Το ξεπάγωμα των σχέσεων ΗΠΑ – Κούβας και οι επιπτώσεις στη Λατινική Αμερική. Με αφορμή ένα άρθρο των New York Times

Ο Πρόεδρος Ομπάμα έχει κατηγορηθεί για κατασκοπεία στη Βραζιλία, έχει κατηγορηθεί από τη Βολιβία ότι είναι πολεμοχαρής, απορρίφθηκε  ως μια «χαμένη ευκαιρία» από την Αργεντινή, και χλευάστηκε στη Νικαράγουα που έκανε έκκληση στις χώρες της Λατινικής Αμερικής να καταρτίσουν τη δική τους λίστα  κρατών που ενισχύουν την τρομοκρατία - με τις Ηνωμένες Πολιτείες στη Νο 1 θέση.

 Ωστόσο, τώρα οι ηγέτες της Λατινικής Αμερικής έχουν ένα νέο είδος  λεξιλογίου για να τον περιγράψουν, αποκαλώντας τον «γενναίο», «εξαιρετικό» και «ευφυή»!

Μετά από χρόνια που έβλεπε την επιρροή του στη Λατινική Αμερική να διολισθαίνει διαρκώς, ο Ομπάμα έκανε μια αιφνιδιαστική στροφή αυτή την εβδομάδα διακηρύσσοντας μια σαρωτική ύφεση με την Κούβα, ανοίγοντας το δρόμο για μια ευρεία αναδιάταξη της θέσης και επιρροής των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή.

H απομόνωση της Κούβας από την Ουάσινγκτον υπήρξε για πολύ  καιρό ένα καθοριστικό στοιχείο της πολιτικής στη Λατινική Αμερική, κάτι που έχει ενώσει τις κυβερνήσεις σε ολόκληρη την περιοχή, ανεξάρτητα από τις ιδεολογίες τους. Ακόμη και μερικοί από τους στενούς συμμάχους της Ουάσινγκτον στην Αμερική συσπειρώθηκαν στο πλευρό της Κούβας.

Τώρα, η αποκατάσταση από τον Ομπάμα των διπλωματικών σχέσεων με την Κούβα αφαιρεί εν πολλοίς πολλά από τα επιχειρήματα των επικριτών του και, ενδεχομένως, μπορεί να αποκαταστήσει εν μέρει την επιρροή της Ουάσινγκτον σε μια περιοχή όπου οι ανταγωνιστές της όπως η Κίνα έχουν από καιρό υποσκάψει την υπεροχή της Αμερικής.

"Εμείς ποτέ δεν πιστεύαμε ότι θα δούμε αυτή τη στιγμή", δήλωσε η πρόεδρος της Βραζιλίας, Ντίλμα Ρούσεφ, πρώην μαρξίστρια αντάρτισσα η οποία είχε επιπλήξει  την κυβέρνηση Ομπάμα το περασμένο έτος σχετικά με την παρακολούθηση από την Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) των ΗΠΑ της ίδιας και στενών συνεργατών της. Αποκάλεσε τη συμφωνία με την Κούβα "μια στιγμή που σηματοδοτεί μια αλλαγή στον πολιτισμό."

Η αλλαγή στον τόνο ήταν ίσως πιο δραματική στις δηλώσεις του πρόεδρου Νικολά Mαντούρο της Βενεζουέλας, τον κύριο χρηματοδότη  προστάτη της Κούβας, ο οποίος  είχε  αποκαλέσει τον Ομπάμα το "μεγάλο αφεντικό των δαιμόνων”, “μαριονέτα και θλιβερό "όμηροo" του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού”. Πιο πρόσφατα, επιτέθηκε στoν Ομπάμα σχετικά μ’ ένα νομοσχέδιο που καλούσε για την επιβολή κυρώσεων κατά των κυβερνητικών αξιωματούχων της Βενεζουέλας που θεωρούνται υπεύθυνοι για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αλλά την Τετάρτη, όταν ο Ομπάμα ανακοίνωσε την συμφωνία με τη Κούβα, ο Maduro ήταν σχεδόν διαχυτικός.

«Πρέπει να αναγνωρίσουμε τη χειρονομία του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, μια γενναία χειρονομία και ιστορικά αναγκαία, ίσως ως το πιο σημαντικό βήμα της προεδρίας του," είπε χαρακτηριστικά ο Maduro.

Ο Ντανιέλ Ορτέγκα, πρόεδρος της Νικαράγουας και πρώην ηγέτης των ανταρτών Σαντινίστας, είχε δαιμονοποιήσει τον Ομπάμα μόλις λίγες μέρες πριν, λέγοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες άξιζαν την πρώτη θέση σε μια νέα λίστα κρατών που ενισχύουν την τρομοκρατία. Στη συνέχεια, την Τετάρτη, ο ίδιος χαιρέτησε τις «γενναίες αποφάσεις» του Αμερικανού Προέδρου.

«Η προηγούμενη πολιτική μας για την Κούβα προκαλούσε ένταση και  παγίδευε την πολιτική μας στην περιοχή", δήλωσε η Roberta Σ Jacobson, υφυπουργός Εξωτερικών για τις υποθέσεις του δυτικού ημισφαιρίου, προσθέτοντας ότι είχε προκαλέσει τριβές ακόμη και με φιλικές προς την Ουάσιγκτον χώρες. Συμπλήρωσε ότι οι χώρες "με τις οποίες έχουμε σημαντικές διαφορές πρόκειται να είναι, μπορούμε να πούμε, να αλλάξουν βηματισμό με μια κίνηση σαν αυτή."

"Αφαιρεί μια δικαιολογία για να κατηγορούνται οι Ηνωμένες Πολιτείες για την κατάσταση στη Λατινική Αμερική", πρόσθεσε.

 Το ξεπάγωμα των σχέσεων με την Κούβα έρχεται μόλις λίγους μήνες πριν από τη σύνοδο κορυφής της αμερικανικής ηπείρου, μια συγκέντρωση των ηγετών του ημισφαιρίου στον Παναμά στο πλαίσιο του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών, οργανισμού  που εδρεύει στην Ουάσινγκτον από τον οποίο η Κούβα είχε εκδιωχθεί το 1962.

Οι οικοδεσπότες της συνόδου στον Παναμά επιβεβαίωσαν νωρίτερα αυτό το μήνα ότι η Κούβα θα παραστεί στη Σύνοδο Κορυφής για πρώτη φορά, δημιουργώντας μια δυνητικά δύσκολη συνάντηση με τους  Αμερικανούς αξιωματούχους.

Ένας ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης Ομπάμα δήλωσε ότι η πίεση από την περιοχή για την πολιτική της Ουάσιγκτον σχετικά με την Κούβα είχε ενταθεί και παρεμποδίζει άλλες συζητήσεις.

"Κατά την τελευταία σύνοδο κορυφής της αμερικανικής ηπείρου, αντί να μιλάμε για πράγματα που θέλαμε να επικεντρωθούν στις - εξαγωγές, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών - περάσαμε πολύ χρόνο μιλώντας για την πολιτική ΗΠΑ έναντι της Κούβας», είπε ο αξιωματούχος, ο οποίος δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να μιλήσει δημοσίως. «Μια βασική ερώτηση σε οποιαδήποτε διμερή συνάντηση ήταν, «πότε πρόκειται να αλλάξετε την πολιτική σας για την Κούβα;»

Όσο για την Κούβα, οι ειδικοί αναφέρουν ότι ένας σημαντικός παράγοντας που την ωθεί να ευνοήσει τη βελτίωση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν τα οικονομικά προβλήματα στη Βενεζουέλα, της οποίας η αριστερή κυβέρνηση είχε στηρίξει την Κούβα για πολλά χρόνια με τις αποστολές του πετρελαίου, όπως και η Σοβιετική Ένωση έκανε κάποτε.

Η Βενεζουέλα παρείχε  περίπου 100.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα στην Κούβα, σε αντάλλαγμα για κουβανούς γιατρούς, νοσηλευτές, προπονητές και στρατιωτικούς συμβούλους. Η σχέση αυτή ανερχόταν σε  δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για την Κούβα.

Ο κ Maduro έχει δεσμευθεί να συνεχίσει να στηρίζει την Κούβα, αλλά η Βενεζουέλα βρίσκεται μέσα στη δίνη μιας βαθιάς οικονομικής κρίσης που έχει γίνει χειρότερη από την  κατακόρυφη πτώση της τιμής του πετρελαίου, του κύριου εξαγωγικού προϊόντος της Βενεζουέλας.

