Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012
Ο «τσάρος» στο θρόνο του: η εκλογική νίκη του Πούτιν και οι αντιδράσεις στη Ρωσία
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν αναλαμβάνει το Μάιο για τρίτη φορά το προεδρικό αξίωμα συγκεντρώνοντας το 63,75% των ψήφων κατά τη χθεσινή εκλογική διαδικασία. Η γνησιότητα της νίκης του είναι ωστόσο επίμαχη.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν κατάφερε, όπως αναμενόταν, να εκλεγεί για τρίτη φορά πρόεδρος της Ρωσίας καθώς, βάσει του εκλογικού αποτελέσματος, τα 2/3 των περίπου 110 εκατομμυρίων ψηφοφόρων του έδωσαν την ψήφο τους.
Ένα αποτέλεσμα που αμφισβητείται ωστόσο ευθέως από μερίδα των πολιτών, από πολιτικούς της αντιπολίτευσης, από παρατηρητές και οργανισμούς, όπως ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), ο οποίος κάνει λόγο για παρατυπίες σε σχεδόν 1/3 εκλογικά κέντρα της Ρωσίας.
Σύμφωνα με την κεντρική επιτροπή εκλογών, ο Πούτιν κέρδισε περίπου το 64% των ψήφων. Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης έχουν καταγγείλει το αποτέλεσμα ως «παράνομο» και υποσχέθηκαν να οδηγήσουν χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν το βράδυ της Δευτέρας.
Η οργή τους έχει τροφοδοτηθεί από την αναφορά για εκτεταμένη απάτη, συμπεριλαμβανομένων και αποδεικτικών στοιχείων από την ψηφοφορία και τη λεγόμενη "ψήφο καρουζέλ", όπου οι ψηφοφόροι χρησιμοποιήθηκαν για να ψηφίσουν πολλές φορές σε διάφορα εκλογικά τμήματα.
Ο ΟΑΣΕ ανέφερε ότι ενώ η διαδικασία της ψηφοφορίας «συνολικά αξιολογείται θετικά», τα προβλήματα άρχισαν όταν έκλεισαν οι κάλπες, με παρατυπίες που παρατηρήθηκαν στό ένα τρίτο σχεδόν των εκλογικών τμημάτων κατά την καταμέτρηση. Οι παρατηρητές ζήτησαν όλες οι παρατυπίες να διερευνηθούν.
Στη ρωσική πρωτεύουσα που θύμιζε κατειλημμένη πόλη εξαιτίας της δρακόντειας παρουσίας των δυνάμεων ασφαλείας ο Βλαντιμίρ Πούτιν μίλησε χθες βράδυ σε ανοιχτή συγκέντρωση ενώπιον 110.000 οπαδών του ευχαριστώντας τους σε πανηγυρικό τόνο και με δάκρυα στα μάτια:
«Σας είχα ρωτήσει αν θα νικήσουμε; Νικήσαμε! Νικήσαμε σε ένα ανοιχτό και έντιμο αγώνα. Ευχαριστώ πολύ φίλοι μου! Αυτές δεν ήταν μόνο προεδρικές εκλογές, αλλά και ένα τεστ για την πολιτική ωριμότητα και την ανεξαρτησία της Ρωσίας. Αποδείξαμε ότι κανείς δεν μπορεί να μας επιβάλει οτιδήποτε. Οι άνθρωποι έδειξαν ότι μπορούν να διακρίνουν μεταξύ της επιθυμίας για το καινούριο και μίας νέας πολιτικής προβοκάτσιας, η οποία επιδιώκει μόνο ένα στόχο, να κλονίσει το ρωσικό κράτος και να σφετεριστεί την εξουσία».
Ωστόσο αμφισβητείται έντονα το κατά πόσον ο νυν Ρώσος πρωθυπουργός κατάφερε όντως να συγκεντρώσει το 64% των ψήφων.
