Σάββατο 11 Ιουνίου 2011

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΝ/ΜΙΑΚΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. ΣΥΣΤΗΝΟΥΝ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ!




 Ως Νέος Μέτοικος είχαμε επισημάνει και τα αδιέξοδα του μνημονίου και την ανάγκη μιας ριζοσπαστικής λύσης με κύριο πυρήνα της την άρνηση πληρωμής αυτού του εξοντωτικού, τοκογλυφικού και βαθύτατα άδικου χρέους.

 Στη κατεύθυνση ακούγονται πλέον φωνές πιο συντονισμένα.

Έτσι, καταγγελία του Μνημονίου, αλλαγή πολιτικής και κήρυξη στάσης πληρωμών στους εξωτερικούς δανειστές της χώρας ζητούν με επιστολή που έχουν αποστείλει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, τους αρχηγούς των κομμάτων και τους βουλευτές 68 ακαδημαϊκοί.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ!
Προς την Α. Ε. τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κύριο Κάρολο Παπούλια
Κοινοποίηση προς:
- Τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος και Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Κύριο Γεώργιο Παπανδρέου
- Τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και....
Πρόεδρο της ΝΔ, Κύριο Αντώνιο Σαμαρά
- Τη Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ, Κυρία Αλέκα Παπαρήγα
- Τον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ, Κύριο Γεώργιο Καρατζαφέρη,
- Τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Κύριο Αλέξη Τσίπρα,
- Τα Μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου
- Τα Μέλη της Βουλής των Ελλήνων

Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,
Με περισσή αγωνία για την τύχη της πατρίδας μας, αλλά και με αίσθημα εθνικής ευθύνης, σας απευθύνουμε την παρούσα επιστολή, με συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες, με τον κατάλληλο χειρισμό και εφαρμογή θα οδηγήσουν στην έξοδο από την κρίση.
Η αδυναμία του Μνημονίου να επιτύχει τους στόχους του είναι πλέον δεδομένη. Συνέχιση της ίδιας πολιτικής, με την οικονομική ύφεση και την περαιτέρω αύξηση του δημοσίου χρέους που προκαλεί, θα οδηγήσει στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (ίδε Αποκρατικοποιήσεις και Αξιοποίηση Δημόσιας Περιουσίας στο προταθέν Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο), μεγαλύτερη εξαθλίωση του λαού λόγω περαιτέρω αύξησης του ποσοστού ανεργίας, ενώ οι Ελληνικές πόλεις θα καταστούν αβίωτες εξ αιτίας της αναπότρεπτης κοινωνικής έκρηξης. Αν καταλήξουμε σε αναδιαπραγμάτευση/αναδιάρθρωση του χρέους μας υπό παρόμοιες συνθήκες, θα πρόκειται για ελεγχόμενη πτώχευση υπό δυσμενέστατους όρους, υπαγορευμένους από άλλους. Για να προληφθούν αυτές οι δυσμενείς εξελίξεις, η Κυβέρνηση πρέπει χωρίς καθυστέρηση να πάρει την πρωτοβουλία και με αποφασιστικότητα να χαράξει ένα νέο δρόμο για την Ελλάδα.

Συγκεκριμένα, Κύριε Πρόεδρε, προτείνουμε:

• Να καταγγελθεί πάραυτα το Μνημόνιο, προβάλλοντας νομικούς όρους και ατέλειες κατά την υπογραφή του, την αντισυνταγματικότητα όρων του, και την απουσία αλληλεγγύης των πλουσίων/ανεπτυγμένων χωρών της ΕΕ προς την Ελλάδα.

• Επικαλούμενη το επαχθές-απεχθές βάρος του χρέους για τον Ελληνικό λαό, η Κυβέρνηση να προχωρήσει σε προσδιορισμό των όρων της Ελλάδος για μία αναδιάρθρωσή του, η οποία απαραίτητα να περιλαμβάνει και ένα «κούρεμα» ύψους 30-40%, επιδιώκοντας τη σύμφωνη γνώμη των εταίρων μας στην ΕΕ. Το εναπομένον ποσό του χρέους πρέπει να εξυπηρετείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, χωρίς τη δημιουργία νέων ελλειμμάτων.

• Να κηρυχθεί στάση εξωτερικών πληρωμών μέχρι να υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές μας και την ΕΕ για τους ανωτέρω όρους της αναδιάρθρωσης.

• Η Κυβέρνηση να νομοθετήσει άμεσα την εσαεί λειτουργία του κράτους υπό καθεστώς μηδενικού ελλείμματος. Επί πλέον, εκφράζοντας τη γενικευμένη λαϊκή απαίτηση, να λάβει τα ακόλουθα μέτρα χρηστής και δίκαιης διακυβέρνησης: δίκαιη φορολόγηση εισοδημάτων και περιουσίας - συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων στο εξωτερικό, δήμευση της περιουσίας καταχραστών δημόσιας περιουσίας, δήμευση περιουσίας που δεν δικαιολογείται από δήλωση πόθεν έσχες του ιδιοκτήτη, και δραστική περιστολή των δαπανών, αρχίζοντας με περικοπή σε βαθμό τουλάχιστον 50% των δαπανών προς όφελος των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού, βουλευτών, δημάρχων, αντιδημάρχων, κλπ.

