Το 2013 χρονιά πολιτικών αλλαγών; Τι δείχνουν ορισμένες από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις

 Ενώ η χώρα αγκομαχεί κάτω από το ζυγό των Μνημονίων, των αλλεπάλληλων χαρατσιών, της αποσάθρωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων, της κοινωνικής αποδιοργάνωσης, τα αδιέξοδα που υπάρχουν εγγενώς στο πολιτικό σύστημα της χώρας καταγράφονται στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, όπου οι πολίτες φαίνεται να επιζητούν  πολιτικές αλλαγές.

 Στην τελευταία δημοσκόπηση που παρουσίασε  το «Έθνος», οι πολίτες εμφανίζονται απογοητευμένοι από την πολιτική κατάσταση που επικρατεί και προβλέπουν για το 2013 αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού σε ποσοστό 81,4%.

Περισσότεροι από τους μισούς ερωτώμενους που συμμετείχαν στο πανελλαδικό δείγμα της έρευνας (54,5%) εμφανίζουν έντονη τάση αμφισβήτησης του πολιτικού συστήματος και επιθυμούν τη δημιουργία νέων κομμάτων.

Το γκάλοπ-βόμβα για το πολιτικό προσωπικό καταγράφει επίσης την πρόθεση του εκλογικού σώματος για ανανέωση των κυβερνητικών στελεχών κυρίως από νέα πολιτικά πρόσωπα και τεχνοκράτες, καθώς μόνο το 6,4% των ερωτηθέντων θέλει να τοποθετηθούν πρωτοκλασάτα στελέχη των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση σε υπουργικούς θώκους σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί ανασχηματισμός.

Το σύνολο των Ελλήνων πολιτών εμφανίζεται απαισιόδοξο για το 2013, αφού το 64,4% απαντά σε σχετική ερώτηση ότι περιμένει να υπάρχουν δυσμενείς εξελίξεις το επόμενο έτος.

 Περισσότερο απαισιόδοξη για τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις εμφανίζεται η ηλικιακή κατηγορία των 35-54 ετών (71,2%) και ενώ στο ίδιο αρνητικό κλίμα βρίσκονται τόσο οι νέοι 18-24 ετών (60,1%) όσο και οι μεγαλύτερες ηλικίες των 55 ετών και άνω (60,1%). Οι γυναίκες (70%) αλλά και οι κάτοικοι της Αττικής (69,1%) κατέχουν τα πρωτεία στις δυσοίωνες προβλέψεις, καθώς η ανεργία έχει «χτυπήσει» προνομιακά τις δύο προαναφερόμενες κατηγορίες μετά την εφαρμογή του Μνημονίου.

H αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος εμφανίζεται έντονη στην αξιολόγηση της κυβέρνησης, καθώς η πλειοψηφία των πολιτών δεν πιστεύει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας, ενώ δύο στους τρεις πολίτες αμφισβητούν ότι οι μεταρρυθμίσεις που προωθεί ο κυβερνητικός συνασπισμός μπορούν να οδηγήσουν σε ανάπτυξη και διέξοδο από την κρίση.

Οι πολίτες θεωρούν ότι τα κόμματα και το πολιτικό προσωπικό που διαθέτουν, κατέχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση που έχει οδηγηθεί η χώρα και κρατούν αποστάσεις από τους πολιτικούς σχηματισμούς που ψηφίζουν στις βουλευτικές εκλογές.

Η περίοδος της μεταπολίτευσης, όπου οι πολίτες ταυτίζονταν με τα κόμματα που ψήφιζαν, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Από την έρευνα φαίνεται ξεκάθαρα ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων που ανήκουν κυρίως στις μικρότερες και μέσες ηλικιακές κατηγορίες (18-54 ετών), σε ποσοστό 60%, επιθυμούν τη σύσταση νέων πολιτικών σχηματισμών για να δημιουργηθεί η ελπίδα ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε προς το καλύτερο.

Αν και οι νεότερες ηλικίες (18-34 ετών) δεν θεωρούν απαραίτητη την εξασφάλιση της παραμονής της χώρας στο ευρώ σε ποσοστό 55,2%, η πλειοψηφία των πολιτών επιδιώκει την παραμονή της χώρας στον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης από τη δημιουργία νέων πολιτικών σχηματισμών.

 Στο νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται στη χώρα το 2013 οι πολίτες διεκδικούν τη διαμόρφωση νέων σχημάτων, κυρίως στον χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς.

 Η εκλογική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ και η έντονη αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος διαμορφώνουν ένα σημαντικό πολιτικό κενό εκπροσώπησης στο Κέντρο, που αποτελεί και το μήλον της έριδος για τους υπάρχοντες, καθώς και για τους υπό σύσταση πολιτικούς σχηματισμούς. Η νέα τάση που δημιουργείται στο εκλογικό σώμα απορρίπτει τις επιλογές στα «άκρα» της πολιτικής - είτε βρίσκονται στα δεξιά είτε στα αριστερά - και αναζητά ελπίδα για ανάπτυξη και πολιτική σταθερότητα σε κόμματα με πολιτικούς που δεν θα διαθέτουν το κλασικό προφίλ του «επαγγελματία».

Η δημοσκόπηση αυτή έχει δύο όψεις:

Από τη μια αναδεικνύει την ογκούμενη αποστροφή των πολιτών στα υπάρχοντα κόμματα και το πολιτικό προσωπικό.

Τα αισθήματα απελπισίας, απαισιοδοξίας και αδιεξόδου από τις ασκούμενες πολιτικές.

Σημαντικό είναι και το εύρημα ότι το 55,2%% των νεότερων ηλικιών  δεν θεωρούν απαραίτητη την εξασφάλιση της παραμονής της χώρας στο ευρώ, γεγονός που ίσως αποτελεί μια ποιοτική στροφή, σε σχέση με τη «λογική του μονόδρομου» που έχουν επιβάλει οι εκπρόσωποι των κυρίαρχων δυνάμεων.

Από την άλλη η δημοσκόπηση έντεχνα – το πόσο δεν το γνωρίζουμε επακριβώς αφού δεν έχουμε μπροστά μας τα ερωτήματα και το πώς έχουν διατυπωθεί – προσανατολίζει προς τη δημιουργία «κεντρώων» και «κεντροαριστερών σχημάτων» ή σχημάτων που θα στηρίζονται σε «τεχνοκράτες».

