Το εκλογικό θρίλερ των δημοσκοπήσεων και οι πιθανές εξελίξεις

Συνεχείς εναλλαγές μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν όλες οι μετρήσεις που έχουν γίνει μετά την 6η Μαΐου.

Κυριακή 27 Μαΐου

«Ντέρμπι» δείχνει η δημοσκόπηση της MRB για τη Real News, καθώς ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνουν 23,3% και 22,0% αντίστοιχα. Ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ με 12,6%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 6,6%, η ΔΗΜΑΡ με 5,3%, το ΚΚΕ με 4,5%, η Χρυσή Αυγή με 4,4% και η Δημιουργία Ξανά -Δράση με 3,8%.

Στην παράσταση νίκης, σύμφωνα με την ίδια εταιρία, η ΝΔ έχει περάσει μπροστά συγκεντρώνοντας το 42,9% από το 33,1% που ήταν την περασμένη εβδομάδα, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ από το 41,7% έχει πέσει στο 35,8%.

Σε δημοσκόπηση της Kapa Research για το Βήμα της Κυριακής, η ΝΔ συγκεντρώνει στην πρόθεση ψήφου το 25,8% έναντι 20,1% του ΣΥΡΙΖΑ και ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ με 13%, το ΚΚΕ με 6,3%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 5,4%, η ΔΗΜΑΡ 5,3% και η Χρυσή Αυγή με 5,2%.

Το Πρώτο Θέμα δημοσιεύει δημοσκόπηση της ALCO με τη ΝΔ να λαμβάνει το 25,6%, ενώ ακολουθούν ο ΣΥΡΙΖΑ 22,9%, το ΠΑΣΟΚ 14%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 6,4%, το ΚΚΕ 5,6%, η Χρυσή Αυγή με 4,6% και η ΔΗΜΑΡ 4,6%.

Προβάδισμα 3 μονάδων για τη ΝΔ δίνει και η δημοσκόπηση της ΜARC που δημοσιεύει το Έθνος της Κυριακής, καθώς συγκεντρώνει το 25,2% έναντι 23,2% του ΣΥΡΙΖΑ. Ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ με 12,6%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 6,6%, η ΔΗΜΑΡ με 5,3%, το ΚΚΕ με 4,5%, η Χρυσή Αυγή με 4,4% και η Δημιουργία Ξανά μαζί με τη Δράση με 3,8%.

Σε δημοσκόπηση της PULSE, που δημοσιεύει o Τύπος της Κυριακής, η ΝΔ στην πρόθεση ψήφου λαμβάνει το 24,5% έναντι 24% του ΣΥΡΙΖΑ και ακλουθούν το ΠΑΣΟΚ με 14%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 7%, η ΔΗΜΑΡ 5%, η Χρυσή Αυγή με 5% και το ΚΚΕ με 4,5%.

Στην ίδια δημοσκόπηση η πρόθεση ψήφου με αναγωγή διαμορφώνεται ως εξής: ΝΔ 26,5%, ΣΥΡΙΖΑ 26%, ΠΑΣΟΚ 15,5%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 7,5%, Χρυσή Αυγή 5,5%, ΔΗΜΑΡ 5,5%, ΚΚΕ 5% και Δημιουργία Ξανά-Δράση 3%.

Παρασκευή 25 Μαΐου

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της VPRC για το τηλεοπτικό κανάλι KONTRA o ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 28,5% και ακολουθούν ΝΔ 26% ΠΑΣΟΚ 12,5%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 7% ΔΗΜΑΡ 7% Χρυσή Αυγή 5,5% ΚΚΕ 5% και Δημιουργία Ξανά - Δράση 3%. Ωστόσο στην παράσταση νίκης η ΝΔ προηγείται με 35,4% έναντι 27,2%

Με μόλις 0,2% προηγείται της ΝΔ ο ΣΥΡΙΖΑ στην δημοσκόπηση της Metron Analysis για τον ΑΝΤ1. Πιο συγκεκριμένα ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει το 27,2% των ψήφων και ακολουθούν: ΝΔ 27%, ΠΑΣΟΚ 14,8%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 7,2%, ΚΚΕ 5,2%, Χρυσή Αυγή 4,9%, Δημοκρατική Αριστερά 6,2%. Στο όριο του 3% για την είσοδο στη Βουλή βρίσκεται η Δημιουργία Ξανά.

Στην πρώτη θέση βρίσκεται η ΝΔ, με διαφορά 2,2% από τον ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Rass για την Metro Weekend. Η ΝΔ συγκεντρώνει 23,6% και ακολουθούν: ΣΥΡΙΖΑ 21,4%, ΠΑΣΟΚ 13,1%, ΔΗΜΑΡ 6,2%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 5,8%, ΚΚΕ 4,8%, Χρυσή Αυγή 3,8% και η αδιευκρίνιστη ψήφος φτάνει στο 16,3%.

Πέμπτη 24 Μαΐου

Σε δημοσκόπηση της Public Issue για τον Σκάι ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται σε πρώτο κόμμα με ποσοστό 30%. Ακολουθεί η ΝΔ με 26%, το ΠΑΣΟΚ με 15,5%, η ΔΗΜΑΡ ΜΕ 6,5%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 8%, το ΚΚΕ με 5% και η Χρυσή Αυγή με 4%.

Όλα προδιαγράφουν για ένα εκλογικό θρίλερ για γερά νεύρα.

Ως κύριοι «μονομάχοι» και πόλοι συσπείρωσης αναδεικνύονται ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ εκφράζοντας και τις αντίστοιχες κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις και συσπειρώσεις.

Αντίθετα, προβλήματα αντιμετωπίζουν τα μικρότερα κόμματα που δέχονται ισχυρές πιέσεις.

Ενώ σημαντική πτώση δημοσκοπικά εμφανίζει και το ΚΚΕ που φαίνεται ότι δεν κατορθώνει μέχρι στιγμής να συσπειρώσει την εκλογική του βάση παρουσιάζοντας έντονες διαρροές προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

 Σίγουρα ο δρόμος μέχρι τις εκλογές είναι ακόμη μακρύς.

Τα διλήμματα, οι εκβιασμοί, οι προκλήσεις αλλά και πιθανές ανατροπές θα εντείνονται όσο πλησιάζουμε στις εκλογές.

Οπωσδήποτε μεγάλο τμήμα των πολιτών θα θελήσει να συνεχίσει και να εκφράσει την αντιμνημονιακή του διάθεση και την απαίτηση του για μια άλλη πολιτική.

