Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

Οι καταλήψεις στα σχολεία και στις δημόσιες υπηρεσίες και η απόπειρα ποινικοποίησής τους



Οι καταλήψεις πληθαίνουν στα σχολεία.

Ο αναβρασμός στα σχολεία ανεβαίνει

Σε μια σχολική χρονιά που ξεκίνησε με τις χειρότερες προϋποθέσεις.

 Χωρίς βιβλία, με πιέσεις για τμήματα που θα φτάνουν τους 27 μαθητές, με δρακόντεια περικοπή στις λειτουργικές δαπάνες – μέχρι και 40% λιγότερα είναι τα χρήματα που θα δοθούν στις σχολικές επιτροπές – με υποτυπώσεις προσλήψεις εκπαιδευτικών (1:10 σε σχέση με αυτούς που αποχωρούν), με απειλές για επέκταση της εργασιακής εφεδρείας και στους εκπαιδευτικούς, επιπρόσθετα στη δραματική συρρίκνωση των μισθών. Όλα αυτά συνοδεύονται από την ένταση του αυταρχισμού στα σχολεία, από αντιδημοκρατικές και αναχρονιστικές ρυθμίσεις, που περιορίζουν τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου, ενισχύουν την αυθαιρεσία των διευθυντών, υποβαθμίζοντας τους εκπαιδευτικούς σε ιμάντες διεκπεραίωσης γραφειοκρατικών εντολών και τους μαθητές να υφίστανται τις αδικίες, τις ανισορροπίες ή τους ταχυδακτυλουργικούς πειραματισμούς – τύπου project – ενός συστήματος που αργοπεθαίνει ενώ ταυτόχρονα ισοπεδώνει όνειρα και προσδοκίες.

 Η υλοποίηση της πολιτικής και λογικής του Μνημονίου στην εκπαίδευση συνδέεται με ολομέτωπη επίθεση και αμφισβήτηση του δημόσιου σχολείου, του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

 Απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση φουντώνει ένα κίνημα καταλήψεων σε πάνω από 500 σχολεία σε όλη την Ελλάδα. Και οι μαθητές έρχονται να προσθέσουν τη δική τους φωνή σ’ εκείνη των φοιτητών που συνεχίζουν για αρκετές βδομάδες τις κινητοποιήσεις τους.

Η αντιμετώπιση αυτής της έκρηξης;

  Από τη μια, η συκοφάντηση και η λοιδορία, οι κατηγορίες για «ανωριμότητα», για την επιλογή της «λούφας» και της «κοπάνας», ή η θεωρία της «κομματικής υποκίνησης», χωρίς να αναζητηθούν οι βαθύτερες αιτίες για την έκρηξη των νέων.  Η δυσαρέσκεια που συσσωρεύουν, η απαξίωση των σπουδών και της προοπτικής τους, της ίδιας της ζωής τους, η έλλειψη ελπίδας, η βαθιά αίσθηση αδικίας και η βίωση των τραγικών συνθηκών που έχουν περιέλθει οι οικογένειές τους, ο κοινωνικός τους περίγυρος.

Από την άλλη, υπάρχουν σημεία αυταρχισμού, της ίδιας παλιάς λογικής: με εγκύκλιο που απεστάλη στις περιφερειακές διευθύνσεις, τις διευθύνσεις και τα γραφεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το υπουργείο Παιδείας, ενημερώνει ότι οι ώρες που πραγματοποιούνται λόγω καταλήψεων θα «αναπληρώνονται» οπωσδήποτε. Ως φόβητρο προβάλλεται η « περικοπή περιπάτων και εκδρομών.
β. Περιορισμός των εργάσιμων ημερών των πολυήμερων εκδρομών.
γ. Προσθήκη διδακτικών ωρών μετά την ολοκλήρωση του ημερησίου προγράμματος, όπου ο σύλλογος κρίνει εφικτό ότι μπορεί να γίνει.
δ. Αξιοποίηση των σχολικών εορτών (πραγματοποιούνται και οι εορτές και τα μαθήματα). 
ε. Αξιοποίηση Σαββάτων.»

 Τη στιγμή που πέρσι το υπουργείο είχε «αναπληρώσει» τις χαμένες ώρες συρρικνώνοντας τη σχολική χρονιά κατά δέκα μέρες.
 Ενώ ορισμένοι διευθυντές σχολείων – βασιλικότεροι του βασιλέως – προβάλλουν το φόβητρο του εισαγγελέα, προκειμένου να αποτρέψουν ή  να περιορίσουν την έκταση των καταλήψεων.

 Κυριολεκτικά, τις τελευταίες ώρες είχαμε μια ακόμη εξέλιξη που εντείνει την προσπάθεια αυταρχικής και εκφοβιστικής αντιμετώπισης των καταλήψεων. Σύμφωνα, λοιπόν, με δημοσιεύματα του τύπου:

  Εντολή για προκαταρκτική έρευνα για τυχόν διάπραξη αδικημάτων σε όλα τα σχολεία που τελούν υπό κατάληψη έδωσε σήμερα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωαν. Τέντες.

 Οι Αρχές καλούνται να ερευνήσουν εάν διαπράττονται τα αδικήματα της διατάραξης κοινής ειρήνης, απρόκλητης φθοράς και κλοπής και εάν διαπράττεται σε περιπτώσεις παρατεταμένης εγκληματικής συμπεριφοράς από νέους το αδίκημα της παραμέλησης ανηλίκου από τους γονείς τους.

Όπως υπογραμμίζει ο κ.Τέντες θα πρέπει σε αυτές τις περιπτώσεις να ζητείται η συμβολή του εκπαιδευτικού προσωπικού "οι οποίοι κατά κανόνα γνωρίζουν την ταυτότητα όσων πρωταγωνιστούν στις καταλήψεις", όπως υποστήριξε.