• Η Κυβέρνηση να απαιτήσει άμεσα από την Γερμανική Κυβέρνηση την πληρωμή του κατοχικού δανείου και των πολεμικών επανορθώσεων που η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία πληρωμή θα κάλυπτε ένα πολύ υψηλό ποσοστό του Ελληνικού χρέους.

Κύριε Πρόεδρε, δεν παραβλέπουμε τον κίνδυνο η αναδιάρθρωση-επαναδιαπραγμάτευση, με πρωτοβουλία της Ελλάδος, από κοινού με το «κούρεμα» και με την προσωρινή στάση πληρωμών, να μας θέσει εκτός της Ευρωζώνης. Η πιθανότητα μιας τέτοιας εξέλιξης εκτιμάται πολύ μικρή, πρώτον διότι δεν πιστεύουμε ότι προβλέπεται αποβολή μέλους από την Ευρωζώνη, αλλά κυρίως γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε σημαντικά προβλήματα για το ευρώ και τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της ΕΕ, ενώ θα αύξανε και το ρίσκο των δανειστών μας να απολέσουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό των κεφαλαίων τους. Ωστόσο, τίποτε δεν μπορεί να αποκλειστεί. Μια έξοδος, λοιπόν, από την Ευρωζώνη, αν και δεν έχει προηγούμενο, μπορεί να μας επιβληθεί και να έχει δυσάρεστες συνέπειες. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να προκληθεί πανικός στις τράπεζες και προσωρινή απομόνωσή μας από τις αγορές. Όμως, όλες οι αρνητικές συνέπειες μπορούν να ελεγχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό και βαθμηδόν να εξουδετερωθούν, χάρη στις δυνατότητες αντίδρασης που εξασφαλίζει ένα εθνικό νόμισμα ελεγχόμενο 100% από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Τέλος, θα υπενθυμίσουμε την ανάγκη επαγρύπνησης στα εθνικά μας θέματα, των οποίων πολυάριθμες εξελίξεις μας ανησυχούν στο έπακρον, καθώς είναι αδύνατον να αντιμετωπισθούν μέσα στο καθεστώς οικονομικής εξαθλίωσης που οδηγείται η χώρα από το Μνημόνιο. Συνεπώς, κι αν ακόμη υπήρχαν κυρίαρχοι παράγοντες που θα μας επέβαλλαν παραμονή υπό το καθεστώς του Μνημονίου, αυτό θα έπρεπε να αποκλεισθεί με κάθε τρόπο και κάθε θυσία, από τη στιγμή που θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την εθνική μας υπόσταση και κυριαρχία. Οι Έλληνες αυτή τη στιγμή αισθάνονται ταπεινωμένοι και ανίσχυροι. Η έξοδος από την πολιτική των Μνημονίων θα ανυψώσει το ηθικό του λαού, απαραίτητη προϋπόθεση για την επαναφορά της χώρας σε τροχιά ανάπτυξης και για την περιφρούρηση των εθνικών μας συμφερόντων.

Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε, μαζί με την αποδοχή και άμεση εφαρμογή των ανωτέρω προτάσεων, κορυφαίο ζητούμενο για τη σωτηρία της χώρας είναι η ένωση των πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες παρά τις πανθομολογούμενες ευθύνες τους συνεχίζουν να τραβούν το σχοινί της αδιαλλαξίας και να δρουν σύμφωνα με τα ιδιαίτερα πολιτικά τους συμφέροντα. Με το προσωπικό σας κύρος και την ηθική δύναμη της θέσης σας, προχωρήσετε άμεσα στις απαιτούμενες ενέργειες για την επιτυχία αυτών των στόχων, ώστε η Ελλάδα να ξαναγίνει κυρίαρχος του οίκου της και ο λαός μας να αποκτήσει πάλι αυτοπεποίθηση για το μέλλον του.

Οι Υπογράφοντες είναι ακαδημαϊκοί και επιστήμονες, η πλειοψηφία των οποίων είναι μέλη του Hellenic Electronic Center/Professors’ and Ph.D.’s forum.