Η Γκαλίνα Μιχαίλοβα, στέλεχος του αντιπολιτευόμενου κόμματος Jabloko, στο οποίο απαγορεύθηκε η συμμετοχή στις εκλογές, αμφισβήτησε ευθέως την νομιμότητα της νίκης Πούτιν:
«Ναι υπήρχαν πολλές παρατυπίες, Πιστεύω σε ανάλογη έκταση με τις εκλογές στη Δούμα. 300 περιπτώσεις καταγράφηκαν μόνο στη Μόσχα, όπου μεταφέρθηκαν άνθρωποι με λεωφορεία και ψήφισαν χωρίς να έχουν το δικαίωμα. Απομάκρυναν πολλούς παρατηρητές και δεν υπήρχε δυνατότητα λήψης φωτογραφιών. Το βασικότερο είναι όμως ότι περισσότεροι άνθρωποι συγκριτικά με τις εκλογές στη Δούμα, είδαν με τα μάτια τους αυτό που συνέβη και αυτό σημαίνει ότι πολλοί αξιολογούν το εκλογικό αποτέλεσμα ως παράνομο».
Η ατμόσφαιρα μετά τη νίκη Πούτιν στη Μόσχα προμηνύεται εκρηκτική, καθώς για σήμερα έχουν ανακοινωθεί νέες μαζικές διαδηλώσεις κατά του νικητή των χθεσινών εκλογών. Ο Πούτιν από την πλευρά του, έχει ήδη ανακοινώσει ότι προτίθεται να λάβει σκληρά μέτρα έναντι των διαδηλωτών.
Ήδη αναφέρεται ότι έχουν γίνει 120 συλλήψεις διαδηλωτών.
Η Frankfuter Allgemeine Zeitung σχολιάζει το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στη Ρωσία σημειώνοντας ότι: «το επιθυμητό από το Κρεμλίνο αποτέλεσμα είναι γεγονός: Ο Βλαντιμίρ Πούτιν νίκησε από τον πρώτο γύρο. Το θέμα είναι εάν αυτό ήταν επιλογή των Ρώσων». Η εφημερίδα θεωρεί το σημαντικό στοιχείο για την αξιολόγηση της εκλογικής διαδικασίας δεν είναι το ποσοστό που συγκέντρωσε ο νυν πρωθυπουργός της Ρωσίας, αλλά το γεγονός ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν «διασφάλισε τα προηγούμενα χρόνια ότι δεν θα εμφανιζόταν κανένας εναλλακτικός υποψήφιος απέναντί του».
Η FAZ κλείνει εκτιμώντας ότι «είναι κάτι παραπάνω από αμφίβολο αν ο Πούτιν είναι κατάλληλος να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις μπροστά στις οποίες στέκει η Ρωσία. (…) Η ελπίδα ότι θα αρχίσει επιτέλους να πραγματοποιεί τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, τις οποίες παρέλειψε τα προηγούμενα χρόνια, είναι αφελής».
Για το ίδιο θέμα διαβάζουμε στη Westdeutsche Zeitung: «Η διεθνής κοινότητα δεν θα πρέπει να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να διαδεχθεί την 'αραβική άνοιξη' ένα 'ρωσικό καλοκαίρι'. Ειδικά η Γερμανία εξαρτάται από τη Ρωσία, καθώς αυτή αποτελεί σταθερό εταίρο στο πεδίο των πρώτων υλών και του εμπορίου. Μέχρι σήμερα κανείς στη Γερμανία δεν χρειαζόταν να ανησυχεί για την αποστολή πετρελαίου και αερίου. Ωστόσο δεν θα πρέπει να γελιόμαστε: Η ρωσική χαραυγή των Τσάρων έχει ξεκινήσει».
Ο Πούτιν θα παραμείνει στην προεδρική εξουσία για έξι χρόνια μέχρι το 2018.
Και θα έχει το δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα και πάλι για άλλα έξι χρόνια!
Παραμένοντας έτσι την εξουσία για 25 σχεδόν χρόνια.
Ετικέτες
΄Πολιτική,
Διεθνή,
Ο Κόσμος μας,
Ρωσία
Σάββατο 3 Μαρτίου 2012
Η σάτιρα μέσα από τις γελοιογραφίες: μια μορφή αντίστασης την εποχή του Μνημονίου
Ο λαός μας από τα αρχαία χρόνια και στις πιο δύσκολες στιγμές έβρισκε μέσα από τη σάτιρα δύναμη και κουράγιο.
Τη χρησιμοποιούσε ακόμη και σα μορφή αντίστασης.
Μέσα από το χιούμορ, το σαρκασμό και τον αυτοσαρκασμό σήκωνε το βαρύ του φορτίο και προχωρούσε.
