Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2015

Από που πηγάζει η δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί οι Κεντροαριστεροί επιλέγουν πρώτη φορά Αριστερά


before
before

Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας φαίνεται πως θα έχουμε κυβέρνηση Αριστεράς και μάλιστα Ριζοσπαστικής όπως υποδηλώνει η ονομασία του κόμματος και όπως πιστά τονίζει ο διεθνής Τύπος επιμένοντας να μεταφράζουν κατά λέξη το ακρωνύμιο, με έμφαση στο…Radical. Πόσο Αριστεροί όμως νιώθουν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ; Από πού «ήρθαν» και πως επηρεάζουν τη φυσιογνωμία του κόμματος; Και η Κεντροαριστερά τι απέγινε;
Πρώτη φορά Αριστερά (;)
Το 2009, ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα μικρό κόμμα που συγκέντρωνε μόλις το 4,6%. Το 2012 εκτινάχθηκε στο 26,8% και τώρα διεκδικεί την εξουσία. Tο ότι ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων του προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ το γνωρίζουμε. Από όπου όμως και εάν προέρχονται δεν σημαίνει ότι έγιναν ξαφνικά και αριστεροί.
Μία σειρά δημοσκοπικών ευρημάτων καταδεικνύουν ότι οι σημερινοί ψηφοφόροι του, αυτοπροσδιορίζονται ως κεντροαριστεροί και «βλέπουν» τον ΣΥΡΙΖΑ ως ένα κεντροαριστερό κόμμα.
Πρώτη φορά Αριστερά ή Κεντροαριστερά;
GPO
Αν και σε επίπεδο πολιτικής ρητορικής γίνεται λόγος για κυβέρνηση Αριστεράς, οι ψηφοφόροι σε ποσοστό υψηλότερο του 57%, ήδη από τον Ιούνιο του 2013, τοποθετούν τον ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο της Κεντροαριστεράς.
    Το δε 57,4% επί του συνόλου των ψηφοφόρων που αντιλαμβάνονται τον ΣΥΡΙΖΑ ως Κεντροαριστερό, μετατρέπεται σε 67% μεταξύ των ίδιων των ψηφοφόρων του κόμματος, επίσης σύμφωνα με μετρήσεις του 2013.

GPO
Οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ όταν τους ζητήθηκε (Σεπτέμβριο του 2014) να τοποθετηθούν σε ένα νοητό άξονα που ξεκινά από την Άκρα Αριστερά και φθάνει στην Άκρα Δεξιά (από το 1 έως το 10) "έφεραν" ως αποτέλεσμα 4,2 γεγονός που ερμηνεύεται, σύμφωνα και με την καθηγήτρια κ.Βασιλική Γεωργιάδου, ως ένα ποσοστό που σαφώς δείχνει πως μεγάλος αριθμός αυτών δεν αυτό-χαρακτηρίζονται ως Αριστεροί.

Οι ψηφοφόροι αλλάζουν το ιδεολογικό αποτύπωμα των κομμάτων
«Η σχέση των ψηφοφόρων με τα κόμματα είναι δυναμική» όπως υποστηρίζει μιλώντας στη HuffPost Greece η Βασιλική Γεωργιάδου, αν. Καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης Παντείου και υποστηρίζει ότι τα κόμματα πολλές φορές λειτουργούν ως «καθρέφτες» αυτών που τα επιλέγουν.
«Οι ψηφοφόροι δεν αλλάζουν τη δική τους ιδεολογική τοποθέτηση, αλλάζουν όμως το ίδιο το κόμμα. Έτσι σήμερα, όταν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ λένε πως βλέπουν το κόμμα ως Κεντροαριστερό, προβάλλουν αυτό που ταιριάζει στη δική τους φυσιογνωμία».

Παρά τη ριζική αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, οι ψηφοφόροι εξακολουθούν να «κουβαλάνε» τις ιδεολογικές τους πεποιθήσεις, συμφωνεί και ο διευθύνων σύμβουλος της MRB, Δημήτρης Μαύρος:«To 7,8 όσων ψήφισαν τη ΝΔ το 2012 έχουν μεταπηδήσει στο ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο όταν απαντούν σε μια σειρά άλλων ερωτήσεων εξακολουθούν να δηλώνουν κεντροδεξιοί».

H «εκκένωση» του Κέντρου
Το ΠΑΣΟΚ, που με 44% το 2009, ήταν κυρίαρχη δύναμη στο χώρο του Κέντρου, σήμερα παλεύει για την επιβίωση του. Τον ιδεολογικό χώρο που καταλάμβανε, τον διεκδικούν πλέον άλλα τρία κόμματα -Ποτάμι, Κίνημα- Δημοκρατών Σοσιαλιστών και ΔΗΜΑΡ- δύο εκ των οποίων φαίνεται πως μένουν εκτός Βουλής.

Το «άδειασμα» του Κέντρου είναι μία από τις σημαντικότερες αλλαγές, σύμφωνα με την κ.Γεωργιάδη, που παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια στο πολιτικό σκηνικό. «Τα πρώτα σημάδια ήταν ορατά από το 2005-2007, με τη συγκέντρωση σημαντικού ποσοστού ψηφοφόρων δεξιότερα στο εκλογικό φάσμα. Πράγμα βέβαια κάπως οξύμωρο καθώς εκείνη την περίοδο, επί Κώστα Καραμανλή, η ΝΔ διακήρυττε πως ήθελε να "κερδίσει" το Κέντρο αλλά τελικά αυτό δεν αποτυπώθηκε και εκλογικά. Αντίθετα είχαμε την ενίσχυση του δεξιότερα στον πολιτικό άξονα. Παράλληλα είχαμε επίσης μετακινήσεις ψηφοφόρων του Κέντρου που είχαν πάντοτε μια αριστερή φορά, ακόμη πιο αριστερά».

Η ψήφος του 2009

Ακόμα δε και το 2009, όπως υποστηρίζει η καθηγήτρια Πολιτικών Επιστημών, η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ ήταν «εργαλειακή». Δηλαδή «δεν ήταν ψήφος ενίσχυσης του ΠΑΣΟΚ από ανθρώπους που αισθάνθηκαν να κατακλύζονται από τα σοσιαλιστικά ιδεώδη…Ήταν η αντίδραση στα πρώτα σημάδια της κρίσης. Επέλεξαν, αυτόν που τους έδινε προοπτική διεξόδου. Το "λεφτά υπάρχουν" του Γιώργου Παπανδρέου, αποτελεί την κορυφαία δήλωση αυτής της υπόσχεσης».

Στο μεταξύ  στη ΝΔ είχαμε τη μετακίνηση ψηφοφόρων προς το ΛΑ.Ο.Σ. και στη συνέχεια πρωτίστως προς τη Χρυσή Αυγή ενισχύοντας επίσης μια τάση αποδυνάμωσης του χώρου.

Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Όπως και το τίμημα που πλήρωσε το ΠΑΣΟΚ. Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, τοποθετείται πλέον από τους ψηφοφόρους του στο χώρο της Κεντροδεξιάς ή και της Δεξιάς. Η δε ΝΔ αν και δεν υπέστη την ίδια αποδυνάμωση, τα ποσοστά της έχουν σαφώς υποχωρήσει και πάλι εξαιτίας των πολιτικών κλήθηκε να εφαρμόσει μετά τις εκλογές του 2012.
  • 1Πόσο Κεντροαριστερό είναι το ΠΑΣΟΚ;
  • GPO
  • Ήδη από τις δημοσκοπήσεις του 2012 το εκλογικό σώμα είχε πάψει να "τοποθετεί" το ΠΑΣΟΚ στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Ένα σημαντικό ποσοστό που ξεπερνά το 35% προσέδιδε στο κόμμα Κεντροδεξιό ή και Δεξιό πρόσημο ενώ ενδεικτικό της σύγχυσης που έφεραν οι μνημονιακές πολιτικές είναι και πως περισσότεροι από 3 στους 10 δήλωναν αδυναμία να το "κατατάξουν" στον πολιτικό άξονα.

  • GPO
  • Μεταξύ των ίδιων των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, μόλις ένα 30% περίπου κατατάσσει το κόμμα στο χώρο της Κεντροαριστεράς ή του Κέντρου με ένα 45% και πλέον, να το χαρακτηρίζει από Κεντροδεξιό έως και Άκρα Δεξιό.

Το brand name…ΠΑΣΟΚ
Το κόμμα μέσα σε λίγα χρόνια έχει απολέσει το κύρος του, το brand name του έχει απαξιωθεί ενώ απέτυχε να εισπράξει κάτι θετικό από την προσπάθεια διαχείρισης της κρίσης, όπως τονίζει η κ.Γεωργιάδου. Όσοι από τους ψηφοφόρους του πείστηκαν πως μόνος δρόμος είναι το Μνημόνιο στράφηκαν στη ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ φυλλορροεί προς πάσα κατεύθυνση.
diarroes pasok
Το Ποτάμι και η αναβίωση του δικομματισμού
«Το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή είναι ένα κόμμα τοξικό» σχολιάζει στη HuffPost Greece ο Δημήτρης Μαύρος: «Ο νικητής του αλληλοσπαραγμού θα μπορούσε να επιβιώσει, αλλά δεν υπάρχει ο πολιτικός χρόνος. Φαίνεται πως το Ποτάμι θα είναι αυτό που την επομένη των εκλογών θα έχει την πρωτοβουλία για την ανασύνταξη του μεσαίου χώρου».
Όπως εξηγεί, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως οι Έλληνες επιθυμούν αλλαγή του πολιτικού συστήματος και το Ποτάμι φαίνεται, για κάποιους, να απαντά σε αυτό το ζητούμενο, ως ένα νεωτεριστικό κόμμα που αν και δεν έχει σαφές ιδεολογικό αποτύπωμα, υποστηρίζει ότι εκφράζει το μεσαίο χώρο.
proteraiotites
«Η μεγάλη δύναμη είναι η τρίτη», δηλώνει ο Σταύρος Θεοδωράκης εννοώντας πως το Ποτάμι θα είναι και ο ρυθμιστής για τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης ή, όπως έχει γράψει στη HuffPost Greece «ο καταλύτης της συνεννόησης». Ωστόσο είναι ένα μικρό κόμμα σε μια περίοδο όπου φαίνεται να ανακάμπτει ο δικομματισμός αν και όχι τόσο ισχυρός όσο παλαιότερα, σύμφωνα με την κ.Γεωργιάδου. «Οτιδήποτε υπάρχει ενδιάμεσα των δύο μεγάλων κομμάτων, συμπιέζεται. Χωρίς υψηλά εκλογικά ποσοστά, τα άλλα κόμματα δεν είναι αρκετά ισχυρά για να παίξουν έναν καθοριστικό ρόλο την επόμενη ημέρα».
Η συσπείρωση ψηφοφόρων γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ από τη μία και τη ΝΔ και τη Χρυσή Αυγή από την άλλη, που φαίνεται να διατηρεί μεγάλο μέρος των δυνάμεών της, δημιουργούν εύλογα ερωτηματικά και για το εάν αναβιώνει και ένας νέος διπολισμός.
Αρκεί η διαίρεση Αριστερά- Δεξιά
Σε μια πρόχειρη ανάγνωση φαίνεται πως ο ιδεολογικός διαχωρισμός Αριστεράς-Δεξιάς, γίνεται και πάλι σημείο αναφοράς του πολιτικού συστήματος.«Η ΝΔ είναι ένα σαφώς πιο τυπικά συντηρητικό κόμμα απ’ ότι η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή και σαφώς ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ποιο ριζοσπαστικός από τον Συνασπισμό», παρατηρεί η κ.Γεωργιάδου.
Αυτός ο διαχωρισμός όμως δεν επαρκεί για να κατανοήσουμε τις μετακινήσεις των ψηφοφόρων, τις επιλογές τους και τη λογική που της υπαγορεύει.

«Το σίγουρο όμως είναι πως η ατζέντα σήμερα είναι διαφορετική και η παλιά διαίρεση φαντάζει δύσκολο να πούμε πως είναι πλέον λειτουργική ή χρήσιμη. Τα διακυβεύματα έχουν αλλάξει. Στην ατζέντα έχουν μπει ζητήματα όπως Μνημόνιο- Αντιμνημόνιο, ευρωπαϊκός ή μη προσανατολισμός, όπως πχ το 2012 κλπ με συνέπεια να έρχονται να προστεθούν και άλλες διαιρέσεις, πέραν του Δεξιά-Αριστερά. Οι τοποθετήσεις στον παραδοσιακό πολιτικό άξονα επηρεάζονται από τα νέα διακυβευμένα τα οποία θα πρέπει να "φορτώσουμε" σε έναν νέο πια άξονα που θα διατέμνει τον παλιό. Χρειαζόμαστε νέα εργαλεία» εκτιμά η κ.Γεωργιάδου.

Η ιδεολογική ταύτιση, παρότι παραμένει σημαντικός παράγοντας δεν επαρκεί, συμφωνεί και ο Δημήτρης Μαύρος της MRB. Ενδεικτικό είναι ότι οι διαρροές της Χρυσής Αυγής προς τη ΝΔ είναι μόλις 3,5% ενώ προς τον ΣΥΡΙΖΑ, 19%: «Η προσπάθεια της ΝΔ να προσεγγίσει ιδεολογικά τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, δεν απέδωσε. Πρόκειται για ανθρώπους μη αριστερούς, με κυρίαρχο όμως αντιμνημονιακό προφίλ, γι' αυτό είτε παραμένουν στη ΧΑ (οι δημοσκοπήσεις της MRB, δείχνουν συσπείρωση 57%), είτε στρέφονται προς αυτόν που πιστεύουν πως προσφέρει μια εναλλακτική λύση στα προβλήματα της ανεργίας και της υπερφορολόγησης».

Τελικά τι θα μετρήσει μπροστά στην κάλπη

Οι έρευνες της MRB δείχνουν πως τους Έλληνες τους απασχολούν 3 κυρίως προβλήματα: Η ανεργία, οι φόροι και η ηθική απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Και προσπαθούν να επιλέξουν αυτόν που θα προσφέρει την πιο πειστική λύση.

