27 Σεπτεμβρίου 1941 – Ημερομηνία ίδρυσης του ΕΑΜ

                                                                                       του Μ…

Είναι δεδομένο ότι η αντίσταση του λαού όπως συγκροτήθηκε μέσα από το ΕΑΜ συνεχίζει να εμπνέει και να μας δίνει μαθήματα και για τους αγώνες και τα μέτωπα που ανοίγονται σήμερα.

Το ΕΑΜ οργάνωσε την πάλη του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια της Κατοχής, μπολιάζοντας τη συλλογική μνήμη των κοινωνικών αγώνων με τις αξίες της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ταυτόχρονα, ήταν η αφετηρία ενός μεγάλου κοινωνικού παραδείγματος όχι μόνο εθνικής απελευθέρωσης και πατριωτικού αγώνα, αλλά την ίδια στιγμή ένα φωτεινό παράδειγμα λαϊκής αυτενέργειας, μαζικής πολιτικής χειραφέτησης και κοινωνικής αλληλεγγύης, που το επωμίσθηκαν χιλιάδες καθημερινοί άνθρωποι σε κάθε γωνιά της χώρας.

Οι αξίες του αγώνα, της λαϊκής συμμετοχής, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της πολιτικής χειραφέτησης είναι σήμερα το ίδιο πολύτιμες όπως τότε.

«Ο αγώνας αρχίζει από την καθημερινή πάλη για το ψωμί, για τα συσσίτια, τα μεροκάματα, τα φάρμακα, ενάντια στην εξαθλίωση του λαού και τη λιμοκτονία του»

Ο Δ. Γληνός έγραψε τότε μια μπροσούρα “Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ”. Παραθέτουμε εδώ μερικά αποσπάσματα:

“Ο σημερινός αγώνας του λαού μας στο περιεχόμενό του δεν μπορεί να είναι τίποτ’ άλλο παρά απελευθερωτικός. Πρόκειται να κατακτήσουμε τη λευτεριά μας, να διώξουμε τους ξένους επιδρομείς από τη χώρα μας, να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας στη ζωή και τον πολιτισμό. Πρόκειται ν’ ανοίξουμε το δρόμο για μιαν ελεύτερη, πολιτισμένη κι ευτυχισμένη Ελλάδα. Αυτός είναι ο πρώτος, ο υπέρτατος, ο μόνος σκοπός που μας προβάλλεται σήμερα επιτακτικά όσο ποτέ. Στη μορφή του, ο σημερινός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι παλλαϊκός, ν’ αγκαλιάσει όλα τα στρώματα του λαού, και τον εργάτη και τον αστό και τον αγρότη και τον διανοούμενο. Και μ’ αυτή την έννοια της παλλαϊκότητας, ο αγώνας αυτός χαρακτηρίζεται σαν αγώνας εθνικός. Ο σημερινός, λοιπόν, αγώνας που βγαίνει από τα πράγματα και την ψυχική διάθεση όλου του λαού, είναι αγώνας εθνικοαπελευθερωτικός, και μόνο αν έτσι κατανοηθεί και οργανωθεί μπορεί να φέρει το ποθητό αποτέλεσμα…”.

”Ορισμένα κόμματα συνειδητοποίησαν καθαρά τα συνθήματα που βγαίνουνε σήμερα και από τις αντικειμενικές συνθήκες και από τη διάθεση του λαού να παλέψει για τη ζωή του και τη σωτηρία του. Και τα κόμματα αυτά συγκροτήσανε πριν από ένα χρόνο το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, σα μια κοινή αφετηρία και κοινό στάδιο δράσης για όλη την πολιτική ηγεσία και καθοδήγηση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται πως ο εθνικός απελευθερωτικός αγώνας επιβάλλεται αναπόδραστα από τις σημερινές αντικειμενικές συνθήκες της χώρας μας και ανταποκρίνεται στην αγωνιστική διάθεση όλου του λαού, από τη στιγμή που διαπιστώνεται πως ο αγώνας αυτός είναι παλλαϊκός και ομαδικός και δεν μπορεί να πετύχει παρά μόνο με την ενότητα στους σκοπούς, στην οργάνωση και στην καθοδήγησή του, βγαίνει επιτακτικό το χρέος, από τη μια μεριά, για όλο το λαό να ενταχθεί σε μιαν ενιαία εθνική ενότητα, αφήνοντας για την ώρα κατά μέρος κάθε διαφορά πολιτική ή ιδεολογική, που πηγάζει από τα μερικότερα συμφέροντα των κοινωνικών τάξεων, όταν για όλους τους Έλληνες και για όλες τις κοινωνικές τάξεις προβάλλει τώρα το υπέρτατο συμφέρον να σωθούν, να κατακτήσουν και να διατηρήσουν τη λευτεριά τους. Μπροστά σ’ αυτό το υπέρτατο παλλαϊκό συμφέρον, υποχωρούν όλα τ’ άλλα για τούτην τη στιγμή. Άρα, κάθε Έλληνας έχει την υποχρέωση ν’ αφήσει κατά μέρος όλα τα άλλα και να μπει στη γραμμή του αγώνα. Πλάι σ’ όλα τ’ άλλα αδέρφια του, γιατί μόνο η ένωση μπορεί να φέρει τη νίκη. Παράλληλα τώρα μ’ αυτό, από τους ίδιους όρους, βγαίνει, από την άλλη μεριά, και το χρέος για όλα τα πολιτικά κόμματα και για όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, όσοι είναι σύμφωνοι για την ανάγκη και τους σκοπούς του εθνικού απελευθερωτικού αγώνα, να συγκροτήσουνε την ενιαία πολιτική και καθοδήγηση του αγώνα μέσα στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Ποία κόμματα και ποιοι πολιτικοί αρχηγοί μπορεί να μην είναι σύμφωνοι για την ανάγκη και τους σκοπούς του εθνικού απελευθερωτικού αγώνα; Οι προδότες και οι φασίστες μόνο. Υπάρχουν άλλοι που πιστεύουν πως ο λαός πρέπει να δεχτεί μοιρολατρικά τη σκλαβιά ή να περιμένει να τον σώσουν άλλοι από τη σκλαβιά; Ας το δηλώσουν. Μα, κι αν δεν το δηλώσουν το ίδιο συμπέρασμα θα βγει από τη στάση τους απέναντι στον αγώνα και απέναντι στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο…”.

”Τι πρέπει να κάνεις; Να τι πρέπει να κάνεις. Πρώτα πρώτα, δεν πρέπει ποτέ, για κανένα λόγο, για καμιά περίπτωση να μείνεις μόνος, ξεκομμένος από το σύνολο, άτομο ξεμοναχιασμένο. Ενώσου με τους άλλους. Ενώσου με τους συναδέλφους σου, τους συντρόφους σου, τους συντεχνίτας σου. 'Εμπα στην οργάνωσή σου, στο σωματείο σου, στο συνεταιρισμό σου, στην ένωσή σου, στο επαγγελματικό σωματείο και γίνε μέλος ενεργητικό. Παίρνε μέρος σ’ όλους τους αγώνες, στις συζητήσεις για τα καθημερινά ζητήματα, προστάτευε τα δικαιώματά σου στη ζωή, για να εξασφαλιστεί η ζωή σου, η συντήρηση η δική σου και των δικών σου. Έπειτα αναζήτησε γύρω σου τους φίλους και γνωστούς σου που μπορείτε να καταρτίσετε μια ομάδα του ΕΑΜ, ΕΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΑΜΝ, Εθνικής Αλληλεγγύης κτλ. Οργανωθείτε στην ομάδα αυτή, βγάλτε γραμματέα και συνδεθείτε με την τοπική επιτροπή. Διάβαζε τα δημοσιογραφικά όργανα της οργάνωσής σου και διάδιδε τα γύρω σου. Δίνε ταχτικά τη συνδρομή σου και παίρνε μέρος όσο μπορείς γενικότερα στους εράνους .Σκόρπιζε γύρω σου τα συνθήματα της καθημερινής πάλης και γενικότερα τα συνθήματα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Φρονημάτιζε και δυνάμωνε τους γύρω σου, εμψύχωνε τους δισταχτικούς, τους δειλούς και κοίταξε με κάθε τρόπο να πλατύνεις την οργάνωσή σου. Παίρνε μέρος ενεργητικό στους αγώνες, στις διαδηλώσεις, στις απεργίες, σε κάθε ομαδική εκδήλωση. Δείχνε απόλυτη αλληλεγγύη με όλους τους συναγωνιστές. Ξεσκέπαζε και κυνήγα τους προδότες και τους χαφιέδες. Ξεσκέπαζε όλους τους διασπαστές της απελευθερωτικής πάλης. Προφύλαττε τις γυναίκες από την επαφή με τους ξένους, από τη διαφθορά και την εκπόρνεψη. Σε κάθε στιγμή, κάνε το χρέος σου και μην αφήνεις ποτέ να περάσει μια μέρα χωρίς να ρωτήσεις τον εαυτό σου: Τι έκαμα σήμερα για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα; Σε τι έβλαψα τους εχθρούς, σε τι βοήθησα το λαό μας να λυτρωθεί;”.

Αναδημοσιεύουμε από την Αυγή παλαιότερο άρθρο για το ΕΑΜ του Σταύρου Αβδούλου:

Σε όλους εμάς τους αγωνιστές της Εθνικής ΕΑΜικής Αντίστασης η 27η Σεπτεμβρίου 1941, ημερομηνία ίδρυσης του ΕΑΜ, αυτής της νέας Φιλικής Εταιρείας, είναι ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μας.