Στη συνέχεια παρουσιάζουμε ένα απάνθισμα γελοιογραφιών από την εποχή του Μνημονίου.
Για μην αισθανόμαστε μόνο τον … τρόμο και την αθλιότητα.
Αντισυνταγματική η διακοπή ρεύματος από τη ΔΕΗ! Και ένας σχολιασμός της απόφασης του ΣτΕΑντισυνταγματική η διακοπή ρεύματος από τη ΔΕΗ! Και ένας σχολιασμός της απόφασης του ΣτΕ
Μπλόκο στη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος σε όσους καταναλωτές δεν πληρώνουν το χαράτσι στη ΔΕΗ βάζει το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο ωστόσο δέχεται ότι είναι συνταγματική η επιβολή του τέλους ακινήτων. Η ολομέλεια του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου αργά χθες το βράδυ ολοκλήρωσε την κεκλεισμένων των θυρών διάσκεψή της που αφορούσε την συνταγματικότητα ή μη του ειδικού τέλους ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.
Οι σύμβουλοι της Επικρατείας -σύμφωνα με πληροφορίες- έκριναν ότι το επίμαχο τέλος είναι συνταγματικό καθώς πρόκειται για έκτακτο και όχι για μόνιμο φόρο που καλούνται να πληρώσουν οι πολίτες.
Ωστόσο, οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί έκριναν με εντελώς διαφορετικό τρόπο το κρίσιμο ζήτημα που αφορά στη διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος σε όσους δεν πληρώνουν το χαράτσι.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, οι δικαστές προτάσσοντας την προστασία των καταναλωτών, σχεδόν ομόφωνα, έκριναν ότι είναι αντισυνταγματική και παράνομη η διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος σε περίπτωση που το ειδικό τέλος δεν πληρωθεί μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ όπως προβλέπει ο νόμος.
Νομολογιακός πιλότος
Η υπόθεση έφτασε στο Συμβούλιο της Επικρατείας μετά από βροχή προσφυγών που είχαν καταθέσει ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας, το σωματείο Έλληνες Φορολογούμενοι, μεμονωμένοι ιδιοκτήτες ακινήτων, διάφοροι δήμοι και άλλα σωματεία.
Η υπόθεση λόγω μείζονος σπουδαιότητας εισήχθη με διαδικασίες εξπρές στην ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με βάση το θεσμό της πρότυπης δίκης.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η απόφαση των ανώτατων δικαστών αποτελεί νομολογιακό πιλότο για όλα τα δικαστήρια της χώρας στα οποία εκκρεμούν συναφείς υποθέσεις.
Έτσι, κατ’ εφαρμογήν της ετυμηγορίας του ΣτΕ κανένας καταναλωτής δεν κινδυνεύει με διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος σε περίπτωση που δεν έχει πληρώσει καμία από τις δόσεις του ειδικού τέλους ακινήτων.
Μέχρι σήμερα και κατώτερα δικαστήρια είχαν εκδώσει προσωρινές διαταγές με τις οποίες απαγόρευαν τη διακοπή της ηλεκτροδότησης θεωρώντας ότι αποτελεί αναγκαίο αγαθό για τη διαβίωση των πολιτών.
Ανακοίνωση του ΚΚΕ
«Η συγκυβέρνηση είναι πολλαπλά εκτεθειμένη. Το ΚΚΕ νιώθει δικαιωμένο που βρήκε μαζική ανταπόκριση το κάλεσμά του στο λαό για άρνηση πληρωμής του εξοντωτικού χαρατσιού μέσω της ΔΕΗ. Τα εργατικά λαϊκά στρώματα πρέπει να εμπιστευτούν ακόμα περισσότερο το ΚΚΕ και κυρίως την τεράστια δύναμη που έχουν».
Ένα σχόλιο:
Η απόφαση αποτελεί νίκη μόνο κατά το μισό.
Οπωσδήποτε είναι σημαντική η απαγόρευση διακοπής της ηλεκτροδότησης. Αποτελεί μια πρόσκαιρη ανακούφιση των πολιτών.
Ωστόσο, εφόσον το τέλος κρίνεται συνταγματικό, αυτό σημαίνει ότι θα βρεθεί άλλος τρόπος είσπραξής του.
Κι αυτός το πιθανότερο είναι να βεβαιωθούν τα χρέη στην εφορία.
