Ο κόσμος αυτή τη βδομάδα- από την χρηματιστηριακή κρίση στην Κίνα, τον πόλεμο του Ερντογάν κατά του ISIS ως και τη δεκαετία από τον Κατρίνα στη Νέα Ορλένη

Οι πραγματικοί λόγοι της Τουρκίας για τη συμμετοχή της  στην καταπολέμηση της Ισλαμικού Κράτους του Steven A. Cook Ένας Τούρκος στρατιώτης φρουρεί, ενώ ο καπνός υψώνεται στη συριακή πόλη Αΐν αλ-Αράμπ όπως φαίνεται και από την τουρκική μεθοριακή πόλη SURUC στην Επαρχία Σανλιούρφα, Τουρκία. (Μουράτ Σεζέρ / Reuters) Οι στρατιωτικές ενέργειες της Τουρκίας εναντίον του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους είναι καλύτερα κατανοητές ως ένα μέρος μιας απελπισμένης, εξαιρετικά πολύπλοκης προσπάθειας από τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να κερδίσει πίσω την εξουσία που έχασε νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι.  Ο Ερντογάν θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει, λοιπόν, τις επιχειρήσεις - αεροπορικές κυρίως - κατά βάσεων του ISIS ως τμήμα της προσπάθειάς του να ανακάμψει πολιτικά εν όψει μάλιστα των εκλογών του Νοεμβρίου. Μέσα σ' αυτό το σχέδιο  εντάσσεται κυρίως και η επίθεσή του εναντίον των Κούρδων του PKK και όχι μόνο. Στην ουσία περισσότερο μάχεται εναντίον των Κούρδων παρά εναντίον των φανατικών ισλαμιστών.  Προσπαθεί επίσης - έχοντας εξασφαλίσει και την ανοχή των Αμερικανών - να φτιάξει μια ουδέτερη ζώνη στα σύνορα με τη Συρία όπου όμως θα αποτρέψει μια πιθανή επέκταση των Κούρδων μαχητών καθώς και της επέκτασης μιας κουρδικής αυτόνομης  επικράτειας από τη βόρειο Συρία ή και στο έδαφος της Τουρκίας. Ταυτόχρονα βέβαια η τακτική του Ερντογάν μπορεί, επίσης, να έχει αμφίσημα αποτελέσματα. Αφού η κοινή γνώμη στην Τουρκία προβληματίζεται από την έξαρση των εχθροπραξιών με τους Κούρδους μετά από δυόμιση  χρόνια σχετικής ηρεμίας. Κι από την άλλη την Τρίτη το Ισλαμικό Κράτος κυκλοφόρησε ένα βίντεο που "υπόσχεται" να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη ενώ τον χαρακτηρίζουν "άπιστο και προδότη".