1. Αθανασάκης Απόστολος, PhD, Professor of Classics, Argyropoulos Chair in Hellenic Studies, University of California, Santa Barbara, USA.
2. Αναγνωστόπουλος Σταύρος Α., PhD, Καθηγητής Πολιτικών Μηχανικών, Διευθυντής Τομέα Κατασκευών, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.
3. Αναστασοπούλου Ιωάννα, PhD, Καθηγήτρια, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ΕΛΛΑΣ.
4. Ανδρεάτος Αντώνιος, PhD, Καθηγητής, Τομέας Πληροφορικής και Υπολογιστών, Σχολή Ικάρων, ΕΛΛΑΣ.
5. Antikas Theodore, G., PhD, Visiting Prof., Department of History, State University of Washington, Skagit Valley College, Science Dept., ΕΛΛΑΣ.
6. Αποστολόπουλος Χάρης, PhD, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.
7. Αρβανίτης Κώστας, Dr., PhD, Επ. Καθηγητής, Dep of Natural Resources Management and Agricultural Engineering, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.
8. Αρβανιτογιάννης Ιωάννης Σ., Dr, PhD, Associate Professor, School of Agricultural Sciences, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ.
9. Αρωνιάδου-Anderjaska Βασιλική, PhD, Διδάκτωρ Νευροεπιστημών, Dept. of Anatomy, Physiology, and Genetics, and Dept. of Psychiatry, USUHS, Bethesda, MD 20814, USA.
10. Ασημακόπουλος Βύρων, PhD, Επ. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.
11. Βαρδουλάκης Αντώνης Ι.Γ., PhD, Καθηγητής, Τμήμα Μαθηματικών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ΕΛΛΑΣ.
12. Βελγάκης Μιχαήλ, PhD, Καθηγητής, Engineering Science Department, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.
13. Βερναδάκης Νικόλαος, PhD, Λέκτορας, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.
14. Burriel Angeliki R., PhD, Assistant Prof of Vet Microbiology, Department of Microbiology and Parasitology, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ.
15. Γερογιαννάκη–Χριστοπούλου Mαρία, PhD, Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.
16. Δημητρακόπουλος Γεώργιος, PhD, Λέκτορας, Department of Informatics and Telematics, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.
17. Δασκαλοπούλου Στέλλα, MD, MSc, DIC, PhD, Assistant Professor in Medicine, Department of Medicine, McGill University, Montreal General Hospital, CANADA.
18. Eleftheriades George Savva, PhD, OAM, GCSCG, CETr, JP. – ExarchOSETrAu, New South Wales, AUSTRALIA.
19. Ευαγγελίου Χρήστος K., PhD, Καθηγητής Ελληνικής Φιλοσοφίας, Επίτιμος Πρόεδρος της ΔΕΕΦ, ΕΛΛΑΣ.
20. Ζαφειροπούλου Μαρία, BSc, PhD, Καθηγήτρια Ψυχολογίας, Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ.
21. Θραμπουλίδης Κλεάνθης, PhD, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.
22. Ioannidis Paul, PhD, Director, Analytical Services / International Programs, RJ Lee Group, Inc., USA.
23. Καζαντζή Βάνια, PhD, Οικονομολόγος, Λόφου 16, 14671 Πολιτεία, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.
24. Κακούλη-Duarte Θωμαΐς, MSc, PhD, Καθηγήτρια Μοριακής Γενετικής, Department of Science and Health, Carlow Institute of Technology, και π. Πρόεδρος Ελληνικής Κοινότητας Ιρλανδίας, IRELAND.
25. Καλαματιανός Δημήτριος, PhD, Καθηγητής, Dept of Electronic Engineering, National University of Ireland Maynooth, IRELAND.
26. Καραγιάννη Δέσποινα, Δρ., PhD, Επ. Καθηγήτρια Marketing, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.
27. Καραφωτιάς Παναγιώτης, PhD, Καθηγητής και Πρόεδρος του Τομέα Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Ινδιανάπολης στην Αθήνα, π. Διευθύνων Σύμβουλος του Γραφείου του ΟΗΕ για Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ, ΕΛΛΑΣ.
28. Κατσιαδάκη Ιωάννα, PhD, MRCVS, MRSM, OVS, Science Leader Aquatic Health and Hygiene, Cefas Weymouth Laboratory, UK.
29. Κατσιφαράκης Κωνσταντίνος, PhD, Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ΕΛΛΑΣ.
30. Κατσίφης Σπύρος, PhD, FACFE, Καθηγητής και Διευθυντής Τμήματος, Department of Biology, University of Bridgeport, CT, USA.
31. Κελεσίδης Βασίλειος Χ., PhD, Αν. Καθ. Τμ. Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Πολυτεχνείο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ.
32. Kostas Demosthenes, Dr, PhD, MSc MBA, Greenwich CT USA.
33. Κουρούμαλης Ηλίας, PhD, Καθηγητής Γαστρεντερολογίας Ιατρικού Τμήματος, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Διευθυντής Γαστρεντερολογικής Κλινικής ΠΑΓΝΗ, ΕΛΛΑΣ.
34. Κουρτίδης Κωνσταντίνος, PhD, Αναπλ. Καθ. Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.
35. Κυριακού Γεώργιος A., PhD, Καθηγητής, Department of Electrical and Computer Engineering, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.
36. Lazaridis Anastas, Sc.D. Professor Emeritus, Widener University, Chester, PA, USA.
37. Liritzis Ioannis PhD (Edin.), Professor of Archaeometry, Dept. of Mediterranean Studies, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ΕΛΛΑΣ.
38. Μανώλης Σωτήρης Κ., Δρ., PhD, τ. Αναπληρωτής Καθηγητής, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.
39. Μέρμηγκας Λευτέρης, PhD, Καθηγητής, The State University of New York at Buffalo, USA.
40. Metallinos-Katsaras Elizabeth, PhD RD, Associate Professor, Department of Nutrition, Simmons College, Boston, USA.
41. Μοσχοβάκης Αντώνης, MD, PhD, Καθηγητής Τμήματος Ιατρικής, Πανεπιστήμιο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ.
42. Μπατρακούλης Θεόδωρος, PhD, Δικηγόρος, Αγαθίου 10-12, 11472, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.
43. Belbas Stavros A., PhD, Professor, Mathematics Dept., Tiscaloosa, AL. 35487-0350. USA.
44. Μπέσκος Δημήτριος, PhD, Καθηγητης, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.
45. Blytas George C., PhD, Physical Chemistry/ Chemical Engineering, Corporate R and D, Royal Dutch Shell (retired) and President, GCB Separations Consulting, (retired), Houston, TX, 77079-6622, USA.
46. Μπότσας Ελευθέριος, PhD, Professor Emeritus, Economics Department, Oakland University, Rochester, Michigan, USA.
47. Μπουγάς Ιωάννης , PhD, Statistics Lecturer, Dept. of Math & Statistics, Concordia Univ. Montreal, QC, Dir. of Statistical Consulting, Bell Canada (Ret.), CANADA.
48. Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Μαρία, PhD, πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ΕΛΛΑΣ.
49. Ντόκος Σωκράτης, PhD, Graduate School of Biomedical Engineering University of New South Wales, AUSTRALIA.
50. Πανοσκάλτσης Βασίλειος, MS, MA, PhD, Αναπλ. Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.
51. Πανταζοπούλου Σ. Ι., PhD, Καθηγήτρια, Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.
52. Παπακωνσταντίνου Βασίλειος, PhD, Ἐπ. Καθηγητής Μαθηματικῶν, Πανεπιστημίου Πατρῶν, ΕΛΛΑΣ.
53. Παπαμαρινόπουλος Σταύρος, Π., PhD, Καθηγητής, Τμήμα Γεωλογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.
54. Παρίσης Ιωάννης, PhD, Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, Υποστράτηγος ε.α., Αθήνα, ΕΛΛΑΣ.
55. Πολυχρονιάδης Ε. Κ., PhD, Καθηγητής, Τμήμα Φυσικής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ΕΛΛΑΣ.
56. Ρήγα Εκατερίνη, PhD, Director, Nematology Laboratory, Senior Research Scientist, 821 S. Chestnut, PO Box 3453, Pasco, WA 99301, USA.
57. Ρήγας Αλέξανδρος, PhD, Αν.Καθηγητής, Διευθυντής Τομέα Τηλεπικοινωνιών και Διαστημικής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.
58. Ρούσσος Πέτρος, PhD, Επ. Καθηγητής, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.
59. Σαμοθράκης Περίανδρος, PhD, PE, Senior Hydraulic Engineer, Frederick, Maryland, USA.
60. Σανδαλτζόπουλος Ραφαήλ, PhD, MBA, Αν. Καθηγητής, Τμήμα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.
61. Σταμπολιάδης Ηλίας, PhD, Καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ.
62. Τζωρτζακάκης E., Δρ., PhD, Ερευνητής Β’, Εργαστήριο Νηματωδολογίας, Ινστιτούτο Προστασίας Φυτών, ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε., Ηράκλειο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ.
63. Τσαουσίδης Βασίλης, PhD, Καθηγητής, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.
64. Τσουτσουλοπούλου Αναστασία Μαρία, Δρ., PhD, English Language and Literature, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ.
65. Χαμζάς Χριστόδουλος, PhD, Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.
66. Χατζόπουλος Ιωάννης N., PhD, Καθηγητής, Τμήμα Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ΕΛΛΑΣ.
67. Ψαράς, Γεώργιος Κ., PhD, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ.
68. Ψυχουντάκη Μαρία, PhD, Επικ. Καθηγήτρια Ψυχολογίας – Αθλητικής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ.

