Περίεργο ατύχημα με τουρκικό πλοίο στην Κω – 100 μ. από την ακτή!

Το πλοίο «ALCATRAS» με σημαία Τουρκίας προσάραξε χθες το πρωί σε αβαθή νερά στη νήσο Κω και σε απόσταση περίπου 100m από την ακτή, με αποτέλεσμα να ξυπνήσουν μνήμες… Ιμίων, καθώς τις ίδιες μέρες τον Δεκέμβρη του 1995, είχε συμβεί ανάλογο περιστατικό με τουρκικό πλοίο που οδήγησε στην κρίση, στο τέλος Ιανουαρίου του 1996. 

Σύμφωνα με δήλωση του πλοιάρχου, στο πλοίο, το οποίο είχε αποπλεύσει από το λιμένα Τούζλα της Τουρκίας με προορισμό το λιμένα Αττάλειας της Τουρκίας μεταφέροντας τεχνικό εξοπλισμό, επιβαίνουν συνολικά πέντε αλλοδαποί μέλη πληρώματος, καλά στην υγεία τους, ενώ αιτία της προσάραξης είναι βλάβη πηδαλίου.

Από το περιστατικό προκλήθηκε ελεγχόμενη εισροή υδάτων στην πρύμνη του πλοίου, ενώ περιπολικό σκάφος του Λιμενικού και Ρ/Κ κατευθύνθηκαν στο σημείο προς παροχή συνδρομής, η οποία όμως δεν κατέστη δυνατή, λόγω των καιρικών συνθηκών. Αυτή είναι η κυβερνητική εκδοχή. 

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, που προέρχεται από την Κω, ο πλοίαρχος απέρριψε κάθε βοήθεια από την Ελλάδα. Το ”ALCATRAS” παραμένει προσαραγμένο χωρίς να έχει παρατηρηθεί θαλάσσια ρύπανση. 

Στην ανακοίνωση του υπουργείου Ναυτιλίας αναφέρονται τα εξής: 

Προσάραξη πλοίου ”ALCATRAS” ξένης σημαίας στην Κω: Ενημερώθηκε η Λιμενική Αρχή Κω, πρωινές ώρες σήμερα, για την ύπαρξη σε δυσχερή θέση σκάφους, στη θαλάσσια περιοχή πλησίον Άκρας Σκανδαρίου ν. Κω. 

Στην ανωτέρω περιοχή έσπευσαν στελέχη Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. όπου διαπίστωσαν ότι το φερόμενο ως καταδυτικό πλοίο ”ALCATRAS” σημαίας Τουρκίας, είχε προσαράξει σε αβαθή και συγκεκριμένα σε απόσταση περίπου 100m από την ακτή Λάμπης. 

Σύμφωνα με δήλωση Πλοιάρχου, στο ως άνω πλοίο, το οποίο είχε αποπλεύσει από το λιμένα Τούζλα Τουρκίας με προορισμό το λιμένα Αττάλειας Τουρκίας μεταφέροντας τεχνικό εξοπλισμό, επιβαίνουν συνολικά πέντε (05) αλλοδαποί μέλη πληρώματος, καλά στην υγεία τους, ενώ αιτία της προσάραξης είναι βλάβη πηδαλίου. 

Από το περιστατικό προκλήθηκε ελεγχόμενη εισροή υδάτων στην πρύμνη του πλοίου, ενώ περιπολικό σκάφος Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. και Ρ/Κ ”ΠΑΝΑΓΙΑ ΦΑΝΕΡ” Ν.Π. 8481 με επιβαίνων στέλεχος Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., κατευθύνθηκαν στο σημείο προς παροχή συνδρομής, η οποία όμως λόγω των τοπικών δυσμενών καιρικών συνθηκών, δεν κατέστη δυνατή. 

Το ”ALCATRAS” παραμένει προσαραγμένο χωρίς να έχει παρατηρηθεί θαλάσσια ρύπανση, ενώ εξελίξεις θα γνωστοποιηθούν με νεότερο Δελτίο Τύπου.

Φυσικά, με την Τουρκία και ειδικότερα σε περίοδο Ερντογάν με τις γνωστές διακηρύξεις για  τα "σύνορα της καρδιάς" του και την αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάνης - κανείς δεν μπορεί να θεωρεί "απλό" οποιοδήποτε περιστατικό.

Πολύ περισσότερο όταν παραπέμπει αναλογικά στο θλιβερό περιστατικό των Ιμίων 21 χρόνια πριν.

Από την άλλη, από το ΓΕΕΘΑ η υπόθεση του τουρκικού πλοίου που έχει «κολλήσει» στην Αμμόγλωσσα της Κω, αντιμετωπίζεται με ψυχραιμία. 

Πηγές μεταδίδουν ένα κλίμα εφησυχασμού και επισημαίνουν ότι όλα είναι υπό έλεγχο και ο Τούρκος καπετάνιος εμφανίζεται απολύτως συνεργάσιμος. 

Σύμφωνα με το militaire.gr το πλοίο μεταφέρει αντιπυραυλικό σύστημα που προορίζεται για τις φρεγάτες του τουρκικού ναυτικού.

Η πρώτη φωτογραφία δείχνει ότι όλη η πορεία του τουρκικού πλοίου, πριν πλησιάσει την Κω και προσαράξει, είναι σχεδόν όλη μέσα στα τουρκικά χωρικά ύδατα.

Στην δεύτερη φωτογραφία που το Alcatras βρίσκεται λίγο πριν το σημείο της προσάραξης του, έχει πορεία 158 και ταχύτητα 8,9 κόμβους.

Έχει "ξεφύγει" εντελώς από την πορεία του (όπου και να ήταν ο προορισμός του), δεν έχει δείξει να έχει βλάβη πηδαλίου, (αφού όλη η προηγούμενη πορεία και ταχύτητα του είναι σταθερή προς το σημείο προσάραξης του), διότι αν είχε βλάβη πηδαλίου θα είχε κάνει νωρίτερα κρατεί τις μηχανές του και θα είχε ζητήσει βοήθεια.

Ένας "νέος" πλανητάρχης..

του Μ ...

 Στις 9 Νοεμβρίου 2016, είναι η επέτειος των 27 χρόνων από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989. Σε μια από τις φάρσες της ιστορίας, είναι και η μέρα που με την αδιαπραγμάτευτη επικράτηση του Τραμπ στις Αμερικανικές Προεδρικές Εκλογές, προαναγγέλλεται το χτίσιμο του Τείχους των Αμερικανικών Συνόρων. Αν αυτό το τείχος θα χτιστεί με τούβλα και μπετόν ή απλά με μίσος, ρατσισμό και μισογυνισμό έχει μικρή μάλλον σημασία.

 Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στη Μέση Ανατολή που στηρίζονται από τη βιομηχανία των όπλων και την επιθυμία γεωπολιτικού ελέγχου στο νέο- ψυχροπολεμικό κλίμα που παγιώθηκε με την κυριαρχία του (επίσης καπιταλιστή για να μην ξεχνιόμαστε) Πούτιν στη Ρωσία, η ευθεία επίθεση στην εργατική τάξη με την περαιτέρω καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων αλλά και κοινωνικών δικαιωμάτων όπως η υγεία και η παιδεία προς όφελος των ολιγαρχών – που άλλωστε στηρίζουν με εκατομμύρια δολάρια τους υποψηφίους – και η μετατροπή της Αμερικής σε ένα Οργουελιανό κράτος- κάμερα όπου κάθε «ύποπτη» κίνηση, όπως ένα πάρτυ μασκέ, βρίσκονται υπό το βλέμμα του Μεγάλου Αδελφού δεν πρόκειται να αλλάξουν, όποιος κι αν κοιμάται στον δεύτερο όροφο του Λευκού Οίκου. Αυτή είναι η συνέχεια του κράτους.

 Ο ρατσισμός, η ισλαμοφοβία, ο μισογυνισμός, η ομοφοβία και η ρητορική μίσους νομιμοποιούνται και ο προνομιούχος λευκός ετεροφυλόφιλος χριστιανός άντρας παίρνει πάλι τα ηνία, που είχαν στιγμιαία απειληθεί με αυτές τις κουζουλάδες περί μειονοτήτων, ισότητας των φύλων και δικαιωματικού ακτιβισμού. Οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν κινηθεί μέχρι σήμερα με μια αφοσίωση στους πλούσιους και τον επιχειρηματικό τομέα και έτσι δεν μπορούν να ελπίζουν ότι θα πάρουν ψήφους για τα πραγματικά προγράμματά τους, και έχουν προχωρήσει στην κινητοποίηση ενός μέρους του πληθυσμού που ήταν πάντα εκεί, αλλά όχι ως μια οργανωμένη πολιτική δύναμη συνασπισμών.