Οπότε οι πολίτες θα βρεθούν μπροστά σε νέες πιέσεις. Πιθανόν και πιο έντονες.
Το ζήτημα είναι, λοιπόν, πέρα από τις όποιες θριαμβολογίες να δυναμώσει η πάλη για πλήρη ανατροπή της πολιτικής που επιβάλλει τα χαράτσια και να δημιουργηθούν οι απαραίτητες γι’ αυτό προϋποθέσεις.
Τρόμος και αθλιότητα στο … Δ΄ Ράιχ! Ένας αυτοσχεδιασμός πάνω στις σκέψεις του Μπέρτολντ Μπρεχτ
Μπορεί ο χακτηρισμός Δ΄ Ράιχ να φαντάζει βαρύς.
Όμως αρκετοί είναι αυτοί που με αυτό τον τρόπο χαρακτηρίζουν τη νέα «γερμανική» Ευρώπη ή έστω την ευρωζώνη.
Όπου η Μέρκελ και οι όμοιοί της επιχειρούν – και σε μεγάλο βαθμό το έχουν επιτύχει – να επιβάλον τον «σιδηρούν» γερμανικό νόμο, της αυστηρής δημοσιονομικής πεοθαρχίας και συμμόρφωσης.
Περιχαρείς αυτό ανακοίνωσαν για την τελευταία συμφωνία οι 25 από τους 27 «ηγέτες» μετά την τελευταία σύνοδο στις Βρυξέλλες.
Βέβαια, η Άγκελα Μέρκελ παρουσιάστηκε ασυγκίνητη από την ευφορία που επικράυησε μετά τη Σύνοδο Κορυφής.
Ωστόσο η … αθλιότητα ταξιδεύει στην ευωζώνη και ευρύτερα στην Ευρωπαίκή Ένωση.
Και φυσικά πάνω απ’ όλα στη δική μας χώρα, την Ελλάδα.
Έτσι, η ανεργία στις χώρες της ευρωζώνης έφτασε τον Ιανουάριο του 2012 σε νέο ρεκόρ. 10,7% του εργατικού δυναμικού ή περίπου 17 εκατομμύρια άνθρωποι είναι άνεργοι.
Ενώ στο σύνολο των 27 χωρών της ΕΕ η ανεργία φτάνει στο 10,1% ή σε ένα συνολικό αριθμό των 24,3 εκατομμυρίων ανθρώπων!
Τα δεδομένα αυτά ήρθαν στο φως μετά την ανακοίνωση ότι η ΕΚΤ θα δώσει 530 δις. ευρώ σε 800 τράπεζες.
Στις χώρες που εφαρμόζεται, βέβαια, η πιο σκληρή λιτότητα η ανεργία καλπάζει επίσης.
Στην Ιταλία σκαρφάλωσε στο 9,2%, το υψηλότερο ποσοστό τους τελευταίους μήνες.
Στην Ισπανία – που είναι η πρωταθλήτρια στην ανεργία εντός της ευρωζώνης – έχει φτάσει στο 23,3% ενώ στους η ανεργία των νέων έχει φτάσει στο 50%!!!
Στην Ελλάδα, που είναι η «δευτεραθλήτρια» χώρα, έχει ξεπεράσει το 20% επίσημε και τρέχει προς το 25%.
Τρόμος και αθλιότητα, λοιπόν για τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης.
Με διαρκή φόβητρα να μπαίνουν μπροστά τους.
Όπως αυτός που καθημερινά προβάλλεται και στους Έλληνες πολίτες με την επαπειλούμενη πτώχευση και την έξοδο από το ευρώ.
Και ο λαός οφείλει να είναι υπάκουος στη μοίρα του …
Μέσα από τον τρόμο και την ανασφάλεια.
Και τη διαρκή, την καθημερινή πλύση εγκεφάλου ώστε να ξεχνά ότι καθημερινά βιώνει την πτώχευση και την εξαθλίωση.
Με κατ’ επίφαση δημοκρατικούς θεσμούς και διορισμένους κυβερνήτες.
Με τα κοινοβούλια να καταντούν καρικατούρες και το Σύνταγμα να μένει διάτρητο από τις παραβιάσεις.