Παρασκευή 10 Ιουνίου 2011

Το νέο μνημόνιο είναι εδώ




Αιφνιδιαστικά η κυβέρνηση  κατέθεσε χθες το βράδυ στη Βουλή  το Β΄ μνημόνιο, το επονομαζόμενο και «μεσοπρόθεσμο»  πρόγραμμα.

 Προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί την απεργία στα κανάλια και την απουσία δελτίων ειδήσεων  επιχειρεί να περάσει τα νέα οικονομικά και φορολογικά δεσμά στους Έλληνες πολίτες.

 Μπορεί η ανεργία να  βρίσκεται εκτός ελέγχου – επίσημα να έχει ξεπεράσει το 16%, να έχει ανέβει κατά 50% μέσα σ’ ένα χρόνο, και σύμφωνα με υπολογισμούς τα δύο επόμενα χρόνια  να φθάσει και στο 25% .

Μπορεί φέτος  η ύφεση  να ήταν χειρότερη από κάθε πρόβλεψη,  καθώς το ελληνικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 5,5% το α’ τρίμηνο του 2011, επίδοση χειρότερη των απαισιόδοξων εκτιμήσεων της ΕΛΣΤΑΤ οι οποίες τοποθετούσαν την ύφεση στο 4,8%.

Μια συνταγή  αποτυχίας και χρεωκοπίας που επιβάλλεται από την τρόικα και τους δανειστές, και την οποία παρά τις κραυγαλέες αποκλίσεις από τους στόχους που εξαγγέλλονται, παρά τα δεινά που υφίσταται καθημερινά ο ελληνικός λαός, ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του επιμένουν να συνεχίζουν και να εντείνουν ακόμη περισσότερο την εφαρμογή τους.