 Ευαγγελιστές, τοπικιστές, ρατσιστές και τα θύματα από τις μορφές της παγκοσμιοποίησης που έχουν σχεδιαστεί για να βάλουν τους εργαζόμενους από όλο τον κόσμο να ανταγωνίζονται μεταξύ τους, προστατεύοντας ταυτόχρονα τους προνομιούχους και υπονομεύοντας τα νομικά και άλλα μέτρα που έδιναν στους εργαζόμενους κάποια προστασία, καθώς και με τρόπους που να επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων στους στενά συνδεδεμένους δημόσιους και ιδιωτικούς τομείς, ιδίως μέσω αποδοτικών εργατικών συνδικάτων.

 Παρά το γεγονός ότι η περσόνα του Ντόναλντ Τραμπ ξυπνά σε ολόκληρο τον πλανήτη αληθινό φόβο για τα σκοτεινά πολιτικά τέρατα που μπορεί να δημιουργήσουν οι ΗΠΑ, ο ίδιος απέχει από τις οπισθοδρομικές αξίες των γελαδάρηδων του Τέξας. Για την ακρίβεια είναι πιο Νεοϋορκέζος από τους περισσότερους πολιτικούς του αντιπάλους. Έχοντας κληρονομήσει από τον πατέρα του μια επιχειρηματική αυτοκρατορία αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων (σε σημερινές τιμές), βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία στα ίδια σαλόνια όπου έπιναν τα ποτά τους ορισμένοι από τους ανθρώπους που τώρα δηλώνουν ορκισμένοι εχθροί του.

 Όπως εξηγούσε πριν από μερικούς μήνες η ηλεκτρονική έκδοση 'Ιντερσεπτ «τον Ντόναλντ Τραμπ δεν τον γνωρίσαμε από κάποιο newsletter της Κου Κλουξ Κλαν, αλλά από τα περιοδικά TIME και Esquire. Την πρώτη του τηλεοπτική εκπομπή δεν την παρουσίασε το κανάλι της Βαπτιστικής Εκκλησίας του Ουέστμπορο (γνωστή για το κήρυγμα μίσους εναντίον των Εβραίων και των γκέι), αλλά το δίκτυο NBC. Τον δημιούργησαν άνθρωποι που θαύμαζαν τον Αντι Γουόρχολ και όχι τον (ακροδεξιό τηλε-ευαγγελιστή) Τζέρι Φάλγουελ».

 Ήταν λοιπόν η λεγόμενη «φιλελεύθερη» Αμερική που σαν άλλος Φρανκενστάιν θα δημιουργούσε το τέρας που ακούει στο όνομα Ντόναλντ Τραμπ. Η ίδια δηλαδή Αμερική που δημιούργησε και την Κλίντον. Η Κλίντον και ο Τραμπ δεν αποτελούν τις διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος αλλά την ίδια όψη.

Ένας απερχόμενος πλανητάρχης...

του Μ ...

 O Ομπάμα πραγματοποίησε περισσότερους πολέμους ακόμη και από τον Τζορτζ Μπους βομβαρδίζοντας περιοχές στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Υεμένη, τη Σομαλία, τη Λιβύη και τη Συρία. Αθροιστικά, στην οκταετία του, ξόδεψε 816 δισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα από τον Μπους για να διατηρεί μονάδες ειδικών επιχειρήσεων σε 133 χώρες – δηλαδή στο 70% του πλανήτη.

 Παράλληλα τελειοποίησε τις μεθόδους εξόντωσης αμάχων με drones επιτρέποντας σε πιλότους που ζουν στις ΗΠΑ να αφανίζουν ολόκληρες οικογένειες στο Αφγανιστάν. Ο στρατός του Ομπάμα σκότωσε περίπου 4.700 ανθρώπους με drones σε σχέση με τους 2.996 πολίτες που σκοτώθηκαν την 11η Σεπτεμβρίου. Κλιμάκωσε την αντιπαράθεση με τη Ρωσία και την Κίνα και ενορχήστρωσε την ανατροπή της κυβέρνησης στην Ουκρανία. Η επέκταση των πολεμικών επιχειρήσεων επί προεδρίας Ομπάμα αντικατοπτρίζεται στη γιγάντωση του πολεμικού προϋπολογισμού των ΗΠΑ που φέτος έφτασε τα 608 δισεκατομμύρια δολάρια.

 Οι δύο υψηλότεροι «αμυντικοί» προϋπολογισμοί του 21ου αιώνα φέρουν την υπογραφή του απερχόμενου προέδρου, ο οποίος στα οκτώ χρόνια της προεδρίας του δαπάνησε 816 δισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα από την οκταετία του Τζορτζ Μπους (παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος κλήθηκε να διαχειριστεί τη μετά την 11η Σεπτεμβρίου εποχή). Χάρη στην αναλογική αύξηση των εναέριων βομβαρδισμών, ο Ομπάμα κατάφερε να κρατήσει μία και μόνον από τις προεκλογικές του υποσχέσεις: να μειώσει δραστικά τον αριθμό των Αμερικανών στρατιωτών που σκοτώνονται σε πολεμικές επιχειρήσεις.

 Επανέφερε την πολιτική ενίσχυσης τζιχαντιστών, που ακολουθούσαν οι ΗΠΑ τη δεκαετία του 80, ενισχύοντας την τρομοκρατία όχι μόνο στην ευρύτερη Μέση Ανατολή αλλά και στην καρδιά της Ευρώπης. Τα χρήματα που προσέφερε μαζί με τη Γαλλία σε εξτρεμιστές στη Λιβύη δημιούργησαν ομάδες ενόπλων (οι οποίες τελικά συνενώθηκαν στον ISIS) που σπέρνουν το θάνατο από το Μάλι μέχρι τη Συρία και το Ιράκ.

 Συνέχισε να ενισχύει οικονομικά το Ισραήλ που πραγματοποιεί μια αργή γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού και το σκοταδιστικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας, που σύμφωνα με αποκαλύψεις Αμερικανών διπλωματών στα Wikileaks χρηματοδοτεί τρομοκρατικές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο και εισβάλλει ή βομβαρδίζει γειτονικές χώρες όπως το Μπαχρέιν και η Υεμένη.

Διατήρησε ανοιχτό το κολαστήριο του Γκουαντάναμο παρά τις προεκλογικές του υποσχέσεις.

 

 Ο Αμερικανός πρόεδρος πίσω από τη βιτρίνα των λεγόμενων identity politics (πολιτική της ταυτότητας), επέτρεψε στην αστυνομία να σκοτώσει περισσότερους μαύρους πολίτες ενώ διατήρησε τον μεγαλύτερο αριθμό κρατουμένων, σε απόλυτους αριθμούς, ακόμη και σε σχέση με την Κίνα και την Ινδία.  Σήμερα ζει μέσα σε κάποιο κελί ένας στους 14 μαύρους ενώ μόνο ένας στους 106 λευκούς – ακόμη και σε περιοχές που η εγκληματικότητα λευκών και μαύρων κυμαίνεται στα ίδια ποσοστά. Σε απόλυτα μεγέθη ο αριθμός των μαύρων που βρίσκονται σήμερα στη φυλακή και σε καθεστώς επιτήρησης ξεπερνά τον αριθμό των σκλάβων του 1850 ενώ ο αριθμός όσων έχουν χάσει το δικαίωμα ψήφου είναι μεγαλύτερος από αυτόν όσων δεν μπορούσαν να ψηφίσουν το 1870.

 Έκανε την μεγαλύτερη πρόβα τζενεράλε ενός πραξικοπήματος μετά την τρομοκρατική επίθεση στη Βοστόνη, όπου απαγόρευσε ολοκληρωτικά την κυκλοφορία πολιτών και ανέπτυξε δυνάμεις του στρατού στους δρόμους και μαχητικά ελικόπτερα στον ουρανό. Γιατί με τα ίδια μέσα προσήγαγε και συνέλαβε δημοσιογράφους και ντοκιμαντερίστες που κάλυπταν τις κινητοποιήσεις για τον αγωγό στην Ντακότα.