«Ενώ το 2012, τα διλήμματα των εκλογών ήταν μνημόνιο/αντιμνημόνιο και ευρώ/δραχμή, σήμερα, έχει επικρατήσει μια εσωτερική αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο πιο αφηρημένες έννοιες. Ανάμεσα στην ανάγκη για σιγουριά και την ανάγκη για ελπίδα». Αυτά ήταν και τα σημεία έναρξης των δύο κεντρικών μονομάχων, που προσπάθησαν να ενεργοποιήσουν τα ένστικτα των ψηφοφόρων, το φόβο η Νέα Δημοκρατία, τον θυμό και την ελπίδα ο Σύριζα. Τελευταία τους είδαμε να προσπαθούν να κερδίσουν έδαφος και από την απέναντι πλευρά. Η Νέα Δημοκρατία προσπάθησε να μιλήσει ορθολογικά στους ψηφοφόρους της, ανακοινώνοντας φοροαπαλλαγές, ενώ ο Σύριζα έκανε καμπάνια για να καθησυχάσει τους ξένους ότι δεν θα τινάξει τα πάντα στον αέρα.».

'Ενα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα των ερευνών της MRB, είναι ότι σε ποσοστό 75%, οι Έλληνες πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν κινδυνεύει να βγει από το ευρώ, ενώ το 67% θεωρεί ότι οι ξένοι μπλοφάρουν.
«Όποιος επιμένει στο τι θα κάνει με το ευρώ και το χρέος, παίζει εκτός γηπέδου», υποστηρίζει ο Δημήτρης Μαύρος. Το δικό του συμπέρασμα είναι πως οι Έλληνες θα επιλέξουν τι θα ψηφίσουν με βάση το θυμικό.
1Η εφαρμογή ή κατάργηση του Μνημονίου
GPO
Η τοποθέτηση των κομμάτων υπέρ της συνέχισης της εφαρμογής του Μνημονίου ή υπέρ της κατάργησής του αποτελεί μεταξύ των ψηφοφόρων μείζον ζητούμενο όπως και ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας. Παραδοσιακές ιδεολογικές «διαιρέσεις» που χαρακτήριζαν το περιεχόμενο των θέσεων ενός κόμματος φαίνεται να έχουν υποχωρήσει.
2
Τι «μετράει» περισσότερο για τους ψηφοφόρους των κομμάτων
GPO
Το θέμα της κατάργησης ή μη του Μνημονίου απασχολεί περίπου 1 στους δύο ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και ακόμη περισσότερο αυτούς των ΑΝ.ΕΛ και της Χρυσής Αυγής, καθορίζοντας έτσι την επιλογή κόμματος. Μεταξύ όμως των ψηφοφόρων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού μεγαλύτερη σημασία έχει ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας και το θέμα του Μνημονίου έρχεται τρίτο. Μόνο για το ΚΚΕ η τοποθέτηση ενός κόμματος Αριστερά ή Δεξιά έχει πρωτεύουσα σημασία.

Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι: Το 1% θα κατέχει περισσότερα από το 99% το 2016 !

Ο πλούτος που βρίσκεται στα χέρια του 1% των πλουσιοτέρων στον κόσμο θα ξεπεράσει το 2016 εκείνη που κατέχει το υπόλοιπο 99%, ανακοίνωσε η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam.

Η μελέτη της Βρετανικής οργάνωσης δόθηκε στη δημοσιότητα κατά τη διάρκεια των εργασιών του οικονομικού φόρουμ του Νταβός. Εκεί η υπεύθυνοι της έκθεσης απεύθυναν έκκληση για την «επαναδιατύπωση των κανόνων» ώστε να διορθωθούν οι «κολοσσιαίες» ανισότητες.

Το μερίδιο της περιουσίας που κατέχει το 1% διαμορφώθηκε στο 44% του παγκόσμιου πλούτου το 2009, στο 48% το 2014 και θα ξεπεράσει το 50% το 2016.
Σύμφωνα με την Oxfam, «Το 2014, τα μέλη αυτής της παγκόσμιας ελίτ κατείχαν κατά μέσο όρο 2,7 εκατομμύρια δολάρια ανά ενήλικα. Το υπόλοιπο του ενός πέμπτου (20%) των πλουσιοτέρων κατέχει το 46% της παγκόσμιας περιουσίας, τη στιγμή που το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν μοιράζεται παρά το 5,5% που απομένει».

Η εκτελεστικός διευθυντής της οργάνωσης Winnie Byanyima, δήλωσε από τη πλευρά της «το χάσμα ανάμεσα στις μεγάλες περιουσίες και τον υπόλοιπο πληθυσμό μεγαλώνει με ταχείς ρυθμούς» και κάλεσε τους ηγέτες των χωρών του κόσμου να πλήξουν «τα ιδιωτικά συμφέροντα των μεγάλων που θέτουν εμπόδια στη διαμόρφωση ενός κόσμου μεγαλύτερης δικαιοσύνης και ευημερίας».

Η Oxfam ζητεί από τα κράτη να αντιμετωπίσουν της φοροδιαφυγής, με την προώθηση των δωρεάν δημόσιων υπηρεσιών, με την μεγαλύτερη φορολόγηση του κεφαλαίου έναντι της εργασίας, με την θεσμοθέτηση κατώτερων μισθών και με την θέσπιση μέτρων κοινωνικής προστασίας για τους φτωχότερους.

Να σημειωθεί πως η μελέτη έρχεται μόλις μία ημέρα πριν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα ζητήσει την αύξηση των φόρων για τους πλούσιους για να βοηθήσει τη μεσαία τάξη.
Τέλος, υπενθυμίζεται πως τον Οκτώβριο, σε άλλη έκθεση από το τραπεζικό κολοσσό Credit Suisse, αναφερόταν επίσης ότι το πλουσιότερο 1% των ανθρώπων κατέχουν σχεδόν το μισό του παγκόσμιου πλούτου.
ΠΗΓΗ: businessinsider

Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2015

Σκέψεις για τις επικείμενες εκλογές – τι να σημαίνουν, άραγε, για τον απλό πολίτη;


 Σε μια βδομάδα οι Έλληνες πολίτες θα βρεθούν στις κάλπες για να αποφασίσουν την τύχη της διακυβέρνησης της χώρας.

Και εν πολλοίς και για τη δική τους τύχη …

Είναι, όμως, έτσι;

Είναι οι εκλογές μια «γιορτή της δημοκρατίας»;

Έχουμε τις ισχυρές επιφυλάξεις μας για το κατά πόσο οι εκλογές εκφράζουν  πραγματικά – έτσι όπως πραγματοποιούνται, κι όχι μόνο στη χώρα μας – την αυθεντική βούληση των πολιτών ή δίνουν και ουσιαστικές απαντήσεις στα προβλήματά τους.

Αυτές οι εκλογές, της 25ης Ιανουαρίου, χαρακτηρίζονται από πολλούς ως οι πιο κρίσιμες της μεταπολιτευτικής περιόδου.