"Αυτό ήταν ένα μόνιμο πρόβλημα για την κυβέρνηση της Κούβας για αρκετό καιρό, προσπαθώντας να βρουν πώς μπορούν να διαφοροποιήσουν την οικονομική τους σχέση, ώστε να μην είναι τόσο εξαρτημένοι από τη Βενεζουέλα", δήλωσε ο Τεντ Piccone, ένας ανώτερος συνεργάτης στο Ινστιτούτο Brookings. "Όταν εξέτασαν τις επιλογές τους, συνειδητοποίησαν ότι η βελτίωση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν κρίσιμης σημασίας για την οικονομική στρατηγική τους."

 Η στροφή του Ομπάμα για την Κούβα θα μπορούσε να έχει απτά αποτελέσματα. Στη Βραζιλία, ενδέχεται να στερήσει στους επικριτές του έναν εύκολο στόχο και να διευκολύνει το δρόμο για την Ρούσεφ για τη βελτίωση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στην Κολομβία, τον κορυφαίο σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νότια Αμερική, η νέα πολιτική θα μπορούσε να τονώσει τις ειρηνευτικές συνομιλίες με τις Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κολομβίας, το FARC, για τον τερματισμό του μακροβιότερου ανταρτοπόλεμου στην περιοχή.

Η Κούβα, η οποία υποστηρίζει επί μακρόν τις δυνάμεις του FARC, έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στις συνομιλίες, βοηθώντας να έρθουν οι δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στην Αβάνα. Πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι ο ρόλος της Κούβας ήταν μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για να «μαλακώσει» το προφίλ της και να πείσει την Ουάσιγκτον ότι θα μπορούσε να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό ρόλο στην ημισφαίριο, όπου είχε κάποτε προσπαθήσει  να διαδώσει τη βίαιη επανάσταση.

Με δεδομένη τη μακρά ιστορία του σκεπτικισμού για τις πολιτικές της Ουάσιγκτον στη Λατινική Αμερική, κάποιοι στους δρόμους των πόλεων της περιοχής υποδέχτηκαν τη μετατόπιση των ΗΠΑ με έντονα κριτική διάθεση.

 «Είμαι πάντα καχύποπτος απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες", δήλωσε ο Rubén Grimaldi, 65 ετών, συνταξιούχος ιδιοκτήτης ενός καταστήματος παιχνιδιών στο Μπουένος Άιρες. "Θα πρέπει να έχουν ένα μαχαίρι κάπου κάτω από το πόντσο τους»

Αλλά ενώ οι μεγάλες διαφορές εξακολουθούν να υπάρχουν σε πολλά θέματα, άλλες σημαντικές αλλαγές στην πολιτική της Ουάσιγκτον έχουν πρόσφατα αντιμετωπιστεί θετικά στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του σχεδίου του Ομπάμα για την μετανάστευση και την επανεγκατάσταση στην Ουρουγουάη έξι κρατουμένων από το Γκουαντάναμο.

"Τα μέτρα αυτά δεν θα εξαλείψουν τις υποψίες και δυσαρέσκειες, αλλά θα δώσουν στην Ουάσιγκτον αυξημένη αξιοπιστία σε μια σειρά άλλων θεμάτων," δήλωσε ο Michael Shifter, πρόεδρος του Διαμερικανικού Διάλόγου , μιας ομάδας πολιτική έρευνας και ανάλυσης της Ουάσιγκτον, μιλώντας από την Αβάνα.

Η πρώτη δοκιμή των επιπτώσεων της αλλαγής της πολιτικής για την Κούβα θα μπορούσε να γίνει γρήγορα στη Βενεζουέλα, όπου ο κ Maduro πρέπει να καθορίσει τον τρόπο να απαντήσει στις νέες αμερικανικές κυρώσεις, που ο Ομπάμα υπέγραψε ως νόμο την Πέμπτη.

 Με δεδομένο ότι είχε προκαλέσει μια διαδήλωση εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και κραύγασε ενάντια στους «θρασείς Γιάνκηδες ιμπεριαλιστές» τη Δευτέρα, η απάντηση του κ Maduro στο νέο νόμο ήταν μάλλον υποτονική.

"Ο πρόεδρος Ομπάμα έχει προχωρήσει σ’ ένα στραβοπάτημα σε βάρος της χώρας μας σήμερα», έγραψε σε μια σειρά ποσταρίσματα στο λογαριασμό του στο Twitter . "Από τη μία πλευρά, ο ίδιος αναγνωρίζει την αποτυχία της πολιτικής της επιθετικότητας και του εμπάργκο" κατά της Κούβας », και από την άλλη πλευρά, ο ίδιος αρχίζει την κλιμάκωση μιας νέας φάσης της επίθεσης» προς τη Βενεζουέλα.

Πριν από το ξεπάγωμα των σχέσεων με την Κούβα, ο κ Maduro είχε υπαινιχθεί ότι σκεφτόταν να εκδιώξει τους Αμερικανούς διπλωμάτες, κάτι που έχει κάνει και στο παρελθόν. Τώρα, όμως, που η Κούβα έχει ανοίξει τις πόρτες της για τους Αμερικανούς διπλωμάτες, ο κ Maduro πρέπει να εξετάσει πώς θα φαινόταν το δείξει την πόρτα για άλλη μια φορά στους αμερικανούς διπλωμάτες.

"Θα υπάρξουν ριζικές και θεμελιώδεις αλλαγές", δήλωσε ο Αντρές Παστράνα, ο πρώην πρόεδρος της Κολομβίας. "Νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό ο αντι-ιμπεριαλιστικός λόγος που είχαμε στην περιοχή έχει λήξει. Ο Ψυχρός Πόλεμος έχει τελειώσει. "

Πρόκειται, βεβαίως, για εξελίξεις ιδιαίτερης σημασίας.

Προφανώς οι ΗΠΑ έκαναν τη στροφή πιεζόμενες από τη στάση των άλλων κρατών στην αμερικανική ήπειρο και από τις ανάγκες τόσο της εξωτερικής όσο και της εσωτερικής τους πολιτικής. Από ανάγκες, επίσης, οικονομικές και αναγνωρίζοντας την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί.

Από την άλλη, δημιουργεί και μια νέα κατάσταση, μια νέα πραγματικότητα και για τα κράτη, ειδικά της Λατινικής Αμερικής, που βρίσκονταν για πολλά χρόνια σε ένταση με τις ΗΠΑ.

Ευρύτερα, όμως, όλες οι τελευταίες κινήσεις είναι μέρος του παγκόσμιου γεωπολιτικού παιχνιδιού  - του επανακαθορισμού σφαιρών επιρροής και της αναδιανομής ρόλων και ισχύος.

Η Λατινική Αμερική – η παλιά backyard των ΗΠΑ – εδώ και καιρό αποτελεί έδαφος μιας συστηματικής διείσδυσης και αύξησης επιρροής της Κίνας.

Στην παγκόσμια στρατηγική αντιπαράθεση οι βασικοί παίχτες επανεξετάζουν τις κινήσεις, τους χώρους επιρροής, οικοδομούν νέες σχέσεις και συμμαχίες.

Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η στροφή των ΗΠΑ  όσον αφορά τις σχέσεις με την Κούβα που αφήνει πίσω την πολιτική του Ψυχρού Πολέμου και υιοθετώντας το πολιτικό ρεαλισμό.

Πόλωση, καταγγελίες και μεθοδεύσεις για υποψηφιότητα Κουβέλη – Δίνουν τα «ρέστα» τους για αποτροπή των πρόωρων εκλογών

Λίγα 24ωρα πριν από την δεύτερη προεδρική εκλογή και η πόλωση μεταξύ κομμάτων αλλά και βουλευτών έχει χτυπήσει «κόκκινο». Οι καταγγελίες Χαϊκάλη περί απόπειρας δωροδοκίας πυροδότησαν μια ακραία ένταση – σε επίπεδο καταγγελιών, ανακοινώσεων και ρητορικής αντιπαράθεσης.

Ακολούθησαν οι υπαινιγμοί από τον Θ. Παραστατίδη και τον Ο. Βουδούρη, ότι χρηματίστηκαν όσοι ψήφισαν στην πρώτη ψηφοφορία για την προεδρική εκλογή ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων, ακόμα και από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ που πήρε αποστάσεις, η κίνηση αυτή είχε σαν αποτέλεσμα οι δύο ανεξάρτητοι βουλευτές να κάνουν στροφή 180 μοιρών κατηγορώντας… τους δημοσιογράφους.