Όπως για παράδειγμα οι πολύ «πετυχημένοι» Παπαδήμος, Στουρνάρας, ή οι αντίστοιχοί τους Μόντι και σία.

Το ζήτημα είναι ότι καταγράφεται σημαντικό πολιτικό κενό.

Ότι η τρικομματική μνημονιακή κυβέρνηση μέσα στο 2013 θα αντιμετωπίσει σημαντικές δυσκολίες και θα χρειαστεί να λάβει νέα επώδυνα μέτρα με συνέπεια να απειληθεί η συνοχή της ή και να οδηγηθεί στην κατάρρευση.

Από την άλλη, παρά την «πρωτιά», που ο καταγράφει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια σειρά τελευταίων δημοσκοπήσεων, δεν έχει ξεκάθαρο και σαφές προβάδισμα ενώ δεν είναι απαλλαγμένος από τις «παιδικές του ασθένειες» - την ασάφεια σε πολιτικές θέσεις, την πολυγλωσσία – ενώ προστίθενται και ορισμένες της «ώριμης ηλικίας», όπως το γλίστρημα σε κεντροαριστερές θέσεις. Έτσι, όμως, δεν προβάλλει ακόμη ως η αξιόπιστη λύση για μια διαφορετική προοπτική.

Αυτά καταγράφονται και σε άλλες δημοσκοπήσεις.

  Δυσοίωνο προβλέπουν το μέλλον τους οι Έλληνες. Σε συντριπτικά ποσοστά δεν είναι ευχαριστημένοι από τη ζωή τους, δηλώνουν απαισιόδοξοι για το μέλλον των ίδιων και της χώρας, θεωρούν ότι οδεύουμε στη λάθος κατεύθυνση, αλλά και ότι δεν έχουμε ξεφύγει από τον κίνδυνο χρεωκοπίας, παρά την ψήφιση του Μνημονίου 3 που πιστεύουν ότι δεν έπρεπε να γίνει, διότι απέτυχε και ζητούν την καταγγελία του. Αυτά είναι τα βασικά συμπεράσματα της τελευταίας έρευνας της Metron Analysis για την «Εφημερίδα των Συντακτών».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ως προς το πολιτικό τοπίο, οι Έλληνες απαξιώνουν την κυβέρνηση και τους θεσμικούς παράγοντες, ενώ στην πρόθεση ψήφου δίνουν προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ κατά 2,2 μονάδες (22% έναντι 19,8% της Ν.Δ.). Τρίτο κόμμα αναδεικνύεται η Χρυσή Αυγή με 9%, ακολουθούν οι Ανεξάρτητοι Ελληνες (6%), το ΠΑΣΟΚ (5%), η ΔΗΜ.ΑΡ (4,5%) και το ΚΚΕ (4,1%).

Τόσο η πρόθεση ψήφου, όσο και η εκτίμηση δείχνουν ότι στη μετεκλογική συγκυρία ενισχύονται κυρίως τα κόμματα που δεν έχουν την ευθύνη της διακυβέρνησης, και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, που περνά στην πρώτη θέση, αλλά και η Χρυσή Αυγή που διπλασιάζει τα ποσοστά της. Με την εκτίμηση δειγματοληπτικού σφάλματος σε ποσοστό 1,8% και σε ό,τι αφορά την παράσταση νίκης σε ποσοστό 46% οι ερωτηθέντες πιστεύουν ότι πρώτο κόμμα θα αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, με μικρότερη ή μεγαλύτερη διαφορά, ενώ η Ν.Δ. έπεται με 26%.

Παράλληλα, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας είναι χειρότερη σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο, ενώ εκτιμούν ότι η ελληνική οικονομία έχει μπει σε καθοδικό σπιράλ. Χαρακτηριστικό είναι ότι πάνω από 8 στους 10 πολίτες υποστηρίζουν πως η κατάσταση είναι δυσχερέστερη, με μόνο το 2% να θεωρεί ότι τα πράγματα βελτιώθηκαν, ενώ για το μέλλον το 78% διαβλέπει ακόμα μεγαλύτερη επιδείνωση και το 5% βελτίωση.

Σχεδόν οι μισοί ερωτώμενοι (47%) θεωρούν ότι η χώρα τελικά θα χρεοκοπήσει και 4 στους 10 πιστεύουν ότι η κρίση θα ξεπεραστεί. Παρά την άσχημη εικόνα που έχουν οι πολίτες για την οικονομία, οι ερωτώμενοι θεωρούν ότι το ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή είναι αρνητικό για τη χώρα (58%) και για τους ίδιους (57%). Ωστόσο, τα ποσοστά αυτά έχουν μειωθεί αισθητά (11 στους 12 μονάδες, αντίστοιχα), ενώ το «αντί-ευρώ» μπλοκ έχει αυξηθεί 5 και 6 μονάδες, αντίστοιχα.

Επίσης, δυσαρεστημένοι εμφανίζονται οι πολίτες από την κυβέρνηση, αλλά δεν φαίνεται να επιθυμούν πρόωρες εκλογές. Δύο στους τρεις ψηφοφόρους εκφράζονται αρνητικά για την τρικομματική κυβέρνηση συνεργασίας και μόλις το 13% έχει θετική άποψη για τους κυβερνώντες.

Η κυβέρνηση, σύμφωνα με τους αναλυτές της έρευνας, φαίνεται να «κέρδισε» από την έκβαση του πρόσφατου Eurogroup, καθώς σημειώθηκε σημαντική διαφοροποίηση στην περίοδο μετά την απόφαση του ευρωπαϊκού οργάνου, με τους θετικά διακείμενους να φτάνουν το 19% έναντι του 12% πριν την απόφαση.

Παρά τη γενικευμένη δυσαρέσκεια, οι πολίτες απορρίπτουν το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, καθώς το 33% τις επιθυμεί, ενώ το 61% διαφωνεί με τη διεξαγωγή τους. Μάλιστα, με τη σχετική πρόταση Τσίπρα συμφωνεί μόνο το 56% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ , ενώ το 79% των ψηφοφόρων της Ν.Δ. θεωρεί ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει το έργο της.