Ωστόσο, στην προσεχή εκλογική αναμέτρηση πιο έντονα θα μπει και το δίλημμα για σχηματισμό κυβέρνησης μέσα σε ένα διεθνές και εσωτερικό περιβάλλον που θα σκιάζεται από την πίεση των οικονομικών αδιεξόδων και της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας.

Ως πιθανότερα σενάρια με βάση τη διαμορφωνόμενη δυναμική των εξελίξεων μπορεί να είναι:

- Σχηματισμός κυβέρνησης με κύριο άξονα τη ΝΔ και την ευρύτερη κεντροδεξιά, αλλά και το ΠΑΣΟΚ.

- Σχηματισμός κυβέρνησης με κύριο πόλο το ΣΥΡΙΖΑ  και τη στήριξη κεντροαριστερών δυνάμεων, της ΔΗΜΑΡ και ανοχή του ΠΑΣΟΚ.

- Σχηματισμός κυβέρνησης με «οικουμενική» παραλλαγή ή όπως την ονομάζουν προσφάτως «εθνικού σκοπού», με τη στήριξη ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, των Ανεξάρτητων Ελλήνων ή κάποιας άλλης κεντροδεξιάς δύναμης που θα μπορέσει να μπει στη νέα Βουλή.

 Το τοπίο θα αποσαφηνίζεται όσο θα προχωράμε προς τις εκλογές.

Το τι σημαίνουν επίσης αυτές οι λύσεις θα προσπαθήσουμε να το προσεγγίσουμε και σε επόμενες δημοσιεύσεις.

Το σίγουρο είναι ότι σαν δημοκρατικοί πολίτες και σαν άνθρωποι που έχουν πληγεί  από τη βάρβαρη πολιτική των Μνημονίων να μην επιτρέψουμε με τον αγώνα και με την ψήφο μας να συνεχιστεί με κάποια παραλλαγή ή «μασκάρεμα» η ίδια πολιτική.

Να μην επιτρέψουμε να περάσουν τα διλήμματα και οι εκβιασμοί.

Με άλλα λόγια:

Να κρατηθούν όσο είναι δυνατόν πιο χαμηλά τα ποσοστά της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και των πιθανών συνδαιτυμόνων τους.

Να ενισχυθούν σταθερά  τα ποσοστά της Αριστεράς.

Για τα υπόλοιπα ας επαγρυπνούμε και ας είμαστε έτοιμοι για νέες κινητοποιήσεις και αγώνες. 

Μια απάντηση της Guardian στις δηλώσεις Λαγκάρντ

Καταιγισμό μηνυμάτων εξακολουθεί να δέχεται η Γκάρντιαν εξ αιτίας των απαξιωτικών σχολίων της Κριστίν Λαγκάρντ για τους Έλληνες. Τι απαντά σήμερα η ίδια η εφημερίδα στην επικεφαλής του ΔΝΤ.

Σήμερα η Guardian με άρθρο του εκδότη της κατηγορεί την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ για κενές περιεχομένου ηθικολογίες και διγλωσσία.

«Η κα. Λαγκάρντ γνωρίζει καλύτερα από πρώτο χέρι. Κι όταν εκ του θεσμικού της ρόλου διακηρύττει πως "εφθασε η ώρα της πληρωμής του λογαριασμού" ακυρώνει τη λογική και τα επιχειρήματα της ίδιας. Γνωρίζει πολύ καλά το ρόλο των τραπεζών της Βόρειας Ευρώπης στην κρίση χρέους που στραγγαλίζει την Ελλάδα. Γνωρίζει πως πίσω από τη σημερινή κρίση βρίσκονται γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Αυτές δάνειζαν αλόγιστα χρήματα στο ελληνικό κράτος, στις ισπανικές και ιρλανδικές τραπεζικές φούσκες. Το φτηνό χρήμα που διοχετεύθηκε στις χώρες της περιφέρειας, είναι η θεμελιώδης αιτία της ευρωκρίσης».

 «Η κ. Λαγκαρντ τα ξέρει αυτά και είναι συνυπεύθυνη αφού ήταν υπουργός Οικονομικών όταν ξέσπασε η κρίση. Μάλιστα στις αρχές της θητείας της στο ΔΝΤ είχε επισημάνει το πρόβλημα των τραπεζών. Τι είναι λοιπόν αυτό που εξοργίζει στις πρόσφατες δηλώσεις της;»

«Είναι ότι επικαλείται το ηθικολογικό μύθευμα που θέλει τους σπάταλους Νότιο-Ευρωπαίους να πληρώνουν τώρα για μια δεκαετία αποχαλίνωσης. Επιχείρημα τελείως άδικο και άχρηστο στην παρούσα κατάσταση. Η συνταγή της μονομερούς λιτότητας που επιβάλλεται στις χώρες του Ευρωμηχανισμού απειλεί τώρα με κατάρρευση την Ισπανία, την Ιταλία και σε λίγο και τη χώρα της, τη Γαλλία. Επομένως το ηθικό δίδαγμα για την Λαγκάρντ δεν θα έπρεπε να είναι Βορράς εναντίον Νότου, αλλά Ευρώπη εναντίον τραπεζών τις οποίες υποχρεωνόμαστε όλοι να πληρώνουμε».

Τη γενική κατακραυγή έχουν προκαλέσει, επίσης,  οι δηλώσεις της Κριστίν Λαγκάρντ για την Ελλάδα και τους Έλληνες όχι μόνο στο διαδίκτυο αλλά και στο γαλλικό τύπο.

Ακόμα και η συντηρητική Figaro ή η οικονομική L´ Expansion μιλούν για «κονσέρτο» κριτικής και επικρίσεων που δέχεται για τη δήλωσή της ενώ η Liberation θεωρεί ότι «άναψε το φυτίλι στο μπαρούτι».

Σε πολιτικό επίπεδο η πρώτη άμεση αντίδραση ήλθε από τη νεαρή εκπρόσωπο της κυβέρνησης Ναζάτ Μπελκασέμ η οποία χαρακτήρισε τη δήλωση της διευθύντριας του ΔΝΤ «απλοϊκή και χονδροειδή», χρησιμοποιώντας μάλιστα το χαρακτηρισμό «caricaturale».

«Θεωρώ», είπε, «ότι σήμερα δεν έχουμε να δώσουμε μαθήματα στους Έλληνες. Δεν πρόκειται να βγούμε από την κρίση στέλνοντας αναθέματα στον έναν και στον άλλο, αλλά έχουμε ανάγκη από ανοιχτό πνεύμα με κατανόηση της κατάστασης», πρόσθεσε.