Ίσως, κι όχι άδικα …

Αφού τα πέντε χρόνια του Μνημονίου έχουν συσσωρεύσει απίστευτες οικονομικές και κοινωνικές καταστροφές στη χώρα μας. Προϊόν και αποτέλεσμα του συστήματος διακυβέρνησης αλλά και του γενικότερου πλέγματος πολιτικής εξουσίας και οικονομικής ολιγαρχίας τα τελευταία σαράντα χρόνια.

Τα πέντε αυτά χρόνια επέφεραν, επίσης, ανακατατάξεις στους πολιτικούς συσχετισμούς, κυρίως με τη καταβαράθρωση τους  ενός πόλου του παλιού δικομματισμού, του ΠΑΣΟΚ, αλλά και την ουσιαστική συρρίκνωση της ΝΔ.

Μέσα από αυτές τις εξελίξεις αναδύθηκε ως διεκδικητής της κυβερνητικής εξουσίας ο ΣΥΡΙΖΑ, ως  εκφραστής από τη μια δυνάμεων της αριστεράς και από την άλλη ως  ιδιότυπος «κληρονόμος» της λαϊκής και παραδοσιακής βάσης του ΠΑΣΟΚ – μαζί με αρκετά πρώην στελέχη του.

Αναδύθηκαν και άλλες πολιτικές δυνάμεις – Ποτάμια κλπ. Ενώ το νεοναζιστικό έκτρωμα της Χρυσής Αυγής μολύνει ακόμα το πολιτικό τοπίο στη χώρα μας.

Ποιο είναι το διακύβευμα, λοιπόν, αυτών  των εκλογών;
Πώς αναπτύσσεται και πώς κορυφώνεται η προεκλογική αντιπαράθεση;

Στην πιο σύντομη προεκλογική περίοδο των τελευταίων δεκαετιών …

Στις πρώτες εκλογές μετά το 1936 που πραγματοποιούνται χειμωνιάτικα, το Γενάρη μήνα …

(Τότε οι εκλογές ανέδειξαν ένα πολύ ασταθή κοινοβουλευτικό συσχετισμό με ουσιαστική αδυναμία των αστικών πολιτικών δυνάμεων, ένα σχετικά μικρό ΚΚΕ … γεγονότα που με την παρέμβαση του τότε βασιλέα οδήγησαν στη φασιστική δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά, στη γνωστή 4η Αυγούστου …
Μακριά από εμάς, όμως, τέτοιοι συνειρμοί …)

Σήμερα οι πολιτικές δυνάμεις  που στηρίζουν το μνημονιακό καθεστώς συσπειρώνονται κυρίως γύρω από τη ΝΔ του Σαμαρά.

Στη ρητορική τους κυριαρχεί η κινδυνολογία, η καλλιέργεια του φόβου για τη ‘συντέλεια’ που θα επέλθει στο βαθμό που ο ΣΥΡΙΖΑ σχηματίσει κυβέρνηση.

Δορυφορικά γύρω από αυτή τη λογική κινούνται διάφορα κόμματα που υποστηρίζουν την ‘πάση θυσία παραμονή μας στο ευρώ’ και την ‘ευρωπαϊκή προοπτική» της χώρας.


Την οποία ευρωπαϊκή προοπτική δεν αμφισβητεί ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε την παραμονή στο ευρώ …
 Σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ ούτε θα υπάρξουν ‘μονομερείς ενέργειες’ από τη χώρα μας …
 Ο κ. Αλέξης Τσίπρας προχώρησε και λίγο παραπάνω … σε άρθρο του σε γερμανική εφημερίδα έστειλε το μήνυμα ότι «οι γερμανοί φορολογούμενοι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ …».

Το ερώτημα, βεβαίως, είναι τι έχουν να ‘φοβούνται’ οι Έλληνες φορολογούμενοι και πολίτες …

Και επίσης, μένει να απαντηθεί πώς είναι δυνατόν να υλοποιηθεί η εξαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ ότι «στις 26 καταργείται το Μνημόνιο» με βάση όλα τα προηγούμενα …

Κατά τα άλλα η προεκλογική περίοδος σημαδεύτηκε από ξεκάθαρες παρεμβάσεις ξένων κέντρων και των «εταίρων» μας.

Που σε πολλές τους δηλώσεις οι πιο «σκληροί» από αυτούς έκαναν σαφές ότι δεν δέχονται νέο κούρεμα του χρέους, ότι η Ελλάδα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της και άλλα παρόμοια …

Τις τελευταίες ημέρες ορισμένοι κύκλοι τείνουν να παρουσιάζουν μια πιο «ρεαλιστική» στάση – ακόμη κι η Μέρκελ φέρεται ότι δήλωσε ότι «επιθυμεί η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ», άλλοι ότι δεν συντρέχει λόγος για ‘Grexit’.

Χαρακτηριστική και η δήλωση του Σουλτς ότι για τα μέτρα λιτότητας ευθύνονται οι ελληνικές κυβερνήσεις …

Εκείνο, ωστόσο, που φαίνεται – και θέλουμε να υπογραμμίσουμε  - είναι ότι άλλα κρύβονται πίσω από όλα αυτά: δεν είναι ότι ξαφνικά οι ευρωπαίοι μας αγάπησαν.

Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι ανοικτά ή κρυφά αναγνωρίζουν ότι το «πρόγραμμα στήριξης» έχει αποτύχει παταγωδώς.
 Ταυτόχρονα η Ευρώπη και το ευρώ ειδικότερα μπαίνει σε μια φάση πάλι με έντονους κλυδωνισμούς (δείτε και τα γεγονότα με την αναπροσαρμογή της ισοτιμίας ελβετικού φράγκου με ευρώ).

Είναι δυνατόν, λοιπόν, να επιχειρηθεί ένας φαινομενικός ‘συμβιβασμός’ των ξένων δανειστών με τη νέα κυβερνητική πλειοψηφία (το πιθανότερο αυτή που θα έχει κορμό το ΣΥΡΙΖΑ), ένα make up ή λίφτινγκ του συστήματος υπερεκμετάλλευσης της χώρας μας που θα διασφαλίζει τα κέρδη των δανειστών και της ολιγαρχίας.

Οπότε  επανερχόμαστε στο πρωταρχικό ερώτημα τι να σημαίνουν αυτές οι εκλογές για τον απλό πολίτη ή τι πρέπει να περιμένει ο ελληνικός λαός από τα αποτελέσματα των εκλογών.

Καταρχάς, είναι απόλυτα αναγκαίο να μειωθεί αποφασιστικά - ή και να συντριβεί ακόμη καλύτερα – η εκλογική επιρροή των κομμάτων της συγκυβέρνησης, όλων των δυνάμεων που στήριξαν και στηρίζουν το μνημονιακό καθεστώς.

Να συρρικνωθεί, επίσης, δραστικά η   επιρροή της «Χρυσής Αυγής» με ό,τι αυτή εκπροσωπεί.

Από εκεί και έπειτα ο νέος συσχετισμός που θα προκύψει μπορεί υπό προϋποθέσεις να αναδείξει μια άλλη κυβερνητική πλειοψηφία.

Το αν θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών και στις προεκλογικές εξαγγελίες μένει να το δούμε.