Την σκυτάλη της όξυνσης πήρε η Χρυσούλα Γιαταγάναη οποία μιλώντας στους κοινοβουλευτικούς συντάκτες υποστήριξε ότι ο Γ. Αποστολόπουλος συνεχίζει να είναι συνεργάτης του Πάνου Καμμένου. Ωστόσο μόλις οι ΑΝ.ΕΛΛ ανακοίνωσαν πως θα προσφύγουν εναντίον της Χρ. Γιαταγάνας στην δικαιοσύνη, η ανεξάρτητη βουλευτής τα μάζεψε και ο Τέρενς Κουίκ δήλωσε πως μετά από αυτή την κίνηση οι ΑΝ.ΕΛΛ  δεν θα προσφύγουν στην δικαιοσύνη.

Όλα αυτά ευτελίζουν ακόμη περισσότερο το ήδη ευτελισμένο πολιτικό μας σύστημα.

Και φυσικά η κατρακύλα δεν σταματά εδώ …

Έτσι, σε πολλά πρωτοσέλιδα του Τύπου παρουσιάζονται οι φήμες για έντονες διεργασίες για υποψηφιότητα Κουβέλη

Ανεξάρτητοι βουλευτές αλλά και συνάδελφοί τους από την ΔΗΜΑΡ εκτιμούν πως η υποψηφιότητα Δήμα δεν πρόκειται να συγκεντρώσει 180 ψήφους και τάσσονται υπέρ μια άλλης εναλλακτικής πρότασης προκειμένου η χώρα να μην οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές.

Ωστόσο ο εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ Χρήστος Μαχαίρας υποστήριξε πως ο Φώτης Κουβέλης είναι αρνητικός απέναντι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Το Έθνος της Κυριακής, ωστόσο, φέρνει στο προσκήνιο την συνάντηση που έγινε το περασμένο καλοκαίρι μεταξύ στελεχών του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ όπου φέρεται να συμφωνήθηκε η υποψηφιότητα Κουβέλη για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα. Ωστόσο την τελευταία στιγμή ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ έκανε πίσω μετά από έντονες πιέσεις που δέχθηκε από ορισμένους βουλευτές του κόμματος.

«Στα μέσα Ιουλίου η Χαριλάου Τρικούπη ανέλαβε πρωτοβουλία και επικοινώνησε με την ΔΗΜΑΡ προκειμένου να διερευνήσει τις πιθανότητες να διερευνήσει τις πιθανότητες να αποδεχθεί ο Φώτης Κουβέλης να είναι υποψήφιος Πρόεδρος για την Προεδρεία της Δημοκρατίας» αναφέρει χαρακτηριστικά το ρεπορτάζ της εφημερίδας

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ είχε τονίσει σε συνομιλητές του ότι «υπάρχει ενδιαφέρον αν η πρόταση είναι σοβαρή».

Στις αρχές Αυγούστου πραγματοποιήθηκε και νέα συνάντηση μεταξύ των δύο πλευρών. «Σε σπίτι των βορείων προαστίων όπου συμμετείχαν μεταξύ άλλων και οι Χρήστος Πρωτόπαπας και Ανδρέας Παπαδόπουλος με την έγκριση των Προέδρων της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ, υπήρχε η βεβαιότητα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ότι ο Φώτης Κουβέλης είχε κλειδώσει την υποψηφιότητά του για την προεδρία της Δημοκρατίας» τονίζει το Έθνος της Κυριακής.

Τελευταία εξέλιξη αποτελεί τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ το οποίο υποστηρίζει ότι αποδέχεται την υποψηφιότητα Κουβέλη κατά την Τρίτη ψηφοφορία!

Διαφοροποιούμενο έτσι από τη γραμμή Σαμαρά ο ο οποίος μέχρι στιγμής επιμένει στο «Δήμας ή εκλογές» ….

Είναι προφανές ότι πολλοί καταβάλλουν απελπισμένες προσπάθειες για να αποτρέψουν την προοπτική των εκλογών για ευνόητους λόγους …

Από την πλευρά του, νέα κυβέρνηση στις αρχές του 2015 με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ βλέπει ο Αλέξης Τσίπρας. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης από την Κοζάνη διαβεβαίωσε ότι το κόμμα του έχει έτοιμο σχέδιο για την επόμενη ημέρα, μετά από ενδεχόμενες εκλογές και δε περιμένει να πέσει στα χέρια του η εξουσία ως ώριμο φρούτο.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατά την ομιλία του στην περιφερειακή σύσκεψη Δυτικής Μακεδονίας, που έγινε στην Κοζάνη έκανε λόγο για μεγάλη κοινοβουλευτική ήττα της συγκυβέρνησης στην πρώτη ψηφοφορία για τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, εκτιμώντας ότι οι εθνικές εκλογές είναι κοντά.

Επίσης διαβεβαίωσε ότι οι εκλογές που έρχονται στις αρχές του ερχόμενου χρόνου δεν είναι κίνδυνος για τη χώρα, αλλά τις χαρακτήρισε ως ανάσα ζωής για το λαό μας, που είναι αηδιασμένος από φθαρμένους πολιτικούς και διεφθαρμένους μεσολαβητές. «Ήρθε η ώρα της Δημοκρατίας. Ήρθε η ώρα του ΣΥΡΙΖΑ, που θα είναι η ώρα του λαού μας», επισήμανε.

Εντάξει, για την «ώρα της Δημοκρατίας …» Αλέξη …

Με την «ώρα των Μνημονίων» τι θα γίνει;

Αλλά σ’ αυτό το θέμα  θα επανέλθουμε για τι παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον …

Κατά τα άλλα έχουμε δυο νέες δημοσκοπήσεις οι οποίες καταγράφουν το γνωστό προβάδισμα ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ.

Διαφορά ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ από 3.4% - 6,5%

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να έχει προβάδισμα στην πρόθεση ψήφου σύμφωνα με την έρευνα της Rassπου δημοσιεύει η εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής . 

Η διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ με την ΝΔ βρίσκεται στο 3,4% από 5,3% που ήταν στην προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρίας, 

Συγκεκριμένα 

Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 27,1% η Ν.Δ. 23,7% και ακολουθούν το Ποτάμι με 5,8%, ΚΚΕ 5,3%, ΠΑΣΟΚ με 4,6% και η Χρυσή Αυγή με 4,4%. Οριακά εκτός Βουλής εμφανίζονται οι ΑΝ.ΕΛ. με 2,8%, οι Οικολόγοι Πράσινοι βρίσκονται στο 1,5% και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο 1,1%. Οι αδιευκρίνιστες ψήφοι κυμαίνονται στο 16,2%, ενώ άλλο κόμμα απαντά το 4,4%.

Στην παράσταση νίκης το κλίμα είναι υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ καθώς το 77,3% εκτιμά ότι θα ερχόταν πρώτο κόμμα αν είχαμε άμεσα εκλογές, ωστόσο, ο Αντώνης Σαμαράς διατηρεί σταθερά την πρωτιά στην καταλληλότητα πρωθυπουργού με ποσοστό 46% έναντι 32,8% που συγκεντρώνει ο Αλέξης Τσίπρας.

Λίγα 24ωρα πριν από τη δεύτερη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, το 43,6% εκφράζει θετική γνώμη για τον Σταύρο Δήμα και αρνητική το 32,5%, ενώ στην ερώτηση «εάν ήσασταν βουλευτής, θα ψηφίζατε υπέρ ή κατά της υποψηφιότητας του Σταύρου Δήμα για την Προεδρία της Δημοκρατίας;», το 46,4% απαντά υπέρ και το 45,1% κατά.

Σαφές προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ στην εκτίμηση της πρόθεσης ψήφου δίνειδημοσκόπηση του πανεπιστημίου Μακεδονίας.ΣΥΡΙΖΑ 31%, ΝΔ 24,5%  (διαφορά 6,5%) και ακολουθούν το ΠΟΤΑΜΙ 6,5% Χρυσή Αυγή 6% , ΠΑΣΟΚ 5% ΑΝΕΛ 3%  ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1% ΔΗΜΑΡ 0,5%  ΔΞ/ΔΑ 12%

Και σε αυτή την έρευνα, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων ζητά σε ποσοστό 51,5% εκλογή προέδρου από την παρούσα βουλή, θεωρώντας ότι πρόκειται για την καλύτερη εξέλιξη για την χώρα, ενώ το 45% θεωρεί ότι ο πρόεδρος πρέπει να εκλεγεί από την επόμενη βουλή.