Οι «προδότες» …
Γνωρίζουμε ότι μπορεί σήμερα ο όρος «προδότης» να φαντάζει βαρύς και ορισμένοι να μην τον δέχονται …
Ωστόσο αναρωτιέται κανείς πώς μπορεί να χαρακτηριστεί εκείνος που εθελοντικά και συνειδητά ξεπουλάει το λαό του.
Τον οδηγεί σε ανείπωτη δυστυχία και την έσχατη ένδεια – στο όνομα βέβαια της σωτηρίας του.
Και απεμπολεί την εθνική κυριαρχία ενώ αποδέχεται τις ταπεινώσεις, τις προσβολές, χαρακτηρίζει τον ίδιο του το λαό «κλέφτη», «διεφθαρμένο».
Δέχεται τους τοποτηρητές και επιτρόπους.
Και την επιβολή «οπερετικών» κυβερνήσεων που το μόνο προτέρημά τους είναι η συμμόρφωση προς τις εντολές των κυρίων τους.
Μα «ο δρόμος δεν θα τους ξεχάσει …»
Κι ας μην ήρθε το πλήρωμα του χρόνου …
Ή μήπως ήρθε;
Με την ένταση της αυταρχικής βίας και της καταστολής, με τη χρήση ακόμη και παρακρατικών μηχανισμών πρέπει πάση θυσία να επιβληθεί το καθεστώς του Μνημονίου.
Το ζήσαμε στην Αθήνα και σ’ άλλες πόλεις της Ελλάδας.
Κατά τα άλλα ο … πετυχημένος υπουργός Προστασίας του Πολίτη, αυτός που δεν… διέταξε να πέσουν σε ειρηνικούς διαδηλωτές, τόνοι χημικών, μπορεί να διεκδικεί την αρχηγία στο ΠΑΣΟΚ προκειμένου να … σώσει και αυτός την Ελλάδα.
Ο έλεγχος και ο περιορισμός του «ελεύθερου φρονήματος» είναι προϋπόθεση για την επιβίωση ενός τέτοιου καθεστώτος. Του Μνημονιακού καθεστώτος.
Πρέπει να ελεγχθούν και να περιοριστούν οι αντίθετες απόψεις.
Εν ανάγκη να επέμβει το … ΕΣΡ για να χαλιναγωγήσει ατίθασες φωνές.
Να κλείσουν και μερικά έντυπα που ασκούν κριτική.
Ακόμη και στο διαδίκτυο να μπει φραγμός στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.
Γιατί αρκετά και αρεστά μπορεί να είναι μόνο κάποια ανώδυνα «καλαμπούρια» - και οι χαζοχαρούμενες, αποβλακωτικές εκπομπές των mainstream Μέσων Ενημέρωσης.
Και η δικαστική εξουσία πρέπει να συμμορφώνεται.
Να είναι ελεγχόμενη.
Να αγνοεί δικαιώματά του.
Και να είναι υπάκουη στις οδηγίες των πολιτικών κυρίαρχων.
Στην εποχή του Γ΄ Ράιχ πολλές φορές μαθητές κατέδιδαν τους δασκάλους τους, ακόμη και τους πατεράδες τους.
Στην εποχή του «νέου Ράιχ» η κατ’ ευφημισμόν υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, καλεί τους καθηγητές να γίνουν ανθρωποφύλακες. Να παρακολουθούν και να τιμωρούν τους μαθητές τους για «οποιαδήποτε ανάρμοστη» συμπεριφορά».
Σε μια παιδεία που κατεδαφίζεται καθημερινά.
Χωρίς βιβλία και βασικά μέσα.
Να «συμμορφώνουν» μια γενιά που το μέλλον της το έχουν υποθηκεύσει η κυρία αυτή και οι όμοιοί της.
Πόσο αναλλοίωτα μένουν ορισμένα πράγματα.
Οι «υποσχέσεις» για μια καλύτερη ζωή που δεν έρχεται ποτέ.
Εκείνο που έρχεται είναι οι «θυσίες και οι φόροι».
Η καθημερινή επιβίωση με το ζόρι.
Πολλές φορές οι λαοί υποχωρούν στον τρόμο και τους εκβιασμούς.
Ξεγελιούνται από τις δημαγωγίες.
Και αναδεικνύουν με την ψήφο τους τυράννους τους. Αυτούς που τους καταδυναστεύουν και τους «σώζουν» επιβάλλοντας τις πιο σκληρές θυσίες.