Δημοσκόπηση της MARC για την ιστοσελίδα iefimerda.gr

Το φως της δημοσιότητας είδε σήμερα ακόμη μια δημοσκόπηση. Αυτή που πραγματοποίησε η MARC για λογαριασμό της ιστοσελίδας, iefimerida.gr.

Τα ευρήματά της σε ότι αφορά την πρόθεση ψήφου δείχνουν ότι προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ με 3,1% και ποσοστό 23,4%. Ακολουθούν η Νέα Δημοκρατία με 20,3%, η Χρυσή Αυγή με 8,6%, το ΠΑΣΟΚ με 5,5%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 5,1%, η Δημοκρατική Αριστερά με 4,5%, το ΚΚΕ με 4%. Τα υπόλοιπα κόμματα συγκεντρώνουν αθροιστικά 5,8%. Λευκά, άκυρα και αποχή αθροίζουν 11,2% και η αδιευκρίνιστη ψήφος 11,6%.

Στην ερώτηση, αν πιστεύουν ότι τα πράγματα θα πάνε προς το καλύτερο με τη βελτίωση και ανανέωση των υπαρχόντων κομμάτων ή με τη δημιουργία νέων, η απάντηση είναι σαφής: Το 56,8% θέλει τη δημιουργία νέων κομμάτων σε αντίθεση με το 33,5% που πιστεύει ότι τα υπάρχοντα κόμματα μπορούν να βελτιωθούν. Και σε αυτή την κατηγορία οι άνω των 65 ετών εκτιμούν σε ποσοστό 47,3% ότι τα υπάρχοντα κόμματα μπορούν να ανανεωθούν, ενώ το 66,5% των νέων από 18 έως 34 ετών θέλουν νέα κόμματα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε ποσοστό 26,4% (το υψηλότερο) βλέπουν ως χώρο για τη δημιουργία νέων κομμάτων το «κέντρο». Ακολουθούν η «κεντροαριστερά» με 23% και η «κεντροδεξιά» με ποσοστό 10,6%. Δεν υπάρχει χώρος για νέα κόμματα απαντά το 24,5%.

Είναι προφανές ότι το 2013 θα αποτελέσει έτος για πολιτικές αλλαγές αφού η πολιτική που εφαρμόζεται δείχνει τα όριά της, η δυσαρέσκεια και η απελπισία των πολιτών διογκώνεται και οι πολιτικοί σχηματισμοί δεν ικανοποιούν τις απαιτήσεις της κοινωνίας.

Ίδωμεν … 

«Οι Έλληνες πλοιοκτήτες δεν πληρώνουν φόρους» ένα κατατοπιστικό άρθρο της Süddeutsche Zeitung

 «Ο κλεμμένος θησαυρός» είναι ο τίτλος της Süddeutsche Zeitung, η οποία σημειώνει στον υπότιτλο: «Οι Έλληνες πλοιοκτήτες δεν πληρώνουν φόρους, αλλά η κυβέρνηση δεν αντιδρά. Ένας γερμανός Πράσινος και άλλοι πολιτικοί θέλουν τώρα να αλλάξουν αυτή την κατάσταση».

 Στην αρχή η εφημερίδα επισημαίνει ότι η ναυτιλία  είναι λίγο πολύ το μόνο πράγμα στο οποίο η ελληνική οικονομία είναι παγκόσμιας κλάσης. Οι πλούσιες εφοπλιστικές οικογένειες δεν πληρώνουν σχεδόν καθόλου φόρους και κρύβουν  τα χρήματά τους στην Ελβετία. Τα προνόμια τους προστατεύονται ακόμα από το Σύνταγμα - και η κυβέρνηση δεν αντιδρά.

  Το άρθρο  θυμίζει πως το κυνήγι του θησαυρού έχει παράδοση στους Έλληνες θαλασσοπόρους. Αναφέρει το μύθο του Ιάσωνα και των Αργοναυτών, οι οποίοι αναζητούσαν το χρυσόμαλλο δέρας στον Καύκασο με το τεχνικά ανώτερο για εκείνη την εποχή πλοίο τους, την Αργώ. «Οι απόγονοι των Αργοναυτών ελέγχουν σήμερα το 15% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου, παντρεύονται χήρες προέδρων των ΗΠΑ ή κάνουν πρωτοσέλιδα όταν χαριεντίζονται με την Πάρις Χίλτον. Στην πατρίδα τους όμως δεν πληρώνουν φόρους. Αυτό τους το εγγυάται το άρθρο 107 του ελληνικού Συντάγματος».

 Στη συνέχεια ο αρθρογράφος επισημαίνει: «Με την πρώτη ματιά, φαίνεται ακατανόητο το γεγονός ότι μια χώρα που αντιμετωπίζει πτώχευση αφήνει ανέγγιχτα αυτά τα  προνόμια.

  Στις αρχές Νοεμβρίου η κυβέρνηση συνασπισμού ανάγκασε τους πλοιοκτήτες να δώσουν, ως μέρος ενός νέου πακέτου λιτότητας, 140 εκατ. ευρώ στο δημόσιο ταμείο».

Για να συνεχίσει ειρωνικά: «Θα πρέπει να το ξεπεράσετε. Το ποσό αυτό ισοδυναμεί με το ένα χιλιοστό των κερδών που οι περίπου 700 οικογένειες έχουν αποκομίσει μεταξύ των ετών  2000 έως 2010».

Με απλά λόγια τα υπολογιζόμενα κέρδη των εφοπλιστικών οικογενειών την τελευταία δεκαετία προσεγγίζουν (μπορεί και να ξεπερνούν) τα 140 δισεκατομμύρια ευρώ!

  Το άρθρο αναφέρει ότι από τα 3.760 πλοία που βρίσκονται στην κατοχή Ελλήνων πλοιοκτητών μόνο 862 νηολογούνται με ελληνική σημαία, για φορολογικούς λόγους, και εξηγεί γιατί η ναυτιλία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την ελληνική οικονομία: «Σήμερα η ναυτιλία είναι από τους μόνους τομείς στους οποίους η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή».