Ο πρωθυπουργός μάλιστα, απαντώντας σε ερώτηση του κ. Καρατζαφέρη,  δεν απέκλεισε και τη λήψη και νέων  εξοντωτικών μέτρων ενώ  «έδειξε» ως συνυπεύθυνο της οικονομικής κατάστασης το κίνημα «Δεν πληρώνω»!!!

Ταυτόχρονα  απευθυνόμενος στον πρόεδρο του ΛΑΟΣ ο Γ. Παπανδρέου τού αναγνώρισε ότι "έχει κρατήσει υπεύθυνη και πατριωτική στάση". 

Έτσι, λοιπόν, ο ψευτο-σοσιαλισμός του κ. Παπανδρέου συναντιέται με την ακροδεξιά λαϊκιστική ρητορεία του κ. Καρατζαφέρη και του ΛΑΟΣ. Άλλωστε μαζί είχαν ψηφίσει και το πρώτο μνημόνιο.

 Μαζί απ’ ότι φαίνεται  επανακαθορίζουν και την έννοια του «πατριωτισμού» βαπτίζοντας ως «πατριωτική στάση»  την υποταγή  στο ΔΝΤ, την τρόικα και στο κάθε λογής μνημόνιο.

 Την απάντηση θα τη βρουν απέναντί τους στις πλατείες, στους δρόμους της Ελλάδας, από όλους εκείνους που δε βολεύονται κάτω από τον «ήλιο» του μνημονίου και της  «συναινετικής» συναλλαγής και παθητικής υποταγής.



Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

Γιατί και συνειδητοποιημένοι



Η λαϊκή κινητοποίηση είναι μοναδική.

Σε όγκο, σε παλμό, σε φαντασία.


Για να δοθεί απάντηση, όμως, στην οδυνηρή πραγματικότητα και στην πολιτική που εφαρμόζεται, απαιτούνται και δύο ακόμη προϋποθέσεις:

Να ξεκαθαρίσουν οι στόχοι του κινήματος – και για τη μη αποδοχή αυτού του χρέους – λαιμητόμου και για τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για να ανατραπεί το σάπιο πολιτικό κατεστημένο.

Και να αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί με τη διαμόρφωση μιας διαφορετικής και πολιτικής πλειοψηφίας που να κινείται εκτός της λογικής του μνημονίου.

Ας πάρουμε υπόψη και δύο δεδομένα.

Τις εκλογές (αυτοδιοικητικές) στην Ισπανία και τις βουλευτικές στην Πορτογαλία που έγιναν πρόσφατα, εν μέσω οικονομικής κρίσης και ανάπτυξης του κινήματος των αγανακτισμένων.

Στην Ισπανία κέρδισε πανηγυρικά το δεξιό Λαϊκό κόμμα.

Και στην Πορτογαλία, το κεντροδεξιό Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, του Πάολο Κοέλιο, που συγκέντρωσε ποσοστό 38,6, ενώ και οι «Σοσιαλιστές» του Σόκρατες πήραν το 28%.

Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να το θέλουμε στην Ελλάδα.

Πρέπει να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο.


Κυριακή 5 Ιουνίου 2011

Ήρθε η ώρα!




Ο λαός της Αθήνας και των πόλεων της Ελλάδας μίλησε στις πλατείες.

Και ψήφισε.

Ήρθε η ώρα.

Να φύγουν οι πάτρωνες του μνημονίου. Οι έμποροι του φόβου, της εκχώρησης των κυριαρχικών, των πολιτικών και οικονομικών δικαιωμάτων.
Οι βιαστές του λαού.

Αλλά και οι νεόκοποι έμποροι ελπίδας. Αυτοί  που υπόσχονται να δώσουν αυτά που καταλήστεψαν.

Αλλά και οι βολεμένοι των κομμάτων της αντιπολίτευσης τύπου ΛΑΟΣ που ενώ ψήφισε το μνημόνιο, τώρα ψάχνει να βρει τι γίνεται.

Αλλά και των επιτελείων της Αριστεράς που αυτάρεσκα δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τη πλημμύρα των γεγονότων.

Ήρθε η ώρα.

Για κάτι καινούργιο και μοναδικό.

Ίσως, ήταν η μεγαλύτερη συγκέντρωση και κινητοποίηση της μεταπολιτευτικής πολιτικής ιστορίας.

Χωρίς κομματική κηδεμονία.

Μια αυθόρμητη ανάταση των Ελλήνων πολιτών, του ελληνικού λαού.


Για να αλλάξει η μοίρα αυτής της χώρας.

Και γιατί όχι σε συντονισμό με τους άλλους πολίτες, με τους άλλους λαούς, η μοίρα ολόκληρης της Ευρώπης.   

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

Το MEGA και τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης επιχειρούν να συκοφαντήσουν τις κινητοποιήσεις



Οι χθεσινές κινητοποιήσεις και το φούντωμα του λαϊκού ξεσηκωμού σε κάποιους φέρνουν ανατριχίλα.