Εκλογές έρχονται.
Ας μη το ξεχάσουμε…
Η «νέα τάξη» - σήμερα το νέο οικονομικό imperium – απειλεί να καταβροχθίσει συνεχώς και άλλους λαούς.
Η Ελλάδα πρέπει να γίνει παράδειγμα και υπόδειγμα για όλη την Ευρώπη.
Ώστε και οι υπόλοιποι να «συμμορφωθούν» προς τους σιδερένιους κανόνες.
Βέβαια, ορισμένα από αυτά τα μέτρα εξόντωσης και εξαθλίωσης μπορεί να έχουν εφαρμοστεί στην ίδια την ηγεμονεύουσα χώρα, την ίδια τη Γερμανία.
Για την ακρίβεια, ειδικότερα στην Ανατολική Γερμανία, όπου εφαρμόστηκαν πολιτικές οικονομικού, κοινωνικού και εργασιακού ντάμπινγκ. Η ίδια η Ανατολική Γερμανία αντιμετωπίστηκε σαν οικονομική αποικία.
Η «διχόνοια», η αντιπαλότητα των δυνάμεων που αντιμάχονται αυτό το αντιλαϊκό καθεστώς, είναι αυτή που τελικά το ευνοεί και διευκολύνει τη συντήρηση και συνέχισή του.
Αντίθετα η πιο πλατιά και ενιαία δράση και κινητοποίηση, η διαμόρφωση πολιτικών, προγραμματικών θέσεων και ενός νέου συσχετισμού εξουσίας είναι αυτό που μπορεί να το ανατρέψει.
Παρασκευή 2 Μαρτίου 2012
Αντιδρούν στη λιτότητα οι Ισπανοί – Δυναμώνει η αντίσταση των λαών της Ευρώπης Αντιδρούν στη λιτότητα οι Ισπανοί – Δυναμώνει η αντίσταση των λαών της Ευρώπης
Δύο μήνες μόνο στην εξουσία και η πολιτική του Μαριάνο Ραχόι προκαλεί κύμα διαμαρτυριών στην Ισπανία. Χιλιάδες Ισπανοί βγαίνουν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι κατά των περικοπών και των μεταρρυθμίσεων.
Σε πολλές πόλεις της χώρας πραγματοποιούνται διαδηλώσεις ενάντια στην πολιτική του συντηρητικού πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εκφράζουν την αντίθεσή τους στις περικοπές και τις μεταρρυθμίσεις που έχει δρομολογήσει το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα. Και ενώ μέχρι πρότινος οι συγκεντρώσεις ήταν ειρηνικές, τις τελευταίες ημέρες σημειώνονται εκτεταμένα επεισόδια, όπως στην Βαρκελώνη και την Βαλένθια. Ο φόβος της κοινωνικής υποβάθμισης διακατέχει όλο και περισσότερους ανθρώπους στην Ισπανία. Η κοινωνική ειρήνη απειλείται από την «ιδιαιτέρως επιθετική μεταρρύθμιση» όπως την αποκάλεσε ο υπουργός Οικονομίας της χώρας Λούις ντε Γκουίντος.
Ο ισπανός υπουργός παραπέμπει στην ανάγκη μείωσης της ανεργίας, κυρίως στους νέους που ακουμπάει το 50%. Αλλά κυρίως οι νέοι, φοιτητές και μαθητές, είναι οι αυτοί που εξεγείρονται ενάντια στη μεταρρύθμιση.
Ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι, που εξελέγη με την υπόσχεση να βγάλει την Ισπανία από την κρίση, εμφανίστηκε μάλλον απολογητικός στην τηλεόραση. «Καλώ όλους τους Ισπανούς να επιδείξουν κατανόηση καθώς τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Θα πρέπει να καταβάλουμε προσπάθειες. Ωστόσο, θα πρέπει όλοι να είναι βέβαιοι ότι θα καταφέρουμε να βγούμε από την κατάσταση αυτή».
Τα γεγονότα, όμως, μιλούν άλλη γλώσσα. Έτσι η Μαδρίτη δεν είχε παρά να παραδεχθεί ότι το δημοσιονομικό της έλλειμμα για το 2011 θα είναι μεγαλύτερο από το 6% του ΑΕΠ που προβλεπόταν και διαμορφώθηκε στο 8,5%. Αυτό καθιστά δύσκολη τη μείωση του στο 4,4% που ζητά η ΕΕ.