 Σύμφωνα με πηγές από την Εισαγγελία, στις περιπτώσεις που υπάρχουν καταστροφές στα σχολεία, για να υπάρξει εισαγγελική παρέμβαση πρέπει ο διευθυντής της σχολικής μονάδας να ενημερώσει τις αρχές, ότι παρά τη θέλησή τους στους χώρους του σχολείου έχουν εισέλθει εξωσχολικά άτομα. Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι η εισαγγελία του Αρείου Πάγου δεν αδράνησε στο θέμα των καταλήψεων, υποστηρίζοντας ότι αν και έχουν ζητήσει από το υπουργείο Παιδείας κατάλογο των σχολείων που τελούν υπό κατάληψη μέχρι στιγμής δεν έχουν λάβει κάποια ενημέρωση.

 Παραγγελία προς τις αστυνομικές αρχές σχετικά με τα υπό κατάληψη σχολεία της Αθήνας έδωσε η προϊσταμένη της εισαγγελίας Πρωτοδικών Ελένη Ράικου. Με αυτή ζητά να πραγματοποιηθούν έλεγχοι για να διαπιστωθεί εάν τελούνται αυτόφωρα ή αυτεπαγγέλτως διωκόμενα αδικήματα. Σε περίπτωση που κάτι τέτοιο ισχύει να προχωρήσουν σε σχηματισμό δικογραφιών.

 Το σίγουρο είναι ότι με αυτά τα μέσα, με αυτή τη λογική, όχι μόνο δεν περιορίζονται οι καταλήψεις, αλλά αντίθετα θα δυναμώσουν.

Γενικότερα είναι αναγκαίο να ανέβει σε ανώτερο επίπεδο ο συντονισμός, η κοινή δράση των μαθητών, των γονέων, των εκπαιδευτικών σε συνδυασμό με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και όλους τους κοινωνικούς φορείς.

Για να μην μπει και η Δημόσια Παιδεία σε «εφεδρεία» και  στην κατάψυξη του Μνημονίου.

Καταλήψεις όμως και υπουργείων από τους δημόσιους υπαλλήλους!

 Μπαράζ καταλήψεων πραγματοποιείται από το πρωί, σε διάφορα υπουργεία, με πρώτο αυτό του Οικονομικών, ενόψει της έλευσης της τρόικας και με τους εργαζόμενους σε αυτά να διαμαρτύρονται για το καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας και του ενιαίου μισθολογίου.

 Όπως έγινε γνωστό έληξαν  οι καταλήψεις στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και στο Γενικό Λογιστήριο του κράτους, όπου όμως βρίσκεται σε εξέλιξη γενική συνέλευση των εργαζομένων.
Παραμένει από  νωρίς το πρωί η ομάδα των εργαζομένων που έχει συγκεντρωθεί έξω από το υπουργείο Οικονομικών  εμποδίζοντας την είσοδο σε όσους θέλουν να μπουν σε αυτό.
Αντίστοιχες κινητοποιήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη στα υπουργεία  Εσωτερικών και Αγροτικής Ανάπτυξης, Υγείας.

 Στα υπόλοιπα υπουργεία και υπηρεσίες που τελούν υπό κατάληψη, οι κινητοποιήσεις θα συνεχιστούν μέχρι το τέλος του ωραρίου, ενώ έχει διατυπωθεί και η πρόταση να παραταθούν, ώστε η διάρκειά τους να συμπεριλάβει χρονικά και τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου.


Άρα, οι καταλήψεις δεν είναι «προνόμιο» των μαθητών μόνο ή των φοιτητών.

Δυναμικά στο χορό αυτών των κινητοποιήσεων μπαίνουν, λοιπόν, και άλλες κοινωνικές ομάδες.

Έπεται και συνέχεια …  


 Σε ένα σχολείο υπό κατάληψη στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά οι εκπαιδευτικοί απευθύνθηκαν στους μαθητές τους λίγες μέρες νωρίτερα στέλνοντας το παρακάτω μήνυμα:

Γράμμα  στους μαθητές

Αγαπητοί μαθητές

 Αισθανόμαστε την ανάγκη να απευθυνθούμε άμεσα σε εσάς στην αφετηρία της χρονιάς που σηματοδοτεί νέες ευκαιρίες και  προσδοκίες, δημιουργεί –νέες ελπίδες.

Ωστόσο η φετινή σχολική χρονιά άρχισε μέσα σε ένα δυσμενές ως και ζοφερό περιβάλλον.

Οι Έλληνες πολίτες βιώνουν μια δεινή οικονομική κρίση και κάθε ελληνική οικογένεια δέχεται στις πλάτες της τις συνέπειες σκληρότατων και άδικων οικονομικών μέτρων.

Ειδικότερα δοκιμάζονται οι νέοι των οποίων το μέλλον απειλείται και υποθηκεύεται.

Τα σχολεία καλούνται να λειτουργήσουν σε πρωτοφανείς δύσκολες συνθήκες. Ένα κορυφαίο δείγμα είναι η έλλειψη βιβλίων, η υποκατάστασή τους από φωτοτυπίες,  ενώ ακολουθούν και άλλα προβλήματα.

Και οι καθηγητές σας, οι εκπαιδευτικοί δεχόμαστε τις ίδιες συνέπειες με βαρύτατα πλήγματα στο βιοτικό μας επίπεδο, στις εργασιακές σχέσεις, με αποκορύφωμα τη βίαιη περικοπή των μισθών κατά εκατοντάδες ευρώ.

Έχοντας συνείδηση του χρέους και της υψηλής μας αποστολής, σεβόμενοι τις δικές σας προσπάθειες και προσδοκίες αλλά και το μόχθο των οικογενειών σας, θα κάνουμε καθετί δυνατόν για να προσφέρουμε τις γνώσεις και τις ικανότητες που είναι αναγκαίες ώστε να ανταποκριθείτε στις απαιτήσεις και τις προκλήσεις της εποχής σ’ ένα σχολείο ανοιχτό, σ’ ένα σχολείο δημιουργίας.

Ταυτόχρονα ενώνουμε τη φωνή και τη δράση μας με όλους εκείνους που αγωνίζονται για μια καλύτερη Παιδεία,  για άρση των άδικων και σκληρών οικονομικών μέτρων, για την ανατροπή της πολιτικής του Μνημονίου.

Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

Κι όμως έχουμε κι άλλες επιλογές, κ. Παπανδρέου!