Πέρα από το παρηκμασμένο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, είναι και οι εντεταλμένοι εκπρόσωποί του, τα επίσημα … παπαγαλάκια του.

Ορισμένοι από αυτούς ανέλαβαν εργολαβικά να συκοφαντήσουν αυτό το κίνημα, να αποπροσανατολίσουν και να αποτρέψουν τον κόσμο από το να συμμετέχει σ’ αυτή τη κοινωνική έκρηξη.

 Στην πρωτοπορία αυτής της κατευθυνόμενης επίθεσης βρίσκεται το κανάλι MEGA χάνοντας και τα τελευταία ίχνη της υποτιθέμενης σοβαροφάνειάς του.


Το «έγκυρο» και «σοβαρό» κανάλι αυτό που είδε από τις συγκλονιστικές κινητοποιήσεις του λαού της Αθήνας, είναι ο «προπηλακισμός» ορισμένων βουλευτών από ομάδα συγκεντρωμένων έξω από τη Βουλή χθες το βράδυ.

Το κανάλι και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι του σε κατάσταση παραληρήματος  ανέφεραν ότι «απειλείται η δημοκρατία», ότι «πρόκειται για κατάπτυστες ενέργειες». Μίλησαν για τους «ταλαίπωρους βουλευτές» και για το «ναό της δημοκρατίας» που περικυκλώνεται και απειλείται.

 Αυτά και στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων του καναλιού που έφτασε στο … peak του παραληρήματος στο βραδινό δελτίο με την κ. Τρέμη, τον Πρετεντέρη και τα άλλα παιδιά.


Είμαστε βεβαίως κατά των προπηλακισμών και κατά της χρήσης αλόγιστης βίας.

Αλλά μη μας τρελάνουν κιόλας.


Δεν απειλήθηκαν οι «εκλεκτοί» βουλευτές.

Μικρό μέρος των συγκεντρωμένων έδειξε μια διάθεση πιο … «επιθετική».

Μεταξύ αυτών ήταν και άνθρωποι – πολλοί – της τρίτης ηλικίας!


Οι ίδιες οι εικόνες που μεταδίδει το MEGA δεν ανταποκρίνονται στα σχόλια των δημοσιογραφίσκων του.


Οι … αποσβολωμένοι βουλευτές που μιλούν για  … εκφοβισμό, ας σκεφτούν το μαζικό βιασμό της ελληνικής κοινωνίας, των εργαζομένων, των νέων και των συνταξιούχων, που πραγματοποιούν με βάση την πολιτική του μνημονίου.

Η συσσωρευμένη αγανάκτηση απειλεί όντως την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού.



Αυτό φοβούνται οι πανικόβλητοι εκπρόσωποι του παρηκμασμένου πολιτικού καθεστώτος.


Ακόμα και ο πρωθυπουργός νοιάστηκε για το κίνημα των Αγανακτισμένων και «συμβούλεψε» να μην εκτραπεί και να μην κηδεμονευτεί !!!


Η κινδυνολογία που εξαπολύει η κυβέρνηση, τα καθεστωτικά κόμματα, και η ναυαρχίδα της τηλεοπτικής παραπληροφόρησης και στυλοβάτης της υποστήριξης της μνημονιακής πολιτικής, το κανάλι MEGA, αποσκοπεί στη δημιουργία σύγχυσης και αποπροσανατολισμού, στο να φρενάρουν τις κινητοποιήσεις.

Και πάνω απ’ όλα ετοιμάζουν ψυχολογικά  το κλίμα για τη λήψη αντιδημοκρατικών και αυταρχικών μέτρων.

Η ίδια η στάση τους – και του ΜEGA – αποτελεί κίνδυνο για τη δημοκρατία.

Αλλά για ποια δημοκρατία μιλάμε;

Για τη «δημοκρατία» της μίζας και της αρπαχτής.

Τη «δημοκρατία» της υποταγής στους ξένους και ντόπιους δανειστές και  τραπεζίτες.

Της καταστρατήγησης κάθε συνταγματικής και κοινοβουλευτικής δημοκρατικής πρακτικής με την υιοθέτηση των βάρβαρων όρων του μνημονίου στα κρυφά και από το παράθυρο.


Αυτή τη «δημοκρατία» θέλουν να εξασφαλίσουν – αλλά και να την περιορίσουν ακόμη περισσότερο – οι πολιτικοί εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης και οι πρωτεργάτες της δημοσιογραφικής στρέβλωσης, τύπου MEGA.


 Η απάντηση μπορεί να είναι η ένταση των λαϊκών και κοινωνικών κινητοποιήσεων, η ακόμη μεγαλύτερη πολιτικοποίηση τους και αποσαφήνιση των στόχων τους.


Αλλά και η πλειοψηφία των πολιτών μπορεί να στείλει και ένα μήνυμα στα τηλεοπτικά παπαγαλάκια.

Κλείστε την τηλεόραση ή έστω «μαυρίστε» τηλεοπτικά το MEGA. Αλλάξτε κανάλι στις ειδήσεις.