Ο Ραχόι υπόσχεται τώρα να μειώσει το έλλειμμα όσο μπορεί, αλλά αυτή μείωση θα πρέπει να είναι συμβατή με το πρόγραμμα μείωσης της ανεργίας. Με λίγα λόγια, η ισπανική κυβέρνηση θα συνεχίσει την πολιτική της λιτότητας.
Οι μεταρρυθμίσεις, κυρίως εκείνες στην αγορά εργασίας, που προβλέπουν διευκόλυνση των απολύσεων και μεγαλύτερη ευελιξία για τις επιχειρήσεις σε συνάρτηση με τις απολύσεις στους τομείς της εκπαίδευσης και της δημόσιας υγείας, απειλούν την κοινωνική ειρήνη, επισημαίνουν τα συνδικάτα.
Σε κάθε περίπτωση και παρά το πρόγραμμα των περικοπών, το δημοσιονομικό έλλειμμα δεν θα φτάσει στα συμπεφωνημένα με την ευρωζώνη όρια, αναγκάζοντας την Μαδρίτη να ζητά περισσότερο χρόνο από τους εταίρους.
Κοινές πολιτικές βαρβαρότητας που εφαρμόζονται με εντολή των κυρίαρχων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κοινή πρέπει να είναι και η αντίσταση των λαών και των πολιτών της Ευρώπης.
Έχουν να αντιμετωπίσουν την επίθεση σε βάρος των δικαιωμάτων τους σε κάθε χώρα.
Όμως, η αποτελεσματικότητα του αγώνα τους θα ενισχύεται στο βαθμό που αναβαθμίζεται και εμπλουτίζεται ο συντονισμός των δράσεων και των κινητοποιήσεων σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Πάντως στην Ισπανία οι δύο μεγαλύτερες συνδικαλιστικές ενώσεις, UGT και CCOO, καλούν στις 11 Μάρτη σε κινητοποίηση εναντίον της μεταρρύθμισης της εργατικής νομοθεσίας.
Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012
Οι Ιρλανδοί προχωρούν σε δημοψήφισμα για την κύρωση του Συμφώνου Δημοσιονομικής Σταθερότητας. Στην Ελλάδα «απαγορεύουν» τη διεξαγωγή εκλογών ώστε να εκφραστεί η πραγματική βούληση του λαού
Η ιρλανδική κυβέρνηση προχωρά στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την κύρωση του Συμφώνου Δημοσιονομικής Σταθερότητας. Πρόκειται για το σύμφωνο αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας που επιβάλλει στην ευρωζώνη η Γερμανία με τη «φωτισμένη ηγεσία» της Μέρκελ.
Η ιστορία δείχνει ότι οι ιθύνοντες κύκλοι της ΕΕ δεν μπορούν να θεωρούν την στήριξη του ιρλανδικού λαού δεδομένη. Οι Ιρλανδοί ψήφισαν αρχικά “όχι” στη συνθήκη της Λισαβόνας προτού πιεστούν να ψηφίσουν ξανά για να μεταβάλουν άποψη.
Αυτή τη φορά οι πολίτες διαθέτουν λιγότερη εξουσία. Για τη Συνθήκη της Λισαβόνας οι ιρλανδοί εξέφρασαν το δικό τους βέτο. Το νέο οικονομικό σύμφωνο απαιτεί μόνο την έγκριση των 12 χωρών για να τεθεί σε ισχύ. Η δύναμη του πολίτη και των ψηφοφόρων της χώρας – κάθε χώρας - έχει αποδυναμωθεί.
Ωστόσο, η ιρλανδική ψήφος μπορεί να αποκτήσει μεγάλη συμβολική σημασία. Θα επιτρέψει σε ένα τμήμα των ψηφοφόρων της Ευρώπης να δώσουν την ετυμηγορία τους για αυτό που προπαγανδίζεται ότι είναι ένα τεράστιο βήμα προς τη δημοσιονομική ένωση. Αυτό το βήμα, όμως, συνεπάγεται απώλεια της κυριαρχίας και της Ιρλανδίας όπως και των άλλων χωρών – φυσικά των πιο αδύνατων οικονομικά.