Άμεσα αντέδρασε και ο Ζαν Λυκ Μελανσόν του Αριστερού Μετώπου: «Με ποιό δικαίωμα μιλάει με αυτόν τον τρόπο στους Έλληνες», δήλωσε στο κρατικό κανάλι France 3, για να προσθέσει ότι «εάν υπήρχε πολιτική ηθική, η κυρία Λαγκάρντ θα έπρεπε να απομακρυνθεί από τη θέση της».

Την ίδια ώρα στα μέσα ενημέρωσης της χώρας φιλοξενούνται δηλώσεις κορυφαίων οικονομολόγων.

«Δυσκολεύομαι να καταλάβω τη δήλωση αυτή. Mε εξέπληξε και τη θεωρώ επικίνδυνη» είπε ο γνωστός Μαρκ Τουατί στο οικονομικό κανάλι BFM. «Για την κρίση που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, το ΔΝΤ φέρει μέρος της ευθύνης, γιατί θα μπορούσε να είχε λυθεί με μόνο 15 δις στην αρχή.

Εάν η Κριστίν Λαγκάρντ έκανε σκόπιμα την δήλωση αυτή πριν από τις εκλογές, θεωρώ ότι είναι ένα επικίνδυνο παιγνίδι που μπορεί να αποφέρει το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα», κατέληξε ο Μ. Τουατί.

Ποίημα του Γκύντερ Γκρας για την “Ντροπή της Ευρώπης” που διαπομπεύει την Ελλάδα

 O γερμανός νομπελίστας Γκύντερ Γκρας στηλιτεύει την πολιτική που ασκεί η Ευρώπη στην Ελλάδα, "την κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού". Και υπενθυμίζει στους συμπατριώτες του το ρόλο της Γερμανίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Μόλις δύο μήνες μετά το ποίημά του, με το οποίο ασκούσε κριτική στην πολιτική του Ισραήλ και το οποίο είχε προκαλέσει θυελλώδεις αντιδράσεις, ο γερμανός νομπελίστας παρεμβαίνει ξανά στην τρέχουσα πολιτική συζήτηση με ένα ποίημα. Αυτή τη φορά το θέμα του είναι η Ελλάδα.

«Ελλάδα, χώρα δίχως δικαιώματα»

  Στο φύλλο του Σαββάτου της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung ο Γκύντερ Γκρας υπερασπίζεται τους Έλληνες και την Ελλάδα, και στηλιτεύει την ευρωπαϊκή πολιτική έναντι της χώρας. Ο Γκρας διαμαρτύρεται επειδή η Ελλάδα:

“ως χρεοφειλέτης δακτυλοδείχνεται γυμνή”,

μια “χώρα καταδικασμένη στη φτώχεια”,

“στο χάος κοντά, επειδή στις αγορές δεν ανταποκρίνεται”.

Η Ελλάδα “είναι χώρα χωρίς δικαιώματα,

που η δικαιούχα εξουσία της σφίγγει το λουρί όλο και περισσότερο.”

Το ποίημα αποτελείται από δώδεκα δίστιχα και είναι εμφανές ότι ο λογοτέχνης κατέβαλε μεγαλύτερη προσπάθεια να του δώσει λυρική μορφή από ότι στο επίμαχο ποίημα για την πολιτική του Ισραήλ. Πολλοί συνάδελφοι του δεν του είχαν ασκήσει μόνον έντονη κριτική για το περιεχόμενο αυτού του ποιήματος, αλλά τον κατηγορούσαν και για ατέλειες και προχειρότητα.

 Στη νέα ποιητική του παρέμβαση ο Γκρας κατηγορεί τους Ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας ότι της κόβουν την “ανάσα ζωής” με τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλουν κάθε τόσο. Σε αντίθεση με τον αρχαίο φιλόσοφο Σωκράτη, που μετά την καταδίκη του σε θάνατο χωρίς να φέρει καμία αντίσταση είχε πιει το κώνειο, ο Γκύντερ Γκρας συλλαμβάνει με ποιητικούς όρους τις αντιστάσεις στην πολιτική λιτότητας:

“Πιες, επιτέλους πιες! ουρλιάζουν οι χειροκροτητές των κομισάριων,

αλλά ο Σωκράτης με οργή επιστρέφει σε σένα το ξέχειλο ποτήρι.”

Η Ελλάδα “εκτιμάται κάτω από την αξία του παλιοσίδερου”

Η Ελλάδα “είναι χώρα χωρίς δικαιώματα, που η δικαιούχα εξουσία της σφίγγει το λουρί όλο και περισσότερο.”

Η Ευρώπη, που η κοιτίδα της είναι η Ελλάδα και που ως σήμερα ακόμη αναγνωρίζει ως συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς της τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, υπονομεύει κατά τον γερμανό νομπελίστα με την πολιτική της λιτότητας τις ίδιες τις αξίες της:

“Αυτό που αναζήτησες με την ψυχή, που πίστεψες πως βρέθηκε,

βγαίνει ασήμαντο τώρα, εκτιμάται λιγότερο κι από τα παλιοσίδερα.”

 Απευθυνόμενος στους Γερμανούς συμπατριώτες του ο Γκύντερ Γκρας τους υπενθυμίζει τον ρόλο της Γερμανίας ως κατοχικής δύναμης στην Ελλάδα κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου:

"Αυτοί που έπληξαν με την βία των όπλων την ευλογημένη με νήσους χώρα,

φέραν μαζί με τη στολή τον Χέλντερλιν στο σάκο.”

Και σαν μια άλλη Κασσάνδρα, που όπως είναι γνωστό οι προφητείες της έβγαιναν πάντα αληθινές, ο Γκράς προειδοποιεί:

“Ανούσια θα μαραζώσεις χωρίς τη χώρα, της οποίας το πνεύμα

εσένα, Ευρώπη, επινόησε.” 

Η δυναμική των εξελίξεων για τις εκλογές του Ιουνίου

Μετά τη μεγάλη εκλογική ανατροπή στις 6 Μαΐου και το «θέατρο σκιών» που παίχτηκε κατά τη διαδικασία των εντολών σχηματισμού κυβέρνησης, μια νέα εκλογική αναμέτρηση βρίσκεται μπροστά στους πολίτες της χώρας.

 Με νέα σκληρά διλήμματα, με νέους εκβιασμούς, αλλά και σ’ ένα νέο τελείως εκλογικό τοπίο.

 Οι κύριοι πολιτικοί «παίχτες» σ’ αυτή τη συγκυρία αναδεικνύονται από τη μια η ΝΔ η οποία καταβάλλει προσπάθεια επανασυσπείρωσης του κεντροδεξιού χώρου και των λεγόμενων «φιλοευρωπαϊκών» δυνάμεων.

