούν οι κόκκινες γραμμές, ενώ τη διαφοροποίησή της με τη συμφωνία ήρθε να τονίσει και η ευρωβουλευτής, Σοφία Σακοράφα, η οποία με ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Twitter τονίζοντας πως ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε λαϊκή για ακύρωση του Μνημονίου.

«Ο λαός έδωσε εντολή για ακύρωση του μνημονίου. Δεν έχουμε καμία πολιτική νομιμοποίηση για να πράξουμε το αντίθετο», αναφέρει το «τιτίβισμα» της ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ.

Το γεγονός ότι με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε με τους δανειστές η Κουμουνδούρου θέτει σε δοκιμασία την «παιδική αθωότητα» των προεκλογικών της υποσχέσεων, οδηγεί σε αναδιάταξη των εσωτερικών κομματικών συσχετισμών και συμμαχιών.

• Οι αναταράξεις στο κόμμα θεωρούνται κάτι παραπάνω από δεδομένες. Σε λίγες εβδομάδες στην Κουμουνδούρου ίσως τίποτα να μην είναι όπως ακριβώς ήταν πριν από τη συμφωνία.

• Το ενδιαφέρον, όμως, εστιάζεται στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Πρωτίστως στο εάν θα υπάρξουν διαρροές σε περίπτωση που η συμφωνία-γέφυρα έρθει στη Βουλή.


• Και, βεβαίως, το ενδιαφέρον εστιάζεται στη συνοχή της κυβέρνησης. Αν π.χ. δεν θα υπάρξουν δημόσιες αντιδράσεις και πολύ περισσότερο αποχωρήσεις υπουργών από το κυβερνητικό σχήμα.


Οι αντιδράσεις, πάντως, -που μόνο ευτυχή δεν κάνουν τον Αλέξη Τσίπρα, στην πρώτη, πολύ δύσκολη στιγμή που έχει να αντιμετωπίσει-μπορεί να χρησιμοποιηθούν και ως «διαπραγματευτικό όπλο» στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, που είναι φανερό πως «ακόμα έχουν να… ζητήσουν από την Αθήνα»…




Η δήλωση του Μανώλη Γλέζου, πάντως, έχει ιδιαιτέρως δυσαρεστήσει το Μέγαρο Μαξίμου.

Μετά το non paper από το Μέγαρο Μαξίμου, υπήρξε η γραπτή δήλωση του υπουργού Επικρατείας Αλέκου Φλαμπουράρη, εκ των πλέον εμπίστων προσώπων του Αλέξη Τσίπρα.


«Περιμέναμε μια πιο δίκαιη και νηφάλια αποτίμηση από ένα στέλεχος της εμπειρίας και της διαδρομής του Μανόλη Γλέζου» αναφέρει μεταξύ άλλων ο Αλέκος Φλαμπουράρης.”

Συνεπώς, σ’ αυτό το νέο σίριαλ έχουμε ν’ αντιμετωπίσουμε πολλά ακόμη …
Και πραγματικά – ίσως – τίποτε δεν θα είναι το ίδιο μετά την επικύρωση έστω και αυτής της μεταβατικής συμφωνίας (που στην ουσία αναγνωρίζει δεσμεύσεις του Μνημονίου).

Και τι πρόκειται να συμβεί όταν μετά από τέσσερις μήνες εκπνεύσει αυτή η συμφωνία και η κυβέρνηση προχωρήσει σε νέα “συμφωνία”  ή “συμβόλαιο” – ή όπως αλλιώς ονομαστεί – με τους δανειστές και εταίρους η οποία θα αποτελεί ένα νέου τύπου Μνημόνιο;

Αλλά μέχρι τότε ο δρόμος είναι πολύ μακρύς …


Και πρώτα απ’ όλα ας δούμε πώς θα εξελιχτεί αυτή συννεφιασμένη «Καθαρή Δευτέρα» …   