Απίστευτη πολιτική μπόχα από τις καταγγελίες για χρηματισμό βουλευτών μπροστά από τη δεύτερη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου

Η πολιτική ζωή της χώρας κινείται στον αστερισμό των αλλεπάλληλων καταγγελιών  για χρηματισμό βουλευτών εν όψει των διαδικασιών για την εκλογή του Προέδρου.

                          

 Η ομοβροντία ξεκίνησε με τις αποκαλύψεις του Λάκη Λαζόπουλου στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη για να ακολουθήσουν οι καταγγελίες του βουλευτή των ΑΝ.ΕΛΛ, Παύλου Χαϊκάλη,  σε συνέντευξη του σε τηλεοπτικό σταθμό ο οποίος υποστήριξε ότι ο Γιώργος Αποστολόπουλος που φέρεται ότι προσπάθησε να τον δωροδοκήσει του είπε που λειτουργεί εξ’ ονόματος του πρωθυπουργού και ενός τραπεζίτη. Το αντίτιμο της δωροδοκίας έφθανε – κατά τα λεγόμενα του στο ύψος των τριών εκατομμυρίων ευρώ!

Άμεση ήταν η απάντηση του Α. Σαμαρά που δήλωσε πως θα καταθέσει μήνυση εναντίον όλων των εμπλεκομένων. «Η απόλυτη συκοφαντία και αθλιότητα στην κορύφωσή τους. Ο Πρωθυπουργός καταθέτει άμεσα μήνυση και ζητά την παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών» αναφέρει η ανακοίνωση από το πρωθυπουργικό γραφείο.

Με φωτογραφίες, επίσης, απάντησε η ΝΔ από συνάντηση του Γιώργου Αποστολόπουλου, του Πάνου Καμμένου και του Νότη Μαριά με τον Αλέξη Τσίπρα, Νίκο Παππά και Πάνο Σκουρλέτη στις 22 Μαρτίου του 2013.

                                      

Επίσης το κυβερνών κόμμα δημοσιοποίησε και φωτογραφία του Γιώργου από επίσκεψη του προέδρου των ΑΝΕΛ στην Κύπρο.

Η ΝΔ, μάλιστα χαρακτήρισε τις καταγγελίες Καμμένου-Χαϊκάλη ως «άθλια προβοκάτσια», υποστηρίζοντας ότι ο φερόμενος ως ύποπτος είχε στενή σχέση με τον Πάνο Καμμένο.

Σε λίγη ώρα, βεβαίως, ενώπιον του εισαγγελέα Παναγιώτη Παναγιωτόπουλου που διερευνά την υπόθεση του «κουμπαρά» θα βρεθεί ως ύποπτος τέλεσης του αδικήματος της δωροδοκίας βουλευτή, ο Γ. Αποστολόπουλος.

Ο Γιώργος Αποστολόπουλος που φέρεται να προσπάθησε να χρηματίσει τον Π. Χαικάλη εξέδωσε με τη σειρά του ανακοίνωση στην οποία αναφέρει:

«Με έκπληξη και οργή παρακολουθώ στα ΜΜΕ να με εμπλέκουν σε πολιτικές βεντέτες υποκινούμενες από δόλια κομματικά συμφέροντα πρόκειται για θεατρικό σενάριο με πρωταγωνιστή έναν έμπειρο κωμικό ηθοποιό και σκηνοθέτη και ένα μανιώδη «showman» πολιτικό αρχηγό».

Νωρίτερα ο Α. Σαμαράς είχε στείλει πίσω στην εισαγγελία ως «παράνομο υλικό» το CD με τις καταγγελίες Χαϊκάλη που έστειλε στους πολιτικούς αρχηγούς ο Πάνος Καμμένος. Το ίδιο έπραξε και ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου.

Από την πλευρά του ο Πάνος Καμμένος δήλωσε:

«Χαίρομαι που μου κάνει μήνυση ο Σαμαράς. Μου δίνεται η ευκαιρία να του κάνω και εγώ για ψευδή καταμήνυση. Ο Σαμαράς μέσα στον τρόμο του κάνει και μηνύσεις. Το θέμα είναι πολιτικό και έχει προσωπική ευθύνη ο κ. Σαμαράς».

 Στη συνέχεια υπήρξε μια κυριολεκτική «βροχή» από μηνύσεις!

Έτσι, εκτός από τον Σαμαρά που κατέθεσε μήνυση, ακόμα τρεις ανεξάρτητοι βουλευτές όπως δήλωσαν θα προσφύγουν στην δικαιοσύνη εναντίον δύο συναδέλφων τους. Του Οδυσσέα Βουδούρη και του Θόδωρου Παραστατίδη οι οποίοι αφήνουν να εννοηθεί ότι υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις χρηματισμού ανεξάρτητων βουλευτών, πέραν της καταγγελίας του Παύλου Χαϊκάλη. Μάλιστα οι δυο βουλευτές αφήνουν βαρύτατες υπόνοιες για τους ανεξάρτητους βουλευτές που υπερψήφισαν την υποψηφιότητα Δήμα. Μάλιστα, τους καλούν να απέχουν από τις επόμενες ψηφοφορίες έως ότου ξεκαθαρίσει η υπόθεση.

Με δηλώσεις τους οι Σπύρος Λυκούδης, Χρήστος Αηδόνης και Γρηγόρης Ψαριανός ανακοίνωσαν πως θα προσφύγουν στην δικαιοσύνη.

Για «πολιτικά σκουλήκια» έκανε λόγο ο Σπ. Λυκούδης και υποστήριξε πως το γεγονός ότι καταψήφισε τον προϋπολογισμό θα πρέπει να διαχωρίζεται από τη θετική του ψήφο υπέρ του Σταύρου Δήμα, καθώς από τον Μάιο είχε ταχθεί υπέρ της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή.

Ο Χρήστος Αηδόνης μιλώντας στο enikos.gr τόνισε χαρακτηριστικά «Θα προσφύγω στη δικαιοσύνη, ο λόγος ανήκει πια σε αυτήν και εκείνο που απαιτείται από αυτούς είναι τώρα να ζητήσουν δημόσια συγνώμη. Δεν ανέχομαι από κανέναν να με προσβάλλει. Απολογούμαι στην οικογένειά μου, στα παιδιά μου και σε μία κοινωνία και δεν μπορώ να υποστώ το στίγμα κανενός».

«Άθλιους και ξεφτιλισμένους» χαρακτήρισε ο Γρηγόρης Ψαριανός τους κ. κ. Βουδούρη και Παραστατίδη, οι οποίοι με ανακοίνωσή τους άφησαν υπονοούμενα για χρηματισμό βουλευτών.

 Από τη μεριά του, ως «σοβαρή καταγγελία» χαρακτήρισε ο Αλέξης Τσίπρας τα όσα κατέθεσε ο Παύλος Χαϊκάλης. Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να ανεβάσει τους τόνους της αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση στις περιοδείες που θα πραγματοποιήσει σε Κοζάνη και Αλεξανδρούπολη το Σαββατοκύριακο στο πλαίσιο των Περιφερειακών προγραμματικών συσκέψεων του ΣΥΡΙΖΑ.

Η Κουμουνδούρου ζητά την άμεση και πλήρη διερεύνηση από τη δικαιοσύνη προκειμένου να φτάσει στο κόκκαλο. «Οι καταγγελίες του κ. Χαϊκάλη όχι μόνο είναι σοβαρές, αλλά τεκμηριώνουν την γενικευμένη αίσθηση παρεμβάσεων, πιέσεων και μεθοδεύσεων προς τους βουλευτές για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Αναμένουμε η Δικαιοσύνη να πράξει άμεσα το καθήκον της. Το μαχαίρι πρέπει να φτάσει στο κόκκαλο. Να αναζητηθούν ευθύνες από τους υπαιτίους όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Η χώρα και το πολιτικό σύστημα πρέπει να βγουν από τον βούρκο» αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Παράλληλα στον ΣΥΡΙΖΑ αναρωτιούνται γιατί δεν ακολουθήθηκε η αυτόφωρη διαδικασία από τις εισαγγελικές αρχές «Αναπάντητα ερωτηματικά προκύπτουν σχετικά με την αδράνεια της εισαγγελικής αρχής που ενώ είχε επί μέρες στην κατοχή της αποδεικτικό οπτικοακουστικό υλικό τέλεσης απόπειρας δωροδοκίας βουλευτή, δεν εξέδωσε εντολή αυτόφωρης διαδικασίας για τον δράστη».