 Ενώ προσπαθεί αυτή, όπως και το ΠΑΣΟΚ και οι εγχώριοι υποστηριχτές του Μνημονίου να θέσουν ως κεντρικό δίλημμα στις εκλογές του Ιουνίου το παραμονή στο ευρώ και την ευρωζώνη ή έξοδος από αυτήν και επιστροφή στη δραχμή, χαρακτηρίζοντας και το ΣΥΡΙΖΑ και την ηγεσία του ως αντιευρωπαϊκή δύναμη.

 Στην ουσία έτσι γίνονται και οι εκφραστές για μια ακόμη φορά των ωμών εκβιασμών του Σόιμπλε, της Λαγκάρντ και των ξένων δανειστών.

 Μοναδικό και βασικό τους όπλο ο φόβος και ο εκβιασμός.

 Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ μετεξελίσσεται ως η βασική δύναμη στην ευρύτερη κεντροαριστερά και προβάλλει ως ο πόλος συσπείρωσης εκείνων των δυνάμεων που κινούνται σε αντιμνημονιακή κατεύθυνση, ενώ η δυναμική ανόδου του θα πιέσει ακόμη περισσότερο τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, όπως και τις μικρότερες δυνάμεις που έμειναν εκτός Βουλής.

 Μεγάλο χαμένο στο χώρο της Αριστεράς τόσο στην εκλογική αναμέτρηση όσο και μετά παρουσιάζεται το ΚΚΕ εξαιτίας και της εμμονής της ηγεσίας του στην ίδια άγονη γραμμή άρνησης των αριστερών συνεργασιών και της επίθεσης ειδικότερα στο ΣΥΡΙΖΑ. Ορατός είναι ο κίνδυνος γι’ αυτή την ιστορική δύναμη της Αριστεράς για ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση της επιρροής του.

 Ως Νέος Μέτοικος έγκαιρα είχαμε επισημάνει προεκλογικά τη δυναμική των εξελίξεων και τις προκλήσεις που μπαίνουν μπροστά στους Έλληνες πολίτες.

Θεωρούμε ότι στις εκλογές του Ιουνίου πρέπει να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί η εκλογική συντριβή των δυνάμεων που στηρίζουν το Μνημόνιο, η ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ και η αποτροπή της δυνατότητας της ΝΔ και του κεντροδεξιού πόλου να σχηματίσουν κυβέρνηση.

 Είναι αναγκαίο να ολοκληρωθεί το πρώτο βήμα που ξεκίνησε στις 6 Μαΐου και να μη μείνει μετέωρο. Να αποκτήσουν σαφέστερη πλειοψηφία οι δυνάμεις που τάσσονται κατά του Μνημονίου με ενισχυμένη την παρουσία της Αριστεράς.   

Η ενισχυμένη αυτή παρουσία μπορεί να δώσει σαφέστερη προοπτική και να οδηγήσει στην ανατροπή του Μνημονίου και των βάρβαρων πολιτικών λιτότητας που έχουν εφαρμοστεί τα τελευταία χρόνια.

Ο δρόμος αυτός δεν είναι εύκολος. Ωστόσο οι νέες ελπίδες που δημιούργησε το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα πρέπει να βρουν ενσάρκωση και στις επόμενες εκλογές με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη.

Σίγουρα θα υπάρξουν επιθέσεις και εκβιασμοί. Θα ενταθεί η προσπάθεια εκμετάλλευσης των αδυναμιών και των αντιθέσεων που παρουσιάζει ο πολιτικός λόγος και η ταχτική των αριστερών δυνάμεων.

Όμως, αποτελεί ιστορική ανάγκη ο ελληνικός λαός να μη λυγίσει και να συνεχίσει στην πορεία που αυτός χάραξε.

Με αποφασιστικότητα και επίγνωση ότι θα χρειαστούν και νέοι κοινωνικοί αγώνες που αποσκοπούν στην εμβάθυνση και στερέωση των όποιων πολιτικών καταχτήσεων όπως και στη διεκδίκηση των κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων του.

Κατά τα άλλα ξαναμπήκαμε στον αστερισμό των δημοσκοπήσεων που παρουσιάζουν – πέρα από τις αναμφισβήτητες σκοπιμότητες που κρύβουν – τα φαινόμενα που επισημάναμε.

Έτσι,  σύμφωνα με την εταιρεία Pulse για την εφημερίδα «Το Ποντίκι» ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 22% η ΝΔ 19,5% ΠΑΣΟΚ 14% Ανεξάρτητοι Έλληνες 7,5% ΚΚΕ 5,5% Χρυσή Αυγή 5,5% και Δημοκρατική Αριστερά 5,5%.

Στην πρόθεση ψήφου με αναγωγή ο προπορευόμενος ΣΥΡΙΖΑ πλησιάζει σε άνοδο κατά 8% από την 6η Μαΐου, η Ν.Δ. κατά λιγότερο από 3%, το ΠΑΣΟΚ λίγο πάνω από 2%. Από εκεί και κάτω είναι σοβαρή η απώλεια του ΚΚΕ κατά 2,5%, ενώ σταθερή μένει η ΔΗΜΑΡ και 1% χάνει η Χρυσή Αυγή. Επτακομματική παραμένει η Βουλή.

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, που διενεργήθηκε στο χρονικό διάστημα 10-14 Μαΐου 2012 από τη VPRC για λογαριασμό του περιοδικού "Επίκαιρα" και στην οποία συμμετείχαν 804 άτομα ηλικίας 18 χρονών και πάνω, μπροστά με διαφορά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ με 20,3% και ακολουθεί η ΝΔ με 14,2%. Στην τρίτη θέση το ΠΑΣΟΚ με 10,9%.

 Νέα δημοσκόπηση, όμως,  δίνει πρωτιά αυτή την φορά στην ΝΔ με δύο μονάδες διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με την δημοσκόπηση της εταιρείας Marc που παρουσίασε ο Αlpha η ΝΔ συγκεντρώνει 23,1% και ακολουθούν ο ΣΥΡΙΖΑ με 21% ΠΑΣΟΚ 13,2% Ανεξάρτητοι Έλληνες 7,2% Δημοκρατική Αριστερά 5,6% ΚΚΕ 5,1% και Χυσή Αυγή 4,3%

Στην εκτίμηση ψήφου η ΝΔ διευρύνει την διαφορά της από τον δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ περνάει στην 6η θέση.

Ωστόσο στην παράσταση νίκης προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ της ΝΔ  δείχνοντας το πόσο ρευστή είναι η κατάσταση ανάμεσα στα δύο κόμματα.