Έτσι κι αλλιώς οι πολίτες πρέπει να κρατούν «μικρό καλάθι» απέναντι σ’ αυτά που εξαγγέλλονται στα προεκλογικά μπαλκόνια ή καλύτερα στα «προεκλογικά παράθυρα».


Η πλειοδοσία ασαφών και αντιφατικών προεκλογικών δηλώσεων από τα περισσότερα «αντιμνημονιακά» κόμματα – με πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν επιτρέπει εφησυχασμούς.

Η ανατροπή της  συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, η συρρίκνωση των ποσοστών τους, η καταδίκη της πολιτικής που εκπροσωπούν θα είναι μόνο η αρχή.

Όσα θα ακολουθήσουν δεν είναι ούτε αυτονόητα ούτε μονοσήμαντα.

Απαιτείται μια νέα ωρίμανση των πολιτών, μια νέα ένταση και ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων στις συνθήκες που θα προκύψουν μετεκλογικά.

Γιατί μην περιμένουμε ότι θα μας χαρίσουν τίποτε αν εμείς οι ίδιοι δεν το διεκδικήσουμε αποφασιστικά….                                                         

    

Τραγικές συνθήκες κράτησης ανηλίκων στην Αμυγδαλέζα


                                                                                          του Μ ….

Τραγικές οι συνθήκες κράτησης ανηλίκων στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας. Απόφαση του Δήμου Αθηναίων για συλλογή εκπαιδευτικού υλικού και ρουχισμού και αποστολή στους ασυνόδευτους ανήλικους

http://www.thepressproject.gr/photos/620x360/%CE%B4%CE%B9%CE%BC%CE%B9%CF%84%CF%81%CF%8121421393935.jpg

Το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Αθηναίων αναφέρει ότι πρόκειται για το πρώτο βήμα στην προσπάθεια άμβλυνσης των «εξόχως προβληματικών συνθηκών» διαβίωσης των ανηλίκων στην Αμυγδαλέζα. 

Παράλληλα, ο δήμαρχος Γ. Καμίνης διαβίβασε προς τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Β. Κικίλια σχετική ενημερωτική επιστολή της αντιδημάρχου «Για το Παιδί» Μαρίας Ηλιοπούλου. 

Ο Γ. Καμίνης χαρακτήρισε, κατά τη διάρκεια του δημοτικού συμβουλίου της Πέμπτης, «τραγικές» τις συνθήκες κράτησης των ανηλίκων και επαίνεσε την πρωτοβουλία της αντιδημάρχου και του προέδρου του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών Λευτέρη Παπαγιαννάκη που οργάνωσαν στις 23 Δεκεμβρίου 2014 επίσκεψη στην Αμυγδαλέζα.

Όπως σημειώνεται στην επιστολή της Μ. Ηλιοπούλου, η επίσκεψη οργανώθηκε για «να δοθεί στα παιδιά η δυνατότητα να έχουν μια ανθρώπινη επαφή και μια μικρή νότα ψυχαγωγίας, την οποία ανέλαβε η Φιλαρμονική του δήμου Αθηναίων, με τη σύμφωνη γνώμη του Σωματείου των εργαζομένων».

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης -στην οποία συμμετείχε ο Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού Γιώργος Μόσχος- «διαπιστώθηκαν ιδιαίτερα προβληματικές συνθήκες κράτησης. Οι ελλείψεις σε βασικά είδη υγιεινής και ένδυσης είναι τεράστιες, καθιστώντας πολύ δύσκολες τις συνθήκες διαβίωσης των παιδιών, ενώ η έλλειψη δραστηριοτήτων δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση». 

Παραβίαση Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων


Στην επιστολή επισημαίνεται ότι τα προβλήματα διατυπώνονται και σε πρόσφατη έκθεση αυτοψίας και σε επιστολή του Γ. Μόσχου προς τον Β. Κικίλια, όπου μεταξύ άλλων ο Συνήγορος του Πολίτη ζητά «να παύσει η κράτηση ανηλίκων από κοινού με ενήλικες και να μεταφερθούν οι ανήλικοι το ταχύτερο δυνατόν σε κατάλληλες δομές φιλοξενίας, καθώς σύμφωνα με τον Νόμο, η κράτηση πρέπει να αποτελεί την έσχατη λύση και να διαρκεί για το ελάχιστο διάστημα».

Ο δήμος Αθηναίων κοινοποιεί στον Β. Κικίλια την πρόθεσή του να συντονίσει δράσεις «για την πνευματική και υλική ανακούφιση των κρατούμενων παιδιών, αλλά και των εργαζομένων, οι οποίοι με τη σειρά τους εργάζονται σε πολύ αντίξοες συνθήκες». 

«Γνωρίζουμε» σημειώνεται «ότι η όποια βελτίωση, υλική ή πνευματική, των συνθηκών δεν μπορεί να είναι παρά ελάχιστη και σίγουρα δεν εξασφαλίζει σε αυτά τα παιδιά τις συνθήκες διαβίωσης που δικαιούνται και που ρητά αναφέρονται στο άρθρο 24 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, το οποίο ορίζει ότι τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην προστασία και στη φροντίδα που απαιτούνται για την καλή διαβίωσή τους. 

Στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για την πλέον ευάλωτη ομάδα εκ του γεγονότος ότι αποτελείται από παιδιά που βρίσκονται στην απόλυτη κατάσταση ανάγκης, την προσφυγιά, χωρίς τη φυσική προστασία που παρέχεται από την οικογένειά τους».

Φιλιππίνες: Φυλάκισαν τα ορφανά για να μην τα δει ο Πάπας

του  Μ...
Τα μικρά παιδιά που ζουν στους δρόμους της Μανίλα, πρωτεύουσας των Φιλιππίνων, φυλακίστηκαν λόγω της επίσκεψης του Πάπα στη χώρα, την ίδια ώρα που στους δρόμους βρίσκονται περισσότεροι από 50.000 στρατιώτες και αστυνομικοί, σύμφωνα με τη Daily Mail.

Εκατοντάδες παιδιά συνελήφθησαν από τις αρχές και οδηγήθηκαν σε κελιά, ώστε να «καθαρίσουν» οι δρόμοι της Μανίλα από την εικόνα της φτώχειας και της εξαθλίωσης, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα.

Η έλευση του Πάπα Φραγκίσκου είχε προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον, με δεκάδες μέσα από τον κόσμο να καλύπτου την άφιξη και την ομιλία του. Η «σκούπα» των άτυχων παιδιών ξεκίνησε εδώ και εβδομάδες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν παιδιά που βρίσκονται σε κελιά πάνω από τρεις εβδομάδες.

Οι απάνθρωπες συνθήκες κράτησης εκατοντάδων παιδιών προκαλούν σοκ. Για τουαλέτα χρησιμοποιούν κουβάδες, ενώ τρέφονται με αποφάγια τα οποία τους πετούν στο πάτωμα. 