Το ΕΑΜ ήταν η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση σε Πανελλαδική κλίμακα που με την ιδρυτική διακήρυξή του για το ξεκίνημα του πατριωτικού αγώνα κατά του κατακτητή και τη δημιουργία μεταπελευθερωτικά μιας κοινωνικά δίκαιης πολιτείας συγκίνησε τον ελληνικό λαό. Γι' αυτό και το αγκάλιασε και σε σύντομο χρονικό διάστημα έγινε ένα μεγάλο παλλαϊκό κίνημα. Έγινε η σπονδυλική στήλη της Εθνικής Αντίστασης και ο δημιουργός του αντιστασιακού Έπους. Και στις μέρες της απελευθέρωσης ασκούσε την κρατική εξουσία σ' ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα.

Μας συγκινεί ιδιαίτερα αυτή η ημερομηνία γιατί σηματοδοτεί και το ξεκίνημα της μεγάλης αλλαγής στη ζωή μας. ΕΑΜ, τα τρία αυτά λαμπερά γράμματα γίνηκαν φάρος - οδηγός στην κατοπινή πορεία μας. Το ΕΑΜ μας δίδαξε αγάπη για την πατρίδα και ότι ο αγώνας για τη λευτεριά και την κοινωνική δικαιοσύνη είναι χρέος του κάθε Έλληνα πατριώτη. Μας δίδαξε ακόμη, ανθρωπιά και συντροφικότητα. Και τα φλογερά νιάτα της πατρίδας μας που διψάγανε για λευτεριά γιατί είχανε ζήσει το ανελεύθερο καθεστώς της φασιστικής δικτατορίας Γλύξμπουργκ - Μεταξά και ζούσανε τώρα σε μια άλλη, ακόμη χειρότερη σκλαβιά, ανταποκριθήκανε στο κάλεσμά του και με τον νεανικό ενθουσιασμό τους μπήκανε στον αγώνα. Η επιθυμία τους να συμμετάσχουν στον αντιστασιακό αγώνα κατά ενός ανελέητου κατακτητή που με βαρβαρότητα αντιμετώπιζε τον αγώνα μας και η βάρβαρη συμπεριφορά του ήταν καθημερινό φαινόμενο που το ζούσε ο λαός οδήγησε τις οικογένειες που είχαν παιδιά, για να τα προφυλάξουν, σε μια συντηρητική αναδίπλωση και τότε τα νιάτα ήλθαν σε σύγκρουση με το οικογενειακό κατεστημένο, όχι τόσο τα αγόρια, που είχανε μια σχετική ελευθερία, αλλά τα κορίτσια, που είχανε πολύ αυστηρούς οικογενειακούς περιορισμούς.

Αγνοήσανε την απαγόρευσή τους και μπήκανε ορμητικά στον αγώνα. Το σπάσιμο των δεσμών της οικογενειοκρατίας ήταν μια επανάσταση που κάνανε τα νιάτα ενάντια στο κατεστημένο. Η ισότητα των δύο φύλων που αργότερα κατοχυρώθηκε και νομικά με μια ιστορική διακήρυξη του Εθνική Συμβουλίου στους Κορυσχάδες αποτελεί μια μεγάλη ΕΑΜική κατάκτηση.

Στη διάρκεια του αντιστασιακού αγώνα κατά του πιο βάρβαρου κατακτητή σε μας τους αγωνιστές γινότανε σιγά - σιγά μια αλλαγή. Έγινε μια μετάλλαξη μέσα μας. Αντιμετωπίζαμε με διαφορετική νοοτροπία τους συνεχείς κινδύνους στον αγώνα. Καθημερινό φαινόμενο για τον κάθε αγωνιστή ο κίνδυνος ακόμη και για τη ζωή του. Αυτή η μετάλλαξη γίνηκε φανερή σε πανελλαδική έκταση στις θυελλώδεις και ιστορικές λαϊκές κινητοποιήσεις που προγραμμάτισε και πραγματοποίησε το ΕΑΜ σε όλες τις μεγάλες πόλεις στις 24.3.1943 και στις 21.7.1943. Η πρώτη για τη ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης των Ελλήνων για να σταλούν εργάτες στη Γερμανία και η δεύτερη για τη ματαίωση της καθόδου των Βουλγάρων προς την υπόλοιπη Μακεδονία. Οι πιο συγκλονιστικές διαδηλώσεις γίνηκαν στην Αθήνα. Πολλά ήτανε τα θύματα που θρηνήσαμε. Όμως παρά την άγρια τρομοκρατία ο λαός αψήφισε τον κίνδυνο και η λαϊκή συμμετοχή πρωτοφανής. Κάτι που δεν είχε γίνει σε καμιά χώρα της γερμανοκρατούμενης Ευρώπης. Αυτός ο πρωτοφανής λαϊκός ξεσηκωμός τρόμαξε τους κατακτητές και την κατοχική κυβέρνηση, υποχρεώθηκαν σε αναδίπλωση και ματαίωση των σχεδίων. Ήταν από τις μεγαλύτερες ΕΑΜικές επιτυχίες. Γι' αυτήν την αλλαγή της νοοτροπίας του κόσμου της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, εκτιμώντας το τι έγινε σ' αυτές τις ιστορικές διαδηλώσεις, στις οποίες έδωσα κι εγώ το παρών, έγραψα στο βιβλίο μου "Γιατί χάθηκε η νίκη". Για να γίνει αντιληπτό και από τους αναγνώστες του άρθρου μου αυτό που αναφέρω, μιας και δεν ζήσανε αυτή την πρωτόγνωρη πατριωτική έξαρση, θα μεταφέρω εδώ αυτά που γράφω στο ειδικό κεφάλαιο για τον λαϊκό αγωνιστή:

Ο λαϊκός αγωνιστής

Και ο πιο καλόπιστος αναγνώστης μπορεί να διερωτηθεί, διαβάζοντας γι' αυτές τις πρωτοφανείς σε όγκο και σε παλμό αλλά και τρομερά επικίνδυνες διαδηλώσεις του άμαχου πληθυσμού στη φωλιά του άγριου θεριού, όπως ήταν οι Γερμανοί, πώς οι άνθρωποι αυτοί, οι εκατοντάδες χιλιάδες, αποφάσιζαν και λάμβαναν μέρος σ' αυτές τις διαδηλώσεις; Δεν βλέπανε τον άμεσο κίνδυνο που διατρέχανε; Δεν γνωρίζανε ότι οι Γερμανοί ήταν αδίστακτοι και ότι στρέφανε με ευκολία τα φονικά τους όπλα κατά των άοπλων διαδηλωτών; Δεν τους τρόμαξε η κτηνώδης συμπεριφορά των κατακτητών, όταν στην πλατεία Συντάγματος ένα τανκ κινήθηκε κατά των διαδηλωτών και συνέθλιψε δύο νέους;

Η απάντησή μου θα δοθεί σε πρώτο πρόσωπο, γιατί βρισκόμουνα κι εγώ ανάμεσά τους. Όλα τα βλέπαμε, τα ζούσαμε και γνωρίζαμε πολύ καλά τους αδίστακτους κατακτητές. Όμως μας είχε συνεπάρει το εθνικό μας χρέος προς τη σκλαβωμένη πατρίδα μας και τον λαό μας, που δεινοπαθούσε. Διαισθανόμασταν τι σήμαινε να σταλούν οι Έλληνες εργάτες στη Γερμανία. Έκλεινε η πόρτα της επιστροφής. Ξέραμε τι περίμενε τον λαό της βόρειας Ελλάδας με την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής. Όμως η αλληλεγγύη μας ήταν απεριόριστη.

Όλοι ξέραμε καλά τον μεγάλο κίνδυνο που διατρέχαμε.  Ήταν ορατός. Τον ζούσαμε καθημερινά, γιατί είχε γίνει αχώριστη συντροφιά μας. Ήτανε καθημερινά τα μηνύματα που παίρναμε ότι κάποιος σύντροφός μας δεν ξαναγύρισε στο σπίτι του. Και τότε κάποιος άλλος από εμάς τον αντικαθιστούσε στο πόστο που είχε στην οργάνωση. Ο αγώνας συνεχιζόταν... Όποιος όμως, χρησιμοποιήσει τα σημερινά κριτήρια για να εκτιμήσει αυτές τις λαϊκές εξάρσεις της εποχής εκείνης, σίγουρα θα λαθέψει.

Η ψυχοσύνθεση των αγωνιστών ήταν πολύ διαφορετική. Ζούσαμε όλοι μας με την προσμονή ενός καλύτερου κόσμου, μιας κοινωνίας ελεύθερης, απαλλαγμένης από τη βία και τις αδικίες. Κοινωνία όχι των λίγων προνομιούχων, αλλά των πολλών απλών ανθρώπων. Για να γίνει πράξη το όραμα αυτό, αγωνιζόμασταν όλοι μας. Ο συνδυασμός του αγώνα μας με το όραμα και η πίστη μας ότι αυτό μπορούμε να το πετύχουμε, μας δημιούργησαν μια άλλη ψυχοσύνθεση: Να βλέπουμε τον κίνδυνο, αλλά να μην δειλιάζουμε. Να δαμάζουμε τον φόβο μας και να έχουμε συμβιβαστεί με τη σκέψη ότι στον αγώνα μας αυτό τα πάντα μπορούν να μας συμβούν. Οι ηρωικές πράξεις των απλών ανθρώπων ήταν το πιο συνηθισμένο φαινόμενο. Σήμερα, αν συμβεί κάτι παρόμοιο, θα το θεωρήσουμε καταπληκτικό. Τότε ήταν για μας τρόπος ζωής. Ήταν η καθημερινότητα. Το θεωρούσαμε κάτι το πολύ φυσικό.