Σύμφωνα με την Marc στις δύο μετρήσεις που έχει πραγματοποιήσει μετά τις εκλογές η ΝΔ εμφανίζει άνοδο σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ

Ολική ανατροπή: μια νέα πολιτική εποχή αρχίζει με νέο ρόλο και ευθύνες της Αριστεράς

Γέγονε …

 Αυτό που είχαμε ως Νέος Μέτοικος  επισημάνει σα ρεαλιστική δυνατότητα, εκφράστηκε και με την ψήφο του ελληνικού λαού:

 Τα κόμματα του Μνημονίου και του δικομματισμού καταβαραθρώθηκαν.

 Ειδικότερα το ΠΑΣΟΚ  σημείωσε τη χειρότερη επίδοση από το 1974 (με εξαίρεση τις εκλογές του 1974 – μεταξύ μας  εκείνο που πραγματικά του άξιζε ήταν να βρίσκεται πολύ κάτω από το 10%!).

 Η ΝΔ  δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει  ούτε 20% χάνοντας προς όλες τις κατευθύνσεις, κυρίως, όμως, προς τα ακροδεξιά.

 Συνολικά και τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης και του Μνημονίου συγκεντρώνουν περίπου  33,86%!

 Και φυσικά διαθέτουν αθροιστικά 149 έδρες – παρά την εκτρωματική  πριμοδότηση  των 50 εδρών προς το πρώτο κόμμα.

 Ακόμα δεν μπήκαν στη Βουλή τα κόμματα της Δημοκρατικής Συμφωνίας και του ΛΑΟΣ που ήταν σίγουρο ότι θα πρόσφεραν  «χείρα  βοηθείας» για το σχηματισμό μιας νέας μνημονιακής κυβέρνησης.

  Μεγάλος νικητής των εκλογών ο ΣΥΡΙΖΑ, που κρατώντας γενικά μια συνεπή στάση και αντιπολιτευτική τακτική κεφαλαιοποίησε τα οφέλη του, αναπτύσσοντας και μια επιτυχημένη εκλογική στρατηγική αφού εξέφρασε το αίτημα μεγάλου τμήματος της κοινωνίας, για μια διαφορετικού τύπου διακυβέρνηση – για μια αριστερή κυβέρνηση.

Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε δεύτερη δύναμη, καταχτώντας τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και βεβαίως ένα στρατηγικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις και διεργασίες που θα ακολουθήσουν.

Και πάνω απ’ όλα πολύ σοβαρές ευθύνες για να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες απαιτήσεις από την πλευρά της κοινωνίας.

Το ΚΚΕ δεν σημείωσε παρά ανεπαίσθητη άνοδο ιδιαίτερα σ’ αυτές τις συνθήκες χάνοντας μάλιστα ποσοστά επιρροής και ψήφους  στην Αττική και το Λεκανοπέδιο, ως αποτέλεσμα της εμμονής της ηγεσίας στην άρνηση συνεργασίας της Αριστεράς.

Η Δημοκρατική Αριστερά  έφτασε στο αξιοσημείωτο 6,10%  και μπαίνοντας στη Βουλή.

Συνολικά οι δυνάμεις της Αριστεράς συγκέντρωσαν  περίπου 32%!

Εάν – κάτι που στις συγκεκριμένες συνθήκες φάνηκε τελικά ρεαλιστικό, αφού η διαφορά  από την πρώτη ΝΔ  ήταν  μικρότερη από 2%  – ο ΣΥΡΙΖΑ καταχτούσε την πρώτη θέση και έπαιρνε και το μπόνους των 50 εδρών, τότε ο σχηματισμός μιας αριστερής κυβέρνησης θα βρίσκονταν πιο κοντά από ποτέ.

Με δεδομένο ότι και οι άλλες ηγεσίες της Αριστεράς θα είχαν διαφορετική στάση γεγονός που θα δημιουργούσε προφανώς μια απίστευτη δυναμική.

 Σημαντικά προβλήματα, όμως, αναδείχτηκαν από τα αποτελέσματα των εκλογών.

Η είσοδος της «Χρυσής Αυγής» με 7% περίπου στη Βουλή αποτελεί  μέγιστο πρόβλημα, απειλή για τη δημοκρατία και την ομαλότητα των πολιτικών εξελίξεων.  Αφού για πρώτη φορά όχι απλά ακροδεξιό αλλά νεοναζιστικό κόμμα να μπαίνει στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Η ρατσιστική ρητορεία, οι φόβοι που καλλιεργούσαν το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ έδωσε τροφή στο νεοαναζιστικό τέρας.

 Μαζί με τις ακραίες πολιτικές λιτότητας, την καταστροφή των μικροαστικών και μεσαίων στρωμάτων, τα φαινόμενα κοινωνικού, πολιτικού και πολιτιστικού αταβισμού και μισαλλοδοξίας, ήταν αυτά που επώασαν το αυγό του φιδιού.

 Δεν είναι τυχαία τα ποσοστά της «Χρυσής Αυγής» σε λαϊκές περιοχές του Λεκανοπέδιου όπως και σε αγροτικές περιοχές, ειδικά της Πελοποννήσου με τη γνωστή πολιτική ιστορία.

Ένα άλλο στοιχείο που λίγο σχολιάστηκε είναι η μεγάλη αποχή που έφτασε στο 35%, το μεγαλύτερο την περίοδο της μεταπολίτευσης.

 Τα γεγονότα αυτά σε συνδυασμό με την εξαιρετική ρευστότητα των αποτελεσμάτων, τη δυσκολία σχηματισμού κυβέρνησης από αυτή τη νέα Βουλή, την παρουσία της ναζιστικής ακροδεξιάς, τη συσσωρευμένη οργή των ψηφοφόρων που έδωσε ένα πρώτο συντριπτικό πλήγμα στο Μνημόνιο και στο δικομματισμό αλλά περιμένει και αποτελέσματα – όλα αυτά συγκροτούν βεβαίως μια συνολικά νέα πολιτική κατάσταση, μια δυνάμει νέα Μεταπολίτευση με εξαιρετικές δυνατότητες  αλλά και με σημαντικούς κινδύνους.

  Η Αριστερά - παρά τις δυνατότητες να αποτελέσει την εναλλακτική  διέξοδο – παραμένει διασπασμένη με την ηγεσία του ΚΚΕ να αρνείται οποιοδήποτε διάλογο. Παρά ακόμη τα τεράστια ποσοστά που συνολικά κατέγραψε δεν έχει ακόμη τη σαφή πλειοψηφία  και μέσα στο λαό.