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015

Βερολίνο - Ικανοποίηση στην κυβέρνηση - κριτική από την αντιπολίτευση

Θετικά αποτιμούν στελέχη της γερμανική κυβέρνησης τη συμφωνία της Παρασκευής στο Eurogroup. Δριμεία κριτική στους χειρισμούς Μέρκελ και Σόιμπλε ασκεί την ίδια ώρα η αντιπολίτευση.
“Για διορθωτικές κινήσεις” εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης και "συνειδητοποίηση της πραγματικότητας" κάνει λόγο ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών, Φόλκερ Κάουντερ, σε συνέντευξή του στη κυριακάτικη FAZ. Αυτό που απομένει είναι η ελληνική κυβέρνηση να “πράξει το καθήκον της”, με άλλα λόγια, να καταθέσει ως αύριο την πρόταση της για τις μεταρρυθμίσεις. Ο κ. Κάουντερ αναμένει πάντως τη θετική ψήφο της γερμανικής βουλής την ερχόμενη εβδομάδα για μια παράταση του “βοηθητικού προγράμματος”, εφόσον βέβαια το ελληνικό σχέδιο γίνει αποδεκτό από το Eurogroup.
Τη συμφωνία των Βρυξελλών χαιρέτισε και ο αντικαγκελάριος και πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Σύμφωνα με γερμανούς ανταποκριτές στη Μαδρίτη, όπου ο κ. Γκάμπριελ συμμετείχε σε συνάντηση ευρωπαίων Σοσιαλδημοκρατών, ο αντικαγκελάριος εξέφρασε την άποψη ότι τώρα δίνεται “η ευκαιρία να ξεκινήσει η διαδικασία συγκεκριμένων διαπραγματεύσεων.” Ενώ χαρακτήρισε ως ανοησία την ερώτηση για το ποιος κέρδισε και ποιος έχασε, ο αντικαγκελάριος επισήμανε ότι το ζητούμενο είναι το τι αποφεύχθηκε, και αυτό είναι η πτώχευση της Ελλάδας.
Πράσινοι: Η πολιτική της λιτότητας απέτυχε
Δριμεία κριτική από τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων, Άντον Χόφραϊτερ
Δριμεία κριτική από τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων, Άντον Χόφραϊτερ
Κριτική στη στάση της Άγκελα Μέρκελ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ασκούν οι Πράσινοι. Σε γραπτή του δήλωση ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων, Άντον Χόφραϊτερ εκτιμά ότι η πολιτική της λιτότητας της καγκελαρίου και του υπουργού Οικονομικών έχει αποτύχει. Κατά τη γνώμη του η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια δημοσιονομική ανάσα. Οι διαπραγματεύσεις των επόμενων μηνών θα πρέπει να αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη ενός προγράμματος που θα συνδυάζει τη δημοσιονομική εξυγίανση και την οικονομική σταθερότητα με την αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων της χώρας.
Οι προσπάθειες θα πρέπει να επικεντρωθούν περισσότερο στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (πχ. φορολογικό σύστημα, καταπολέμηση της φοροδιαφυγής) και όχι σε “τυφλές περικοπές και ιδιωτικοποιήσεις”. “Αναμένουμε τώρα,” τονίζει ο κ. Χόφραϊτερ στη δήλωση του, “τόσο από τη γερμανική όσο και από την ελληνική κυβέρνηση εποικοδομητικούς χειρισμούς και όχι σύγκρουση.”

Η παρέμβαση του Μανόλη Γλέζου για τη “συμφωνία” στο Eurogroup και η συγγνώμη από τον ελληνικό λαό


 Με άρθρο-παρέμβασή του μέσα από το blog Κίνηση Ενεργοί Πολίτες ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς Μανώλης Γλέζος αναφέρεται στις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης αλλά και στη συμφωνία που επετεύχθη στο Eurogroup. 


«Μερικοί υποστηρίζουν, πως σε μια συμφωνία, πρέπει κι εσύ να υποχωρήσεις. Κατ΄ αρχήν ανάμεσα σε καταπιεστή και καταπιεζόμενο δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός, όπως ακριβώς ανάμεσα στον σκλάβο και στον κατακτητή, λύση είναι μόνο η Λευτεριά», σημειώνει χαρακτηριστικά στο άρθρο του. 

Ενώ τονίζει «η μετονομασία της Τρόικας σε Θεσμούς, του Μνημονίου σε Συμφωνία και των Δανειστών σε Εταίρους, όπως και όταν βαφτίζεις το κρέας ψάρι, δεν αλλάζεις την προηγούμενη κατάσταση».


Αναλυτικά το άρθρο του έχει ως εξής:


«Η μετονομασία της Τρόικας σε Θεσμούς, του Μνημονίου σε Συμφωνία και των Δανειστών σε Εταίρους, όπως και όταν βαφτίζεις το κρέας ψάρι, δεν αλλάζεις την προηγούμενη κατάσταση.


Δεν αλλάζεις, βέβαια, και την ψήφο του Ελληνικού Λαού, στις εκλογές της 25 Ιανουαρίου 2015.


Ψήφισε αυτό που υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ: καταργούμε το καθεστώς της λιτότητας, που δεν αποτελεί μόνο στρατηγική της ολιγαρχίας της Γερμανίας και των άλλων δανειστριών χωρών της ΕΕ, αλλά και της ελληνικής ολιγαρχίας.


Καταργούμε τα Μνημόνια και την Τρόικα, καταργούμε όλους τους νόμους της λιτότητας.


Την επομένη των εκλογών με ένα νόμο καταργούμε την Τρόικα και τις συνέπειές της.

Πέρασε ένας μήνας κι ακόμα η εξαγγελία να γίνει πράξη. 


Κρίμα και πάλι κρίμα.