Για να δώσω μια παραστατική εικόνα της εποχής εκείνης, που δείχνει όλο το μεγαλείο της λαϊκής έξαρσης και το πνεύμα αυτοθυσίας και αυταπάρνησης των αγωνιστών, θα αναφερθώ σε δύο περιστατικά που τα έχω ζήσει και έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου. Συνέβησαν τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1944, τότε που ήμουν κρατούμενος των Γερμανών στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Στο άντρο τον Ες-Ες, στην οδό Μέρλιν, εκεί που βασάνιζαν απάνθρωπα τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και μετά τους οδηγούσαν στο Χαϊδάρι, βασάνισαν απάνθρωπα και τον λογοτέχνη και αγωνιστή Γιώργη Λαμπρινό. Στο Χαϊδάρι τον κουβάλησαν σε φορείο και τον άφησαν σε έναν χώρο που κατ' ευφημισμό τον έλεγαν αναρρωτήριο. Εκεί πρόσφεραν ιατρικές υπηρεσίες μερικοί γιατροί - κρατούμενοι και κάνανε ό,τι τους ήταν μπορετό για να απαλύνουν τον δυσβάσταχτο πόνο των βασανιζόμενων αγωνιστών.

Πρώτος ανάμεσα στους γιατρούς ένας υπέροχος άνθρωπος και αγωνιστής, με σπάνιο ήθος και ανθρωπιά, ώστε όσοι τον γνώρισαν να το θεωρούν τιμούν τους και να κολακεύονται: Ήταν ο Αντώνης ο Φλούτζης, που τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στις φυλακές και τις εξορίες. Όταν διαπίστωσε ότι η ζωή του Λαμπρινού διέτρεχε άμεσο κίνδυνο, γιατί όχι μόνο ο πυρετός δεν υποχωρούσε, αλλά άρχισαν να πυορροούν και οι πληγές του και δεν είχε τα απαραίτητα φάρμακα, τότε έστειλε σήμα κινδύνου και ζήτησε να βρεθούν όσο το δυνατόν συντομότερα.

Η ειδοποίηση έφτασε εκεί που έπρεπε, στην αθέατη ηγεσία των κρατουμένων. Από εκεί διοχετεύτηκε σε ορισμένους κρατούμενους απόλυτης εμπιστοσύνης που συμμετείχαν στις εξωτερικές αγγαρείες, σ' αυτές που παίρνανε καθημερινά διάφορες γερμανικές υπηρεσίες για δουλειές έξω από το στρατόπεδο. Παίρνανε τους κρατούμενους το πρωί και τους γύριζαν το βράδυ. Στον τόπο εργασίας υπήρχε δυνατότητα επικοινωνίας με τους δικούς μας, γιατί οι επιτηρητές στρατιώτες δεν ήταν καθαρόαιμοι Γερμανοί αλλά βίαια επιστρατευμένοι αλλοεθνείς, που μας συμπονούσαν και μας φέρονταν πολύ καλά. Με λίγα τσιγάρα που τους δίναμε, είχαμε άνετη επικοινωνία με τους δικούς μας. Δώσαμε παραγγελία και 'κείνοι, χωρίς αργοπορία, βρήκαν και φέρανε τα φάρμακα. Αυτό ήταν πολύ εύκολο. Το δύσκολο και επικίνδυνο ήταν να μπούμε μέσα.

 

Οι δεσμοφύλακες του Χαϊδαρίου, άνθρωποι των Ες-Ες, ήταν αμείλικτοι, όταν διαπιστώνανε ότι ο κρατούμενος ήρθε σε επαφή με κάποιον. Και το να βρεθεί πάνω του φάρμακο ή κάτι άλλο σήμαινε επικοινωνία. Τι συνέπειες θα είχε για τον κρατούμενο, αν σε ενδεχόμενο έλεγχο -γίνονταν εξονυχιστικοί έλεγχοι σε ακανόνιστα χρονικά διαστήματα κατά την ώρα της επιστροφής- του βρίσκανε αποδείξεις επικοινωνίας; Θάνατος. Τον στέλνανε στην απομόνωση, στο Νο 15, και στην πρώτη εκτέλεση ήταν μέσα. Είχε συμβεί κάτι παρόμοιο κι αυτό το γνωρίζαμε πολύ καλά. Όμως, παρ' όλα αυτά, τα φάρμακα τα μεταφέραμε στο στρατόπεδο και τα παραδώσαμε στον Αντώνη τον Φλουτζή. Αψηφήσαμε τον τρομερό κίνδυνο. Ο Λαμπρινός σώθηκε και επέζησε. Δυστυχώς όμως όχι για πολύ. Σκοτώθηκε στη διάρκεια του εμφυλίου και έτσι έχασε η χώρα μας έναν ταλαντούχο λογοτέχνη.

Το δεύτερο περιστατικό συνέβηκε το τρίτο δεκαήμερο του Ιουλίου. Πήραν από κοντά μας πενήντα πέντε συγκρατούμενούς μας, που οι περισσότεροί τους ήταν ΕΠΟΝίτες από το Κερατσίνι. Τους έπιασε, μετά από προδοσία ελληνόφωνων χαφιέδων, η Ειδική Ασφάλεια και τους παρέδωσε στους Γερμανούς. Κι εκείνοι από το Χαϊδάρι, που ήταν το στρατόπεδο των αδίκαστων θανατοποινιτών, γιατί από 'κεί παίρνανε τους αγωνιστές για τις ομαδικές εκτελέσεις, τους πήραν κι αυτούς μια μέρα και τους κρεμάσανε στο Χαρβάτι, το σημερινό Πικέρμι.

Περιττό να αναφέρω ότι απ' αυτούς τους προδότες όχι μόνο δεν δικάστηκε κανένας, αλλά έγιναν και οι στυλοβάτες του μεταδεκεμβριανού κράτους. Και το χειρότερο που έκαναν είναι ότι οι ίδιοι αυτοί καταδότες και υπεύθυνοι της σφαγής των ΕΠΟΝιτών κυνήγησαν μετά τα Δεκεμβριανά και τους συγγενείς των θυμάτων.

Την ώρα που ξεκινούσαν τα φορτηγά αυτοκίνητα με τους μελλοθάνατους, για να τους μεταφέρουν στον τόπο της εκτέλεσης, τα παιδιά αυτά όρθια τραγούδαγαν τον Εθνικό Ύμνο, ενώ οι Γερμανοί συνοδοί τα χτυπούσαν, και δίνανε κουράγιο σε μας, που με βουρκωμένα μάτια στεκόμασταν σαν απολιθωμένοι στις θέσεις μας. Και πριν βγουν έξω τα αυτοκίνητα να τους φωνάζουν "καλή λευτεριά", ενώ αυτά τα παιδιά τα οδηγούσαν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Με ποια ανθρώπινα μέτρα να αποτολμήσεις να περιγράψεις τις συγκλονιστικές αυτές στιγμές, τον άφταστο αυτόν ηρωισμό τους; Πώς, με ποιο τρόπο και με ποια λόγια να μιλήσεις γι' αυτό το μεγαλείο τους; Όχι, με τίποτε δεν περιγράφονται τέτοιες στιγμές. Το μεγαλείο τους στέκει πολύ πιο πάνω από τα ανθρώπινα.

Η ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση έθρεψε στα σπλάχνα της, γέννησε, γαλούχησε και ανέδειξε μυριάδες αγωνιστές, που δεν συναντιούνται εύκολα. Την ηρωική εκείνη εποχή τα πάντα ήταν πάνω από τα συνηθισμένα. Ξεπερνούσαν τα καθιερωμένα. Οι άφταστοι ηρωισμοί των απλών ανώνυμων αγωνιστών ήταν καθημερινό φαινόμενο. Γι' αυτό και αποτολμώ να υποστηρίξω ότι όποιος δεν ευτύχησε να βρεθεί ανάμεσα σ' αυτόν τον κόσμο, όποιος δεν αγωνίστηκε μαζί του και δεν έζησε τον ίδιο κίνδυνο, θα σταθεί ανήμπορος να καταλάβει τα όσα προανέφερα.

Καταδίκη της Ελλάδας για τις φυλακές Ναυπλίου!

 Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκανε σήμερα δεκτή την προσφυγή 16 Ελλήνων, Ρουμάνων, Ουκρανών, Τούρκων και Αμερικανών κρατουμένων στις φυλακές Ναυπλίου (υπόθεση Λογοθέτης και άλλοι κατά Ελλάδος) και καταδίκασε την Ελλάδα, για παραβίαση του άρθρου 3 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με βάση το οποίο απαγορεύεται η απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση.

Οι προσφεύγοντες είχαν διαμαρτυρηθεί γενικά για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης τους και ιδιαίτερα για τον υπερπληθυσμό κρατουμένων που επικρατεί στις φυλακές Ναυπλίου.