 Ωστόσο, τα κέρδη από την "διεθνή" ναυτιλία είναι αφορολόγητα. Το πρόβλημα: έχει σχέση όχι μόνο με τον τρόπο ζωής των πλοιοκτητών, όπως πχ του  Αριστοτέλη Ωνάση (που παντρεύτηκε τη χήρα  του Προέδρου), ή  τον "χρυσό Έλληνα" Σταύρο Νιάρχο (εγγονός του  οποίου ήταν ο πρώην «φίλος» της Paris Hilton), και τη συμμετοχή τους στο διεθνές  τζετ σετ. Καμιά άλλη βιομηχανία δεν είναι τόσο «κινητή» - αφού κάθε τόσο οι Έλληνες εφοπλιστές  εξαπολύουν την απειλή τους να «μεταναστεύσουν».  Εξαπολύουν το λεγόμενο φόβο για αλλαγή της σημαίας: Οι ναυτιλιακές εταιρείες θα αποσύρουν τα πλοία από τη σημαία της χώρας τους και θα τα μεταφέρουν σε άλλες χώρες, όπως τις Μπαχάμες και τη Λιβερία. Έτσι, μειώνουν το κόστος για τους μισθούς και τα πρότυπα ασφάλειας - και αφαιρούν  θέσεις εργασίας από την πατρίδα τους.

Η ναυτιλία είναι λίγο πολύ το μοναδικό πεδίο στο οποίο η ελληνική οικονομία είναι παγκόσμιας κλάσης. Μαζί  με τον τουρισμό είναι ο μόνος τομέας που μπορεί να φέρει κεφάλαια στην Ελλάδα. Μέχρι και 200.000 άνθρωποι απασχολούνται σε αυτό τον τομέα. Και η συνεισφορά στο ΑΕΠ είναι περίπου το 5%. Εάν οι πλοιοκτήτες εγκαταλείψουν την Ελλάδα, απειλούνται 60.000 θέσεις εργασίας.»

«Για την Ελλάδα, των οποίων η βιομηχανική βάση είναι μικρή, οι πλοιοκτήτες έχουν ιδιαίτερα σημαντική επίδραση.  Όπως οι πλούσιες οικογένειες των Ωνάση και Νιάρχου που  στο τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου πλούτισαν μέσα από το εμπόριο  με τους Συμμάχους.

 Το ειδικό φορολογικό καθεστώς, που ισχύει για τους Έλληνες εφοπλιστές, με τις τεράστιες φοροαπαλλαγές είναι προϊόν του ανώμαλου μετεμφυλιακού καθεστώτος, αφού στην Ελλάδα «εφευρέθηκε»  το 1957, ενώ οι πραξικοπηματίες χουντικοί του 1967 το συμπεριέλαβαν στο Σύνταγμα. Πρόκειται για το πιο ακραίο παράδειγμα σε όλη την Ευρώπη.

Η εφημερίδα αναφέρεται σε χρήματα που είναι στην Ελβετία και ο Γκέρχαρντ Σικ, εκπρόσωπος των Πρασίνων στην Ομοσπονδιακή Βουλή, πρότεινε την εισαγωγή ενός ενιαίου φόρου σε όλους τους εφοπλιστές σε ευρωπαϊκό επίπεδο.  Υπολόγισε πως από τη φορολόγησή τους θα μπορούσαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα 9 δις ευρώ, αυξάνοντας έτσι τα έσοδα της χώρας  που έχει πληγεί από τα μέτρα λιτότητας και τις περικοπές των κοινωνικών δαπανών.

Ωστόσο το άρθρο καταλήγει  πως «οι Έλληνες ολιγάρχες δεν είναι πρόθυμοι να δώσουν τίποτα στο διεφθαρμένο κράτος τους».

Να, λοιπόν πού μπορούν να βρεθούν χρήματα για την αντιμετώπιση των χρεών και να καλυφθούν οι ανάγκες του κρατικού προϋπολογισμού.

Μόνο που καμιά κυβέρνηση μέχρι στιγμής δεν έχει τολμήσει να αγγίξει τα προνόμια και την ασυδοσία των μεγάλων εφοπλιστικών ομίλων. 

Το μεγάλο κόλπο με τα ελληνικά κοιτάσματα πετρελαίου και η «σιγή ιχθύος» της κυβέρνησης Σαμαρά: τι άραγε να κρύβει;

Το μείζον θέμα που αναδεικνύεται αυτές τις μέρες και που πολύ μεθοδικά και σκόπιμα η κυβέρνηση του Σαμαρά κρατά στην αφάνεια είναι οι εκτιμήσεις για τις προοπτικές εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στον ελληνικό υποθαλάσσιο και όχι μόνο χώρο.

 Χαρακτηριστική είναι η έκθεση της Deutsche Bank για τα αποθέματα υδρογονανθράκων, πετρελαίου και φυσικού αερίου στη χώρα μας, την οποία είχε υπόψη ο Αντώνης Σαμαράς και που σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες τη χρησιμοποίησε διαπραγματευτικά στην τελευταία σύνοδο του Eurogroup προκειμένου να αντλήσει την περίφημη δόση.

Ερήμην βεβαίως του ελληνικού κοινοβουλίου και του ελληνικού λαού.

Τι να υποκρύπτεται άραγε πίσω από αυτά;

Μα τι άλλο από την επιδίωξη των αρπακτικών, των δανειστών, των τοκογλύφων και των τεράστιων επιχειρηματικών συμφερόντων να βάλλουν χέρι στον πλούτο που κρύβει στο έδαφος και στον υποθαλάσσιο χώρο της Ελλάδας.

 Χρησιμοποιώντας ως μοχλό πίεσης και ελέγχου το συνεχώς τεχνητά διογκωνόμενο Δημόσιο Χρέος της χώρας.

Και έχοντας ως εκτελεστικά όργανα τους εκχωρητές της οικονομικής και όχι μόνο ανεξαρτησίας και αυτοτέλειας της χώρας.

Η έκθεση της γερμανικής κρατικής τράπεζας Deutsche Bank είχε τα εξής βασικά σημεία:

 Σε 427 δισ. Ευρώ αποτιμά τα αποθέματα υδρογονανθράκων, πετρελαίου και φυσικού αέριου, ενώ το καθαρό όφελος για το ελληνικό Δημόσιο υπολογίζεται σε 214 δισ. Ευρώ από τους Γερμανούς της Deutsche Bank ή αλλιώς 107% του ΑΕΠ.