Μες την καλή χαρά ο κ. Παπανδρέου συνεχίζει την επίσκεψή του στη Γερμανία.

 

Μεταφέρει και αισιόδοξα μηνύματα στους … Γερμανούς βιομηχάνους -  "Yes, we can"» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.

 

Την ίδια στιγμή που οι Έλληνες πολίτες στενάζουν από τα αλλεπάλληλα κτυπήματα της αλλοπρόσαλλης  οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησής του.

 

Ταυτόχρονα στο γερμανικό τύπο και με δηλώσεις διάφορων παραγόντων από τη μια συνεχίζεται η τακτική του σκωτσέζικου ντους – μένει, δεν μένει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, χρεοκοπία ή ελεγχόμενη χρεοκοπία και άλλα συναφή.

 

Δημοσιεύονται, όμως,  και απόψεις που δείχνουν και άλλες διαστάσεις.

 

Επιλέξαμε δύο από αυτές.

 

Η πρώτη κάνει λόγο για το αναγκαστικό κατοχικό  δάνειο  και τις οικονομικές του προεκτάσεις και η δεύτερη τη συμβολή της … Ελλάδας στο γερμανικό οικονομικό θαύμα με την παραίτηση από την πλευρά της του … 50%  του γερμανικού χρέους.

 

 

«Χρωστάμε στους Έλληνες ακόμα;»

Στην κυριακάτικη Die Welt δημοσιεύθηκε άρθρο για το αναγκαστικό δάνειο που υπεγράφη κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου από τις γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις κατοχής και την τότε ελληνική κυβέρνηση.





Τα βασικά σημεία του κατοχικού αναγκαστικού δανείου προβλέπουν: τη μηνιαία κάλυψη των εξόδων των δυνάμεων κατοχής Ιταλίας και Γερμανίας ύψους 1,5 δισεκατομμυρίων δραχμών μέσω της Τράπεζας της Ελλάδας. Σύμφωνα με το δανειοδοτικό πρακτικό, εάν τα έξοδα υπερβαίνουν το ανωτέρω ποσόν, τότε το επιπλέον ποσόν θα χρεώνεται σαν δάνειο προς τις κατοχικές δυνάμεις.

Το δάνειο αυτό θυμήθηκε χθες Κυριακή η Die Welt του Βερολίνου με τίτλο «Χρωστάμε στους Έλληνες ακόμα; - Ανοιχτοί λογαριασμοί από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο προς την Αθήνα».


Διεκδικήσιμο το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο

Η εφημερίδα παραδέχεται ότι οι φωνές που επικαλούνται το κατοχικό δάνειο και τα χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα δεν «φαίνεται να είναι εντελώς αβάσιμες» και σημειώνει ότι τελικά πρόκειται για δισεκατομμύρια ευρώ.

Αποκλείει βέβαια τις επανορθώσεις και τις αποζημιώσεις και επιχειρηματολογεί, κατά την πάγια γερμανική θέση, ότι αποζημιώσεις εδόθησαν, είτε με τη μορφή συμβάσεων (18.031960 / αποζημιώσεις ύψους 115 εκατομμυρίων ΓΜ στα θύματα της ναζιστικής κατοχής), είτε σε είδος (βιομηχανικά είδη και μηχανήματα ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ).




Το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο είναι η μόνη πτυχή της κατοχικής εκμετάλλευσης της Ελλάδας που δεν αρνήθηκε ποτέ η Γερμανία, αλλά απέφυγε επιμελώς να το συζητά και να το ανακινεί με την ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων.

Πρόκειται για 476 εκατομμύρια Ράιχσμαρκ που όλοι σχεδόν αποδέχονται εμμέσως πλην σαφώς ότι ενδέχεται να «ζητηθούν». Το ίδιο αποδέχεται και η εφημερίδα (αναλυτής ο Σβεν Φέλιξ Κέλερχοφ) υποστηρίζοντας πως εάν το δάνειο δεν συμπεριληφθεί στις πολεμικές αποζημιώσεις, αλλά χαρακτηριστεί ‘κανονικό δάνειο’, τότε, όπως αποφαίνεται ο αναλυτής «η Ελλάδα έχει δικαίωμα απαίτησης αποπληρωμής του δανείου».

Το πρόβλημα που εγκύπτει, όμως, είναι ότι εάν η Γερμανία πληρώσει σήμερα τα περίπου 70 δισεκατομμύρια ευρώ (μαζί με τους τόκους 66 ετών), τότε δημιουργείται «νομικό προηγούμενο με απρόβλεπτες συνέπειες» για τη Γερμανία, σημειώνει ενδεικτικά ο αναλυτής. Και αυτό είναι μάλλον και το μοναδικό εμπόδιο αποπληρωμής του για τη Γερμανία.

Να λοιπόν που πρώτη φορά μια συντηρητική εφημερίδα της Γερμανίας, έστω και με μισόλογα, λέει αυτό που ‘δεν κατάφεραν’ να αρθρώσουν ούτε οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ: το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο είναι διεκδικήσιμο.

 

 

 

Όταν η Ελλάδα χάριζε στη Γερμανία τα χρέη της!


 Μετά τον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα ήταν μια από τις χώρες που βοήθησαν την ηττημένη Γερμανία να ορθοποδήσει, υπενθυμίζει ο Γιούργκεν Κάιζερ, συντονιστής της πρωτοβουλίας erlassjahr.de.




  Οι δύο στους τρεις Γερμανούς απορρίπτουν τη χορήγηση περαιτέρω οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα προκειμένου η Αθήνα να αποφύγει τη χρεοκοπία, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση για λογαριασμό του Γερμανικού Πρακτορείου Ειδήσεων. Αυτό ωστόσο που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι Γερμανοί είναι ότι μετά τον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα ήταν μια από τις χώρες που βοήθησαν την ηττημένη Γερμανία να ορθοποδήσει, σημειώνει ο Γιούργκεν Κάιζερ, συντονιστής της πρωτοβουλίας erlassjahr.de.