Με την καταδικαστική του απόφαση το Δικαστήριο, υποχρέωσε την Ελλάδα να καταβάλει, σε κάθε έναν από τους προσφεύγοντες, αποζημιώσεις που κυμαίνονται μεταξύ 5.000 και 15.000 ευρώ και 2.000 ευρώ από κοινού για δικαστικά έξοδα και δαπάνες.

Άλλα ένα επεισόδιο στο σίριαλ των εξευτελισμών της χώρας μας σε διεθνές επίπεδο για την κατάσταση στα μεσαιωνικά κάτεργα που κατ’ όνομα ανήκουν στο ελληνικό «σωφρονιστικό» σύστημα …

 Κυβερνήσεις αλλάζουν, υπουργοί Δικαιοσύνης έρχονται και παρέρχονται, αλλά η ίδια πάνθρωπη κατάσταση συνεχίζεται …

Και στην ουσία χειροτερεύει δραματικά αφού διογκώνεται ο πληθυσμός των φυλακών όπου βασικά συνωστίζονται πλέον και οι μικρο – οφειλέτες του Δημοσίου παρέα με επικίνδυνους ποινικούς, νέοι και άλλοι «φτωχοδιάβολοι» πάνω στους οποίους το μνημονιακό κράτος εξαντλεί τη (δήθεν) αυστηρότητά του … 

Νέα επεισόδια στο σίριαλ της Προεδρολογίας – εμφανίζεται και το όνομα της … Γιάννας Αγγελοπούλου - Δασκαλάκη !

Την ώρα που κορυφώνονται οι παρασκηνιακές διεργασίες στο μέτωπο της εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, η έκβαση της οποίας θα κρίνει εν πολλοίς και τον χρόνο προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία, καινούργια ονόματα μπαίνουν εκ νέου στην εξίσωση της ονοματολογίας για τη διαδοχή του Κάρολου Παπούλια.

Αφού, λοιπόν, υπήρξε – χωρίς, βεβαίως, να έχει εκλείψει τελείως το σίριαλ … Κουβέλη, άρχισαν τώρα να έρχονται στο προσκήνιο και νέα ονόματα ή και προθέσεις των κυβερνητικών εταίρων για ανάδειξη στην Προεδρία της Δημοκρατίας μη «πολιτικού» ή «κομματικού» προσώπου.

Στρατηγική της κυβέρνησης είναι εξασφαλίσει πολιτικό χρόνο περιορίζοντας τη φθορά που υφίσταται καθημερινά, αναχαιτίζοντας προσωρινά την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική εξουσία και ελπίζοντας σε κάποιο … θαύμα ή την εύνοια των ξένων επικυρίαρχων ώστε να διεκδικήσει με κάποιες πιθανότητες τη νίκη στις προσεχείς εκλογές.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι επιμέρους στρατηγικές των κομμάτων της συγκυβέρνησης αλλά και οι προσωπικές στρατηγικές επιμέρους παραγόντων του πολιτικού ή οικονομικού κατεστημένου.

Ορισμένοι μάλιστα επιδεικνύουν εξαιρετικό θράσος επιδιώκοντας να εμφανιστούν ως «μεσσίες» στο διαφαινόμενο αδιέξοδο.

Χαρακτηριστικό από αυτή την άποψη είναι δημοσίευμα των «Παραπολιτικών» που αντανακλά και τις αντιθέσεις σε κύκλους της ολιγαρχίας σχετικά με την εξελισσόμενη Προεδρολογία …

        

Αναφέρουν, λοιπόν, χαρακτηριστικά τα «Παραπολιτικά»:

« Για όσους δεν κατάλαβαν ακόμη, πρόκειται για τη Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, η οποία με έναν περίπου «μαγικό» τρόπο βρέθηκε και πάλι στην επικαιρότητα, και μάλιστα ενεπλάκη στο πιο «καυτό» πολιτικό ζήτημα των τελευταίων μηνών, που δεν είναι άλλο από τον νέο ανώτατο πολιτειακό άρχοντα.

Αυτή τη φορά, αιτία για να γίνει και πάλι θέμα συζήτησης η περιλάλητη «Lady G» ήταν η εν είδει δελφικού χρησμού δήλωση του υπουργού Παιδείας, ο οποίος την περασμένη εβδομάδα έκανε λόγο για δύο πρόσωπα από την Κεντροδεξιά, ένα αρσενικού και ένα θηλυκού γένους, που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να συσπειρώσουν γύρω τους τον απαιτούμενο αριθμό των 180 βουλευτών.

Σε ό,τι αφορά το γυναικείο όνομα, το μυαλό όλων πήγε αυτομάτως στη Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, αφού όχι μόνο ταιριάζει με τη σχετική περιγραφή, αλλά είναι και κοινό μυστικό στους παροικούντες την εγχώρια πολιτική Ιερουσαλήμ πως το «πράσινο» κυβερνητικό στέλεχος συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων που κάθε άλλο παρά με κακό μάτι θα έβλεπαν τη συγκεκριμένη προοπτική.

Άλλωστε, στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις του που ακολούθησαν την περιβόητη τοποθέτησή του ο κ. Λοβέρδος δεν διέψευσε σε καμία περίπτωση ότι αναφερόταν στην πρώην βουλευτή της Ν.Δ. και δημοτική σύμβουλο του Δήμου Αθηναίων, που συνέδεσε το όνομά της με τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και όλα όσα αποκαλύφθηκαν για τη διαχείριση χρημάτων, καθώς και καταστάσεων.

Δραστηριοποίηση

Ωστόσο, ο υπουργός δεν είναι ο μοναδικός από το κοινοβουλευτικό σκηνικό που φαίνεται να ενστερνίζεται τον προσωπικό μύθο της κυρίας Αγγελοπούλου, η οποία ουδέποτε έκρυψε τις υψηλές βλέψεις της.

«Μια Γιάννα δεν μπορεί να μένει για καιρό στην αφάνεια», λένε όσοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις φιλοδοξίες της τελευταίας και τον τρόπο που δραστηριοποιείται στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των στόχων της. «Η ανάληψη ενός σημαντικού πολιτικού πόστου, με ενωτικά χαρακτηριστικά, είναι το μοναδικό που θα μπορούσε να τη συγκινήσει αυτή την περίοδο.

Ποτέ δεν την εγκατέλειψε το μικρόβιο της ενασχόλησης με τα κοινά», προσθέτουν οι ίδιοι κύκλοι, υπενθυμίζοντας μεταξύ άλλων και τη συγγραφή του βιβλίου της, που είχε ως ξεκάθαρη επιδίωξη την αποκατάσταση του προφίλ της και την ταυτόχρονη αποδόμηση σημαντικών εκπροσώπων του πολιτικού κόσμου που ήρθαν σε αντιπαράθεση μαζί της (όπως οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Κώστας Σημίτης).

«Ηθελε να αυτολανσαριστεί ως μια προσωπικότητα συγκρουσιακή με το παλαιοκομματικό κατεστημένο», τονίζουν πρόσωπα που συνεργάστηκαν με τη σύζυγο του Θόδωρου Αγγελόπουλου την περίοδο της Ολυμπιακής προετοιμασίας, εξηγώντας το περιεχόμενο των αντίστοιχων κεφαλαίων του «My Greek Drama».

Μάλιστα, από ό,τι φαίνεται, οι θαυμαστές της κυρίας Αγγελοπούλου προέρχονται από όλο το πολιτικό φάσμα. Ενα από τα πλέον προβεβλημένα στελέχη που ανήκουν στο fan club της είναι και ο πρώην «γαλάζιος» υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο οποίος σε ανύποπτη στιγμή είχε προτείνει ανοικτά τη «Lady G» για τον δημαρχιακό θώκο της Αθήνας, γεγονός που είχε προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στους κόλπους της συγκυβέρνησης και της αντιπολίτευσης.

Φυσικά, πέραν του πάλαι ποτέ ισχυρού δικομματισμού, η Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη απέκτησε από το 2012 και μετά ένα ευρύ δίκτυο συνομιλητών και στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, βλέποντας προφανώς τη δυναμική που ανέπτυσσε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Καθοριστικός παράγοντας στην προσέγγισή της με την Κουμουνδούρου υπήρξε ο γιος της, Παναγιώτης, που ως γνωστόν έχει εκφράσει επανειλημμένως και δημοσίως τη στήριξή του στον Αλέξη Τσίπρα, ενώ έχει δώσει το «παρών» και σε κομματικές εκδηλώσεις. (!)

Ως εκ τούτου, δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά το ιδεολογικοπολιτικό του υπόβαθρο, θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να συναινέσει ή ακόμη και να προτείνει την κυρία Αγγελοπούλου για το ύπατο αξίωμα, στέλνοντας μέσω της κίνησης αυτής μήνυμα και προς τον επιχειρηματικό κόσμο.

Για την ιστορία και μόνο, σημειώνεται πως ο βασικός δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ της «Lady G» και της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είναι άλλος από τον στενότερο συνεργάτη του Αλέξη Τσίπρα και διευθυντή του γραφείου του, Νίκο Παππά, γεγονός που αν μη τι άλλο έχει ιδιαίτερη σημειολογική σημασία.