Η Οικονομική ύφεση της Κίνας Το νέο ερώτημα για τις «Δύο Κίνες»  Richard N. Haass Ο Richard N. Haass, πρόεδρος του Council on Foreign Relations,  αξιολογεί κατά πόσον η Κίνα γίνεται καλύτερα κατανοητή σήμερα ως μια ισχυρή χώρα με ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον ή ως χώρα που αντιμετωπίζει σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα και αβέβαιες τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της.   ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ - Για οποιονδήποτε  σε ηλικία άνω των 60 ετών που παρακολουθεί τις παγκόσμιες υποθέσεις, ο όρος «δύο Κίνες», ανταποκρίνεται στο  μετά το 1949 ανταγωνισμό για τη διπλωματική αναγνώριση που διεξαγόταν από την ηπειρωτική ("Κόκκινη") Κίνα και την Ταϊβάν, ή, πιο επίσημα, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και τη Δημοκρατία της Κίνας. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ακριβώς κάθε χώρα αντιμετώπιζε το αίτημα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας  να είναι η μόνη να αναγνωρισθεί ως η νόμιμη κυρίαρχη κυβέρνηση της Κίνας. Η ηπειρωτική χώρα ήταν απλά πάρα πολύ μεγάλη και πολύ σημαντική οικονομικά και στρατηγικά για να απομονωθεί. Σήμερα, ένα νέο, αλλά πολύ διαφορετικό ερώτημα για τις  "δύο Κίνας"  αναδύεται. Περιστρέφεται, όμως, σχετικά με το εάν η Κίνα γίνεται καλύτερα κατανοητή ως μια ισχυρή χώρα, με ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον παρά τις βραχυπρόθεσμες δυσκολίες, είτε ως χώρα που αντιμετωπίζει σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα και αβέβαιες μακροπρόθεσμες προοπτικές. Με λίγα λόγια, δύο πολύ διαφορετικές Κίνες μπορεί σήμερα να βλέπουμε. Αλλά ποια θα υπερισχύσει; Μέχρι πρόσφατα, υπήρχαν ελάχιστοι λόγοι για να τεθεί μια τέτοια ερώτηση. Η οικονομία της Κίνας αυξανόταν με ένα εκπληκτικό μέσο ετήσιο ρυθμό 10% ή περισσότερο για περισσότερο από τρεις δεκαετίες. Η  Κίνα είχε ξεπεράσει την Ιαπωνία ως η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Εκατοντάδες εκατομμύρια Κινέζοι είχαν εισέλθει στην μεσαία τάξη. Το μοντέλο της Κίνας με την αυταρχική αποτελεσματικότητα φάνηκε ελκυστικό σε πολλές άλλες αναπτυσσόμενες χώρες, ιδιαίτερα στον απόηχο της  παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2008, η οποία ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και επομένως φάνηκε να δυσφημίζει τον αμερικανικού τύπου φιλελεύθερο καπιταλισμό. Αλλά το ζήτημα του μέλλοντος της Κίνας έχει καταστεί αναπόφευκτο. Επισήμως, η οικονομική ανάπτυξη έχει επιβραδυνθεί σε σχεδόν 7%, αλλά πολλοί πιστεύουν ότι ο πραγματικός αριθμός είναι κάτω από 5%. Η επιβράδυνση δεν θα πρέπει να προκαλέσει καμία έκπληξη. Όλες οι αναπτυσσόμενες οικονομίες βιώνουν κάτι παρόμοιο καθώς μεγαλώνουν και ωριμάζουν. Παρ 'όλα αυτά, η ταχύτητα και ο βαθμός της αλλαγής έχουν βρει τις αρχές της  Κίνας απροετοίμαστες, και έχουν τροφοδοτήσει επίσημα φόβους ότι η ανάπτυξη θα υπολείπεται του ποσοστού που απαιτείται  για τον εκσυγχρονισμό της χώρας όπως είχε προγραμματιστεί. Ο συναγερμός της κινεζικής κυβέρνησης για τη δραματικότερη από την  αναμενόμενη επιβράδυνση της οικονομίας αντικατοπτρίζεται στην αδέξια παρέμβαση της τον Ιούλιο για να παγώσει  τις χρηματιστηριακές αγορές στη μέση μιας δραματικής διόρθωσης των τιμών. Η κίνηση αυτή ακολουθήθηκε αυτό το μήνα από την υποτίμηση - έκπληξη του γιουάν, γεγονός που υποδηλώνει ότι η μετατόπιση από την ανάπτυξη τη βασισμένη στις εξαγωγές δεν λειτουργεί όπως αναμενόταν. Εν τω μεταξύ, η εκστρατεία κατά της διαφθοράς, που εξαπέλυσε ο Πρόεδρος Xi Jinping, μοιάζει όλο και περισσότερο σαν μια στρατηγική για να εδραιωθεί στην εξουσία, παρά μια προσπάθεια για να μεταρρυθμίσει το κράτος  της Κίνας προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας της. Η διαφθορά είναι διάχυτη και η καμπάνια του Xi παραμένει ιδιαίτερα δημοφιλής. Αλλά το κύμα των διώξεων που έχει εξαπολύσει ο Xi συντελεί  στην αποθάρρυνση των κινέζων αξιωματούχων από τη λήψη αποφάσεων, εξαιτίας του φόβου τους ότι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν κάποια ποινική δίωξη στο μέλλον. Ως αποτέλεσμα των εξελίξεων αυτών, κανείς ακούει πλέον πολύ λιγότερο  για το κινεζικό μοντέλο και περισσότερο για την κινεζική πραγματικότητα. Εκτός από την επιβράδυνση της ανάπτυξης, αυτή η πραγματικότητα περιλαμβάνει σοβαρές περιβαλλοντικές ζημίες, ένα αποτέλεσμα δεκαετιών ταχείας ανάπτυξης, που χρησιμοποιούσε τον άνθρακα ως καύσιμο για την εκβιομηχάνιση. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, η ατμοσφαιρική ρύπανση σκοτώνει 1,6 εκατομμύρια Κινέζους ανά έτος! Η γήρανση του πληθυσμού της Κίνας, μια ακούσια συνέπεια της δρακόντειας πολιτικής του ενός παιδιού, δημιουργεί μια άλλη απειλή για τη μακροπρόθεσμη ευημερία της. Με τον δείκτη εξάρτησης - το ποσοστό των παιδιών και των συνταξιούχων σε σχέση με τους άνδρες και γυναίκες σε ηλικία εργασίας  - να αυξάνεται  ραγδαία τα επόμενα χρόνια, η οικονομική ανάπτυξη θα παραμείνει υποτονική, ενώ το κόστος υγειονομικής περίθαλψης και συνταξιοδότησης  θα βαρύνει όλο και περισσότερο τους κρατικούς προϋπολογισμούς. Αυτό που γίνεται ολοένα και πιο προφανές είναι ότι οι ηγέτες της Κίνας θέλουν την οικονομική ανάπτυξη που παράγει ο καπιταλισμός, αλλά χωρίς τις υφέσεις που έρχονται με αυτην. Θέλουν την καινοτομία που μια ανοιχτή κοινωνία δημιουργεί, αλλά χωρίς την πνευματική ελευθερία που την καθορίζει. Κάτι πρέπει να γίνει. Ορισμένοι παρατηρητές, φοβούμενοι την αύξηση της ισχύος της Κίνας, θα ανασάνουν με ανακούφιση από τις  τρέχουσες δυσκολίες της. Αλλά αυτό μπορεί να αποδειχθεί μια κοντόφθαλμη αντίδραση. Μια αργή ανάπτυξη της Κίνας θα μπορούσε να υπονομεύσει την παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη. Η Κίνα θα ήταν λιγότερο πρόθυμος εταίρος στην αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων, όπως η κλιματική αλλαγή. Πιο επικίνδυνο από όλα, μια δοκιμαζόμενη Κίνα θα μπορούσε να μπει στον πειρασμό να στραφεί σε εξωτερικούς τυχοδιωκτισμός ώστε να εξευμενίσει το απογοητευμένο κοινό της  από την επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης και την απουσία πολιτικής ελευθερίας. Πράγματι, υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι οι αρχές κάνουν ακριβώς αυτό στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Ο εθνικισμός θα μπορούσε να γίνει η κύρια πηγή νομιμότητας για ένα κυβερνών κόμμα που δεν μπορεί πλέον να σηματοδοτεί ένα ραγδαία αυξανόμενο βιοτικό επίπεδο. Αλλά οι μεγαλύτερες πολιτικές επιλογές που η Κίνα πρέπει να κάνει είναι η  κυβέρνηση να βρει τη σωστή ισορροπία μεταξύ των κρατικών και κυβερνητικων  συμφερόντων και των ατομικών δικαιωμάτων, μεταξύ της  οικονομικής ανάπτυξης και της περιβαλλοντικής διαχείρισης, καθώς και μεταξύ του ρόλου των αγορών και του κράτους. Οι επιλογές που αντιμετωπίζει η Κίνα είναι τόσο δύσκολες όσο είναι  και αναπόφευκτες. Σημαντικές κοινωνικές αναταραχές, δεν μπορεί να αποκλειστούν. Η μόνη βεβαιότητα είναι ότι οι επόμενες τρεις δεκαετίες, δεν θα αντικατοπτρίζουν τις τρεις τελευταίες. Τι δεν ξέρουμε από την Elizabeth C. Economy Κατά τη διάρκεια του περασμένου μήνα, υπήρξε  μεγάλη ένταση αυτού που ονομάζεται "κινεζικό."  Η μεταβλητότητα στην κινεζική χρηματιστηριακή αγορά, η υποτίμηση του γιουάν, και τελευταία η έκρηξη της αποθήκης Tianjin όλα εντείνουν τη συζήτηση για την Κίνα  σε ένα νέο επίπεδο αβεβαιότητας.  Τα φαινόμενα αυτά έχουν πραγματικές συνέπειες, πάνω απ 'όλα  στον κινεζικό λαό. Με βάση την προτροπή της κινεζικής κυβέρνησης, δεκάδες εκατομμύρια Κινέζοι μετέφεραν μεγάλο ποσοστό από τις περιουσίες τους από την αγορά ακινήτων  στη χρηματιστηριακή αγορά - ενώ οι πιο ατυχείς χρησιμοποίησαν την ακίνητη περιουσία τους ως μέσο για να επενδύσουν στην αγορά και περιμένουν πλέον απελπισμένοι για κάποια καλή είδηση. Η έκρηξη στην αποθήκη της  Tianjin έχει μέχρι στιγμής αφήσει 121 κινέζους νεκρούς, περισσότερα από επτά εκατοντάδες τραυματίες ενώ πάνω από πενήντα εξακολουθούν να αγνοούνται. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η υποτίμηση του γουάν έχει προκαλέσει την επανεξέταση των επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, και η αλληλεπίδραση της χρηματιστηριακής αγοράς συνέβαλε στην απότομη πτώση των ασιατικών και αμερικανικών αγορών. Η χρηματιστηριακή αγορά της Κίνας δεν είναι ένας αξιόπιστος μετρητής Α Michael Spence Αυτή την εβδομάδα, πολλοί ήθελαν να αποδώσουν το βύθισμα των αγορών στους φόβους της παραπαίουσας ανάπτυξης και των ανισορροπιών στην κινεζική οικονομία. Αν και η κινεζική οικονομία είναι συστημικά σημαντική, ακόμη και μια ακραία επιβράδυνση στην Κίνα δεν θα εκτροχιάσει την παγκόσμια οικονομία. Η αναταραχή στη χρηματιστηριακή αγορά της Κίνας δεν αποτελεί αξιόπιστο όργανο μέτρησης των οικονομικών συνθηκών της χώρας.   Μια δεκαετία μετά τον Κατρίνα : Αντανακλώντας μια ανθρώπινη καταστροφή Stephen E. Flynn Το χάος που προκάλεσαν ο τυφώνας Κατρίνα πριν από δέκα χρόνια θα πρέπει να υπενθυμίσει στους απρόθυμους πολιτικούς των ΗΠΑ το τεράστιο κόστος της παραμέλησης των υποδομών ζωτικής σημασίας, υποστηρίζει Stephen E. Flynn,καθηγητής Πολιτικών Επιστημών, διευθυντής του Κέντρου Μελετών για την ανθεκτικότητα, και συν-διευθυντής του  George J. Kostas Research Institute στο Πανεπιστήμιο Northeastern. Όπως υποστηρίζει οι πλημμύρες της Νέας Ορλεάνης κατά τη διάρκεια του τυφώνα Κατρίνα ήταν μια ανθρώπινη καταστροφή, όχι μια φυσική. Το σύστημα προστασίας από τις πλημμύρες για την πόλη είχε κακώς σχεδιαστεί και συντηρηθεί. Επίσης, αποδείχθηκε ότι μια σειρά από αποφάσεις τ να περιορίσουν την ροή του ποταμού Μισισιπή και να διευκολύνουν την πλοήγηση του ποταμού και από τον Κόλπο του Μεξικού, ήταν κακές και  εκτός συγχρονισμού με το οικοσύστημα της περιοχής. Εν ολίγοις, ήταν μια αποτυχία των υποδομών ζωτικής σημασίας σε πολλαπλά επίπεδα που σχεδόν καταδίκασαν μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Αμερικής. Δέκα χρόνια αργότερα, αυτό που συνέβη στη Νέα Ορλεάνη θα πρέπει να χρησιμεύσει ως μια ισχυρή υπενθύμιση των δαπανηρές συνέπειες της ύβρεως, της άρνησης και εγκατάλειψης. Δυστυχώς, όμως, η στάση αυτή εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τη σχέση που οι  Αμερικανοί έχουν με το δομημένο και το φυσικό περιβάλλον τους. Για την ιστορία - πριν από δέκα χρόνια, αυτές ήταν οι εικόνες καταστροφής ήταν ότι είχε απομείνει από τη Νέα Ορλεάνη, μετά το πέρασμα του Κατρίνα, μίας από τις καταστροφικότερες καταιγίδες στην ιστορία του κόσμου. Περισσότεροι από 1.500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, το 80% της πόλης βρέθηκε κάτω από το νερό και 130.000 εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, ορισμένοι από τους οποίους δεν έχουν ακόμη επιστρέψει. Η Νέα Ορλεάνη, καθώς και άλλοι οικισμοί Ακτές του Κόλπου που χτυπήθηκαν εξίσου από τον τυφώνα Κατρίνα στις 29 Αυγούστου του 2005, έχουν σε μεγάλο βαθμό ανακάμψει από τα δεινά της τελευταίας δεκαετίας. Ωστόσο χιλιάδες βγήκαν στο δρόμο για τις εκδηλώσεις μνήμης αυτό το Σαββατοκύριακο, ενώ ο δήμαρχος της πόλης Μιτς Λάντριου είπε: «Αυτά ήταν 10 δύσκολα χρόνια - αλλά η Νέα Ορλεάνη είναι ανίκητη και αδιάσπαστη». Η συμφωνία ανάμεσα στη Βόρεια και Νότια Κορέα για διάλογο και  συνεργασία Scott A. Snyder   Ανώτεροι εκπρόσωποι από τη Βόρειο και Νότιο Κορέα ολοκλήρωσαν τρεις ημέρες μαραθώνιων διαπραγματεύσεων για την αποτροπή περαιτέρω κλιμάκωσης της στρατιωτικής έντασης στις 25 Αυγούστου  Το αν αυτή η μετριοπαθής συμφωνία σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής στην πορεία των ενδοκορεατικών σχέσεων θα εξαρτηθεί από την ικανότητα και των δύο πλευρών για να τηρήσουν τις συμφωνίες και να  θεσμοποιήσουν το μελλοντικό διάλογο και συνεργασία τους.