«Χωρίς τη μείωση του χρέους το οικονομικό θαύμα θα καθυστερούσε πολλά χρόνια»

 O Γιούργκεν Κάιζερ υπενθυμίζει τις διεθνείς διαπραγματεύσεις του 1953 στο Λονδίνο με αντικείμενο την άφεση του γερμανικού χρέους. Η γερμανική αντιπροσωπεία επεδίωξε και πέτυχε οι 22 χώρες, με τις οποίες διαπραγματεύτηκε, να παραιτηθούν από ένα μεγάλο μέρος των αξιώσεών τους, καθώς οι υποχρεώσεις από το σχέδιο Μάρσαλ και τις επανορθώσεις του Α` Παγκοσμίου Πολέμου ήταν για τη Γερμανία δυσβάσταχτες. Το γερμανικό αίτημα ικανοποιείται. Οι 22 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, παραιτούνται από το 50% των αξιώσεών τους. Ήταν μια ανάσα για τους Γερμανούς, η οποία συνέβαλε στην επίτευξη του «οικονομικού θαύματος», λέει ο Γιούργκεν Κάιζερ και εξηγεί: «Το ποσοστό του γερμανικού χρέους επί του ΑΕΠ ήταν τότε κατά πολύ μικρότερο από αυτό που έχουν σήμερα η Ελλάδα και κάποιες αναπτυσσόμενες χώρες. Έτσι δεν μπορούμε να πούμε ότι η άφεση του χρέους οδήγησε στο οικονομικό θαύμα, αλλά χωρίς αυτήν το οικονομικό θαύμα θα καθυστερούσε πολλά χρόνια».


«Να δοθεί σήμερα στην Ελλάδα η δυνατότητα συντεταγμένης αναδιάρθρωσης»

 Σε κάθε περίπτωση, η γερμανική οικονομία σημείωσε την χρονιά εκείνη καταπληκτικές επιδόσεις. Σε διάστημα δέκα ετών το γερμανικό ΑΕΠ διπλασιάστηκε. Η γερμανική οικονομία δεν αναπτύχθηκε ποτέ τα επόμενα χρόνια με τόσο υψηλούς ρυθμούς όσο στη δεκαετία μετά τη Συμφωνία του Λονδίνου. Η πρωτοβουλία erlassjahr.de είναι ένας σύνδεσμος χριστιανικών και άλλων οργανώσεων που δραστηριοποιούνται υπέρ της μείωσης του χρέους διαφόρων χωρών. Και όπως εκτιμά ο Γιούργκεν Κάιζερ, η Συμφωνία του Λονδίνου μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για τη διαχείριση του χρέους των υπερχρεωμένων χωρών και κυρίως της Ελλάδας. «Η συνέχιση της χρηματοδότησης της κρίσης δεν έχει κανένα νόημα. Το θεμελιώδες ερώτημα που τίθεται, είναι τι θα γίνει στη συνέχεια. Η συζήτηση για το εάν είναι δυνατή η αποβολή της Ελλάδας από την ευρωζώνη δεν έχει κανένα νόημα. Νομικά είναι άτοπη και οικονομικά ανόητη. Το ζήτημα είναι όπως τότε στη Γερμανία, να δοθεί σήμερα στην Ελλάδα η δυνατότητα συντεταγμένης αναδιάρθρωσης του χρέους της. αυτό δηλαδή που αποκαλούμε συντεταγμένη πτώχευση», επισημαίνει ο κ. Κάιζερ.


Ακόμη στο γερμανικό τύπο δημοσιεύονται και άλλες απόψεις

Σχέδιο Μάρσαλ και κοινές προσπάθειες για την Ελλάδα


«Μια δίκαιη ευκαιρία για την Ελλάδα», σχολιάζει η Die Weltτου Βερολίνου: «Η Ελλάδα αξίζει μια δίκαιη ευκαιρία. Μπορεί να έδωσε κάποτε πλαστά στατιστικά στοιχεία στην ΕΕ, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι όλες οι άλλες κυβερνήσεις έκαναν τα στραβά μάτια, εθελοτυφλούσαν.
 Γι’ αυτό είναι σωστό τώρα όλοι μαζί να αγωνιστούμε για τα κοινά μας συμφέροντα. Αλληλεγγύη όμως δεν σημαίνει να σώσουμε με οποιοδήποτε τίμημα τους Έλληνες από τη χρεοκοπία. Εξάλλου μόνον η αναδιάρθρωση του χρέους δίνει την ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα.»

  «Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα», λέει ο πρόεδρος του συνδικάτου του Μετάλλου Μπέρτολντ Χούμπερ στη Frankfurter Allgemeine Zeitung:

  Ο κ. Χούμπερ υποστηρίζει ότι πρέπει να ψηφιστεί αύριο το πλαίσιο για τη διεύρυνση του ταμείου στήριξης γιατί δεν υφίσταται καμία εναλλακτική λύση και προσθέτει: «Θέλω να θυμίσω ότι το γερμανικό θαύμα μετά το 1945 έγινε μόνον γιατί λειτούργησαν δύο πράγματα. Το σχέδιο Μάρσαλ και η Συνθήκη του Λονδίνου περί Εξωτερικών Γερμανικών Χρεών (1953), με την οποία παραγράφηκε γύρω στο 50% του χρέους της Γερμανίας και ορίστηκαν χαμηλά επιτόκια. Τώρα χρειαζόμαστε ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα.»

 Σχέδιο Μάρσαλ και αναδιάρθρωση του χρέους ζήτησε ο επικεφαλής του συνδικάτου του Μετάλλου και δήλωσε: «Γιατί την γλυτώνουν οι τυχοδιώκτες και οι απατεώνες; Είναι άδικο. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε να πληρώνει μόνον ο μέσος Έλληνας την κρίση και τώρα να του ζητούν να πληρώσει και άλλα.»

 Αυτά και άλλα πολλά ακούγονται μέσα στην ίδια τη Γερμανία.

 Γιατί είναι αλήθεια ότι η Γερμανία δεν είναι μόνο η Μέρκελ, η λαϊκιστική Δεξιά και οι φυλλάδες της.