Αν η Κουμουνδούρου θεωρήσει ότι θα έχει πιο μεγάλες πιθανότητες για την αυτοδυναμία, αν οι εκλογές δεν συνδεθούν με τη διαδοχή Παπούλια, δεν αποκλείεται η κ. Αγγελοπούλου να είναι ένα από τα ονόματα που θα πέσουν στο τραπέζι του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς η περίπτωσή της καλύπτει ένα μέρος της κοινωνίας που βλέπει ακόμη με επιφύλαξη τον πολιτικό λόγο του κ. Τσίπρα.

Βούτυρο στο ψωμί της τα αλισβερίσια

Ουδείς μπορεί να είναι βέβαιος για τις διαθέσεις έναντι της συζύγου του κ. Θεόδωρου Αγγελόπουλου στο στρατόπεδο της Ν.Δ. Αιτία (μεταξύ άλλων) η συλλήβδην αρνητική άποψη του περιβάλλοντος Καραμανλή για τη «σιδηρά κυρία» των Ολυμπιακών Αγώνων, το βιβλίο της οποίας και οι αναφορές της στον πρώην πρωθυπουργό έριξαν λάδι στη φωτιά.

«Είναι μάλλον χλωμό ο Σαμαράς να ρισκάρει με μια τέτοια επιλογή, που, εκτός της οργής του Καραμανλή, θα προκαλούσε και διαφόρων ειδών περίεργους συνειρμούς», σημειώνουν πρόσωπα πέριξ του Μεγάρου Μαξίμου.

Πάντως, δεν είναι λίγοι αυτοί που διαμηνύουν πως η τροπή που έχουν πάρει οι διεργασίες για την εξεύρεση των 180 ψήφων που θα χρειαστούν για να εκλεγεί νέος ένοικος στην Ηρώδου Αττικού, με το συνεχές και παντός είδους αλισβερίσι, καθώς και οι αντίστοιχες καταγγελίες (όπως αυτές περί εξαγοράς βουλευτών), αποτελούν βούτυρο στο ψωμί των σχεδιασμών της κ. Αγγελοπούλου.

Στον αντίποδα, ακόμη και τα φίλα προσκείμενα στη «Lady G» πολιτικά στελέχη παραδέχονται πως το περιεχόμενο των εμφανίσεών της τους τελευταίους μήνες μάλλον έβλαψε παρά λειτούργησε θετικά στην πληγωμένη (από τα οικονομικά ευτράπελα της Ολυμπιάδας) υστεροφημία της.

«Δυστυχώς για εκείνη, έβγαλε προς τα έξω μια αλαζονική διάθεση», υπογραμμίζουν οι εν λόγω κύκλοι, που θεωρούν άστοχες και τις διαρροές περί πρόθεσής της να εμπλακεί εκ νέου στον χώρο των media, στο πλαίσιο της επιθυμίας της να δώσει και πάλι στίγμα στον δημόσιο βίο της χώρας.

Έρευνα ΕΒΕΑ: Αδυνατεί να πληρώσει την εφορία το 55% των πολιτών

του Μ…

Περισσότεροι από τους μισούς πολίτες δεν μπορούν να εκπληρώσουν τις φορολογικές και ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις, σύμφωνα με το «Οικονομικό Βαρόμετρο» του ΕΒΕΑ.

«Είναι προφανές ότι η ελληνική κοινωνία έχει φθάσει στα όρια της αντοχής της, καθώς περισσότεροι από τους μισούς πολίτες δηλώνουν ότι δεν μπορούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία. Την ίδια στιγμή οι πολίτες δείχνουν να αμφιβάλλουν στη συντριπτική τους πλειοψηφία για τα οφέλη που μπορούν να προκύψουν από τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για την ελάφρυνση των δαπανών των νοικοκυριών, ενώ ταυτόχρονα αμφιβάλλουν για την εφαρμοσιμότητα των μέτρων του οικονομικού προγράμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ωστόσο, όλο και περισσότεροι δείχνουν να ελπίζουν για βελτίωση τόσο στα οικονομικά των νοικοκυριών τους, όσο και γενικότερα στην οικονομία».

Στη δήλωση αυτή προέβη ο πρόεδρος της ΚΕΕ και του ΕΒΕΑ, Κωνσταντίνος Μίχαλος, δίνοντας στη δημοσιότητα σήμερα, τη δεύτερη για το 2014 ποσοτική έρευνα με τίτλο «Οικονομικό Βαρόμετρο», η οποία πραγματοποιείται κατ' εντολή του ΕΒΕΑ από την εταιρία ALCO, ενώ τα ευρήματά της επεξεργάζονται από το Κέντρο Μελετών και Έρευνας του ΕΒΕΑ.

Τα στοιχεία της έρευνας του ΕΒΕΑ

Η έρευνα διεξήχθη μέσω τηλεφωνικών συνεντεύξεων σε δείγμα 1.000 ενήλικων ατόμων από όλη την Ελλάδα, το χρονικό διάστημα μεταξύ 16- 18 Σεπτεμβρίου 2014.

Τα αποτελέσματα της έρευνας, παρουσιάζουν τους συμμετέχοντες επιφυλακτικούς, τόσο σχετικά με το κοινωνικό όφελος των μέτρων που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, με μόλις 29% να εκτιμούν ότι θα μειωθούν οι δαπάνες τους, όσο και με το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που παρουσίασε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας, με μόλις 26% των ερωτηθένων να το θεωρούν εφαρμόσιμο.

Επιπλέον, περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες, συγκεκριμένα 55%, θεωρούν ότι δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις φορολογικές και στις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις, γεγονός που αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα των μέτρων αυτών. Αναλυτικότερα:

• Στο πρώτο από τα τρία ερωτήματα που κατά περίπτωση θέτει το ΕΒΕΑ σε κάθε Οικονομικό Βαρόμετρο, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να εκτιμήσουν τη συμβολή των οικονομικών μέτρων που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη, για τη μείωση των δαπανών των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων σε ποσοστό55% θεωρούν πως τα οικονομικά μέτρα αυτά δεν θα συμβάλουν στη μείωση των δαπανών, ενώ μόλις 29%διατηρούν αντίθετη άποψη. Σημαντικό είναι το ποσοστό αβεβαιότητας ανάμεσα στους συμμετέχοντες, όπου σχεδόν δύο στους δέκα δεν ήταν σε θέση να εκφέρουν γνώμη στο συγκεκριμένο ερώτημα.

Δύο στους δέκα είναι αισιόδοξοι

• Το δεύτερο ερώτημα κατά περίπτωση, εξετάζει τη δυνατότητα εφαρμογής του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ που ανακοίνωσε ο Αλέξης Τσίπρας. Η συντριπτική πλειονότητα των συμμετεχόντων και συγκεκριμένα 59%, θεωρούν ότι δεν είναι δυνατή η εφαρμογή ενός τέτοιου προγράμματος, με μόλις 26% να το κρίνουν ως εφαρμόσιμο. Και εδώ το ποσοστό αβεβαιότητας στο 15% είναι αρκετά σημαντικό.
• Στο τρίτο και τελευταίο κατά περίπτωση ερώτημα του ΕΒΕΑ για το οικονομικό του βαρόμετρο, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να εκτιμήσουν τη δυνατότητα ανταπόκρισής τους στις ασφαλιστικές και φορολογικές τους υποχρεώσεις. Σημαντικός αριθμός συμμετεχόντων, συγκεκριμένα 55% αυτών, θεωρούν ότι πλέον είναι αδύνατη η εκπλήρωση υποχρεώσεων ασφαλιστικής και φορολογικής φύσεως, ενώ μόλις 41%αυτών εκτιμούν ότι θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε αυτές. Το ποσοστό αβεβαιότητας σε αυτό το ερώτημα διατηρήθηκε σε χαμηλά επίπεδα, μόλις στο 4% του συνόλου.
•  

Σε ό,τι αφορά την πορεία της ελληνικής οικονομίας, τα ποσοστά φανερώνουν αισθητή μεταβολή. Περισσότεροι από δύο στους δέκα, και συγκεκριμένα ποσοστό 22% των συμμετεχόντων, δηλώνουν αισιόδοξοι για την μελλοντική εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας, σε σύγκριση με το προηγούμενο ποσοστό του 18%. Εντούτοις, το ποσοστό απαισιοδοξίας παρουσίασε σημαντικότερη βελτίωση, μειωμένο από 65% σε 57%, γεγονός που δηλώνει ότι υπάρχει σημαντικά μεγάλη μερίδα των πολιτών που πλέον διατηρούν θετικότερη στάση σχετικά με τις μελλοντικές οικονομικές εξελίξεις.

Επιπλέον και εξίσου σημαντική είναι η αύξηση του ποσοστούαβεβαιότητας των συμμετεχόντων, το οποίο κατέληξε στο 21%.

Σε ό,τι αφορά την πορεία των προσωπικών τους οικονομικών, μόλις 20% των συμμετεχόντων δήλωσαν αισιόδοξοι, σημειώνοντας πάραυτα μια βελτίωση 5 ποσοστιαίων μονάδων από τα αποτελέσματα της προηγούμενης έρευνας. Το ποσοστόαπαισιοδοξίας των συμμετεχόντων, όμως, διατηρείται σε αρκετά υψηλά επίπεδα ξεπερνώντας το 60%, γεγονός που πιθανώς να υποδηλώνει τη δυσκολία μεταστροφής του αρνητικού κλίματος, ενώ και το ποσοστό αβεβαιότητας είναι αρκετά υψηλό στο 19%.