  Είναι καιρός, επίσης, να διαμορφωθεί ένα δίκτυο εναλλακτικής πληροφόρησης, από ιστοσελίδες, blog και κάθε μορφής μέσα κοινωνικής δικτύωσης που να προβάλλον το δικό τους λόγο, τις δικές τους προτάσεις και απόψεις, μέσα από την ποικιλία και τη διαφορετικότητα τους.



Τρίτη 31 Μαΐου 2011

Παλλαϊκή αφύπνιση: το συγκλονιστικό μήνυμα από τις συγκεντρώσεις στα Προπύλαια και στο Σύνταγμα




 Είναι φορές που τα λόγια φαίνονται λίγα, ακόμη και οι εικόνες ή τα βίντεο είναι λίγα, για να εκφράσουν την ανάσα, τον παλμό και τη δυναμική που αναπτύσσεται από τους πολίτες και τις κοινωνικές δυνάμεις.

Έτσι δεν χρειάζονται να πούμε ή να γράψουμε πολλά για το συγκλονιστικό παρόν των πολιτών της Αθήνας μπροστά στα Προπύλαια και ύστερα στο Σύνταγμα.

 Ένα πλήθος που ξεχείλιζε όχι μόνο από οργή και αγανάκτηση, αλλά και ήταν αποφασισμένο να εκφράσει την αξιοπρέπεια και την απαίτησή του να αλλάξουν τα πράγματα, να ανατραπεί η πολιτική του μνημονίου.

 Δεκάδες χιλιάδες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των πνευματικών ανθρώπων – του πρύτανη του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, άλλων καθηγητών και φυσικά του Μίκη Θεοδωράκη.

 Μετά την ολοκλήρωση των ομιλιών ο τεράστιος όγκος των διαδηλωτών κατευθύνθηκε προς το Σύνταγμα όπου ενώθηκε με τους εκεί «Αγανακτισμένους» όπου και δημιουργήθηκε το αδιαχώρητο.

Είναι σαφές ότι αναπτύσσεται ταχύτατα μια νέα δυναμική.

Τα πράγματα, οι συνειδήσεις, οι διαθέσεις αλλάζουν ραγδαία καθημερινά.

Ο όγκος, ο παλμός, η υπέρβαση διαχωριστικών γραμμών, κομματικών στερεοτύπων, η αποφασιστικότητα θυμίζουν άλλες εποχές.

Θυμίζουν ίσως παλλαϊκές συγκεντρώσεις της δεκαετίας του ’60.
Ακόμη και τις πρώτες μέρες του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου.


Μπορεί βέβαια τα πράγματα να είναι αδιαμόρφωτα. Ούτε είναι σωστό να κάνουμε παραλληλισμούς και συγκρίσεις.

Ίσως, είναι αυτό το νέο κοινωνικό και πολιτικό κίνημα του 21ου αιώνα με τα δικά του χαρακτηριστικά.

Είναι αναγκαίο βέβαια να αποσαφηνίσει τους πολιτικούς του στόχους και να φέρει και πολιτικά αποτελέσματα.

Αισιοδοξούμε ότι αυτό θα γίνει δυνάμει και μέσα από την πρωτοβουλία των ίδιων των πολιτών.

Θέλοντας να συμβάλλουμε σ’ αυτή την κατεύθυνση, θα θέλαμε να πούμε ότι είναι αναγκαίο μέσα από τις κινητοποιήσεις να διαμορφώνεται ένα μίνιμουμ κοινών στόχων.

Η ανατροπή της πολιτικής του μνημονίου και η απεμπλοκή της χώρας από αυτό.

Η άρνηση να πληρώσει οι πολίτες, ο ελληνικός λαός αυτό το χρέος.

Η επαναδιαπραγμάτευση και αναδιατύπωση του πραγματικού μεγέθους του χρέους.

Η ανατροπή του πολιτικού συστήματος, η διαμόρφωση νέων πολιτικών όρων με αλλαγή του Συντάγματος, ενίσχυση των δημοκρατικών και λαϊκών ελευθεριών.

Η διάσταση που επίσης θέλουμε να θέσουμε είναι ότι αυτή η σύγκρουση, αυτός ο αγώνας  δεν είναι στενά ελληνικός. Που αναμφισβήτητα είναι.
 Επιθετικά από τις λαϊκές δυνάμεις πρέπει να αναδειχθεί και η ευρωπαϊκή διάσταση αυτού του αγώνα, ο συντονισμός και η κοινή δράση με όλες τα ευρωπαϊκά κινήματα που συγκρούονται και αμφισβητούν την κρατούσα τάξη πραγμάτων.

Να τονίσουμε, επίσης, ότι η δυναμική που αναπτύσσεται θέτει σε αμφισβήτηση   όλο το πολιτικό σύστημα.

Σίγουρα πρώτα απ’ όλα τις δυνάμεις του δικομματισμού, όσες έχουν ασκήσει την εξουσία σ’ αυτή τη χώρα.

Αλλά και οι δυνάμεις της Αριστεράς αν δεν αλλάξουν ταχύτατα νοοτροπία και τακτική είναι δυνατόν να υπερφαλαγγιστούν από τις εξελίξεις.