 Το ζήτημα είναι ότι η υπεύθυνη (;) ελληνική κυβέρνηση έχει επιδεικτικά αγνοήσει κάθε άλλη εναλλακτική δυνατότητα αντιμετώπισης του χρέους.

 Αντίθετα επιβαρύνει διαρκώς τους Έλληνες με ασύλληπτα βάρη, ενώ ο «χαρούμενος» και «αισιόδοξος» πρωθυπουργός της ετοιμάζεται να εκποιήσει το δημόσιο πλούτο στους πρόθυμους Γερμανούς βιομηχάνους – κι όχι μόνο.

 Απέναντι στον κ. Παπανδρέου, σε όσους εξυπηρετούν αυτή την πολιτική, όπως και στους διεθνείς τους συνδαιτυμόνες, απαντάμε:

«No, we cannot» ! 


( Τα στοιχεία έχουν ληφθεί από την ελληνική έκδοση της Deutsche Welle).

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

Η πορεία προς τη χρεοκοπία και οι ευθύνες της κυβέρνησης Παπανδρέου


«ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ» ΘΑ ΖΗΤΗΣΕΙ Η ΜΕΡΚΕΛ, ΚΑΘΩΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΠΩΣ «Η ΒΟΜΒΑ ΘΑ ΣΚΑΣΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ»

Ζητείται πυροτεχνουργός

Η ελληνική κρίση χρέους θα είναι το θέμα των σημερινών συνομιλιών στο Βερολίνο της καγκελαρίου Ανγκ. Μέρκελ με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου. Σύμφωνα με βάσιμες πληροφορίες ενημερωμένων κύκλων στην Ουάσιγκτον, η Γερμανίδα καγκελάριος θα θέσει ευθέως το ζήτημα «ριζικής αναδιάρθρωσης» του ελληνικού χρέους και μάλιστα πολύ νωρίτερα από την αρχικά προβλεφθείσα χρονική στιγμή, λόγω αλλαγής διεθνών συγκυριών.

Μέρκελ - Παπανδρέου σε φωτογραφία αρχείου


 Τώρα, οι διαδικασίες παίρνουν γρηγορότερο ρυθμό και αυτό καταδεικνύει η επίσπευση ολοκλήρωσης του Μόνιμου Μηχανισμού Στήριξης. «Φοβούνται ότι θα σκάσει η "βόμβα" στα χέρια τους», κατά τη διατύπωση ενημερωμένου τραπεζικού παράγοντα και αν δεν προλάβουν «θα χρησιμοποιηθεί ως γέφυρα ο προσωρινός μηχανισμός, αφού προηγουμένως γίνουν οι απαραίτητες νομικές διαδικασίες».

Αλλά το ενδιαφέρον μέσα σε όλα αυτά είναι ότι τώρα αποκαλύπτεται από διεθνείς τραπεζικούς κύκλους, που βρέθηκαν τις ημέρες αυτές στην Ουάσιγκτον, πως γερμανικοί και γαλλικοί κύκλοι είχαν προειδοποιήσει εγκαίρως την κυβέρνηση Παπανδρέου να κάνει αποτελεσματικότερη διαχείριση του χρέους της χώρας ευθύς εξ αρχής και να κινηθεί με μεγάλη ταχύτητα για να εκμεταλλευθεί τα πλεονεκτήματα που έδιναν στη χώρα οι δανειακές της συμβάσεις, (σ.σ. μεταξύ αυτών φέρεται να ήταν και ο Στρος-Καν).
Η ευκαιρία του 2010
Αφ' ενός, είχαν συστήσει στην κυβέρνηση να προχωρήσει στις αρχές του '10 σε απ' αυθείας συνομιλίες με τους πιστωτές της χώρας, για τη διαπραγμάτευση του χρέους, δεδομένου ότι τότε διέθετε πλείστα πλεονεκτήματα στο «οπλοστάσιό» της, και αφ' ετέρου, πολλούς μήνες μετά -προς τα τέλη του '10- και αφού εν τω μεταξύ είχαν διαπιστώσει την ανικανότητα της «παρέας» Παπανδρέου να εκμεταλλευθεί τις ευκαιρίες των δανειακών συμβάσεων, της πρότειναν, εναλλακτικά, να προχωρήσει σε μυστικές διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές προτού τα ιδιωτικά χρέη μετατραπούν σε κρατικά.

Και στη μία και στην άλλη περίπτωση, το μόνο που επέδειξε η κυβέρνηση Παπανδρέου ήταν «εγκληματική ολιγωρία» και τώρα καλείται στο Βερολίνο ο πρωθυπουργός ως απλός παρατηρητής των εξελίξεων που αφορούν τη χώρα του, για να του ανακοινώσουν τα επόμενα στάδια της «συντεταγμένης χρεοκοπίας» της Ελλάδας.

Οι τραπεζικοί κύκλοι απορούν για το γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου επέλεξε την οδό του Μνημονίου και τη δανειακή σύμβαση των 110 δισ. ευρώ και έτσι έβαλε στο «γύψο» την οικονομία της χώρας.

Οπως λέγεται τώρα από τραπεζικούς κύκλους που έχουν εν πολλοίς διασφαλίσει τα χρήματά τους, «οι δανειακές συμβάσεις που είχατε για το ιδιωτικό χρέος είχαν απίστευτα ευνοϊκές ρήτρες για σας και συνεπώς θα ήταν και εύκολη η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους».

Γερμανικές απορίες

Οι εν λόγοι κύκλοι επιβεβαιώνουν ότι ακόμη και Γερμανοί -κυρίως της αντιπολίτευσης εκεί- απορούσαν γιατί η Ελλάδα δεν έκανε την αναδιάρθρωση του χρέους της από την αρχή, δεδομένου ότι «σας το επέτρεπαν οι συμβάσεις που είχατε υπογράψει και οι οποίες επέτρεπαν αλλαγή των όρων τους».

Μια τέτοια αλλαγή όρων άφηνε περιθώρια επιμήκυνσης της αποπληρωμής των δανείων, μείωση των επιτοκίων και ακόμη, αν έκρινε η Ελλάδα ότι δεν ήταν βιώσιμο το χρέος, «κούρεμα» της υποχρέωσης.