Στον απόηχο της συνάντησης Σαμαρά – Μέρκελ στο Βερολίνο - «Μπουχτισμένοι οι Έλληνες από τα μέτρα λιτότητας»

Στον απόηχο της συνάντησης στο Βερολίνο μεταξύ του Αντώνη Σαμαρά και της Γερμανίδας Καγκελαρίου, Άγκελα Μέρκελ, ο γερμανικός Τύπος προχωρεί σήμερα σε αποτίμηση της. «Και οι δύο χρειάζονται μια ιστορία επιτυχίας» τονίζουν χαρακτηριστικά ορισμένα έντυπα.

Ενδεικτικά η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung επικεντρώνει το σχόλιό της σε όσα είπε, αλλά κυρίως σε όσα δεν είπε ο Αντώνης Σαμαράς στο Βερολίνο. Στα όσα είπε, συμπεριλαμβάνεται και η πρόθεσή του να γλυτώσει μια ώρα αρχύτερα από το ΔΝΤ. «Στενά ιδωμένο, η οργή του έχει αποδέκτη όλη την τρόικα, αλλά δεν τόλμησε να το πει δυνατά κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Βερολίνο. Ίσως επειδή η κριτική κατά του ΔΝΤ είναι πιο εύκολη, όχι μόνο επειδή οι όροι για την έγκριση δανείων είναι ιδιαίτερα αυστηροί, αλλά και επειδή τα επιτόκια είναι πολύ υψηλά σε σημείο που και η Ιρλανδία βρίσκεται σε διαδικασία να το ξεφορτωθεί».

Ο γερμανός αρθρογράφος επισημαίνει ότι το πραγματικό πρόβλημα του Σαμαρά βρίσκεται στα όσα δεν είπε.

  «Μετά από 6 χρόνια κρίσης τόσο η χώρα, όσο και η κυβέρνησή του έχουν μπουχτίσει από τα συνεχώς νέα μέτρα λιτότητας από την Ουάσιγκτον, τις Βρυξέλλες και την Φραγκφούρτη. Στις αρχές του 2015 ο έλληνας πρωθυπουργός θα περάσει δοκιμασία με αφορμή την εκλογή από τη Βουλή προέδρου της δημοκρατίας με ενισχυμένη πλειοψηφία του 60% των ψήφων. Εάν δεν την συγκεντρώσει, θα οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές με πιθανό νικητή την ριζοσπαστική αριστερά». Ο γερμανός αρθρογράφος καταλήγει πάντως στη διαπίστωση ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να μείνει εντελώς χωρίς την τρόικα.

Το «ρεαλισμό» του Αντώνη Σαμαρά εκθειάζει ο σχολιαστής της Frankfurter Allgemeine Zeitung. Στο άρθρο του με τον τίτλο «Προς τα πάνω» επισημαίνεται ότι η Ελλάδα μετά από τέσσερα χρόνια κρίσης, έχει πέσει στις πίσω θέσεις στο πεδίο της ειδησεογραφίας. «Στην περίπτωση της Ελλάδας, που πολλοί θεώρησαν αναπόφευκτη ή ακόμη και επιθυμητή την έξοδό της από την ευρωζώνη, η εξέλιξη αυτή αποτελεί σημείο επιστροφής στην ομαλότητα και στη σταθερότητα», γράφει η εφημερίδα.

«Προφανώς η χώρα κινείται και πάλι προς τα πάνω, ο δρόμος εξόδου από την κρίση είναι προφανώς οδυνηρός, όπως δείχνουν οι απεργίες των δημοσίων υπαλλήλων. Όμως η μείωση του αριθμού των απασχολούμενων στο δημόσιο, όπως και οι μεταρρυθμίσεις στην οικονομία αποτελούν μονόδρομο. Ο Σαμαράς είδε την αναγκαιότητα και είχε το θάρρος να τον ακολουθήσει. Στην Ιταλία και στη Γαλλία υπάρχουν πολλοί πολιτικοί παίκτες που αρνούνται την πραγματικότητα και νομίζουν ότι μπορούν να συνεχίσουν όπως μέχρι σήμερα. Αλλά πλανώνται. Όχι όμως ο Σαμαράς», καταλήγει το σχόλιο.

Έπαινοι, λοιπόν, από τα συντηρητικά γερμανικά έντυπα στον «δικό τους άνθρωπο».

Όχι άδικα …

Αφού αυτός τους «κάνει τη δουλειά», εξυπηρετώντας φυσικά τα γερμανικά συμφέροντα και όχι, βεβαίως, εκείνα της Ελλάδας και των Ελλήνων πολιτών.

«Ιστορία επιτυχίας»

Η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt του Ντίσελντορφ υποστηρίζει ότι τόσο η Μέρκελ, όσο και ο Σαμαράς χρειάζονται μιαν «ιστορία επιτυχίας». Και εξηγεί γιατί: «η καγκελάριος θέλει να αποδείξει ότι η 'ιατρική' των μεταρρυθμίσεων φέρνει αποτελέσματα στη χώρα όπου ξεκίνησε η δημοσιονομική κρίση. Από την πλευρά του ο Σαμαράς αντιμετωπίζει πιέσεις στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό με φόντο ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές και πιθανό νικητή τις ριζοσπαστικές δυνάμεις στη χώρα. Πρόκειται για ένα σενάριο τρόμου για τη Μέρκελ. Γι' αυτό και επιβεβαίωσε την αποφασιστική διακυβέρνηση του Σαμαρά, που θα οδηγήσει βήμα προς βήμα προς την επιτυχία». Ο γερμανός αρθρογράφος συνδέει την απόρριψη ενός τρίτου πακέτoυ βοήθειας πριν καν τεθεί επί τάπητος ένα τέτοιο ενδεχόμενο με τις εσωπολιτικές πιέσεις που υφίσταται ο Σαμαράς.

«Ιστορία επιτυχίας» ή “success story” … περσινά ξινά σταφύλια …

Αφού αυτή ξεφούσκωσε πριν καν την ψελλίσουν οι κυβερνητικοί «εγκέφαλοι».

Πιο αληθοφανής είναι η φρασεολογία για «ιατρική» των μεταρρυθμίσεων …

Πιο σωστά για τη χειρουργική των όποιων «μεταρρυθμίσεων» με τον ακρωτηριασμό των δικαιωμάτων των Ελλήνων εργαζομένων, με τη δραματική περικοπή όλων των κοινωνικών δαπανών και την αποδιάρθρωση και των ελάχιστων στοιχείων του κοινωνικού κράτους και των υποδομών του.

Πάντως ό,τι προκαλεί «τρόμο» στην κ. Μέρκελ δεν είναι απεχθές για τους Έλληνες πολίτες …

 Παρά μόνο για τους εγχώριους υποστηρικτές και υποτακτικούς της!

Τι απέφερε τελικά η συνάντηση Μέρκελ-Σαμαρά στο Βερολίνο και κατά πόσον εκπληρώθηκαν οι προσδοκίες της ελληνικής πλευράς;

Μια αποτίμηση επιχειρείται από τον πολιτικό επιστήμονα στο Πανεπιστήμιο της Βόννης Λάζαρο Μηλιόπουλο σε ερωτήσεις που του απηύθυνε η Deutsche Welle.

Γεγονός είναι ότι στο προοίμιο της συνάντησης είχαν καλλιεργηθεί εν μέρει υπερβολικές προσδοκίες, κυρίως από ορισμένα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Κάτι που είχε προφανώς αναγκάσει τόσο την γερμανική όσο και την ελληνική πλευρά να υποβαθμίσουν τη σημασία της συνάντησης και να κατεβάσουν αισθητά τον πήχη των προσδοκιών. Όπως είπε προς τη Deutsche Welle o πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης Λάζαρος Μηλιόπουλος:

«Η κ. Μέρκελ περιορίστηκε να δηλώσει ότι είναι σίγουρη πως σύντομα θα ανακάμψει η οικονομία της χώρας. Πρόσθεσε δε ότι τα πρώτα δείγματα επιτυχίας γίνονται πλέον ορατά και πως θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να στηρίξουμε περαιτέρω τη χώρα. Στο πεδίο αυτό οι παρατηρήσεις των δύο πλευρών έχουν ταυτιστεί κατά κάποιον τρόπο. Από την άλλη πλευρά και ο κ. Σαμαράς έχει τονίσει ακριβώς το ίδιο.

 Πέραν αυτού όμως δεν υπήρχε κάτι το καινούργιο. Πιστεύω ότι ήταν αρκετά νωρίς για να εκφραστούν πράγματα που θα ανταποκρίνονταν στις προσδοκίες της ελληνικής πλευράς.»

Ανησυχεί αλλά δεν τρομοκρατεί το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών

Κατά πόσον όμως μπορεί ο έλληνας πρωθυπουργός να χρησιμοποιήσει τη διατήρηση των πολιτικών ισορροπιών στην Ελλάδα ως όπλο στις διαπραγματεύσεις με τους διεθνείς πιστωτές της χώρας; Εντέλει, προκαλεί το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών στην Ελλάδα και, κυρίως, ενδεχόμενη επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ –όπως τουλάχιστον δείχνουν τελευταίες δημοσκοπήσεις- ανησυχία στους εταίρους; Τους τρομοκρατεί;

«Όχι δεν τους τρομοκρατεί, αλλά τους ανησυχεί. Υπάρχουν ανησυχίες όσον αφορά μια ενδεχόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα. Ωστόσο αυτές οι ανησυχίες δεν είναι τόσο έντονες όσο ήταν πριν δυο, δυόμιση ή και πριν από έναν χρόνο. Και αυτό γιατί έγιναν και τα ανάλογα βήματα από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα. Δεν τρομοκρατείται η άλλη πλευρά με αυτόν τον τρόπο. Πρόκειται για μια λανθασμένη επιδίωξη ή ελπίδα, αν όντως υπάρχει, από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης».