 Συνεργάστηκε με την Wall Street ακόμη πιο στενά απ ότι ο Μπους. Προσέφερε πρωτοφανή ασυλία σε οικονομικά εγκλήματα πολυεθνικών προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος από τους φορολογούμενους προς το 0,1% του πληθυσμού αλλά και πολύ μεγαλύτερη αστάθεια του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος από αυτή που επικρατούσε πριν από την κρίση του 2007-08.

 Διεύρυνε το δίκτυο παρακολουθήσεων όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη ενώ επιχείρησε να συνθλίψει ανθρώπους όπως ο Τζούλιαν Ασάνζ και ο Σνόουντεν, που αποκάλυψαν αυτό το δίκτυο αλλά και τα εγκλήματα του αμερικανικού στρατού και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

3 Δεκέμβρη 1944

του Μ ... 

«…Και ξημέρωσε η 3 του Δεκέμβρη. Τρεις του Δεκέμβρη!.. Όποιος έζησε στις 3 του Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει. Ο προορισμός του ανθρώπου, που είναι: να κάνει κάτι μεγάλο ή να ζήσει κάτι μεγάλο εκπληρώνεται. Γιατί ο λαός, ο Αθηναϊκός λαός, κείνη τη μεγάλη μέρα αποκαλύφθηκε μπροστά στο ίδιο του το μεγαλείο». Μενέλαος Λουντέμης

  Κυριακή 3 Δεκέμβρη 1944. Ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του ΕΑΜ συγκεντρώνεται από το πρωί στο κέντρο της πρωτεύουσας για να διαδηλώσει την αντίθεσή του στην πολιτική του εμφυλίου πολέμου που προωθούσαν η ντόπια αντίδραση και οι Άγγλοι με την επιδίωξη τους για μονομερή αφοπλισμό του ΕΛΑΣ, για να διακηρύξει τη θέλησή του να αγωνιστεί για εθνική ανεξαρτησία και δημοκρατία.

  Στις 10 και 45′ π.μ, η πλατεία Συντάγματος και οι γύρω δρόμοι έχουν πλημμυρίσει από χιλιάδες λαού. Μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη έχουν συγκεντρωθεί λαϊκές επιτροπές, διοικήσεις σωματείων και στελέχη του λαϊκού κινήματος. Είχε προγραμματιστεί να αρχίσει η εκδήλωση με κατάθεση στεφάνων στη μνήμη εκείνων που θυσίασαν τη ζωή τους για τη ελευθερία και την ανεξαρτησία. Τίποτα απ’ όλα αυτά, όμως δεν έμελλε να γίνει.

  Η κυβέρνηση Παπανδρέου αρχικά είχε δώσει την άδεια να γίνει το συλλαλητήριο, αλλά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου 2 Δεκέμβρη η άδεια ανακλήθηκε με την πρόφαση πως το συλλαλητήριο ήταν η απαρχή «σειράς επαναστατικών πράξεων αι οποίαι απέβλεπαν εις κατάλυσιν του κράτους». Η άρχουσα τάξη έδινε τη μάχη για τη δική της επικράτηση μετά την απελευθέρωση. Έπρεπε να υποταχτεί ο λαός με τη βία. Έτσι η ανάκληση της άδειας του συλλαλητηρίου ήταν μια σαφής πρόκληση σε βάρος του ΕΑΜικού κινήματος που εκδηλωνόταν στο παραπέντε για να προκαλέσει, το λιγότερο, όξυνση. Όμως κανείς δεν περίμενε να επακολουθήσει ό,τι επακολούθησε.

  Η ώρα πλησίαζε 11 και το πλήθος στην πλατεία Συντάγματος και τους γύρω δρόμους όλο και πύκνωνε τις γραμμές του, με σημαίες, λάβαρα και πλακάτ, με προκηρύξεις και τα φέιγ - βολάν να πέφτουν βροχή. Τα συνθήματα «όχι άλλη κατοχή», «Παπανδρέου παραιτήσου» κυριαρχούν σ' όλα τα χείλη. Οι αστυνομικοί είχαν οχυρωθεί στην είσοδο του κτιρίου, στην ταράτσα και στα παράθυρα της Αστυνομικής Διεύθυνσης που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και βασιλίσσης Σοφίας (τότε Κηφισιάς), στην ταράτσα των Παλιών Ανακτόρων (Βουλή) και στο απέναντι του κτιρίου πεζοδρόμιο, προς την πλευρά του Αγνώστου Στρατιώτη. Επίσης στους γύρω από την πλατεία δρόμους υπήρχαν αγγλικά  άρματα μάχης.

  Οι πρώτες συγκρούσεις και αψιμαχίες των διαδηλωτών με την Αστυνομία εκδηλώθηκαν όταν το πλήθος έφτανε, από τους γύρω δρόμους, στα σημεία προσέγγισης της πλατείας Συντάγματος κι εμποδιζόταν να εισχωρήσει από τις αστυνομικές δυνάμεις. Ξαφνικά, χωρίς να υπάρχει ορατός λόγος, από τα παράθυρα της Αστυνομικής Διεύθυνσης και από τα άλλα σημεία οχύρωσης των αστυνομικών άρχισαν να πέφτουν πυροβολισμοί.

 
«Δίπλα απ' τα ανάκτορα αστυνομικοί και φασίστες εκείνη τη στιγμή μας πυροβολούν στο ψαχνό. Κορίτσια τότε δείχνουν τα στήθια τους και φωνάζουν: βαράτε εδώ! Είμαστε άοπλοι! Και οι φασίστες τα βαρούν... Οι νεκροί πέφτουν τώρα γύρω - τριγύρω μας ένας - ένας χάμω, σα σπουργίτια. Οι ξένοι ανταποκριτές στέκουν εκστατικοί. Ένας Αμερικανός με στολή χιμά κι αρπά πιστόλι αστυνομικού που ήταν έτοιμο ν' ανάψει. Άλλος Αμερικανός πίσω από τανκ εγγλέζικο φωτογραφίζει το λάβαρο του ΕΑΜ που μούσκεψε σε σκοτωμένου το αίμα... Πολλοί από τους πόλισμαν πετούν τα όπλα τους στους διαδηλωτές και οι διαδηλωτές τους σηκώνουν στα χέρια. Οι Άγγλοι γύρω - γύρω και πάνω στα τανκς, στη ''Μεγάλη Βρετάνια'' στα πεζοδρόμια, ανάμεσα στο πλήθος, φλεγματικοί παντού και αξιοπρεπείς στέκουν και βλέπουν τη δολοφονία μας, πως θάστεκαν να βλέπουν ταινία κινηματογράφου. Στο τέλος - τέλος παίρνουν μέρος. Μαζεύουν με τα φορτηγά τους, τραυματισμένους και γερούς. Ήταν αυτοί οι πρώτοι όμηροι. Σε λίγες μέρες γίνηκαν χιλιάδες»... Μέλπω Αξιώτη.

Ο απολογισμός της δολοφονικής επίθεσης ήταν 21 νεκροί και 140 τραυματίες, γεγονός που δίκαια βάφτισε την 3η Δεκέμβρη 1944 ως «Ματωμένη Κυριακή»...

  Η 3η Δεκέμβρη του '44 θεωρείται, η απαρχή της μάχης του Δεκέμβρη. Δεν ήταν ένα τυχαίο αιματηρό γεγονός από τη μεριά της αντίδρασης, ντόπιας και ξένης, αφού το ματοκύλισμα του λαού επαναλήφθηκε την επομένη, 4 Δεκέμβρη, όταν ο λαός κήδευε τα θύματα της «Ματωμένης Κυριακής». Ούτε οι αγγλικές στρατιωτικές δυνάμεις θα αναλάμβαναν αμέσως δράση κατά του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ. Τέλος, θα διευκολύνονταν κυβερνητικές λύσεις αποδεκτές από το ΕΑΜ που κάποια στιγμή φάνηκαν δυνατές όταν ο Παπανδρέου παραιτήθηκε για λογαριασμό του Θ. Σοφούλη, αλλά οι Άγγλοι δεν επέτρεψαν οποιαδήποτε κυβερνητική αλλαγή.

  Στις 7/11/1944, σε τηλεγράφημά του στον υπουργό Εξωτερικών Α. 'Ηντεν, ο Ου. Τσόρτσιλ, ανάμεσα σε άλλα, σημείωνε: «Περιμένω ανοιχτή σύγκρουση με το ΕΑΜ και δεν πρέπει να τη φοβόμαστε, υπό την προϋπόθεση ότι έχουμε διαλέξει με προσοχή το έδαφος». Δεν ξέρουμε αν το έδαφος που επιζητούσε ήταν εντελώς κατάλληλο στις αρχές Δεκέμβρη του '44. Ξέρουμε όμως ότι δε δίστασε να ματοκυλίσει τον ελληνικό λαό διατάσσοντας τα βρετανικά στρατεύματα να λειτουργήσουν ως δύναμη κατοχής.