  Η παραπάνω εκτίμηση έγινε με γνώμονα τη διεθνή πρακτική που υπολογίζει ότι το 25% των εσόδων ενός κοιτάσματος αφορά στο κόστος εξόρυξης και διάθεσης, το 25% το περιθώριο κέρδους των εταιρειών που το εκμεταλλεύονται και το υπόλοιπο 50% καταλήγει στο δημόσιο ταμείο.

 Η έκθεση θεωρεί το 2013 ως κομβικό σημείο, αφού υπογραμμίζει ότι τότε θα ολοκληρωθούν τα αποτελέσματα των σεισμικών ερευνών που ξεκίνησαν τον περασμένο μήνα και θα αρχίσουν οι διαδικασίες των διαγωνισμών για τον εντοπισμό των υδρογονανθράκων, σε περίπτωση βέβαια θετικής έκβασης των προκαταρκτικών ερευνών.

* αν επαληθευτούν οι εκτιμήσεις για τους υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης, η Ελλάδα θα αναδειχθεί σε 15η χώρα-παραγωγός φυσικού αερίου παγκοσμίως,

* χρειάζονται κατά μέσον όρο 8 – 10 χρόνια για να αρχίσει η εμπορική εκμετάλλευση του κοιτάσματος να παράγει χρηματοροές, δηλαδή από το 2020, όταν το χρέος υποτίθεται ότι θα ανέρχεται σε 120% του ΑΕΠ.

*τα μελλοντικά έσοδα από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο θα μπορούσαν να δεσμευτούν σε ένα ειδικό ταμείο για την απόσβεση του χρέους.

* το επενδυτικό ρίσκο για τις εταιρείες, που θα εμπλακούν στην έρευνα και την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων είναι περιορισμένο καθώς συνηθίζουν να λειτουργούν σε καθεστώτα αυξημένης πολιτικής αβεβαιότητας.

* κίνδυνος αποτυχίας της προσπάθειας ανάταξης της οικονομίας καθώς μπορεί να καταγραφούν μεγάλες εισροές ξένων κεφαλαίων σε ένα μόνο τομέα και η υπόλοιπη οικονομία να παραμείνει μη ανταγωνιστική.

       

Η έκθεση της Deutsche Bank επισημαίνει την εξάρτηση της χώρας μας από την εισαγωγή υδρογονανθράκων, αφού το 2011 οι εισαγωγές ενέργειας ανήλθαν στα 11 δισ. ευρώ ή κοντά στο 5% του ΑΕΠ.

 Από όλα αυτά προκύπτουν ορισμένα βασικά συμπεράσματα:

Ότι τελικά η κύρια επιδίωξη των δανειστών είναι να βάλουν χέρι άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα στα κοιτάσματα αυτά.

Το Δημόσιο Χρέος και το Μνημόνιο γίνεται ο βασικός μοχλός για να επιβληθεί αυτός ο έλεγχος και η λεηλασία των στρατηγικών πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.

Οι πρόθυμοι συνεργάτες αυτών των αρπακτικών είναι η ελληνική πολιτική ηγεσία που  - όπως και μόλις χτες  έκανε ο υπουργός Οικονομίας , ο  Γ. Στουρνάρας – δηλώνει  ότι «είναι ασήμαντα τα αποθέματα πετρελαίου …». Ίσως, γιατί ήδη τα έχει εκχωρήσει …

Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα με δηλώσεις του καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης και συμβούλου της καναδικής κυβέρνησης (!) για θέματα εξόρυξης πετρελαίου και μέλους της άτυπης ομάδας τεχνοκρατών που εξετάζει αυτά τα θέματα στη χώρα μας και ενημερώνει τον πρωθυπουργό, κ. Φώσκολου  η έκθεση της γερμανικής τράπεζας αφορά μόνο τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης, χωρίς να υπολογίζονται τα αντίστοιχα στο Ιόνιο, φυσικά στο Αιγαίο και σε άλλα σημεία της Ελλάδας!

Σύμφωνα με εκτιμήσεις άλλων ειδικών αυτής της ομάδας μπορεί τα συνολικά κοιτάσματα να ξεπερνούν το 1 τρισεκατομμύριο ευρώ!

Με την αξιοποίηση όλων αυτών η Ελλάδα θα μπορούσε να αναδειχτεί μια από τις πρώτες χώρες στην αξιοποίηση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Γι’ αυτό μιλώντας ορισμένοι διεθνείς στρατηγικοί και οικονομικοί αναλυτές μιλώντας γι’ αυτά τα θέματα και την Ελλάδα κάνουν λόγο για την «Ενεργειακή Γιάλτα» του 21^ου αιώνα !!!

Πόσο φαίνεται επικίνδυνη η καθυστέρηση ανακήρυξης και χάραξης της ΑΟΖ της χώρας, που παραμένει το μοναδικό ευρωπαϊκό κράτος που δεν έχει προχωρήσει σε αυτή την κίνηση.

Ίσως, έτσι καταλαβαίνουμε τι παίζεται τώρα.

Η αυθαιρεσία Στουρνάρα για μη εφαρμογή της δικαστικής απόφασης για τη ΔΕΗ και το χαράτσι και τα κομμάτια και θρύψαλλα της συνταγματικής νομιμότητας

 Αίσθηση έχουν προκαλέσει οι δηλώσεις του υπουργού Οικονομίας, Γ. Στουρνάρα στον realfm, όπου λίγο ή πολύ έγραψε στα παλιά του παπούτσια την απόφαση του δικαστηρίου που κρίνει παράνομη την είσπραξη του τέλους ακινήτων από τη ΔΕΗ.

Ο υπουργός Οικονομικών μιλώντας στον realfm 97,8 και τον Νίκο Χατζηνικολάου ανέφερε:

«Κοιτάζουμε όλο μας το νομικό οπλοστάσιο. Μία πρώτη ένδειξη που έχω από τους νομικούς συμβούλους είναι ότι η απόφαση αφορά μόνο τους διαδίκους, άρα η ΔΕΗ δεν πρέπει να διακόψει να εισπράττει το τέλος αυτό και βεβαίως θα κάνουμε άμεσα αναίρεση στον Άρειο Πάγο» δήλωσε ο Γιάννης Στουρνάρας αναφερόμενος στο ζήτημα του τέλους ακινήτων. Και πρόσθεσε: «Σύμφωνα με το Συμβούλιο της Επικρατείας η απόφαση αυτή δεν ερείδεται σε αντισυνταγματικούς λόγους, δηλαδή το ΣτΕ έχει κρίνει ότι είναι συνταγματική η είσπραξη του τέλους. Θα εξαντλήσουμε όλο το νομικό μας οπλοστάσιο».