Φυσικά, όλα αυτά εκείνο που αναδεικνύουν είναι μια ανυπόφορη δυσοσμία, παρουσιάζοντας ανάγλυφα τη σήψη και την παρακμή του πολιτικού συστήματος της χώρας.

                                

Και οδηγούν, βεβαίως, και σ’ ένα ουσιαστικό αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης εν όψει των σημαντικών πολιτικών εξελίξεων που ακολουθούν.

 Γιατί, ποιος από τους πολιτικούς μας «ηγέτες» σήμερα συζητά το ότι τη Δευτέρα έρχεται στη Βουλή η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με την οποία επεκτείνεται η ισχύς του Μνημονίου για δύο τουλάχιστον μήνες;

Όταν ο Σόιμπλε και οι όμοιοί του μιλούν χωρίς προσχήματα για νέο Μνημόνιο μακράς διάρκειας …

Και φυσικά δεν βολεύει να πολυγίνεται λόγος για το ένα εκατομμύριο μακροχρόνιων ανέργων, για τα νοικοκυριά και ευρύτερα την οικονομία που καταβαραθρώνονται καθημερινά, για την απίστευτη τραγωδία που βιώνουν εκατομμύρια Έλληνες πολίτες.

Όλα αυτά, βεβαίως, θα τα δούμε να γίνονται αντικείμενο έντονης ρητορικής αντιπαράθεσης στις επικείμενες εκλογές – και το τονίζουμε κυρίως ρητορικής αντιπαράθεσης.

Γιατί ουσιαστικές λύσεις στα συσσωρευμένα αδιέξοδα δεν βλέπουμε να προτείνονται.

Οπότε μια φραστική πόλωση  σε  θέματα γενικά και αόριστα περί «δημοκρατίας», «αποστασίας», «διαφθοράς» βολεύει πολλούς …

Θέσαμε τις παραπάνω λέξεις σε εισαγωγικά γιατί μεγάλο μέρος και των καταγγελλόντων  και των καταγγελλομένων δεν είναι έξω από το πολιτικό παιχνίδι των διαδρόμων της εξουσίας – με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Κατά τα άλλα στις εντυπώσεις, ως αποτέλεσμα και της τραγικής θέσης που βρίσκεται μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος και της ογκούμενης δυσαρέσκειας, φαίνεται να είναι κερδισμένος ο ΣΥΡΙΖΑ.

Προβάδισμα, λοιπόν, του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης  με επτά ποσοστιαίες μονάδες έναντι της ΝΔ αποτυπώνει έρευνα που πραγματοποίησε η Public Issue, και η οποία έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της εταιρείας.

Συγκεκριμένα, στην εκτίμηση εκλογικής επιρροής ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 36,5% (38,5% τον Νοέμβριο) και η ΝΔ 29,5% (27%). Στην τρίτη θέση βρίσκεται «Το Ποτάμι» με 8,5% (8,5%).

Ακολουθούν το ΚΚΕ με 6% (6,5%), το ΠΑΣΟΚ, επίσης με 6% (5%), όπως και η Χρυσή Αυγή με 6% (6%). Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες συγκεντρώνουν 3,5% (3%) και η ΔΗΜΑΡ 1% (1%). Τα Λοιπά συγκεντρώνουν 3% (4,5%).

Στην παράσταση νίκης για τις βουλευτικές εκλογές (με ερώτηση που εστιάζει στα δύο κόμματα) ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται με 68% (68% τον Νοέμβριο) έναντι της ΝΔ που συγκεντρώνει 20% (22%).

Η γεωγραφική κάλυψη της έρευνας είναι πανελλαδική και πραγματοποιήθηκε το διάστημα 10 - 17 Δεκεμβρίου 2014.

Φυσικά θα ακολουθήσουν και δεκάδες άλλες δημοσκοπήσεις.

Σε κάθε περίπτωση τονίζουμε αυτό, που ήδη έχουμε τονίσει με έμφαση πολλές φορές:

Ο λαός και οι πολίτες δεν μπορούν να αρκεστούν στο ρόλο του θεατή σ’ αυτό οτ θέατρο του πολιτικού παραλογισμού.

Χρειάζεται με τους αγώνες, την παρέμβαση και την επαγρύπνησή του καθώς και με την ανάπτυξη του κοινωνικού κινήματος να βάλει τη δική του σφραγίδα στις εξελίξεις.

Ή τουλάχιστον να αποτρέψει τις πιο αρνητικές από αυτές. 

Κούρεμα χρέους ως διέξοδος

Στο δρόμο εξόδου από την ευρωκρίση η EE βρίσκεται εγκλωβισμένη σε επινοήματα και παθολογίες που την οδηγούν σε αδιέξοδα, υποστηρίζει ο Μπ. Φρίντμαν, καθηγητής στο Χάρβαρντ. Μόνη διέξοδος το κούρεμα χρέους.

Στο άρθρο του ο αμερικανός καθηγητής δικαιώνει τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε που χαρακτήρισε καταστροφικά τα αποτελέσματα στις πρόσφατες ευρωπαϊκές εκλογές και συμπληρώνει ότι αυτό εν πολλοίς οφείλεται σε οικονομικούς παράγοντες και σε μια επαναλαμβανόμενη στην Ευρώπη παθολογική κατάσταση που κάνει την εμφάνισή της, όταν η πλειοψηφία των κατοίκων μιας χώρας είναι αντιμέτωπη με συνεχή καθήλωση των εισοδημάτων και του βιοτικού του επιπέδου.

Παθολογίες της πολιτικής

Μπέντζαμιν Φρίντμαν: διέξοδος το κούρεμα χρέος

Η παθολογία, την οποία επικαλείται ο Μπέντζαμιν Φρίντμαν, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Χάρβαρντ, έχει να κάνει με την επιβολή περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής. Οι εύρωστες οικονομικά χώρες στήριξαν τις αδύναμες με εγγυήσεις αλλά και με χρηματοδοτικά μέσα που τους επέτρεψαν να προχωρήσουν σε ανάληψη δανείων για την κάλυψη των δημοσιονομικών τους αναγκών. Αυτή η βοήθεια συνδέθηκε με προϋποθέσεις, όπως μείωση του χρέους και αύξηση των φόρων, κοντολογίς, με μια περιοριστική δημοσιονομική πολιτική. Επί πλέον ζήτησαν ως δεύτερη προϋπόθεση την δρομολόγηση δομικών μεταρρυθμίσεων. Το πρόβλημα των πρώτων όρων είναι ότι η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, παρά τα οικονομικά μοντέλα που αποδεικνύουν το αντίθετο, «πνίγουν» την οικονομική δραστηριότητα. Οι δυσκολίες των μεταρρυθμίσεων έγκεινται στο ότι είναι δύσκολα εφαρμόσιμες και η θετική τους επενέργεια γίνεται ορατή μόνο μεσοπρόθεσμα.

Αλλά και ο διάλογος για την ευρωκρίση γίνεται μέσα από μια άξια προσοχής οπτική γωνία. Όταν δεν εξυπηρετούνται τα δάνεια, τότε οι δανειστές εμφανίζονται ως θύματα. Παράλληλα οι χώρες που δανείζονται εμφανίζονται στη δημόσια αντίληψη με το σύνδρομο της ενοχής. Υπό αυτήν την οπτική γωνία η Ευρώπη έχει επιστρέψει στον 19ο αιώνα, όταν ο στόχος ήταν μια δίκαιη και όχι μια αναπτυσσόμενη οικονομία. Το εάν η ευρωπαϊκή οικονομία έγινε πιο δίκαια δεν είναι ερώτημα της παρούσης στιγμής. Η ανάπτυξη όμως έμεινε στα μισά του δρόμου με συνέπεια την επίμονη στασιμότητα της ευημερίας για την πλειοψηφία των Ευρωπαίων.

Αναπόφευκτο το κούρεμα, όπως στη μεταπολεμική Γερμανία

Αναχρονιστική η πάλη για μια "δίκαιη" οικονομία, ζητούμενο είναι η ανάπτυξη

Και εδώ ο γερμανός υπουργός Οικονομικών έχει δίκιο, όταν προειδοποιεί ότι όλα αυτά οδηγούν στην απομάκρυνση από τα φιλελεύθερα ιδεώδη και στη στροφή σε ξενοφοβικές ιδεολογίες αριστερής ή δεξιάς προέλευσης. Ο κίνδυνος για την Ευρώπη συνίσταται στην επανάληψη των εμπειριών που έγιναν στο διάστημα του μεσοπολέμου με τη μόνη διαφορά ότι οι προσπάθειες των ακραίων πολιτικών κινημάτων απευθύνονται πλέον εναντίον ολόκληρου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Πώς μπορεί η Ευρώπη να «απελευθερωθεί» από αυτήν την κατάσταση; Γίνεται όλο και πιο δύσκολο, υποστηρίζει ο αμερικανός καθηγητής. Στις χώρες της κρίσης δεν υπάρχει η αναγκαία δημοσιονομική ευχέρεια κινήσεων, κάτι που κάνει πλέον αναπόφευκτη την επιλογή αναδιάρθρωσης και ελάφρυνσης του χρέους τους.