Σε ενδεχόμενη νομική διαφωνία εκ μέρους των πιστωτών, αυτοί -κατά τα προβλεπόμενα των τότε συμβάσεων- θα έπρεπε να καταφύγουν στα ελληνικά δικαστήρια για να προσβάλουν την ελληνική προσφορά για «κούρεμα», αλλά αυτό «θα το σκεφτόμασταν διπλά», κατά την άποψη του τραπεζικού παράγοντα, και «σίγουρα θα είχαμε τη διάθεση διαπραγμάτευσης».

Η πολιτική αδυναμία της κυβέρνησης Παπανδρέου και φυσικά το γεγονός ότι λίγο αργότερα «έπεσαν πάνω» στον πρωθυπουργό μεγάλα κράτη να μην κάνει «κούρεμα», οδήγησαν στην απώλεια ενός σοβαρού και μοναδικού πλεονεκτήματος της κυβέρνησης, που λέγεται ότι δεν είχε προηγούμενο στα τραπεζικά χρονικά, δεδομένου ότι οι δανειακές συμβάσεις συνήθως διέπονται από αγγλική νομοθεσία.


Τι έγινε στη συνέχεια; Αφ' ενός, το χρέος προς τους ιδιωτικούς φορείς άρχισε να μετατρέπεται σε χρέος προς κράτη και αυτό δεν ήταν δυνατόν αυθαίρετα να μην πληρωθεί και, αφ' ετέρου, άρχισε μια κρυφή αναδιάρθρωση του χρέους («κούρεμα») από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) με την επαναγορά ομολόγων στη δευτερογενή αγορά.

Εγκληματική ολιγωρία

Εκείνη την εποχή, γύρω στα τέλη του 2010, σύμφωνα με αμερικανικές εμπιστευτικές ενημερώσεις, ήταν σαφές πως «ακόμη και με τις πρακτικές αυτές, το ελληνικό χρέος δεν ήταν βιώσιμο» και μέχρι και οι επίσημες γερμανικές παραινέσεις προς την κυβέρνηση Παπανδρέου, σύμφωνα με πληροφορίες της «Ε», ήταν: «Να πάτε να διαπραγματευθείτε μυστικά με τους πιστωτές σας, εν αγνοία των αγορών, για εθελούσια αναδιάρθρωση».

Αλλά και πάλι ήταν «εγκληματική» η ολιγωρία της κυβέρνησης Παπανδρέου, σύμφωνα με τους συνομιλητές της «Ε», και «άπαντες απορούσαν με τι είδους κυβέρνηση είχαν να κάνουν».

Βέβαια, αν δει κανείς την κατάσταση των ελληνικών χρεών από τη σημερινή οπτική και την απροθυμία των ιδιωτών πιστωτών να συμφωνήσουν σε αναδιαπραγμάτευσή τους -λόγω τώρα και της εμπλοκής Γάλλων, αλλά πρωτίστως Γερμανών- γίνεται αντιληπτό ότι ο δεύτερος αυτός γύρος διαπραγμάτευσης ήταν πάρα πολύ δύσκολος. Επιπροσθέτως, δε, λόγω ανάμιξης και της ΕΚΤ, εναντίον της οποίας η χώρα δεν μπορούσε να πάει κόντρα.

Ξεφόρτωσαν οι ιδιώτες

Μέσα σ' αυτή την αντίληψη ανταλλαγής ομολόγων οι ιδιώτες πιστωτές σιγά σιγά αντάλλασσαν τα ομόλογά τους και την... «έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια», χωρίς να χρειαστεί να υποστούν μείωση του χρέους τους.

Στην πρώτη περίπτωση, στις αρχές του 2010, όλοι αυτοί είχαν κίνητρο να διαπραγματευτούν (λόγω των ευνοϊκών για την Ελλάδα συμβάσεων), αλλά στη μετά Μνημονίου εποχή ουδέν κίνητρο είχαν να συμμετάσχουν σε οικειοθελή μείωση του χρέους, αλλά παρά ταύτα υπήρχαν κάποια περιθώρια στις αρχές του 2011, με την «αβάντα» των Γερμανών, τα οποία, ωστόσο, δεν αξιοποιήθηκαν.

Ετσι, τώρα έφτασε η κατάλληλη χρονική στιγμή για τους Γερμανούς γι' αυτό που λέγεται «συντεταγμένη χρεοκοπία» ή κατά τα προβλεπόμενα από το Μόνιμο Μηχανισμό ως «ελεγχόμενη πτώχευση» και το μόνο που απομένει στην κυβέρνηση αυτή τη στιγμή είναι να διαχειριστεί επικοινωνιακά την αποτυχία της, μη τολμώντας να πάει και σε εκλογές, γιατί θα της «τραβήξουν το αυτί» από το Βερολίνο. Ετσι, κινδυνολογώντας, επιχειρεί να μαντρώσει και το ποίμνιό της.

Εν τω μεταξύ, η χώρα διολισθαίνει τώρα στη λύση της αναδιάρθρωσης, την οποία η κυβέρνηση πάσχιζε και θα μπορούσε να έχει αποφύγει. Αλλά έπρεπε να έχει πιάσει τον «ταύρο από τα κέρατα» από την αρχή.

 Κατά τα άλλα ο κ. Παπανδρέου, μιλώντας από το βήμα του Συνεδρίου του Συνδέσμου  Γερμανικής Βιομηχανίας, αναφέρθηκε στις θυσίες των Ελλήνων ενώ κάλεσε τους Γερμανούς βιομηχάνους να "επενδύσουν" στην Ελλάδα.

 Ωραία, λοιπόν.


  Αλυσόδεσαν τη χώρα,  την οδηγούν στη χρεοκοπία και φυσικά πουλούν τον εθνικό πλούτο όσο - όσο  στους δανειστές  και στους "ιέρακες" του διεθνούς κεφαλαίου. 

Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2011

ΣΟΣ Έλληνες … μια κυβέρνηση σε αντιλαϊκό παροξυσμό… ποιος θα τη σταματήσει;




 Σήμερα με δημοσιεύματα του σημερινού τύπου ολοκληρώθηκε η περίφημη τηλεδιάσκεψη του υπουργού Οικονομικών με την τρόικα.