Ο Λάζαρος Μηλιόπουλος είναι πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης με ειδίκευση και πολλαπλές δημοσιεύσεις στα πεδία της πολιτικής φιλοσοφίας και θεωρίας, της θρησκείας και πολιτικής, των πολιτικών συστημάτων Γερμανίας και Ελλάδας, της ιστορίας των κομμάτων αλλά και του εξτρεμισμού.

«Άνθρακες ο θησαυρός» στη συνάντηση Σαμαρά με τη Μέρκελ στο Βερολίνο

Από το Βερολίνο δεν ήρθαν τα «ευχάριστα» νέα που περίμενε ο Αντώνης Σαμαράς και η κυβέρνηση.

Ευχολόγια, χλιαρές κουβέντες … κατανόησης από την “υπερ – κυβερνήτη” Άγκελα Μέρκελ και τίποτε άλλο.

Μάλλον το ουσιαστικό μήνυμα είναι σαφές:

Συνέχιση της ίδια αυστηρής πολιτικής λιτότητας χωρίς παρεκκλίσεις.

Επιμονή στις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» - που στην απλή γλώσσα σημαίνει περισσότερα βάρβαρα μέτρα και εξαΰλωση των ελάχιστων εναπομεινάντων δικαιωμάτων των πολιτών.   

 Κατά τα άλλα, ο πρωθυπουργός σημείωσε μετά τη συνάντηση με τη Μέρκελ ότι «μετά την αξιολόγηση από την τρόικα θα πρέπει να αρχίσουν οι συζητήσεις για την ρύθμιση του χρέους», ενώ εμφανίστηκε  «βέβαιος» ότι η Ελλάδα μπορεί να σταθεί στα πόδια της χωρίς νέο πακέτο στήριξης.

«Η Ελλάδα ανεβαίνει διαρκώς. Έχουν να γίνουν ακόμα πολλά. Η Ελλάδα αφήνει την κρίση πίσω της. Η Ελλάδα μπορεί να σταθεί μόνη της στα πόδια της, δεν απαιτείται νέο πακέτο στήριξης. Χρειάζονται φοροελαφρύνσεις προκειμένου οι πολίτες που έχουν κάνει τεράστιες θυσίες να πάρουν μια ανάσα για την ώθηση των μεταρρυθμίσεων».

Όλα αυτά βέβαια μάλλον στη … νοσηρή φαντασία του κ. Σαμαρά ο οποίος μάλλον έχει απογειωθεί πλήρως από την ελληνική πραγματικότητα.

Παράλληλα ο Α. Σαμαράς σημείωσε ότι η Ελλάδα έχει πετύχει όλους τους στόχους όπως το πλεόνασμα για το 2013 και το 2014 και τις επόμενες ημέρες η χώρα μας θα προτείνει ένα δικό της πλαίσιο μεταρρυθμίσεων.

«Γυρισμός δεν υπάρχει δεν πηγαίνουμε πίσω στα ελλείμματα. Για το 2015 προβλέπεται ανάπτυξη 2,9%», δήλωσε.

Την ανάπτυξη που κάθε πράγμα επιτυγχάνουμε …

Μόνο που … ως δια μαγείας … αυτή μετατίθεται για την … επόμενη ή και μεθεπόμενη χρονιά.

Και βλέπουμε … εις το διηνεκές …

Ο πρωθυπουργός έκανε λόγο για αποπληρωμή του χρέους, μέσω επιμήκυνσης. «Μετά την αξιολόγηση περιμένουμε ρύθμιση για το χρέος», ανέφερε.

Ευχές και εναπόθεση ελπίδων στις … αγαθές προθέσεις των δανειστών!

Όσον αφορά την αποχώρηση του ΔΝΤ από το πρόγραμμα, ο Πρωθυπουργός είπε:

«Δεν δέχομαι τον όρο διαζύγιο. Εδώ είχαμε μια συνεργασία η οποία δεν ήταν εύκολη. Αυτή η συνεργασία πιστεύω ότι θα ολοκληρωθεί πριν από την συγκεκριμένη στιγμή, δεν θα είναι διαζύγιο, θα είναι μια επιτυχία. Η Ελλάδα μπορεί να τα βγάλει πέρα χωρίς πρόσθετη χρηματοδότηση. Δεν παραιτούμαστε όμως από τον στόχο των μεταρρυθμίσεων και των πλεονασμάτων».

Επιτυχία, λοιπόν, η παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα!

Μόνο που είναι «επιτυχία» στηριγμένη σε αμέτρητες θυσίες και στο αίμα των Ελλήνων, καθώς και στην υποθήκευση του μέλλοντος αυτής της χώρας.

Την «ικανοποίηση» της Γερμανίας για την εξέλιξη του ελληνικού προγράμματος, εξέφρασε η Γερμανίδα καγκελάριος Άvγκελα Μέρκελ, κατά τη συνέντευξη Τύπου, που παραχώρησε από κοινού με τον Έλληνα πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, στο Βερολίνο.

«Η Ελλάδα δίνει θετικά δείγματα και μηνύματα και πολύ σύντομα θα υπάρξουν υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης», δήλωσε χαρακτηριστικά η κ. Μέρκελ.

Το ίδιο παραμύθι και από τη γερμανίδα καγκελάριο …

«Θετικά δείγματα», βεβαίως, για τους ίδιους τους γερμανούς αφού και σε περίοδο κρίσης δεκάδες δισεκατομμύρια κέρδισαν από την υπερεκμετάλλευση της Ελλάδας και των άλλων χωρών του ευρωπαϊκού Νότου.

«Διαπιστώνουμε πολύ θετικές προόδους στην Ελλάδα και είμαστε σίγουροι ότι τα επόμενα βήματα θα ολοκληρωθούν σύντομα. Είμαστε σίγουροι ότι σύντομα θα ανακάμψει η οικονομία της χώρας» είπε αναφορικά με την πορεία του προγράμματος και πρόσθεσε:

«Ειδικά για τους ανθρώπους στην Ελλάδα, ξέρω πόσο δύσκολοι είναι οι καιροί, τα πρώτα δείγματα επιτυχίας γίνονται πλέον ορατά και θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να στηρίξουμε περαιτέρω τη χώρα».

Κροκοδείλια δάκρυα από την αρχιτέκτονα των άγριων πολιτικών λιτότητας που εφαρμόζονται σε όλη την Ευρώπη.

Όχι, τέτοια «συμπόνια»  δεν τη χρειάζονται οι Έλληνες …

 Ολοφάνερο είναι ότι τη διέξοδο από αυτή τη θανάσιμη κατάσταση μπορούν να  δώσουν οι αγώνες του ελληνικού λαού χωρίς ταλαντεύσεις και αυταπάτες για  … γιατροσόφια, δήθεν ελάφρυνση των επαχθών όρων δανεισμού ή ότι με απλές αλλαγές στην κυβερνητική πλειοψηφία θα έρθουν οι … χαρμόσυνες μέρες.

Οι ΗΠΑ επιτίθενται κατά του "Ισλαμικού Κράτους" στη Συρία

Κρησφύγετα τζιχαντιστών στη Συρία βομβάρδισαν για πρώτη φορά αμερικανικές δυνάμεις, συνεπικουρούμενες από ισλαμικά κράτη όπως η Σαουδική Αραβία, η Ιορδανία και το Μπαχρέιν.

Αεροπορικές επιδρομές έχει αρχίσει ο στρατός των ΗΠΑ εναντίον θέσεων του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) στη Συρία. Στην επιχείρηση κατά των τζιχαντιστών χρησιμοποιήθηκαν βομβαρδιστικά και πύραυλοι Τόμαχοκ.

Οι ΗΠΑ, λοιπόν, έκαναν πραγματικότητα τις προειδοποιήσεις τους για διεύρυνση των πολεμικών επιχειρήσεων κατά της ακραίας ισλαμιστικής οργάνωσης IS στο συριακό έδαφος. Κατά τη διάρκεια της νύχτας προς την Τρίτη, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις σε συνεργασία με συμμάχους των ΗΠΑ προχώρησαν σε βομβαρδισμό των εξτρεμιστών, ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Τζον Κίρμπι. Όπως διευκρίνισε ο ίδιος, τη σχετική διαταγή έδωσε ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ως ανώτατος επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων.

«Πριν λίγες ώρες λάβαμε την απόφαση να επιτεθούμε» δήλωσε ο Τζον Κίρμπι.

Επισήμως δεν έχουν γίνει γνωστές λεπτομέρειες σχετικά με τους στόχους, ωστόσο σύμφωνα με ανταποκρίσεις ΜΜΕ από τη Συρία, εξαπολύθηκαν επιθέσεις στην πόλη της Ράκα.