  Η διαταγή που έστειλε στο στρατηγό Σκόμπι στις 5/12/1944 ανέφερε ότι: «Είσθε υπεύθυνος για την τήρηση της τάξεως στην Αθήνα και πρέπει να εξουδετερώσετε ή να συντρίψετε όλες τις ομάδες του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, που θα πλησιάσουν προς την πόλη... Μη διστάζετε, πάντως, να ενεργείτε σαν να βρίσκεστε σε κατεχόμενη πόλη, όπου έχει ξεσπάσει τοπική εξέγερση».

  Γράφει πάλι ο Τσόρτσιλ: «Η μάχη που διήρκεσε έξι εβδομάδες... έγινε για να καταλάβωμε την Αθήνα και, όπως θα δείξει η συνέχεια των γεγονότων, να απαλλάξωμε την Ελλάδα από τον κομμουνιστικό ζυγό. Την εποχή αυτήν που τρία εκατομμύρια άνδρες πολεμούσαν σε κάθε στρατόπεδο στο Δυτικό Μέτωπο και που τεράστιες αμερικανικές δυνάμεις ηγωνίζοντο εναντίον της Ιαπωνίας στον Ειρηνικό, οι ελληνικές αυτές παραφορές μπορούσαν να φαίνονται ότι είχαν ελάχιστη σημασία, αλλά δεν ευρίσκοντο λιγώτερο στο νευρικό κέντρο της ισχύος, της τάξεως και της ελευθερίας του Δυτικού κόσμου».

Ερευνα – σοκ για την κρίση: Δεν βλέπουν «φως» οι Έλληνες ... στη μαυρίλα προστίθεται κι άλλο μαύρο ...

Νέα έρευνα της EBRD αποκαλύπτει ότι η οικονομική κρίση επέφερε περισσότερα δεινά στους Έλληνες σε σύγκριση με τους πληθυσμούς της Ανατολικής Ευρώπης κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2008-09.

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε βαθιές και ευρύτατες επιπτώσεις, επιφέροντας στους απλούς ανθρώπους δεινά μεγαλύτερα από εκείνα που προκάλεσε η παγκόσμια οικονομική κρίση της διετίας 2008-09 στους πληθυσμούς της Ανατολικής Ευρώπης, σύμφωνα με νέα μελέτη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (European Bank for Reconstruction and Development - EBRD).

Όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, τα αποτελέσματα της μελέτης περιλαμβάνονται στην τελευταία ευρείας κλίμακας έρευνα Life in Transition Survey (LiTS) (Η Ζωή σε Μετάβαση) της Τράπεζας, η οποία παρουσιάζει τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικές και οικονομικές αναταραχές στην περιοχή διαμόρφωσαν τη ζωή των ανθρώπων κατά τη διάρκεια των τελευταίων 25 ετών.

Η τρίτη κατά σειράν έρευνα, μετά τις προηγούμενες που έλαβαν χώρα το 2006 και το 2010, είναι η μεγαλύτερη μέχρι στιγμής στην οποία συμμετείχαν 51.000 νοικοκυριά σε 34 χώρες, κυρίως από τις υπό μετάβαση χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και την Τουρκία. Κάλυψε επίσης για πρώτη φορά την Κύπρο και την Ελλάδα. Για λόγους σύγκρισης με πιο ευημερούσες δυτικοευρωπαϊκές γειτονικές χώρες, η έρευνα LiTS III διεξήχθη επίσης στη Γερμανία και στην Ιταλία.

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα ήταν βαθιά και μακρόχρονη. Έως το τέλος του 2015, το ΑΕΠ είχε συρρικνωθεί κατά 26% σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2008. Η συνολική ανεργία αυξήθηκε κατά 17,1 ποσοστιαίες μονάδες και η ανεργία των νέων αυξήθηκε σχεδόν στο 50%. Σύμφωνα με την έρευνα LiTS III, το 92% των Ελλήνων ερωτηθέντων ανέφεραν ότι η κρίση τούς επηρέασε «σε αρκετό βαθμό» ή «σε μεγάλο βαθμό».

Το 76% των ερωτηθέντων υπέστη εισοδηματικό πλήγμα το διάστημα μεταξύ 2010 και 2016, όπως μείωση μισθών ή συντάξεων, απώλεια εργασίας, καθυστέρηση ή αναστολή καταβολής μισθών και μείωση ωραρίου εργασίας, σε σύγκριση με το ένα στα δύο νοικοκυριά στην υπό μετάβαση περιοχή και με περίπου το ένα στα τρία νοικοκυριά στη Δυτική Ευρώπη που υπέστησαν αντίστοιχο πλήγμα την περίοδο 2008-10.

Σχεδόν το 44% ελληνικών νοικοκυριών είδε τους μισθούς του ή τις συντάξεις του να μειώνονται κατά τη διάρκεια των ετών 2010-16.

Σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 24% των νοικοκυριών που συμμετείχαν στην έρευνα, ένα τουλάχιστον μέλος του νοικοκυριού έχασε τη δουλειά του.

Άνω του 51% πληγέντων ελληνικών νοικοκυριών μείωσε την κατανάλωση βασικών αγαθών, όπως βασικών τροφίμων και φαρμάκων, ως αποτέλεσμα της κρίσης.

Όπως αναφέρει η έρευνα, «σε σύγκριση με τα νοικοκυριά της Ανατολικής Ευρώπης που συμμετείχαν στην έρευνα LiTS II το 2010 (στην οποία επίσης γινόταν λόγος για βαθύ αντίκτυπο της πρόσφατης κρίσης), οι Έλληνες αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη μείωση της κατανάλωσης βασικών και μη βασικών ειδών και υπηρεσιών σε μεγαλύτερο βαθμό».

Η έκθεση υπογραμμίζει διάφορους τρόπους με τους οποίους οι Έλληνες αντιμετώπισαν την κρίση. Με βάση τα δεδομένα της έρευνας LiTS III, πάνω από το 94% και πάνω από το 51% επηρεαζόμενων νοικοκυριών έπρεπε να μειώσει την κατανάλωση μη βασικών και βασικών ειδών, αντίστοιχα.

Τα νοικοκυριά όπου αρχηγός οικογένειας είναι η γυναίκα ήταν πιο πιθανόν να έχουν μειώσει την κατανάλωση βασικών αγαθών σε σχέση με τις οικογένειες με αρχηγό οικογένειας τον άνδρα, ενώ υψηλότερο ποσοστό των νοικοκυριών με αρχηγό οικογένειας τον άνδρα αντιστάθμισαν την κρίση αυξάνοντας τις ώρες εργασίας ή έχοντας δεύτερη δουλειά.

Η έρευνα αποκάλυψε μια γενικευμένη δυσπιστία απέναντι στους εθνικούς πολιτικούς θεσμούς της Ελλάδας, καθώς περίπου το 70% ερωτηθέντων θεωρούν τα πολιτικά κόμματα υπεύθυνα για την οικονομική κρίση.

Η κρίση στην Ελλάδα έχει σημαντικό αντίκτυπο στο επίπεδο ικανοποίησης από τη ζωή των κατοίκων.

Σήμερα, μόνον 1 στους 10 Έλληνες είναι ικανοποιημένος από την οικονομική του κατάσταση και μόνο το 24% των ερωτηθέντων δηλώνει ικανοποιημένο από τη ζωή του γενικά, σε αντίθεση με το 72% στη Γερμανία και το 42% στην Ιταλία.

Η Ελλάδα έχει το χαμηλότερο ποσοστό ερωτηθέντων που είναι ικανοποιημένοι από τη ζωή τους σε σχέση και με τις 34 χώρες όπου διεξήχθη η έρευνα.

Αφότου υπέμειναν κάποια εξαιρετικά δύσκολα χρόνια, η εικόνα του μέλλοντος για τους Έλληνες δεν φαίνεται να είναι πολύ πιο ρόδινη. Στην Ελλάδα μόνο το 16% ερωτηθέντων πιστεύει ότι η κατάστασή του θα βελτιωθεί τα επόμενα τέσσερα χρόνια, σε σύγκριση με το 48% στις μετακομμουνιστικές χώρες, και το 35 και 23% στη Γερμανία και στην Ιταλία, αντίστοιχα.

Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «Το γεγονός αυτό υποδεικνύει ότι, παρά τις πρόσφατες πολιτικές αλλαγές και τις προσπάθειες οικονομικών μεταρρυθμίσεων που έχουν πραγματοποιηθεί στη χώρα, οι Έλληνες δεν βλέπουν την κατάστασή τους να βελτιώνεται στο προσεχές μέλλον».

Εκτός από αυτή την ενότητα σχετικά με τον αντίκτυπο της κρίσης στην Ελλάδα, η έκθεση εστιάζει επίσης στα επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή και στα επίπεδα διαφθοράς στην υπό μετάβαση περιοχή, καθώς και στο συνεχιζόμενο χάσμα των φύλων, ιδίως στην αγορά εργασίας.

Economist: Grexit πριν από το Brexit; (!)

  Τη στιγμή που η κυβέρνηση λεονταρίζει  απέναντι στο ΔΝΤ και τις δηλώσεις Τόμσεν  κι ενω βρίσκεται σε δεινή πολιτική θέση, πολύ δυσοίωνα δημοσιεύματα βλέπουν το φως  σχετικά με τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.

 Έτσι, στην ετήσια έκδοση του Economist «Ο κόσμος το 2017» και στο πλαίσιο των προβλέψεων που φιλοξενούνται στο συλλεκτικό τεύχος του έγκριτου οικονομικού περιοδικού, γίνεται αναφορά και στην οικονομική κατάσταση που αναμένεται να επικρατήσει στη χώρα μας εντός του 2017.

Ωστόσο, η πρόβλεψη για την πορεία της Ελλάδας εντός του νέου έτους είναι μάλλον δυσοίωνη, αφού προβλέπεται η έξοδος της χώρας μας από την Ευρωζώνη. Είναι αξιοσημείωτο, μάλιστα, πως εκτιμάται ότι η Ελλάδα θα αποχωρήσει από το ευρώ πριν ακόμη ολοκληρωθεί η διαδικασία εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η πρόβλεψη των αναλυτών του Economist έλαβε υπόψη την εύθραυστη, όπως τη χαρακτηρίζουν, κυβερνητική πλειοψηφία στην Ελλάδα, την ώρα που η κυβέρνηση λαμβάνει (και αναμένεται να συνεχίσει να λαμβάνει) αντιδημοφιλή οικονομικά μέτρα, τα οποία ενδέχεται να οδηγήσουν ακόμη και σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας παρουσιάζεται ως μία μακρινή προοπτική, αλλά ακόμη και όταν αυτή επέλθει θα είναι «χλιαρή», σύμφωνα με τους οικονομολόγους του Economist.

«Έπειτα από επτά χρόνια ύφεσης, είναι πιθανό ένα Grexit πριν καν «σφραγιστεί» το Brexit», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Μεταξύ μας ένα Grexit  δεν θα ήταν και τ'όσο "δυσοίωνη" προοπτική.

Δυσοίωνη προοπτική θα ήταν  η εμμονή και η παραμονή στα δεσμά των Μνημονίων και των πολιτικών λιτότητας που χάνονται στο βάθος  του χρόνου ... 

Σύντομες σκέψεις για τη σημερινή γενική απεργία ...

Ημέρα  γενικής απεργίας με συγκεντρώσεις και πορείες σήμερα ... 

Μάλλον με τη γνωστή εικόνα ...



Ξεχωριστές συγκεντρώσεις, ξεχωριστές πορείες ...

Και μάλλον με αποτελέσματα φτωχά και κατώτερα των περιστάσεων ...




Ναι, είναι ανάγκη  να  ξεσηκωθούμε και οι οι αγώνες έχουν την ηθική και πολιτική νομιμοποίηση ...

Αλλά σήμερα μετά από τις οδυνηρές εμπειρίες των έξι τελευταίων χρόνων  μπορούμε ακόμη να βαδίζουμε σε δρόμους χωριστούς;

Όταν τα προβλήματα είναι κοινά και τα σχέδια που επεξεργάζονται για το μέλλον μας είναι ολέθρια;

Πώς, λοιπόν, το όποιο οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα να πείσει ευρύτερες μάζες να συμμετέχουν και να κατέβουν  σ' αυτούς τους αγώνες;

Πόσο μάλλον όταν στη ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ ειδικότερα "ηγούνται" οι ισόβιοι συνδικαλιστές και στην πλειοψηφία τους γνωστοί 'εργατοπατέρες';

Κι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ με την ηγεσία του έχουν  οδηγήσει σε απελπισία και  απόγνωση μεγάλο μέρος των πολιτών που τον εμπιστεύτηκαν;

Κι όταν ακόμη δεν υπάρχει ουσιαστική αξιόπιστη εναλλακτική λύση;

Πολλά πρέπει να αλλάξουν και να αλλάξουν ριζικά ώστε να έχουμε ουσιαστική και αποφασιστική απάντηση στις πολιτικές κοινωνικής εξόντωσης που εφαρμόζονται στη χώρα μας και στην Ευρώπη - με τελευταίο προσχωρήσαντα  τον κάποτε "αριστερό" και "αντιμνημονιακό" ΣΥΡΙΖΑ ...

Εμείς θα αγωνιστούμε γι' αυτού του είδους τις αλλαγές και ανατροπές στην πολιτική και οικονομική ζωή της χ'ώρας ... 

Reuters: Η Ελλάδα έφυγε απογοητευμένη χωρίς χριστουγεννιάτικο δώρο από το Eurogroup

Ανώτατος αξιωματούχος της ΕΕ που συμμετείχε στις συνομιλίες, τις περιέγραψε ως «άχρηστες» ...



 ... και τα παιδία παίζει ... και χαίρονται ...

Την ανάγνωσή του για το Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου κάνει το Reuters τονίζοντας ότι η Ελλάδα ουσιαστικά έφυγε απογοητευμένη από την αίθουσα. 

«Μπορεί η Ελλάδα να ευχαρίστησε τους πιστωτές της για την ελάφρυνση του χρέους, αλλά δεν έκρυψε την απογοήτευσή της που δεν πήρε το χριστουγεννιάτικο δώρο που ήθελε: να περάσει στην τελευταία φάση του προγράμματος διάσωσης». Αυτό αναφέρει σε δημοσίευμά του το Reuters σχολιάζοντας το αποτέλεσμα του Eurogroup της Δευτέρας. 

Όπως επισημαίνει, η Αθήνα ήλπιζε ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι της θα ενέκριναν την δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος βοήθειας πριν το τέλος του έτους. Κάτι βέβαια που, σύμφωνα με τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου δεν αποκλείεται να συμβεί ακόμα και τώρα. 

Ωστόσο, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε έχει αντίθετη άποψη. Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι κάτι τέτοιο είναι απίθανο να συμβεί λόγω των διαφωνιών που καταγράφηκαν στο Eurogroup αναφορικά με την πρόοδο που έχει σημειώσει η Ελλάδα στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων. 

Αυτό οδήγησε την Ελλάδα και τους πιστωτές της σε αδιέξοδο, σημειώνει το Reuters. «Θα μπορούσαμε να έχουμε τελειώσει έως το τέλος του έτους, αλλά οι Γερμανοί είναι αμετακίνητοι», φέρεται να αποκάλυψε ευρωπαϊκή πηγή στο πρακτορείο, ενώ πρόσθεσε: «Η Ελλάδα έχει κάνει πολλά… δεν ήμασταν τόσο αυστηροί σε άλλα προγράμματα». 

Ανώτατος αξιωματούχος της ΕΕ που συμμετείχε στις συνομιλίες της Δευτέρας, τις περιέγραψε ως «άχρηστες» σε όρους προώθησης της συμφωνίας. Επίσης, σύμφωνα με την ίδια πηγή οι υπουργοί διαφωνούσαν και επί των στόχων που έπρεπε να τεθούν για τους προϋπολογισμούς της Ελλάδας μετά το 2018, απαραίτητη προϋπόθεση για την συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα. 

Το δημοσίευμα αναφέρεται επίσης και στην σκληρή στάση που επιμένει να κρατά ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, ο οποίος για ακόμα μια φορά υπογράμμισε μετά το Eurogroup πως η Ελλάδα έχει ακόμα πολλή δουλειά να κάνει. 