Αναδημοσιεύουμε, λοιπόν, από την Ελευθεροτυπία …

«Κάτι περισσότερο από δύο ώρες διήρκησε τελικώς η κρίσιμη τηλεδιάσκεψη του υπουργού Οικονομικών με την τρόικα για τα νέα μέτρα, διαψεύδοντας ακόμα και τις αρχικές εκτιμήσεις του υπουργείου Οικονομικών. Σύμφωνα με την κυβέρνηση έγινε μια «παραγωγική συζήτηση» η οποία αναφέρεται πως θα επαναληφθεί αύριο, την ίδια ώρα. Νωρίτερα οι εκπρόσωποι της τρόικας είχαν καταστήσει σαφές ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν και πρέπει η κυβέρνηση πλέον να πείσει για τα μέτρα που θα εφαρμόσει.

Το υπουργείο Οικονομικών, αρκέστηκε να ανακοινώσει πως "αύριο το πρωί, οι τεχνικές ομάδες που θα βρίσκονται στην Αθήνα θα επεξεργαστούν περαιτέρω ορισμένα στοιχεία και η τηλεδιάσκεψη θα επαναληφθεί αύριο την ίδια ώρα".
Στην τηλεδιάσκεψη έλαβαν μέρος εκτός του υπουργού Οικονομικών, οι Γ. Ζανιάς, Η. Πλασκοβίτης και οι τρεις επικεφαλείς της ΕΚΤ, ΕΕ και του ΔΝΤ.
Η δεδομένη καθυστέρηση της ανακοίνωσης των νέων μέτρων, η οποία ήταν αρχικά να γίνει σήμερα το απόγευμα, πυροδοτεί νέα σενάρια για ατελείωτα "παζάρια" μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας.
Σε κάθε περίπτωση, με μια φωνή τα στελέχη της τρόικας, όπου βρεθούν και σταθούν αναφέρονται σε μείωση του Δημοσίου, κάτι που εκτιμάται ότι θα αποτελέσει τον πυρήνα των νέων μέτρων.
Σε αυτά όμως, σύμφωνα με τα σενάρια που έχουν δει το φώς της δημοσιότητας θα περιλαμβάνονται και μέτρα που πλήττουν εκ νέου το εισόδημα των φορολογούμενων και των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων. Αυτά είναι περικοπές επιδομάτων, εξίσωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης σε πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης, μειώσεις συντάξεων ΟΓΑ και ΝΑΤ και αύξηση φόρων σε ποτά και τσιγάρα.»


Το δικό μας σχόλιο:

 Έπειτα από ένα όργιο τηλετρομοκρατίας, με συστηματική προσπάθεια από τα χαλκευμένα επιτελεία  να καλλιεργηθεί μαζικός «τρόμος» προκειμένου οι πολίτες μοιρολατρικά και παθητικά να  αποδεχτούν το σφαγιασμό τους.

Με ολομέτωπη επίθεση εναντίον των λαϊκών στρωμάτων και όλων των ευπαθών κοινωνικών ομάδων. Με μέτρα που ξεπερνούν την πιο νοσηρή και διεστραμμένη φαντασία και πέρα από την αναμφισβήτητη πλέον οικονομική αναποτελεσματικότητά τους, απειλούν με οικονομική, κοινωνική, ηθική αλλά και φυσική εξόντωση ευρύτατα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Με την απεμπόληση κάθε έννοιας εθνικής ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας. Όταν οι επίσημοι εκπρόσωποι της ελληνικής κυβέρνησης, πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών, ακούν πειθήνια και άβουλα τους υπαλληλίσκους και τους εκπροσώπους του ΔΝΤ και της τρόικα να καθορίζουν τις τύχες του ελληνικού λαού, να υποθηκεύουν άμεσα και μακροπρόθεσμα το μέλλον του και τους όρους ύπαρξής του.

Μια κυβέρνηση οπερετική, βραχίονας εύκαμπτος και δουλοπρεπής των πιο επιθετικών, αδίστακτων, τοκογλυφικών και κερδοσκοπικών συμφερόντων.

Υποταγμένη πλήρως στις πιο συντηρητικές, νεοφιλελεύθερες  - έως και ακροδεξιές – φωνές που κυριαρχούν αυτή τη στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που αντιμετωπίζουν την Ελλάδα και τους Έλληνες με τη λογική των κατοχικών «αντιποίνων» και κινούνται οι περισσότεροι από αυτούς σε ένα ακραίο – φαιό – ευρωλαϊκισμό, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα μεγάλα συμφέροντα αλλά και να καλύψουν τις δικές τους ανεπάρκειες, τα πολιτικά κενά και να «χαϊδέψουν» τα αυτιά της εσωτερικής εκλογικής τους πελατείας.

Μέσα σε μια εντεινόμενη οσμή νέων σκανδάλων και παιχνιδιών ακραίων σκοπιμοτήτων και  ασύλληπτης κερδοσκοπίας. Ήδη ο εισαγγελέας έχει παρέμβει για να ερευνήσει τις καταγγελίες για τα όσα απαράδεκτα συνέβαιναν στην Ελληνική στατιστική Αρχή, τη στιγμή που αποκαλύπτεται ότι ο πρόεδρός της – και ευνοούμενος του κ. Παπακωνσταντίνου - χωρίς ακόμα να έχει διακοπεί η υπαλληλική του σχέση με το ΔΝΤ, φέρεται να απέστειλε email στον επικεφαλής του Διεθνούς Ταμείου Πολ Τόμσεν, με το οποίο τον ενημέρωνε για την άμεση ανάγκη τροποποίησης του ιδρυτικού νόμου της Ανεξάρτητης Ελληνικής Αρχής.

Απ’ όλους αυτούς ποιος θα μας σώσει;

Στον πολιτικό ορίζοντα δεν φαίνεται άμεση λύση.