Ο Μπέντζαμιν Φρίντμαν δίνει ιστορικά παραδείγματα από την Ευρώπη και για τις δύο επιλογές, αναφερόμενος στις γερμανικές επανορθώσεις που ορίστηκαν στη Συμφωνία των Βερσαλλιών του 1919, και οι οποίες δεν καταβλήθηκαν ποτέ. Ή στη Διάσκεψη του Λονδίνου το 1953, όπου έγινε ευνοϊκή ρύθμιση του γερμανικού εξωτερικού χρέους με δραστική μείωσή του και μείωση των τόκων. Ένας ιστορικός συνόψισε τις αποφάσεις ως εξής: «Παρά το ότι οι συμμετέχοντες της διάσκεψης δεν έχασαν από το οπτικό τους πεδίο την ανεύθυνη στάση της Γερμανίας στη διαχείριση του εξωτερικού της χρέους και της ξένης ιδιοκτησίας η συμφωνία συντάχθηκε κατά τέτοιον τρόπο που να διασφαλίζεται το βιοτικό επίπεδο του γερμανικού λαού. Μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης θεωρήθηκε απαράδεκτη».

Ευρωπαϊκά επινοήματα

Αναπόφευκτο το κούρεμα

Δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα με οικονομικούς όρους – πόσο μάλλον με ηθικούς - που να δικαιολογεί ότι η Γερμανία αποτελεί τη μοναδική χώρα της σύγχρονης εποχής στην οποία επετράπη μεγάλη επιμήκυνση και ελάφρυνση του χρέους, παρατηρεί ο Μπέντζαμιν Φρίντμαν.

Η υπόθεση ότι οι υπερχρεωμένες χώρες της ΕΕ θα είναι σε θέση να εξυπηρετήσουν κάποτε το χρέος τους είναι ένα επινόημα καθόλου χρήσιμο. Την ώρα που το ξέσπασμα της δημοσιονομικής κρίσης το 2007/2008 μοιάζει να ξεθωριάζει στο προσκήνιο της ιστορίας και η κατάσταση να οδηγείται στην ομαλοποίηση των επιτοκίων, οι υπερχρεωμένες χώρες δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική που τους έχει επιβληθεί καθηλώνει την ανάπτυξη, δυσκολεύει την απασχόληση και κρατά σε χαμηλά επίπεδα τα φορολογικά έσοδα. Τα συμπτώματα της «πολιτική παθολογίας» με τα μειωμένα εισοδήματα και το επισφαλές βιοτικό επίπεδο είναι ήδη ορατά. Υπάρχουν χειρότερες καταστάσεις από μια κρατική χρεοκοπία, και αυτές επέρχονται από καιρού εις καιρόν. Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα ακριβώς στη θέση που θα έπρεπε να το είχε αποδεχθεί, διαπιστώνει ο αμερικανός οικονομολόγος.

Οι κυρώσεις κατά της Μόσχας ίσως γίνουν μπούμερανγκ

Την ώρα που ο ρώσος πρόεδρος Πούτιν σχετικοποιεί δημόσια την οικονομική κρίση, οι Ρώσοι αντιμετωπίζουν καθημερινά τις επιπτώσεις από την χαμηλή τιμή του πετρελαίου και τις κυρώσεις της Δύσης.

Η ρωσική οικονομία αντιμετωπίζει πρωτοφανή κρίση. Το ρούβλι βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, ενώ ρώσοι αξιωματούχοι παραδέχονται πλέον ανοιχτά ότι η χαμηλή τιμή του πετρελαίου και οι κυρώσεις που έχει επιβάλει η Δύση πλήττουν σημαντικά την ρωσική οικονομία. Ο ρώσος υπουργός Οικονομικών υπολόγισε μάλιστα ότι οι κυρώσεις οδηγούν στη Ρωσία σε απώλειες επενδύσεων ύψους 140 εκ. ευρώ ετησίως.

«Το νόημα των κυρώσεων είναι να τερματιστούν οι ρωσικές ενέργειες στην Ουκρανία. Όμως αυτός ο στόχος δεν θα επιτευχθεί βραχυπρόθεσμα με κυρώσεις και εδώ ακριβώς έγκειται το πρόβλημα», λέει η συνεργάτης του φιλανδικού Ινστιτούτου Διεθνούς Πολιτικής Κρίστι Ράικ, η οποία συμμετείχε στη σύνταξη έκθεσης για τις επιπτώσεις των ευρωπαϊκών κυρώσεων: «Δεν είμαστε βέβαιοι, θεωρούμε ωστόσο δεδομένο ότι χωρίς κυρώσεις η Ρωσία θα διεκδικούσε πολύ περισσότερα εδάφη. Χωρίς τις κυρώσεις η ρωσική στρατιωτική παρουσία στην Ουκρανία θα ήταν πολύ ισχυρότερη», πιστεύει η Φιλανδή επιστήμονας.

Ορισμένοι ειδικοί προειδοποιούν για παγίδα κυρώσεων, στην οποία ενδέχεται να πέσει η Δύση. Για παράδειγμα, ο Μαρκ Λέοναρντ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, διακρίνει ένα δίλημμα στην επιβολή κυρώσεων. Παρά την μέχρι σήμερα επιτυχία τους, υποσκάπτουν ταυτόχρονα τους μακροπρόθεσμους στόχους Ευρωπαίων και Αμερικανών. «Από τη μια πλευρά οι κυρώσεις ενισχύουν τον πρόεδρο Πούτιν και του επιτρέπουν να ελέγχει την ελίτ της χώρας. Από την άλλη πλευρά επιταχύνουν τη στροφή της Ρωσίας προς τις αγορές της Ασίας και ιδίως της Κίνας».

Μετά τον Πούτιν ποιος;

«Υπάρχει το ρίσκο εκείνος που θα διαδεχθεί τον Πούτιν να αποδειχθεί ακόμα πιο εθνικιστής ή πιο αδιάλλακτος»

Ακόμα όμως κι αν η οικονομική κρίση συμβάλει στην αποχώρηση του Βλαντιμίρ Πούτιν από την πολιτική σκηνή, αυτό δεν σημαίνει οπωσδήποτε ότι ο διάδοχός του θα είναι φιλικότερος προς τη Δύση. «Υπάρχει το ρίσκο εκείνος που θα διαδεχθεί τον Πούτιν να αποδειχθεί ακόμα πιο εθνικιστής ή πιο αδιάλλακτος. Το πρόβλημα του ρώσου προέδρου δεν ήταν ποτέ η φιλελεύθερη και φιλική προς τη Δύση ελίτ της χώρας, αλλά η άνοδος των εθνικιστών», εκτιμά ο ειδικός Μαρκ Λέοναρντ.

Γεγονός είναι πάντως ότι ο Β. Πούτιν υποτίμησε την αποφασιστικότητα της Δύσης. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν σημάδια διαφωνίας εντός ΕΕ για τις κυρώσεις. Όμως και η ΕΕ θα πρέπει να κοιτάξει στο μέλλον. Το αργότερο την άνοιξη θα πρέπει να επανεξετάσει την επιβολή κυρώσεων. Υπάρχουν φωνές που ζητούν να συνεχιστεί η πολιτική των κυρώσεων με την ελπίδα ότι κάποτε το ρωσικό καθεστώς θα καταρρεύσει. Όμως ο ειδικός Μαρκ Λέοναρντ διαφωνεί: «Δεν είμαι βέβαιος ότι υπάρχει η πολιτική βούληση να συνεχιστούν επί μακρόν οι κυρώσεις. Αμφιβάλλω αν η συμφωνία εντός ΕΕ για την επιβολή κυρώσεων στην Ρωσία έχει βαθιές ρίζες».