Εκπρόσωπος του Πενταγώνου επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, AFP, ότι στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς συμμετείχαν οι ένοπλες δυνάμεις αραβικών συμμαχικών κρατών. Όπως μεταδίδουν αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, πρόκειται για τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, την Ιορδανία, το Μπαχρέιν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι Times της Ν. Υόρκης φιλοξένησαν δηλώσεις αμερικανών κυβερνητικών αξιωματούχων, σύμφωνα με τους οποίους οι επιθέσεις κατά του Ισλαμικού Κράτους επικεντρώθηκαν στη βορειοανατολική συριακή επαρχία Ράκα, που αποτελεί ένα από τα προπύργια της σουνιτικής εξτρεμιστικής οργάνωσης. Σύμφωνα με τους ίδιους κυβερνητικούς αξιωματούχους, επλήγησαν και στόχοι κατά μήκος των συνόρων Ιράκ-Συρίας.

Από τις 8 Αυγούστου, οι ΗΠΑ έχουν εξαπολύσει σχεδόν 200 επιδρομές εναντίον στόχων του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ, στο πλευρό ιρακινών και κουρδικών δυνάμεων ασφαλείας, ανακόπτοντας την προέλαση των τζιχαντιστών.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, όταν μαχητές του ISIS αποκεφάλισαν δύο Αμερικανούς δημοσιογράφους και έναν Βρετανό εργαζόμενο σε ανθρωπιστική οργάνωση, ο Μπαράκ Ομπάμα εξέφρασε την πρόθεσή του να επεκτείνει την εκστρατεία στη Συρία.

Στο πλαίσιο αυτό, αμερικανικά κατασκοπευτικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν στα τέλη Αυγούστου πτήσεις για τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με πιθανούς στόχους στο έδαφος της Συρίας.

Έτσι, κατόρθωσαν να εκδιώξουν τους τζιχαντιστές και να ανακτήσουν τον έλεγχο αρκετών ιρακινών πόλεων όπως η Μοσούλη.

Ωστόσο, εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρές προκλήσεις, δεδομένου ότι πολλοί από τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους έχουν βρει καταφύγιο στο έδαφος της Συρίας, όπου και μετατοπίζεται πλέον το μέτωπο των συγκρούσεων.

Είχε ενημερωθεί η συριακή κυβέρνηση

Όπως ανακοίνωσε η συριακή κυβέρνηση, η ίδια είχε ενημερωθεί από την Ουάσιγκτον για τους επικείμενους βομβαρδισμούς στο έδαφός της. Σύμφωνα με το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας, ο πρεσβευτής της χώρας στα Ηνωμένη Έθνη είχε λάβει σχετική ενημέρωση από τις ΗΠΑ.

Κάτοικοι της ομώνυμης πρωτεύουσας της επαρχίας Ράκα έκαναν λόγο μέσω twitter για ισχυρές εκρήξεις και επανειλημμένες πτήσεις στρατιωτικών αεροσκαφών πάνω από την περιοχή. Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με έδρα στο Λονδίνο επιβεβαίωσε αυτές τις πληροφορίες, στις οποίες αναφέρονται πολυάριθμους νεκρούς και τραυματίες μαχητές του IS κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.

Βρισκόμαστε, επομένως, σε μια νέα κλιμάκωση της αμερικανικής επέμβασης στην ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή, ενώ θα πρέπει να αναμένονται και νέες κινήσεις και από τις δύο πλευρές.

Το ζήτημα είναι ότι πάντοτε την πληρώνουν οι άμαχοι που είναι τα θύματα της όποιας πολεμικής επιχείρησης ή του ισλαμικού εξτρεμισμού. 

Χαμηλοί τόνοι αλλά υψηλές προσδοκίες της κυβέρνησης από την επίσκεψη Σαμαρά στο Βερολίνο

Χωρίς να το ομολογεί η κυβέρνηση επενδύει πολλά στην επίσκεψη του Σαμαρά και στη συνάντησή του με τη Μέρκελ, την Τρίτη (23/09), στη γερμανική πρωτεύουσα. Το Βερολίνο, από την πλευρά του, προσπαθεί να υποβαθμίσει την σημασία της επίσκεψης, κάνοντας λόγο για μια συνάντηση στο πλαίσιο «εντατικών και συχνών επαφών» και υπογραμμίζοντας ότι «δεν πρόκειται να ληφθούν αποφάσεις για το ελληνικό χρέος».

Αναλυτές αναμένουν, πάντως, ότι κ. Σαμαράς θα προβάλει τη θετική εικόνα που παρουσιάζουν οι οικονομικοί δείκτες και θα εκθέσει στην καγκελάριο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του, υποστηρίζοντας ότι το κλίμα θα επιδεινωθεί εάν εφαρμόσει τα «σκληρά» αιτήματα της τρόικας. Θα μπορούσε ο κ. Σαμαράς να αποσπάσει κάτι συγκεκριμένο από την Άγκελα Μέρκελ που θα τον βοηθούσε στην ανατροπή του δυσμενούς για αυτόν πολιτικού κλίματος;

Ο Νιλς Καντρίτσκε, γερμανός αναλυτής και γνώστης των ελληνικών θεμάτων θεωρεί δύσκολο η καγκελάριος να συζητήσει λεπτομέρειες του ελληνικού προγράμματος. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα συμφωνούσε σε αλλαγές χωρίς ισοδύναμα, όπως για παράδειγμα στο ζήτημα των φορολογικών ελαφρύνσεων. «Ενδεχομένως θα του υπενθυμίσει ότι θα πρέπει επιτέλους να πληρώσουν οι φοροοφειλέτες, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη να κληθούν στο ταμείο εκείνοι που έβγαλαν τα κεφάλαια τους στο εξωτερικό», επισημαίνει στην Deutsche Welle ο γερμανός αναλυτής.

Ο Νιλς Καντρίτσκε διακρίνει, ωστόσο, περιθώρια ευελιξίας από την πλευρά του Βερολίνου. «Η κατάσταση της Ελλάδας αντιμετωπίζεται πλέον διαφορετικά στο Βερολίνο, καθώς η γερμανική κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι η πολιτική της λιτότητας που επεβλήθη στην Ελλάδα ήταν πολύ σκληρή, ενώ στο μεταξύ είναι πλέον σαφές ότι η ευρωκρίση δεν έχει παρέλθει», τονίζει ο γερμανός δημοσιογράφος, επικαλούμενος και τα πρόσφατα στοιχεία που παραπέμπουν σε ενδείξεις ύφεσης στην ευρωζώνη. Υπό αυτή την έννοια, «θα πρέπει να αναμένεται κατανόηση προς τις ελληνικές θέσεις», προσθέτει.

Υπέρ της κατανόησης προς τις ελληνικές θέσεις συνηγορεί και το γεγονός ότι η γερμανική κυβέρνηση «δεν θα αντιμετώπιζε θετικά μια εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ», ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Νιλς Καντρίτσκε: «ο Τσίπρας δεν είναι πλέον ο μεγάλος μπαμπούλας».

Σημαίνει αυτό ότι ο κ. Σαμαράς δεν μπορεί να «συγκινήσει» το Βερολίνο επικαλούμενος τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σημαντικό προβάδισμα έναντι των κυβερνητικών κομμάτων;

«Αυτό είναι δυνατό σε περιορισμένη κλίμακα, για δύο κυρίως λόγους: πρώτον, κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά πότε θα γίνουν οι εκλογές και η παραπομπή στο ενδεχόμενο εκλογών την άνοιξη δεν εκλαμβάνεται ως κάτι συγκεκριμένο από το Βερολίνο. Αλλά ο σημαντικότερος λόγος είναι άλλος. Η μορφή Τσίπρας δεν συνιστά πλέον μπαμπούλα για το γερμανικό πολιτικό κόσμο. Στους κυβερνητικούς κύκλους της Γερμανίας και κυρίως στο σοσιαλδημοκρατικό στρατόπεδο, οι ιθύνοντες γνωρίζουν καλά ότι το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης από τον Τσίπρα δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση το τέλος των σχέσεων της ΕΕ με την Ελλάδα. Σε αυτό συνέβαλε το γεγονός ότι στο μεταξύ ο ΣΥΡΙΖΑ έχει λάβει σαφώς θέση υπέρ της παραμονής στην ευρωζώνη. Επίσης διαπιστώνω πως έχουν πέσει αισθητά οι τόνοι ενόψει των επικείμενων διαπραγματεύσεων με την τρόικα. Κανείς δεν φοβάται πια στο Βερολίνο ότι ο Τσίπρας θα αναποδογυρίσει το τραπέζι, στο οποίο θέλει να καθίσει με μια αριστερή κυβέρνηση προκειμένου να συζητήσει την ελληνική κρίση και σχέδια εξόδου από αυτήν», εκτιμά ο γερμανός αναλυτής.

Με απλά λόγια …

Οι Έλληνες πολίτες δεν μπορούν να περιμένουν χαλάρωση της βάρβαρης λιτότητας, αλλά πιθανόν μια ανακατασκευή ή μια επικαιροποίησή της.

Με επαχθείς και οδυνηρούς όρους …

Κι από την άλλη, ενδιαφέρουσες είναι οι διαπιστώσεις για το πώς το γερμανικό πολιτικό κατεστημένο βλέπει πλέον το ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα …

Το ζήτημα, ωστόσο, είναι τι πρέπει να περιμένει ο ελληνικός λαός σε μια ενδεχόμενη κυβερνητική μεταβολή …

Και το μόνο σίγουρο είναι ότι πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι έχει περάσει ο καιρός για εν λευκώ επιταγές σε πολιτικούς και κόμματα …