Οι εξελίξεις αυτές έχουν φέρει κάποια ταραχή στα Βρυξέλλες και στον άξονα Βερολίνου – Παρισιού.
Σχόλια στη Γερμανία υπήρξαν του στιλ «σε νέα περιπέτεια μπαίνει η Ευρωζώνη μετά την απόφαση της κυβέρνησης της Ιρλανδίας να θέσει σε δημοψήφισμα την κύρωση του Συμφώνου Δημοσιονομικής Σταθερότητας».
Ενώ συμπληρώνεται:
«Το δημοψήφισμα θα έχει ολοκληρωθεί το αργότερο έως τον Ιούνιο, γεγονός που πιθανότατα θα επιβραδύνει τις διαδικασίες εφαρμογής της Συνθήκης, κάτι που το Βερολίνο θέτει ως προαπαιτούμενο για την ενεργοποίηση του Μονίμου Μηχανισμού Στήριξης. Εκτιμάται πως το δημοψήφισμα θα χρησιμοποιηθεί ως όπλο από την κυβέρνηση συνασπισμού στο Δουβλίνο, για να πετύχει περαιτέρω μείωση του επιτοκίου για το δάνειο των 85 δις. ευρώ το οποίο λαμβάνει η χώρα στο πλαίσιο του πακέτου διάσωσης της οικονομίας της. Υπάρχει δε και μια μερίδα, μειοψηφική προς το παρόν, πολιτικών που ζητούν και την απομείωση του χρέους, όπως γίνεται στην περίπτωση της Ελλάδας. Κι αυτό γιατί παρά την εντυπωσιακή αύξηση της παραγωγικότητας το 2011, οι προβλέψεις για αυτή τη χρονιά είναι αρνητικές, με την ιρλανδική οικονομία σε νέο κύκλο ύφεσης, την ανεργία στο 15% και τις τιμές των ακινήτων να έχουν χάσει το 60% της αξίας τους και να παραμένουν σε αυτά τα επίπεδα».
Δεν υποστηρίζουμε ότι αυτό το δημοψήφισμα αποτελεί λύση. Ούτε ότι είναι η ενδεδειγμένη μορφή διεκδίκησης.
Ωστόσο πάλι μας οδηγεί σε πικρά σχόλια σχετικά με τη στάση των ελληνικών κυβερνήσεων.
Για ποια διαπραγμάτευση και ποια διεκδίκηση να μιλήσουμε!
Άλλωστε, οι Έλληνες πολιτικοί αποδέχτηκαν την απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας.
Η Ελλάδα καθημερινά γίνεται αποδέκτης πιέσεων και εκβιασμών.
Λίγες μέρες πριν υπήρξαν οι δηλώσεις του Γιούνγκερ που είπε ότι αν έρθουν στην κυβερνητική εξουσία «ακραία κόμματα» – εννοώντας σαφώς την Αριστερά – τότε θα αποχωρήσουν και αυτοί.
Ωμή παρέμβαση στην εσωτερική πολιτική μας ζωή.
Για να ακολουθήσει η πιο «ήπια» και «προσεγμένη» τοποθέτηση του Μπαρόζο ότι «τώρα δεν είναι η ώρα για εκλογές – είναι η ώρα για δουλειά».
Η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία και οι συντηρητικές, νεοφιλελεύθερες δυνάμεις που ηγούνται στη σημερινή ΕΕ αισθάνονται αλλεργία όταν οι λαοί, οι πολίτες καλούνται να εκφράσουν τη βούλησή τους.
Άλλωστε την Ελλάδα την έχουν τοποθετήσει στο χειρουργικό κρεβάτι ή στο πειραματικό θάλαμο ώστε να εφαρμόσουν τα πιο ακραία σχέδια σε βάρος των ελλήνων και ευρωπαίων εργαζομένων.
Με πρόθυμους συνεργάτες την ηγεσία των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων που συσπειρώνονται γύρω από την πολιτική του Μνημονίου – μέσα από τις όποιες μικροδιαφορές τους.
Το αντίβαρο πρέπει να βρεθεί στην ένταση της πίεσης από την πλευρά των ίδιων των πολιτών – με την πιο πλατιά ενότητα και αλληλεγγύη τους, σε ελληνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


