  Απαιτείται στις  περίπλοκες νέες συνθήκες ιδιαίτερη σύνεση και ευθύνη, η αντιμετώπιση κάθε είδους αλαζονείας καθώς  μια προγραμματική, πολιτική, κοινωνική παρουσία και πρωτοβουλία των αριστερών δυνάμεων που στόχο θα έχει την κατάχτηση και της λαϊκής πλειοψηφίας.  

  Ταυτόχρονα βαθιά ανάγκη αποτελεί η ανάπτυξη με νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά του κοινωνικού κινήματος για την οριστική ανατροπή του Μνημονίου, για την υπεράσπιση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, την  περιφρούρηση των δημοκρατικών πολιτικών θεσμών.

 Συνολικά ανοίγονται  πολύ ενδιαφέροντα αλλά και εξαιρετικά κρίσιμα θέματα τα οποία θα προσεγγίσουμε και στη συνέχεια ….

Αποτελέσματα Περιφέρειας: Επικράτεια          Ώρα:  10:29     Τμήματα:   20.447    από   20.605   Ενσωμάτωση : 99,23%

Εγγεγραμμένοι:  9.886.801	Ψηφίσαντες:  6.431.932	Αποχή:  34,94%
Έγκυρα:  6.280.127 (97,64%)	Άκυρα:  116.227 (1,81%)	Λευκά:  35.578 (0,55%)

Ας τρομοκρατήσουμε αυτούς που μας τρομοκρατούν

 Δυο χρόνια εφαρμογής του Μνημονίου και παρουσίας της τρόικα ο ελληνικός λαός γνώρισε, πέρα από τις αβάσταχτες οικονομικές θυσίες, μια συνεχή και εντεινόμενη οικονομική, πολιτική, ιδεολογική και ψυχολογική τρομοκρατία.

«Μονόδρομος το Μνημόνιο για τη σωτηρία της πατρίδας».

«Εφαρμόζουμε αυτά τα μέτρα ή χρεοκοπούμε».

«Εφαρμογή της νέας δανειακής σύμβασης ή έξοδος από το ευρώ».

«Δεν θα καταβληθούν οι συντάξεις, οι μισθοί, θα καταρρεύσουν τα πάντα».

 Αυτά είναι που μονότονα αλλά και πολύ συντονισμένα εξαπέλυαν οι πολιτικοί εκπρόσωποι των υποστηριχτών του Μνημονίου, τα κυρίαρχα ΜΜΕ στη χώρα μας. Όπως και τα «μεγάλα αφεντικά» - στο Βερολίνο, το Παρίσι, στο ΔΝΤ και την Ουάσιγκτον: οι εκφραστές και το προσωπείο των τραπεζιτών, των δανειστών, των διεθνών τοκογλύφων, του πιο άγριου καπιταλισμού.

 Τα ίδια και με ακόμη μεγαλύτερη ένταση επαναλήφθηκαν στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

 Κυρίαρχο  όπλο τους ο φόβος: όσο πιο τυφλός, ανορθολογικός και ανεξέλεγκτος, τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς.

 Φόβος για μια «οικονομική καταστροφή» και για μια «χρεοκοπία».

Λες και εκατομμύρια Έλληνες δεν βιώνουν την ανεργία, την χρεοκοπία των επιχειρήσεών τους, τη δραματική  συρρίκνωση των μισθών και των εισοδημάτων τους, την κατάρρευση της προσωπικής και οικογενειακής τους ζωής, τη διάψευση των προσδοκιών και των ονείρων τους. Λες και δεν έχουν οδηγηθεί δεκάδες στην αυτοκτονία ως έσχατη λύση στην τραγωδία που βιώνουν.

Απειλές ότι σε περίπτωση άλλης επιλογής η χώρα θα οδηγηθεί έξω από τη ζώνη του ευρώ.

Τη στιγμή που δεν υπάρχει – ακόμα τουλάχιστον – κανένας θεσμικός τρόπος για να εξαναγκαστεί να το κάνει αυτό.

Επιστράτευση του φόβου απέναντι στον ακροδεξιό κίνδυνο που εκπροσωπούν οι νεοαναζί της «Χρυσής Αυγής».

 Η τελευταία αποτελεί πραγματικό κίνδυνο. Ωστόσο, είναι αστείο να τον επικαλείται η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ – αυτή που ερωτοτρόπησε και τελικά συγκυβέρνησε με το ΛΑΟΣ και τελικά με την πολιτική της εξέθρεψε και ενίσχυσε αυτά τα φαινόμενα.

Τυφλός φόβος απέναντι σε προβλήματα της κοινωνίας που η πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ τα ανέχθηκε, τα ενίσχυσε, τους έδωσε την ευκαιρία να γιγαντωθούν  και τώρα έρχονται ως επίδοξοι « σωτήρες».

Όπως αυτό με τους παράνομους μετανάστες: όταν για περισσότερο από μια δεκαετία δεν έκαναν απολύτως τίποτα, όταν ανέχθηκαν κέντρα πόλεων και ειδικότερα της Αθήνας, να μετατραπούν σε γκέτο, έρχονται τώρα παραμονές εκλογών να αντιμετωπίσουν τα οξύτατα προβλήματα με τη δημιουργία «στρατοπέδων» και «κέντρων υποδοχής» (άραγε ποιοι στη συνέχεια θα «φιλοξενηθούν» σ’ αυτά τα «κέντρα»;).

 Εντείνοντας μια ξενοφοβική και βαθιά ρατσιστική ρητορεία, παίζοντας με τα αντανακλαστικά και τους φόβους του μέσου πολίτη, στρώνοντας έτσι πιο εύκολα το δρόμο στην ακροδεξιά στην πιο αποκρουστική της μορφή.

Με το φόβο επίσης παίζουν – τον τυφλό, μαζικό φόβο – και στην αγοραία εκμετάλλευση του θέματος με τις οροθετικές ιερόδουλες στην Αθήνα.

Λες και το πρόβλημα δεν σέρνεται εδώ και χρόνια στο κέντρο της Αθήνας.

Βρήκε έτσι ρόλο και «δικαίωση» ο ανεκδιήγητος Λοβέρδος που πρότεινε  την «ποινικοποίηση της συνεύρεσης με ιερόδουλες χωρίς προφυλακτικό»!

Λύθηκαν έτσι τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας – τα προβλήματα υγείας, ασφάλισης και άλλα πολλά.

 (Αλήθεια το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής θα μπει ποτέ στα ελληνικά σχολεία;).