Δυστυχώς, ενώ η κυβέρνηση συνεχίζει να θεωρεί τους Έλληνες πολίτες ανόητους και με μια χαρακτηριστική διγλωσσία επιχειρεί επανειλημμένα να διαστρέφει την πραγματικότητα, πρέπει να ανιχνεύουμε την αλήθεια σε ξένα δημοσιεύματα - όση επιτρέπουν και αυτά να ανακοινωθεί - ακόμη και στο συντηρητικό και υπέρμαχο των κατεστημένων συμφερόντων, Reuters.

Έτσι, χαρακτηριστικό είναι το πώς επιχειρεί να πλασάρει την είδηση για τις αποφάσεις του Eurogroup η ελληνική κυβέρνηση.

Αντλούμε πάλι κάποια από τα δημοσιεύματα του ελληνικού τύπου αυτή τη φορά ... 

Τα αποτελέσματα του Eurogroup και οι εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις και την δεύτερη αξιολόγηση βρέθηκαν στο επίκεντρο του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ, που συνεδρίασε την Τετάρτη, παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος ενημέρωσε αναλυτικά το Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ για την απόφαση της τελευταίας συνεδρίασης των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, την οποία χαρακτήρισε «επιτυχία», ενώ ξεκαθάρισε πως η κυβέρνηση «δεν θα αποδεχτεί νέα μέτρα». 

«Δεν αποδεχόμαστε επίσης παράλογες απαιτήσεις για 3,5% (σ.σ. πρωτογενές πλεόνασμα) για δέκα χρόνια», τόνισε και εξήγησε πως «η διαπραγμάτευση συνεχίζεται με τους θεσμούς». 

Στο πλαίσιο αυτό, ο πρωθυπουργός-προκειμένου να μην περάσει η απαίτηση για μεγάλα πλεονάσματα- θα αναλάβει πρωτοβουλίες, με πιθανά ταξίδια στο εξωτερικό, και ενδεχομένως με την επιδίωξη να συναντηθεί με Ευρωπαίους αξιωματούχους στην επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής. 

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, έντονος ήταν ο προβληματισμός για την πορεία των διαπραγματεύσεων από όλα τα μέλη του πολιτικού συμβουλίου, ενώ υπήρξαν και αντιδράσεις για την τοποθέτηση Σόιμπλε περί επιβολής πλεονασμάτων 3,5% για μία δεκαετία. 

Εκείνο που δεν ανακοινώνεται στην ελληνική γνώμη είναι ότι αυτά ήδη τα έχει δεχτεί η ελληνική (;) κυβέρνηση και όσα λέγονται είναι για εσωτερική κατανάλωση καθώς και για προσπάθεια παραπλάνησης ... 

Στην ουσία, στο όνομα μιας αβέβαιης και ακαθόριστης ελάφρυνσης του χρέους που χάνεται στο βάθος πολλών δεκαετιών, υιοθετείται η σκληρή γραμμή Σόιμπλε για τρομαχτικά πλεονάσματα ύψους 3,5% ετησίως - γραμμή που σημαίνει κυριολεκτικά στραγγαλισμό της ελληνικής οικονομίας, αφαίρεση της όποια μικρής δυνατότητας  ανάπτυξης στη μαστιζόμενη από την ύφεση χώρα μας...

 Και πάνω απ' όλα στραγγαλισμό και εξαΰλωση  μισθών, συντάξεων, κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, καταστροφή και των τελευταίων ιχνών της μεσαίας τάξης και την πλήρη μετατροπή της Ελλάδας σε μια νέου τύπου αποικίας χρέους και εξάρτησης.

Ελπίζουμε ότι ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι και οι άλλες δυνάμεις θα δώσουν μια διαφορετική απάντηση ...

Αρχής γενομένης από τη σημερινή γενική απεργία ...  

«Ελληνική αιχμαλωσία» ως το 2028 ή 4ο Μνημόνιο!

Η Wall Street Journal σε δημοσίευμά της με αφορμή τη συνεδρίαση του Eurogroup, τονίζει πως η χώρα μας παραμένει ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ευρωζώνη.

Παράλληλα επισημαίνει την σύγκρουση που υπάρχει μεταξύ Ελλάδα και δανειστών, ενώ περιγράφει τα δύο δυσοίωνα σενάρια για την Ελλάδα, που εξετάζονται και στο αποψινό Eurogroup.

  Σύμφωνα με την WSJ η ΕλλάδΑ εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο για την επιβίωση της ευρωζώνης (!)

  Κι αυτό γιατί οι συνθήκες στην Ελλάδα υποχρεώνουν την ευρωζώνη να κάνει κάτι που μέχρι στιγμής εμφανίστηκε ανίκανη να κάνει, παρά μόνο υπό συνθήκες ακραίας οικονομικής πίεσης: να λάβει μια συλλογική πολιτική απόφαση» τονίζει.

Όσον αφορά τις δύο εναλλακτικές αναφέρει ότι στην πρώτη επίτευξη συμφωνίας ΔΝΤ – Βερολίνου, με τίμημα υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα πέραν του 2018. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι την απαίτηση του Βερολίνου για την επίτευξη πρωτογενών πλεονάσματων στο 3,5% και μάλιστα για τα επόμενα δέκα χρόνια μετά το 2018 αναφέρει σε σημερινό της δημοσίευμα και η γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung. 

Σε αυτή την περίπτωση το ΔΝΤ θα επιμείνει την νομοθέτηση από την ελληνική πλευρά επαρκών πρόσθετων μέτρων λιτότητας, προκειμένου να πειστεί ότι ο στόχος θα επιτευχθεί. Ωστόσο, όπως αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα «όπως έχουν τα πράγματα, είναι άδηλο αν οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση θα είναι σε θέση να νομοθετήσει περαιτέρω μέτρα λιτότητας, αυξάνοντας την προοπτική νέας πολιτικής αστάθειας».

Το δεύτερο σενάριο είναι, σύμφωνα με την εφημερίδα, ότι το αδιέξοδο να συνεχιστεί μέσα το καλοκαίρι - και μετά τις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου.

   Έως τότε, η ζημία για την ελληνική οικονομία πιθανότατα θα είναι τόσο μεγάλη, ώστε θα απαιτηθεί ένα τέταρτο σχέδιο διάσωσης για να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ. «Με αμφότερα τα σενάρια διακινδυνεύεται μια επανάληψη της ελληνικής κρίσης του περασμένου έτους. Η Ευρωζώνη διαθέτει πλέον ικανότητα λήψης αποφάσεων για να την σταματήσει;» διερωτάται ο δημοσιογράφος.

Και ο Σόιμπλε το ... βιολί του!

Την ίδια ώρα ένα γερμανικό δημοσίευμα αποκαλύπτει ότι ο Σόιμπλε θέλει η Ελλάδα να υποχρεωθεί σε πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% για τα επόμενα 10 χρόνια.

Το δημοσίευμα της Sueddeutsche Zeitung, αναφέρει ότι ενώ η γερμανική κυβέρνηση πιέζει να παραταθεί για άλλα 10 χρόνια το πρωτογενές πλεόνασμα που συμφωνήθηκε μέχρι το 2018, η Γαλλία και η Ιταλία βλέπουν σε αυτό κίνδυνο για την πολιτική και οικονομική σταθερότητα της χώρας και αντ’ αυτού επιθυμούν την προώθηση συζητήσεων για την ελάφρυνση του χρέους.

«Θεωρώ ρεαλιστικό για την Ελλάδα ότι θα καταφέρουν κάποτε να γίνουν ανταγωνιστικοί όταν εφαρμόσουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις. Περί αυτού μόνο πρόκειται και όχι για κάτι άλλο. Το θέμα είναι η Ελλάδα να έρθει σε θέση να ανταπεξέλθει στις προσδοκίες της, να γίνει οικονομικά ανταγωνιστική, να ανακτήσει κάποτε την εμπιστοσύνη των αγορών» δήλωσε μεταξύ άλλων ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών και πρόσθεσε:

«Αυτό είναι για την Ελλάδα ένας μακρύς, δύσκολος δρόμος».

Κλασικός Σόιμπλε ... και ο λόγος του σαφής!

10 χρόνια εξοντωτικής λιτότητας  ... και μετά άλλα δέκα ... και άλλα δέκα  ... και βλέπουμε τα γερμανικά συμφέροντα αν ευημερούν μαζί με εκείνα των τραπεζών και της  ευρωπαϊκής ολιγαρχίας ...

Φυσικά, κάποιος πρέπει να ανατρέψει αυτούς τους  "ευσεβείς πόθους" .... 