 Στην ερώτηση δε αν παραμένει ανοιχτό να συνεχίσει το τέλος να εισπράττεται από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ ο υπουργός ήταν κατηγορηματικός: «Θα συνεχίσει να εισπράττεται, διότι θίγεται εδώ το δημόσιο συμφέρον. Θεωρούμε ότι το δικαστήριο αυτό δεν είχε τη δικαιοδοσία να βγάλει μια τέτοια απόφαση. Έτσι τουλάχιστον μου λένε οι νομικοί μου. Να ξέρετε ότι τυχόν διακοπή είσπραξης του τέλους σημαίνει ότι τα έσοδα θα πάνε πίσω και αν πάνε τόσο πολύ πίσω και έχουμε πρόβλημα θα αναγκαστούμε να πάρουμε άλλα μέτρα, πολύ επώδυνα μέτρα. Άρα πρέπει πραγματικά να καταλαβαίνουμε τι ακριβώς κάνουμε...»

  Έτσι, λοιπόν, θεωρεί ο υπουργός – εκπρόσωπος της εκτελεστικής εξουσίας – ότι το δικαστήριο δεν είχε τη δικαιοδοσία να βγάλει μια τέτοια απόφαση!

  Θέτει, λοιπόν, τον εαυτό του και την κυβέρνηση για μια ακόμη φορά πάνω από το Σύνταγμα και τη συνταγματική νομιμότητα.  

Για να ξεκαθαρίσουμε το ζήτημα παραθέτουμε τα σχετικά άρθρα του Συντάγματος.

« ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: Οργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας

                        ΤΜΗΜΑ Α: Σύνταξη της Πολιτείας

                        ΑΡΘΡΟΝ 26

1. Η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τη Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

2. Η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση.

3. Η δικαστική λειτουργία ασκείται από τα δικαστήρια οι αποφάσεις τους εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού Λαού.»

  Στα θεμέλια του αστικού καθεστώτος το οποίο υποτίθεται ότι υπερασπίζουν ο Στουρνάρας και οι όμοιοί του είναι η τριμερής διάκριση των εξουσιών και η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης.

  Την οποία ανεξαρτησία και αυτονομία – την πάντα σχετική και αμφισβητούμενη και στις περισσότερες περιπτώσεις μεροληπτική υπέρ των συμφερόντων των ισχυρών – επιδιώκει να ποδηγετήσει και να εξαφανίσει και τα τυπικά της δείγματα η παρέα του Στουρνάρα και των ομοίων του.

  Κατά τα άλλα είναι η «άκρα» Αριστερά που απειλεί τη νομιμότητα.

«ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: Οργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας

ΤΜΗΜΑ Ε: Δικαστική Εξουσία

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Δικαστικοί λειτουργοί και υπάλληλοι

ΑΡΘΡΟΝ 87

1. Η δικαιοσύνη απονέμεται από δικαστήρια συγκροτούμενα από τακτικούς δικαστές, που απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία.

2. Οι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και στους νόμους και σε καμία περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος.»

   Οι δικαστικοί λειτουργοί, λοιπόν, οφείλουν να διαθέτουν «λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία» και «υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και στους νόμους και σε καμία περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος.»

   Η προσπάθεια φίμωσης και χειραγώγησης των δικαστικών αποφάσεων αποτελεί de facto προσβολή βασικών συνταγματικών διατάξεων από την κυβέρνηση των τροϊκανών ανδρεικέλων.

«ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: Οργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας

ΤΜΗΜΑ Ε: Δικαστική Εξουσία

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ:

Οργάνωση και δικαιοδοσία των δικαστηρίων

ΑΡΘΡΟΝ 93

4. Τα δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν νόμο που το περιεχόμενό του είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα.»

«ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: Οργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας

ΤΜΗΜΑ Ε: Δικαστική Εξουσία

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ:

Οργάνωση και δικαιοδοσία των δικαστηρίων

ΑΡΘΡΟΝ 95

** 5. Η διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής γεννά ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο, όπως νόμος ορίζει. Νόμος ορίζει τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης της διοίκησης.»

  Από τα παραπάνω προκύπτει ότι τα δικαστήρια – οποιοδήποτε δικαστήριο – μπορεί να αποφαίνεται για τη συνταγματικότητα των νόμων.

  Και όχι ότι «αυτό το δικαστήριο δεν είχε αρμοδιότητα …» όπως ισχυρίζεται ο αποθρασυνόμενος ολοένα και περισσότερο Στουρνάρας.

  Επιπλέον, το κάλεσμα του στη διοίκηση της ΔΕΗ να μην εφαρμόσει την απόφαση του δικαστηρίου και να συνεχίσει να εισπράττει το χαράτσι, αποτελεί ξεκάθαρη συνταγματική παραβίαση και εντολή σε ένα όργανο διοίκησης να παρανομήσει. Αφού  «η διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής γεννά ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο, όπως νόμος ορίζει.

  Βέβαια, όπως δήλωσε στην ίδια εκπομπή «δεν ιδρώνει το αυτί του».

Ή όπως χαρακτηριστικά ανέφερε:

 «Εγώ κρίνομαι εκ του αποτελέσματος. Τώρα τι λέει ο Α πολιτικός, ο Β πολιτικός... Δεν ιδρώνει το αυτί μου. Δεν είμαι πολιτικός. Δεν πρόκειται να πολιτευτώ».

  Στο ερώτημα αν θα ασχοληθεί στο μέλλον με την πολιτική ο κ. Στουρνάρας είπε: «Δεν ξέρω το μέλλον τι μου επιφυλάσσει. Εγώ έχω έρθει να κάνω μια συγκεκριμένη δουλειά εδώ. Δεν βλέπω τίποτα άλλο μπροστά μου».

  Έτσι, λοιπόν, ο Στουρνάρας έχει έρθει να κάνει μια «συγκεκριμένη δουλειά».

Φυσικά τη δουλειά της τρόικα, των δανειστών και της εγχώριας ολιγαρχίας.