Η πρωτοβουλία Ομπάμα για την Κούβα σημείο στροφής στην πολιτική του Ψυχρού Πολέμου και του αποκλεισμού – άρθρο της Washington Post

Ένα από τα πιο ηχηρά γεγονότα που απασχόλησε τα διεθνή  media τις προηγούμενες ημέρες ήταν η θεαματική χειρονομία του Προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος εξήγγειλε τη σταδιακή άρση του εμπάργκο που διαρκούσε για 53 χρόνια και την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Πρωτοβουλία στην οποία απάντησε  θετικά ο  Ραούλ Κάστρο, σημερινός ηγέτης της Κούβας και αδελφός του ιστορικού ηγέτη της νησιωτικής χώρας, Φιντέλ.

 Τα πολλαπλά σημαινόμενα από αυτές τις εξελίξεις θα τα παρουσιάσουμε σε σειρά δημοσιευμάτων στο «Νέο Μέτοικο» αφού η Κούβα αποτελούσε μια ιδιαίτερη περίπτωση  τόσο για το επαναστατικό κίνημα, όσο και για πολλούς θεωρούνταν το τελευταίο προπύργιο των «σοσιαλιστικών χωρών», ενώ για τους επικριτές της  εξέφραζε μια «δικτατορία» του κομμουνιστικού κόμματος υπό την ιδιότυπη ηγεμονία του Κάστρο.

 Σήμερα, παρουσιάζουμε το άρθρο των   Karen Tumulty και Anne Gearan από τη Washington Post, στις 17 Δεκεμβρίου.

 Εννοείται ότι η οπτική και συμπεράσματα που παρουσιάζονται δεν αντιπροσωπεύουν τη δική μας προσέγγιση. Ωστόσο, είναι ενδεικτικά των αντιδράσεων που προκάλεσε η πρωτοβουλία του Ομπάμα στις ίδιες τις ΗΠΑ.

Η αιφνιδιαστική κίνηση του προέδρου Ομπάμα για την εξομάλυνση των σχέσεων με την Κούβα ανέρχεται σε ένα μεγάλο στοίχημα ότι το έθνος - και, ιδιαίτερα, η κρίσιμης σημασίας για τις προεδρικές εκλογές και διαφιλονικούμενη πολιτείας της Φλόριντα – βρίσκεται σ’ ένα κομβικό σημείο από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

 Η απόφαση του Ομπάμα ευθυγραμμίζεται με την αυξανόμενη αίσθηση ότι η τρέχουσα πολιτική σχετικά με την Κούβα έχει γίνει αντιπαραγωγική. Ανάμεσα σε αυτούς που υποστηρίζουν αυτό το επιχείρημα είναι η πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Ρόνταμ Κλίντον, η οποία προηγείται στην κούρσα για το χρίσμα των Δημοκρατικών στις προεδρικές εκλογές του 2016, που δήλωσε ότι η νέα στάση έχει τη δυνατότητα να «ενθαρρύνει τις πραγματικές και διαρκείς μεταρρυθμίσεις για τον κουβανικό λαό."

Αλλά η νέα στάση αμέσως τέθηκε υπό αμφισβήτηση. Πολλοί κορυφαίοι Ρεπουμπλικάνοι - και ένας Δημοκρατικός γερουσιαστής – υποστήριξαν τον πρόεδρος ως ανίσχυρο, υπεραπλουστευτικό και αφελή, κατά τις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση του προέδρου Ραούλ Κάστρο, αδελφού του Κουβανού ηγέτη, Φιντέλ Κάστρο.

"Όλη αυτή η αλλαγή πολιτικής ανακοίνωσε σήμερα βασίζεται σε μια ψευδαίσθηση, σε ένα ψέμα, το ψέμα και την ψευδαίσθηση ότι περισσότερο εμπόριο και η πρόσβαση σε χρήματα και  αγαθά θα μεταφραστούν σε πολιτική ελευθερία για τον κουβανικό λαό", δήλωσε ο γερουσιαστής Marco Rubio (R- Fla.), ο οποίος θεωρείται ως ενδεχόμενος προεδρικός υποψήφιος και του οποίου οι γονείς μετανάστευσαν από την Κούβα το 1950. "Όλα αυτά που πρόκειται να κάνουμε θα προσφέρουν στο καθεστώς του Κάστρο, που ελέγχει κάθε πτυχή της ζωής της Κούβας, την ευκαιρία να χειριστεί αυτές τις αλλαγές για να διαιωνίζεται στην εξουσία."

Ο πρώην κυβερνήτης της Φλόριντα Τζεμπ Μπους – που θεωρείται ο επικρατέστερος για την υποψηφιότητα των Ρεπουμπλικάνων - είχε ζητήσει την ενίσχυση του εμπάργκο κατά της Κούβας, πρόσφατα μόλις πριν δύο εβδομάδες.

Στη σελίδα του στο Facebook την Τετάρτη, ο Μπους έγραψε ότι η απόφαση της κυβέρνησης να αποκαταστήσει τις διπλωματικές σχέσεις με την Κούβα είναι "το τελευταίο παραπάτημα της εξωτερικής πολιτικής υπό τον παρόντα Πρόεδρο, και μια άλλη δραματική υπέρβαση της εκτελεστικής εξουσίας του. Υπονομεύει την αξιοπιστία της Αμερικής και υπονομεύει την αναζήτηση για μια ελεύθερη και δημοκρατική Κούβα. "

Μεταξύ άλλων πιθανών Ρεπουμπλικάνων  προεδρικών υποψήφιων για το 2016, ο γερουσιαστής Τεντ Κρουζ του Τέξας και ο  Paul Ryan του Ουισκόνσιν επέκριναν τον Ομπάμα για την Κούβα.

Το μεγαλύτερο μέρος των σχολίων των Ρεπουμπλικάνων αφορούσε το ότι, προς το παρόν τουλάχιστον, η συντηρητική βάση παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην διατήρηση των σχέσεων με την Κούβα σε «βαθιά κατάψυξη», όπως έχουν εδώ και μισό αιώνα. Η θέση αυτή, ωστόσο, βρίσκεται σε ολοένα μεγαλύτερη αντίθεση με την άποψη του εκλογικού σώματος.

Περισσότερο από μια δεκαετία πριν, οι δημοσκοπήσεις άρχισαν να δείχνουν μια μεταστροφή  στο δημόσιο αίσθημα προς την κατεύθυνση εξομάλυνσης των δεσμών με το νησί που βρίσκεται 90 μίλια από το  Key West της Φλόριντα. Το 2009, μια έρευνα των Washington Post -ABC News διαπίστωσε ότι τα δύο τρίτα των Αμερικανών υποστήριξαν την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων με την Κούβα, ενώ μόνο το 27% εναντιώθηκε σ’ αυτή την προοπτική.

Οι παλιές ιδεολογικές και οικονομικές γραμμές αντιπαράθεσης έχουν επίσης ξεθωριάσει. Ακόμη και ενώ ο εμπορικός αποκλεισμός έχει παραμείνει στη θέση του, σχεδόν 600.000 ταξιδιώτες από τις ΗΠΑ επισκέφτηκαν την Κούβα πέρυσι - στην πλειοψηφία τους Αμερικανοί με κουβανική καταγωγή. Τα συμφέροντα των επιχειρήσεων έχουν ωθήσει σε περισσότερη διαφάνεια, και το Εμπορικό Επιμελητήριο των ΗΠΑ υποσχέθηκε την υποστήριξή του στην απόφαση του Ομπάμα.

«Η κοινή γνώμη στη Φλόριντα και στη χώρα κινείται στην κατεύθυνση εξορθολογισμού των σχέσεων με την Κούβα, και ο Ομπάμα αποτελεσματικά χρησιμοποίησε το πολιτικό του κεφάλαιο για να κάνει μια πολυαναμενόμενη αλλαγή που η ιστορία και η κοινή γνώμη των ΗΠΑ θα υποστηρίξουν," έγραψε σε ένα e-mail από την Αβάνα ο Τεντ Piccone, ανώτερος συνεργάτης για το Brookings Institution.

Παρά το γεγονός ότι το αμερικανοκουβανικό κοινό έχει από καιρό ταυτιστεί με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, η σχέση αυτή έχει μετατοπιστεί. Η αλλαγή έχει συντελεστεί σε μεγάλο βαθμό από γενιά σε γενιά, με τις δύο ή τρεις γενιές που έχουν απομακρυνθεί  από αυτούς που έφυγαν από το καθεστώς του Κάστρο στη δεκαετία του 1950 και του 1960 να είναι πιο ανοικτές στο να ψηφίσουν Δημοκρατικούς.