Χωρίς άλλα, πολλά λόγια ένα βίντεο από το Σύνταγμα γύρω στις 9.20΄μμ όταν ενώθηκε η πορεία των συγκεντρωμένων από τα Προπύλαια με τον κόσμο που βρίσκονταν στην πλατεία Συντάγματος. 

  
 Είναι φορές που τα λόγια φαίνονται λίγα, ακόμη και οι εικόνες ή τα βίντεο είναι λίγα, για να εκφράσουν την ανάσα, τον παλμό και τη δυναμική που αναπτύσσεται από τους πολίτες και τις κοινωνικές δυνάμεις.

Έτσι δεν χρειάζονται να πούμε ή να γράψουμε πολλά για το συγκλονιστικό παρόν των πολιτών της Αθήνας μπροστά στα Προπύλαια και ύστερα στο Σύνταγμα.

 Ένα πλήθος που ξεχείλιζε όχι μόνο από οργή και αγανάκτηση, αλλά και ήταν αποφασισμένο να εκφράσει την αξιοπρέπεια και την απαίτησή του να αλλάξουν τα πράγματα, να ανατραπεί η πολιτική του μνημονίου.

 Δεκάδες χιλιάδες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των πνευματικών ανθρώπων – του πρύτανη του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, άλλων καθηγητών και φυσικά του Μίκη Θεοδωράκη.

 Μετά την ολοκλήρωση των ομιλιών ο τεράστιος όγκος των διαδηλωτών κατευθύνθηκε προς το Σύνταγμα όπου ενώθηκε με τους εκεί «Αγανακτισμένους» όπου και δημιουργήθηκε το αδιαχώρητο.

Είναι σαφές ότι αναπτύσσεται ταχύτατα μια νέα δυναμική.

Τα πράγματα, οι συνειδήσεις, οι διαθέσεις αλλάζουν ραγδαία καθημερινά.

Ο όγκος, ο παλμός, η υπέρβαση διαχωριστικών γραμμών, κομματικών στερεοτύπων, η αποφασιστικότητα θυμίζουν άλλες εποχές.

Θυμίζουν ίσως παλλαϊκές συγκεντρώσεις της δεκαετίας του ’60.
Ακόμη και τις πρώτες μέρες του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου.


Μπορεί βέβαια τα πράγματα να είναι αδιαμόρφωτα. Ούτε είναι σωστό να κάνουμε παραλληλισμούς και συγκρίσεις.

Ίσως, είναι αυτό το νέο κοινωνικό και πολιτικό κίνημα του 21ου αιώνα με τα δικά του χαρακτηριστικά.

Είναι αναγκαίο βέβαια να αποσαφηνίσει τους πολιτικούς του στόχους και να φέρει και πολιτικά αποτελέσματα.

Αισιοδοξούμε ότι αυτό θα γίνει δυνάμει και μέσα από την πρωτοβουλία των ίδιων των πολιτών.

Θέλοντας να συμβάλλουμε σ’ αυτή την κατεύθυνση, θα θέλαμε να πούμε ότι είναι αναγκαίο μέσα από τις κινητοποιήσεις να διαμορφώνεται ένα μίνιμουμ κοινών στόχων.

Η ανατροπή της πολιτικής του μνημονίου και η απεμπλοκή της χώρας από αυτό.

Η άρνηση να πληρώσει οι πολίτες, ο ελληνικός λαός αυτό το χρέος.

Η επαναδιαπραγμάτευση και αναδιατύπωση του πραγματικού μεγέθους του χρέους.

Η ανατροπή του πολιτικού συστήματος, η διαμόρφωση νέων πολιτικών όρων με αλλαγή του Συντάγματος, ενίσχυση των δημοκρατικών και λαϊκών ελευθεριών.

Η διάσταση που επίσης θέλουμε να θέσουμε είναι ότι αυτή η σύγκρουση, αυτός ο αγώνας  δεν είναι στενά ελληνικός. Που αναμφισβήτητα είναι.
 Επιθετικά από τις λαϊκές δυνάμεις πρέπει να αναδειχθεί και η ευρωπαϊκή διάσταση αυτού του αγώνα, ο συντονισμός και η κοινή δράση με όλες τα ευρωπαϊκά κινήματα που συγκρούονται και αμφισβητούν την κρατούσα τάξη πραγμάτων.

Να τονίσουμε, επίσης, ότι η δυναμική που αναπτύσσεται θέτει σε αμφισβήτηση   όλο το πολιτικό σύστημα.

Σίγουρα πρώτα απ’ όλα τις δυνάμεις του δικομματισμού, όσες έχουν ασκήσει την εξουσία σ’ αυτή τη χώρα.

Αλλά και οι δυνάμεις της Αριστεράς αν δεν αλλάξουν ταχύτατα νοοτροπία και τακτική είναι δυνατόν να υπερφαλαγγιστούν από τις εξελίξεις.

Χωρίς άλλα, πολλά λόγια ένα βίντεο από το Σύνταγμα γύρω στις 9.20΄μμ όταν ενώθηκε η πορεία των συγκεντρωμένων από τα Προπύλαια με τον κόσμο που βρίσκονταν στην πλατεία Συντάγματος.