  Των οποίων παρά το πομπώδες ύφος του αποτελεί πειθήνιο όργανο τους και έμμισθο υπαλληλίσκο.

Με υψηλή αμοιβή βεβαίως.

Αλλά με ασύλληπτα καταστρεπτικό αντίτιμο.

  Αφού η «συγκεκριμένη δουλειά» οδηγεί στην καταστροφή της οικονομίας, υποθηκεύει μακροπρόθεσμα την προοπτική της ξεπουλώντας τους πλουτοπαραγωγικούς της πόρους και θέτοντας βάσιμες απιλές και για την εθνική της συγκρότηση. Ενώ ταυτόχρονα διαλύει την κοινωνική συνοχή, εξαθλιώνει την τεράστια πλειοψηφία των πολιτών οδηγώντας σε πρωτοφανή κοινωνική βαρβαρότητα.

  Κατά τα άλλα, το ύφος του ναπολεοντίσκου και της αντίληψης “l’ etat  c’ est moi”, που πλασάρει ο Στουρνάρας και πολλοί όμοιοί του στην κυβέρνηση με προεξάρχοντα τον ίδιο τον Αντώνη Σαμαρά, συνδέεται με τη βάναυση καταπάτηση βασικών συνταγματικών και δημοκρατικών ελευθεριών, με την οικοδόμηση ενός ακραία αυταρχικού πολιτικού οικοδομήματος – όπως επανειλημμένα έχουμε τονίσει ως Νέος Μέτοικος – στα πρότυπα θατσερικού και ακόμη χειρότερα πινοτσετικού τύπου, που στο «βάθος του τούνελ» ερωτοτροπεί με τον ολοκληρωτισμό.

  Ο Στουρνάρας μπορεί να δηλώνει ότι «δεν είναι πολιτικός» αλλά οι αποφάσεις και οι πράξεις του είναι ακραία πολιτικές.

  Χώρια που με βάση ορισμένα δημοσιεύματα του τύπου προαλείφεται να αναδειχτεί σε ηγετικό ρόλο.

 Ως ένας νέος Παπαδήμος ή Μόντι, ας πούμε.

Αφού κάποιες δημοσκοπήσεις τον φέρνουν πρώτο σε «δημοτικότητα» με ποσοστά κοντά στο 44% !!!

Να τον χαίρονται, λοιπόν, αυτοί που τον ψηφίζουν ή του δίνουν αυτά τα ποσοστά «δημοφιλίας».

  Ξεχνώντας και το «τώρα» του κ. υπουργού και το πρόσφατο «χθες» - την εμπλοκή του στην υπόθεση του Χρηματιστήριου, στη «δημιουργική λογιστική» κατά την περίοδο εισόδου της χώρας στο ευρώ, τη στενή σύνδεση με το «καθεστώς Σημίτη» και άλλα πολλά.

Οι υπόλοιποι, εμείς, μάλλον θα αγωνιστούμε για την ανατροπή του κάθε Στουρνάρα και του συστήματος που εκπροσωπεί.  

Γεγονότα πολλά, σκέψεις και προβληματισμοί … και στο βάθος Χριστούγεννα και τέλος της χρονιάς!

Καιρό είχαμε να τα πούμε …

Και μεσολάβησαν πολλά και διάφορα.

Τελικά πήραμε την περίφημη δόση από το Eurogroup … που τελικά δεν την έχουμε πάρει ακόμη.

Γιατί πρέπει να ξαναγοράσουμε τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου …

Που ήδη τα πληρώνουμε χρυσά …

Και φυσικά δανειζόμαστε  για να τα καταφέρουμε … πάλι με υπέρογκα επιτόκια.

Για ένα δημόσιο χρέος που … όλο το κουρεύουμε, το μειώνουμε … αλλά κατά τα άλλα σύντομα θα φθάσει στο 190% (!) του ΑΕΠ … μπορεί να φτάσει και στα 500 δις. ευρώ …

Και που ο στόχος του 2020 για χρέος  που θα έφθανε στο 120% για να είναι «βιώσιμο» - μικρή παρένθεση: όταν ξεκίναγε το Μνημόνιο πριν τρία περίπου χρόνια το χρέος ήταν γύρω στο 120% και τότε δεν ήταν βιώσιμο – έγινε με τη «δημιουργική λογιστική» των Βρυξελλών 124% (που θα σημαίνει ότι το χρέος θα είναι «βιώσιμο» πάλι …).

 Μόνο που υπήρχε και κρυφή εκτίμηση του εκλεκτού κ. Σόιμπλε ότι και αυτός ο στόχος θα υπολείπεται κατά 5,5, δις. ευρώ αυτών που απαιτούνται, για να είναι πραγματικά «βιώσιμο» το δόλιο το χρέος …

Και το γαϊτανάκι της κοροϊδίας συνεχίζεται αμείωτο …

Κατά τα άλλα από την κυβέρνηση χαρακτηρίστηκε όλο αυτή η φαρσοκωμωδία ως νέα «εθνική επιτυχία» …

Που έδωσε την ευκαιρία στον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, να  … ξεσαλώσει. Με ένα βίντεο στο προσωπικό του facebook, να αυτοπαρουσιαστεί ως νέος τροπαιοφόρος εθνεγέρτης.

 Με μια μικρή λεπτομέρεια; Το βίντεο αυτό ξεκινούσε με μια εθνική καταστροφή, τη Μικρασιατική, για να καταλήξει σε μια αντίστοιχη νεότερη … την ορκωμοσία του ίδιου ως πρωθυπουργού!

 Η «εποποιία» της κυβέρνησης συνεχίζεται βεβαίως  με το νέο «έπος» του φορολογικού νομοσχέδιου.

Που έρχεται, φεύγει, αναμορφώνεται, μεταλλάσσεται … και άλλα πολλά.

Που ωστόσο τιμωρεί όσους τόλμησαν σ’ αυτή τη χώρα να    έχουν παιδιά …

Που αποπειράθηκε να «εξομοιώσει» - … μάλλον στα πρότυπα ενός … μαοϊκού τύπου εξισωτισμού (!) – τη φορολογική κλίμακα ενός ανθρώπου που έχει ετήσιο εισόδημα 25 – 26000 ευρώ με εκείνον που μπορεί να έχει ένα ή δύο εκατομμύρια.