Ανακούφιση (:) στην Ευρώπη μετά τη νίκη φαν ντερ Μπέλεν

O 72χρονος Αλεξάντερ φαν ντερ Μπέλεν θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Αυστρίας. Οι επίσημες εκτιμήσεις που μετέδωσε η αυστριακή τηλεόραση με καταμετρημένο σχεδόν το 70% των ψήφων είναι σαφείς. 53,3% για τον «πράσινο» φαν ντερ Μπέλεν και 46,7% για τον 46χρονο Νόρμπερτ Χόφερ από το Κόμμα των Ελευθέρων (FPÖ). Αναμένεται ότι η σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο υποψηφίων δεν απειλείται πλέον από τις σχεδόν 700.000 επιστολικές ψήφους, των οποίων η καταμέτρηση ξεκινά αύριο. Το εκλογικό αποτέλεσμα κρίνεται από πολλούς αναλυτές ως ήττα των ακροδεξιών λαϊκιστών στην Ευρώπη.

Λίγο μετά την ανακοίνωση των πρώτων επίσημων εκτιμήσεων ο Νόρμπερτ Χόφερ παραδέχθηκε την ήττα του στο Facebook σημειώνοντας: «Είμαι λυπημένος που δεν τα καταφέραμε. Θα ήθελα τόσο να αναλάβω ευθύνη για την Αυστρίας μας». Ας σημειωθεί ότι το Κόμμα των Ελευθέρων κατέστησε σαφές ότι δεν θα προσβάλλει το εκλογικό αποτέλεσμα, όπως έκανε τον περασμένο Μάιο, με αποτέλεσμα την ακύρωση των εκλογών από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας.

Σημαντική ήττα (;) των λαϊκιστικών δυνάμεων στην ΕΕ

Απογοήτευση στο Κόμμα των Ελευθέρων μετά την ήττα Χόφερ

Εμφανώς ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα των αυστριακών προεδρικών εκλογών ο γερμανός αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ έγραψε στο Twitter ότι η νίκη του φαν ντερ Μπέλεν «ανακουφίζει ολόκληρη την Ευρώπη». Σε μια πρώτη αντίδραση οι γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες σημειώνουν μέσω του γενικού γραμματέα Πέτερ Τάουμπερ ότι ο νικητής των εκλογών αναλαμβάνει το έργο «να γεφυρώσει το χάσμα που προκάλεσε στην αυστριακή κοινωνία ο μακρύς και σκληρός προεκλογικός αγώνας». Από την πλευρά της η πρόεδρος του γαλλικού Εθνικού Μετώπου Μαρίν Λεπέν έγραψε μέσω Twitter ότι ο Νόρμπερτ Χόφερ έδωσε σκληρή μάχη στις εκλογές. Λίγες ώρες νωρίτερα η ανιψιά της Μαρίν Λεπέν, Μαριόν είχε ευχηθεί καλή επιτυχία στον υποψήφιο Νόρμπερτ Χόφερ γράφοντας: «Έχεις τη στήριξη όλων των πατριωτών του κόσμου!».

Το εντυπωσιακό στις αντιδράσεις των Ευρωπαίων πολιτικών είναι η έκπληξή τους για την ήττα του ακροδεξιού Νόρμπερτ Χόφερ. Προφανώς πολλοί άρχισαν θεωρούσαν πλέον αναπόφευκτη μια συνεχή ενίσχυση του λαϊκισμού σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Την ίδια ώρα η ΕΕ μοιάζει εγκλωβισμένη σε ένα κλίμα ανασφάλειας και κρίσεων, με πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα το βρετανικό δημοψήφισμα υπέρ του Brexit.

Η καθαρή νίκη του φαν ντερ Μπέλεν στην Αυστρία θεωρείται θετικό μήνυμα πως η πορεία του λαϊκισμού μπορεί να ανακοπεί. Χωρίς αυτό να σημαίνει όμως ότι λύθηκαν τα προβλήματα στην ΕΕ. Έτσι οι Ευρωπαίοι στρέφουν τώρα την προσοχή τους στην Ιταλία και αγωνιούν για την έκβαση του δημοψηφίσματος για την συνταγματική μεταρρύθμιση. Την ίδια στιγμή πολλές ανησυχίες προκαλεί και το 2017 που θα είναι χρονιά εκλογών, στη Γαλλία, την Ολλανδία, αλλά και την Γερμανία.

Αυτά και άλλα πολλά μεταδίδουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία.

Βέβαια, η επικράτηση του φαν ντερ Μπέλεν δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι ο εκπρόσωπος της ακροδεξιάς και δηλωμένος ναζιστής συγκέντρωσε το 46%!

Είναι σαφές ότι το τέρας του ναζισμού και του φασισμού είναι εδώ και προβάλλει απειλητικά σε όλη την Ευρώπη.

Και αυτό μπορεί να ενισχύεται ακόμη περισσότερο στο βαθμό που οι βάρβαρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, η λιτότητα και οι ασύδοτες δυνάμεις της αγοράς σαρώνουν τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα σε όλη την Ευρώπη.

Στο βαθμό επίσης που η όποια Αριστερά δεν μπορεί να προβάλλει πειστική εναλλακτική λύση.

Στο πολιτικό κενό  που δημιουργείται επιχειρούν με ανησυχητική  αυξανόμενη τάση να διεισδύσουν και να εκφράσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια οι πιο σκοταδιστικές και αντιδραστικές δυνάμεις.

Χρειάζεται εγρήγορση και επαγρύπνηση, μια ουσιαστική αφύπνιση όλων των ριζοσπαστικών, δημοκρατικών δυνάμεων και των κινημάτων σε όλη την Ευρώπη για να ενταφιαστεί εκ νέου  το ναζιστικό έκτρωμα.

Quo vadis, Italia?

H Ιταλία έκανε την ξεκάθαρη επιλογή της: το «όχι» στη συνταγματική μεταρρύθμιση κέρδισε το δημοψήφισμα με 60% των ψήφων, περιορίζοντας το «ναι» στο 40%. «Η πορεία της κυβέρνησης τελειώνει εδώ» ανακοίνωσε ο Ματέο Ρέντσι.

Η συμμετοχή των ψηφοφόρων στο χθεσινό δημοψήφισμα ήταν εντυπωσιακή: 68,4%, περισσότεροι από τις Ευρωεκλογές τoυ 2014. 

Αμέσως μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων ο Ματέο Ρέντσι ανήγγειλε  σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση την παραίτησή του, την οποία και θα επισημοποιήσει σήμερα το απόγευμα σε συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα.

«Οι Ιταλοί έκαναν μια σαφή επιλογή», είπε ο επικεφαλής της ιταλικής κεντροαριστεράς και πρωθυπουργός της χώρας, παραδεχόμενος ότι δεν κατάφερε, παρά τις προσπάθειές που κατέβαλε, να πετύχει τον στόχο του, «και για τον λόγο αυτό, η πορεία της κυβέρνησης τελειώνει εδώ».

Η Ιταλοί, δηλαδή, πέρα από την επιλογή επί των  προτεινόμενων συνταγματικών αλλαγών, έδειξαν ότι ο Ματέο Ρέντσι δεν αντιπροσωπεύει πλέον την ανανέωση και την καινοτομία, με την οποία είχε ταυτισθεί από πολλούς στις αρχές του 2014, όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία.

Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα;

Όλοι γνωρίζουν, παράλληλα, ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα είναι υπέρμαχος της πολιτικής σταθερότητας. Θα εξακριβώσει, πρώτα απ’ όλα, αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για τη δημιουργία νέας κυβέρνησης με πρωθυπουργό ένα στέλεχος της κεντροαριστεράς ή ένα πρόσωπο ευρύτερης αποδοχής. Όλοι οι σχολιαστές τώρα διερωτώνται τι ακριβώς θα συμβεί. Τα Πέντε Αστέρια, η Λέγκα του Βορρά και ένα μεγάλο μέρος της Φόρτσα Ιτάλια ζητούν να οδηγηθεί άμεσα η χώρα σε πρόωρες εκλογές. Τα στελέχη, αντιθέτως, της αριστερής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος θεωρούν ότι μπορεί να συσταθεί νέα κυβέρνηση με διαφορετικό πρωθυπουργό.