Το 2012, ο Ομπάμα κέρδισε την ψήφο των κουβανικής προέλευσης Αμερικανών σε εθνικό επίπεδο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες και πήρε την πλειοψηφία των ψήφων τους στο Μαϊάμι. Κέρδισε επίσης τη Φλόριντα δύο φορές - τη δεύτερη φορά μετά τη χαλάρωση κάποιων περιορισμών που αφορούσαν τις επισκέψεις  στην Κούβα κατά την πρώτη θητεία του.

Αλλά ο Ρεπουμπλικανός πολιτικός σύμβουλος Alex Castellanos είπε ότι η πρόσφατη πρωτοβουλία του Ομπάμα θα προσθέσει εύφλεκτη ύλη στα επιχειρήματα για έλλειψη σταθερότητας και ισχύος στις διεθνείς σχέσεις, ενδεχομένως ανυψώνοντας την εξωτερική πολιτική ως μείζον θέμα στην προεδρική αντιπαράθεση το 2016.

"Η αδυναμία προσκαλεί τους λύκους», δήλωσε ο Castellanos. "Ο Ομπάμα είναι ένας πρόεδρος με επικίνδυνη αφέλεια, ο οποίος βλέπει τον κόσμο όπως ο ίδιος επιθυμεί να ήταν και όχι όπως είναι."

 Πρόσφατα, ως τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η συμβατική πολιτική φρόνηση  ήταν ότι κανένας υποψήφιος πρόεδρος δεν θα μπορούσε να ελπίζει ότι θα κατακτήσει τη Φλόριντα, εκτός αν κι ο ίδιος δεν κρατούσε  μια σκληρή γραμμή σχετικά με την Κούβα.

Ο πρώην πρόεδρος Μπιλ Κλίντον υπενθύμισε στα απομνημονεύματά του, «Η ζωή μου», ότι μετά την κατάρριψη από την Κούβα δύο πολιτικών αεροπλάνων που κατευθύνονταν από μια ομάδα αντιφρονούντων, υπέγραψε το νόμο Helms-Burton 1996, για ακόμη μεγαλύτερη ακαμψία του εμπάργκο, παρόλο που ο ίδιος είχε επιφυλάξεις για το αποτέλεσμα που θα είχε και για την ικανότητά του να πιέσει την κυβέρνηση της Κούβας για μεταρρυθμίσεις.

Τώρα η σύζυγός του, Χίλαρι,  θεωρείται ως η  κορυφαία υποψήφια για το χρίσμα των Δημοκρατικών το 2016, αν αποφασίσει η ίδια να κατέβει στην κούρσα.

 Σε δήλωση του η Κλίντον την Τετάρτη είπε επίσης, «Στηρίζω την απόφαση του Προέδρου Ομπάμα να αλλάξει πορεία στην πολιτική μας έναντι της Κούβα;, διατηρώντας παράλληλα την εστίαση στον κύριο στόχο μας – την υποστήριξη των φιλοδοξιών του λαού της Κούβας για ελευθερία».

 Πρόσθεσε, επίσης: «Παρά τις καλές προθέσεις, η εδώ και δεκαετίες πολιτική μας για απομόνωση της Κούβας  μόνο ενίσχυσε την αγκίστρωση του καθεστώτος Κάστρο στην εξουσία. Όπως είπα, ο καλύτερος τρόπος για να φέρουμε την αλλαγή στην Κούβα είναι να εκθέσουμε τους ανθρώπους της στις αξίες, τις πληροφορίες και τις υλικές ανέσεις του έξω κόσμου. "

Το έργο του ανοίγματος των διπλωματικών και οικονομικών δεσμών που διακόπηκαν για περισσότερα από 53 χρόνια μάλλον θα μεταφερθεί στην επόμενη Προεδρία, ιδιαίτερα εάν το Κογκρέσο που ελέγχεται από τη ρεπουμπλικανική πλειοψηφία επιχειρήσει να παγώσει τα πιο σημαντικά στοιχεία του υπό κατάργηση εμπάργκο.

Μόνο λίγοι Δημοκρατικοί διαφώνησαν ανοικτά με την απόφαση του Ομπάμα. Ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ του New Jersey, ένα γεράκι εδώ και πολλά χρόνια  όσον αφορά την πολιτική απέναντι στην Κούβα, δήλωσε ότι η κίνηση του προέδρου ήταν «βιαστική, ασύνετη και αδυνατεί να κατανοήσει τη φύση του καθεστώτος στην Κούβα, η οποία έχει ασκήσει αυταρχικό έλεγχο επί του κουβανικού λαού εδώ και 55 χρόνια."

Ο πρώην κυβερνήτης της Φλόριντα και γερουσιαστής Μπομπ Γκράχαμ, εξέφρασε επίσης επιφυλάξεις. Είπε σε μια συνέντευξη ότι θα προτιμούσε να κινείται προς την εξομάλυνση των σχέσεων "σε μια πιο σταδιακή βάση." Η κυβέρνηση "αντί γι’ αυτό πήγε κατευθείαν στο μεγάλο παιχνίδι", είπε.

Πολιτική βόμβα με τις καταγγελίες για την απόπειρα χρηματισμού του βουλευτή των ΑΝΕΛ, Παύλου Χαϊκάλη

Αποκάλυψη-βόμβα του Λάκη Λαζόπουλου στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1, ο οποίος είπε ότι έχει δει προσπάθεια χρηματισμού εν ενεργεία βουλευτή, προκειμένου να ψηφίσει για Πρόεδρο Δημοκρατίας.

Μάλιστα, λίγο αργότερα αποκάλυψε και το όνομα του βουλευτή. Πρόκειται για τον Παύλο Χαϊκάλη των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Λαζόπουλου, υπάρχουν στοιχεία, τα οποία έχουν κατατεθεί στον εισαγγελέα και θα βγουν στο φως της δημοσιότητας κάποια στιγμή.

Την είδηση επιβεβαίωσε και ο κ. Χαϊκάλης ο οποίος μιλώντας στην ίδια τηλεοπτική εκπομπή τόνισε: «Όταν έγινε η απόπειρα εγώ ενημέρωσα τον Πρόεδρο. Περιμέναμε την δικαιοσύνη να επέμβει. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει κάποια κίνηση. Εγώ το υλικό το έχω δώσει και στον Λάκη, επειδή ήξερα πως θα το χειριστεί, επίσης για τις νομικές του γνώσεις και τρίτον για την τεχνική υποστήριξη που χρειάζεται το υλικό για να καθαρογραφούν οι διάλογοι και να φύγουν κάποιοι θόρυβο».

Σύμφωνα με όσα είπε ο κ. Χαϊκάλης έχει δώσει κατάθεση στον εισαγγελέα Εφετών Π. Παναγιωτόπουλο, ενώ είναι γνώστης και ο προϊστάμενος ο κ. Ντογιάκος. «Είναι πολύ σοβαρό το υλικό» είπε ο βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων ο οποίος στην ερώτηση τι χρήματα του πρότειναν απάντησε: «Υπήρχε ποσό των 700 χιλιάδων σαν πρώτη δόση σε ρευστό, διακανονισμός του δανείου μου στην τράπεζα και το τρίτο συμβόλαιο με διαφημιστικές εταιρίες. Το σύνολο από 2-3 εκατ. ευρώ».

«Εκτιμώ ότι πρόκειται για σοβαρή καταγγελία» ήταν το σχόλιο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ απαντώντας στην ερώτηση με αφορμή τα όσα αποκάλυψε ο βουλευτής των ΑΝ.ΕΛ., Π. Χαϊκάλης για απόπειρας χρηματισμού του.

Ο κ. Τσίπρα, ο οποίος επισκέφθηκε τα γραφεία της Περιφέρειας Αττικής και συναντήθηκε με τη Ρένα Δούρου, σημείωσε ότι θα περιμένει να δει τα στοιχεία και με βάση αυτά να εκτιμήσει το πόσο, όπως τόνισε, μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις.

Σε κάθε περίπτωση, όπως είπε, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και καιρό επισημαίνει ότι ακολουθείται ένας δρόμος ολισθηρός, ένας δρόμος μεθοδεύσεων και η χώρα πρέπει να βγει από τον βούρκο.

Απ’ ό,τι  φαίνεται πολύ “θερμές” θα είναι οι επόμενες ημέρες εν όψει και των ψηφοφριών για την εκλογή Προέδρου.

Αναμενόμενη είναι η κορύφωση της πόλωσης και των εκβιασμών.

“Σκάνε” όμως και διάφορα αποστήματα της σαπισμένης εδώ και πολύ  καιρό πολιτικής μας ζωής.

Για να δούμε και τη συνέχεια …