 Όπως αναφέρει και η αυστριακή εφημερίδα Die Presse αναφερόμενη στο θέμα με τις ιερόδουλες: «Προεκλογικές κινήσεις εντυπωσιασμού με οροθετικές πόρνες». «Οι σοσιαλιστές στην Ελλάδα προσπαθούν με ακραίες κινήσεις λίγο πριν από τις εκλογές να αποκομίσουν μικροπολιτικά οφέλη από την κατάσταση που επικρατεί στο παρηκμασμένο λόγω της κρίσης κέντρο της Αθήνας».

Φυσικά δεν μπορούσαν να λείψουν και οι ξένοι επικυρίαρχοι και πάτρωνες. Σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου υπήρξαν παρεμβάσεις από τις Βρυξέλλες, την τρόικα, το ΔΝΤ και τη Λαγκάρντ.

Τελευταίο επεισόδιο η χθεσινή ιταμή δήλωση του κυνικού Σόιμπλε.

«Και η μελλοντική κυβέρνηση στην Ελλάδα θα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα», τόνισε, λοιπόν, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών σε ομιλία του στην Κολωνία.

Ο Βόφγκανγκ Σόιμπλε προειδοποίησε τους Έλληνες ότι εάν στις εκλογές της Κυριακής εκλεγεί μια πλειοψηφία που δεν θα σεβαστεί τις δεσμεύσεις της χώρας, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να υποστεί και τις συνέπειες. Άλλωστε «η συμμετοχή στην ΕΕ είναι εθελοντική», όπως είπε. Τόσο οι εκλογές στην Ελλάδα, όσο και στη Γαλλία δεν θα επηρεάσουν τη γερμανική οικονομική πολιτική, πρόσθεσε ο εκφραστής της υπερφίαλης γερμανικής πολιτικής.

Απέναντι σε όλα αυτά οι Έλληνες πολίτες αύριο έχουν μια ευκαιρία.

Να στείλουν ένα ηχηρότατο μήνυμα, ένα ηχηρότατο χαστούκι στην εγχώρια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία.

Που να ακουστεί και να συνταράξει όλη την Ευρώπη και να στοιχειώσει τον ύπνο των δυναστών στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες, στη Νέα Υόρκη.

Και να αποτελέσει εφαλτήριο και για άλλους ευρωπαϊκούς λαούς.

Ώστε να επιβεβαιωθεί κατά κάποιο τρόπο και το σχόλιο του σημερινού Guardian “οι κάλπες αυτής της Κυριακής σε Ελλάδα και Γαλλία θα μπορούσαν να αλλάξουν το μέλλον της ευρωζώνης”.

 Εμείς θα συμπληρώναμε ότι εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι να αλλάξει το μέλλον και η τύχη τόσο του ελληνικού λαού όσο και εκείνων της Ευρώπης.

Σε δυο μέρες οι πιο κρίσιμες εκλογές της Μεταπολίτευσης – οι προϋποθέσεις για την ανατροπή του Μνημονίου

Αποτελέσματα… ευρωεκλογών φοβούνται στις μεθαυριανές κάλπες τα κόμματα εξουσίας και οι δανειστές, ενώ στο παρασκήνιο εντείνονται οι διεργασίες για το σχηματισμό κυβέρνησης την 7η Μαΐου.

Οι μετρήσεις που φτάνουν στα κόμματα προκαλούν σοκ, όπως και οι τηλεοπτικές εικόνες από τις συγκεντρώσεις, καθώς τα άλλοτε κραταιά κόμματα μάλλον θα ζηλεύουν τον όγκο και τον παλμό των ψηφοφόρων του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι, άλλωστε, συμφωνούν πως ο άλλοτε πανίσχυρος δικομματισμός, που το μικρότερο ποσοστό που διαχειρίστηκε υπήρξε το 77,4% του 2009, καταρρέει.

Συνολικά τα κόμματα του Μνημονίου φαίνεται ότι  γνωρίζουν πρωτοφανή καθίζηση στα ποσοστά τους.

Ενώ  τυχόν κυβέρνηση συνεργασίας που δεν θα στηρίζεται στην πολιτική νομιμοποίηση του 51%, πολύ δύσκολα θα μακροημερεύσει, έστω και αν αρκεί ένα 40% για κοινοβουλευτική πλειοψηφία άνω των 155 εδρών.

 Τα πράγματα θα γίνουν πολύ πιο δύσκολα γι’ αυτές τις δυνάμεις – όπως και για την τρόικα, τους δανειστές και την εγχώρια οικονομική ολιγαρχία - αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις διαφόρων κομματικών επιτελείων πως ο ένας πόλος του δικομματισμού, το έως πρόσφατα κυβερνών κόμμα, το ΠΑΟΣΚ, νοιώθει πίσω του την ανάσα του τρίτου κόμματος, με τη δυναμική που δείχνει να διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ.

 Τυχόν σοβαρό πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ, πάντως, μάλλον δεν χαροποιεί ιδιαιτέρως την ηγεσία της ΝΔ, καθώς η ηγεσία της Συγγρού γνωρίζει πως η ρευστότητα που ξεκινά από τον ένα πόλο του δικομματισμού, μεταφέρεται σύντομα και στον άλλο πόλο.

Εξαιτίας αυτών των εξελίξεων και ειδικότερα επειδή ούτε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ανακόπηκε η δυναμική ανόδου της Αριστεράς, και ειδικότερα του ΣΥΡΙΖΑ, έχει ξεχειλίσει ο πανικός … Επιστρατεύονται μέχρι τέλους  τα εκβιαστικά διλήμματα και οι επιθέσεις εναντίον της Αριστεράς βρίσκονται στην κορυφή της προεκλογικής ρητορείας του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Μέχρι στιγμής – και από τις δημοσκοπήσεις που δεν γνωρίζουν τη δημοσιότητα – όλα δείχνουν ότι οι επιθέσεις αυτές δεν βρίσκουν το στόχο. Ειδικότερα η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ – πάντα όπως καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις αυτές – είναι ιδιαίτερα σημαντική σε σημείο που σε κάποιες διεκδικεί και τη … δεύτερη θέση.

Ωστόσο, οι δυο μέρες που απομένουν κρύβουν πολλές παγίδες και κινδύνους. Όπως, επίσης, και ορισμένα πολύ ιδιαίτερα στοιχεία έχουν εξαιρετική σημασία που πρέπει α συνυπολογιστούν ώστε τελικά από την κάλπη της Κυριακής να βγει ένα αποτέλεσμα που θα αποτελέσει ηχηρό μήνυμα στα κόμματα του Μνημονίου, την τρόικα και προς την Ευρώπη – τόσο στους λαούς που δοκιμάζονται όσο και στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της ηγεσίας.