Μια ευρύτατη, όμως, λαϊκή πρωτοβουλία και συσπείρωση με κεντρικό αίτημα τη ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ και επανατοποθέτηση των όρων του οικονομικού και πολιτικού παιχνιδιού μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για τη διέξοδο από αυτή την κατάσταση.

Η πρόταση αυτή ούτε ανεδαφική, ούτε και «επαναστατική» μπορεί να θεωρηθεί – άλλωστε μέχρι και ο Ντομινίκ Στρος Καν μας βγήκε σήμερα από αριστερά.

Κάθε μέρα που περνά αυτή η προοπτική μπορεί να αναδεικνύεται και ως μοναδική επιλογή.  

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011

Οδηγούν την ελληνική κοινωνία «ως πρόβατον επί σφαγήν» με πειραγμένα και αλλοιωμένα στατιστικά στοιχεία;



Μείζον πολιτικό θέμα έχει προκύψει από την παύση ορισμένων στελεχών και μελών της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και ειδικότερα από τις καταγγελίες της καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος της επιτροπής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, Ζωή Γεωργαντά.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου, η καθηγήτρια Ζωή Γεωργαντά είναι κατηγορηματική στην άποψή της: «Το έλλειμμα του '09 είχε τεχνηέντως διογκωθεί για να φανεί ότι η χώρα είχε το μεγαλύτερο σε ολόκληρη την Ευρώπη, ακόμα και από αυτό της Ιρλανδίας που ήταν 14%, με σκοπό να δικαιολογηθούν όλα αυτά τα βαριά μέτρα κατά της χώρας. Κι εμείς παρουσιάσαμε στη Eurostat 15,4%».
Με ποιον τρόπο έγινε αυτό;
«Το έλλειμμα έγινε τόσο μεγάλο λόγω του γεγονότος ότι μπήκαν όχι με φυσιολογικό τρόπο στη "γενική κυβέρνηση" (σ.σ. στενός δημόσιος τομέας και πλευρές του ευρύτερου) ένας αριθμός ΔΕΚΟ, αυτοί οι 151 φορείς, αυτούς όπου τώρα εξελίσσεται η εφεδρεία. Αυτοί οι φορείς δεν μελετήθηκαν στατιστικά όπως έπρεπε, και μάλιστα σύμφωνα με όσα ορίζει η ίδια η Eurostat. Γι' αυτή τη διαδικασία τα κριτήρια είναι πολλά και πολύπλοκα, χρειάζεται μακροχρόνια μελέτη για να υπαχθούν. Εμείς επιμέναμε αυτές οι ενστάσεις μας να καταγραφούν ακόμα και στα πρακτικά. Ο πρόεδρος της Αρχής μάς απάντησε ότι "στα πρακτικά θα μπει ό,τι θέλω εγώ", επί λέξει».
Η ίδια η κ. Γεωργαντά ακόμα και με έγγραφο που είχε αποστείλει από τον περασμένο Απρίλιο στον Κάρολο Παπούλια, στον Γιώργο Παπανδρέου και στον πρώην πρόεδρο της Βουλής Απ. Κακλαμάνη, ενημέρωνε την πολιτική ηγεσία για τα προβλήματα δυσλειτουργίας της Αρχής. Σύμφωνα με αυτό, η Αρχή δεν είχε συνεδριάσει για επτά μήνες ενώ σύμφωνα με τον ιδρυτικό της νόμο (382/2010) έπρεπε να συνεδριάζει μία φορά το μήνα. Γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι η Αρχή είχε μετατραπεί σε «Αρχή ενός ανδρός», στην «ανεξήγητη αδρανοποίησή της» και στο ότι οι εμπειρογνώμονες, ειδικοί επιστήμονες και μέλη της, αγνοούνταν συστηματικά από τον πρόεδρό της. Σ' αυτή την επιστολή ουδέποτε έλαβε κάποια απάντηση.
Ο πρόεδρος της Αρχής Ανδρέας Γεωργίου, προσωπικός φίλος και επιλογή του Γ. Παπακωνσταντίνου, ήταν γνωστό σε όλους ότι δεν είχε καλές σχέσεις με τα μέλη της επιτροπής, από την ίδρυση κιόλας της Αρχής, τον περασμένο Δεκέμβριο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, εξελισσόταν μια μυστηριώδης επιχείρηση εξαναγκασμού σε παραίτηση κάποιων μελών της. Ήδη, για ένα μέλος της είχε γίνει καταγγελία για παράνομη είσοδο σε υπολογιστικά συστήματα της Αρχής με αποτέλεσμα να δεχτεί αιφνιδιαστική επίσκεψη της Ασφάλειας η οποία κατέσχεσε από το σπίτι του τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τόσο του ίδιου όσο και της οικογένειάς του.
«Υπήρχαν απειλές και συνεχείς πιέσεις, κάτι που δεν κατάλαβα ποτέ τι είδους αιτίες είχε», θα πει άλλο μέλος της επιτροπής. «Εκεί που αποδίδω όλη αυτή την ιστορία είναι στη λαθεμένη επιλογή του προσώπου», θα πει.
Η ίδια η Ζωή Γεωργαντά, αναφορικά με τον πρόεδρο της Αρχής θα πει ότι ακόμα και ο πρόεδρος της Eurostat Τόμσεν της είχε πει τηλεφωνικώς ότι «δεν είναι η καλύτερη επιλογή και ότι θα του έκανε συστάσεις».

Οι καταγγελίες είναι πολύ σοβαρές στο βαθμός ολόκληρος ο ελληνικός λαός υφίσταται μια τραγωδία δίχως τέλος ενώ οι κυβερνήτες του με περισσή αναλγησία λαμβάνουν καθημερινά πρωτοφανή μέτρα σε βάρος του.

Σε άλλες συνθήκες οι καταγγελίες αυτές θα είχαν προκαλέσει σημαντικούς τριγμούς – αλλά μάλλον απ’ ότι φαίνεται τα γεγονότα αυτά συντελέστηκαν με τη συνενοχή κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών.

Μια ακόμη πινελιά που έρχεται να προστεθεί στη συνολική εικόνα της αναξιοπιστίας και της πολιτικής και ηθικής απονομιμοποίησης αυτής της κυβέρνησης.