Για όσους προσπαθούν να διαφύγουν τη φτώχειας και τον πόλεμο, οι Πόρτες Γερμανίας είναι κλειστές - ένα άρθρο στο Foreign Policy

Ενώ η εισροή στη Γερμανία των αιτούντων άσυλο από τη Συρία και το Ιράκ διογκώνεται, ένα κύμα μεταναστών από τα Βαλκάνια έχει προκύψει, επίσης,  προκαλώντας "έκπληξη" στο Βερολίνο.

Την εικόνα αυτή παρουσιάζει για το Foreign Policy η δημοσιογράφος SUMI SOMASKANDA.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ - "Δεν υπάρχει τίποτε πιο ζοφερό από τη Γερμανία το χειμώνα, αν πιστέψουμε διάφορες εικόνες. Οδήγηση υπό βροχή, κρύα γεύματα μέσα σε  σακούλες, βλοσυροί αστυνομικοί φορτώνουν ανθρώπους και τσάντες σε λεωφορεία. Αυτή είναι η μοίρα που αντιμετωπίζουν οι επίδοξοι αιτούντες άσυλο από όλα τα  Δυτικά Βαλκάνια, σύμφωνα με ένα βίντεο που δημιουργήθηκε από τη γερμανική κυβέρνηση για να προβληθεί στη Σερβία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και την Αλβανία.

"Παρακαλώ πάρτε τις πληροφορίες αυτές πολύ σοβαρά», προειδοποιεί μια ανδρική φωνή, μπροστά στη  κάμερα. "Πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν ήδη επιχειρήσει το δύσκολο και δαπανηρό αυτό ταξίδι που κατέληξε σε άμεση, αναγκαστική απέλαση .... Μην καταστρέψετε τον εαυτό σας και την οικογένειά σας, οικονομικά. "

Το τεσσάρων λεπτών διάρκειας κλιπ είναι μέρος της  συνεχιζόμενης εκστρατείας του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εσωτερικών για να ανακόψει τη ροή των μεταναστών που φτάνουν κατά κύματα από τα Δυτικά Βαλκάνια. Υπήρξαν δημοσιεύσεις στο Facebook και διαφημίσεις σε εφημερίδες, στα αλβανικά, σερβικά, και σε άλλες βαλκανικές γλώσσες.

Hauptherkunftsländer im Juli 2015:

Zum Vergleich:		Mai 2015	Juni 2015	Juli 2015
1.	Syrien	5.100	7.562	9.413
2.	Albanien	4.922	5.932	7.633
3.	Serbien	1.990	2.240	2.377
4.	Afghanistan	1.188	2.083	2.139
5.	Irak	1.471	2.083	2.086
6.	Mazedonien	996	1.514	1.961
7.	Kosovo	1.947	1.581	1.395
8.	Eritrea	620	1.071	1.219
9.	Bosnien-Herzegowina	542	609	786
10.	Ungeklärt	497	570	705

Die Erst- und Folgeanträge bei den Hauptherkunftsländern imJuli 2015:

	Asylanträge	Erstanträge	Folgeanträge
Gesamt	37.531	34.384	3.147
davon:
Syrien	9.413	9.138	275
Albanien	7.633	7.547	86
Serbien	2.377	1.449	928
Afghanistan	2.139	2.104	35
Irak	2.086	1.987	99
Mazedonien	1.961	1.285	676
Kosovo	1.395	1.205	190
Eritrea	1.219	1.209	10
Bosnien-Herzegowina	786	498	288
Ungeklärt	705	672	33

Η Γερμανία δεν είναι μόνη: η Ελβετία, η Δανία και η Ουγγαρία έχουν προγραμματίσει παρόμοιες εκστρατείες. Αλλά το Βερολίνο απασχολεί μια άνευ προηγουμένου εισροή  ανθρώπων που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο και τις διώξεις στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, ενώ το ερώτημα του τι πρέπει να κάνει με αυτούς που θεωρούνται "οικονομικοί πρόσφυγες" - ανθρώπους που επιχειρούν να εγκαταλείψουν τη φτώχεια και την ανεργία - έχει οδηγήσει σε τέλμα τις γερμανικές αρχές ενώ τροφοδοτήθηκαν εκ νέου ξενοφοβικά αισθήματα.

Η Γερμανία έχει δεχτεί σχεδόν 220.000 αιτήσεις ασύλου κατά τους πρώτους έξι μήνες του έτους. Και στις 19 Αυγούστου, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι αναμένει ότι ο αριθμός θα ανέβει στις 800.000 μέχρι το τέλος του έτους - τις πιο πολλές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με μεγάλη διαφορά. Λίγα θέματα έχουν "γοητεύσει" τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης και τις δημόσιες συζητήσεις όπως αυτό το πρόβλημα. Δεν είναι μόνο το άσχημο ξέσπασμα της βίας εναντίον των αιτούντων άσυλο, ή τα διεθνή πρωτοσέλιδα που έχει δημιουργήσει. Τα δεινά των προσφύγων που προσπαθούν να διαφύγουν από τη φρίκη στη Συρία και τη Σομαλία έχει προκαλέσει ένα πολύ μεγαλύτερο ξέσπασμα αλληλεγγύης  τις τελευταίες εβδομάδες. Αυτό εκδηλώθηκε με πορείες, δωρεές, και μεγάλης κλίμακας εθελοντικές προσπάθειες.

Αλλά το μαζικό κύμα κύμα μετανάστευσης - όχι από τη Συρία ή το Ιράκ - αλλά λίγο πιο πέρα ​​από τα σύνορα της ΕΕ φαίνεται να έχει προκαλέσει έκπληξη στους περισσότερους.