Αν αυτό δεν καταστεί δυνατό, πριν από την προσφυγή στις κάλπες θα πρέπει - ούτως ή άλλως-  να συμφωνηθεί και να  ψηφισθεί νέος εκλογικός νόμος, από τη στιγμή που ο σημερινός βασίζεται στην απλή αναλογική για την γερουσία, ενώ σε ό,τι αφορά τη βουλή, προσφέρει σημαντικό μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα. Kύριος στόχος, βέβαια, είναι να αποφευχθεί και η επικίνδυνη άνοδος του σπρεντ, όπως και να προστατευθούν οι ιταλικές τράπεζες που συνεχίζουν να χρειάζονται ανακεφαλαιοποίηση, αρχίζοντας από την Monte dei Paschi di Siena.  

Ανάγκη για νέες απαντήσεις

Οι απαντήσεις θα δοθούν από τις ζυμώσεις και τις ενδεχόμενες συμφωνίες των επόμενων ημερών. Σήμερα, όμως, προκύπτει με σαφήνεια πως το «όχι» του χθεσινού δημοψηφίσματος οφείλεται και σε πολύ αμεσότερα προβλήματα. 

Στο ότι, δηλαδή, η οικονομική κρίση στην πραγματικότητα δεν έχει ακόμη ξεπερασθεί, στο ότι πολλοί νέοι έχουν απογοητευθεί και έχουν σταματήσει πλέον να ψάχνουν δουλειά και σε μια αποτυχημένη μεταρρύθμιση της δημόσιας παιδείας. Σε προκλήσεις και προβλήματα δηλαδή, για τα οποία όλη η ιταλική πολιτική, από εδώ και πέρα, θα πρέπει να προσπαθήσει να βρει νέες απαντήσεις

.

Κρίσιμες εκλογές σε Ιταλία και Αυστρία - προς τα πού πηγαίνει η Ευρώπη;

Από το πρωί στις 7  εκατομμύρια Ιταλοί ψηφοφόροι προσέρχονται στις κάλπες για ένα δημοψήφισμα ιδιαίτερα κρίσιμο όχι μόνο για την Ιταλία αλλά και για την τύχη της "Ενωμένης Ευρώπης" και ειδικά της Ευρωζώνης.

 
Μπορεί τυπικά οι Ιταλοί να ψηφίζουν για τις αρμοδιότητες της Γερουσίας αλλά το διακύβευμα είναι [πολύ ευρύτερο. Αφού αρχικά ο ίδιος ο Ρέντζι έχει δηλώσει ότι θα παραιτηθεί ενώ οι σεισμικές δονήσεις από ένα πιθανό όχι θα αγγίξουν τον σκληρό πυρήνα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.



Πολλοί μιλούν για την άνοδο των "λαϊκιστών" και του "λαϊκισμού" αφού το ΟΧΙ στηρίζουν πρωταρχικά το κίνημα των πέντε αστέρων του Πέπε Γκρίλο αλλά και η ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά. Λένε βέβαια τη μισή αλήθεια γιατί επίσης στο ΟΧΙ συντάσσονται κοινωνικά κινήματα και δυνάμεις ειδικά της εξωκοινοβουλευτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Το τι θα συμβεί θα το ξέρουμε αργά σήμερα το βράδυ ... 

 Το ζήτημα είναι ότι οι λαοί της Ευρώπης ψάχνουν απεγνωσμένα να στείλουν ένα μήνυμα ενάντια στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, στις ασφυκτικές πολιτικές της λιτότητας και του νεοφιλελευθερισμού όπως και στη γερμανική επικυριαρχία. 

 Μόνο που αυτό - με δεδομένη την απουσία εναλλακτικών πολιτικών προτάσεων από την Αριστερά - σπεύδουν να το οικειοποιηθούν και να το αξιοποιήσουν οι δτυνάμεις της Ακροδεξιάς και ό,τι πιο σκοτεινού έχει παρουσιάσει αυτή η ήπειρος. 

 Ίσως πιο χαρακτηριστικό είναι αυτό το φαινόμενο στην Αυστρία όπου για πρώτη φορά μετά ΄το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο υπάρχει ο κίνδυνος να αναδειχτεί στην ηγεσία μιας χώρας εκπρόσωπος των ναζιστών - γιατί στην ουσία τέτοιος είναι ο Νόμπερτ Χόφερ, υποψήφιος του "Κόμματος της Ελευθερίας" (πώς οι λέξεις χάνουν τη σημασία τους, αλήθεια ...!). 

 Ο οποίος αξιοποιώντας το ξενοφοβικό κλίμα αλλά και τα όποια οικονομικά προβλήματα προβάλλει το αποκρουστικό πρόσωπο της ακροδεξιάς και νεοναζιστικής δημαγωγίας, ενώ μιλά και για τον παγγερμανισμό (!) και άλλα θέματα που μας φέρνουν ανατριχίλα!


 Αυτή είναι η επιτυχία (!) της Ενωμένης Ευρώπης - των τραπεζών, των πολυεθνικών, του νεοφιλευθερισμού και της λιτότητας - που μετά από 60 χρόνια περίπου φέρνει στο προσκήνιο τους βρικόλακες της ιστορίας!

 

Αλλά όπως είπαμε για ασφαλέστερα και γενικότερα συμπεράσματα, ας περιμένουμε τα ίδια τα αποτελέσματα

Χάθηκαν περιουσίες 587 δισ. ευρώ στην Ελλάδα λόγω κρίσης!

Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία της Credit Suisse για την εξέλιξη του πλούτου σε πάνω από 200 χώρες του κόσμου (στοιχεία του 2016). 

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει το Βήμα της Κυριακής, στην Ελλάδα στα 6 χρόνια της ύφεσης, το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 57 δισ. ευρώ, ενώ η συνολική περιουσία των πολιτών υποχώρησε κατά 587 δισ. ευρώ. Κάθε νοικοκυριό είδε την περιουσία του να μειώνεται κατά 67.291 ευρώ.

Η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε ένα ισχυρό αρνητικό αποτέλεσμα πλούτου για την πλειοψηφία των ελληνικών νοικοκυριών συμβάλλοντας στη μείωση της κατανάλωσης και ως εκ τούτου στη συρρίκνωση της εγχώριας ζήτησης για αγαθά και υπηρεσίες, ενώ με βάση τους υπολογισμούς του γερμανικού κολοσσού της Allianz, η μεσαία τάξη της χώρας μας αποτελεί πλέον μόλις το 20% του πληθυσμού, από 50% την εποχή που η Ελλάδα γινόταν μέλος του ευρώ.

Στα χρόνια της κρίσης οι τιμές των ακινήτων υποχώρησαν κατά 45% - 50%, ενώ μελέτη της PwC, υπολογίζοντας πως με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ να επιστρέφει στα προ κρίσης επίπεδα περίπου το 2030, κατέδειξε ότι η σύγκλιση προσφοράς και ζήτησης θα λάβει χώρα περί το 2047, ενώ οι τιμές θα προσεγγίσουν τα προ κρίσης επίπεδα μετά το 2050.

Ενώ πάντως εκτιμάται ότι η χώρα χρειάζεται πάνω από 100 δισ. ευρώ επενδύσεις την επόμενη 5ετία, το όποιο ενδιαφέρον από το εξωτερικό επικεντρώνεται σε σχήματα που έχουν τη στήριξη ισχυρών κρατών (π.χ. Κίνα, Γερμανία) ή σε διεθνή funds που ειδικεύονται σε καταστάσεις χρεοκοπίας, αφού οι μακροπρόθεσμοι επενδυτές απέχουν.

Τέλος σύμφωνα με την παγκόσμια έκθεση πλούτου της Credit Suisse, o παγκόσμιος ιδιωτικός πλούτος διαμορφώθηκε στα 241 τρισ. ευρώ. Το 45,6% του παγκόσμιου πλούτου βρίσκεται στα χέρια 33 εκατομμυρίων ανθρώπων (το 0,7% του πληθυσμού). Μεταξύ αυτών βρίσκονται και 77.000 Έλληνες εκατομμυριούχοι.

Χαρακτηριστικά τα στοιχεία ... μιλούν από μόνα τους!

Και την περίοδο της κρίσης οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι ...

Η κοινωνική ανισότητα βαθαίνει ενώ οδηγούνται στη φτωχοποίηση μεγάλα τμήματα του πληθυσμού ακόμη και από την κάποτε ακμάζουσα "μεσαία τάξη".

Και η  Ελλάδα αποτελεί "χώρα ευκαιρίας" για τα διεθνή αρπακτικά ... 

Μέχρι πότε;