  Από τα πολύ περίεργα, λοιπόν,  της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης είναι ο νέος εκλογικός νόμος, που δίνει μπόνους 50 έδρες στο πρώτο κόμμα, 10 έδρες δηλαδή περισσότερες απ’ ότι έδινε ο προηγούμενος εκλογικός νόμος, γνωστός και ως νόμος Σκανδαλίδη.

 Ο νέος νόμος, ο αποκαλούμενος και νόμος Παυλόπουλου, έχει βασιστεί στην ενίσχυση του πρώτου κόμματος, ώστε να λάβει την αυτοδυναμία.

 Μόνο που οι εποχές άλλαξαν και το πρώτο κόμμα, με πιθανά ποσοστά 25-28% , ίσως και 30%, δεν αγγίζει μεν την αυτοδυναμία, λαμβάνει όμως μπόνους ύψους έως και το 80%-ίσως και παραπάνω-της βουλευτικής του δύναμης!

Για να παραφράσουμε κάπως μια διαφήμιση, σε κάθε έναν βουλευτή που εκλέγει, λαμβάνει και έναν … δώρο!

 Με απλά λόγια: οι 50 έδρες αντιστοιχούν στο 16,5% του συνόλου των εδρών, ενώ βάσει του ισχύοντος εκλογικού νόμου για να λάβει αυτές τις έδρες ένα κόμμα πρέπει να λάβει ποσοστό γύρω στο 20%!

Το μπόνους, δηλαδή, είναι σίγουρα το τρίτο και πολύ πιθανό και το … δεύτερο κόμμα στη Βουλή που έρχεται!

Οπότε οι εκτιμήσεις που είχαμε περιγράψει ως Νέος Μέτοικος παραμένουν στο ακέραιο:

- Αποτελεί πρώτιστη ανάγκη να συντριβούν εκλογικά τα κόμματα που στήριξαν το Μνημόνιο, ειδικότερα το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, ώστε να μην μπορέσουν να σχηματίσουν δική τους μνημονιακή κυβέρνηση.

 Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι  αθροιστικά τα ποσοστά τους πρέπει να πέσουν χαμηλότερα από  το όριο του 35-36%.

Αναγκαίο, επίσης, είναι να πέσουν πολύ χαμηλά και να μην μπουν στη Βουλή τα κόμματα της Ντόρας Μπακογιάνη, «Δημοκρατική Συμμαχία και το ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη, που αποτελούν «πρόθυμες» εφεδρείες για το σχηματισμό κυβερνήσεων που θα συνεχίσουν την ίδια πολιτική.

Να περιοριστεί η δύναμη της ακροδεξιάς, επίσης, και ειδικότερα να αποτραπεί η είσοδος της «Χρυσής Αυγής» στη Βουλή, γεγονός που θα δημιουργήσει πολλαπλούς κινδύνους για την πορεία των δημοκρατικών θεσμών στη χώρα μας.

-  Βασικός στόχος αλλά και προϋπόθεση για μια διαφορετική προοπτική είναι να αναδειχθεί μέσα από τις εκλογές μια πλειοψηφία αντιμνημονιακή στο επόμενο κοινοβούλιο.

 Ουσιώδης συνθήκη γι’ αυτό είναι η συνολική ενίσχυση της Αριστεράς σ’ όλες της τις εκφράσεις.

Ώστε να εξασφαλιστεί μια πιο συνεπής και ριζοσπαστική κατεύθυνση στην πολιτική κατεύθυνση του τόπου.

Μπορεί και  η Αριστερά να παρουσιάζει προβλήματα.

Εξαιρετικά προβληματική είναι η στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ που ειδικότερα το τελευταίο διάστημα επικεντρώνει την επίθεσή της κυρίως στο ΣΥΡΙΖΑ ενώ αρνείται έστω και τη συζήτηση για το σχηματισμό μιας ευρύτερης κυβέρνησης της Αριστεράς.

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ – παρά τη δυναμική του – δεν είναι απαλλαγμένος από τις αντιφάσεις στην προγραμματική και πολιτική του πρόταση όσο και στην εσωτερική του δομή.

Η Δημοκρατική Αριστερά ενώ συγκεντρώνει συμπάθειες σε ένα τμήμα ψηφοφόρων, αρνείται την προοπτική της αριστερής συνεργασίας, ενώ βασικό της μειονέκτημα είναι η δήλωσή της ότι θα σεβαστεί τις «δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα» - δηλαδή θα σεβαστεί το Μνημόνιο και τις δανειακές συμβάσεις;

  Ωστόσο, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, ακόμη και με τη διαμόρφωση μιας αντιμνημονιακής πλειοψηφίας στη Βουλή, το σίγουρο είναι ότι από τη Δευτέρα θα απαιτηθούν νέες σκληρές ρήξεις και συγκρούσεις με τις δυνάμεις του εγχώριου οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου, όσο και με τις δομές της ΕΕ και τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της ηγεσία όπως και με τις παγκόσμιες δυνάμεις του καπιταλισμού, που στην προμετωπίδα τους βρίσκονται οι «αγορές» και  το ΔΝΤ.

 Είναι βαθιά ανάγκη, λοιπόν, στους νέους πολιτικούς συσχετισμούς να υπάρξει η πιο ισχυρή εκπροσώπηση της Αριστεράς – σε όλες της τις εκφράσεις- και ειδικότερα σ’ εκείνες που παρουσιάζουν μεγαλύτερη αξιοπιστία και διαθεσιμότητα να συγκρουστούν με το Μνημόνιο και να ανοίξουν το δρόμο σε μια άλλη προοπτική.

    Δυνάμεις που θα διαθέτουν μια διαφορετική σχέση με τους εργαζομένους, την κοινωνία, τα κοινωνικά κινήματα.  

  Προτείνουμε, λοιπόν, την κριτική ψήφο στην Αριστερά.

 Ωστόσο, θα χρειαστεί  στη συνέχεια να δυναμώσουν οι προσπάθειες για την ενίσχυση της ενότητας και κοινής  δράσης της Αριστεράς, για την έκφραση της κοινωνικής Αριστεράς, για τον ανασχηματισμό και την ανασύνθεση της στην προοπτική των μελλοντικών πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων.

Απαιτείται, επίσης, μια νέα έκρηξη των κοινωνικών αγώνων, του κοινωνικού κινήματος, της παρέμβασης της ίδιας της κοινωνίας και των πολιτών, ώστε να αντιμετωπίσουν τις όποιες προσπάθειες παλινόρθωσης του μνημονιακού καθεστώτος και για να πάρουν τις τύχες στα δικά τους χέρια.

Αλλά αυτά θα τα ξαναπούμε και από τη Δευτέρα ….