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων άρχισε να εντοπίζει μια αύξηση του όγκου των αιτήσεων ασύλου από τα Βαλκάνια το 2012, αφότου το ανώτατο δικαστήριο της Γερμανίας αποφάνθηκε υπέρ της αύξησης των βασικών προσφορών για τους αιτούντες άσυλο αμέσως. Αλλά οι αριθμοί εκτοξεύθηκαν σε νέα επίπεδα το τρέχον έτος: η Γερμανία έχει δεχτεί σχεδόν 63.000 αιτήσεις από το Κοσσυφοπέδιο και την Αλβανία μόνο από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο, σε σύγκριση με λίγο πάνω από 7.500 κατά την ίδια περίοδο το προηγούμενο έτος!. Κατά τους πρώτους έξι μήνες του έτους, το 40% του συνόλου των αιτήσεων για άσυλο προέρχονταν από το Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία, τη Σερβία, την ΠΓΔΜ και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Αυτή η  εισροή έχει προκαλέσει  μια νέα προσοχή, σε μια εποχή που τεράστιοι αριθμοί ανθρώπων που εγκαταλείπουν μια ολοένα και πιο ασταθή Μέση Ανατολή επίσης αναζητούν καταφύγιο και ασφάλεια στη Γερμανία.

* * *

Περίπου το 99% των ατόμων που ζητούν άσυλο από τα Βαλκάνια πρόκειται να  απορριφθούν. Η Γερμανία αναγνωρίζει την ιδιότητα του πρόσφυγα σε όσους προσπαθούν να διαφύγουν από πολιτικές διώξεις ή πόλεμο. Εφαρμόστηκε  αυτή η νομοθεσία  σε Σύριους οι οποίοι έχουν βρει το δρόμο τους στο γερμανικό έδαφος, για παράδειγμα, όπου οι αιτήσεις τους έχουν γίνει αποδεκτές στη συντριπτική πλειοψηφία (πάνω από το 85 % κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους). Αλλά η φτώχεια ή η έλλειψη ευκαιριών δεν θεωρούνται λόγοι χορήγησης ασύλου.

Το βίντεο του υπουργείου Εσωτερικών μπορεί να είναι ψυχρό, αλλά είναι επίσης ακριβές: Όσοι ζητούν άσυλο για οικονομικούς λόγους, θα πρέπει να σταλούν πίσω  στην πατρίδα τους.

«Η οικονομική κατάσταση [των Δυτικών Βαλκανίων] είναι κακή, έτσι είναι κατανοητό ότι οι άνθρωποι αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον κάπου αλλού. Αλλά αυτό δεν είναι λόγος για να χορηγηθεί άσυλο », ανέφερε ο Τόμας ντε Μεζιέρ, υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, σε μια συνέντευξη στην εφημερίδα Bild - πού αλλού θα λέγαμε εμείς -  την περασμένη Κυριακή. "Χρειαζόμαστε αυτή τη  δυνατότητα για εκείνους που πραγματικά χρήζουν προστασίας.»

Ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσης, οι αρχές εξετάζουν κάθε περίπτωση χωριστά.Αλλά η Aydan Özoguz, ο ομοσπονδιακός επίτροπος για τη μετανάστευση, τους πρόσφυγες και την ενσωμάτωση, αναφέρει ότι το γραφείο της πιέζεται ασφυκτικά από την καθυστέρηση περίπου του ενός τετάρτου ενός εκατομμυρίου περιπτώσεων. Αυτό πυροδότησε προσπάθειες για να επιταχυνθεί η επεξεργασία και η απέλαση οποιουδήποτε  θεωρείται ως οικονομικός πρόσφυγας.Αλλά  όπως και να γίνει, είναι μια αμφιλεγόμενη κατάσταση.

Τον περασμένο Νοέμβριο, η κυβέρνηση πέρασε νέα νομοθεσία θεωρώντας τη Βοσνία, τη Σερβία και τη  FYROM  «ασφαλή κράτη προέλευσης.« Είναι δεδομένο ότι οι αιτούντες άσυλο από τις χώρες αυτές δεν βρίσκονται σε κίνδυνο από πολιτικές διώξεις, εφόσον σταλούν πίσω. Η αλλαγή αυτή στην κατάταξη και αξιολόγηση από το  Βερολίνο οδήγησε στην ταχεία απέλασή τους.

Τώρα υπάρχουν αυξανόμενες εκκλήσεις - ιδιαίτερα μεταξύ των μελών του κόμματος της Καγκελαρίου Angela Merkel - να επεκταθεί το καθεστώς «ασφαλούς χώρας» στο Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία και το Μαυροβούνιο, επίσης. Οι αντιπολιτευόμενοι Πράσινοι όπως και οι Σοσιαλδημοκράτες υποστηρίζουν ότι υπάρχουν ελάχιστες αποδείξεις ότι η επέκταση του καταλόγου των ασφαλών χωρών θα σταματήσει στην πραγματικότητα τους μετανάστες να έρχονται.