Από την πλευρά μου ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ από τον Ελληνικό Λαό διότι συνήργησα σ΄ αυτή την ψευδαίσθηση.


Πριν, όμως, προχωρήσει το κακό.


Πριν να είναι πολύ αργά, ας αντιδράσουμε. 


Πριν απ΄ όλα τα μέλη, οι φίλοι και οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ, σε έκτακτες συνελεύσεις, όλων των βαθμίδων των οργανώσεων να αποφασίσουν αν δέχονται αυτήν την κατάσταση.


Μερικοί υποστηρίζουν, πως σε μια συμφωνία, πρέπει κι εσύ να υποχωρήσεις. Κατ΄ αρχήν ανάμεσα σε καταπιεστή και καταπιεζόμενο δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός, όπως ακριβώς ανάμεσα στον σκλάβο και στον κατακτητή, λύση είναι μόνο η Λευτεριά.

Αλλά κι αν δεχτούμε αυτό τον παραλογισμό, ήδη οι παραχωρήσεις που έκαναν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις με την ανεργία, τη λιτότητα, τη φτώχεια, τους αυτόχειρες, ξεπερνούν κάθε όριο υποχώρησης».


Μασκαρέματα και … ξεμασκαρέματα – ένα “αποκριάτικο” σχόλιο στις τελευταίες εξελίξεις


 Τελευταία Κυριακή  της Αποκριάς σήμερα …

Είπαμε να το διασκεδάσουμε λίγο …

Οπότε ας κάνουμε μερικά … αποκριάτικα σχόλια για τις τελευταίες εξελίξεις.

Είδαμε κι ακούσαμε, λοιπόν, μετά την ανακοίνωση του Eurogroup τις ηγεσίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για τη στροφή του ΣΥΡΙΖΑ στο ρεαλισμό, για το ότι επιτέλους εντάσσεται και αυτό το κόμμα στη δική τους (μνημονιακή) λογική … και άλλα παρόμοια.
 Μερικοί – ίσως – άρχισαν να εμφανίζονται αυτοί ως  … αντιμνημονιακοί ή, όπως δήλωσε, και ο αμίμητος Βενιζέλος, ήταν έτοιμοι να βγάλουν τη χώρα από το Μνημόνιο και τώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ την επαναφέρει πίσω σ’ αυτό!

Ωραία πράγματα, ωραίες δηλώσεις και διαπιστώσεις.

Αλλά συγχωρούνται … Απόκριες έχουμε και μπορεί να ντύνεται ο καθένας όπως θέλει και να παίζει τον οποιοδήποτε ρόλο.

Τους αφιερώνουμε, λοιπόν, το παρακάτω τραγουδάκι …




Βέβαια, και από την πλευρά της κυβέρνησης υπήρξαν και πανηγυρισμοί αλλά και γκρίνιες.

Κάτι «… η Ελλάδα γυρίζει σελίδα…», κάτι το «Μνημόνιο τέλειωσε σήμερα …» …

Καλά πότε τέλειωσε τελικά το Μνημόνιο;
Μπερδευτήκαμε κι εμείς λίγο …

Τέλειωσε τη Δευτέρα στις 26 του Γενάρη;

Τέλειωσε, μήπως, τώρα την Παρασκευή 20 του Φλεβάρη;

Ή μήπως θα πρέπει να περιμένουμε και κάποια άλλη   ή άλλες ημερομηνίες;
Που σημαίνει κι άλλες «συμφωνίες» ή παραλλαγμένα Μνημόνια;

Κι εκείνες οι δηλώσεις ότι μόνο με ένα νόμο μετά τις εκλογές θα καταργούνταν το Μνημόνιο κι όλες οι εφαρμοστικές του διατάξεις;

Ξεμασκαρέματα, λοιπόν … από την κυβερνητική πλευρά …

Επειδή λιγάκι έχουμε μπερδευτεί και αρχίσαμε να ξεχνάμε τι είχε συμβεί και τι λόγια είχαν ακουστεί προεκλογικά, αφιερώνουμε και στους φίλους μας του συριζέους το παρακάτω τραγουδάκι …



Εντάξει, δεν μπορούμε να τα θέλουμε όλα δικά μας …

Είναι κι οι φίλοι μας, οι εταίροι μας … (που μάλλον να μας κάνουν ‘εταίρες’ θέλουνε …) που δεν μπορούμε να τους  … δυσαρεστήσουμε …
Είναι κι εκείνος ο δρ Σόιμπλε … η πνευματική δύναμη πίσω από την ολοκλήρωση της Ευρώπης, δόκτορας  και βάλε …

Του αφιερώνουμε, λοιπόν, το εξής τραγουδάκι …




Εμείς κρατάμε για τον εαυτό μας κάτι άλλο …




Κι ίσως για πραγματική αποκριάτικη και λάτιν διάθεση ένα τραγούδι που πολύ μας αρέσει … από τη μακρινή Κούβα …