Αλλά ας είναι καλά πάλι ο Αντώνης Σαμαράς, που κατά δήλωσή του, είναι και «φίλος της μεσαίας τάξης», και δεν «άφησε» να περάσει αυτό το έκτρωμα … μέχρι να έρθει το επόμενο!

  Φυσικά, θα έχουμε και άλλα επεισόδια σ’ αυτό το ιδιαίτερα επίπονο σήριαλ διαρκών εξοντωτικών μέτρων σε βάρος του λαού μας. Που δυστυχώς δεν είναι σαν τα  … τούρκικα που ευδοκιμούν αυτή την περίοδο στα καθεστωτικά κανάλια και με τα οποία μπορεί κανείς να γελάσει με την γελοιότητα τους.

Κατά τα άλλα,  το τελευταίο Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκε και η Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, για το μετασχηματισμό του σ’ ενιαίο κόμμα.

Με πολύ ενθουσιασμό και πλήθος συμμετεχόντων.

Με διακηρύξεις και ρητορεία αντιμνημονιακή και κάλεσμα για εκλογές και ανατροπή της κυβέρνησης.

Μόνο που κάπως έχει «θολώσει» η επίσημη πρόταση του κόμματος σχετικά με το χρέος:

 Επιδιώκει την οριστική διαγραφή του; Τη μερική διαγραφή του; Ένα νέο κούρεμα; Ή μήπως την επαναδιαπραγμάτευσή του – όπως υποστηρίζουν οι πιο «μετριοπαθείς» φωνές σ’ αυτό το χώρο; Ή και - όπως λένε κάποια στελέχη του -  ότι αναγνωρίζουν το χρέος στο σύνολό του;

Από τη Συνδιάσκεψη βγήκε και μια Κεντρική Πολιτική Επιτροπή … 300 ατόμων (sic!) ώστε να τακτοποιηθούν και οι εκπρόσωποι και όλων των τάσεων, συνιστωσών και άλλων τινών «εταίρων».

Όπου μεταξύ αυτών φιγουράριζαν και ορισμένα εξέχοντα στελέχη του ιστορικού ΠΑΣΟΚ, και ειδικότερα του «τσοχατζοπουλικού», όπως ο κ. Κοτσακάς, γνωστός επιτελάρχης του Άκη, ο κ. Ραυτόπουλος, «ένδοξος» πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ, και άλλα επώνυμα στελέχη … που μάλλον ουδεμία ευθύνη φέρουν αφού μάλλον δεν  … γνώριζαν τι συντελούνταν τους χρόνους της λαμπρής  πασοκικής διακυβέρνησης.

Και η … πρωτοτυπία:

Ορίστηκαν κάπου και 90 μέλη του νέου «αριστίνδην» από τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ …

 Σ’ ένα κόμμα που αυτοαποκαλείται κόμμα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, να ορίζονται αριστίνδην μέλη!

 Μια διαδικασία και ένας όρος που παραπέμπει σε κατεξοχήν συντηρητικά  πολιτικά και θεσμικά σώματα και όργανα.

Βεβαίως, από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει το ενδιαφέρον και τις ελπίδες μεγάλου τμήματος της αριστερής και όχι μόνο κοινωνικής βάσης, γα μια διαφορετική προοπτική.

Αυτό εκφράζεται ως ένα βαθμό στις τελευταίες δημοσκοπήσεις στις οποίες αναδεικνύεται πρώτο κόμμα, χωρίς όμως ένα  απόλυτα ξεκάθαρο προβάδισμα.

Υπάρχει δηλαδή το διπλό ενδεχόμενο – ή να μείνει καθηλωμένος σε κάποια ποσοστά που ωστόσο δεν θα του επιτρέπουν το σαφή σχηματισμό μιας άλλης κυβέρνησης

 Ή  να «εκτοξευθεί» πραγματοποιώντας ένα δημοσκοπικό και εκλογικό boom, κάτω από την απαίτηση της κοινωνίας για έξοδο από τη σημερινή κατάσταση.

Ωστόσο, αυτό συνδέεται και με ένα στρατηγικό δίλημμα:

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ακολουθήσει μια στρατηγική του «ώριμου φρούτου» περιμένοντας να «σαπίσει» η τρικομματική κυβέρνηση και να έρθει αυτός «φυσιολογικά» ως  κυβερνητική λύση. Μια στρατηγική που εφάρμοζαν μέχρι τώρα οι συστημικές δυνάμεις του δικομματισμού και που τελικά σημαίνει «αρκετό νερό στο κρασί» του και μετατόπιση σε κεντροαριστερές θέσεις;

Ή θα ακολουθήσει μια στρατηγική ρήξης και ανατροπής που για πολλούς είναι απαραίτητη προϋπόθεση για ουσιαστική διέξοδο από την κρίση;

Τα δύο προηγούμενα συνδέονται με το κλασικό στρατηγικό δίλημμα των αριστερών – και όχι μόνο – δυνάμεων: για τη φύση, το χαρακτήρα των πολιτικών συμμαχιών που θα επιλέξει ο ΣΥΡΙΖΑ το επόμενο διάστημα.

Αυτά, όμως, θα τα δούμε και στη συνέχεια.

Κατά τα άλλα η δημοσκοπική «επέλαση»  της ακροδεξιάς και της Χρυσής Αυγής συνεχίζεται, χωρίς ακόμη να φαίνονται σημεία ανάσχεσής της.

Το ΠΑΣΟΚ οδεύει εκεί που πραγματικά του αξίζει:

 Μετατρεπόμενο σε κομμάτια και θρύψαλα, ταξιδεύει για το «χρονοντούλαπο» της ιστορίας με τις χειρότερες δυνατές αναμνήσεις.

Ενώ τα στελέχη του εγκαταλείπουν το πλοίο που βυθίζεται, δημιουργώντας και «νέες» πολιτικές κινήσεις για τη «σωτηρία» της πατρίδας!

Κατά τα άλλα, Χριστούγεννα έρχονται …

Κάπως πιο γκριζωπά και συννεφιασμένα φέτος …

Και το τέλος μιας δίσεκτης χρονιάς …

Που όμως θα τα αντέξουμε και θα παλέψουμε να είναι όσο πιο ελπιδοφόρα γίνεται …

Γιατί έτσι μας αξίζει   …

Γιατί ίσως γιατί αυτή η μόνη πραγματική μας επιλογή ….