Και οι οργανώσεις των προσφύγων προειδοποιούν ότι το μέτρο αυτό θα δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο. «Υπάρχουν σίγουρα παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτές τις χώρες που είναι σημαντικές για το άσυλο», υποστήριξε η Marei Pelzer  από την οργάνωση για τους πρόσφυγες Pro Asyl που εδρεύει στη Φραγκφούρτη. "το να λες ότι δεν θα αντιμετωπίζεις το πρόβλημα πλέον σε επίπεδο ατομικών περιπτώσεων έρχεται σε αντίθεση με τα δικαιώματα των προσφύγων."

Η ατομική εξέταση είναι ακόμη εξασφαλισμένη. Αλλά με σχεδόν 33.000 αιτούντες άσυλο να φθάνουν από το Κοσσυφοπέδιο το πρώτο εξάμηνο του έτους, οι πιέσεις για αλλαγή στο καθεστώς των προσφύγων αυξάνονται.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι πολλοί Γερμανοί συμφωνούν. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα από το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό ZDF, περίπου το 75 % των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι θα πρέπει να υπάρχει μια σαφής γραμμή διαχωρισμού μεταξύ των οικονομικών προσφύγων και όσων δραπετεύουν από τον πόλεμο και τις διώξεις.

  Ατομικά οι αιτούντες άσυλο λαμβάνουν  140 ευρώ  το μήνα  από την κυβέρνηση, για τα  βασικά είδη διατροφής, υγιεινής και τις ιατρικές ανάγκες (τα παντρεμένα ζευγάρια και οι οικογένειες λαμβάνουν λιγότερα ανά άτομο) για τρεις μήνες. Μετά από αυτό το διάστημα, τα γεύματα δεν είναι πλέον εγγυημένα - αλλά το αρχικό επίδομα συμπληρώνεται με λίγο περισσότερα από  200 ευρώ για τα τρόφιμα και τις βασικές ανάγκες.

Αμήνε

Ο Ντε Μεζιέρ πυροδότησε έντονη  αντιπαράθεση όταν πρότεινε ότι οι παροχές ενδέχεται να χρειαστεί να επανεξεταστούν. Σε μια συνέντευξη στο ZDF στις 13 Αυγούστου, είπε ότι οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί  του τον είχαν προειδοποιήσει ότι οι παροχές της Γερμανίας είναι υπερβολικά γενναιόδωρες, ενθαρρύνοντας έτσι τους οικονομικούς πρόσφυγες να ζητήσουν άσυλο στη χώρα, ακόμη και αν οι πιθανότητες αποδοχής είναι ελάχιστες.

 Ο υπερσυντηρητικός επικεφαλής της Βαυαρίας, Horst Seehofer, έχει δεχτεί πυρά αφού κατηγόρησε τους οικονομικούς πρόσφυγες πως κάνουν κατάχρηση του συστήματος ώστε να επωφεληθούν από τα οφέλη της Γερμανίας.

«Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν μιλάμε για κακή χρήση του συστήματος με αυτόν τον τρόπο επειδή ο καθένας έχει το δικαίωμα να ζητήσει άσυλο εδώ," είπε ο Jochen Oltmer, καθηγητής της σύγχρονης ιστορίας και ένας εμπειρογνώμονας της μετανάστευσης στο Πανεπιστήμιο του Osnabrück στη βορειοδυτική Γερμανία."Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει την κατάχρηση του συστήματος."

Ακροδεξιές ομάδες, ιδίως έχουν επικεντρωθεί στους οικονομικούς  πρόσφυγες ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι έχει πάει στραβά με το σύστημα της μετανάστευσης στη Γερμανία. Το νεοναζιστικό NPD, ή Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας, ζήτησε από την κυβέρνηση να πετάξει τους οικονομικούς πρόσφυγες από τα Βαλκάνια. Και η κατάσταση αυτή έδωσε έτοιμη "τροφή"  για την ανάπτυξη της  ξενοφοβικής καμπάνιας του.

"Το συμπέρασμα που καταλήγουν αυτοί είναι ότι όλοι οι πρόσφυγες είναι κακοί για τη Γερμανία», δήλωσε ο Robert Lüdecke από τον  Ίδρυμα AntonioAmadeu στο Βερολίνο, μια ΜΚΟ που παρακολουθεί και καταπολεμά τον δεξιό εξτρεμισμό."Αυτό συνεχώς χρησιμοποιείται από τη Δεξιά ώστε να θέσει όλο το σύστημα ασύλου σε αμφιβολία».