Ένας φυλακισμένος, που κρατείται όπως και οι υπόλοιποι σε διπλανά κελιά με τα παιδιά, δήλωσε ότι οι αστυνομικοί του αποκάλυψαν τον λόγο φυλάκισης των μικρών παιδιών. «Πολλά παιδιά έχουν έρθει στη φυλακή τον τελευταίο καιρό. Οι αστυνομικοί μας είπαν ότι τα μάζεψαν κάτω από γέφυρες και γύρω από δρόμους στους οποίους ήταν προγραμματισμένο να περάσει ο Πάπας».
Angel, a 13 year old little girl,clad only in a flimsy dress, was chained toa post in the RAC detention centre late last year and left there crying while the other children were allegedl yencouraged to throw pebbles at her as she screamed in pain and fear 
A MailOnline investigation has uncovered the horrendous conditions the children are kept in, with many of them beaten, or tied to poles. This picture of a starving 11-year-old led to protests against the centres - but nothing has changed
The youngsters, who can be kept in the centres for months, are exposed to abuse and exploitation by older children and adults
Father Shay Cullen, who works to rescue the children, says the detention centres where the young street children are kept are 'a shame on the nation' 

'Rescued' child Mak-Mak's legs and body were covered in scabies, caused by mites burrowing into the skin, when MailOnline first met him at a centre

Σ. Αραβία: Αναβλήθηκε το μαστίγωμα στον blogger

    του  Μ..
..Η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας ανέβαλε τα 50 μαστιγώματα στον Ραΐφ Μπαντάουϊ, ο οποίος τιμωρήθηκε επειδή έκρινε τη θρησκευτική ηγεσία της χώρας
http://www.thepressproject.gr/photos/620x360/protesters-demand-release-0121421418788.jpg

Ο 31χρονος είχε καταδικαστεί τον Μάιο του 2014 με δέκα χρόνια φυλάκισης και 1.000 ραπίσματα, λόγω του ότι είχε ασκήσει κριτική στη θρησκευτική ηγεσία της χώρας, μέσα από το blog του. Ο Μπαντάουϊ είχε δεχθεί 50 ραπίσματα την προηγούμενη Παρασκευή και σήμερα αναμενόταν να «καταβληθεί» η «δεύτερη δόση».

Η Διεθνής Αμνηστία, που στέκεται στο πλευρό του 31χρονου, ενημέρωσε ότι ήρθε σε επικοινωνία με τη γυναίκα του, η οποία  έχει διαφύγει στον Καναδά με τα τρία παιδιά τους.

Η Ενσάφ Χαιντάρ, τόνισε ότι ο γιατρός δεν επέτρεψε να ξαναμαστιγώσουν τον άντρα της τόσο σύντομα, λόγω της κατάστασης της υγείας του. «Ο γιατρός της φυλακής είπε ότι η κατάσταση του συζύγου δεν επέτρεπε να μαστιγωθεί σήμερα», ανέφερε σε γαλλικά ΜΜΕ.

Ο Σαίντ Μπουμεντούχα της Διεθνούς Αμνηστίας κατακεράυνωσε την ποινή του μαστιγώματος και τόνισε ότι ο 31χρονος blogger, δοκιμάζετε σε απάνθρωπα βασανιστήρια. «Το γεγονός ότι Ραΐφ Μπαντάουϊ  θα πρέπει να αναρώσει ώστε να υποστεί την ποινή του ξανά και ξανά, δείχνει το πόσο απάνθρωπο και εξοργιστικό είναι αυτό που περνάει. Το μαστίγωμα δεν μπορεί να επιβάλλεται ως ποινή για κανέναν αδίκημα.

Το μαστίγωμα είναι μια πολύ σκληρή και απάνθρωπη ποινή. Τέτοιες ποινές πρέπει να απαγορεύονται δια νόμου. Απευθύνω έκκληση στον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας, ώστε να σταματήσει αυτή η θηριωδία εις βάρος ενός συνανθρώπου μας», δήλωσε ο Μπουμεντόχα.

Η περίπτωση του Ραΐφ Μπαντάουϊ έχει προκαλέσει αντιδράσεις σε πολλές χώρες του κόσμου, με διαδηλωτές να ζητούν την κατάργηση της ποινής του και να συγκεντρώνονται σε Πρεσβείες της Σαουδικής Αραβίας στο Βερολίνο, στο Παρίσι , στη Χάγη και σε άλλες πόλεις του κόσμου.

Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2015

Έκθεση - σοκ της Κομισιόν για τη φτώχεια στην Ελλάδα


Έκθεση - σοκ της Κομισιόν για τη φτώχεια στην Ελλάδα

Η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Ουγγαρία είναι οι χώρες της ΕΕ όπου η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός σημείωσαν τη μεγαλύτερη αύξηση στη διάρκεια της κρίσης.
Αυτό αναφέρεται στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απασχόληση και τις κοινωνικές εξελίξεις το 2014, η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες και στην οποία επισημαίνεται ότι στις χώρες αυτές τα ποσοστά φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού ήταν ήδη υψηλά πριν από την κρίση.
Ειδικότερα για την Ελλάδα, το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται στα όρια της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε από το 28,1% το 2008 σε 35,7% το 2013, ενώ η σοβαρή στέρηση βασικών αγαθών αυξήθηκε στη χώρα από το 11,2% το 2008, σε 20,3% το 2013. Εξάλλου, η μακροχρόνια ανεργία αυξήθηκε στην Ελλάδα από 3,7% το 2008 σε 18,6% το 2013 και το ποσοστό απασχόλησης στον οικονομικά ενεργά πληθυσμό (25-64 ετών) μειώθηκε την ίδια περίοδο από 61,9% σε 49,3%.
Σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν, στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιταλία τα ποσοστά μετάβασης από τη μερική απασχόληση σε μόνιμες θέσεις εργασίας ήταν από τα χαμηλότερα στην ΕΕ στη διάρκεια της κρίσης, ενώ στην Ελλάδα και την Πορτογαλία 25% των απασχολούμενων που εργάζονταν με καθεστώς μερικής απασχόλησης βρέθηκαν άνεργοι ή ανενεργοί τον επόμενο χρόνο.
Επίσης, η Κομισιόν τονίζει ότι στην Ιταλία, την Ισπανία και την Ελλάδα παρατηρούνται τα υψηλότερα ποσοστά πολιτών που δεν καταφέρνουν να διατηρούν τη σωστή αναλογία μεταξύ της εργασίας και μιας ισορροπημένης ζωής.
Θύμα της κρίσης, σύμφωνα με την Επιτροπή, ήταν και η συμμετοχή στην Παιδεία, η οποία σε ορισμένες χώρες είτε παρέμεινε αμετάβλητη στη διάρκεια της κρίσης (Ελλάδα, Ιταλία, Ρουμανία Τσεχία και Σλοβακία) είτε μειώθηκε (Πολωνία και Ουγγαρία).
Η επιδείνωση της ανεργίας από το 2008 είχε ακόμη ως αποτέλεσμα να αυξηθούν τα ποσοστά των νοικοκυριών χωρίς εισόδημα από την εργασία, κυρίως στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Λιθουανία και την Ιρλανδία.
Εξάλλου, στην Ιρλανδία, την Ισπανία και την Ελλάδα σημειώθηκαν τα υψηλότερα ποσοστά νέων που είτε παρέμειναν, είτε επέστρεψαν για να μείνουν με τους γονείς τους λόγω οικονομικών δυσχερειών, καθώς συχνά «δεν υπήρχε άλλη επιλογή από την οικογενειακή αλληλεγγύη».
Από την έκθεση προκύπτει ότι οι μειώσεις των επενδύσεων στην Παιδεία ήταν μεγάλες στη Ρουμανία (κατά 40%), την Ουγγαρία (πάνω από 30%) αλλά και στην Ελλάδα, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Λετονία, την Ιταλία και την Πορτογαλία (περίπου 20%).
Από το 2008, το ποσοστό των Ευρωπαίων εργαζομένων που καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις μειώθηκε από 66% το 2007, σε 60% το 2012, ενώ ιδιαίτερα σημαντικές ήταν οι μειώσεις στην Πορτογαλία, την Ελλάδα και την Ισπανία, σημειώνει η Επιτροπή.
Σε γενικές γραμμές, για τις κοινωνικές εξελίξεις στην ΕΕ η Κομισιόν επισημαίνει ότι οι χώρες που παρέχουν υψηλής ποιότητας απασχόληση, αποτελεσματική κοινωνική προστασία και επενδύουν στο ανθρώπινο κεφάλαιο αποδεικνύονται περισσότερο ανθεκτικές στην οικονομική κρίση.
Η έκθεση επισημαίνει την ανάγκη επένδυσης στην ανάπτυξη και τη διατήρηση των κατάλληλων δεξιοτήτων για το ανθρώπινο δυναμικό, ώστε να υποστηριχθεί η παραγωγικότητα, καθώς και την πρόκληση αποκατάστασης της σύγκλισης μεταξύ των κρατών μελών.
Σύμφωνα με την Κομισιόν, στα βασικά διδάγματα από την κρίση θα πρέπει να σημειωθεί το γεγονός ότι οι αρνητικές συνέπειες στην απασχόληση και τα εισοδήματα ήταν μικρότερες για χώρες με ανοιχτές και λιγότερο κατακερματισμένες αγορές εργασίας και μεγαλύτερες επενδύσεις στη διά βίου μάθηση.

Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2015

Η αιχμηρή σάτιρα της γελοιογραφίας

Η σάτιρα θεωρούνταν πάντα μία ριψοκίνδυνη μορφή τέχνης. Οι γελοιογράφοι των προηγούμενων αιώνων βρίσκονταν συχνά αντιμέτωποι με φυλακίσεις, απαγορεύσεις, ακόμη και απειλές για τη ζωή τους.

Τα σατιρικά περιοδικά του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα στην Ευρώπη στόχευαν να πλήξουν με την οξεία ειρωνεία τους τις συνειδήσεις των προνομιούχων πολιτών και των μοναρχών. Αυτή η πρωτοφανής τότε μορφή κοινωνικής κριτικής δεν απέδωσε αρχικά τα αναμενόμενα, με τις περισσότερες εκδόσεις να εξαφανίζονται μετά τα πρώτα τρία-τέσσερα τεύχη.


Το πρώτο σατιρικό φύλλο με ευρεία απήχηση στους πολίτες ήταν το περιοδικό Le Caricature, που εκδόθηκε στο Παρίσι το 1830 και συνδύαζε ένα μείγμα γελοιογραφιών, εικονογραφημένων ιστοριών και καυστικών κειμένων, τυπωμένων σε φθηνό χαρτί εφημερίδας. Εκδότης του ήταν ο Σαρλ Φιλιπόν, ένας ανήσυχος έμπορος χρωματιστού χαρτιού, σκιτσογράφος και συνεργάτης μιας καλλιτεχνικής γκαλερί του Παρισιού. Στενότερος συνεργάτης του ήταν ο Ονορέ Ντομιέ, που συνόδευε με την εκπληκτική τεχνική των σκίτσων του τις πολιτικές εξελίξεις στη Γαλλία. Το 1832 ο Φιλιπόν ιδρύει ένα νέο περιοδικό, το Le Charivari. Η ιστορικός του Πανεπιστημίου της Ιένας Λουίζα Ραϊχστέτερ, που ερευνά την ιστορία των σατιρικών περιοδικών του μεσοπολέμου, λέει στην DW ότι «και τα δύο περιοδικά γνωρίζουν υψηλότατες πωλήσεις. Ο Φιλιπόν βρήκε στο πρόσωπο του Ντομιέ έναν σκιτσογράφο που πετυχαίνει κατά 100% το ‘νεύρο' της εποχής και προφανώς θέτει τα σωστά ζητήματα».


Η Ευρώπη μιμείται τα γαλλικά σατιρικά περιοδικά

Γελοιογραφία του Ονορέ Ντομιέ
Γελοιογραφία του Ονορέ Ντομιέ
Τα νέα γαλλικά περιοδικά βρίσκουν μιμητές σε όλη την Ευρώπη, όπως το Punch, το διάσημο βρετανικό περιοδικό. «Πολλά έντυπα έχουν αναφορές στα γαλλικά περιοδικά και υιοθετούν και το ίδιο όνομα στον υπότιτλό τους. Και το Kladderadatsch του Βερολίνου δημιουργείται σε συνάρτηση με την επανάσταση του 1848, έχει πολύ ισχυρές αναφορές σε αυτά τα παρισινά επαναστατικά περιοδικά», εξηγεί η Λουίζα Ραϊχστέτερ.
Αγαπημένα μοτίβα των γελοιογράφων ήταν στη Γαλλία ο βασιλιάς και οι ακόλουθοί του, καθώς και η μπουρζουαζία της αστικής τάξης, στους οποίους επιτίθενται ανελέητα με αιχμηρότατα σκίτσα και συχνά αρκετή δόση χαιρεκακίας. Μόνο στην Αγγλία παραμένει ταμπού ο βασιλιάς, με τα σατιρικά φύλλα της χώρας να αντλούν τα θέματά τους από την υπόλοιπη ευρωπαϊκή ήπειρο και να βάζουν συχνά στο στόχαστρό τους το στρατό.
Η άρχουσα τάξη των ευγενών του Παρισιού χάνει την υπομονή της και στις 14 Νοεμβρίου 1831 οδηγεί τον εκδότη Σαρλ Φιλιπόν σε δίκη με την κατηγορία της προσβολής του βασιλιά. Τελικά αθωώθηκε, όμως ο συνεργάτης του, Ονορέ Ντομιέ, καταδικάστηκε σε μισό χρόνο εγκλεισμού σε μπουντρούμι. Όπως επισημαίνει η κ. Ραϊχστέτερ, «μετά συνεχίζει να εργάζεται, αλλά νιώθει στο πετσί του ότι η ελευθερία και οι φιλελεύθερες αξίες στη Γαλλία της παλινόρθωσης δεν επαρκούν για να ανεχθούν κάτι τέτοιο και να το εγγυηθούν μέσω της ελευθερίας του τύπου».
Ο 19ος είναι ο αιώνας άνθησης της σάτιρας και των χιουμοριστικών πολιτικών περιοδικών στην Ευρώπη. Στην Ελβετία εκδίδεται το Nebelspalter, στην Αυστρία το Kikeriki, ενώ στη Γερμανική Αυτοκρατορία τα περιοδικά Ulk, Berliner Wespen και Leuchtkugeln. To 1848 κυκλοφορεί και το εβδομαδιαίο σατιρικό φύλλο Kladderadatsch στο Βερολίνο. Ωστόσο, το 1923 αλλάζει χέρια, το περιεχόμενό του γίνεται πιο συντηρητικό και οι γελοιογραφίες του βαθμιαία αντισημιτικές.
H άνθηση των κόμικς
O Ρενέ Γκοσινί απέκτησε παγκόσμια φήμη μέσα από τα σκίτσα του Αστερίξ
O Ρενέ Γκοσινί απέκτησε παγκόσμια φήμη μέσα από τα σκίτσα του Αστερίξ
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η νέα τάση στην Ευρώπη είναι τα κινούμενα σχέδια και τα περιοδικά κόμικ. Το 1959 ιδρύθηκε στο Παρίσι το Pilote, με τον βασικό σκιτσογράφο Ρενέ Γκοσινί να αποκτά αργότερα παγκόσμια φήμη μέσα από τη σειρά κόμιξ του γνωστού ήρωα Αστερίξ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 κυκλοφόρησε το Hara-Kiri, ο «πρόγονος» του Charlie Hebdo, ενώ την ίδια περίοδο εκδόθηκε στη Γερμανία το περιοδικό Pardon. Οι γάλλοι σκιτσογράφοι συνεχίζουν με νέα οξύτητα την παράδοση των Φιλιπόν και Ντομιέ, με στόχο να σπάσουν όλα τα ταμπού.
Το πιο διάσημο και σημαντικότερο σατιρικό φύλλο στη Γαλλία παραμένει η εβδομαδιαία εφημερίδα Le Canard enchainé. Εδώ και 100 χρόνια «επιτίθεται» στους ισχυρούς με ένα μείγμα αποκαλυπτικών ρεπορτάζ, αιχμηρών σχολίων και πολιτικών γελοιογραφιών. Όπως λέει η Λουίζα Ραϊχστέτερ, «η παράδοση της Le Canard enchainé συνδέεται πάρα πολύ με μία έκφραση οργής κατά του σιναφιού της, δηλαδή απέναντι στον τύπο που δέχθηκε να ευθυγραμμιστεί με τους κρατούντες κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ανεξάρτητα από αν πρόκειται για αριστερό ή δεξιό τύπο. (σ.σ. Οι συντελεστές του) ήθελαν πραγματικά να δημιουργήσουν συνθήκες ανεξαρτησίας».

Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2015

Επαφές ΣΥΡΙΖΑ με τη Γερμανία (!) - σύμφωνα με δημοσιεύματα του γερμανικού τύπου


Επιβεβαιώνει η γερμανική κυβέρνηση επί της ουσίας πληροφορία της Süddeutsche Zeitung, ότι τις τελευταίες εβδομάδες υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στον νυν υφυπουργό Εργασίας Γεργκ Άσμουσεν και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Στο σημερινό (14.01) μπρίφινγκ τόσο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέφεν Ζάιμπερτ, όσο και ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εργασίας διαβεβαίωσαν ότι επίσημα συνομιλητής του Βερολίνου στην Ελλάδα είναι η ελληνική κυβέρνηση, με την οποία διατηρεί στενές σχέσεις και ότι δεν υπάρχει καμία «επίσημη» εντολή προς τον Γεργκ Άσμουσεν για επαφές.
"Ανεπίσημες επαφές"
Ανεπίσημο χαρακτήρα έχουν οι επαφές του Άσμουσεν με το ΣΥΡΙΖΑ
Ανεπίσημο χαρακτήρα έχουν οι επαφές του Άσμουσεν με το ΣΥΡΙΖΑ
Απαντώντας ωστόσο σε ερώτηση, αν η Άγκελα Μέρκελ γνωρίζει για επαφές του κ. Άσμουσεν με το ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Ζάιμπερτ διευκρίνισε ότι η καγκελάριος «έχει πληρέστατη εικόνα για ολόκληρη τη θεματολογία που αφορά στην Ελλάδα αλλά και για τη συνεργασία με την Ελλάδα». Όπως πρόσθεσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εργασίας, αν ο κ. Άσμουσεν διατηρεί επαφές που προέκυψαν από τα αξιώματα που κατείχε στο παρελθόν (υφυπουργός Οικονομικών, μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ) τότε αυτές έχουν «ανεπίσημο» χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν «επίσημη εντολή». Καμία επαφή με το ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, διαβεβαίωσε από την πλευρά του ο εκπρόσωπος του, Μάρτιν Γιέγκερ.
Αναφορικά με δημοσιεύματα ελληνικών εφημερίδων για συγκατάθεση του Βερολίνου σε παράταση των διαπραγματεύσεων της Αθήνας με την τρόικα κατά δύο επιπλέον μήνες, ο κ. Γιέγκερ αρκέστηκε να πει ότι δεν υπάρχει σχετικό αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης και συνεπώς δεν μπορεί να εκφράσει άποψη για υποθετικά ζητήματα.
Kαλύτερη γνωριμία
O Τσίπρας κάνει δηλώσεις στη DW μετά τη συνάντησή του με τον Σόιμπλε
O Τσίπρας κάνει δηλώσεις στη DW μετά τη συνάντησή του με τον Σόιμπλε
Στο σημερινό της φύλλο, η εφημερίδα έγραψε ότι στόχος των επαφών αυτών είναι η καλύτερη γνωριμία και η ανεύρεση σημείων επαφής για μελλοντικές συζητήσεις. Σύμφωνα με τους αρθρογράφους το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης διαθέτει ελάχιστους συνομιλητές στο Βερολίνο, στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες και υπενθυμίζουν ότι το 2013 ο Τσίπρας είχε συναντηθεί με τον υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και στη συνέχεια επισκέφθηκε την ΕΚΤ στη Φραγκφούρτη. Από εκείνη την περίοδο διατηρεί επαφές με το Γεργκ Άσμουσεν, μέσω του οποίου, όπως επιβεβαιώθηκε τελικά, γίνονται ανεπίσημα οι συνομιλίες του Α. Τσίπρα και των οικονομικών του συμβούλων με τη γερμανική κυβέρνηση.
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι ο Άσμουσεν, που το 2010 ως υφυπουργός Οικονομικών είχε συνδιαπραγματευτεί το πρώτο πρόγραμμα στήριξης και στη συνέχεια ήταν από τους ιδρυτές του ευρωπαϊκών μηχανισμών στήριξης, είναι η επαφή του Τσίπρα και στις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα επαφές διατηρεί ο ΣΥΡΙΖΑ και με τη γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα, άρα και με το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών.
Άντε να δούμε τι άλλο θα συμβεί σ’ αυτή την κατά τα άλλη πολύ ‘σικέ’, πολύ ‘κομμένη και ραμμένη’ στα μέτρα κυρίως των δύο βασικών διεκδικητών της κυβερνητικής εξουσίας, προεκλογική περίοδο.

Την εξαιρετικά βαρετή κι ανούσια - χωρίς ουσιαστικό διάλογο και περιεχόμενο …

Και το βασικότερο, βέβαια …

Τι θα δούμε μετά τις εκλογές …