Οι αρχές έχουν αντιμετωπίσει μια απότομη άνοδο της δεξιάς βίας, ιδιαίτερα εμπρηστικές επιθέσεις σε κέντρα για τους αιτούντες άσυλο σε όλη τη χώρα. Υπήρξαν περισσότερα περιστατικά κατά το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους από το σύνολο των τελευταίων χρόνων. Και η βία έχει κλιμακωθεί. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, οι εντάσεις βρέθηκαν εκτός ελέγχου όταν η αστυνομία και νεοναζί διαδηλωτές συγκρούστηκαν στην πόλη Heidenau στη Σαξονία, όπου ένα καταφύγιο αιτούντων άσυλο άνοιξε πρόσφατα.

Δεκάδες αστυνομικοί τραυματίστηκαν. Το γερμανικό κοινοβούλιο καταδίκασε τους διαδηλωτές ως «ριζοσπαστικό όχλο» και το πιο «αντι - γερμανούς" από όλους τους Γερμανούς. Η καγκελάριος Μέρκελ, η οποία έχει δεχτεί επανειλημμένα πυρά  για τη σιωπή της σχετικά με τη βία κατά των προσφύγων, στο τέλος, μίλησε αυτή την εβδομάδα. Επισκέφθηκε την πόλη και τους πρόσφυγες στον καταυλισμό τους, την Τετάρτη. Εκεί αποδοκιμάστηκε από μια ομάδα ακροδεξιών διαδηλωτών που την αποκάλεσαν «προδότη».

Η βία δεν έγινε αποδεκτή  από τις εκατοντάδες χιλιάδες που κινήθηκαν να βοηθήσουν τους πρόσφυγες. Σε όλη τη χώρα, τοπικοί εθελοντές προσέφεραν μαθήματα Γερμανικών, δώριζαν ρούχα, βοηθούσαν στο  διαδίκτυο για την αντιμετώπιση  της γραφειοκρατίας  - ανεξάρτητα από το πού προέρχονταν οι αιτούντες άσυλο.

Αλλά ο Oltmer λέει ότι το ξέσπασμα αυτό της προθυμία για βοήθεια θα μπορούσε να αρχίσει να αλλάζει αν η εισροή δεν σταματήσει - ειδικά αν η  πανίσχυρη γερμανική οικονομία αρχίζει να κλονίζεται. "Η Μετανάστευση έρχεται πάντα μαζί με τη σύγκρουση. Όσοι μεταναστεύουν θεωρούνται ανταγωνιστικοί για τους λιγοστούς πόρους - γίνονται αντιληπτοί ως ανταγωνιστές για τις θέσεις εργασίας, καθώς και για πολιτική επιρροή », είπε. 

Προς το παρόν, η Μέρκελ εντείνει τις πιέσεις στις ομολόγους της από τα Δυτικά Βαλκάνια. Έχουν συνάντηση σε σύνοδο κορυφής στη Βιέννη αυτή την εβδομάδα για να συζητήσουν τις εκατοντάδες χιλιάδες των προσφύγων που έρχονται από τα Βαλκάνια στην πορεία τους προς τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης. Αλλά η Μέρκελ και οι άλλοι Ευρωπαίοι ομόλογοι της, επίσης, επιθυμούν οι Βαλκάνιοι ηγέτες να κάνουν το "καθήκον" τους  δίνοντας στους νέους,  στην απογοητευμένη νεολαία έναν λόγο να μείνουν στις πατρίδες τους.

«Η Ευρώπη λέει, « Κοίτα έχουμε εργαστεί σκληρά για τη σταθεροποίηση των Βαλκανίων, τα πράγματα δεν είναι τέλεια, αλλά σίγουρα πιστεύουμε ότι είναι πολύ καλύτερα από ό, τι με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή ή τμήματα της Αφρικής, » αναφέρει ο James Ker-Lindsay, ένας  ειδικός για τα Βαλκάνια και Senior Research Fellow στο London School of Economics.

Αλλά οικονομικά, η κατάσταση είναι, για πολλούς, εξαιρετικά ζοφερή, πρόσθεσε.Στο Κοσσυφοπέδιο, ιδίως, η ευφορία μετά την ανεξαρτησία του πριν από επτά χρόνια έχει δώσει τη θέση στη διαφθορά, την ανεργία και την απελπισία".

* * *

Να, λοιπόν, που πέρα από τα κατεστραμμένα κράτη της Συρίας, του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Λιβύης  και τόσα άλλα και στα ίδια τα πολύπαθα Βαλκάνια  δυναμώνουν οι μεταναστευτικές ροές. 

Και από πού;

Από περιοχές που η  ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων εταίρων τους τους έδωσε την "ελευθερία" τους - όπως το Κοσσυφοπέδιο. 

Ως μια ιδιότροπη Νέμεσις  επιστρέφει στους αλαζόνες Γερμανούς και άλλους Ευρωπαίους το πρόβλημα με τη μορφή των οικονομικών προσφύγων και μεταναστών.

Οδηγώντας και στην αναβίωση της φρίκης του νεοναζισμού και της ξενοφοβικής ακροδεξιάς.

Δείγματα και αυτά της 'πολιτισμένης" και "ανθρωπιστικής" Ευρώπης ...